Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Κεφάλαιο 38

Καθ’ όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης εμπειρίας, δεν φανερώθηκε η μορφή Μου, ούτε ηγήθηκε ο λόγος Μου, οπότε απέφευγα πάντα τους ανθρώπους και κρατούσα αποστάσεις και έπειτα, αναχώρησα από αυτούς. Απεχθάνομαι την ανυπακοή των ανθρώπων. Δεν ξέρω γιατί. Φαίνεται ότι μισούσα τους ανθρώπους εξαρχής, εντούτοις, νιώθω βαθιά συμπόνια γι’ αυτούς. Οπότε, ο άνθρωπος Με βλέπει με δύο καρδιές, διότι αγαπώ τον άνθρωπο, αλλά και μισώ τον άνθρωπο. Ποιος από αυτούς κατανοεί πραγματικά την αγάπη Μου; Και ποιος μπορεί να κατανοήσει το μίσος Μου; Στα μάτια Μου, ο άνθρωπος είναι ένα νεκρό πράγμα, χωρίς ζωή, σαν να ήταν πήλινο άγαλμα που στέκεται ανάμεσα σε όλα τα πράγματα. Κάποιες φορές, η ανυπακοή του ανθρώπου εμπνέει τον θυμό Μου γι’ αυτόν. Όταν ζούσα ανάμεσα στους ανθρώπους, μειδίασαν όταν ήλθα ξαφνικά, γιατί ανέκαθεν Με αναζητούσαν συνειδητά, σαν να έπαιζα μαζί τους στη γη. Ποτέ δεν Με πήραν στα σοβαρά, και λόγω της στάσης τους απέναντί Μου, δεν είχα άλλη επιλογή παρά να «αποσυρθώ» από την «υπηρεσία» της ανθρωπότητας. Εντούτοις, θέλω να ανακοινώσω ότι, αν και έχω «συνταξιοδοτηθεί», από τη «σύνταξή» Μου δεν μπορεί να λείπει ούτε μία δεκάρα. Λόγω της «αρχαιότητας» Μου στην «υπηρεσία» της ανθρωπότητας, συνεχίζω να απαιτώ από τους ανθρώπους πληρωμή, την πληρωμή που Μου οφείλουν. Παρόλο που οι άνθρωποι Με έχουν εγκαταλείψει, πώς θα μπορούσαν να ξεφύγουν από τα χέρια Μου; Χαλάρωσα τα χέρια Μου γύρω τους σε κάποιο βαθμό, επιτρέποντάς τους να επιδοθούν στις σαρκικές επιθυμίες τους και γι’ αυτό τόλμησαν να δρουν αχαλίνωτα, ασυγκράτητα και αποδεικνύεται ότι δεν Με αγάπησαν πραγματικά, καθώς ζούσαν στη σάρκα. Μήπως η αληθινή αγάπη πρέπει να κερδηθεί από τη σάρκα; Μήπως το μόνο που ζητώ από τον άνθρωπο είναι η «αγάπη» της σάρκας; Εάν αυτό όντως ίσχυε, τότε ποια θα ήταν η αξία του ανθρώπου; Είναι όλοι άχρηστα σκουπίδια! Αν δεν διέθετα μεγάλη «υπερφυσική δύναμη», θα είχα εγκαταλείψει τους ανθρώπους εδώ και πολύ καιρό — γιατί να μένω μαζί τους και να δέχομαι τον «εκφοβισμό» των ανθρώπων; Εντούτοις, άντεξα. Ήθελα να φτάσω στη ρίζα της επιχειρηματικής δραστηριότητας του ανθρώπου. Μόλις τελειώσω το έργο Μου επί γης, θα ανέλθω ψηλά στον ουρανό για να κρίνω τον «κύριο» των πάντων. Αυτό είναι το πρωταρχικό έργο Μου, διότι ήδη περιφρονώ τον άνθρωπο πάρα πολύ. Ποιος δεν θα μισούσε τον εχθρό του; Ποιος δεν θα εξόντωνε τον εχθρό του; Στον ουρανό, ο Σατανάς είναι ο εχθρός Μου, στη γη, ο άνθρωπος είναι ο αντίπαλός Μου. Λόγω της ένωσης ουρανού και γης, εννέα γενεές ανθρώπων θα πρέπει να θεωρούνται συνένοχες και κανένας δεν θα πάρει άφεση αμαρτιών. Ποιος τους είπε να Μου αντισταθούν; Ποιος τους είπε να μην Με υπακούν; Γιατί δεν μπορούν οι άνθρωποι να ξεφορτωθούν την παλιά φύση τους; Γιατί η σάρκα τους πολλαπλασιάζεται διαρκώς μέσα τους; Όλα αυτά αποτελούν απόδειξη της κρίσης των ανθρώπων από Μένα. Ποιος δεν τολμά να αποδεχτεί τα γεγονότα; Ποιος τολμά να πει ότι η κρίση Μου είναι χρωματισμένη από συναίσθημα; Διαφέρω από τους ανθρώπους, γι’ αυτό έχω αναχωρήσει από αυτούς, γιατί απλά δεν είμαι άνθρωπος.

