Ε) Κλασικά λόγια για τη σχέση μεταξύ κάθε σταδίου του έργου του Θεού και του ονόματος του Θεού

1. Το έργο του ίδιου του Θεού σε κάθε εποχή περικλείει την έκφραση της αληθινής Του διάθεσης και τόσο το όνομά Του όσο και το έργο που επιτελεί αλλάζουν μαζί με την εποχή. Όλα είναι καινούργια. Κατά την εποχή του Νόμου, το έργο της καθοδήγησης της ανθρωπότητας επιτελέστηκε υπό το όνομα του Ιεχωβά και το πρώτο στάδιο του έργου ξεκίνησε επί γης. Σε αυτό το στάδιο, το έργο συνίστατο στην οικοδόμηση του ναού και του βωμού, και ο νόμος χρησιμοποιήθηκε για να καθοδηγήσει τον λαό του Ισραήλ και να εργαστεί μεταξύ τους. Με την καθοδήγηση του λαού του Ισραήλ, εγκαινίασε τη βάση για το έργο Του επί γης. Από αυτή τη βάση, επέκτεινε το έργο Του πέρα από το Ισραήλ, δηλαδή ξεκινώντας από το Ισραήλ, επέκτεινε το έργο Του έξωθεν, έτσι ώστε αργότερα οι γενιές να γνωρίσουν σταδιακά ότι ο Ιεχωβά ήταν ο Θεός και ότι ο Ιεχωβά δημιούργησε τον ουρανό και τη γη και τα πάντα και ότι ο Ιεχωβά δημιούργησε όλα τα πλάσματα. Διέδωσε το έργο Του μέσω του λαού του Ισραήλ έξωθεν και πέρα από αυτόν. Η γη του Ισραήλ ήταν ο πρώτος άγιος τόπος του έργου του Ιεχωβά επί γης και στη γη του Ισραήλ πήγε για πρώτη φορά ο Θεός να εργαστεί επί γης. Αυτό ήταν το έργο της Εποχής του Νόμου. […] Κατά τη διάρκεια της Εποχής της Χάριτος, το όνομα του Θεού ήταν Ιησούς, δηλαδή ο Θεός ήταν ο Θεός που έσωσε τον άνθρωπο και ήταν ένας ευσπλαχνικός και στοργικός Θεός. Ο Θεός ήταν με τον άνθρωπο. Η αγάπη Του, η ευσπλαχνία Του και η σωτηρία Του συνόδευαν κάθε άνθρωπο. Μόνο με την αποδοχή του ονόματος του Ιησού και της παρουσίας Του, ο άνθρωπος ήταν σε θέση να κερδίσει τη γαλήνη και την αγαλλίαση, να λάβει την ευλογία Του, τις τεράστιες και πολυάριθμες χάρες Του και τη σωτηρία Του. Μέσω της σταύρωσης του Ιησού, όλοι όσοι τον ακολούθησαν έλαβαν σωτηρία και συγχωρέθηκαν οι αμαρτίες τους. Κατά την εποχή της Χάριτος, Ιησούς ήταν το όνομα του Θεού. Με άλλα λόγια, το έργο της Εποχής της Χάριτος επιτελέστηκε κυρίως υπό το όνομα του Ιησού. Κατά τη διάρκεια της Εποχής της Χάριτος, ο Θεός αποκαλούταν Ιησούς. Ανέλαβε ένα στάδιο νέου έργου πέραν της Παλαιάς Διαθήκης και το έργο Του έληξε με τη σταύρωση. Αυτό ήταν ολόκληρο το έργο Του. Επομένως, κατά την εποχή του Νόμου, Ιεχωβά ήταν το όνομα του Θεού και την Εποχή της Χάριτος το όνομα του Ιησού εκπροσωπούσε τον Θεό. Κατά τις έσχατες ημέρες, το όνομά Του είναι Παντοδύναμος Θεός, ο Παντοδύναμος, ο οποίος χρησιμοποιεί τη δύναμή Του για να καθοδηγήσει τον άνθρωπο, να κατακτήσει τον άνθρωπο και να κερδίσει τον άνθρωπο και τελικά να φέρει την εποχή στο τέλος της. Σε κάθε εποχή, σε κάθε στάδιο του έργου Του, η διάθεση του Θεού είναι εμφανής.

Απόσπασμα από «Το όραμα του έργου του Θεού (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

2. «Ιεχωβά» είναι το όνομα που πήρα κατά τη διάρκεια του έργου Μου στο Ισραήλ, και σημαίνει ο Θεός των Ισραηλιτών (ο εκλεκτός λαός του Θεού) ο οποίος μπορεί να λυπηθεί τον άνθρωπο, να καταραστεί τον άνθρωπο και να καθοδηγήσει τη ζωή του ανθρώπου. Σημαίνει τον Θεό που κατέχει μεγάλη δύναμη και είναι γεμάτος σοφία. Ο «Ιησούς» είναι ο Εμμανουήλ και σημαίνει την προσφορά περί αμαρτίας που είναι γεμάτη αγάπη, γεμάτη συμπόνια και λυτρώνει τον άνθρωπο. Εκείνος έκανε το έργο της Εποχής της Χάριτος κι αντιπροσωπεύει την Εποχή της Χάριτος και μπορεί να αντιπροσωπεύει μόνο ένα μέρος του σχεδίου διαχείρισης. Δηλαδή, μόνο ο Ιεχωβά είναι ο Θεός του εκλεκτού λαού του Ισραήλ, ο Θεός του Αβραάμ, ο Θεός του Ισαάκ, ο Θεός του Ιακώβ, ο Θεός του Μωυσή κι ο Θεός όλου του λαού του Ισραήλ. Έτσι, στην τρέχουσα εποχή, όλοι οι Ισραηλίτες εκτός από τη φυλή του Ιούδα λατρεύουν τον Ιεχωβά. Κάνουν θυσίες σ’ Αυτόν στο θυσιαστήριο και Τον υπηρετούν φορώντας ιμάτια ιερέων στον ναό. Αυτό που ελπίζουν είναι η επανεμφάνιση του Ιεχωβά. Μόνο ο Ιησούς είναι ο Λυτρωτής της ανθρωπότητας. Είναι η προσφορά περί αμαρτίας που λύτρωσε την ανθρωπότητα από την αμαρτία. Δηλαδή, το όνομα του Ιησού ήρθε από την Εποχή της Χάριτος και υπήρχε εξαιτίας του έργου της λύτρωσης στην Εποχή της Χάριτος. Το όνομα του Ιησού υπήρξε για να επιτρέψει στους ανθρώπους της Εποχής της Χάριτος να ξαναγεννηθούν και να σωθούν, κι είναι ένα συγκεκριμένο όνομα για τη λύτρωση ολόκληρης της ανθρωπότητας. Έτσι, το όνομα Ιησούς αντιπροσωπεύει το έργο της λύτρωσης και υποδηλώνει την Εποχή της Χάριτος. Το όνομα Ιεχωβά είναι ένα συγκεκριμένο όνομα για τον λαό του Ισραήλ που έζησε κάτω από τον νόμο. Σε κάθε εποχή και σε κάθε στάδιο του έργου, το όνομά Μου δεν είναι αβάσιμο, αλλά έχει αντιπροσωπευτική σημασία: Κάθε όνομα αντιπροσωπεύει μία εποχή. Το «Ιεχωβά» αντιπροσωπεύει την Εποχή του Νόμου και είναι τιμητικό για τον Θεό που λατρεύτηκε από τον λαό του Ισραήλ. Το «Ιησούς» αντιπροσωπεύει την Εποχή της Χάριτος και είναι το όνομα του Θεού όλων εκείνων που λυτρώθηκαν κατά την Εποχή της Χάριτος.

Απόσπασμα από «Ο Σωτήρας έχει ήδη επιστρέψει πάνω σ’ ένα “λευκό σύννεφο”» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

3. Όταν ο Ιησούς ήλθε να επιτελέσει το έργο Του, ήταν υπό την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος. Έκανε αυτό που ήθελε το Άγιο Πνεύμα και δεν ενήργησε σύμφωνα με την Εποχή του Νόμου της Παλαιάς Διαθήκης ή σύμφωνα με το έργο του Ιεχωβά. Μολονότι το έργο που ήλθε να επιτελέσει ο Ιησούς δεν ήταν να τηρήσει τους νόμους του Ιεχωβά ή τις εντολές του Ιεχωβά, η πηγή Τους ήταν το ένα και το αυτό. Το έργο που επιτέλεσε ο Ιησούς αντιπροσώπευε το όνομα του Ιησού και την Εποχή της Χάριτος. Όσον αφορά το έργο που επιτέλεσε ο Ιεχωβά, αντιπροσώπευε τον Ιεχωβά και την Εποχή του Νόμου. Το έργο Τους ήταν έργο ενός Πνεύματος σε δύο διαφορετικές εποχές. Το έργο που επιτέλεσε ο Ιησούς μπορούσε να αντιπροσωπεύει μόνο την Εποχή της Χάριτος και το έργο που επιτέλεσε ο Ιεχωβά μπορούσε να αντιπροσωπεύει μόνο την Εποχή του Νόμου της Παλαιάς Διαθήκης. Ο Ιεχωβά καθοδήγησε μόνο τον λαό του Ισραήλ και της Αιγύπτου και όλα τα έθνη πέρα από το Ισραήλ. […] Αν και αποκαλούνταν με δύο διαφορετικά ονόματα, ήταν το ίδιο Πνεύμα που ολοκλήρωσε και τα δύο στάδια του έργου και το έργο που επιτελούνταν ήταν συνεχές. Καθώς το όνομα ήταν διαφορετικό και το περιεχόμενο του έργου ήταν διαφορετικό, η εποχή ήταν διαφορετική. Όταν ήλθε ο Ιεχωβά, αυτή ήταν η εποχή του Ιεχωβά, και όταν ήλθε ο Ιησούς, αυτή ήταν η εποχή του Ιησού. Τουτέστιν, με κάθε έλευση, ο Θεός αποκαλείται με ένα όνομα, αντιπροσωπεύει μία εποχή και ανοίγει ένα νέο μονοπάτι και σε κάθε νέο μονοπάτι, παίρνει ένα νέο όνομα, το οποίο αποδεικνύει ότι ο Θεός είναι πάντα νέος και δεν είναι ποτέ παλαιός και ότι το έργο Του δεν παύει ποτέ να προχωρά προς τα εμπρός. Η ιστορία πάντα κινείται προς τα εμπρός και το έργο του Θεού κινείται πάντα προς τα εμπρός. Για να φτάσει το σχέδιο της διαχείρισής Του των έξι χιλιάδων ετών στο τέλος, πρέπει να συνεχίζει να προχωράει προς τα εμπρός. Κάθε μέρα Αυτός πρέπει να επιτελεί νέο έργο, κάθε έτος πρέπει να επιτελεί νέο έργο. Πρέπει να ανοίγει νέα μονοπάτια, να εγκαινιάζει νέες εποχές, να ξεκινάει νέο και πιο σπουδαίο έργο και, μαζί με αυτά, να φέρει νέα ονόματα και νέο έργο.

