Από της Έμιλυ, Φιλιππίνες

Μεγάλωσα σε μια φτωχή οικογένεια, και ήμασταν έντεκα αδέρφια. Από μικρή, ήθελα να αποκτήσω πολλά χρήματα για να βγάλω την οικογένειά μου από τη φτώχεια. Εμπνεύστηκα ιδιαίτερα όταν, στο κολέγιο, μια συμφοιτήτριά μου με προσκάλεσε σε ένα επιχειρηματικό σεμινάριο, όπου οι ομιλητές μοιράστηκαν τις εμπειρίες τους, πώς από τη φτώχεια κατάφεραν να φτάσουν στον πλούτο. Κι εγώ ήθελα να γίνω μια επιτυχημένη επιχειρηματίας, να βγάλω πολλά χρήματα, να έχω δικό μου σπίτι και αυτοκίνητο, και να ταξιδέψω σε όλο τον κόσμο, κλπ. Έτσι, όσοι με γνώριζαν θα με έβλεπαν ως πρότυπο ενός φτωχού κοριτσιού που ξέφυγε από τη φτώχεια και θα με θαύμαζαν. Μετά την αποφοίτησή μου, πήγα στα ΗΑΕ και δούλεψα ως ρεσεψιονίστ σε μια εταιρεία. Επειδή το εισόδημά μου ήταν χαμηλό, έψαχνα συνεχώς για δουλειές μερικής απασχόλησης, ενώ δοκίμασα να κάνω και διάφορες επενδύσεις. Συχνά, δούλευα την ημέρα και το βράδυ έκανα και μια δεύτερη δουλειά. Όλες μου οι επενδύσεις κατέληξαν σε αποτυχία και η ζωή μου έγινε ακόμα πιο δύσκολη. Εκείνη την περίοδο, ένιωθα μεγάλη απογοήτευση και δεν μπορούσα να καταλάβω: «Εφόσον είχα δουλέψει τόσο σκληρά για να βγάλω χρήματα, γιατί τα πράγματα πήγαιναν συνέχεια έτσι; Γιατί αποτύγχανα συνέχεια, όσο σκληρά κι αν δούλευα ή επένδυα;» Ένιωθα εντελώς εξαντλημένη.

Τον Φεβρουάριο του 2020, αποδέχτηκα το έργο του Παντοδύναμου Θεού τις έσχατες ημέρες. Υπήρχε ένα χωρίο από τα λόγια του Θεού που με συγκίνησε πραγματικά. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Ως μέλη του ανθρώπινου γένους και πιστοί Χριστιανοί, αποτελεί ευθύνη και υποχρέωση όλων μας να προσφέρουμε ως θυσία τον νου και το σώμα μας για την εκπλήρωση της ανάθεσης από τον Θεό, διότι ολόκληρη η ύπαρξή μας προήλθε από τον Θεό, και υπάρχει χάρη στην κυριαρχία του Θεού. Αν ο νους και το σώμα μας δεν είναι αφοσιωμένα στην ανάθεση από τον Θεό και στον δίκαιο σκοπό της ανθρωπότητας, τότε οι ψυχές μας θα αισθάνονται ντροπή ενώπιον αυτών που μαρτύρησαν για την ανάθεση από τον Θεό, και ακόμα πιο μεγάλη ντροπή ενώπιον του Θεού, που μας τα παρείχε όλα» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Παράρτημα Β΄: Ο Θεός κυριαρχεί επί της μοίρας όλης της ανθρωπότητας). Από τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού, κατάλαβα ότι ως δημιουργημένα όντα, πρέπει να εκτελούμε τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες μας, και να εκπληρώνουμε το καθήκον ενός δημιουργημένου όντος. Αυτό συμβαίνει επειδή ο Θεός έχει διευθετήσει τα πάντα για εμάς, όπως την οικογένειά μας, τους γονείς μας και το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουμε —όλα αυτά έχουν προκαθοριστεί από τον Θεό εδώ και πολύ καιρό, και ως δημιουργημένα όντα, πρέπει να ανταποδώσουμε την αγάπη Του. Συγκινήθηκα βαθιά από τα λόγια του Θεού και ήθελα να κάνω το καθήκον μου για να ανταποδώσω την αγάπη Του. Κατανοούσα, όμως, τόσο λίγη αλήθεια, που δεν μπορούσα να αντισταθώ στον πειρασμό του χρήματος και η καρδιά μου ήταν συνεχώς προσηλωμένη σ’ αυτό.

