I

Οι άνθρωποι έχουν διαφθαρεί βαθιά από τον Σατανά· είναι γεμάτοι διεφθαρμένες διαθέσεις, και τα οστά και το αίμα τους ξεχειλίζουν απ’ τα δηλητήρια του Σατανά. Αν δεν μπορούν να αποδεχθούν την αλήθεια ή την κρίση και την παίδευση του Θεού, πώς γίνεται να υποταχθούν αληθινά στον Θεό; Πώς γίνεται να κάνουν τα καθήκοντά τους με αφοσίωση; Πώς γίνεται να έχουν φόβο Θεού και να αποφεύγουν το κακό; Μπορεί μήπως η σωτηρία να είναι τόσο απλή όσο τη φαντάζονται οι άνθρωποι;

II

Ο Σατανάς διαφθείρει τους ανθρώπους εδώ και χιλιάδες χρόνια, σε σημείο να έχουν γίνει διάβολοι. Τώρα έχει έρθει ο Θεός να τους σώσει και, όσα λόγια κι αν λέει, είναι απίστευτα δύσκολη εργασία να μετατραπούν οι άνθρωποι που έχουν γίνει διάβολοι σε αληθινά ανθρώπινα όντα. Πρέπει όχι μόνο να εκφράσει ο Θεός πολλές αλήθειες, αλλά κι οι άνθρωποι να κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να συνεργαστούν, επιδιώκοντας, αποδεχόμενοι και κάνοντας πράξη την αλήθεια —μόνο τότε μπορούν να απελευθερωθούν απ’ την επιρροή του Σατανά και να αποκτήσουν τη σωτηρία του Θεού.

III

Είπε κάποτε ο Θεός: «Πολλοί μεν οι κλητοί, λίγοι δε οι εκλεκτοί». Παρότι πολλοί άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό, μόνο όσοι βιώσουν πραγματικά την κρίση και την παίδευση του Θεού, υποταχθούν πλήρως στο έργο Του μπορούν να καθαρθούν και να οδηγηθούν στην τελείωση. Εκείνοι οι δύσπιστοι, οι κακοί άνθρωποι και οι αντίχριστοι που δεν αποδέχονται την παραμικρή αλήθεια, εκείνοι αποστρέφονται την αλήθεια μέσα τους· δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσουν τη σωτηρία του Θεού, ενώ μπορούν μόνο να αποκαλυφθούν και να αποκλειστούν μέσω του έργου του Θεού.

Από το «Ο Λόγος», τόμ. 5: «Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών», Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών (20)