Απόσπασμα από «Το όραμα του έργου του Θεού (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

4. Σε κάθε εποχή, ο Θεός επιτελεί νέο έργο και καλείται με νέο όνομα. Πώς θα μπορούσε να επιτελεί το ίδιο έργο σε διαφορετικές εποχές; Πώς θα μπορούσε να μείνει προσκολλημένος στα παλιά; Το όνομα του Ιησού ελήφθη για χάρη του έργου της λύτρωσης, άρα θα εξακολουθεί να έχει το ίδιο όνομα όταν επιστρέψει κατά τις έσχατες ημέρες; Θα συνεχίσει να επιτελεί το έργο της λύτρωσης; Πώς γίνεται ο Ιεχωβά και ο Ιησούς να είναι ένα, αλλά να αποκαλούνται με διαφορετικά ονόματα σε διαφορετικές εποχές; Δεν συμβαίνει αυτό επειδή είναι διαφορετική η εποχή του έργου Τους; Μπορεί ένα και μόνο όνομα να αντιπροσωπεύει τον Θεό στην ολότητά Του; Σύμφωνα με τα παραπάνω, ο Θεός πρέπει να καλείται με διαφορετικό όνομα σε διαφορετική εποχή και πρέπει να χρησιμοποιεί το όνομα για να αλλάξει την εκάστοτε εποχή και να αντιπροσωπεύει την εκάστοτε εποχή. Γιατί κανένα όνομα δεν μπορεί να εκπροσωπήσει πλήρως τον ίδιο τον Θεό και κάθε όνομα είναι ικανό να αντιπροσωπεύει μόνο τη χρονική διάσταση της διάθεσης του Θεού σε μια δεδομένη εποχή. Το μόνο που απαιτείται είναι να αντιπροσωπεύει το έργο Του. Ως εκ τούτου, ο Θεός μπορεί να επιλέγει όποιο όνομα ταιριάζει με τη διάθεσή Του ώστε να αντιπροσωπεύει ολόκληρη την εποχή.

Απόσπασμα από «Το όραμα του έργου του Θεού (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

5. Αν υποτεθεί ότι το έργο του Θεού είναι πάντα το ίδιο σε κάθε εποχή, και Αυτός αποκαλείται πάντα με το ίδιο όνομα, πώς θα Τον γνώριζε ο άνθρωπος; Ο Θεός πρέπει να ονομάζεται Ιεχωβά και εκτός από τον Θεό που ονομάζεται Ιεχωβά, οποιοσδήποτε καλείται με οποιοδήποτε άλλο όνομα δεν είναι ο Θεός. Ή ο Θεός μπορεί μόνο να είναι ο Ιησούς, και εκτός του ονόματος του Ιησού δεν μπορεί να καλείται με οποιοδήποτε άλλο όνομα. Εκτός από τον Ιησού, ο Ιεχωβά δεν είναι ο Θεός ούτε ο Παντοδύναμος Θεός δεν είναι ο Θεός. Ο άνθρωπος πιστεύει ότι είναι αλήθεια ότι ο Θεός είναι παντοδύναμος, αλλά ο Θεός είναι ένας Θεός που είναι με τον άνθρωπο και πρέπει να ονομάζεται Ιησούς, επειδή ο Θεός είναι με τον άνθρωπο. Το να γίνει αυτό είναι να συμμορφωθείς με το δόγμα και να περιορίσεις τον Θεό σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Έτσι, σε κάθε εποχή, το έργο που επιτελεί ο Θεός, το όνομα με το οποίο αποκαλείται και η εικόνα που παίρνει — τι έργο επιτελεί σε κάθε στάδιο μέχρι σήμερα — αυτά δεν ακολουθούν έναν ενιαίο κανονισμό και δεν υπόκεινται σε οποιουσδήποτε περιορισμούς. Αυτός είναι ο Ιεχωβά, αλλά είναι και ο Ιησούς, καθώς και ο Μεσσίας και ο Παντοδύναμος Θεός. Το έργο Του μπορεί να μετασχηματιστεί σταδιακά, ενώ το όνομά Του μπορεί να μεταβληθεί αντιστοίχως. Κανένα ενιαίο όνομα δεν μπορεί να Τον αντιπροσωπεύει πλήρως, αλλά όλα τα ονόματα με τα οποία αποκαλείται είναι ικανά να Τον αντιπροσωπεύουν, και το έργο που επιτελεί σε κάθε εποχή αντιπροσωπεύει τη διάθεσή Του.

Απόσπασμα από «Το όραμα του έργου του Θεού (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

6. Θα μπορούσε το όνομα του Ιησού — «ο Θεός μαζί μας» — να αντιπροσωπεύει τη διάθεση του Θεού στην ολότητά της; Θα μπορούσε να εκφράσει πλήρως τον Θεό; Αν ο άνθρωπος λέει ότι ο Θεός μπορεί να αποκαλείται μόνο Ιησούς και δεν μπορεί να έχει άλλο όνομα, επειδή ο Θεός δεν μπορεί να αλλάζει τη διάθεσή Του, αυτά τα λόγια συνιστούν όντως βλασφημία! Πιστεύεις ότι το όνομα Ιησούς, ο Θεός μαζί μας, μπορεί από μόνο του να εκπροσωπεί τον Θεό στην ολότητά Του; Ο Θεός μπορεί να αποκαλείται με πολλά ονόματα, αλλά μεταξύ αυτών των πολλών ονομάτων, δεν υπάρχει κανένα που να μπορεί να περικλείει όλον τον Θεό, ούτε ένα που να μπορεί να εκπροσωπεί τον Θεό απόλυτα. Επομένως, ο Θεός έχει πολλά ονόματα, αλλά αυτά τα πολλά ονόματα δεν μπορούν να εκφράζουν πλήρως τη διάθεση του Θεού, διότι η διάθεση του Θεού είναι τόσο πλούσια ώστε απλά υπερβαίνει την ικανότητα του ανθρώπου να Τον γνωρίζει. Δεν υπάρχει τρόπος ο άνθρωπος, χρησιμοποιώντας την ανθρώπινη γλώσσα, να αποδώσει τον Θεό πλήρως. Οι άνθρωποι διαθέτουν περιορισμένο λεξιλόγιο για να αποδώσουν όλα όσα γνωρίζουν για τη διάθεση του Θεού: μεγάλη, σεβάσμια, θαυμαστή, ασύλληπτη, υπέρτατη, άγια, δίκαιη, σοφή και ούτω καθεξής. Τόσες πολλές λέξεις! Αυτό το περιορισμένο λεξιλόγιο δεν είναι σε θέση να περιγράψει τα ελάχιστα στα οποία ο άνθρωπος έχει γίνει μάρτυρας από τη διάθεση του Θεού. Με την πάροδο του χρόνου, πολλοί πρόσθεσαν λέξεις που πίστευαν ότι μπορούσαν καλύτερα να περιγράψουν τον ζήλο στην καρδιά τους: ο Θεός είναι πάρα πολύ μεγάλος! Ο Θεός είναι πάρα πολύ άγιος! Ο Θεός έχει άπειρο κάλλος! Σήμερα, ανθρώπινες εκφράσεις όπως αυτές έχουν φτάσει στο αποκορύφωμά τους, όμως ο άνθρωπος εξακολουθεί να είναι ανίκανος να εκφραστεί με σαφήνεια. Επομένως, όσον αφορά τον άνθρωπο, ο Θεός έχει πολλά ονόματα, όμως δεν έχει μόνο ένα όνομα και αυτό γιατί το Είναι του Θεού είναι άπειρο και η ανθρώπινη γλώσσα υπερβολικά πτωχή. Μία συγκεκριμένη λέξη ή όνομα δεν είναι ικανή να αντιπροσωπεύει τον Θεό στην ολότητά Του, άρα νομίζεις ότι το όνομά Του μπορεί να καθοριστεί; Ο Θεός είναι τόσο μεγάλος και τόσο άγιος και εσύ δεν θα Του επιτρέψεις να αλλάξει το όνομά Του σε κάθε νέα εποχή; Επομένως, σε κάθε εποχή, κατά την οποία ο Θεός προσωπικά επιτελεί το δικό Του έργο, χρησιμοποιεί ένα όνομα που ταιριάζει με την εποχή για να περικλείσει το έργο που προτίθεται να επιτελέσει. Χρησιμοποιεί αυτό το συγκεκριμένο όνομα, το οποίο έχει χρονική σημασία, για να αντιπροσωπεύσει τη διάθεσή Του στην εκάστοτε εποχή. Ο Θεός χρησιμοποιεί την ανθρώπινη γλώσσα για να εκφράσει τη δική Του διάθεση. Ακόμα κι έτσι, πολλοί άνθρωποι που είχαν πνευματικές εμπειρίες και έχουν δει τον Θεό προσωπικά νιώθουν εντούτοις ότι ένα συγκεκριμένο όνομα είναι ανίκανο να εκπροσωπήσει τον Θεό στην ολότητά Του — αλίμονο, είναι μάταιο, έτσι ο άνθρωπος δεν προσφωνεί πλέον τον Θεό με κανένα όνομα, αλλά Τον αποκαλεί απλώς «Θεό». Είναι σαν η καρδιά του ανθρώπου να είναι γεμάτη αγάπη αλλά και αντιφάσεις, γιατί ο άνθρωπος δεν γνωρίζει πώς να ερμηνεύσει τον Θεό. Αυτό που είναι ο Θεός χαρακτηρίζεται από πάρα πολύ μεγάλη αφθονία, απλώς δεν υπάρχει τρόπος να το περιγράψει κανείς. Δεν υπάρχει ένα όνομα που να συνοψίζει τη διάθεση του Θεού και δεν υπάρχει ένα όνομα που να μπορεί να περιγράψει όλα όσα έχει και είναι ο Θεός. Αν κάποιος Με ρωτήσει: «Ποιο όνομα ακριβώς χρησιμοποιείς Εσύ;» Θα του πω: «Ο Θεός είναι Θεός!» Δεν είναι αυτό το καλύτερο όνομα για τον Θεό; Δεν περικλείει καλύτερα τη διάθεση του Θεού; Εφόσον είναι έτσι, γιατί, λοιπόν, κάνετε τόσο μεγάλο κόπο αναζητώντας το όνομα του Θεού; Γιατί θα πρέπει να στύβετε το μυαλό σας, στερούμενοι φαγητό και ύπνο, όλα χάριν ενός ονόματος; Η ημέρα θα φτάσει που ο Θεός δεν θα ονομάζεται Ιεχωβά, Ιησούς ή Μεσσίας — Αυτός θα είναι απλά «ο Δημιουργός». Εκείνη την εποχή, όλα τα ονόματα που Αυτός έχει λάβει στη γη θα τελειώσουν, επειδή το έργο Του στη γη θα έχει τελειώσει, μετά από το οποίο τα ονόματά Του δεν θα υφίστανται πια. Όταν τα πάντα έρθουν στο κράτος του Δημιουργού, τι ανάγκη έχει από ένα άκρως κατάλληλο αλλά ατελές όνομα; Εξακολουθείς να αναζητείς το όνομα του Θεού τώρα; Μήπως ακόμα τολμάς να πεις ότι ο Θεός ονομάζεται μόνο Ιεχωβά; Μήπως ακόμα τολμάς να πεις ότι ο Θεός μπορεί να ονομάζεται μόνο Ιησούς; Είσαι σε θέση να φέρεις την αμαρτία της βλασφημίας εναντίον του Θεού; Θα πρέπει να γνωρίζεις ότι ο Θεός δεν είχε αρχικά κανένα όνομα. Έλαβε μόνο ένα ή δύο ή πολλά ονόματα επειδή είχε έργο να επιτελέσει και έπρεπε να διαχειριστεί την ανθρωπότητα. Όποιο κι αν είναι το όνομα με το οποίο αποκαλείται δεν το επέλεξε ελεύθερα ο ίδιος; Θα χρειαζόταν εσένα — ένα από τα πλάσματα Του — να το αποφασίσει; Το όνομα με το οποίο αποκαλείται ο Θεός είναι ένα όνομα που συμφωνεί με το τι είναι ικανός να συλλάβει ο άνθρωπος, με την ανθρώπινη γλώσσα, αλλά αυτό το όνομα δεν είναι κάτι που μπορεί να κατανοήσει ο άνθρωπος. Μπορείς μόνο να πεις ότι υπάρχει ένας Θεός στον ουρανό, που αποκαλείται Θεός, ότι είναι ο ίδιος ο Θεός με μεγάλη δύναμη, ο οποίος είναι πάρα πολύ σοφός, πάρα πολύ δοξασμένος, πάρα πολύ θαυμαστός, πάρα πολύ μυστηριώδης και παντοδύναμος και ύστερα δεν μπορείς να πεις τίποτα περισσότερο. Αυτά τα ελάχιστα είναι τα μόνα που μπορείς να γνωρίζεις. Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, μπορεί μόνο το όνομα του Ιησού να αντιπροσωπεύει τον ίδιο τον Θεό; Όταν έρθουν οι έσχατες ημέρες, ακόμα κι αν ο ίδιος ο Θεός επιτελεί το έργο Του, το όνομά Του πρέπει να αλλάξει, διότι είναι μια διαφορετική εποχή.