Αργότερα, από ρεσεψιονίστ έγινα βοηθός στο τμήμα ανθρώπινου δυναμικού και ο μισθός μου αυξήθηκε. Δεν ήμουν, όμως, πολύ χαρούμενη, επειδή αυτή η δουλειά δεν μπορούσε να με κάνει πλούσια ούτε να μου φέρει τον θαυμασμό των άλλων. Αν συνέχιζα έτσι, πότε θα κατάφερνα να χτίσω σπίτι στην πατρίδα μου, να βελτιώσω τη ζωή της οικογένειάς μου και να τους πάω ταξίδια; Έπρεπε, λοιπόν, να βρω μια καλύτερα αμειβόμενη δουλειά ή να αναλάβω περισσότερη δουλειά παράλληλα. Έτσι, έστειλα κι άλλα βιογραφικά. Λίγο αργότερα, ξεκίνησα μια νέα δουλειά σε μια άλλη εταιρεία ως διοικητική βοηθός στο τμήμα πωλήσεων. Χάρηκα πολύ, γιατί εκτός από τον σταθερό μισθό, υπήρχαν και προμήθειες, και εφόσον είχα καλή απόδοση, θα έπαιρνα και μπόνους. Σκέφτηκα: «Επιτέλους έχω την ευκαιρία να βγάλω περισσότερα χρήματα και, μόλις χτίσω σπίτι στην πατρίδα μου, οι άνθρωποι εκεί σίγουρα θα με εκτιμήσουν βαθιά και θα με θαυμάζουν». Επειδή ήταν μια νέα δουλειά και δεν είχα εμπειρία, έπρεπε να αφιερώσω πολύ χρόνο στη μάθηση για να κερδίσω το υψηλό εισόδημα που ήθελα. Για να βγάλω περισσότερα χρήματα, συχνά έκανα υπερωρίες. Εκείνη την περίοδο, αφιέρωνα όλο τον χρόνο και την ενέργειά μου δουλεύοντας. Στη δουλειά, συχνά έτρωγα ακανόνιστες ώρες ή ακόμα και ξεχνούσα εντελώς να φάω. Ειδικά όταν ο διευθυντής ή οι συνάδελφοί μου χρειάζονταν κάτι επειγόντως, ακόμα κι όταν ήμουν άρρωστη, έπρεπε να συνεχίσω να δουλεύω. Εκείνη την εποχή, ήμουν εργάτρια του ευαγγελίου, αλλά ήμουν πολύ απασχολημένη με τη δουλειά για να κηρύξω το ευαγγέλιο. Κάθε μέρα, το μόνο που σκεφτόμουν ήταν η δουλειά. Ακόμα και μετά την επιστροφή στο σπίτι, συνέχιζα να δουλεύω. Μερικές φορές ήθελα να κηρύξω το ευαγγέλιο, αλλά μετά από μια μέρα δουλειάς ήμουν πολύ κουρασμένη και ήθελα να ξεκουραστώ. Μερικές φορές η επικεφαλής μού ζητούσε να αναλάβω συναθροίσεις, αλλά τις περισσότερες φορές αρνιόμουν, επειδή δεν είχα χρόνο να συλλογιστώ τα λόγια του Θεού, και μετά από μια ολόκληρη μέρα δουλειάς, δεν είχα την ενέργεια να το κάνω. Κατά τη διάρκεια των συναθροίσεων ήμουν συχνά αφηρημένη, και πολλές φορές παρακολουθούσα διαδικτυακά ενώ συνέχιζα να δουλεύω. Μερικές φορές με έπαιρνε ο ύπνος κατά τη διάρκεια της συνάθροισης. Επειδή ήμουν επικεντρωμένη μόνο στο να βγάλω περισσότερα χρήματα, τα αποτελέσματά μου στο κήρυγμα του ευαγγελίου δεν ήταν καλά και ένιωθα μεγάλες ενοχές. «Ήμουν πρόθυμη να συνεχίσω τη δουλειά μου ακόμα κι όταν ήμουν κουρασμένη ή άρρωστη, αλλά το καθήκον μου το αντιμετώπιζα επιπόλαια και το έκανα παθητικά». Παρόλο που ένιωθα κάποιες τύψεις, κατάφερνα πάντα να δικαιολογώ τον εαυτό μου και σκεφτόμουν: «Είμαι ακόμα καινούργια στις πωλήσεις, αλλά μόλις γίνω καλύτερη σε αυτό, θα έχω περισσότερο χρόνο για το καθήκον μου». Ωστόσο, τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα περίμενα. Όσο πιο πολύ εξοικειωνόμουν με τη δουλειά, τόσο περισσότερο έπρεπε να δουλεύω. Όχι μόνο δεν είχα περισσότερο ελεύθερο χρόνο, αλλά αυξήθηκε περισσότερο ο φόρτος μου. Η καρδιά μου άρχισε να γίνεται ανήσυχη, επειδή ήξερα ότι ως δημιουργημένο ον, το καθήκον μου ήταν το σπουδαιότερο πράγμα, η υποχρέωση και η ευθύνη μου, και ότι έπρεπε να κάνω σωστά το καθήκον μου για να ανταποδώσω την αγάπη του Θεού. Ταυτόχρονα, φοβόμουν επίσης πολύ, επειδή επιδίωκα συνεχώς τα εγκόσμια πράγματα —η καρδιά μου απομακρυνόταν όλο και περισσότερο από τον Θεό. Δεν μπορούσα να νιώσω το έργο του Αγίου Πνεύματος στο καθήκον μου, και το κήρυγμά μου για το ευαγγέλιο δεν απέφερε καρπούς. Προσευχήθηκα στον Θεό μέσα μου: «Παντοδύναμε Θεέ, νιώθω ότι έχω χάσει την κατεύθυνσή μου. Δεν μπορώ να νιώσω το έργο του Αγίου Πνεύματος ούτε την καθοδήγησή Σου. Σε παρακαλώ, βοήθησέ με».

