Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

0 αποτελέσματα αναζήτησης

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Η εικοστή πρώτη ομιλία

Ο άνθρωπος βρίσκεται μέσα στο φως Μου και παραμένει σταθερός λόγω της σωτηρίας Μου. Όταν Εγώ φέρνω τη σωτηρία σε όλο τον κόσμο, ο άνθρωπος προσπαθεί να βρει τρόπο να συμπεριληφθεί στο ρεύμα της αποκατάστασής Μου, αλλά υπάρχουν πολλοί που παρασύρονται και χάνονται από τον χείμαρρο της αποκατάστασης. Είναι πολλοί που πνίγονται και καταποντίζονται από τα νερά του χειμάρρου. Και επίσης υπάρχουν πολλοί που παραμένουν σταθεροί μέσα στον χείμαρρο, που ποτέ δεν έχασαν την αίσθηση του προσανατολισμού, και που έχουν ακολουθήσει τον χείμαρρο μέχρι και σήμερα. Προχωρώ παράλληλα με τον άνθρωπο, παρόλα αυτά όμως ακόμα δεν Με γνωρίζει. Γνωρίζει μόνο τα ρούχα που φοράω απέξω και αγνοεί όλον τον πλούτο που κρύβεται μέσα Μου. Παρότι προσφέρω στον άνθρωπο και του δίνω κάθε μέρα, δεν έχει τη δυνατότητα της αληθινής αποδοχής, είναι ανίκανος να λάβει όλο τον πλούτο που Εγώ του δίνω. Δεν ξεφεύγει της προσοχής Μου τίποτα από τη διαφθορά του ανθρώπου. Για μένα ο εσωτερικός του κόσμος είναι σαν το φωτεινό φεγγάρι στο νερό. Εγώ δεν παίζω με τον άνθρωπο, ούτε κάνω τάχα πως ασχολούμαι μαζί του. Απλώς ο άνθρωπος είναι ανίκανος να αναλάβει την ευθύνη για τον εαυτό του, κι έτσι όλο το ανθρώπινο είδος πάντα διαφθείρεται, και ακόμα και σήμερα δεν μπορεί να ξεμπλέξει από αυτήν τη διαφθορά. Φτωχό, αξιολύπητο ανθρώπινο είδος! Γιατί ο άνθρωπος Με αγαπά, αλλά δεν μπορεί να ακολουθήσει τις επιδιώξεις του Πνεύματός Μου; Μήπως δεν έχω αποκαλύψει τον εαυτό Μου στο ανθρώπινο είδος; Αλήθεια, το ανθρώπινο είδος δεν έχει δει το πρόσωπό Μου; Μήπως έχω δείξει λίγο έλεος στο ανθρώπινο είδος; Ω, επαναστάτες του κόσμου! Πρέπει να καταστραφούν κάτω από τα πόδια Μου, να εξαφανιστούν καθώς Εγώ τους παιδεύω, πρέπει την ημέρα που η μεγάλη Μου επιχείρηση θα ολοκληρωθεί να αποβληθούν από το ανθρώπινο είδος, έτσι ώστε όλοι να γνωρίσουν το απαίσιο τους πρόσωπο. Το ότι ο άνθρωπος σπάνια βλέπει το πρόσωπό Μου ή ακούει τη φωνή Μου οφείλεται στη σύγχυση στην οποία βρίσκεται ο κόσμος, στην απίστευτη οχλοβοή τους, συνεπώς ο άνθρωπος είναι πολύ τεμπέλης για να αναζητήσει το πρόσωπό Μου και να καταλάβει την καρδιά Μου. Αυτός δεν είναι ο λόγος που ο άνθρωπος είναι διεφθαρμένος; Γι’ αυτό δεν βρίσκεται ο άνθρωπος σε ανάγκη; Όλο το ανθρώπινο είδος ήταν πάντοτε μέσα στην πρόνοιά Μου. Αν δεν ήταν έτσι και δεν έδειχνα έλεος, ποιος θα είχε επιζήσει μέχρι σήμερα; Ο πλούτος Μου δεν έχει προηγούμενο, ωστόσο η καταστροφή είναι επίσης στα χέρια Μου – και ποιος μπορεί να αποφύγει την καταστροφή όποτε θέλει; Οι προσευχές βοηθούν τον άνθρωπο να το κάνει αυτό; Ή τα δάκρυα στην καρδιά του ανθρώπου; Ο άνθρωπος ποτέ δεν προσευχήθηκε αληθινά προς Εμένα, κι έτσι από το ανθρώπινο είδος κανένας δεν έχει ζήσει ποτέ όλη του τη ζωή μέσα στο φως της αλήθειας και οι άνθρωποι ζουν μόνο στην άστατη εμφάνιση του φωτός. Αυτό είναι που οδήγησε στην ανάγκη την ανθρωπότητα.