Απόσπασμα από «Το όραμα του έργου του Θεού (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

7. Κάποιοι λένε ότι ο Θεός είναι αμετάβλητος. Αυτό είναι σωστό, αλλά αναφέρεται στην αμετάβλητη διάθεση του Θεού και στην ουσία Του. Οι αλλαγές στο όνομα και το έργο Του δεν αποδεικνύουν ότι η ουσία Του έχει αλλοιωθεί. Με άλλα λόγια, ο Θεός θα είναι πάντα ο Θεός και αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ. Εάν λες ότι το έργο του Θεού είναι αμετάβλητο, τότε θα ήταν σε θέση να ολοκληρώσει το σχέδιο διαχείρισής Του των έξι χιλιάδων ετών; Γνωρίζεις μόνο ότι ο Θεός είναι αιώνια αμετάβλητος, αλλά γνωρίζεις ότι ο Θεός είναι πάντα νέος και δεν είναι ποτέ παλαιός; Εάν το έργο του Θεού είναι αμετάβλητο, τότε θα μπορούσε να έχει καθοδηγήσει την ανθρωπότητα καθ’ όλη τη διαδρομή έως σήμερα; Εάν ο Θεός είναι αμετάβλητος, τότε πώς γίνεται να έχει ήδη επιτελέσει το έργο δύο εποχών; Το έργο Του δεν παύει ποτέ να προχωράει προς τα εμπρός, δηλαδή η διάθεσή Του αποκαλύπτεται σταδιακά στον άνθρωπο και αυτό που αποκαλύπτεται είναι η έμφυτη διάθεσή Του. Στην αρχή, η διάθεση του Θεού δεν φανερωνόταν στον άνθρωπο, ποτέ δεν αποκάλυψε ανοιχτά τη διάθεσή Του στον άνθρωπο και ο άνθρωπος απλώς δεν γνώριζε γι’ Αυτόν. Εξαιτίας αυτού, χρησιμοποιεί το έργο Του για να αποκαλύψει σταδιακά τη διάθεσή Του στον άνθρωπο, αλλά επιτελώντας το έργο κατ’ αυτόν τον τρόπο δεν σημαίνει ότι η διάθεση του Θεού αλλάζει ανά εποχή. Η διάθεση του Θεού δεν αλλάζει διαρκώς επειδή το θέλημα Του αλλάζει συνεχώς. Αντιθέτως, επειδή οι εποχές του έργου Του είναι διαφορετικές, ο Θεός λαμβάνει όλη την έμφυτη διάθεσή Του και σταδιακά την αποκαλύπτει στον άνθρωπο, έτσι ώστε ο άνθρωπος να είναι σε θέση να Τον γνωρίσει. Αλλά αυτό δεν αποδεικνύει σε καμία περίπτωση ότι ο Θεός αρχικά δεν έχει ιδιαίτερη διάθεση ή ότι η διάθεσή Του έχει μεταβληθεί σταδιακά με την διαφοροποίηση των εποχών — μια τέτοια κατανόηση θα ήταν εσφαλμένη. Ο Θεός αποκαλύπτει στον άνθρωπο την έμφυτη και ιδιαίτερη διάθεσή Του — αυτό που Αυτός είναι — με την διαφοροποίηση των εποχών. Το έργο μίας μόνο εποχής δεν μπορεί να εκφράσει ολόκληρη τη διάθεση του Θεού. Συνεπώς, η φράση «ο Θεός είναι πάντα νέος και ποτέ παλαιός» αναφέρεται στο έργο Του και η φράση «ο Θεός είναι αμετάβλητος» σε αυτό που ο Θεός έμφυτα έχει και είναι. Ανεξαρτήτως των παραπάνω, δεν μπορείς να συνδέεις το έργο των έξι χιλιάδων ετών με ένα μόνο σημείο ή να το περιγράφεις με νεκρές λέξεις. Αυτή είναι η ανοησία του ανθρώπου. Ο Θεός δεν είναι τόσο απλός όσο ο άνθρωπος φαντάζεται και το έργο Του δεν μπορεί να μένει στάσιμο σε οποιαδήποτε εποχή. Ο Ιεχωβά, παραδείγματος χάριν, δεν μπορεί να αντιπροσωπεύει αιωνίως το όνομα του Θεού. Ο Θεός μπορεί επίσης να επιτελεί το έργο Του υπό το όνομα του Ιησού. Αυτό είναι ένα σημάδι ότι το έργο του Θεού κινείται πάντα προς τα εμπρός.

Ο Θεός είναι πάντα Θεός και δεν θα γίνει ποτέ Σατανάς. Ο Σατανάς είναι πάντα Σατανάς και δεν θα γίνει ποτέ Θεός. Η σοφία του Θεού, το θαύμα του Θεού, η δικαιοσύνη του Θεού και η μεγαλοπρέπεια του Θεού δεν θα αλλάξουν ποτέ. Η ουσία Του και αυτό που Αυτός έχει και είναι δεν θα αλλάξουν ποτέ. Όσον αφορά το έργο Του, ωστόσο, προχωρεί πάντα προς τα εμπρός, όλο και πιο βαθιά, γιατί Αυτός είναι πάντα νέος και ποτέ παλαιός. Σε κάθε εποχή ο Θεός λαμβάνει ένα νέο όνομα, σε κάθε εποχή επιτελεί νέο έργο και σε κάθε εποχή επιτρέπει στα πλάσματά Του να δουν το νέο Του θέλημα και τη νέα Του διάθεση. Εάν, σε μια νέα εποχή, οι άνθρωποι δεν μπορέσουν να δουν την έκφραση της νέας διάθεσης του Θεού, δεν θα Τον κάρφωναν στον σταυρό συνεχώς; Και αν το έκαναν αυτό, δεν θα όριζαν έτσι τον Θεό;

Απόσπασμα από «Το όραμα του έργου του Θεού (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

8. Εάν ο άνθρωπος εξακολουθεί να λαχταρά την άφιξη του Ιησού του Σωτήρα κατά τις έσχατες ημέρες, και πιστεύει ότι θα έρθει με την εμφάνιση που είχε στην Ιουδαία, τότε όλο το σχέδιο διαχείρισης των έξι χιλιάδων χρόνων θα σταματούσε στην Εποχή της Λύτρωσης και δεν θα ήταν σε θέση να προχωρήσει περαιτέρω. Επιπλέον, οι έσχατες ημέρες δεν θα έφταναν ποτέ κι η εποχή δεν θα τελείωνε ποτέ. Ο λόγος είναι ότι ο Ιησούς ο Σωτήρας ήρθε μόνο για τη λύτρωση και τη σωτηρία του ανθρώπινου γένους. Πήρα το όνομα του Ιησού για χάρη όλων των αμαρτωλών στην Εποχή της Χάριτος και δεν είναι το όνομα με το οποίο θα οδηγήσω σ’ ένα τέλος ολόκληρη την ανθρωπότητα. Αν και τα ονόματα Ιεχωβά, Ιησούς και Μεσσίας αντιπροσωπεύουν το Πνεύμα Μου, αυτά τα ονόματα υποδηλώνουν μόνο τις διαφορετικές εποχές στο σχέδιο διαχείρισής Μου και δεν Με αντιπροσωπεύουν στην ολότητά Μου. Τα ονόματα με τα οποία οι άνθρωποι στη γη Με αποκαλούν, δεν μπορούν να διατυπώσουν ολόκληρη τη διάθεσή Μου κι όλα όσα είμαι. Είναι απλώς διαφορετικά ονόματα με τα οποία ονομάζομαι κατά τη διάρκεια διαφορετικών εποχών. Έτσι, όταν φτάσει η τελική εποχή - η εποχή των εσχάτων ημερών - το όνομά Μου θ’ αλλάξει και πάλι. Δεν θα ονομάζομαι Ιεχωβά ή Ιησούς, πολύ λιγότερο Μεσσίας, αλλά θα ονομάζομαι ο ισχυρός Παντοδύναμος Θεός ο ίδιος, και με αυτό το όνομα θα οδηγήσω ολόκληρη την εποχή στο τέλος της. Ήμουν κάποτε γνωστός ως Ιεχωβά. Ονομάστηκα επίσης Μεσσίας και κάποτε οι άνθρωποι με ονόμασαν Ιησούς ο Σωτήρας, επειδή με αγαπούσαν και με σεβόντουσαν. Αλλά σήμερα δεν είμαι ο Ιεχωβά ή ο Ιησούς που οι άνθρωποι γνώριζαν στο παρελθόν - είμαι ο Θεός που επέστρεψε τις έσχατες ημέρες, ο Θεός που θα φέρει την εποχή στο τέλος. Είμαι ο ίδιος ο Θεός που ανεβαίνει στα άκρα της γης, γεμάτος με όλη Μου τη διάθεση και γεμάτος εξουσία, τιμή και δόξα. Οι άνθρωποι ποτέ δεν έχουν ασχοληθεί μαζί Μου, δεν Με έχουν γνωρίσει και πάντα αγνοούσαν τη διάθεσή Μου. Από τη δημιουργία του κόσμου μέχρι σήμερα, ούτε ένα άτομο δεν Με έχει δει. Αυτός είναι ο Θεός που εμφανίζεται στον άνθρωπο τις έσχατες ημέρες, αλλά είναι κρυμμένος ανάμεσα στους ανθρώπους. Κατοικεί ανάμεσα στους ανθρώπους, αληθινός και πραγματικός, όπως ο καυτός ήλιος κι η φλεγόμενη φωτιά, γεμάτος με δύναμη κι εξουσία. Δεν υπάρχει ούτε ένα άτομο ή πράγμα που δεν θα κριθεί από τα λόγια Μου κι ούτε ένα άτομο ή πράγμα που δεν θα εξαγνιστεί από την καύση της φωτιάς. Τελικά, όλα τα έθνη θα ευλογηθούν εξαιτίας των λόγων Μου, αλλά και θα συντριβούν εξαιτίας των λόγων Μου. Με αυτόν τον τρόπο, όλοι οι άνθρωποι τις έσχατες ημέρες θα δουν ότι είμαι ο Σωτήρας που επέστρεψε, είμαι ο Παντοδύναμος Θεός που κατακτά όλη την ανθρωπότητα κι ήμουν κάποτε η προσφορά περί αμαρτίας του ανθρώπου. Αλλά τις έσχατες ημέρες, γίνομαι επίσης οι φλόγες του ήλιου που τα καίνε όλα, όπως κι ο Ήλιος της δικαιοσύνης που αποκαλύπτει όλα τα πράγματα. Αυτό είναι το έργο Μου τις έσχατες ημέρες. Πήρα αυτό το όνομα και απέκτησα αυτή τη διάθεση, έτσι ώστε όλοι οι άνθρωποι να δουν ότι είμαι δίκαιος Θεός, ότι είμαι ο καυτός ήλιος και η φλεγόμενη φωτιά. Αυτό έγινε ώστε όλοι να Με λατρεύουν, τον μόνο αληθινό Θεό, και να βλέπουν το αληθινό Μου πρόσωπο: δεν είμαι μόνο ο Θεός των Ισραηλιτών και δεν είμαι μόνο ο Λυτρωτής - είμαι ο Θεός όλων των πλασμάτων στον ουρανό, τη γη και τις θάλασσες.