Αργότερα, διάβασα ένα απόσπασμα από τα λόγια του Θεού: «Δεν υπάρχουν πολλοί ανάμεσά σας που έχουν ταλαντευτεί μεταξύ σωστού και λάθους; Σε όλες τις μάχες μεταξύ θετικού και αρνητικού, μαύρου και άσπρου —μεταξύ της οικογένειας και του Θεού, των παιδιών και του Θεού, της αρμονίας και της ρήξης, του πλούτου και της φτώχειας, της θέσης και μιας συνηθισμένης κατάστασης, της υποστήριξης και της απόρριψης και ούτω καθεξής— σίγουρα γνωρίζετε τις επιλογές που έχετε κάνει! Μεταξύ μιας αρμονικής οικογένειας και μιας διασπασμένης, διαλέξατε την πρώτη και το κάνατε χωρίς κανέναν δισταγμό. Μεταξύ του πλούτου και του καθήκοντος, διαλέξατε επίσης το πρώτο, μην έχοντας καν τη θέληση να επιστρέψετε στην ακτή. Μεταξύ πολυτέλειας και φτώχειας, διαλέξατε το πρώτο. Όταν ήταν να επιλέξετε είτε τα παιδιά, τις γυναίκες και τους άντρες σας είτε Εμένα, διαλέξατε τα πρώτα. Και μεταξύ των αντιλήψεων και της αλήθειας, διαλέξατε και πάλι το πρώτο. Ερχόμενος αντιμέτωπος με κάθε είδους μοχθηρές πράξεις σας, έχω απλώς χάσει την πίστη Μου σ’ εσάς, απλώς μένω έκπληκτος. Οι καρδιές σας, αναπάντεχα, είναι ανίκανες να μαλακώσουν. Το αίμα της καρδιάς που δαπανώ τόσα χρόνια, αναπάντεχα, δεν Μου έχει φέρει τίποτα άλλο, παρά την εγκατάλειψη και την παραίτησή σας, αλλά οι ελπίδες Μου για εσάς αυξάνονται κάθε μέρα που περνάει, διότι η μέρα Μου έχει ήδη αποκαλυφθεί πλήρως ενώπιον όλων. Παρ’ όλα αυτά, τώρα επιδιώκετε ακόμα σκοτεινά και μοχθηρά πράγματα, και αρνείστε να αποκοπείτε από αυτά. Ποιο θα είναι, λοιπόν, το αποτέλεσμά σας; Το σκεφτήκατε ποτέ αυτό προσεκτικά; Αν σας ζητούνταν να διαλέξετε ξανά, ποια θα ήταν τότε η θέση σας; Θα ήταν ακόμη όπως η προηγούμενη; Θα Με ξεπληρώνατε και πάλι με απογοήτευση και επώδυνη θλίψη; Οι καρδιές σας θα εξακολουθούσαν να κατέχουν μόνο ελάχιστη ζεστασιά; Ακόμη δεν θα γνωρίζατε τι να κάνετε για να καθησυχάσετε την καρδιά Μου; Τη στιγμή αυτή, τι επιλέγετε;» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Σε ποιον ακριβώς είσαι αφοσιωμένος;). Αυτό που εκθέτει ο Θεός είναι η πραγματική μας κατάσταση. Πολλές φορές, ξέρουμε τι είναι σωστό και τι λάθος, τι είναι θετικά πράγματα και τι αρνητικά, αλλά και πάλι επιλέγουμε τα λανθασμένα και τα αρνητικά. Ακριβώς όπως εγώ: από τότε που αποδέχτηκα το έργο του Παντοδύναμου Θεού, ήξερα ότι ως δημιουργημένο ον, έπρεπε να εκπληρώνω το καθήκον μου, αλλά μπροστά στις πραγματικές καταστάσεις της ζωής, εξακολουθούσα να επιδιώκω τα χρήματα, τη φήμη και τη θέση. Δαπάνησα τόση ενέργεια για να κερδίσω τον θαυμασμό και τον σεβασμό των άλλων, να βγάλω περισσότερα χρήματα και να απολαύσω μια καλύτερη υλική ζωή, αλλά από τότε που έγινα πιστή, δεν είχα αφοσιωθεί ολόψυχα στο καθήκον μου. Περνούσα τις μέρες μου βυθισμένη στη δουλειά, και το βράδυ, που θα έπρεπε να αφιερώνω χρόνο στο καθήκον μου, το μόνο που σκεφτόμουν ήταν πώς να βγάλω περισσότερα χρήματα. Νόμιζα ότι αρκούσε που απλώς έκανα το καθήκον μου, και δεν με ένοιαζε καθόλου αν αυτό απέφερε αποτελέσματα. Είδα πόσο ασεβής και ισχυρογνώμων ήμουν στο καθήκον μου, κι ότι ήμουν πραγματικά επαναστατική! Πίστευα στον Θεό, αλλά δεν ήμουν σε θέση