Ο Θεός ζητά από τους ανθρώπους να Τον αντιμετωπίζουν ως Θεό επειδή η ανθρωπότητα έχει διαφθαρεί σε τόσο μεγάλο βαθμό που δεν Τον αντιμετωπίζει ως Θεό, αλλά ως άνθρωπο. Τι πρόβλημα υπάρχει που οι άνθρωποι έχουν συνεχώς απαιτήσεις από τον Θεό; Και τι πρόβλημα υπάρχει που έχουν συνεχώς αντιλήψεις για Εκείνον; Τι περικλείει η φύση του ανθρώπου; Έχω διαπιστώσει πως, ό,τι κι αν τους συμβαίνει κι ό,τι κι αν αντιμετωπίζουν, οι άνθρωποι μονίμως προστατεύουν τα συμφέροντά τους και ανησυχούν για τη σάρκα τους, ενώ πάντα ψάχνουν λόγους και δικαιολογίες που τους βολεύουν. Δεν αναζητούν ούτε αποδέχονται την αλήθεια στο ελάχιστο, και ό,τι κάνουν το κάνουν για να δικαιολογούν τη σάρκα τους και να κάνουν σχέδια για χάρη των δικών τους προοπτικών. Ζητούν πάντα χάρη από τον Θεό, θέλοντας να κερδίσουν ό,τι πλεονεκτήματα μπορούν. Γιατί οι άνθρωποι προβάλλουν τόσο πολλές απαιτήσεις στον Θεό; Αυτό αποδεικνύει ότι οι άνθρωποι είναι από τη φύση τους άπληστοι και ότι, ενώπιον του Θεού, δεν έχουν καθόλου λογική. Σε ό,τι κάνουν οι άνθρωποι —είτε προσεύχονται είτε συναναστρέφονται είτε κάνουν κήρυγμα— αυτό που σκέφτονται, και αυτό που επιδιώκουν και λαχταρούν, είναι πάντα μόνο να απαιτούν και να ζητούν πράγματα από τον Θεό, ελπίζοντας μήπως κερδίσουν κάτι από Αυτόν. Κάποιοι λένε ότι «αυτό οφείλεται στην ανθρώπινη φύση», πράγμα που ισχύει. Επιπλέον, το ότι οι άνθρωποι προβάλλουν υπερβολικά πολλές απαιτήσεις στον Θεό και έχουν υπερβολικά πολλές εξωφρενικές επιθυμίες αποδεικνύει ότι στερούνται παντελώς συνείδησης και λογικής. Όλοι απαιτούν και ζητούν πράγματα για χάρη του εαυτού τους ή προσπαθούν να δικαιολογηθούν και να βρουν προφάσεις για τον εαυτό τους —τα κάνουν όλα αυτά για τον εαυτό τους. Σε πολλά πράγματα, φαίνεται ότι αυτά που κάνουν οι άνθρωποι δεν έχουν καμία λογική, πράγμα που αποδεικνύει πλήρως ότι η σατανική λογική του «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω» έχει γίνει ήδη φύση του ανθρώπου. Ποιο είναι το πρόβλημα όταν οι άνθρωποι έχουν πάρα πολλές απαιτήσεις από τον Θεό; Έχουν διαφθαρεί από τον Σατανά σε τέτοιο βαθμό που κατά την πίστη τους στον Θεό, δεν Τον αντιμετωπίζουν διόλου ως Θεό. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Αν δεν αντιμετωπίζουμε τον Θεό ως Θεό, τότε γιατί εξακολουθούμε να πιστεύουμε σ’ Αυτόν; Αν δεν Τον αντιμετωπίζαμε ως Θεό, θα μπορούσαμε να Τον ακολουθούμε μέχρι τώρα; Θα μπορούσαμε να υπομείνουμε όλα αυτά τα βάσανα;» Μπορεί επιφανειακά να πιστεύεις στον Θεό και να είσαι σε θέση να Τον ακολουθήσεις, όμως όσον αφορά τη στάση σου απέναντί Του και τις απόψεις που έχεις για πολλά πράγματα, δεν Τον αντιμετωπίζεις καθόλου ως τον Δημιουργό. Αν αντιμετωπίζεις τον Θεό ως Θεό, αν Τον αντιμετωπίζεις ως τον Δημιουργό, τότε θα πρέπει να σταθείς στη θέση σου ως δημιουργημένο ον, και σ’ αυτήν την περίπτωση αποκλείεται να έχεις απαιτήσεις από τον Θεό, κι άλλες εξωφρενικές επιθυμίες. Απεναντίας, μέσα σου, θα είσαι ικανός να υποταχθείς πραγματικά και να πιστεύεις στον Θεό σύμφωνα με τις απαιτήσεις Του, καθώς και να υποτάσσεσαι σε όλο το έργο Του.

Όταν ξεκίνησαν οι μαρτυρίες της ενσάρκωσης, όλοι οι άνθρωποι παραπονιούνταν: «Θεέ μου, δεν μας διαφώτισες προτού ενσαρκωθείς, για να μπορέσουμε να προετοιμαστούμε πνευματικά. Αν είχαμε προετοιμαστεί πνευματικά, θα ήμασταν σε θέση να Σε αποδεχτούμε αντί να επαναστατούμε και να αντιστεκόμαστε. Δεν είσαι παντοδύναμος; Επαναστατούμε εναντίον Σου και Σου αντιστεκόμαστε επειδή έχουμε διαφθαρεί από τον Σατανά και δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Δεν μπορείς να κάνεις κάτι για να μην αντιστεκόμαστε και να Σε αποδεχτούμε χωρίς προβλήματα;» Αυτό δεν σκέφτονταν οι άνθρωποι; Άσε που πολλοί έβαζαν και όρους, όπως οι εξής: «Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για την επαναστατικότητα και την αντίστασή μας. Η ενσάρκωση του Θεού δεν συμβαδίζει καθόλου με τις αντιλήψεις μας. Εάν η ενσάρκωσή Του ήταν λίγο ψηλότερη, αν η όψη Του ήταν εξαιρετική, αν ήταν πολυμαθής και μιλούσε με ευφράδεια, αν μπορούσε να εμφανιστεί κατά βούληση και να εκτελέσει σημεία και τέρατα, ή εάν ο Θεός εμφανιζόταν και εργαζόταν ενσαρκωμένος σύμφωνα με τις φαντασιοκοπίες των ανθρώπων, τότε δεν θα Του αντιστεκόμασταν». Παρόλο που πολλοί ήταν αυτοί που είχαν τέτοιες απαιτήσεις εκείνη την εποχή, ο Θεός δεν έδρασε σύμφωνα με τις φαντασιοκοπίες ή τις αντιλήψεις του ανθρώπου. Αντίθετα, αντέδρασε ενάντια στις ανθρώπινες αντιλήψεις και έκανε το ακριβώς αντίθετο απ’ αυτές. Τι απέδειξε έτσι; Ότι οι ανθρώπινες αντιλήψεις και απαιτήσεις είναι παράλογες και προβληματικές. Κάποιοι άνθρωποι, ενώ έγιναν επικεφαλής εκκλησίας, δεν έκαναν πραγματικό έργο και ασχολήθηκαν μόνο με εξωτερικές υποθέσεις. Όταν τους κλάδεψα με λίγα μόνο επικριτικά λόγια, στενοχωρήθηκαν, έκλαψαν πικρά και έγιναν αρνητικοί. Είπαν από μέσα τους: «Δεν είναι ο Θεός ελεήμων και στοργικός; Υποφέρω τόσο πολύ, γιατί δεν λέει λίγα ωραία λόγια για να με παρηγορήσει; Γιατί δεν μου δίνει ούτε μια τόση δα ευλογία;» Αυτά απαιτούσαν οι άνθρωποι από τον Θεό και πρόβαλλαν διαρκώς τις δικές τους δικαιολογίες. Κάποιοι ένιωθαν ότι είχαν κάποιο πλεονέκτημα επειδή είχαν διαδώσει με επιτυχία το ευαγγέλιο σε πολύ κόσμο. Όποτε, λοιπόν, έκαναν κάτι λάθος και κλαδεύονταν, υποστήριζαν το εξής: «Διέδωσα με επιτυχία το ευαγγέλιο σε τόσο κόσμο χωρίς να λάβω καμία ανταμοιβή, και να που κλαδεύτηκα έτσι. Δεν φτάνει που υπέφερα τόσο, κλαδεύτηκα κιόλας στο τέλος. Γιατί τον Θεό δεν Τον νοιάζει τι νιώθω;» Έχουν την αλήθεια στην καρδιά τους όσοι σκέφτονται έτσι; Είναι λογικές αυτές οι απαιτήσεις; Αν κλάδευα κάποιον και μετά τον παρηγορούσα, θα σκεφτόταν το εξής: «Ο Θεός είναι πολύ καλός, ποτέ δεν πίστευα ότι θα με παρηγορούσε». Αν, όμως, μετά κλάδευα κάποιον άλλον, κι ενώ στενοχωριόταν πολύ, δεν τον παρηγορούσα, εκείνος θα σκεφτόταν: «Γιατί ο Θεός παρηγορεί τους άλλους που κλάδεψε, κι εμένα όχι; Ο Θεός δεν μου φέρεται δίκαια». Θα είχε τότε αντιλήψεις στην καρδιά του. Οι άνθρωποι κρύβουν μέσα τους πολλές παράλογες απαιτήσεις, φαντασιοκοπίες και επιθυμίες, οι οποίες θα ξεσπάσουν σε δεδομένο χρόνο και στο κατάλληλο περιβάλλον. Αυτό συμβαίνει επειδή καμία από τις σκέψεις, τις ιδέες ή τις απαιτήσεις που αποκαλύπτει ο άνθρωπος δεν είναι συμβατή με τον Θεό, και η φύση του ανθρώπου είναι γεμάτη σατανικά πράγματα: Ό,τι κάνει το κάνει για την πάρτη του, είναι εγωιστής και άπληστος, έχει πάρα πολλές εξωφρενικές επιθυμίες και είναι υπερβολικά ακάθαρτος και βαθιά διεφθαρμένος.

