I

Εφόσον ο άνθρωπος πιστεύει στον Θεό, πρέπει ν’ ακολουθεί στενά καθένα από τα βήματα του Θεού. Πρέπει να «ακολουθεί τον Αμνό όπου κι αν πηγαίνει». Μόνο αυτοί οι άνθρωποι αναζητούν πραγματικά την αληθινή οδό, μόνο αυτοί γνωρίζουν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Οι άνθρωποι που μένουν ξεροκέφαλα προσκολλημένοι σε λόγια και δόγματα έχουν αποκλειστεί από το έργο του Αγίου Πνεύματος. Σε κάθε χρονική περίοδο, ο Θεός θα ξεκινήσει νέο έργο και, σε κάθε περίοδο, θα υπάρξει μια νέα αρχή ανάμεσα στους ανθρώπους. Εάν ο άνθρωπος ακολουθεί μόνο τις αλήθειες ότι ο «Ιεχωβά είναι ο Θεός» και ο «Ιησούς είναι ο Χριστός», που καθεμιά τους ισχύει μόνο για μία μεμονωμένη εποχή, τότε ο άνθρωπος δεν θα μπορέσει ποτέ να συμβαδίσει με το έργο του Αγίου Πνεύματος και θα είναι για πάντα ανίκανος να αποκτήσει το έργο του Αγίου Πνεύματος.

II

Όσοι δεν μπορούν να ακολουθήσουν μέχρι τέλους και δεν μπορούν να συμβαδίσουν με το έργο του Αγίου Πνεύματος, αλλά μόνο παραμένουν προσκολλημένοι στο παλιό έργο, όχι μόνο έχουν αποτύχει να αφοσιωθούν στον Θεό, αλλά και, αντίθετα, έχουν γίνει εκείνοι που αντιστέκονται στον Θεό, εκείνοι που απορρίπτονται από τη νέα εποχή και εκείνοι που θα τιμωρηθούν. Υπάρχουν άραγε άνθρωποι πιο αξιολύπητοι από αυτούς; Ακόμα κι ο Θεός δεν συμμορφώνεται με κανονισμούς στο έργο Του και παρότι είναι δικό Του έργο, ο Θεός εντούτοις δεν προσκολλάται σε αυτό. Αυτό που πρέπει να απορριφθεί απορρίπτεται, αυτό που πρέπει να αποκλειστεί αποκλείεται. Όμως ο άνθρωπος κολλά μόνο σ’ ένα μικρό μέρος του έργου διαχείρισης του Θεού για να Τον ανταγωνιστεί. Δεν είναι άραγε αυτό ένας παραλογισμός του ανθρώπου; Δεν είναι η άγνοια του ανθρώπου; Όσο περισσότερο είναι οι άνθρωποι δειλοί και υπερβολικά επιφυλακτικοί επειδή φοβούνται ότι δεν θα κερδίσουν ευλογίες, τόσο περισσότερο δεν είναι σε θέση να κερδίσουν κι άλλες ευλογίες και να λάβουν την τελική ευλογία.

III

Όσοι άνθρωποι μένουν ξεροκέφαλα προσκολλημένοι στον νόμο επιδεικνύουν όλοι τους την απόλυτη αφοσίωση προς τον νόμο, και όσο περισσότερο επιδεικνύουν τέτοια αφοσίωση προς τον νόμο, τόσο περισσότερο είναι επαναστάτες που αντιστέκονται στον Θεό. Γιατί τώρα είναι η Εποχή της Βασιλείας και όχι η Εποχή του Νόμου, και το σημερινό έργο δεν μπορεί να εξισωθεί με το παρελθοντικό ούτε μπορεί το παρελθοντικό έργο να συγκριθεί με το σημερινό. Το έργο του Θεού έχει αλλάξει, όπως και η άσκηση του ανθρώπου· δεν είναι πλέον το να τηρεί κανείς τον νόμο ή να φέρει τον σταυρό. Συνεπώς, η αφοσίωση των ανθρώπων στον νόμο και τον σταυρό δεν θα κερδίσει την έγκριση του Θεού. Δεδομένου ότι ο άνθρωπος πιστεύει στον Θεό, πρέπει να ακολουθήσει από κοντά καθένα από τα βήματα του Θεού. Πρέπει να «ακολουθήσει τον Αμνό όπου και εάν πηγαίνει». Μόνο αυτοί οι άνθρωποι αναζητούν πραγματικά την αληθινή οδό, μόνο αυτοί γνωρίζουν το έργο του Αγίου Πνεύματος.

Από το «Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το έργο του Θεού και οι πράξεις του ανθρώπου