να Τον ακολουθήσω αληθινά, επιλέγοντας ακόμα τα εγκόσμια πράγματα και βαδίζοντας στον δρόμο των απίστων. Τώρα που ο Θεός μού δίνει ακόμα την ευκαιρία να κάνω το καθήκον μου, πρέπει να την εκτιμήσω, και να επικεντρώσω την ενέργειά μου στην επιδίωξη της αλήθειας και στην εκπλήρωση του καθήκοντός μου. Αυτό είναι το πιο πολύτιμο και ουσιαστικό πράγμα. Από τότε, άρχισα να συμμετέχω ενεργά στις συναθροίσεις και, όσο πιεσμένος κι αν ήταν ο χρόνος, δεν άφηνα πλέον τη δουλειά να καθυστερεί το καθήκον μου. Παλιά, πάντα έκανα υπερωρίες μετά την επιστροφή στο σπίτι, κι απαντούσα μάλιστα σε επαγγελματικά τηλεφωνήματα ακόμα και στις 11 το βράδυ. Πλέον, όμως, μετά τις 8 το βράδυ, δεν δεχόμουν κανένα τηλεφώνημα ή μήνυμα για τη δουλειά. Επίσης, παλιά σπάνια προσευχόμουν και δεν είχα τακτικές πνευματικές ασκήσεις, αλλά πλέον σηκωνόμουν νωρίς για τις πνευματικές μου ασκήσεις, για να διαβάζω τα λόγια του Θεού, να ακούω τους ύμνους της εκκλησίας και να παρακολουθώ βίντεο με βιωματικές μαρτυρίες αδελφών. Τα πρωινά, προσκαλούσα δυνητικούς αποδέκτες του ευαγγελίου σε συναθροίσεις και τα απογεύματα, συναθροιζόμουν μαζί τους. Αξιοποιούσα ακόμα και τα διαλείμματά μου στη δουλειά για να κάνω το καθήκον μου. Αυτή η πρακτική γέμισε την καρδιά μου με ειρήνη και χαρά.

Λίγο αργότερα, ένας φίλος με προσκάλεσε να συμμετάσχω σε μια επένδυση. Παλιότερα, δεν είχα συμμετάσχει, επειδή δεν είχα αρκετά χρήματα. Αλλά μια μέρα τον Οκτώβριο του 2023, η προηγούμενη εταιρεία μου μου έδωσε ένα χρηματικό ποσό ως αποζημίωση, οπότε είχα πλέον αρκετά για να μπω στην επένδυση. Μου υποσχέθηκαν ότι με αυτήν την επένδυση θα έβγαζα πολλά χρήματα, ότι όχι μόνο θα αγόραζα αυτοκίνητο, αλλά θα έχτιζα και σπίτι, ακόμα και θα ταξίδευα σε άλλες χώρες. Όλα αυτά ήταν τα όνειρά μου! Σκέφτηκα: «Στην επένδυση απλώς βάζεις χρήματα και κάθε μήνα έχεις κέρδος, οπότε δεν θα επηρεάσει το καθήκον μου». Έτσι, μαζί με την αδελφή μου, μπήκαμε στην επένδυση και δώσαμε 500.000 πέσος για το συμβόλαιό μας. Τους δύο πρώτους μήνες πήραμε κέρδη, αλλά τον τρίτο μήνα δεν μπορούσαν πλέον να πληρώσουν. Ζητήσαμε τα χρήματά μας πίσω, αλλά έβρισκαν συνεχώς δικαιολογίες και αρνούνταν. Ήμουν έξαλλη. Ήθελα να πάρω πίσω το κεφάλαιό μου, μα όσο κι αν προσπάθησα, δεν τα κατάφερα. Ήμουν πολύ στενοχωρημένη και ήθελα να βρω γρήγορα έναν τρόπο να κερδίσω πίσω τα χαμένα χρήματα, καθώς αυτά τα προόριζα για να χτίσω το σπίτι στην πατρίδα μου. Έτσι, δούλευα ακόμα πιο σκληρά, κάνοντας συχνά υπερωρίες. Αλλά ο μισθός μου καθυστέρησε λόγω αναδιοργάνωσης στην εταιρεία. Εκείνη την εποχή, μου είχαν μείνει ελάχιστα χρήματα, και ακόμα και το να πληρώσω το ενοίκιο ή να αγοράσω φαγητό έγινε πρόβλημα. Αυτά τα πράγματα κυρίευσαν την καρδιά μου, και για άλλη μια φορά, έγινα παθητική και επιπόλαιη στο καθήκον μου. Απλώς προσκαλούσα δυνητικούς αποδέκτες του ευαγγελίου σε συναθροίσεις, χωρίς όμως να κάνω καμία πραγματική παρακολούθηση. Συνειδητοποίησα ότι αν συνέχιζα έτσι, η κατάστασή μου θα χειροτέρευε όλο και περισσότερο, και ότι υπήρχε ο κίνδυνος να χάσω το έργο του Αγίου Πνεύματος και να με εγκαταλείψει ο Θεός. Έτσι, προσήλθα