Για ό,τι κάνω υπάρχει λόγος. Όταν οι άνθρωποι «αποκαλύπτουν» την «αλήθεια» σ’ Εμένα, τους συνοδεύω στον «τόπο της εκτέλεσης», καθώς η ενοχή της ανθρωπότητας αρκεί για να επισύρει το παίδεμά Μου. Επομένως, δεν παιδεύω τους ανθρώπους τυφλά. Αντιθέτως, τους παιδεύω πάντα σύμφωνα με τις αληθινές τους αμαρτίες. Διαφορετικά, οι άνθρωποι δεν θα υπέκυπταν ποτέ ούτε θα παραδέχονταν την ενοχή τους σ’ Εμένα εξαιτίας της επαναστατικότητάς τους. Όλοι οι άνθρωποι σκύβουν απρόθυμα το κεφάλι τους λόγω της τρέχουσας κατάστασης, αλλά η καρδιά τους δεν έχει πειστεί ακόμα. Δίνω στους ανθρώπους να πιούν «βάριο», και έτσι τα όργανα τους μέσα τους διαγράφονται ξεκάθαρα κάτω από τον «φακό». Η βρωμιά και η ακαθαρσία παραμένει άθιχτη μέσα στην κοιλιά των ανθρώπων. Διάφορα είδη βρωμιάς ρέουν μέσα στις φλέβες τους, οπότε το δηλητήριο μέσα τους αυξάνεται. Δεδομένου ότι οι άνθρωποι έχουν ζήσει κατ’ αυτόν τον τρόπο για τόσο πολύ καιρό, έχουν συνηθίσει και δεν το βρίσκουν περίεργο. Ως εκ τούτου, τα μικρόβια ωριμάζουν μέσα τους, γίνονται ένα με τη φύση τους και όλοι ζουν υπό την κυριαρχία τους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι είναι σαν τα άγρια άλογα, που καλπάζουν εδώ κι εκεί. Ωστόσο, δεν το παραδέχονται ποτέ απόλυτα, αλλά απλώς κουνούν το κεφάλι τους για να δείξουν ότι έχουν «πειστεί». Η αλήθεια είναι ότι οι άνθρωποι δεν παίρνουν τον λόγο Μου στα σοβαρά. Εάν έπαιρναν τον λόγο Μου ως φάρμακο, τότε θα «ακολουθούσαν τις εντολές του γιατρού» και θα επέτρεπαν στο φάρμακο να θεραπεύσει την ασθένεια μέσα τους. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρονται δεν μπορεί να εκπληρώσει αυτή την επιθυμία στην καρδιά Μου, οπότε μπορώ απλώς να «σφίξω τα δόντια» και να συνεχίσω να τους μιλώ. Είτε ακούν είτε όχι, Εγώ κάνω μόνο το καθήκον Μου. Οι άνθρωποι δεν είναι πρόθυμοι να απολαύσουν τις ευλογίες Μου και θα υποβληθούν στα μαρτύρια της κόλασης, οπότε δεν μπορώ να κάνω τίποτα περισσότερο παρά να δεχτώ το αίτημά τους. Ωστόσο, για να μην ατιμαστεί το όνομα Μου και το Πνεύμα Μου στην κόλαση, πρώτα θα τους πειθαρχήσω και στη συνέχεια θα «υποταχθώ» στις επιθυμίες τους και θα το κάνω έτσι ώστε να μπορέσουν να βιώσουν «ολόψυχη χαρά». Δεν μπορώ να επιτρέψω στους ανθρώπους να Με ατιμάζουν υπό το δικό Μου λάβαρο οποτεδήποτε ή οπουδήποτε, γι’ αυτό και τους πειθαρχώ ξανά και ξανά. Χωρίς τον περιορισμό των αυστηρών λόγων που εκφράζω, πώς θα μπορούσε ακόμα να μένει ο άνθρωπος όρθιος μπροστά Μου σήμερα; Δεν αποφεύγουν οι άνθρωποι την αμαρτία μόνο και μόνο επειδή φοβούνται ότι θα φύγω; Δεν είναι αλήθεια ότι δεν διαμαρτύρονται μόνο και μόνο επειδή φοβούνται το παίδεμα; Ποιος εκφράζει τη βούλησή του χάριν του σχεδίου Μου; Όλοι οι άνθρωποι πιστεύουν ότι η θεϊκή Μου φύση στερείται «ποιοτικής ευφυΐας», αλλά ποιος μπορεί να καταλάβει ότι μπορώ να διακρίνω τα πάντα στην ανθρώπινη φύση; Είναι ακριβώς όπως λένε οι άνθρωποι: «Γιατί χτυπάς το καρφί με βαριοπούλα;» Οι άνθρωποι Με «αγαπούν», όχι επειδή η αγάπη τους για Μένα είναι έμφυτη, αλλά επειδή φοβούνται το παίδεμα. Ποιος από τους ανθρώπους γεννήθηκε για να Με αγαπάει; Ποιος Μου συμπεριφέρεται σαν να ήμουν η δική του καρδιά; Συνεπώς, τα συνοψίζω όλα με μια ρήση για τον ανθρώπινο κόσμο: Μεταξύ των ανθρώπων δεν υπάρχει κανείς που να Με αγαπά.