Οι άνθρωποι έχουν μονίμως απαιτήσεις από τον Θεό, όποιες κι αν είναι οι περιστάσεις. Ποιο είναι το πρόβλημα εδώ; Κάποιοι προσεύχονται στον Θεό όταν καλοπερνάνε, και λένε: «Ω, Θεέ μου, προστάτεψέ με, άσε με να ζω σε αυτήν την κατάσταση για πάντα». Οι άνθρωποι έχουν απαιτήσεις κι όταν είναι δυστυχισμένοι ή κακόκεφοι: «Θεέ μου, γιατί δεν μου δείχνεις καλοσύνη; Γιατί δεν με διαφωτίζεις; Γιατί οι άλλοι περνούν τόσο καλά, κι εγώ τόσο άσχημα;» Όταν έρχονται αντιμέτωποι με αντιξοότητες, απαιτούν επιτακτικά να αλλάξει ο Θεός το περιβάλλον τους· όταν τα πράγματα πηγαίνουν καλά, έχουν ακόμη πιο υπερβολικές απαιτήσεις. Όταν αποκτούν κάτι, λαχταρούν περισσότερα, και όταν δεν τα αποκτούν, θέλουν απεγνωσμένα να τα αποκτήσουν. Τι θέλουν να αποκτήσουν οι άνθρωποι; Θέλουν να αποκτήσουν τα πράγματα που τους αρέσουν και ικανοποιούν τα σαρκικά τους συμφέροντα. Επομένως, καμία από τις απαιτήσεις του ανθρώπου δεν δικαιολογείται ούτε αξίζει. Όταν χάρισα κάποια ρούχα και πράγματα σε μερικές φτωχές οικογένειες, κάποιοι δυσαρεστήθηκαν. Σκέφτηκαν: «Γιατί ο Θεός φροντίζει πάντα αυτούς κι όχι εμένα; Ο Θεός δεν είναι δίκαιος!» Άλλοι δεν το πήραν κατάκαρδα εκείνη τη στιγμή, και σκέφτηκαν: «Ήδη με τη χάρη του Θεού μπορώ και περπατάω στο μονοπάτι της πίστης σε Αυτόν και το ακολουθώ με ασφάλεια μέχρι σήμερα. Δεν θα πρέπει να επιδιώκω αυτά τα υλικά πράγματα». Αλλά μετά που το συλλογίστηκαν, στενοχωρήθηκαν. Όταν ένιωσαν ότι δεν ήταν σε θέση να ξεπεράσουν αυτό το συναίσθημα, προσευχήθηκαν και σταμάτησαν για λίγο να το σκέφτονται. Αυτά τα πράγματα, όμως, παρέμεναν στην καρδιά τους. Όσο κι αν τα ζύγιζαν, εξακολουθούσαν να είναι κακόκεφοι και σκέφτονταν μέσα τους: «Πού είναι η δικαιοσύνη του Θεού; Γιατί δεν τη βλέπω; Ο Θεός δεν χειρίζεται καμία από αυτές τις εξωτερικές υποθέσεις δίκαια ή λογικά. Πού εκδηλώνεται άρα η δικαιοσύνη Του;» Στη συνέχεια, άλλαζαν γνώμη και σκέφτονταν: «Δικαιοσύνη δεν σημαίνει αμεροληψία ή λογική. Δεν πρέπει να τα συγχέουμε». Παρ’ όλ’ αυτά, εξακολουθούσαν να στενοχωριούνται και δεν μπορούσαν να το ξεχάσουν. Οι άνθρωποι νοιάζονται υπερβολικά και για το παραμικρό υλικό συμφέρον. Δεν θα ήταν υπέροχο αν νοιάζονταν εξίσου και για την αλήθεια; Σε κάθε περίπτωση, το να έχουν συνεχώς απαιτήσεις από τον Θεό είναι στη φύση τους, και όλοι όσοι δεν αγαπούν την αλήθεια αγαπούν τα υλικά οφέλη. Όλες οι απαιτήσεις και τα σχέδια των ανθρώπων, είτε απαιτούν το καθετί από τον Θεό είτε κάνουν τα τάδε ή τα δείνα σχέδια για τον εαυτό τους, είναι ασύμβατα με την αλήθεια και εντελώς ασυμβίβαστα με τις απαιτήσεις και τις προθέσεις του Θεού. Ο Θεός δεν αγαπά κανέναν τους, τους αποστρέφεται και τους σιχαίνεται όλους. Οι απαιτήσεις των ανθρώπων από τον Θεό, όλα όσα επιδιώκουν και τα μονοπάτια στα οποία βαδίζουν δεν έχουν καμία σχέση με την αλήθεια. Κάποιοι σκέφτονται το εξής: «Εργάζομαι για την εκκλησία τόσα χρόνια. Αν αρρωστήσω, ο Θεός πρέπει να με θεραπεύσει και να με ευλογήσει». Ειδικά όσοι πιστεύουν στον Θεό για μεγάλο χρονικό διάστημα απαιτούν ακόμη περισσότερα από Αυτόν. Όσοι πιστεύουν για μικρό χρονικό διάστημα αισθάνονται ανάξιοι, αλλά μετά από λίγο, αρχίζουν να νιώθουν πως δικαιούνται πράγματα. Έτσι ακριβώς είναι οι άνθρωποι. Αυτή είναι η φύση τους, και κανείς δεν αποτελεί εξαίρεση. Κάποιοι λένε το εξής: «Ποτέ μου δεν είχα εξωφρενικές απαιτήσεις από τον Θεό εφόσον είμαι δημιουργημένο ον. Δεν είμαι άξιος να Του ζητήσω τίποτα». Μη μιλάς τόσο γρήγορα· θα φανεί εν καιρώ. Η φύση και οι προθέσεις των ανθρώπων θα εκτεθούν τελικά και θα ξεσπάσουν μια μέρα. Οι άνθρωποι τώρα δεν έχουν απαιτήσεις από τον Θεό όταν δεν χρειάζονται κάτι, όταν δεν είναι η κατάλληλη στιγμή, ή αν έχουν ήδη απαιτήσει πάρα πολλά από Εκείνον. Δεν συνειδητοποιούν, όμως, ότι κι αυτά είναι απαιτήσεις που έχουν από τον Θεό. Με λίγα λόγια, έτσι είναι η φύση των ανθρώπων, και είναι αδύνατον να μην αποκαλυφθεί. Αν παρουσιαστούν οι κατάλληλες συνθήκες ή η κατάλληλη ευκαιρία, θα αποκαλυφθεί από μόνη της με τρόπο φυσικό. Γιατί συναναστρεφόμαστε πάνω σε αυτό σήμερα; Για να δώσω στους ανθρώπους να καταλάβουν τι περιλαμβάνει η φύση τους. Αν πιστεύεις στον Θεό εδώ και μερικά χρόνια ή έχεις εργαστεί μερικές ημέρες για την εκκλησία, μη νομίζεις ότι έχεις δαπανήσει, αφιερώσει ή υποφέρει πολλά γι’ Αυτόν κι ότι αξίζεις κιόλας κάποια πράγματα, όπως για παράδειγμα να απολαμβάνεις υλικά αγαθά, σωματική θρέψη ή να σε σέβονται και να σε εκτιμούν οι άλλοι. Μη νομίζεις ότι αξίζεις να σου μιλάει ευγενικά ο Θεός ή να νοιάζεται για σένα περισσότερο και να σε ρωτάει συχνά αν τρως και ντύνεσαι καλά, πώς είναι η υγεία σου και ούτω καθεξής. Αυτές οι απαιτήσεις προκύπτουν ασυνείδητα στους ανθρώπους όταν έχουν δαπανήσει πολύ χρόνο για τον Θεό, και τελικά πιστεύουν ότι δικαίως έχουν οποιεσδήποτε απαιτήσεις από Αυτόν. Όταν δαπανούν για τον Θεό για ένα μικρό μόνο χρονικό διάστημα, νομίζουν ότι δεν έχουν το δικαίωμα και δεν τολμούν να απαιτήσουν κάτι από Εκείνον. Αλλά όσο περνάει ο καιρός, θεωρούν ότι έχουν κάποιο πλεονέκτημα. Τότε, αρχίζουν να εκδηλώνονται οι απαιτήσεις τους και εκτίθενται τα πράγματα της φύσης τους. Έτσι δεν είναι οι άνθρωποι; Γιατί δεν σκέφτονται αν είναι σωστό να έχουν απαιτήσεις έτσι από τον Θεό; Αξίζεις αυτά τα πράγματα; Σου τα υποσχέθηκε ο Θεός; Εάν κάτι δεν σου ανήκει, κι όμως συνεχίζεις να το απαιτείς, αυτό αντιβαίνει στην αλήθεια και προέρχεται εξ ολοκλήρου από τη σατανική σου φύση. Πώς συμπεριφέρθηκε ο αρχάγγελος στην αρχή; Είδε ότι του είχε δοθεί πολύ υψηλή θέση και ότι του είχαν δοθεί υπερβολικά, κι έτσι θεώρησε πως του άξιζε ό,τι κι αν απαιτούσε και ό,τι κι αν αποκτούσε, φτάνοντας τελικά στο σημείο να πει: «Θέλω να είμαι ισότιμος με τον θεό!» Επομένως, αν οι άνθρωποι έχουν υπερβολικά πολλές απαιτήσεις, υπερβολικά μεγαλεπήβολες επιθυμίες στην πίστη τους στον Θεό, κι ωστόσο δεν εξετάζουν τον εαυτό τους και δεν συνειδητοποιούν τη σοβαρότητα του προβλήματος, τότε μια μέρα θα πουν: «Κάνε στην άκρη, θεέ. Θα είχε περισσότερη λογική να είμαι εγώ θεός» ή «Θεέ, θα φοράω ό,τι φοράς κι εσύ, θα τρώω ό,τι τρως κι εσύ». Οι άνθρωποι που έχουν φτάσει σε αυτό το επίπεδο αντιμετωπίζουν ήδη τον Θεό ως άνθρωπο. Παρόλο που οι άνθρωποι μπορεί να αναγνωρίζουν με το στόμα τους ότι ο ενσαρκωμένος Θεός είναι ο ίδιος ο Θεός, αυτό είναι απλώς μια δογματική κατανόηση και δεν σημαίνει ότι γνωρίζουν την ουσία του Θεού. Στην πραγματικότητα, οι άνθρωποι που μπορούν να λένε λόγια και δόγματα δεν έχουν την παραμικρή υποταγή και τον παραμικρό φόβο μέσα στην καρδιά τους. Κάποιοι θέλουν μάλιστα και να γίνουν θεός. Αν οι φιλοδοξίες και οι επιθυμίες τους διογκωθούν σε τέτοιον βαθμό, τότε θα προκύψουν προβλήματα. Είναι πιθανό να τους βρει συμφορά και, ακόμα κι αφότου αποβληθούν από την εκκλησία, πρέπει να τιμωρηθούν και από τον Θεό.