Όλοι χορεύουν με τον ρυθμό, πρόθυμοι να κάνουν τα πάντα για να πάρουν κάτι από Μένα, κι έτσι σύμφωνα με την ψυχολογία του ανθρώπου, του δίνω υποσχέσεις για να του εμφυσήσω αληθινή αγάπη. Είναι αλήθεια η πραγματική αγάπη που δίνει στον άνθρωπο δύναμη; Μήπως η πίστη του ανθρώπου σ’ Εμένα είναι αυτή που έχει συγκινήσει το Πνεύμα Μου στον ουρανό; Ο ουρανός ούτε στο ελάχιστο δεν έχει επηρεαστεί ποτέ από τις ανθρώπινες πράξεις κι αν ο τρόπος που Εγώ χειρίζομαι τον άνθρωπο βασιζόταν στην κάθε του πράξη, τότε ολόκληρη η ανθρωπότητα θα παιδευόταν από Μένα. Έχω δει πολλούς ανθρώπους με δάκρυα να τρέχουν στα μάγουλά τους κι έχω δει ανθρώπους να προσφέρουν την καρδιά τους σε αντάλλαγμα για τον πλούτο Μου. Παρόλη αυτή την «ευσέβεια», ποτέ δεν έδωσα ελεύθερα όλα όσα έχω στον άνθρωπο επειδή έχει ξαφνικές παρορμήσεις, διότι ο άνθρωπος ποτέ δεν ήταν με ευχαρίστηση πρόθυμος να αφοσιωθεί σ’ Εμένα. Έχω τραβήξει όλες τις μάσκες των ανθρώπων και τις πέταξα στη λίμνη της φωτιάς, με αποτέλεσμα να μην Με έχουν πείσει ούτε η υποτιθέμενη αφοσίωση αλλά ούτε και οι ικεσίες του ανθρώπου. Ο άνθρωπος είναι σαν σύννεφο στον ουρανό: όταν ουρλιάζει ο άνεμος, φοβάται για την ένταση της δύναμής του κι αιωρείται βιαστικά πίσω από αυτόν διότι φοβάται ότι θα τιμωρηθεί για την ανυπακοή του. Δεν είναι αυτό το άσχημο πρόσωπο του ανθρώπου; Δεν είναι αυτή η αυτοαποκαλούμενη υπακοή του ανθρώπου; Δεν είναι αυτό το «αληθινό αίσθημα» και η ψεύτικη καλή θέληση του ανθρώπου; Πολλοί αρνούνται να πεισθούν, ό,τι και να πω. Και πολλοί δεν δέχονται την εκτίμησή Μου κι έτσι τα λόγια και οι πράξεις τους προδίδουν τις επαναστατικές τους προθέσεις. Είναι αυτά που λέω αντίθετα με την παλιά φύση του ανθρώπου; Δεν έχω δώσει στον άνθρωπο έναν ταιριαστό ορισμό σύμφωνα με τους «νόμους της φύσης»; Ο άνθρωπος δεν Με υπακούει αληθινά. Αν αληθινά Με έψαχνε, δεν θα είχα να πω τόσα πολλά. Ο άνθρωπος είναι ένα άχρηστο σκουπίδι και πρέπει να τον παιδέψω για να προχωρήσει μπροστά. Αν δεν το έκανα αυτό, πώς – παρότι οι υποσχέσεις Μου είναι αρκετές για την απόλαυσή του – θα μπορούσε να συγκινηθεί η καρδιά του; O άνθρωπος ζει παλεύοντας οδυνηρά για πολλά χρόνια. Μπορεί να πει κανείς ότι πάντα έζησε μέσα στην απελπισία. Συνεπώς είναι αποθαρρημένος, είναι ένα φυσικό και πνευματικό ράκος και δεν απολαμβάνει τον πλούτο που Εγώ του δίνω. Ακόμα και σήμερα, κανένας δεν μπορεί να δεχτεί όλη τη γλυκύτητα του πνεύματος από Μένα. Το μόνο που μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι είναι να παραμένουν πτωχοί και να περιμένουν την έσχατη μέρα.