Απόσπασμα από «Ο Σωτήρας έχει ήδη επιστρέψει πάνω σ’ ένα “λευκό σύννεφο”» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

(Επιλεγμένα αποσπάσματα από τον λόγο του Θεού)

Υπάρχει η Αγία Τριάδα;

Αφού έγινε πραγματικότητα η αλήθεια της ενσάρκωσης του Ιησού, ο άνθρωπος πίστεψε το εξής: δεν είναι μόνο ο Πατέρας στον ουρανό, αλλά και ο Υιός και, επίσης, το Άγιο Πνεύμα. Αυτή είναι η συμβατική έννοια που διατηρεί ο άνθρωπος, ότι υπάρχει ένας τέτοιος Θεός στον ουρανό: μια Αγία Τριάδα που είναι ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα, όλα σε ένα. Ολόκληρη η ανθρωπότητα έχει αυτές τις αντιλήψεις: Ο Θεός είναι ένας Θεός, αλλά αποτελείται από τρία μέρη – αυτά που όλοι όσοι έχουν βαθιά ριζωμένες συμβατικές έννοιες θεωρούν ότι είναι ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα. Μόνο αυτά τα τρία μέρη που έγιναν ένα αποτελούν το όλον του Θεού. Χωρίς τον Άγιο Πατέρα, ο Θεός δεν θα ήταν ολόκληρος. Ομοίως, ο Θεός δεν θα ήταν ολόκληρος ούτε χωρίς τον Υιό ή το Άγιο Πνεύμα. Στις αντιλήψεις τους, πιστεύουν ότι μόνο ο Πατέρας ή μόνο ο Υιός δεν μπορούν να θεωρηθούν Θεός. Μόνο ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα μαζί, σαν σύνολο, μπορούν να θεωρηθούν Θεός. Τώρα, όλοι οι θρησκευόμενοι πιστοί, συμπεριλαμβανομένου καθενός από τους ακόλουθους ανάμεσά σας, έχουν αυτήν την πεποίθηση. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει αν αυτή η πεποίθηση είναι σωστή, γιατί πάντα σας καλύπτει ένα πέπλο σύγχυσης για τα θέματα του ιδίου του Θεού. Αν και αυτές είναι έννοιες, δεν ξέρετε αν είναι σωστές ή λανθασμένες, γιατί έχετε μολυνθεί σοβαρά από θρησκευτικές αντιλήψεις. Έχετε αποδεχθεί πολύ βαθιά αυτές τις συμβατικές έννοιες της θρησκείας, και αυτό το δηλητήριο έχει εισχωρήσει πολύ βαθιά μέσα σας. Επομένως, και σε αυτό το θέμα υποκύψατε σε αυτήν την ολέθρια επιρροή, γιατί η Τριάδα απλώς δεν υπάρχει. Δηλαδή, η Αγία Τριάδα του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος απλώς δεν υπάρχει. Αυτές είναι όλες συμβατικές αντιλήψεις και απατηλές πεποιθήσεις του ανθρώπου. Κατά τη διάρκεια πολλών αιώνων, ο άνθρωπος έχει πιστέψει σε αυτήν την Αγία Τριάδα, που προκύπτει από κάποιες έννοιες στο μυαλό του ανθρώπου, που κατασκευάστηκε από τον άνθρωπο και που μέχρι τώρα ο άνθρωπος δεν έχει δει. Κατά τη διάρκεια αυτών των πολλών ετών, υπήρξαν πολλοί μεγάλοι πνευματικοί που εξήγησαν την «πραγματική έννοια» της Αγίας Τριάδας, αλλά αυτές οι εξηγήσεις της Τριάδας ότι είναι τρία ξεχωριστά, ομοούσια πρόσωπα δεν είναι σαφείς και ξεκάθαρες, και η «δομή» του Θεού προκαλεί σύγχυση σε όλους τους ανθρώπους. Κανένας σπουδαίος άνθρωπος δεν ήταν ποτέ σε θέση να προσφέρει μια λεπτομερή εξήγηση· οι περισσότερες εξηγήσεις γίνονται αποδεκτές στη θεωρία και όσον αφορά τη συλλογιστική, αλλά ούτε ένας άνθρωπος δεν έχει απολύτως σαφή κατανόηση της σημασίας τους. Αυτό συμβαίνει επειδή η σπουδαία αυτή Τριάδα, στην οποία πιστεύει ο άνθρωπος, απλώς δεν υπάρχει. Γιατί κανένας δεν έχει δει ποτέ την αληθινή όψη του Θεού, ούτε έχει υπάρξει κανείς αρκετά τυχερός ώστε να ανέβει στην κατοικία του Θεού για επίσκεψη και να εξετάσει ποια αντικείμενα υπάρχουν στον τόπο όπου βρίσκεται ο Θεός, να προσδιορίσει ακριβώς πόσες δεκάδες χιλιάδες ή εκατοντάδες εκατομμύρια γενιές βρίσκονται στον «οίκο του Θεού» ή να διερευνήσει πόσα μέρη συνθέτουν την έμφυτη δομή του Θεού. Αυτό που πρέπει να εξεταστεί κυρίως είναι: η ηλικία του Πατέρα και του Υιού, καθώς και του Αγίου Πνεύματος· η αντίστοιχη εμφάνιση κάθε προσώπου· πώς ακριβώς χωρίζονται και πώς γίνονται ένα. Δυστυχώς, όλα αυτά τα χρόνια, ούτε ένας άνθρωπος δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει την αλήθεια αυτών των θεμάτων. Όλοι απλώς εικάζουν, επειδή ούτε ένας άνθρωπος δεν ανέβηκε ποτέ στον ουρανό για επίσκεψη και επέστρεψε με μια «ερευνητική έκθεση» για όλη την ανθρωπότητα, για να παρουσιάσει την αλήθεια του θέματος σε όλους εκείνους τους ένθερμους και αφοσιωμένους πιστούς της θρησκείας που προβληματίζονται με την Αγία Τριάδα. Φυσικά, η ευθύνη δεν μπορεί να επιρριφθεί στον άνθρωπο για το ότι διαμόρφωσε τέτοιες αντιλήψεις, γιατί για ποιον λόγο ο Ιεχωβά, ο Πατέρας, δεν είχε τον Ιησού τον Υιό να Τον συνοδεύει όταν δημιούργησε την ανθρωπότητα; Εάν, στην αρχή, όλοι είχαν χρησιμοποιήσει το όνομα του Ιεχωβά, θα ήταν καλύτερα. Αν πρέπει να επιρριφθεί κάπου η ευθύνη, ας την επιρρίψουμε στο στιγμιαίο ολίσθημα του Ιεχωβά Θεού, ο οποίος δεν κάλεσε κοντά Του τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα κατά τη στιγμή της δημιουργίας, αλλά, αντίθετα, έφερε εις πέρας το έργο Του μόνος Του. Εάν όλοι είχαν δουλέψει ταυτόχρονα, τότε δεν θα είχαν γίνει όλοι ένα; Εάν, από την αρχή μέχρι το τέλος, υπήρχε μόνο το όνομα Ιεχωβά και όχι το όνομα του Ιησού από την Εποχή της Χάριτος, ή αν Εκείνος λεγόταν και τότε Ιεχωβά, τότε ο Θεός δεν θα είχε αποφύγει τα δεινά αυτής της διαίρεσης από την ανθρωπότητα; Το βέβαιο είναι ότι ο Ιεχωβά δεν μπορεί να κατηγορηθεί για όλα αυτά· αν πρέπει να επιρριφθεί ευθύνη, ας επιρριφθεί στο Άγιο Πνεύμα, που για χιλιάδες χρόνια συνέχισε το έργο Του με το όνομα του Ιεχωβά, του Ιησού και ακόμη και του Αγίου Πνεύματος, συγχύζοντας και μπερδεύοντας τον άνθρωπο, έτσι ώστε να μην μπορεί να γνωρίζει ποιος ακριβώς είναι ο Θεός. Εάν το ίδιο το Άγιο Πνεύμα είχε δουλέψει χωρίς μορφή ή εικόνα και, επιπλέον, χωρίς ένα όνομα όπως του Ιησού, και ο άνθρωπος δεν μπορούσε ούτε να Το αγγίξει ούτε να Το δει, αλλά μόνο ν’ ακούσει τους ήχους της βροντής, τότε αυτό το είδος έργου δεν θα ήταν περισσότερο ωφέλιμο για την ανθρωπότητα; Τι μπορεί λοιπόν να γίνει τώρα; Οι αντιλήψεις του ανθρώπου έχουν συσσωρευτεί, ψηλές σαν βουνό και πλατιές όσο η θάλασσα, σε βαθμό που ο Θεός σήμερα δεν μπορεί πλέον να τις υπομείνει και τα έχει εντελώς χαμένα. Στο παρελθόν, όταν ήταν μόνο ο Ιεχωβά, ο Ιησούς, και το Άγιο Πνεύμα μεταξύ των δύο Αυτών, ο άνθρωπος ήδη δυσκολευόταν να το αντιμετωπίσει, και τώρα υπάρχει η προσθήκη του Παντοδύναμου, ο οποίος λέγεται, μάλιστα, ότι είναι μέρος του Θεού. Ποιος ξέρει ποιος είναι Αυτός και με ποιο πρόσωπο της Τριάδας έχει αναμειχθεί ή μέσα σε ποιο πρόσωπο έχει κρυφτεί, και για πόσα χρόνια; Πώς μπορεί ο άνθρωπος να το αντέξει αυτό; Η Αγία Τριάδα και μόνο αρκούσε για να χρειαστεί ο άνθρωπος μια ολόκληρη ζωή για να Την εξηγήσει, αλλά τώρα προέκυψε «ένας Θεός σε τέσσερα πρόσωπα». Πώς μπορεί να εξηγηθεί αυτό; Μπορείς εσύ να το εξηγήσεις; Αδελφοί και αδελφές! Πώς έχετε πιστέψει ως σήμερα σε έναν τέτοιο Θεό; Σας βγάζω το καπέλο. Η Αγία Τριάδα ήταν ήδη αρκετή για να την αντέξει κάποιος, κι όμως τώρα συνεχίζετε να έχετε μια τόσο ακλόνητη πίστη σε αυτόν τον έναν Θεό σε τέσσερα πρόσωπα. Έχετε παροτρυνθεί να βγείτε έξω, όμως αρνείστε. Είναι αδιανόητο! Μα τι είστε εσείς! Ένα άτομο μπορεί πραγματικά να φτάσει να πιστεύει σε τέσσερις Θεούς και να μην το θεωρεί σημαντικό· δεν είναι θαύμα αυτό; Απορώ που είστε σε θέση να κάνετε ένα τόσο μεγάλο θαύμα! Επιτρέψτε μου να σας πω ότι, στην πραγματικότητα, η Αγία Τριάδα δεν υπάρχει πουθενά σε αυτό το σύμπαν. Ο Θεός δεν έχει Πατέρα ούτε Υιό, πολύ λιγότερο δε, υπάρχει η έννοια ενός οργάνου που χρησιμοποιείται από κοινού από τον Πατέρα και τον Υιό: το Άγιο Πνεύμα. Όλο αυτό είναι η μεγαλύτερη πλάνη, και απλώς δεν υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο! Ωστόσο, ακόμη και μια τέτοια πλάνη έχει την προέλευσή της και δεν είναι εντελώς αβάσιμη, επειδή ο νους σας δεν είναι τόσο απλός και οι σκέψεις σας δεν στερούνται λογικής. Αντίθετα, είναι αρκετά κατάλληλες και ευφυείς, τόσο ώστε να είναι απόρθητες ακόμη και σε οποιονδήποτε Σατανά. Είναι κρίμα που αυτές οι σκέψεις είναι όλες μια πλάνη και απλώς δεν υπάρχουν! Δεν έχετε δει την πραγματική αλήθεια καθόλου· κάνετε απλώς εικασίες και σχηματίζετε αντιλήψεις και, στη συνέχεια, τα πλέκετε όλα αυτά σε μια ιστορία για να κερδίσετε με δόλο την εμπιστοσύνη των άλλων και να αποκτήσετε κυριαρχία πάνω σε εκείνους τους πιο ανόητους ανθρώπους, τους χωρίς σύνεση ή λογική, έτσι ώστε να πιστέψουν στις μεγάλες και φημισμένες «εξειδικευμένες διδασκαλίες σας». Είναι αυτή η αλήθεια; Είναι αυτή η οδός ζωής που πρέπει να λάβει ο άνθρωπος; Είναι όλα ανοησίες! Δεν υπάρχει ούτε μία λέξη σωστή! Κατά τη διάρκεια αυτών των πολλών χρόνων, ο Θεός έχει διαχωριστεί από εσάς με αυτόν τον τρόπο, και χωρίζεται σε όλο και περισσότερα μέρη με κάθε γενιά, σε βαθμό που ένας Θεός να έχει χωριστεί φανερά σε τρεις Θεούς. Και τώρα είναι απλώς αδύνατο για τον άνθρωπο να επανενώσει τον Θεό ως μονάδα, γιατί Τον έχετε διαμοιράσει σε τόσα κομματάκια! Αν δεν ήταν το έγκαιρο έργο Μου προτού να είναι πολύ αργά, ποιος ξέρει πόσο καιρό θα συνεχίζατε έτσι ξεδιάντροπα! Συνεχίζοντας να χωρίζετε τον Θεό με αυτόν τον τρόπο, πώς μπορεί να εξακολουθεί να είναι ο Θεός σας; Θα αναγνωρίζατε ακόμα τον Θεό; Θα επιστρέφατε ακόμη σε Αυτόν; Αν είχα φτάσει αργότερα, πιθανόν να είχατε στείλει τον «Πατέρα και τον Υιό», τον Ιεχωβά και τον Ιησού, πίσω στο Ισραήλ και να ισχυριζόσασταν ότι εσείς οι ίδιοι είστε μέρος του Θεού. Ευτυχώς, είναι πια οι έσχατες μέρες. Τελικά, η μέρα που περίμενα πολύ καιρό έχει φτάσει, και μόνο μετά την πραγματοποίηση αυτού του σταδίου του έργου από το δικό Μου χέρι έχετε σταματήσει να διασπάτε τον Θεό. Διαφορετικά, θα είχατε κλιμακώσει την κατάσταση, θέτοντας ακόμη και όλους τους Σατανάδες που υπάρχουν ανάμεσά σας στους βωμούς για λατρεία. Αυτή είναι η πονηριά σας! Το μέσον σας για να διασπάσετε τον Θεό! Θα συνεχίσετε να το κάνετε τώρα; Επιτρέψτε Μου να σας ρωτήσω: Πόσοι Θεοί υπάρχουν; Ποιος Θεός θα σας φέρει σωτηρία; Είναι ο πρώτος Θεός, ο δεύτερος ή ο τρίτος Εκείνος στον οποίο πάντα προσεύχεστε; Σε ποιον από Αυτούς πιστεύετε πάντα; Είναι ο Πατέρας; Ή ο Υιός; Ή είναι το Πνεύμα; Πες μου ποιος είναι αυτός στον οποίο πιστεύεις. Αν και με κάθε λέξη, λέτε ότι πιστεύετε στον Θεό, αυτό στο οποίο πραγματικά πιστεύετε είναι το ίδιο το μυαλό σας! Απλώς δεν έχετε τον Θεό στην καρδιά σας! Κι όμως, στο μυαλό σας υπάρχουν πολλές τέτοιες «Τριάδες!» Δεν συμφωνείτε;