Όσοι πιστεύουν στον Θεό πρέπει να Τον αντιμετωπίζουν ως Θεό, και μόνο έτσι θα πιστέψουν πραγματικά σ’ Εκείνον. Δεν θα πρέπει απλώς να αναγνωρίζουν τη θέση του Θεού, αλλά να κατανοούν και να έχουν πράγματι φόβο για την ουσία και τη διάθεση του Θεού. Πρέπει να είναι απολύτως υποταγμένοι. Να ένα-δυο μονοπάτια για να το κάνετε αυτό πράξη: Πρώτον, να διατηρείτε ευσεβή και ειλικρινή στάση όταν έρχεστε σε επαφή με τον Θεό. Μην έχετε αντιλήψεις ή φαντασιοκοπίες, παρά μόνο μια καρδιά που υποτάσσεται. Δεύτερον, να φέρνετε ενώπιον του Θεού τις προθέσεις που κρύβονται πίσω από όλα όσα λέτε, πίσω από τις απορίες και τις πράξεις σας για να τις εξετάσετε και να προσευχηθείτε. Μόνο αν ξέρετε πώς να ασκείστε σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές και με βάση τον λόγο του Θεού, θα είστε σε θέση να εισέλθετε στην αλήθεια-πραγματικότητα. Αν δεν αναζητήσεις την αλήθεια, όχι μόνο δεν θα είσαι σε θέση να εισέλθεις στην αλήθεια-πραγματικότητα, αλλά θα συσσωρεύεις όλο και περισσότερες αντιλήψεις. Αυτό μεταφράζεται σε προβλήματα. Όταν θεωρείς τον Θεό άνθρωπο, τότε ο θεός στον οποίον πιστεύεις είναι ένας ασαφής θεός στους ουρανούς. Θα έχεις απαρνηθεί πλήρως την ενσάρκωση, και δεν θα αναγνωρίζεις πια τον πρακτικό Θεό στην καρδιά σου. Τότε θα έχεις γίνει αντίχριστος και θα έχεις βυθιστεί στο σκοτάδι. Όσο πιο πολλές δικαιολογίες λες, τόσο πιο πολλές απαιτήσεις θα έχεις από τον Θεό, και τόσο περισσότερες αντιλήψεις θα έχεις για Αυτόν. Έτσι θα αντιμετωπίζεις όλο και μεγαλύτερο κίνδυνο. Όσο περισσότερες απαιτήσεις έχεις από τον Θεό, τόσο περισσότερο αποδεικνύεται ότι δεν αντιμετωπίζεις τον Θεό ως Θεό. Αν έχεις μονίμως απαιτήσεις από τον Θεό, τότε, με το πέρασμα του χρόνου, πιθανότατα θα αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου ως Θεό και όταν εργάζεσαι στην εκκλησία, θα καταθέτεις μαρτυρία για σένα. Μάλιστα θα φτάσεις στο σημείο να πεις: «Ο θεός δεν καταθέτει μαρτυρία για τον εαυτό του; Γιατί να μην το κάνω κι εγώ;» Δεν κατανοείς το έργο του Θεού, γι’ αυτό θα έχεις αντιλήψεις για Εκείνον και δεν θα έχεις μια θεοφοβούμενη καρδιά. Ο τόνος της φωνής σου θα αλλάξει, η διάθεσή σου θα γίνει αλαζονική και σιγά σιγά θα καταλήξεις να εξυψώνεις τον εαυτό σου και να καταθέτεις μαρτυρία για σένα. Έτσι τελικά παρακμάζει ο άνθρωπος, και η παρακμή αυτή οφείλεται αποκλειστικά στο ότι δεν επιδιώκει την αλήθεια. Όποιος βαδίζει στο μονοπάτι των αντίχριστων εξυμνεί τον εαυτό του και καταθέτει μαρτυρία για αυτόν, αυτοπροβάλλεται, επιδεικνύεται με κάθε ευκαιρία και δεν νοιάζεται καθόλου για τον Θεό. Έχετε βιώσει αυτά που σας λέω; Πολλοί άνθρωποι καταθέτουν μονίμως μαρτυρία για τον εαυτό τους. Λένε ότι τους ταλαιπωρεί μία το ένα μία το άλλο, μιλούν για το πόσο εργάζονται, πόσο τους εκτιμά ο Θεός και για το ότι τους εμπιστεύεται ένα μέρος αυτού του έργου. Μιλούν για το πώς είναι τη δεδομένη στιγμή, χρησιμοποιούν σκόπιμα συγκεκριμένο τόνο καθώς μιλούν και υιοθετούν συγκεκριμένο τρόπο συμπεριφοράς. Τελικά κάποιοι άλλοι θα αρχίσουν πιθανότατα να πιστεύουν ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι Θεός. Το Άγιο Πνεύμα έχει εγκαταλείψει εδώ και καιρό όσους φτάνουν σ’ αυτό το επίπεδο. Μπορεί να μην έχουν ακόμα αποπεμφθεί ούτε αποβληθεί, αλλά να παραμένουν για να παράσχουν υπηρεσία. Ωστόσο, η μοίρα τους έχει ήδη καθοριστεί και απλώς περιμένουν την τιμωρία τους. Αυτό έχει ήδη συμβεί σε ορισμένα μέρη. Ένας νέος πιστός είδε κάποια αδελφή που μιλούσε και φαινόταν αρκετά αξιοπρεπής, και την πέρασε για Θεό. Όταν ήρθε η ώρα να φύγει, αυτός ο νέος πιστός γαντζώθηκε στον μηρό της και φώναξε: «Ω, θεέ μου! Μη φεύγεις! Ω, θεέ μου! Θα μου λείψεις!» Ενώ εκείνη ήξερε ξεκάθαρα ότι δεν ήταν Θεός, δεν το αρνήθηκε ούτε έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Έχει άραγε λογική ένα τέτοιο άτομο; (Δεν έχει.) Δεν έχει καμία απολύτως λογική και σίγουρα δεν είναι καλός άνθρωπος! Κάποιοι άνθρωποι είναι μπερδεμένοι και αδαείς, γι’ αυτό αντιμετωπίζουν έναν τέτοιον άνθρωπο ως Θεό. Αυτό είναι πραγματικά τραγικό! Όταν γαντζώνεται στον μηρό της και κλαίει, αυτό δείχνει ασυγχώρητη άγνοια! Εάν αντιμετωπίζεις ως Θεό έναν διεφθαρμένο άνθρωπο που προέρχεται από τον Σατανά, τότε πώς γίνεται να πιστεύεις στον Θεό; Δεν πιστεύεις έτσι στον Σατανά; Πόσο μπερδεμένος πρέπει να είναι κάποιος για να αντιμετωπίζει έναν άνθρωπο ως Θεό; Αν πιστεύεις στον Θεό, αλλά δεν είσαι σε θέση να αποδεχτείς ή να επιδιώξεις την αλήθεια, οι άλλοι πιθανότατα θα σε παραπλανήσουν, θα κάνεις ανοησίες και θα παραστρατήσεις. Οι ανόητοι και αδαείς κινδυνεύουν πραγματικά. Είναι ικανοί να κάνουν κάθε λογής ανοησία.