Καθώς θέλω να τελειώσω το έργο Μου επί γης, έχω επιταχύνει τον ρυθμό του έργου Μου, έτσι ώστε να μην πεταχτεί ο άνθρωπος μακριά Μου, τόσο μακριά ώστε να πέσει στον απέραντο ωκεανό. Επειδή τους έχω πει το πώς έχουν τα πράγματα εκ των προτέρων, είναι κάπως σε ετοιμότητα. Αν δεν το έκανα, ποιος θα σήκωνε τα πανιά όταν θα βρισκόταν αντιμέτωπος με δυνατούς ανέμους και κύματα; Όλοι οι άνθρωποι επιτελούν το έργο της επαγρύπνησης. Λες και έγινα «ληστής» στα μάτια τους. Φοβούνται ότι θα τους πάρω τα πάντα από τα σπίτια τους και έτσι όλοι σπρώχνουν πίσω από τις «πόρτες» τους με όλη τους τη δύναμη, τρέμοντας ότι θα εισβάλλω ξαφνικά. Όταν τους βλέπω να συμπεριφέρονται σαν δειλοί αρουραίοι, φεύγω σιωπηλά. Στη φαντασία του ανθρώπου, φαίνεται ότι μια «αποκάλυψη» έρχεται στον κόσμο, και έτσι όλοι τρέπονται σε άτακτη φυγή, τρελοί από φόβο. Μόνο τότε βλέπω τα φαντάσματα να περιπλανιούνται στη γη. Δεν μπορώ παρά να γελάσω και μέσα στον ήχο του γέλιου Μου, ο άνθρωπος νιώθει έκπληξη και τρόμο. Τότε συνειδητοποιώ την αλήθεια και έτσι πνίγω το χαμόγελό Μου, και δεν κοιτώ πάνω από τη γη πλέον, αλλά επιστρέφω στο αρχικό Μου σχέδιο. Δεν θα θεωρώ πλέον τους ανθρώπους ως πρότυπα που χρησιμεύουν ως δείγματα της έρευνάς Μου, επειδή δεν είναι τίποτα περισσότερο από παλιοσίδερα. Μόλις τους πετάξω, δεν θα χρησιμεύουν πια πουθενά — θα είναι απορρίμματα. Εκείνη τη στιγμή, θα τους εξολοθρεύσω και θα τους ρίξω στην πυρά. Στο μυαλό του ανθρώπου, η κρίση, η μεγαλοπρέπεια και η οργή Μου περιέχουν το έλεος και τη φιλοστοργία Μου. Εντούτοις, δεν γνωρίζουν ότι έχω παραβλέψει επί μακρόν τις αδυναμίες τους και ότι από καιρό πήρα πίσω το έλεος και τη φιλοστοργία Μου και γι’ αυτό βρίσκονται στην κατάσταση στην οποία βρίσκονται τώρα. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να Με γνωρίζει, ούτε μπορεί να κατανοήσει τα λόγια Μου ή να δει το πρόσωπό Μου, ούτε μπορεί να καταλάβει το θέλημά Μου. Δεν είναι αυτή άραγε η τρέχουσα κατάσταση του ανθρώπου; Τότε πώς μπορεί να πει κανείς ότι νιώθω έλεος ή αγάπη; Αδιαφορώ για τις αδυναμίες τους και δεν λαμβάνω υπόψη τις ελλείψεις τους. Είναι αυτό άραγε το έλεος και η φιλοστοργία Μου; Και η αγάπη Μου γι’ αυτούς; Όλοι οι άνθρωποι πιστεύουν ότι φιλτράρω την ομιλία Μου χάριν των συμβάσεων, οπότε δεν πιστεύουν τα όσα λέω. Αλλά ποιος καταλαβαίνει το εξής; «Δεδομένου ότι αυτή είναι διαφορετική εποχή, το έλεος και η αγάπη Μου δεν υφίστανται τώρα. Εντούτοις, είμαι πάντα ο Θεός που κάνει ό,τι λέει». Είμαι ανάμεσα στους ανθρώπους και στο μυαλό τους οι άνθρωποι Με βλέπουν ως Ύψιστο, οπότε ο άνθρωπος πιστεύει ότι Μου αρέσει να μιλάω μέσα από τη σοφία Μου. Συνεπώς, ο άνθρωπος πάντα αντιμετωπίζει την ομιλία Μου με μια δόση αμφιβολίας. Ποιος, όμως, μπορεί να κατανοήσει τους κανόνες πίσω από την ομιλία Μου; Ποιος μπορεί να αντιληφθεί την πηγή του λόγου Μου; Ποιος μπορεί να κατανοήσει σε βάθος τι θέλω πραγματικά να επιτύχω; Ποιος μπορεί να κατανοήσει τις λεπτομέρειες της ολοκλήρωσης του σχεδίου διαχείρισής Μου; Ποιος μπορεί να γίνει ο έμπιστός Μου; Ποιος, εκτός από Μένα, μπορεί να καταλάβει τι ακριβώς κάνω; Και ποιος μπορεί να γνωρίζει τον απώτερο σκοπό Μου;

30 Απριλίου 1992

Προηγούμενο:Κεφάλαιο 37

Επόμενο:Κεφάλαιο 39

Δείτε επίσης