Εάν τα τρία στάδια του έργου αξιολογούνται σύμφωνα με αυτήν την έννοια της Αγίας Τριάδας, τότε πρέπει να υπάρχουν τρεις Θεοί, καθώς το έργο που εκτελείται από τον καθένα δεν είναι το ίδιο. Εάν κάποιος από εσάς λέει ότι η Τριάδα πράγματι υπάρχει, τότε εξηγήστε τι είναι ακριβώς αυτός ο Θεός σε τρία πρόσωπα. Τι είναι ο Άγιος Πατέρας; Τι είναι ο Υιός; Τι είναι το Άγιο Πνεύμα; Είναι ο Ιεχωβά ο Άγιος Πατέρας; Είναι ο Ιησούς ο Υιός; Τότε τι γίνεται με το Άγιο Πνεύμα; Δεν είναι ο Πατέρας Πνεύμα; Δεν είναι επίσης Πνεύμα η ουσία του Υιού; Δεν ήταν το έργο του Ιησού έργο του Αγίου Πνεύματος; Δεν επιτελέστηκε το έργο του Ιεχωβά τότε από ένα Πνεύμα το ίδιο με του Ιησού; Πόσα Πνεύματα μπορεί να έχει ο Θεός; Σύμφωνα με τη δική σου εξήγηση, τα τρία πρόσωπα του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος είναι ένα· αν ισχύει αυτό, υπάρχουν τρία Πνεύματα, αλλά για να υπάρχουν τρία Πνεύματα, σημαίνει ότι υπάρχουν επίσης τρεις Θεοί. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει ένας αληθινός Θεός· πώς μπορεί αυτό το είδος Θεού να έχει ακόμα την εγγενή ουσία του Θεού; Εάν αποδέχεσαι ότι υπάρχει μόνο ένας Θεός, τότε πώς μπορεί να έχει έναν υιό και να είναι πατέρας; Δεν είναι όλα αυτά απλώς οι αντιλήψεις σου; Υπάρχει μόνο ένας Θεός, μόνο ένα πρόσωπο σε αυτόν τον Θεό και μόνο ένα Πνεύμα του Θεού, όπως γράφεται στη Βίβλο ότι «υπάρχει μόνο ένα Άγιο Πνεύμα και μόνο ένας Θεός». Ανεξάρτητα από το αν υπάρχουν ο Πατέρας και ο Υιός για τον οποίο μιλάς, υπάρχει τελικά μόνο ένας Θεός, και η ουσία του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος στην οποία πιστεύετε, είναι η ουσία του Αγίου Πνεύματος. Με άλλα λόγια, ο Θεός είναι Πνεύμα, αλλά είναι ικανός να ενσαρκώνεται και να ζει μεταξύ των ανθρώπων, αλλά και να βρίσκεται πάνω από όλα. Το Πνεύμα Του περιλαμβάνει τα πάντα και είναι πανταχού παρόν. Εκείνος μπορεί ταυτόχρονα να είναι ενσαρκωμένος και παρών σε όλο το σύμπαν. Δεδομένου ότι όλοι οι άνθρωποι λένε ότι ο Θεός είναι ο μόνος αληθινός Θεός, τότε υπάρχει ένας Θεός, ο οποίος δεν διαιρείται κατά βούληση από κανέναν! Ο Θεός είναι μόνο ένα Πνεύμα και μόνο ένα πρόσωπο· και αυτό είναι το Πνεύμα του Θεού. Αν είναι όπως εσύ ισχυρίζεσαι – ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα – τότε δεν είναι τρεις Θεοί; Το Άγιο Πνεύμα είναι ένα ζήτημα, ο Υιός άλλο και ο Πατέρας ακόμα ένα. Είναι ξεχωριστά πρόσωπα διαφορετικών ουσιών, επομένως πώς μπορεί το καθένα να είναι μέρος ενός μόνο Θεού; Το Άγιο Πνεύμα είναι Πνεύμα. Αυτό είναι εύκολο για τον άνθρωπο να το καταλάβει. Αν ναι, τότε ο Πατέρας είναι ακόμα περισσότερο Πνεύμα. Ποτέ δεν κατέβηκε στη γη και ποτέ δεν ενσαρκώθηκε. Αυτός είναι ο Ιεχωβά Θεός στην καρδιά του ανθρώπου και είναι σίγουρα και Πνεύμα. Τότε ποια είναι η σχέση Του με το Άγιο Πνεύμα; Είναι η σχέση μεταξύ Πατέρα και Υιού; Ή μήπως είναι η σχέση μεταξύ του Αγίου Πνεύματος και του Πνεύματος του Πατέρα; Είναι ίδια η ουσία του κάθε Πνεύματος; Ή είναι το Άγιο Πνεύμα ένα όργανο του Πατέρα; Πώς μπορεί να εξηγηθεί αυτό; Και τότε ποια είναι η σχέση μεταξύ του Υιού και του Αγίου Πνεύματος; Είναι μια σχέση ανάμεσα σε δύο Πνεύματα ή η σχέση μεταξύ ενός ανθρώπου και ενός Πνεύματος; Αυτά είναι όλα θέματα που δεν έχουν καμία εξήγηση! Αν είναι όλοι ένα Πνεύμα, τότε δεν μπορεί να γίνεται λόγος για τρία πρόσωπα, επειδή κατέχονται από ένα και μόνο Πνεύμα. Αν ήταν διακριτά πρόσωπα, τότε τα Πνεύματά Τους θα διέφεραν σε δύναμη και απλώς δεν θα μπορούσαν να είναι ένα μόνο Πνεύμα. Αυτή η έννοια του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος είναι η πιο παράλογη! Αυτό τέμνει τον Θεό και Τον χωρίζει σε τρία πρόσωπα, καθένα με υπόσταση και Πνεύμα· τότε πώς μπορεί Εκείνος να είναι ένα μόνο Πνεύμα και ένας Θεός; Πείτε Μου, οι ουρανοί και η γη και όλα όσα υπάρχουν μέσα σε αυτά δημιουργήθηκαν από τον Πατέρα, τον Υιό ή το Άγιο Πνεύμα; Κάποιοι λένε ότι τα δημιούργησαν όλοι μαζί. Τότε ποιος λύτρωσε την ανθρωπότητα; Ήταν το Άγιο Πνεύμα, ο Υιός ή ο Πατέρας; Κάποιοι λένε ότι ήταν ο Υιός ο οποίος λύτρωσε την ανθρωπότητα. Τότε ποιος είναι ο Υιός στην ουσία; Δεν είναι η ενσάρκωση του Πνεύματος του Θεού; Η ενσάρκωση αποκαλεί τον Θεό στον ουρανό Πατέρα, από την οπτική ενός δημιουργημένου ανθρώπου. Δεν γνωρίζεις ότι ο Ιησούς γεννήθηκε από τη σύλληψη μέσω του Αγίου Πνεύματος; Μέσα Του ενυπάρχει το Άγιο Πνεύμα· ό,τι κι αν λες, είναι ακόμα ένα με τον Θεό στον ουρανό, επειδή είναι η ενσάρκωση του Πνεύματος του Θεού. Αυτή η ιδέα του Υιού είναι απλά αναληθής. Μόνο ένα Πνεύμα εκτελεί όλο το έργο· μόνο ο ίδιος ο Θεός, δηλαδή, το Πνεύμα του Θεού εκτελεί το έργο Του. Ποιος είναι το Πνεύμα του Θεού; Δεν είναι το Άγιο Πνεύμα; Δεν είναι το Άγιο Πνεύμα που εργάζεται στον Ιησού; Εάν το έργο δεν είχε πραγματοποιηθεί από το Άγιο Πνεύμα (δηλαδή, από το Πνεύμα του Θεού), τότε θα μπορούσε το έργο Του να εκπροσωπεί τον ίδιο τον Θεό; Όταν ο Ιησούς αποκάλεσε τον Θεό στον ουρανό Πατέρα όταν προσευχόταν, αυτό έγινε μόνο διαμέσου της οπτικής ενός δημιουργημένου ανθρώπου, μόνο επειδή το Πνεύμα του Θεού είχε φορέσει μια συνηθισμένη και κανονική σάρκα και είχε το εξωτερικό κάλυμμα ενός δημιουργημένου όντος. Ακόμη κι αν μέσα Του ήταν το Πνεύμα του Θεού, η εξωτερική Του εμφάνιση εξακολουθούσε να είναι αυτή ενός συνηθισμένου ανθρώπου· με άλλα λόγια, είχε γίνει ο «Υιός του ανθρώπου» για τον οποίο μιλούσαν όλοι οι άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του Ιησού. Δεδομένου ότι ονομάζεται Υιός του ανθρώπου, είναι άνθρωπος (άνδρας ή γυναίκα, εν πάση περιπτώσει κάποιος με το εξωτερικό περίβλημα ενός ανθρώπου) που γεννιέται σε μια κανονική οικογένεια συνηθισμένων ανθρώπων. Επομένως, το ότι ο Ιησούς αποκάλεσε τον Θεό στον ουρανό Πατέρα, ήταν το ίδιο με το πώς κι εσείς αρχικά Τον αποκαλέσατε Πατέρα· το έκανε από την οπτική ενός δημιουργημένου ανθρώπου. Θυμάστε ακόμα την προσευχή του Κυρίου που σας δίδαξε ο Ιησούς να απομνημονεύσετε; «Πάτερ ημών…». Ζήτησε από όλους τους ανθρώπους να αποκαλέσουν τον Θεό στον ουρανό Πατέρα. Και εφόσον Τον αποκάλεσε και ο ίδιος Πατέρα, το έπραξε από την οπτική ενός ατόμου που βρίσκεται σε ισότιμη βάση με όλους εσάς· δεδομένου ότι αποκαλέσατε τον Θεό στον ουρανό Πατέρα, αυτό δείχνει ότι ο Ιησούς θεωρούσε τον εαυτό Του ισότιμο με εσάς και έναν άνθρωπο επί της γης που επέλεξε ο Θεός (δηλαδή, ο Υιός του Θεού). Αν αποκαλείτε τον Θεό «Πατέρα», δεν είναι γιατί είστε ένα δημιουργημένο ον; Όσο μεγάλη κι αν είναι η εξουσία του Ιησού στη γη, πριν από τη σταύρωση ήταν απλώς Υιός του ανθρώπου, κυβερνούμενος από το Άγιο Πνεύμα (δηλαδή, από τον Θεό) και ένα από τα δημιουργημένα όντα της γης, γιατί δεν είχε ολοκληρώσει ακόμη το έργο Του. Επομένως, το ότι αποκαλούσε τον Θεό στον ουρανό Πατέρα, έδειχνε απλώς την ταπεινοφροσύνη και την υπακοή Του. Ο τρόπος με τον οποίο απευθύνεται στον Θεό (δηλαδή, στο Πνεύμα στον ουρανό), όμως, δεν αποδεικνύει ότι είναι ο Υιός του Πνεύματος του Θεού στον ουρανό. Αντιθέτως, δείχνει απλώς ότι η άποψή Του είναι διαφορετική, όχι ότι είναι διαφορετικό πρόσωπο. Η ύπαρξη διακριτών προσώπων είναι μια πλάνη! Πριν από τη σταύρωσή Του, ο Ιησούς ήταν Υιός του ανθρώπου που δεσμευόταν από τους περιορισμούς της σάρκας και δεν κατείχε πλήρως την εξουσία του Πνεύματος. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μπορούσε να αναζητήσει το θέλημα του Θεού Πατέρα μόνο μέσα από την οπτική ενός δημιουργημένου όντος. Είναι όπως ο ίδιος προσευχήθηκε τρεις φορές στη Γεθσημανή: «πλην ουχί ως εγώ θέλω, αλλ' ως συ». Πριν βρεθεί στον σταυρό, ήταν μόνο ο Βασιλιάς των Εβραίων. Ήταν ο Χριστός, ο Υιός του ανθρώπου, και όχι ένα σώμα δόξας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, από την άποψη ενός δημιουργημένου όντος, απεκάλεσε τον Θεό Πατέρα. Τώρα, δεν μπορείς βέβαια να ισχυριστείς ότι όλοι όσοι αποκαλούν τον Θεό Πατέρα είναι ο Υιός. Εάν συνέβαινε αυτό, τότε δεν θα είχατε γίνει όλοι ο Υιός όταν σας δίδαξε ο Ιησούς την Προσευχή του Κυρίου; Εάν δεν είστε ακόμα πεπεισμένοι, τότε πείτε Μου, ποιος είναι αυτός που αποκαλείτε Πατέρα; Αν μιλάτε για τον Ιησού, τότε ποιος είναι για εσάς ο Πατέρας του Ιησού; Αφού έφυγε ο Ιησούς, αυτή η ιδέα του Πατέρα και του Υιού δεν υπήρχε πλέον. Αυτή η ιδέα ήταν κατάλληλη μόνο για τα χρόνια που ενσαρκώθηκε ο Ιησούς· υπό οποιεσδήποτε άλλες συνθήκες, όταν αποκαλείτε τον Θεό Πατέρα, η σχέση είναι η σχέση μεταξύ του Κυρίου της δημιουργίας και ενός δημιουργημένου όντος. Δεν υπάρχει εποχή όπου να μπορεί να σταθεί αυτή η ιδέα της Αγίας Τριάδας του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος· είναι μια πλάνη που σπάνια βλέπεις στη διάρκεια των αιώνων, και δεν υπάρχει!