Οι άνθρωποι έχουν συνεχώς απαιτήσεις από τον Θεό, και Του ζητούν να κάνει πράγματα σύμφωνα με τις δικές τους αντιλήψεις. Ζητάς από τον Θεό να σε σώσει, να σου δείξει έλεος, να σε αγαπήσει, να σου δείξει χάρη, κι όλα αυτά σύμφωνα με τις δικές σου ιδέες. Άρα, χρησιμοποιείς τις ιδέες και τις μεθόδους σου για να προβάλεις απαιτήσεις στον Θεό και να Τον κάνεις να σε υπακούσει. Ποιο είναι το πρόβλημα εδώ; Είναι αυτό πίστη στον Θεό; Πιστεύεις αποκλειστικά και μόνο στον εαυτό σου. Δεν έχεις τον Θεό στην καρδιά σου ούτε υπάρχει η παραμικρή αλήθεια μέσα σου. Κάποιος είχε την καλοσύνη να Μου αγοράσει ένα ζευγάρι παπούτσια, αλλά δεν Μου έκαναν, οπότε ήθελα να τα επιστρέψω. Μετά, όμως, σκέφτηκα ότι αν τα επέστρεφα, μπορεί να το παρεξηγούσε, οπότε τα χάρισα σε ένα άλλο άτομο. Όταν το έμαθε εκείνος, δεν μπορούσε να το δεχτεί και είπε το εξής: «Ξέρεις πόσο κόπο έκανα, πόσα λεφτά ξόδεψα και πόσο μακριά έφτασα για να τα αγοράσω; Κι εσύ τα χάρισες έτσι εύκολα; Νομίζεις ότι ήταν εύκολο να βγάλω αυτά τα λεφτά; Δώσ’ τα μου πίσω αν δεν τα θες. Πώς μπόρεσες να τα χαρίσεις;» Του απάντησα ως εξής: «Δεν σου είπα να Μου αγοράσεις παπούτσια. Τα αγόρασες και Μου τα έδωσες. Αφού δεν Μου έκαναν, τα έδωσα αλλού για να φορεθούν. Τι πρόβλημα έχεις; Αν σου τα έδινα πίσω, δεν θα γινόσουν αρνητικός κι αδύναμος; Δεν θα Με παρεξηγούσες; Δεν μπορώ να το χειριστώ λογικά ο ίδιος;» Είναι σωστό να Μου συμπεριφέρονται έτσι οι άνθρωποι; Φαίνεται ότι εξακολουθούν να έχουν προθέσεις και απαιτήσεις ακόμη και όταν προσφέρουν κάτι στον Θεό. Καταλαβαίνει ένας τέτοιος άνθρωπος την αλήθεια; Όταν προσφέρεις κάτι στον Θεό, δεν είναι πλέον δικό σου· ανήκει σ’ Εκείνον. Ο Θεός μπορεί να το κάνει ό,τι θέλει, και το τι κάνει μ’ αυτό είναι δική Του υπόθεση. Οι άνθρωποι πρέπει να έχουν λίγη λογική, να μάθουν να υποτάσσονται και να μην ανακατεύονται συνεχώς στις υποθέσεις του Θεού. Είναι λογικό να διαφωνούν συνεχώς με τον Θεό; Όταν οι άνθρωποι Μου αγοράζουν πράγματα, φαίνεται πως είναι πολύ καλοσυνάτοι και πως αγαπούν πολύ τον Θεό. Ύστερα, όμως, απαιτούν να μου αρέσουν τα πράγματα αυτά και παραπονιούνται σε αντίθετη περίπτωση. Επιπλέον, τους πειράζει αν δεν τα χρησιμοποιήσω, με περιορίζουν για το πού μπορώ να τα δώσω και δεν Μου επιτρέπουν να κάνω ό,τι θέλω. Οι άνθρωποι εξετάζουν εξονυχιστικά και συλλογίζονται τον Θεό όλη την ημέρα κατ’ αυτόν τον τρόπο, και σκέφτονται το εξής: «Γιατί ο Θεός δεν ικανοποιεί τις επιθυμίες του ανθρώπου;» Οι άνθρωποι δεν έχουν την παραμικρή λογική, είναι τόσο παράλογοι! Έχω διαπιστώσει ότι όλοι λένε: «Πρέπει να αγαπώ τον Θεό πολύ και να ανταποδίδω την αγάπη Του». Όμως, δεν κατανοούν καθόλου τι σημαίνει να αγαπούν τον Θεό. Οι καρδιές τους είναι γεμάτες από τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους. Πού να χωρέσει η αγάπη; Όταν μιλούν για αγάπη και υποταγή στον Θεό, αυτά δεν είναι τίποτα άλλο παρά λόγια του αέρα. Κι αυτό γιατί είναι όλοι τους τόσο διεφθαρμένοι που δεν έχουν καν τη λογική ενός κανονικού ανθρώπου. Μέσα τους έχουν μόνο αντιλήψεις, φαντασιοκοπίες, μνησικακία, εξωφρενικές επιθυμίες και παράλογες απαιτήσεις. Δεν έχουν ίχνος αγάπης ή υποταγής. Για τους ανθρώπους, η αγάπη είναι μόνο ένας στόχος που πρέπει να επιδιώξουν, μια απαίτηση του Θεού. Πόσοι από αυτούς το καταφέρνουν; Πόσοι έχουν αληθινή βιωματική μαρτυρία;

Τώρα είστε όλοι πρόθυμοι να επιδιώξετε την αλήθεια και να κοπιάσετε για να αλλάξετε τη διάθεσή σας. Πώς θα πρέπει, λοιπόν, να κάνεις αυτοκριτική όταν έχεις απαιτήσεις από τον Θεό; Συνάδουν οι απαιτήσεις σου με την αλήθεια; Ποια θα πρέπει να είναι η στάση σου απέναντι στον Θεό; Τα έχεις αναλογιστεί ποτέ αυτά; Κάποιοι γίνονται αλαζόνες με το που γίνουν επικεφαλής εκκλησιών. Θεωρούν ότι ο οίκος του Θεού δεν μπορεί να κάνει χωρίς αυτούς και ότι αξίζουν ειδική μεταχείριση. Η φύση των ανθρώπων είναι σατανική, και όσο υψηλότερη είναι η θέση τους, τόσο μεγαλύτερες απαιτήσεις έχουν από τον Θεό· όσο περισσότερο κατανοούν τα δόγματα, τόσο πιο κρυφές και ύπουλες είναι οι απαιτήσεις τους. Μπορεί να μην τις λένε φωναχτά, αλλά τις κρύβουν στην καρδιά τους. Δεν τις ανακαλύπτουν εύκολα οι άλλοι, αλλά ποιος ξέρει πότε θα ξεσπάσουν τα παράπονα και η αντίσταση που κρύβουν μέσα τους; Έτσι προμηνύονται ακόμη περισσότερα προβλήματα, ενώ είναι πιθανό να προσβάλουν και τη διάθεση του Θεού. Γιατί όσο περισσότερο είναι κανείς επικεφαλής εκκλησίας ή διάσημος στον θρησκευτικό κόσμο, τόσο πιο πιθανό είναι να είναι ένας αντίχριστος που βρίσκεται σε κίνδυνο; Όσο υψηλότερη θέση κατέχουν οι άνθρωποι, τόσο μεγαλύτερες είναι οι φιλοδοξίες τους· όσο περισσότερο κατανοούν τα δόγματα, τόσο πιο αλαζονική γίνεται η διάθεσή τους. Είναι επικίνδυνο, επομένως, να πιστεύεις στον Θεό και να επιδιώκεις το κύρος κι όχι την αλήθεια. Ο Θεός έχει εκφράσει πάρα πολλές αλήθειες και έχει αποκαλύψει και αποκλείσει από τον οίκο Του όσους δεν αγαπούν την αλήθεια, πόσο μάλλον όσους ανήκουν σε θρησκευτικούς κύκλους. Βλέπετε γιατί είναι αναγκαίο ο Θεός να κρίνει και να παιδεύει τους ανθρώπους; Όταν οι άνθρωποι κατανοήσουν πραγματικά την αλήθεια και αποκτήσουν ζωή-είσοδο, θα δουν την πραγματικότητα της διαφθοράς τους και θα καταλάβουν ότι είναι επικίνδυνο να μην επιδιώκουν την αλήθεια. Αυτήν τη στιγμή, δεν κατανοούν καθόλου τη φύση τους. Μπορεί να κατανοούν σε μικρό βαθμό και επιφανειακά ορισμένα δόγματα, αλλά δεν έχουν αποκτήσει την αλήθεια. Συνεπώς, δεν θεωρούν ότι κινδυνεύουν, και δεν φοβούνται ούτε ανησυχούν για τον εαυτό τους. Κάποιοι νέοι πιστοί τολμούν να πουν και να κάνουν το οτιδήποτε, αλλά όσοι έχουν βιώσει κρίση και παίδευση είναι αλλιώς. Έχουν κατά κάποιον τρόπο θεοφοβούμενη καρδιά. Ακόμα κι αν διατηρούν κάποιες αντιλήψεις, δεν τολμούν να τις εκφράσουν. Σπεύδουν, όμως, να προσευχηθούν λέγοντας: «Ω, Θεέ μου, Σε έχω προσβάλει...» Άλλοι νέοι πιστοί τολμούν να ξεστομίσουν τις εξής βλασφημίες χωρίς καν να το σκεφτούν: «Υποφέρει ο Θεός; Πώς ακριβώς; Τρώει και ντύνεται καλά, φιλοξενείται από ανθρώπους παντού —σιγά μην υποφέρει! Εμένα, όμως, δεν με νοιάζουν αυτά. Πιστεύω στο πνεύμα του θεού, όχι σε έναν άνθρωπο». Τολμούν να αρνηθούν την ενσάρκωση. Έχουν μεγάλο θράσος. Δεν έχουν θεοφοβούμενη καρδιά, δεν φοβούνται τίποτα, τολμούν να λένε το οτιδήποτε, και όλοι τους έχουν δαιμονική και κτηνώδη φύση. Εάν ο Άνωθεν έχει μια κάπως καλή εντύπωση ή γνώμη για κάποιον, λένε το εξής: «Αυτός είναι δημοφιλής και ευνοούμενος στην εκκλησία· είναι ευπρόσδεκτος στον οίκο του θεού». Κατανοεί ένας τέτοιος άνθρωπος την αλήθεια; Σε καμία περίπτωση. Ο τρόπος με τον οποίο βλέπει τα πράγματα φανερώνει ξεκάθαρα ότι όλα όσα έχει στην καρδιά του αφορούν ακόμη τα εγκόσμια. Έχει εντελώς κοσμική κοσμοθεωρία και άποψη. Μπορεί η πίστη στον Θεό και η ανάγνωση του λόγου Του να επηρεάσουν αυτούς τους ανθρώπους; Δεν αποδέχονται καν την αλήθεια και βλέπουν τα πράγματα όπως οι άπιστοι. Είναι βασικά δύσπιστοι.