ενώπιον του Θεού και προσευχήθηκα: «Θεέ μου, Σε παρακαλώ, συγχώρεσέ με που είμαι τόσο επαναστατική απέναντί Σου. Αυτούς τους τρεις τελευταίους μήνες, η δουλειά μου ήταν πιο σημαντική από το καθήκον μου. Η καρδιά μου ήταν απόλυτα κυριευμένη από τη σκέψη του πώς να βγάλω περισσότερα χρήματα και πώς να πάρω πίσω την επένδυσή μου. Θεέ μου, Σε παρακαλώ, μην με αφήσεις. Σε παρακαλώ, διαφώτισέ με και καθοδήγησέ με πίσω κοντά Σου, πίσω στο σωστό μονοπάτι. Θέλω να αφήσω όλα αυτά που αναστατώνουν την καρδιά μου και με απομακρύνουν από Εσένα».

Μετά από αυτό, διάβασα ένα χωρίο από τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού. Ο Θεός λέει: «Η μοίρα του ανθρώπου βρίσκεται στα χέρια του Θεού. Είσαι ανίκανος να ελέγξεις τον εαυτό σου: Ακόμη κι αν ο άνθρωπος μονίμως τρέχει και είναι απασχολημένος για λογαριασμό του, παραμένει ανίκανος να ελέγξει τον εαυτό του. Αν μπορούσες να γνωρίζεις τις προοπτικές σου, αν μπορούσες να ελέγξεις τη μοίρα σου, θα ονομαζόσουν ακόμα δημιούργημα; Εν ολίγοις, ανεξάρτητα από το πώς εργάζεται ο Θεός, όλο το έργο Του γίνεται για χάρη του ανθρώπου. Ακριβώς όπως οι ουρανοί και η γη και όλα τα πράγματα δημιουργήθηκαν από τον Θεό για να υπηρετούν τον άνθρωπο: Ο Θεός έφτιαξε τη σελήνη, τον ήλιο και τα αστέρια για τον άνθρωπο, έφτιαξε τα ζώα και τα φυτά για τον άνθρωπο, έφτιαξε την άνοιξη, το καλοκαίρι, το φθινόπωρο και τον χειμώνα για τον άνθρωπο, και ούτω καθεξής· όλα αυτά φτιάχτηκαν για χάρη της ύπαρξης του ανθρώπου. Και έτσι, ανεξάρτητα από το πώς παιδεύει και κρίνει τον άνθρωπο ο Θεός, όλα γίνονται προς χάριν της δικής του σωτηρίας. Παρόλο που απογυμνώνει τον άνθρωπο από τις σαρκικές ελπίδες του, το πράττει για χάρη του εξαγνισμού του ανθρώπου, κι ο εξαγνισμός του ανθρώπου γίνεται για χάρη της ύπαρξης του ανθρώπου. Αφού ο προορισμός του ανθρώπου βρίσκεται στα χέρια του Δημιουργού, πώς θα μπορούσε ο άνθρωπος να ελέγχει εαυτόν;» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Αποκαθιστώντας την κανονική ζωή του ανθρώπου και οδηγώντας τον σε έναν θαυμαστό προορισμό). Από τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι η μοίρα του ανθρώπου βρίσκεται στα χέρια του Θεού και ότι οι άνθρωποι δεν μπορούν να την αλλάξουν. Όσο σκληρά κι αν πασχίζουν για να πετύχουν τους στόχους τους ή όσο κι αν λαχταρούν μια άνετη και όμορφη ζωή, το αν θα την αποκτήσουν δεν εξαρτάται από αυτούς. Ακριβώς όπως συνέβη και στη δική μου περίπτωση —ήθελα να αλλάξω δουλειά και να επενδύσω για να βγάλω περισσότερα χρήματα, να εκπληρώσω τα όνειρά μου και να έχω ένα λαμπρό μέλλον. Αλλά όχι μόνο δεν έβγαλα περισσότερα χρήματα, μα αντιθέτως, η επένδυσή μου απέτυχε και έχασα πολλά, σπαταλώντας παράλληλα πολύ χρόνο και ενέργεια. Απέτυχα να εκπληρώσω το καθήκον μου, έχασα το έργο του Αγίου Πνεύματος και η ζωή μου έγινε ακόμα χειρότερη. Αυτό με έκανε να καταλάβω ότι το αν ένας άνθρωπος θα ζήσει μια ζωή πλούτου ή φτώχειας είναι προκαθορισμένο πολύ πριν καν γεννηθεί. Αν ο Θεός δεν έχει προκαθορίσει για μένα μεγάλο πλούτο και περιουσία, τότε όσο σκληρά κι αν δουλέψω για να βγάλω χρήματα, θα καταλήξω μόνο στην αποτυχία.