Αυτό μπορεί να φέρει στον νου, για τους περισσότερους ανθρώπους, τα λόγια του Θεού από τη Γένεση: «Ας κάμωμεν άνθρωπον κατ' εικόνα ημών, καθ' ομοίωσιν ημών». Δεδομένου ότι ο Θεός λέει ας «κάμωμεν» τον άνθρωπο κατ’ εικόνα «ημών», τότε το «κάμωμεν» υποδηλώνει δύο ή περισσότερους· αφού δήλωσε «κάμωμεν», τότε δεν υπάρχει μόνο ένας Θεός. Με αυτόν τον τρόπο, ο άνθρωπος άρχισε να σκέφτεται με την αφηρημένη έννοια των διακριτών προσώπων, και από αυτά τα λόγια προέκυψε η ιδέα του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Πώς μοιάζει τότε ο Πατέρας; Πώς μοιάζει ο Υιός; Και πώς μοιάζει το Άγιο Πνεύμα; Θα μπορούσε μήπως η ανθρωπότητα του σήμερα να έχει δημιουργηθεί κατ’ εικόνα ενός ενωμένου από τρεις; Τότε, είναι η εικόνα του ανθρώπου όπως αυτή του Πατέρα, του Υιού ή του Αγίου Πνεύματος; Με ποιο από τα πρόσωπα του Θεού μοιάζει ο άνθρωπος ως εικόνα; Αυτή η ιδέα του ανθρώπου είναι απλώς λανθασμένη και ανόητη! Μπορεί μόνο να χωρίσει έναν Θεό σε διαφορετικούς Θεούς. Την εποχή που ο Μωυσής έγραψε τη Γένεση, ήταν μετά τη δημιουργία της ανθρωπότητας που ακολούθησε τη δημιουργία του κόσμου. Στην αρχή, όταν ξεκίνησε ο κόσμος, ο Μωυσής δεν υπήρχε. Και δεν ήταν παρά πολύ αργότερα που ο Μωυσής έγραψε τη Βίβλο· επομένως, πώς θα μπορούσε ποτέ να γνωρίζει τι είχε πει ο Θεός στον ουρανό; Δεν είχε καμία ιδέα για το πώς ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο. Στην Παλαιά Διαθήκη της Βίβλου, δεν υπάρχει καμία αναφορά στον Πατέρα, στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα, παρά μόνο στον αληθινό Θεό, τον Ιεχωβά, που εκτελεί το έργο Του στο Ισραήλ. Στο πέρασμα των αιώνων αποκαλείται με διαφορετικά ονόματα, αλλά αυτό δεν μπορεί να αποδείξει ότι κάθε όνομα αναφέρεται σε διαφορετικό πρόσωπο. Αν συνέβαινε αυτό, τότε δεν θα υπήρχαν αμέτρητα πρόσωπα στον Θεό; Αυτό που γράφεται στην Παλαιά Διαθήκη είναι το έργο του Ιεχωβά, ένα στάδιο του έργου του ιδίου του Θεού προς έναρξη στην Εποχή του Νόμου. Ήταν το έργο του Θεού, όπου, όπως μίλησε, έγινε, και όπως διέταξε, στάθηκε. Ουδέποτε είπε ο Ιεχωβά ότι ο ίδιος ήταν ο Πατέρας που ήρθε να επιτελέσει έργο, ούτε και προφήτευσε ποτέ ότι έρχεται ο Υιός για να λυτρώσει την ανθρωπότητα. Όταν ήρθε ο καιρός του Ιησού, ειπώθηκε μόνο ότι ο Θεός είχε ενσαρκωθεί για να λυτρώσει όλη την ανθρωπότητα, όχι ότι είχε έρθει ο Υιός. Επειδή οι εποχές δεν είναι ίδιες και το έργο του ίδιου του Θεού διαφέρει κι αυτό, πρέπει να εκτελέσει το έργο Του μέσα σε διαφορετικά βασίλεια. Με αυτόν τον τρόπο, η ταυτότητα που αντιπροσωπεύει επίσης διαφέρει. Ο άνθρωπος πιστεύει ότι ο Ιεχωβά είναι ο Πατέρας του Ιησού, αλλά, στην πραγματικότητα, αυτό δεν αναγνωρίστηκε από τον Ιησού, ο οποίος είπε: «Ποτέ δεν διακριθήκαμε ξέχωρα ως Πατέρας και Υιός. Εγώ και ο Πατέρας στον ουρανό είμαστε ένα. Ο Πατέρας είναι μέσα Μου και Εγώ είμαι μέσα στον Πατέρα· όταν ο άνθρωπος βλέπει τον Υιό, βλέπει τον ουράνιο Πατέρα». Όταν όλα έχουν ειπωθεί, είτε είναι ο Πατέρας είτε ο Υιός, είναι ένα Πνεύμα, που δεν χωρίζεται σε ξεχωριστά πρόσωπα. Μόλις ο άνθρωπος επιχειρήσει να δώσει μια εξήγηση, τα πράγματα περιπλέκονται με την ιδέα των διακριτών προσώπων, καθώς και με τη σχέση μεταξύ Πατέρα, Υιού και Πνεύματος. Όταν ο άνθρωπος μιλάει για ξεχωριστά πρόσωπα, αυτό δεν υλοποιεί τον Θεό; Ο άνθρωπος κατατάσσει ακόμη και τα πρόσωπα ως πρώτο, δεύτερο και τρίτο· αυτά είναι όλα αντιλήψεις του ανθρώπου, ανάξια αναφοράς και τελείως μη ρεαλιστικά! Εάν τον ρωτούσες: «Πόσοι Θεοί υπάρχουν;» θα έλεγε ότι ο Θεός είναι η Αγία Τριάδα του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος: ο ένας αληθινός Θεός. Εάν ρωτούσες ξανά: «Ποιος είναι ο Πατέρας;» θα έλεγε: «Ο Πατέρας είναι το Πνεύμα του Θεού στον ουρανό. Είναι υπεύθυνος για τα πάντα, και είναι ο Κυρίαρχος του ουρανού». «Τότε, είναι ο Ιεχωβά το Πνεύμα;» Θα έλεγε: «Ναι!» Αν, τότε, τον ρωτούσες: «Ποιος είναι ο Υιός;» θα απαντούσε ότι ο Ιησούς είναι, φυσικά, ο Υιός. «Τότε ποια είναι η ιστορία του Ιησού; Από πού προήλθε;» Θα έλεγε: «Ο Ιησούς γεννήθηκε από τη Μαρία μέσω της σύλληψης του Αγίου Πνεύματος». Δεν περιλαμβάνει λοιπόν η ουσία Του και το Πνεύμα; Δεν είναι το έργο Του επίσης αντιπροσωπευτικό του Αγίου Πνεύματος; Ο Ιεχωβά είναι το Πνεύμα και το ίδιο ισχύει και για την ουσία του Ιησού. Τώρα, στις έσχατες ημέρες, είναι περιττό να πούμε ότι εξακολουθεί να είναι το Πνεύμα επί το έργον·[α] πώς θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά πρόσωπα; Δεν είναι απλώς το Πνεύμα του Θεού που εκτελεί το έργο του Πνεύματος από διαφορετικές οπτικές γωνίες; Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει διάκριση ανάμεσα στα πρόσωπα. Ο Ιησούς συνελήφθη από το Άγιο Πνεύμα και, αναμφισβήτητα, το έργο Του ήταν ακριβώς αυτό του Αγίου Πνεύματος. Στο πρώτο στάδιο του έργου που πραγματοποίησε ο Ιεχωβά, ούτε ενσαρκώθηκε, ούτε εμφανίστηκε στον άνθρωπο. Έτσι, ο άνθρωπος δεν είδε ποτέ την εμφάνισή Του. Ανεξάρτητα από το πόσο μεγάλος και πόσο υψηλός ήταν, ήταν ακόμα το Πνεύμα, ο ίδιος ο Θεός που δημιούργησε για πρώτη φορά τον άνθρωπο. Δηλαδή, ήταν το Πνεύμα του Θεού. Όταν μίλησε στον άνθρωπο από τα σύννεφα, ήταν απλώς ένα Πνεύμα. Δεν υπήρξε κανένας μάρτυρας της εμφάνισής Του· μόνο στην Εποχή της Χάριτος, όταν το Πνεύμα του Θεού απέκτησε σάρκα και ενσαρκώθηκε στην Ιουδαία, ο άνθρωπος είδε για πρώτη φορά την εικόνα της ενσάρκωσής Του ως Εβραίο. Δεν μπορούσε να γίνει αντιληπτή η αίσθηση του Ιεχωβά. Εντούτοις, συνελήφθη από το Άγιο Πνεύμα, δηλαδή, από το Πνεύμα του ίδιου του Ιεχωβά, και ο Ιησούς και πάλι γεννήθηκε ως η ενσάρκωση του Πνεύματος του Θεού. Αυτό που είδε πρώτα ο άνθρωπος ήταν το Άγιο Πνεύμα να κατεβαίνει σαν περιστέρι στον Ιησού· δεν ήταν το αποκλειστικό Πνεύμα του Ιησού, αλλά το Άγιο Πνεύμα. Τότε, μπορεί το Πνεύμα του Ιησού να διαχωριστεί από το Άγιο Πνεύμα; Εάν ο Ιησούς είναι ο Ιησούς, ο Υιός, και το Άγιο Πνεύμα είναι το Άγιο Πνεύμα, τότε πώς θα μπορούσαν να είναι ένα; Το έργο δεν θα μπορούσε να επιτελεστεί αν ίσχυε αυτό. Το Πνεύμα μέσα στον Ιησού, το Πνεύμα στον ουρανό και το Πνεύμα του Ιεχωβά είναι όλα ένα. Μπορεί να λέγεται Άγιο Πνεύμα, το Πνεύμα του Θεού, το επτάκις ισχυρό Πνεύμα του Θεού και το Πνεύμα που περιλαμβάνει τα πάντα. Το Πνεύμα του Θεού μπορεί να επιτελέσει πολύ έργο. Είναι ικανό να δημιουργήσει τον κόσμο και να τον καταστρέψει πλημμυρίζοντας τη γη. Μπορεί να λυτρώσει όλη την ανθρωπότητα και, επιπλέον, να κατακτήσει και να καταστρέψει ολόκληρη την ανθρωπότητα. Όλο αυτό το έργο εκτελείται από τον ίδιο τον Θεό και δεν θα μπορούσε να είχε γίνει από κανένα από τα άλλα πρόσωπα του Θεού στη θέση Του. Το Πνεύμα Του μπορεί να αποκαλείται Ιεχωβά και Ιησούς, καθώς και Παντοδύναμος. Είναι ο Κύριος και ο Χριστός. Μπορεί επίσης να γίνει ο Υιός του ανθρώπου. Είναι στον ουρανό και, επίσης, στη γη. Είναι ψηλά πάνω από τα σύμπαντα και ανάμεσα στο πλήθος. Είναι ο μόνος Κυρίαρχος των ουρανών και της γης! Από τη στιγμή της δημιουργίας μέχρι σήμερα, αυτό το έργο έχει πραγματωθεί από το ίδιο το Πνεύμα του Θεού. Είτε πρόκειται για το έργο στους ουρανούς είτε στη σάρκα, όλο διενεργείται μέσα από το δικό του Πνεύμα. Όλα τα πλάσματα, είτε στον ουρανό είτε στη γη, βρίσκονται στην παλάμη του παντοδύναμου χεριού Του· όλα αυτά είναι το έργο του ίδιου του Θεού και δεν μπορούν να γίνουν από κανέναν άλλο στη θέση Του. Στους ουρανούς, είναι το Πνεύμα, αλλά και ο ίδιος ο Θεός· ανάμεσα στους ανθρώπους, είναι σάρκα, αλλά παραμένει ο ίδιος ο Θεός. Αν και μπορεί να αποκαλείται με εκατοντάδες χιλιάδες ονόματα, είναι ακόμα ο ίδιος, και όλο το έργο[β] είναι η άμεση έκφραση του Πνεύματός Του. Η λύτρωση όλης της ανθρωπότητας μέσω της σταύρωσής Του ήταν το άμεσο έργο του Πνεύματός Του, και έτσι είναι και η διακήρυξη σε όλα τα έθνη και σε όλες τις χώρες κατά τις έσχατες ημέρες. Ο Θεός μπορεί αδιαλείπτως να ονομάζεται μόνο ο παντοδύναμος και ο ένας αληθινός Θεός, ο ίδιος ο Θεός που περιλαμβάνει τα πάντα. Δεν υπάρχουν ξεχωριστά πρόσωπα, πολύ λιγότερο δε, αυτή η ιδέα του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Υπάρχει μόνο ένας Θεός στον ουρανό και στη γη!