Πολλοί άνθρωποι επιθυμούν να Με αγαπήσουν αληθινά, αλλά επειδή οι καρδιές τους δεν τους ανήκουν, δεν μπορούν να ελέγξουν ελέγχουν τον εαυτό τους. Πολλοί άνθρωποι Με αγαπούν αληθινά μέσα από τις δοκιμασίες που τους υποβάλλω, παρόλα αυτά όμως δεν είναι ικανοί να καταλάβουν ότι πραγματικά Εγώ υπάρχω και απλώς Με αγαπούν στο κενό, και όχι για την πραγματική Μου ύπαρξη. Πολλοί άνθρωποι, αφού Μου έχουν εναποθέσει την καρδιά τους μπροστά Μου, δεν προσέχουν και όταν ο Σατανάς βρει την ευκαιρία τους τις παίρνει και μετά Με εγκαταλείπουν. Πολλοί άνθρωποι πράγματι Με αγαπάνε όταν παρέχω τον λόγο Μου, αλλά δεν τον φυλάνε στην καρδιά τους, ενώ αντίθετα τον χρησιμοποιούν αδιάφορα σαν να ήταν κοινόχρηστος και τον πετάνε πίσω από κει που ήρθε όποτε τους βολεύει. Ο άνθρωπος Με αναζητά μέσα από τον πόνο του και στρέφει το βλέμμα του σ’ Εμένα ενώ δοκιμάζεται. Σε περιόδους ειρήνης Με απολαμβάνει, όταν είναι σε κίνδυνο Με απαρνείται, όταν είναι απασχολημένος Με ξεχνά, και όταν κάθεται άπραγος ασχολείται τυπικά μαζί Μου – παρόλα αυτά, κανένας δεν Με έχει αγαπήσει σε όλη του τη ζωή. Θέλω τον άνθρωπο να είναι σοβαρός μπροστά Μου: δεν ζητώ να Μου δώσει τίποτα, παρά μόνο όλοι οι άνθρωποι να Με πάρουν στα σοβαρά, δηλαδή αντί να Με παραπλανούν, να Με αφήσουν να επαναφέρω την ειλικρίνεια στον άνθρωπο. Η διαφώτισή Μου, η φώτισή Μου και το κόστος των προσπαθειών Μου διαπερνούν όλους τους ανθρώπους, όμως το ίδιο συμβαίνει και με το πραγματικό γεγονός της κάθε πράξης του ανθρώπου που διαπερνά όλους τους ανθρώπους, διαπερνώντας την εξαπάτησή τους σ’ Εμένα. Είναι σαν τα στοιχεία της εξαπάτησης να υπάρχουν στον άνθρωπο από την κοιλιά της μητέρας του, σαν να είχε αυτή την ειδική δεξιότητα εξαπάτησης από γεννησιμιού του. Επιπλέον ποτέ δεν άφησε να τον πάρουν χαμπάρι, κανένας δεν είδε πού έχουν τις ρίζες τους αυτές οι δόλιες δεξιότητες. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο άνθρωπος χωρίς να το καταλαβαίνει ζει μέσα στη δολιότητα και είναι σαν να συγχωρεί τον εαυτό του, σαν να είναι οργανωμένο αυτό από τον Θεό και όχι επειδή είναι η εκούσια εξαπάτησή του προς το πρόσωπό Μου. Αυτή δεν είναι ακριβώς η πηγή της εξαπάτησης του ανθρώπου προς το πρόσωπό Μου; Αυτό δεν είναι η πονηρή του δολοπλοκία; Δεν έχω ζαλιστεί ποτέ από τις κολακείες και τις κομπίνες του ανθρώπου διότι τις έχω καταλάβει από πολύ καιρό. Ποιος ξέρει πόση βρoμιά έχει στο αίμα του, πόσο από το δηλητήριο του Σατανά κυλάει στις φλέβες του; Ο άνθρωπος το συνηθίζει όλο και περισσότερο κάθε μέρα που περνά, με τέτοιο τρόπο που γίνεται αναίσθητος στις δοκιμασίες του Σατανά κι έτσι δεν ενδιαφέρεται να βρει την «τέχνη της υγιούς ύπαρξης».