Αργότερα, διάβασα περισσότερα από τα λόγια του Θεού και είδα πιο καθαρά τα προβλήματά μου. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Το ρητό “Το χρήμα κινεί τον κόσμο” είναι μια φιλοσοφία του Σατανά. Επικρατεί σε μεγάλο βαθμό στους ανθρώπους, σε κάθε κοινωνία· θα μπορούσατε να πείτε ότι είναι μια τάση. Κι αυτό επειδή έχει ενσταλαχτεί στην καρδιά του καθενός, ο οποίος στην αρχή δεν αποδεχόταν αυτό το ρητό, όμως στη συνέχεια το αποδέχτηκε σιωπηρά όταν ήρθε σε επαφή με την πραγματική ζωή, και άρχισε να πιστεύει πως τα λόγια αυτά ήταν, στην πραγματικότητα, αληθινά. Δεν πρόκειται για μια διαδικασία με την οποία διαφθείρει ο Σατανάς τους ανθρώπους; Ίσως οι άνθρωποι να μην έχουν το ίδιο ποσοστό βιωματικής γνώσης αυτού του ρητού, αλλά ο καθένας έχει έναν διαφορετικό βαθμό ερμηνείας και αναγνώρισής του, με βάση τα όσα έχουν συμβεί γύρω του και τις προσωπικές εμπειρίες του. Δεν ισχύει αυτό; Ανεξαρτήτως του πόση εμπειρία έχει κάποιος από αυτό το ρητό, ποια είναι η αρνητική επίδραση που μπορεί να έχει στην καρδιά κάποιου; Κάτι αποκαλύπτεται μέσα από τη διάθεση των ανθρώπων αυτού του κόσμου, συμπεριλαμβανομένου καθενός από εσάς. Τι ακριβώς; Η λατρεία του χρήματος. Είναι δύσκολο να αφαιρεθεί αυτό από την καρδιά κάποιου; Είναι πολύ δύσκολο! Φαίνεται ότι η διαφθορά του ανθρώπου από τον Σατανά είναι όντως βαθιά! Ο Σατανάς χρησιμοποιεί το χρήμα για να δελεάσει τους ανθρώπους και τους διαφθείρει όλους ώστε να λατρεύουν το χρήμα και τα υλικά αγαθά. Και πώς εκδηλώνεται στους ανθρώπους αυτή η λατρεία του χρήματος; Δεν νομίζετε ότι σ’ αυτόν τον κόσμο δεν θα μπορούσατε να επιβιώσετε χωρίς χρήματα και ότι δεν θα μπορούσατε να περάσετε ούτε μία μέρα χωρίς αυτά; Το πόσα χρήματα έχουν οι άνθρωποι καθορίζει πόσο υψηλή είναι η θέση τους και πόσο σεβαστοί είναι. Οι φτωχοί δεν νιώθουν ότι μπορούν να σταθούν με το κεφάλι ψηλά και με περηφάνια, ενώ οι πλούσιοι έχουν υψηλή θέση, στέκονται με το κεφάλι ψηλά και με περηφάνια, και μπορούν να μιλούν δυνατά και να ζουν με αλαζονικό και αυταρχικό τρόπο. Τι αποφέρουν στους ανθρώπους αυτό το ρητό και αυτή η τάση; Δεν ισχύει ότι πολλοί άνθρωποι κάνουν την οποιαδήποτε θυσία για να βγάλουν χρήματα; Δεν χάνουν πολλοί άνθρωποι την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητά τους κατά την επιδίωξη περισσότερου χρήματος; Δεν χάνουν πολλοί άνθρωποι την ευκαιρία να εκτελέσουν το καθήκον τους και να ακολουθήσουν τον Θεό για χάρη του χρήματος; Το να χάσουν την ευκαιρία να αποκτήσουν την αλήθεια και να σωθούν δεν συνιστά τη μεγαλύτερη απώλεια για τους ανθρώπους; Δεν αποτελεί καταχθόνιο σχέδιο του Σατανά να χρησιμοποιήσει αυτήν τη μέθοδο και