Το σχέδιο διαχείρισης του Θεού εκτείνεται σε έξι χιλιάδες χρόνια και διαιρείται σε τρεις εποχές με βάση τις διαφορές στο έργο Του: Η πρώτη εποχή είναι η Εποχή του Νόμου της Παλαιάς Διαθήκης· η δεύτερη είναι η Εποχή της Χάριτος· και η τρίτη είναι αυτή που ανήκει στις έσχατες ημέρες – η Εποχή της Βασιλείας. Σε κάθε εποχή εκπροσωπείται μια διαφορετική ταυτότητα. Αυτό συμβαίνει μόνο λόγω της διαφοράς στο έργο, δηλαδή των απαιτήσεων του έργου. Το πρώτο στάδιο του έργου κατά τη διάρκεια της Εποχής του Νόμου πραγματοποιήθηκε στο Ισραήλ και το δεύτερο στάδιο της ολοκλήρωσης του έργου της λύτρωσης πραγματοποιήθηκε στην Ιουδαία. Για το έργο της λύτρωσης, ο Ιησούς γεννήθηκε από τη σύλληψη μέσω του Αγίου Πνεύματος και ως ο μόνος Υιός. Όλα αυτά οφείλονται στις απαιτήσεις του έργου. Τις έσχατες ημέρες, ο Θεός επιθυμεί να επεκτείνει το έργο Του στα έθνη των Εθνικών και να κατακτήσει τους ανθρώπους εκεί, έτσι ώστε το όνομά Του να είναι μεγάλο ανάμεσά τους. Θέλει να καθοδηγήσει τον άνθρωπο να κατανοήσει όλη την αλήθεια και την οδό της ζωής. Όλο αυτό το έργο εκτελείται από ένα Πνεύμα. Αν και μπορεί να το πράξει από διαφορετικές θέσεις, η φύση και οι αρχές του έργου παραμένουν οι ίδιες. Μόλις παρατηρήσεις τις αρχές και τη φύση του έργου που έχουν πραγματοποιήσει, τότε θα ξέρεις ότι όλα έχουν γίνει από ένα Πνεύμα. Κάποιοι, όμως, μπορεί ακόμα να πουν: «Ο Πατέρας είναι ο Πατέρας· ο Υιός είναι ο Υιός· το Άγιο Πνεύμα είναι το Άγιο Πνεύμα και, τελικά, θα γίνουν ένα». Τότε πώς θα μπορούσες να τους συνενώσεις σε ένα; Πώς μπορούν να γίνουν ένα ο Πατέρας και το Άγιο Πνεύμα; Αν ήταν εγγενώς δύο, τότε ανεξάρτητα από το πώς θα συνενωθούν, δεν θα παραμείνουν δύο μέρη; Όταν λες να Τους κάνεις ένα, δεν σημαίνει απλώς να ενώσεις δύο ξεχωριστά μέρη για να φτιάξεις μια ολότητα; Αλλά δεν ήταν δύο μέρη πριν γίνουν ολότητα; Κάθε Πνεύμα έχει μια ξεχωριστή ουσία, και δύο Πνεύματα δεν μπορούν να ενωθούν σε ένα μόνο. Το Πνεύμα δεν είναι ένα υλικό αντικείμενο και δεν μοιάζει με τίποτε άλλο στον υλικό κόσμο. Όπως το βλέπουν οι άνθρωποι, ο Πατέρας είναι ένα Πνεύμα, ο Υιός άλλο και το Άγιο Πνεύμα άλλο ένα· τότε τα τρία Πνεύματα αναμιγνύονται σαν τρία ποτήρια νερό σε ένα ενιαίο σύνολο. Έτσι δεν γίνονται τότε τα τρία ένα; Αυτή είναι απλά μια λανθασμένη εξήγηση! Αυτό δεν αποτελεί διαίρεση του Θεού; Πώς μπορούν να γίνουν ένα ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα; Δεν είναι τρία μέρη, το καθένα από διαφορετική φύση; Υπάρχουν ακόμα εκείνοι που ισχυρίζονται: «Δεν είπε ο Θεός κατηγορηματικά ότι ο Ιησούς ήταν ο αγαπημένος του Υιός;» Ο Ιησούς είναι ο αγαπημένος Υιός του Θεού, με τον οποίο είναι πολύ ευχαριστημένος – αυτό σίγουρα ειπώθηκε από τον ίδιο τον Θεό. Αυτός ήταν ο Θεός που γινόταν μάρτυρας του εαυτού Του, απλώς από μια διαφορετική οπτική, εκείνη του Πνεύματος στον ουρανό που γίνεται μάρτυρας της δικής Του ενσάρκωσης. Ο Ιησούς είναι η ενσάρκωσή Του, και όχι ο Υιός Του στον ουρανό. Καταλαβαίνεις; Μήπως τα λόγια του Ιησού: «Εγώ είμαι μέσα στον Πατέρα και ο Πατέρας είναι μέσα Μου» δείχνουν ότι Αυτοί είναι ένα Πνεύμα; Και δεν είναι εξαιτίας της ενσάρκωσης ότι χωρίστηκαν μεταξύ του ουρανού και της γης; Στην πραγματικότητα, εξακολουθούν να είναι ένα· όπως και να 'χει, είναι απλώς ο Θεός που γίνεται μάρτυρας του εαυτού Του. Λόγω της αλλαγής των εποχών, των απαιτήσεων του έργου και των διαφορετικών σταδίων του σχεδίου διαχείρισής Του, το όνομα με το οποίο Τον αποκαλεί ο άνθρωπος διαφέρει κι αυτό. Όταν ήρθε να φέρει εις πέρας το πρώτο στάδιο του έργου, μπορούσε μόνο να ονομάζεται Ιεχωβά, ο ποιμένας των Ισραηλιτών. Στο δεύτερο στάδιο, ο ενσαρκωμένος Θεός μπορούσε να ονομάζεται μόνο Κύριος και Χριστός. Αλλά εκείνη την εποχή, το Πνεύμα στον ουρανό δήλωσε μόνο ότι ήταν ο αγαπημένος Υιός του Θεού και δεν έκανε καμία αναφορά στο ότι ήταν ο μόνος Υιός του Θεού. Αυτό απλώς δεν συνέβη. Πώς θα μπορούσε ο Θεός να έχει ένα μοναχοπαίδι; Τότε ο Θεός δεν θα γινόταν άνθρωπος; Επειδή ήταν η ενσάρκωση, ονομάστηκε ο αγαπημένος Υιός του Θεού και, από αυτό, προήλθε η σχέση μεταξύ Πατέρα και Υιού. Ήταν απλώς λόγω του διαχωρισμού μεταξύ ουρανού και γης. Ο Ιησούς προσευχήθηκε όντας ενσαρκωμένος. Δεδομένου ότι είχε ενδυθεί μια σάρκα τέτοιας κανονικής ανθρώπινης φύσης, από την οπτική της σάρκας είπε: «Το εξωτερικό Μου κέλυφος είναι αυτό ενός δημιουργημένου όντος. Αφού έβαλα μια σάρκα για να έρθω σε αυτήν τη γη, είμαι τώρα πολύ μακριά από τον ουρανό». Για τον λόγο αυτόν, μπορούσε να προσευχηθεί στον Θεό Πατέρα μόνο από την οπτική της σάρκας. Αυτό ήταν το καθήκον Του και αυτό με το οποίο έπρεπε να εξοπλιστεί το ενσαρκωμένο Πνεύμα του Θεού. Δεν μπορεί να ειπωθεί ότι δεν είναι ο Θεός απλώς επειδή προσεύχεται στον Πατέρα από την οπτική της σάρκας. Αν και ονομάζεται ο αγαπημένος Υιός του Θεού, είναι ακόμα ο ίδιος ο Θεός, γιατί δεν είναι παρά η ενσάρκωση του Πνεύματος, και η ουσία Του είναι ακόμα το Πνεύμα. Όπως το βλέπουν οι άνθρωποι, αναρωτιούνται γιατί προσεύχεται εάν είναι ο ίδιος ο Θεός. Αυτό συμβαίνει επειδή είναι ο ενσαρκωμένος Θεός, ο Θεός που ζει μέσα στη σάρκα, και όχι το Πνεύμα στον ουρανό. Όπως το βλέπει ο άνθρωπος, ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα είναι όλοι ο Θεός. Μόνο οι τρεις που αποτελούν το ένα μπορούν να θεωρηθούν ο ένας αληθινός Θεός και, κατ’ αυτόν τον τρόπο, η δύναμή Του είναι εξαιρετικά μεγάλη. Υπάρχουν ακόμα όσοι λένε ότι μόνο με αυτόν τον τρόπο είναι Αυτός το επτάκις ισχυρό Πνεύμα. Όταν ο Υιός προσευχήθηκε μετά τον ερχομό Του, προσευχήθηκε σ’ αυτό το Πνεύμα. Στην πραγματικότητα, προσευχόταν από την οπτική ενός δημιουργημένου όντος. Διότι η σάρκα δεν είναι πλήρης, Εκείνος δεν ήταν πλήρης και είχε πολλές αδυναμίες όταν ενσαρκώθηκε και ήταν πολύ προβληματισμένος καθώς επιτελούσε το έργο Του στη σάρκα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο προσευχήθηκε τρεις φορές στον Θεό Πατέρα πριν από τη σταύρωσή Του, όπως και πολλές φορές πριν από αυτήν. Προσευχήθηκε ανάμεσα στους μαθητές Του. Προσευχήθηκε μόνος Του πάνω στο όρος. Προσευχήθηκε μέσα στην ψαρόβαρκα. Προσευχήθηκε ανάμεσα σε ένα πλήθος ανθρώπων. Προσευχήθηκε όταν έκοψε το ψωμί, και προσευχήθηκε όταν ευλόγησε τους άλλους. Γιατί το έκανε; Προσευχόταν στο Πνεύμα. Προσευχόταν στο Πνεύμα, στον Θεό στον ουρανό, από την οπτική του ενσαρκωμένου. Ως εκ τούτου, από την άποψη του ανθρώπου, ο Ιησούς έγινε ο Υιός σε αυτό το στάδιο του έργου. Σε αυτό το στάδιο, όμως, δεν προσεύχεται. Γιατί συμβαίνει αυτό; Αυτό συμβαίνει επειδή αυτό που φέρνει είναι το έργο του λόγου, και η κρίση και η παίδευση του λόγου. Δεν έχει ανάγκη από προσευχές, διότι η διακονία Του είναι να μιλήσει. Δεν βρίσκεται πάνω στον σταυρό και δεν παραδίνεται από ανθρώπινο χέρι σε εκείνους που βρίσκονται στην εξουσία. Απλώς διεκπεραιώνει το έργο Του και όλα είναι έτοιμα. Την εποχή που ο Ιησούς προσευχόταν, προσευχόταν στον Θεό Πατέρα για την κάθοδο της βασιλείας των ουρανών, για να γίνει το θέλημα του Πατέρα και για το επερχόμενο έργο. Σε αυτό το στάδιο, η βασιλεία των ουρανών έχει ήδη κατέλθει, οπότε χρειάζεται ακόμα να προσευχηθεί; Το έργο Του είναι να φέρει την εποχή στο τέλος της και δεν υπάρχουν πλέον νέες εποχές, άρα υπάρχει ανάγκη να προσευχηθεί για το επόμενο στάδιο; Φοβάμαι πως δεν υπάρχει!