Το να έχουν συνεχώς απαιτήσεις από τον Θεό είναι κομμάτι της ανθρώπινης φύσης. Πρέπει, άρα, να αναλύσετε αυτήν τη φύση σύμφωνα με τον λόγο του Θεού. Πώς θα την αναλύσετε; Πρώτα πρέπει να ξεκαθαρίσει κανείς ποιες παράλογες απαιτήσεις και ποιες εξωφρενικές επιθυμίες έχουν οι άνθρωποι σχετικά με τον Θεό και να αναλύσει κάθε απαίτηση μία μία: Γιατί έχουν αυτήν την απαίτηση; Ποιο είναι το κίνητρό τους; Ποιος είναι ο στόχος τους; Όσο πιο προσεκτικά το αναλύεις κατ’ αυτόν τον τρόπο, τόσο περισσότερο θα το κατανοείς, και μάλιστα με ακόμα περισσότερες λεπτομέρειες. Εάν δεν την αναλύσεις διεξοδικά, αλλά απλώς ξέρεις ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει να έχουν απαιτήσεις από τον Θεό, κι απλώς κατανοείς ότι αυτό είναι εκτός λογικής και τέλος, τότε τελικά δεν πρόκειται να προοδεύσεις ούτε να αλλάξεις. Κάποιοι λένε το εξής: «Έχουμε τόσες απαιτήσεις από τον Θεό επειδή είμαστε υπερβολικά εγωιστές. Τι να κάνουμε;» Φυσικά, οι άνθρωποι πρέπει να κατανοήσουν την αλήθεια και να γνωρίσουν την εγωιστική ουσία του ανθρώπου. Όταν γνωρίσεις αληθινά την εγωιστική ουσία του ανθρώπου, θα συνειδητοποιήσεις ότι οι διεφθαρμένες διαθέσεις του ανθρώπου είναι βαθιά ριζωμένες. Σε εκείνο το σημείο, θα ξέρεις ότι αυτό που σου λείπει περισσότερο είναι η αλήθεια, όχι οι εξωφρενικές επιθυμίες, και θα σου είναι εύκολο να εγκαταλείψεις τις παράλογες απαιτήσεις σου από τον Θεό. Το μόνο ανησυχητικό είναι ότι οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τον εαυτό τους. Όσο για αυτές τις προφανείς εξωφρενικές ή παράλογες απαιτήσεις, είναι εύκολο να τις γνωρίσεις όταν τις αναλύεις και μπορείς να νιώσεις μίσος για τον εαυτό σου. Μερικές φορές, όμως, νιώθεις ότι οι απαιτήσεις σου είναι δικαιολογημένες και λογικές, ότι οι άνθρωποι οφείλουν να έχουν τέτοιες απαιτήσεις από τον Θεό, και νιώθεις μέχρι και ότι δεν είναι υπερβολικό να έχεις απαιτήσεις από τον Θεό, αλλά είναι πρέπον και απολύτως δικαιολογημένο. Αυτό αρκεί για να δείξει ότι ακόμα δεν έχεις κατανοήσει την αλήθεια και, κατά συνέπεια, δεν μπορείς να κατανοήσεις πλήρως αυτό το ζήτημα. Να ένα παράδειγμα: Υπήρχε ένας άνθρωπος που ακολουθούσε τον Θεό για πολλά χρόνια και υπέφερε πολύ μέσα από πολλές φουρτούνες και δυσκολίες. Φαινόταν πάντα να συμπεριφέρεται καλά και έδειχνε εντάξει όσον αφορά την ανθρώπινη φύση του, τα βάσανά του και την αφοσίωσή του στον Θεό. Διέθετε σε μεγάλο βαθμό συνείδηση, ήταν πρόθυμος να ανταποδώσει την αγάπη του Θεού και συνήθως ήξερε να είναι προσεκτικός όταν εκτελούσε το έργο του. Αργότερα, ανακάλυψα ότι, παρόλο που αυτά που έλεγε ακούγονταν ωραία, δεν ήταν ούτε στο ελάχιστο υποτακτικός και δεν έκανε καθόλου αληθινό έργο, οπότε τον απάλλαξα από τα καθήκοντά του και έδωσα εντολή να μη χρησιμοποιηθεί ξανά στο μέλλον. Κάποιοι άνθρωποι ανέπτυξαν αντιλήψεις γι’ αυτό το ζήτημα και τον υπερασπίστηκαν, λέγοντας: «Ακόμη κι αν δεν έχει καταφέρει τίποτα, έχει υπομείνει κακουχίες. Έχει υποφέρει αρκετά αυτά τα χρόνια που ακολουθεί τον Θεό. Παρόλο που δεν έχει κάνει καθόλου αληθινό έργο και δεν ξέρει πώς να συναναστραφεί πάνω στην αλήθεια για να λύσει προβλήματα, η πίστη του στον Θεό είναι ειλικρινής και δεν έχει κάνει τίποτα κακό. Ο Θεός θα πρέπει να δείξει έλεος και χάρη σε έναν τέτοιον άνθρωπο. Πιστεύει στον Θεό πολλά χρόνια και έχει υποφέρει τόσα· αν αποκλειστεί ακόμη κι ένας τέτοιος άνθρωπος, τότε εμείς που μόλις αρχίσαμε να πιστεύουμε στον Θεό έχουμε καμία ελπίδα να φτάσουμε στη σωτηρία;» Αυτά δεν είναι ανθρώπινες αντιλήψεις; Οι νέοι πιστοί δεν κατανοούν την αλήθεια, οπότε δεν μπορούν να δουν καθαρά αυτό το ζήτημα. Πορεύονται πάντα με βάση τις ανθρώπινες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, ελπίζοντας πάντα ο Θεός να ευλογήσει τους πάντες, και θεωρώντας ότι —ανεξάρτητα από το τι είδους άνθρωπος είναι κάποιος— εφόσον πιστεύει στον Θεό για πολλά χρόνια, θα πρέπει να ευλογηθεί από τον Θεό και να του επιτραπεί να επιβιώσει. Κάποιοι μάλιστα σκέφτηκαν: «Έχει φερθεί σωστά απέναντι στον Θεό υποφέροντας τόσα· ο Θεός δεν θα πρέπει να τον απογοητεύσει!» Τι είδους λόγια είναι αυτά; Αυτά είναι λόγια ενός αχρείου. Πάρα πολλές από τις απαιτήσεις που έχουν οι άνθρωποι από τον Θεό πηγάζουν από ανθρώπινες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες. Οι άνθρωποι μετρούν το τι θα πρέπει να δώσει ο Θεός στους ανθρώπους και το πώς θα πρέπει να τους συμπεριφέρεται σύμφωνα με το πρότυπο της συνείδησης μεταξύ των ανθρώπων περί αμεροληψίας και λογικής· αλλά πώς μπορεί αυτό να συνάδει με την αλήθεια; Γιατί λέω ότι όλες οι απαιτήσεις της ανθρωπότητας είναι παράλογες; Επειδή αυτές είναι τα πρότυπα που απαιτούν οι άνθρωποι από άλλους ανθρώπους. Έχουν οι άνθρωποι την αλήθεια; Μπορούν να δουν καθαρά την ουσία του ανθρώπου; Κάποιοι άνθρωποι απαιτούν από τον Θεό να συμπεριφέρεται στους ανθρώπους σύμφωνα με το πρότυπο της συνείδησης, επιβάλλοντας στον Θεό αυτό το ανθρώπινο πρότυπο. Αυτό δεν συνάδει με την αλήθεια· το μόνο που κάνουν είναι να δημιουργούν προβλήματα χωρίς λόγο. Όταν πρόκειται για κάποια μικρά ζητήματα, οι άνθρωποι μπορούν να υπομείνουν για λίγο και εξωτερικά δεν προβάλλουν καμία απαίτηση, αλλά οι καρδιές τους είναι γεμάτες απαιτήσεις και επιθυμίες. Όταν τελικά καθοριστεί η έκβασή τους, θα ξεσπάσουν οι απαιτήσεις τους, θα ξεχυθούν από το στόμα τους λόγια παραπόνων και καταδίκης, κι εκείνοι θα αρχίσουν να δείχνουν το αληθινό τους πρόσωπο. Εκείνη τη στιγμή, θα γνωρίσουν τη δική τους φύση. Οι άνθρωποι έχουν μονίμως απαιτήσεις από τον Θεό σύμφωνα με τις ανθρώπινες αντιλήψεις και τη δική τους θέληση, και προβάλλουν πολλές απαιτήσεις αυτού του είδους. Εσείς μπορεί να μην το παρατηρείτε συνήθως και να νομίζετε ότι το να προσεύχεστε περιστασιακά στον Θεό για κάτι δεν μετράει ως απαίτηση, αλλά στην πραγματικότητα, η προσεκτική ανάλυση δείχνει ότι πολλές ανθρώπινες απαιτήσεις είναι παράλογες, δεν έχουν λογική και είναι ακόμη και γελοίες. Προηγουμένως, δεν αναγνώριζες πόσο σοβαρό είναι να έχεις παράλογες απαιτήσεις από τον Θεό, αλλά στο μέλλον θα το μάθεις σταδιακά και τότε θα έχεις μια αληθινή κατανόηση της δικής σου φύσης. Μόνο αποκτώντας σιγά σιγά κατανόηση και διάκριση στη διαδικασία των εμπειριών σου και στη συνέχεια συνδυάζοντάς τες με τη συναναστροφή πάνω στην αλήθεια, μπορείς σταδιακά να αποκτάς μια πλήρη κατανόηση της δικής σου φύση-ουσίας. Τότε, θα μπορείς να εγκαταλείψεις τις παράλογες απαιτήσεις σου από τον Θεό και θα εισέλθεις στην αλήθεια-πραγματικότητα ως προς αυτήν την πτυχή. Όταν αποκτήσεις αληθινά μια πλήρη κατανόηση της φύση-ουσίας του ανθρώπου, θα παραδεχτείς τι είδους πλάσμα είσαι και θα μπορείς να κρατάς χαμηλό προφίλ. Όταν μπορέσεις να επαναστατήσεις ενάντια στη σάρκα και να κάνεις πράξη την αλήθεια, θα επιτύχεις ελευθερία και απελευθέρωση, και θα αλλάξει η διάθεσή σου. Εκείνη τη στιγμή, θα έχεις αποκτήσει την αλήθεια. Η αλήθεια ελευθερώνει τους ανθρώπους.