αυτό το ρητό για να διαφθείρει τον άνθρωπο σε αυτόν τον βαθμό; Δεν πρόκειται για ένα κακόβουλο τέχνασμα;» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ε΄). Από τα λόγια του Θεού κατάλαβα ότι η φράση «Το χρήμα κάνει τον κόσμο να γυρίζει» είναι μια σατανική φιλοσοφία. Στην αρχή, δεν είχα καμία διάκριση γι’ αυτό το ρητό, ήξερα μόνο ότι χωρίς χρήματα, οι άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν καλά ή να αποκτήσουν ό,τι θέλουν. Τώρα που το σκέφτομαι, αυτό είναι πράγματι ένα τέχνασμα που χρησιμοποιεί ο Σατανάς για να διαφθείρει τους ανθρώπους. Ο Σατανάς διαφθείρει και δελεάζει τους ανθρώπους μέσω του χρήματος, κάνοντάς τους να πιστεύουν ότι μόνο με χρήματα θα κερδίσουν τον σεβασμό, θα μπορέσουν να σταθούν στην κοινωνία και θα τους σέβονται οι άλλοι. Ζούσα με αυτούς τους κανόνες επιβίωσης και με έκαιγε η δίψα για χρήματα. Δεν με ικανοποιούσε ένας σταθερός μηνιαίος μισθός και έπεσα στην παγίδα του Σατανά κάνοντας επενδύσεις. Νόμιζα ότι έτσι θα έβγαζα περισσότερα χρήματα και θα πραγματοποιούσα τα όνειρά μου — να χτίσω σπίτι, να ταξιδέψω με την οικογένειά μου και να ζήσω μια ζωή που οι άλλοι θα σέβονταν και θα θαύμαζαν. Στην επιδίωξη του χρήματος και της υλικής απόλαυσης, παραμέριζα συνεχώς το καθήκον μου και η καρδιά μου απομακρυνόταν όλο και περισσότερο από τον Θεό. Ζούσα στο σκοτάδι και δεν μπορούσα να νιώσω το έργο του Αγίου Πνεύματος. Πλέον έβλεπα καθαρά τα τεχνάσματα και τις συνωμοσίες που χρησιμοποιεί ο Σατανάς για να παραπλανήσει τους ανθρώπους: τους παγιδεύει στη δόκανο του χρήματος, κάνοντας τις καρδιές τους να απομακρύνονται από τον Θεό και να Τον προδίδουν, μέχρι τελικά να ριχτούν μαζί του στην κόλαση. Είδα επίσης πολλούς πλούσιους ανθρώπους που, αν και ζουν πολυτελή ζωή και μπορούν να αγοράσουν ό,τι θέλουν, όπως όμορφα σπίτια και ακριβά αυτοκίνητα, φαινομενικά ζώντας ανέμελα, δεν είναι πραγματικά ευτυχισμένοι. Κάποιοι πεθαίνουν από σοβαρές ασθένειες λόγω μακροχρόνιας κατάχρησης αλκοόλ και ναρκωτικών, και κανένας πλούτος ή φήμη δεν μπορεί να σώσει τη ζωή τους. Άλλοι ξεκινούν επιχειρήσεις, αλλά μετά από χρόνια σκληρής δουλειάς, χρεωκοπούν και χρωστάνε ένα σωρό λεφτά. Κάποιοι δεν αντέχουν την πίεση, πέφτουν σε μακροχρόνια κατάθλιψη και τελικά αυτοκτονούν. Υπάρχουν αμέτρητα τέτοια παραδείγματα. Ο Σατανάς χρησιμοποιεί το χρήμα και την πολυτέλεια για να δελεάσει τους ανθρώπους, κάνοντάς τους να ζουν όλο και πιο κενές, μοχθηρές και εξαθλιωμένες ζωές. Μετά από αυτήν την αποτυχία, σταμάτησα να σκέφτομαι πώς να πάρω πίσω την επένδυσή μου, και έγινα πρόθυμη να υποταχθώ στην κυριαρχία και τις διευθετήσεις του Θεού και να αφοσιωθώ στο καθήκον μου.