Υπάρχουν πολλές αντιφάσεις στις εξηγήσεις του ανθρώπου. Πράγματι, αυτές είναι όλες αντιλήψεις του ανθρώπου· χωρίς περαιτέρω έλεγχο, όλοι θα πιστεύατε ότι είναι σωστές. Δεν γνωρίζετε ότι αυτή η ιδέα του Θεού ως Τριάδα είναι μόνο η αντίληψη του ανθρώπου; Η γνώση του ανθρώπου δεν είναι πλήρης και διεξοδική. Υπάρχουν πάντα ακαθαρσίες και ο άνθρωπος έχει πάρα πολλές ιδέες· αυτό αποδεικνύει ότι ένα δημιουργημένο ον απλώς δεν μπορεί να εξηγήσει το έργο του Θεού. Υπάρχουν πάρα πολλά στο μυαλό του ανθρώπου, όλα εκ των οποίων προέρχονται από τη λογική και τη σκέψη, που έρχονται σε σύγκρουση με την αλήθεια. Μπορεί η λογική σου να αναλύσει διεξοδικά το έργο του Θεού; Μπορείς να αποκτήσεις μια εικόνα για όλο το έργο του Ιεχωβά; Είσαι εσύ, ως άνθρωπος, που μπορείς να τα διακρίνεις όλα ή είναι ο ίδιος ο Θεός που μπορεί να δει τα πάντα εις τους αιώνας των αιώνων; Είσαι εσύ που μπορείς να δεις αυτά που πέρασαν αιώνες πριν και αυτά που θα έρθουν στους αιώνες στο μέλλον ή είναι μόνο ο Θεός που μπορεί να το κάνει; Τι λες; Ποια αξία έχεις εσύ ώστε να εξηγήσεις τον Θεό; Πού βασίζεται η εξήγησή σου; Είσαι εσύ ο Θεός; Οι ουρανοί και η γη και όλα τα πράγματα μέσα σε αυτά δημιουργήθηκαν από τον ίδιο τον Θεό. Δεν ήσουν εσύ που το έκανες, επομένως γιατί δίνεις εσφαλμένες εξηγήσεις; Τώρα, εξακολουθείς να πιστεύεις στην Αγία Τριάδα; Δεν νομίζεις ότι είναι υπερβολικά επαχθής αυτός ο τρόπος; Το καλύτερο για σένα θα ήταν να πιστεύεις σε έναν Θεό, όχι σε τρεις. Καλύτερα να είσαι ελαφρύς, γιατί το φορτίο του Κυρίου είναι ελαφρύ.

Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Υποσημειώσεις:

α. Το αρχικό κείμενο δεν περιέχει τη φράση «επί το έργον».

β. Το αρχικό κείμενο δεν περιέχει τη φράση «το έργο».

Προηγούμενο: Δ) Κλασικά λόγια σχετικά με τη Βίβλο

Επόμενο: ΣΤ) Κλασικά λόγια σχετικά με τη διάθεση του Θεού και αυτό που έχει και είναι Αυτός

Οι καταστροφές αποτελούν συχνό φαινόμενο, κι έχουν εμφανιστεί τα σημεία της επιστροφής του Κυρίου. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να υποδεχθούμε τον Κύριο; Σας προσκαλούμε εγκάρδια να επικοινωνήσετε μαζί μας για να βρείτε τον τρόπο.
Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω Viber
Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω Messenger

Σχετικό περιεχόμενο

Ρυθμίσεις

  • Κείμενο
  • Θέματα

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Περιεχόμενα

Αναζήτηση

  • Αναζήτηση σε αυτό το κείμενο
  • Αναζήτηση σε αυτό το βιβλίο