Το πιο δύσκολο που πρέπει να χειριστεί κανείς είναι οι απαιτήσεις που έχουν συνεχώς οι άνθρωποι από τον Θεό. Με το που οι πράξεις του Θεού δεν συνάδουν με τις επιθυμίες σου ή δεν έχουν γίνει σύμφωνα με τις επιθυμίες σου, τότε είναι πιθανό να γίνεις απειθής, πράγμα που αρκεί για να αποδείξει πως η φύση του ανθρώπου είναι αυτή της αντίστασης στον Θεό. Θα μπορέσεις να αναγνωρίσεις το πρόβλημα αυτό μόνο αν κάνεις συχνά αυτοκριτική και καταφέρεις να κατανοήσεις την αλήθεια, και ο μόνος τρόπος να το λύσεις πλήρως είναι να επιδιώξεις την αλήθεια. Όταν οι άνθρωποι δεν κατανοούν την αλήθεια, έχουν πολλές απαιτήσεις από τον Θεό, ενώ όταν την κατανοούν πραγματικά, δεν έχουν ούτε μία. Το μόνο που νιώθουν είναι πως έχουν φέρει ελάχιστη ικανοποίηση στον Θεό, πως έχουν ελάχιστη υποταγή στον Θεό. Το γεγονός ότι οι άνθρωποι έχουν μονίμως απαιτήσεις από τον Θεό αντικατοπτρίζει τη διεφθαρμένη φύση τους. Αν δεν μπορείς να γνωρίσεις τον εαυτό σου και να μετανοήσεις αληθινά για αυτό το ζήτημα, τότε θα αντιμετωπίσεις απειλές και κρυφούς κινδύνους στο μονοπάτι της πίστης σου στον Θεό. Μπορείς να ξεπεράσεις τα συνηθισμένα ζητήματα, αλλά όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με σημαντικά ζητήματα που αφορούν τη μοίρα, τις προοπτικές και τον προορισμό σου, αυτοί οι κρυφοί κίνδυνοι θα γίνουν μια ωρολογιακή βόμβα που είναι πιθανό να εκραγεί. Τότε θα βρεθείς σε μεγάλο κίνδυνο! Κάποιοι άνθρωποι δεν επιδιώκουν ποτέ την αλήθεια, κι ωστόσο νιώθουν πολύ ασφαλείς και θεωρούν ότι είναι εγγυημένο πως θα μπορέσουν να ακολουθήσουν μέχρι το τέλος. Όπως αποδεικνύεται, όταν έρχονται αντιμέτωποι με δοκιμασίες, δεν μπορούν να τις ξεπεράσουν και υποτροπιάζουν στις παλιές τους συνήθειες, και γίνονται αντικείμενα καταστροφής. Πολλοί άνθρωποι ακολουθούν και πιστεύουν ανέκαθεν με αυτόν τον τρόπο· έχουν συμπεριφερθεί καλά κατά το διάστημα που ακολουθούν τον Θεό, αλλά αυτό δεν καθορίζει τι θα συμβεί στο μέλλον. Ο λόγος γι’ αυτό είναι ότι δεν έχεις ποτέ επίγνωση της ζωτικής αδυναμίας του ανθρώπου ούτε των πραγμάτων που υπάρχουν μέσα στη φύση του ανθρώπου τα οποία μπορούν να αποτελέσουν αντίσταση στον Θεό και, προτού σε οδηγήσουν στην καταστροφή, δεν αναγνωρίζεις αυτά τα πράγματα. Αν η φύση σου που αντιστέκεται στον Θεό παραμείνει αδιόρθωτη, αυτό θα σε οδηγήσει στην καταστροφή και είναι πιθανό όταν τελειώσει το ταξίδι σου ή, όταν ολοκληρωθεί το έργο του Θεού, να κάνεις αυτό που αποτελεί τη μεγαλύτερη αντίσταση στον Θεό και να πεις αυτό που αποτελεί βλασφημία εναντίον Του, κι έτσι θα καταδικαστείς και θα αποκλειστείς. Ο Πέτρος, στις πιο επικίνδυνες στιγμές, όταν είχε πιαστεί και φυλακιστεί, προσπάθησε να δραπετεύσει. Τότε δεν καταλάβαινε τις προθέσεις του Θεού και σχεδίαζε να επιβιώσει και να κάνει το έργο των εκκλησιών. Αργότερα, ο Ιησούς εμφανίστηκε σ’ αυτόν και τον ρώτησε: «Θέλεις να ξανασταυρωθώ για σένα;» Τότε, ο Πέτρος κατάλαβε τις προθέσεις του Θεού και έσπευσε να υποταχθεί. Ας υποθέσουμε ότι, εκείνη τη στιγμή, πρόβαλε τις δικές του απαιτήσεις και έλεγε το εξής: «Δεν θέλω να πεθάνω τώρα, φοβάμαι μην πονέσω. Δεν σταυρώθηκες Εσύ για χάρη μας; Γιατί ζητάς να σταυρωθώ εγώ; Μπορώ να γλιτώσω τη σταύρωση;» Αν πρόβαλε τέτοιες απαιτήσεις, τότε θα είχε περπατήσει μάταια στο μονοπάτι του. Αλλά ο Πέτρος υποτασσόταν ανέκαθεν στον Θεό και αναζητούσε τις προθέσεις Του. Στο τέλος, κατανόησε την πρόθεση του Θεού και υποτάχθηκε πλήρως. Αν ο Πέτρος δεν είχε αναζητήσει την πρόθεση του Θεού και είχε ενεργήσει σύμφωνα με τις επιθυμίες του, θα είχε ακολουθήσει το λάθος μονοπάτι. Οι άνθρωποι δεν έχουν την ικανότητα να κατανοήσουν άμεσα τις προθέσεις του Θεού. Ωστόσο, αν δεν υποταχθούν αφού κατανοήσουν την αλήθεια, τότε προδίδουν τον Θεό. Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι έχουν συνεχώς απαιτήσεις από τον Θεό εξαιτίας της φύσης τους: Όσο περισσότερες απαιτήσεις έχουν, τόσο πιο πολύ επαναστατούν και αντιστέκονται, και τόσο περισσότερες αντιλήψεις έχουν. Όσο περισσότερες απαιτήσεις έχει κάποιος από τον Θεό, τόσο περισσότερο είναι ένας άνθρωπος που αντιστέκεται στον Θεό, και μάλιστα αντιτίθεται σ’ Αυτόν. Ίσως μια μέρα Τον προδώσει και Τον εγκαταλείψει. Για να λύσετε αυτό το πρόβλημα, πρέπει να κατανοήσετε διάφορες πτυχές της αλήθειας. Επίσης, για να το κατανοήσετε και να το επιλύσετε πλήρως, πρέπει να έχετε και κάποιες αληθινές εμπειρίες.

