Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

0 αποτελέσματα αναζήτησης

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Ο σκοπός της διαχείρισης της ανθρωπότητας

Αν οι άνθρωποι μπορούσαν πραγματικά να κατανοήσουν πλήρως το σωστό μονοπάτι της ανθρώπινης ζωής, καθώς επίσης και τον σκοπό της διαχείρισης της ανθρωπότητας από τον Θεό, δεν θα κρατούσαν το ατομικό τους μέλλον και πεπρωμένο ως θησαυρό στην καρδιά τους. Δεν θα επιθυμούσαν πλέον να υπηρετούν τους γονείς τους, οι οποίοι είναι χειρότεροι από γουρούνια και σκυλιά. Δεν είναι το μέλλον και το πεπρωμένο του ανθρώπου ακριβώς οι αποκαλούμενοι τη σήμερον ημέρα «γονείς» του Πέτρου; Είναι ακριβώς σαν την ίδια τη σάρκα και το αίμα του ανθρώπου. Θα είναι ο προορισμός, το μέλλον της σάρκας να δει τον Θεό ενώ είναι ζωντανή, ή να συναντήσει η ψυχή τον Θεό μετά θάνατον; Θα καταλήξει η σάρκα αύριο σ’ έναν μεγάλο φούρνο, όπως κατά τις δοκιμασίες, ή θα βρεθεί στο πυρ το εξώτερον; Δεν είναι ερωτήματα σαν κι αυτά, αναφορικά με το αν η σάρκα του ανθρώπου θα υπομείνει την ατυχία ή τα δεινά, οι σπουδαιότερες ειδήσεις οι οποίες τώρα απασχολούν περισσότερο σε αυτό το ρεύμα τον καθένα που έχει μυαλό και βρίσκεται στα λογικά του; (Εδώ, το να υπομείνει τα δεινά αναφέρεται στο να λάβει ευλογίες· τα δεινά σημαίνουν πως οι μελλοντικές δοκιμασίες είναι ωφέλιμες για τον προορισμό του ανθρώπου. Η ατυχία αναφέρεται στο να είναι κανείς ανήμπορος να παραμείνει σταθερός ή στο να εξαπατάται· ή σημαίνει πως συναντά κανείς ατυχείς κρίσεις εν μέσω καταστροφών και η ζωή του είναι δύσκολο να διατηρηθεί, και δεν υπάρχει κατάλληλος προορισμός για την ψυχή.) Οι άνθρωποι εξοπλίζονται με λογική και σύνεση, αλλά ίσως αυτό που πιστεύουν να μην ανταποκρίνεται εντελώς σε αυτό με το οποίο πρέπει να είναι εξοπλισμένη η λογική τους. Κι αυτό γιατί είναι μάλλον αδαείς και ακολουθούν πράγματα στα τυφλά. Οφείλουν όλοι να έχουν πλήρη κατανόηση αυτού στο οποίο πρέπει να εισέλθουν, και οφείλουν ιδιαίτερα να κανονίσουν τι πρέπει να εισέρχεται κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας (δηλαδή, κατά το ραφινάρισμα στον φούρνο), και αυτό με το οποίο πρέπει να εξοπλιστούν κατά τη δοκιμασία του πυρός. Μην υπηρετείς πάντα τους γονείς σου (δηλαδή τη σάρκα), οι οποίοι είναι σαν γουρούνια και σκυλιά, και είναι χειρότεροι από μυρμήγκια κι έντομα. Ποιο το νόημα να σε ταλανίζει αυτό, να σκέφτεσαι τόσο επίπονα και να σπας το κεφάλι σου; Η σάρκα δεν ανήκει σ’ εσένα, μα βρίσκεται στα χέρια του Θεού, ο οποίος όχι μόνο ελέγχει εσένα, αλλά διατάζει και τον Σατανά. (Αρχικά αυτό σήμαινε πως ανήκε στον Σατανά. Καθώς ο Σατανάς βρίσκεται επίσης στα χέρια του Θεού, θα μπορούσε να διατυπωθεί μόνο με αυτόν τον τρόπο. Διότι είναι πιο πειστικό να ειπωθεί με αυτόν τον τρόπο – υπονοεί πως οι άνθρωποι δεν βρίσκονται εντελώς υπό τη σφαίρα επιρροής του Σατανά, αλλά βρίσκονται στα χέρια του Θεού.) Ζεις κάτω από το μαρτύριο της σάρκας, αλλά ανήκει η σάρκα σε σένα; Βρίσκεται υπό τον έλεγχό σου; Γιατί να σπας το κεφάλι σου γι’ αυτό; Γιατί να μπαίνεις στον κόπο να ικετεύεις εμμονικά τον Θεό για τη σάπια σάρκα σου, την οποία έχουν εδώ και καιρό καταδικάσει και καταραστεί, καθώς επίσης και κηλιδώσει τα ακάθαρτα πνεύματα; Γιατί να μπαίνεις στον κόπο να διατηρείς τους εταίρους του Σατανά κοντά στην καρδιά σου; Δεν ανησυχείς πως η σάρκα μπορεί να καταστρέψει το πραγματικό σου μέλλον, τις θαυμάσιες ελπίδες σου και τον πραγματικό προορισμό της ζωής σου;