Όταν ο άνθρωπος κρατά αποστάσεις από Μένα και όταν Με δοκιμάζει, Εγώ κρύβομαι ανάμεσα στα σύννεφα. Το αποτέλεσμα είναι ότι δεν μπορεί να βρει κανένα Μου ίχνος και ζει μόνο με τη βοήθεια των μοχθηρών, κάνοντας ό,τι του ζητούν. Όταν ο άνθρωπος είναι κοντά Μου, εμφανίζομαι και δεν του κρύβω το πρόσωπό Μου και τότε ο άνθρωπος βλέπει την καλή Μου όψη. Ξαφνικά έρχεται στα σύγκαλά του και παρότι δεν το αντιλαμβάνεται, γεννιέται μέσα του η αγάπη του για Μένα. Ξαφνικά νιώθει στην καρδιά του μια απαράμιλλη γλυκύτητα και αναρωτιέται πώς και δεν γνώριζε μέχρι τώρα την ύπαρξή Μου στον κόσμο. Έτσι ο άνθρωπος έχει μια καλύτερη αίσθηση της ομορφιάς Μου και του πόσο πολύτιμος είμαι. Το αποτέλεσμα είναι ότι δεν θέλει να Με αφήσει ξανά, Με θεωρεί το φως της επιβίωσής του και έχοντας έναν βαθύ φόβο ότι θα τον αφήσω, Με αγκαλιάζει σφιχτά. Δεν είναι ότι συγκινήθηκα από τον ζήλο του ανθρώπου, αλλά είμαι ευσπλαχνικός απέναντί του χάριν της αγάπης του. Αυτή τη στιγμή ο άνθρωπος ζει πάραυτα μέσα στη δοκιμασία Μου. Το πρόσωπό Μου εξαφανίζεται από την καρδιά του και αμέσως αισθάνεται ότι η ζωή του είναι άδεια και σκέφτεται να αποδράσει. Αυτή τη στιγμή η καρδιά του ανθρώπου απογυμνώνεται. Δεν Με αγκαλιάζει λόγω της διάθεσής Μου, αλλά Μου ζητά να τον προστατεύσω επειδή τον αγαπώ. Παρόλα αυτά όταν ανταποδίδω την αγάπη Μου στον άνθρωπο, αυτός αμέσως αλλάζει γνώμη. Σκίζει το συμβόλαιο που έχουμε και απομακρύνεται από την κρίση Μου, απρόθυμος να δει το φιλεύσπλαχνο πρόσωπό Μου ξανά, αλλάζει γνώμη για Μένα και ισχυρίζεται ότι ποτέ Εγώ δεν έσωσα τον άνθρωπο. Μήπως η αληθινή αγάπη δεν συμπεριλαμβάνει τίποτα άλλο εκτός από έλεος; Μήπως ο άνθρωπος Με αγαπά μόνο όταν ζει κάτω από το λαμπερό Μου φως; Κοιτάζει το χτες αλλά ζει το σήμερα – αυτές δεν είναι οι συνθήκες του ανθρώπου; Θα είστε αλήθεια έτσι και αύριο; Εκείνο που θέλω είναι ο άνθρωπος να έχει μια καρδιά που Με λαχταρά από τα βάθη της, όχι μια καρδιά που είναι ικανοποιημένη με επιπολαιότητες.

21 Μαρτίου 1992

Προηγούμενο:Η εικοστή ομιλία

Επόμενο:Η εικοστή δεύτερη ομιλία

Δείτε επίσης