Το κλειδί για να μετρήσουμε κατά πόσο οι άνθρωποι μπορούν να υποταχθούν στον Θεό είναι το αν έχουν ή όχι εξωφρενικές επιθυμίες ή απώτερα κίνητρα απέναντί Του. Αν έχουν συνεχώς απαιτήσεις από τον Θεό, αυτό αποδεικνύει ότι δεν Του υποτάσσονται. Ό,τι κι αν σου συμβεί, αν δεν το αποδεχθείς από τον Θεό και δεν αναζητήσεις την αλήθεια, κι αν πάντα υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου και θεωρείς πως μόνο εσύ έχεις δίκιο, και είσαι ικανός μέχρι και να αμφισβητείς το ότι ο Θεός είναι η αλήθεια και η δικαιοσύνη, τότε θα έχεις μπελάδες. Οι άνθρωποι που είναι έτσι είναι οι πιο αλαζόνες και οι πιο επαναστατικοί απέναντι στον Θεό. Όσοι έχουν συνεχώς απαιτήσεις από τον Θεό δεν μπορούν να Του υποταχθούν αληθινά. Οι απαιτήσεις σου από τον Θεό αποδεικνύουν ότι προσπαθείς να κάνεις συμφωνία μαζί Του, ότι επιλέγεις τα δικά σου θέλω και ενεργείς σύμφωνα με αυτά. Αυτό είναι προδοσία στον Θεό και παντελής έλλειψη υποταγής. Το να έχεις απαιτήσεις από τον Θεό δείχνει παντελή έλλειψη λογικής. Αν πιστεύεις στ’ αλήθεια πως Αυτός είναι Θεός, τότε δεν θα τολμάς να απαιτείς πράγματα απ’ Αυτόν, πράγμα που έτσι κι αλλιώς δεν έχεις τα προσόντα να κάνεις, είτε είναι λογικές είτε όχι. Αν έχεις αληθινή πίστη στον Θεό και πιστεύεις πως είναι Θεός, τότε μόνο θα Τον λατρεύεις και θα υποτάσσεσαι σ’ Αυτόν· δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Οι άνθρωποι, σήμερα, όχι μόνο κάνουν τις δικές τους επιλογές, αλλά ζητούν κι από τον Θεό να ενεργεί σύμφωνα με τα δικά τους θέλω. Όχι μόνο δεν επιλέγουν να υποταχθούν στον Θεό, αλλά Του ζητούν μέχρι και να υποταχθεί Εκείνος σ’ αυτούς. Δεν είναι εντελώς παράλογο αυτό; Επομένως, αν κάποιος δεν έχει αληθινή πίστη ούτε πιστεύει ουσιαστικά, δεν θα μπορέσει ποτέ να λάβει την έγκριση του Θεού. Αν οι άνθρωποι καταφέρουν να μειώσουν τις απαιτήσεις που έχουν από τον Θεό, τότε θα έχουν περισσότερη αληθινή πίστη και υποταγή, ενώ η λογική τους θα είναι σχετικά κανονική. Πολύ συχνά, όσο μεγαλύτερη είναι η τάση των ανθρώπων να επιχειρηματολογούν, τόσο πιο δύσκολο είναι να αντιμετωπιστούν. Δεν είναι μόνο ότι έχουν πολλές απαιτήσεις. Αν τους δώσεις θάρρος, θα το εκμεταλλευτούν και θα ζητήσουν περισσότερα. Με το που ικανοποιηθούν σε μια πτυχή, θα προβάλλουν απαιτήσεις σε κάποια άλλη. Πρέπει να ικανοποιηθούν στα πάντα. Αν αυτό δεν γίνει, αρχίζουν να παραπονιούνται, και τα παρατάνε και τα αφήνουν όλα να καταρρεύσουν. Αφότου το κάνουν αυτό, αισθάνονται ότι χρωστάνε και νιώθουν τύψεις, κλαίνε με μαύρο δάκρυ και θέλουν να πεθάνουν. Τι νόημα έχει αυτό; Δεν είναι παράλογοι και άκρως εκνευριστικοί; Όλα αυτά τα προβλήματα πρέπει να λυθούν από τη διεφθαρμένη διάθεσή τους, τη ρίζα όλων αυτών. Αν έχεις διεφθαρμένη διάθεση και δεν λύνεις το πρόβλημα αυτό, αλλά περιμένεις πρώτα να μπλέξεις σε μπελάδες ή να προκαλέσεις μια καταστροφή και μετά να το λύσεις, πώς θα μπορέσεις να αναπληρώσεις γι’ αυτήν την απώλεια; Δεν σου θυμίζει το ρητό «στερνή μου γνώση να σ' είχα πρώτα»; Για να επιλύσεις πλήρως το πρόβλημα της διεφθαρμένης σου διάθεσης, πρέπει να αναζητήσεις την αλήθεια για να το λύσεις με το που εμφανιστεί. Πρέπει να λύσεις το πρόβλημα της διεφθαρμένης διάθεσης με το που προκύψει, για να βεβαιωθείς ότι δεν θα κάνεις τίποτα λάθος και να αποτρέψεις μελλοντικά προβλήματα. Εάν μια διεφθαρμένη διάθεση ριζώσει και γίνει οι ιδέες και η άποψη ενός ανθρώπου, θα μπορεί τότε να τον κατευθύνει να μη συμπεριφέρεται σωστά. Επομένως, όταν κάποιος κάνει αυτοκριτική και αποκτά αυτογνωσία πρέπει κυρίως να ανακαλύψει τις διεφθαρμένες διαθέσεις του και να αναζητήσει γρήγορα την αλήθεια για να τις διορθώσει. Πρέπει να γνωρίζεις ποια πράγματα είναι στη φύση σου, τι σου αρέσει, τι επιδιώκεις και τι θέλεις να αποκτήσεις. Πρέπει να αναλύσεις αυτά τα πράγματα σύμφωνα με τα λόγια του Θεού για να δεις αν συμφωνούν με τις προθέσεις Του, και από ποια άποψη είναι παράλογα. Μόλις τα κατανοήσεις όλα αυτά, πρέπει να επιλύσεις το πρόβλημα της μη κανονικής λογικής σου, δηλαδή το πρόβλημα του παραλογισμού και της άκρως εκνευριστικής συμπεριφοράς σου. Αυτό δεν είναι μόνο το πρόβλημα της διεφθαρμένης διάθεσής σου, αλλά θίγει και το ζήτημα του αν είσαι ή δεν είσαι άνθρωπος με λογική. Ειδικά σε ζητήματα που αφορούν τη φήμη, το κέρδος και τη θέση, όταν οι άνθρωποι παρασύρονται από τη φήμη και το κέρδος, η λογική τους γίνεται μη κανονική· είναι σαν να έχουν διαταραχθεί τα νεύρα τους. Αυτό είναι επίσης ζωτική αδυναμία των ανθρώπων. Είναι κάποιοι που θεωρούν ότι έχουν ένα ορισμένο επίπεδο και κάποια χαρίσματα, και θέλουν πάντα να είναι επικεφαλής και να ξεχωρίζουν. Ζητούν έτσι από τον Θεό να τους χρησιμοποιήσει. Αν δεν τους χρησιμοποιήσει όμως, λένε το εξής: «Πώς γίνεται να μη με ευνοεί ο Θεός; Θεέ μου, χρησιμοποίησέ με για κάτι σημαντικό, κι εγώ υπόσχομαι ότι θα δαπανήσω για Σένα!» Είναι σωστή μια τέτοια πρόθεση; Ναι μεν είναι καλό να δαπανούν για τον Θεό, αλλά υπάρχουν κίνητρα πίσω από την προθυμία τους να το κάνουν. Αυτό που αγαπούν είναι το κύρος και σε αυτό εστιάζουν. Μόνο αν κάποιος είναι ικανός να υποταχθεί στ’ αλήθεια, να ακολουθήσει τον Θεό με όλη του την καρδιά, είτε Εκείνος τον χρησιμοποιεί είτε όχι, και να δαπανήσει για τον Θεό, είτε έχει θέση είτε όχι, μπορεί να θεωρηθεί λογικός και υποταγμένος στον Θεό. Ναι μεν είναι καλό οι άνθρωποι να είναι πρόθυμοι να δαπανήσουν για τον Θεό, και ο Θεός είναι πρόθυμος να χρησιμοποιήσει τέτοιους ανθρώπους, αλλά αν δεν έχουν εφοδιαστεί με την αλήθεια, ο Θεός δεν πρόκειται να τους χρησιμοποιήσει. Εάν οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να πασχίσουν για την αλήθεια και να συνεργαστούν, πρέπει να υπάρχει ένα προπαρασκευαστικό στάδιο. Μόνο αφότου κατανοήσουν την αλήθεια και μπορούν να υποταχθούν πραγματικά στον Θεό, θα μπορεί κι Εκείνος να τους χρησιμοποιήσει επίσημα. Αυτό το στάδιο εκπαίδευσης είναι βασικό. Σήμερα, όλοι οι επικεφαλής και οι εργάτες βρίσκονται σε αυτό το στάδιο εκπαίδευσης. Μόλις αποκτήσουν ζωή-εμπειρία και μπορούν να χειριστούν τα διάφορα θέματα σύμφωνα με τις αρχές, θα είναι κατάλληλοι να χρησιμοποιηθούν από τον Θεό.