Το μονοπάτι του σήμερα δεν είναι εύκολο να το περπατήσει κανείς. Μπορεί να πει κανείς πως είναι δυσεύρετο και υπερβολικά σπάνιο ανά τους αιώνες. Ωστόσο, ποιος να είχε σκεφτεί πως η σάρκα του ανθρώπου και μόνο αρκεί για να τον καταστρέψει με τη μία; Το έργο σήμερα είναι σαφώς τόσο ανεκτίμητο όσο και η βροχή την άνοιξη και τόσο πολύτιμο όσο και η καλοσύνη του Θεού προς τον άνθρωπο. Ωστόσο, αν ο άνθρωπος δεν γνωρίζει τον σκοπό του έργου Του σήμερα, ούτε κατανοεί την ουσία της ανθρωπότητας, πώς μπορεί να συζητηθεί η αξία και η πολυτιμότητά του; Η σάρκα δεν ανήκει στους ίδιους τους ανθρώπους, έτσι κανένας δεν μπορεί να δει ξεκάθαρα πού πράγματι θα είναι ο προορισμός της. Παρόλα αυτά, οφείλεις να γνωρίζεις καλά πως ο Κύριος της δημιουργίας θα επιστρέψει την ανθρωπότητα, η οποία αποτελεί δημιούργημα, στην αρχική της θέση, και θα αποκαταστήσει την αρχική της εικόνα από τη στιγμή της δημιουργίας της. Θα πάρει πλήρως πίσω την ανάσα που εμφύσησε στον άνθρωπο, και θα πάρει πίσω τα οστά και τη σάρκα του και θα τα επιστρέψει όλα στον Κύριο της δημιουργίας. Θα μετασχηματίσει και θα ανανεώσει πλήρως την ανθρωπότητα, και θα πάρει πίσω από τον άνθρωπο όλη την κληρονομιά, η οποία δεν ανήκε αρχικά στην ανθρωπότητα, αλλά στον Θεό. Δεν θα την παραδώσει πλέον στην ανθρωπότητα. Επειδή κανένα από αυτά τα πράγματα δεν ανήκε αρχικά στην ανθρωπότητα. Θα τα πάρει όλα πίσω – αυτό δεν είναι άδικη λεηλασία, μα σκοπεύει στην αποκατάσταση του ουρανού και της γης στην αρχική τους κατάσταση, και στον μετασχηματισμό και την ανανέωση του ανθρώπου. Αυτός είναι ο λογικός προορισμός για τον άνθρωπο, παρόλο που ίσως δεν θα τα πάρει πίσω αφού παιδεύσει τη σάρκα, όπως φαντάζονται οι άνθρωποι. Ο Θεός δεν θέλει τους σκελετούς της σάρκας μετά την καταστροφή της, αλλά τα αρχικά στοιχεία στον άνθρωπο που ανήκαν στην αρχή στον Θεό. Ως εκ τούτου, δεν θα αφανίσει την ανθρωπότητα, ούτε θα εξαλείψει παντελώς τη σάρκα του ανθρώπου, καθώς η σάρκα του ανθρώπου δεν είναι ιδιωτική περιουσία που ανήκει στον άνθρωπο. Αντίθετα, είναι προσθήκη του Θεού που διαχειρίζεται την ανθρωπότητα. Πώς θα μπορούσε να αφανίσει τη σάρκα του ανθρώπου για να το «απολαύσει» ο ίδιος; Την παρούσα στιγμή, έχεις πράγματι αφήσει τα πάντα από αυτή σου τη σάρκα που δεν αξίζει ούτε μία δεκάρα; Αν μπορούσες να κατανοήσεις το τριάντα τοις εκατό του έργου των εσχάτων ημερών (μόνο το τριάντα τοις εκατό, δηλαδή, να κατανοήσεις το έργο του Αγίου Πνεύματος, καθώς επίσης και το έργο του λόγου που κάνει ο Θεός τις έσχατες ημέρες), τότε δεν θα συνέχιζες να «υπηρετείς» ή να διατηρείς σχέσεις «γονέα–παιδιού» με τη σάρκα σου όπως κάνεις σήμερα, η οποία είναι διεφθαρμένη για πολλά χρόνια. Οφείλεις να κατανοήσεις απόλυτα πως οι άνθρωποι έχουν τώρα προχωρήσει σε μια κατάσταση άνευ προηγουμένου και δεν θα συνεχίσουν πια να εξελίσσονται όπως οι τροχοί στην ιστορία. Η σάπια σάρκα σου έχει εδώ και καιρό καλυφθεί από μύγες, άρα πώς μπορεί να έχει τη δύναμη να αντιστρέψει τους τροχούς της ιστορίας στους οποίους ο Θεός έχει επιτρέψει να συνεχίζουν μέχρι και σήμερα; Πώς μπορεί να κάνει το ρολόι των εσχάτων ημερών που είναι σαν βουβό να χτυπήσει ξανά και να