Τα στοιχεία της φύσης του ανθρώπου δεν είναι σαν κάποιες εξωτερικές συμπεριφορές, πρακτικές ή σκέψεις και ιδέες που μπορούν απλώς να αντιμετωπιστούν και τέλος· αυτά που περιλαμβάνει πρέπει να ξεσκεπάζονται σιγά-σιγά. Επιπλέον, δεν μπορούν να τα εντοπίσουν εύκολα οι άνθρωποι. Ακόμη και αν το κάνουν, δεν είναι εύκολο να πετύχουν αλλαγή αν δεν τα κατανοήσουν σε βάθος. Γιατί αναλύουμε συνεχώς τη φύση του ανθρώπου; Δεν κατανοείτε τι σημαίνει αυτό; Από πού προέρχονται οι διεφθαρμένες διαθέσεις που αποκαλύπτει ο άνθρωπος; Από τη φύση του, και όλες διέπονται από τη φύση του. Κάθε διεφθαρμένη διάθεση, κάθε σκέψη και ιδέα, κάθε πρόθεσή του σχετίζεται με τη φύση του. Επομένως, με το που αποκαλυφθεί άμεσα η φύση του, μπορούν εύκολα να διορθωθούν οι διεφθαρμένες του διαθέσεις. Δεν είναι εύκολο να αλλάξει η φύση των ανθρώπων. Αν, όμως, διακρίνουν και ξεχωρίσουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις που αποκαλύπτουν, και αν αναζητήσουν την αλήθεια για να τις διορθώσουν, τότε μπορούν σταδιακά να αλλάξουν τις διαθέσεις τους. Μόλις αλλάξει κανείς τη ζωή-διάθεσή του, θα μειώνονται όλο και περισσότερο μέσα του τα πράγματα που αντιστέκονται στον Θεό. Αναλύουμε τη φύση του ανθρώπου για να αλλάξει η διάθεσή του. Δεν έχετε αντιληφθεί αυτόν τον στόχο. Νομίζετε ότι μόνο και μόνο επειδή αναλύσατε και κατανοήσατε τη φύση σας, θα υποταχθείτε στον Θεό και θα ξαναβρείτε τη λογική σας. Το μόνο που κάνετε είναι να εφαρμόζετε τυφλά τους κανονισμούς! Γιατί δεν αρκεί απλώς να εκτεθεί η βαθιά αλαζονεία και η αυταρέσκεια των ανθρώπων; Γιατί είναι απαραίτητο να αναλυθεί και η διεφθαρμένη φύση τους; Δεν θα λυθεί το πρόβλημα αν εκτεθούν μόνο η αυταρέσκεια και η αλαζονεία τους. Αν, όμως, αναλυθεί η φύση τους, οι πτυχές που καλύπτει αυτό είναι πολύ ευρείες· περιλαμβάνονται όλες οι διεφθαρμένες διαθέσεις και όχι μόνο το στενό φάσμα της αυταρέσκειας, της υπεροψίας και της αλαζονείας —η φύση τους εμπεριέχει περισσότερα από αυτά. Επομένως, όλες οι διάφορες απαιτήσεις των ανθρώπων από τον Θεό είναι στην πραγματικότητα οι εξωφρενικές επιθυμίες τους και όλες είναι αποκαλύψεις διεφθαρμένων διαθέσεων. Είναι καλό όταν οι άνθρωποι μπορούν να δουν καθαρά αυτό το ζήτημα. Μόλις αναγνωρίσεις τις εξωφρενικές επιθυμίες σου, μπορείς να μισήσεις τον εαυτό σου επειδή δεν έχεις ανθρώπινη φύση και μπορείς να δεις καθαρά τη δική σου φύση-ουσία. Τότε μπορείς εύκολα να επαναστατήσεις ενάντια στη σάρκα και να απαρνηθείς τον εαυτό σου, και θα είναι εύκολο να απαλλαγείς από τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου και θα έχεις ένα μονοπάτι για να προχωρήσεις. Διαφορετικά, δεν πρόκειται ποτέ να ξεριζώσετε τη βασική αιτία των αποκαλύψεων της διαφθοράς σας και θα λέτε μόνο ότι αυτό είναι υπερηφάνεια, αλαζονεία ή αυταρέσκεια, ή ότι δεν έχετε καθόλου αφοσίωση. Μπορεί να λυθεί το πρόβλημά σας αν μονάχα μιλάτε για τέτοια επιφανειακά πράγματα; Είναι απαραίτητο να συζητήσουμε για τη φύση του ανθρώπου; Στην αρχή, ποια ήταν η φύση του Αδάμ και της Εύας; Δεν είχαν πρόθεση να αντισταθούν, πόσο μάλλον πρόδωσαν ανοιχτά. Δεν ήξεραν τι σήμαινε να αντιστέκονται στον Θεό, πόσο μάλλον τι σήμαινε να υποτάσσονται σ’ Αυτόν. Όποιες αιρέσεις και πλάνες κι αν εξαπέλυε ο Σατανάς, τις αποδέχονταν στην καρδιά τους. Ο Σατανάς έχει πλέον διαφθείρει την ανθρωπότητα σε τέτοιον βαθμό που είναι εξαιρετικά δύσκολο για τους ανθρώπους να αποδεχθούν την αλήθεια, που οι άνθρωποι μπορούν να επαναστατούν ενάντια στον Θεό και να Του αντιστέκονται στα πάντα, που δεν αναζητούν καθόλου την αλήθεια και που σκαρφίζονται κάθε λογής τρόπους για να Του εναντιωθούν. Είναι προφανές ότι η φύση του ανθρώπου είναι ίδια με του Σατανά. Γιατί λέω ότι η φύση του ανθρώπου είναι η φύση του Σατανά; Ο Σατανάς είναι εκείνος που αντιστέκεται στον Θεό και, επειδή οι άνθρωποι έχουν τη φύση του Σατανά, είναι του Σατανά. Παρόλο που οι άνθρωποι μπορεί να μην κάνουν σκόπιμα πράγματα που αποτελούν αντίσταση στον Θεό, επειδή έχουν τη φύση του Σατανά, όλες οι σκέψεις τους αποτελούν αντίσταση στον Θεό. Ακόμα κι αν δεν κάνουν απολύτως τίποτα, εξακολουθούν να αντιστέκονται σ’ Αυτόν, επειδή η εσωτερική ουσία τους έχει αλλάξει κι έχει γίνει κάτι που αντιστέκεται στον Θεό. Ο σημερινός άνθρωπος, επομένως, διαφέρει από τους πρωτόπλαστους. Στο παρελθόν, οι άνθρωποι δεν είχαν αντίσταση ή προδοσία μέσα τους, ήταν γεμάτοι ζωή και δεν διέπονταν από καμία φύση του Σατανά. Αν οι άνθρωποι δεν κυριαρχούνται ή δεν αναστατώνονται εσωτερικά από τη φύση του Σατανά, τότε, ό,τι κι αν κάνουν, δεν συνιστά αντίσταση προς τον Θεό.

Τι είναι η φύση; Είναι η ουσία του ανθρώπου. Η διάθεση είναι κάτι που αποκαλύπτεται μέσω της φύσης ενός ανθρώπου, και η αλλαγή διάθεσης σημαίνει ότι η διεφθαρμένη διάθεσή του έχει καθαρθεί και αντικατασταθεί από την αλήθεια. Επομένως, αυτό που αποκαλύπτεται δεν είναι διεφθαρμένη διάθεση, αλλά εκδήλωση της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Αφότου ο Σατανάς διέφθειρε τον άνθρωπο, ο άνθρωπος έγινε η ενσάρκωση του Σατανά, έγινε το σινάφι του Σατανά που αντιστέκεται στον Θεό και έγινε απόλυτα ικανός να προδώσει τον Θεό. Γιατί ο Θεός απαιτεί από τους ανθρώπους να αλλάξουν τη διάθεσή τους; Επειδή θέλει να τους οδηγήσει στην τελείωση, να τους κερδίσει, κι εκείνοι που τελικά ολοκληρώνονται κατέχουν πολλές πρόσθετες πραγματικότητες της γνώσης για τον Θεό, καθώς και τις πραγματικότητες κάθε πτυχής της αλήθειας. Τέτοιοι άνθρωποι συμφωνούν απολύτως με τις προθέσεις Του. Στο παρελθόν, οι άνθρωποι είχαν διεφθαρμένη διάθεση και όποτε έκαναν κάτι, είτε έκαναν λάθη είτε αντιστέκονταν στον Θεό. Τώρα, όμως, κατανοούν κάποιες αλήθειες και μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα που συνάδουν με τις προθέσεις του Θεού. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι δεν Τον προδίδουν. Οι άνθρωποι παραμένουν ικανοί να προδώσουν τον Θεό. Οι διεφθαρμένες διαθέσεις που αποκαλύπτονται μέσα από τη φύση του ανθρώπου μπορούν να αλλάξουν εν μέρει. Το μέρος που αλλάζει είναι το μέρος όπου η αλήθεια χρησιμοποιείται για να διορθώσει τις διεφθαρμένες διαθέσεις, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα σε κάποιον να ασκηθεί σύμφωνα με την αλήθεια· το υπόλοιπο μπορεί ακόμα να καταλαμβάνεται από σατανικές διαθέσεις. Επομένως, το να μπορείς να κάνεις πράξη μία πτυχή της αλήθειας δεν σημαίνει ότι έχει αλλάξει η ζωή-διάθεσή σου, επειδή η αλλαγή που έχεις υποστεί είναι μόνο μερική, όχι πλήρης. Είναι όπως στο παρελθόν που οι άνθρωποι είχαν ανέκαθεν αντιλήψεις και απαιτήσεις από τον Θεό, αλλά τώρα, ενώ σε πολλά θέματα δεν έχουν, μπορεί σε ορισμένα άλλα να έχουν ακόμα αντιλήψεις ή απαιτήσεις και να εξακολουθούν να είναι σε θέση να προδώσουν τον Θεό. Ίσως πεις το εξής: «Μπορώ να υποταχθώ σε ό,τι κάνει ο Θεός και να υποταχθώ σε πολλά θέματα χωρίς διαμαρτυρίες και απαιτήσεις». Ωστόσο, σε ορισμένα θέματα, μπορείς ακόμη να προδώσεις τον Θεό. Παρόλο που δεν Του αντιστέκεσαι επίτηδες, όταν δεν κατανοείς τις προθέσεις Του, εξακολουθείς να αντιβαίνεις στις επιθυμίες Του. Τι εννοώ, λοιπόν, όταν λέω πως ένα μέρος μπορεί να αλλάξει; Ότι όταν κατανοείς τις προθέσεις του Θεού, μπορείς να υποταχθείς, και όταν κατανοείς την αλήθεια, μπορείς να την κάνεις πράξη. Εάν δεν κατανοείς την αλήθεια ή τις προθέσεις Του σε ορισμένα θέματα, τότε υπάρχει πιθανότητα να αποκαλύψεις διαφθορά. Εάν κατανοείς την αλήθεια, αλλά δεν την κάνεις πράξη επειδή περιορίζεσαι από ορισμένα πράγματα, τότε αυτό συνιστά προδοσία και είναι στη φύση σου. Φυσικά, δεν υπάρχει όριο στο πόσο μπορεί να αλλάξει η διάθεσή σου. Όσο περισσότερη αλήθεια αποκτάς, τόσο πιο βαθιά θα γίνεται η γνώση σου για τον Θεό, και τόσο λιγότερο συχνά θα αντιστέκεσαι στον Θεό και θα Τον προδίδεις. Αυτό είναι αλλαγή στη ζωή-διάθεση. Όταν επιδιώκει κανείς να αλλάξει τη διάθεσή του, το καταφέρνει κυρίως με το να επιδιώκει την αλήθεια, και η κατανόηση της φύση-ουσίας επιτυγχάνεται μέσω της κατανόησης της αλήθειας. Όταν όντως αποκτήσει την αλήθεια, όλα τα προβλήματά του θα επιλυθούν.

Χειμώνας 1999