συνεχίσει να κινεί τους δείκτες του με τη φορά του ρολογιού; Πώς μπορεί να ανασχηματίσει τον κόσμο που φαίνεται καλυμμένος με πυκνή ομίχλη; Μπορεί η σάρκα σου να επαναφέρει στη ζωή τα όρη και τα ποτάμια; Μπορεί η σάρκα σου, η οποία έχει μια μικρή μόνο λειτουργία, να αποκαταστήσει στ’ αλήθεια το είδος του ανθρώπινου κόσμου το οποίο λαχταρούσες; Μπορείς στ’ αλήθεια να εκπαιδεύσεις τους απογόνους σου ώστε να γίνουν «ανθρώπινα όντα»; Το κατανοείς τώρα; Σε τι ακριβώς ανήκει η σάρκα σου; Η αρχική πρόθεση του Θεού κατά την κατεργασία του ανθρώπου, την τελείωση του ανθρώπου και τον μετασχηματισμό του ανθρώπου δεν ήταν να σου δώσει μια όμορφη πατρίδα, ούτε να φέρει γαλήνια ανάπαυση στη σάρκα του ανθρώπου. Αντίθετα, ήταν για χάρη της δόξας Του και της μαρτυρίας Του, για τη μεγαλύτερη ευχαρίστηση της ανθρωπότητας στο μέλλον, και έτσι ώστε σύντομα να απολαύσουν την ανάπαυση. Και πάλι, δεν είναι για τη σάρκα σου, καθώς ο άνθρωπος αποτελεί το κεφάλαιο της διαχείρισης του Θεού και η σάρκα του ανθρώπου είναι απλώς μια προσθήκη. (Ένας άνθρωπος αποτελεί αντικείμενο με πνεύμα και σώμα μαζί, ενώ η σάρκα είναι απλώς ένα αντικείμενο που μπορεί να διαφθαρεί. Αυτό σημαίνει πως η σάρκα αποτελεί εργαλείο για το σχέδιο διαχείρισης.) Οφείλεις να γνωρίζεις πως η τελείωση των ανθρώπων, η ολοκλήρωση των ανθρώπων και η απόκτηση των ανθρώπων δεν έχουν φέρει παρά χτυπήματα από ξίφη και πλήγματα στις σάρκες τους, κι έχουν φέρει ατελείωτα δεινά, το πυρ το εξώτερον, αμείλικτη κρίση, παίδευση και κατάρα, καθώς και απεριόριστες δοκιμασίες. Αυτή είναι η εκ των έσω ιστορία και αλήθεια του έργου διαχείρισης του ανθρώπου. Ωστόσο, όλα αυτά τα πράγματα στοχεύουν ενάντια στη σάρκα του ανθρώπου και όλες οι αιχμές εχθρότητας κατευθύνονται ανελέητα προς τη σάρκα του ανθρώπου (καθώς ο άνθρωπος ήταν αρχικά αθώος). Όλα αυτά γίνονται για χάρη της δόξας Του και της μαρτυρίας, και για τη διαχείρισή Του. Κι αυτό γιατί το έργο Του δεν είναι αποκλειστικά για χάρη της ανθρωπότητας, αλλά είναι για ολόκληρο το σχέδιο και για να εκπληρώσει το αρχικό Του θέλημα όταν δημιούργησε την ανθρωπότητα. Συνεπώς, ίσως το ενενήντα τοις εκατό αυτού που βιώνουν οι άνθρωποι να είναι βάσανα και δοκιμασίες του πυρός, αλλά υπάρχουν πολύ λίγες ή ακόμη και καθόλου γλυκές και ευτυχισμένες ημέρες τις οποίες λαχταρά η σάρκα του ανθρώπου, και είναι ακόμα πιο ανήμποροι να απολαύσουν ευτυχισμένες στιγμές στη σάρκα, περνώντας όμορφα απογεύματα με τον Θεό. Η σάρκα είναι βρόμικη, άρα αυτό που βλέπει η σάρκα του ανθρώπου ή απολαμβάνει δεν είναι παρά η παίδευση του Θεού που δεν αρέσει στον άνθρωπο και είναι σαν να στερείται κοινής λογικής. Κι αυτό γιατί Αυτός θα επιδείξει τη δίκαιη διάθεσή Του, η οποία δεν αρέσει στον άνθρωπο, δεν ανέχεται την ύβρη του ανθρώπου και απεχθάνεται τους εχθρούς. Ο Θεός αποκαλύπτει ανοιχτά όλη Του τη διάθεση με όποιο μέσο είναι απαραίτητο, ολοκληρώνοντας έτσι το έργο της έξι χιλιάδων ετών μάχης Του με τον Σατανά – το έργο της σωτηρίας ολόκληρης της ανθρωπότητας και της καταστροφής του Σατανά!

Προηγούμενο:Πώς πρέπει να αντιμετωπίσεις τη μελλοντική αποστολή σου

Επόμενο:Η ουσία και η ταυτότητα του ανθρώπου

Δείτε επίσης