Στις 2 Ιανουαρίου 2024, η εταιρεία μας απέκτησε νέο διευθυντή και ο φόρτος εργασίας μου αυξήθηκε. Εκτός από την αρχική μου δουλειά, έγινα και προσωπική του βοηθός. Αυτό μου αύξησε ακόμα περισσότερο τον φόρτο εργασίας, και ήμουν σε επιφυλακή σχεδόν όλο το εικοσιτετράωρο. Αλλά αυτήν τη φορά, είπα στον εαυτό μου πως, ό,τι κι αν γινόταν, δεν θα άφηνα αυτό να επηρεάσει το καθήκον μου. Αργότερα, μια επόπτρια της εκκλησίας με ρώτησε αν ήμουν πρόθυμη να εκπαιδευτώ για να κάνω κηρύγματα και να κηρύξω το ευαγγέλιο, και συμφώνησα. Ένιωσα αληθινή χαρά και το θεώρησα ευκαιρία από τον Θεό. Πίστευα στον Θεό για τόσο καιρό, αλλά πάντα επιδίωκα το χρήμα και δεν είχα κάνει σωστά το καθήκον μου, οπότε αυτήν τη φορά, θα εκτιμούσα πραγματικά αυτήν την ευκαιρία. Από τότε, αφιέρωνα περισσότερο χρόνο στο κήρυγμα του ευαγγελίου. Κι όμως, η δουλειά μου με απασχολούσε όλο και περισσότερο, και ακόμα και το βράδυ, μετά τη δουλειά, ο διευθυντής μου συχνά μου τηλεφωνούσε ή μου έστελνε μηνύματα. Μερικές φορές, ενώ συναναστρεφόμουν με έναν δυνητικό αποδέκτη του ευαγγελίου, με καλούσαν ο διευθυντής ή οι συνάδελφοί μου, και δεν μπορούσα να ηρεμήσω την καρδιά μου ενώ έκανα το καθήκον μου. Αλλά δεν ήθελα να χάσω ξανά την ευκαιρία να κάνω το καθήκον μου, οπότε προσευχήθηκα στον Θεό να με καθοδηγήσει και να μου δώσει δύναμη. Θυμήθηκα τα λόγια του Κυρίου Ιησού: «Τι ωφελείται άνθρωπος εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή; ή τι θέλει δώσει άνθρωπος εις ανταλλαγήν της ψυχής αυτού;» (Κατά Ματθαίον 16:26). Από τα λόγια του Κυρίου, κατάλαβα ότι ακόμα και να αποκτούσα μεγάλο πλούτο, θέση και φήμη, αν δεν είχα την προστασία του Θεού και δεν είχα κερδίσει την αλήθεια και τη ζωή, στο τέλος, η έκβασή μου θα ήταν και πάλι η καταστροφή. Σε αυτόν τον κόσμο, πολλοί πλούσιοι άνθρωποι έχουν άφθονο υλικό πλούτο, αλλά όταν χτυπήσουν οι καταστροφές, τα χρήματά τους δεν θα μπορέσουν να τους σώσουν καθόλου, και θα χαθούν αν αυτή είναι η μοίρα τους. Το χρήμα και η θέση είναι άχρηστα μπροστά στις καταστροφές. Τότε διάβασα ένα χωρίο από τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού: «Ο πιο απλός τρόπος για να ελευθερωθεί κανείς από την κατάσταση αυτή είναι να αποχαιρετήσει τον πρότερο τρόπο ζωής του· να πει αντίο στους προηγούμενους στόχους του στη ζωή· να συνοψίσει και να αναλύσει τον προηγούμενο τρόπο ζωής, την άποψη για τη ζωή, τις επιδιώξεις, τις επιθυμίες και τις βλέψεις του, και έπειτα να τα συγκρίνει με τις προθέσεις του Θεού και τις απαιτήσεις Του από τον άνθρωπο, και να δει αν κάποιο από αυτά είναι συμβατό με τις προθέσεις του Θεού, αν κάποιο από αυτά συμβαδίζει με τις απαιτήσεις του Θεού, αν κάποιο από αυτά δίνει τις σωστές αξίες της ζωής, οδηγεί κάποιον στο να κατανοήσει όλο και περισσότερο την αλήθεια και του επιτρέπει να ζει με την ανθρώπινη φύση και την ομοιότητα ενός ανθρώπου. Όταν ερευνάς επανειλημμένα και αναλύεις προσεκτικά τους διάφορους στόχους που επιδιώκουν οι άνθρωποι στη ζωή και τους διάφορους τρόπους ζωής τους, θα βρεις πως ούτε ένας δεν ακολουθεί την αρχική πρόθεση που είχε ο Δημιουργός όταν δημιούργησε την ανθρωπότητα. Όλοι τους απομακρύνουν τους ανθρώπους από την κυριαρχία και τη φροντίδα του Δημιουργού· είναι όλοι τους παγίδες που κάνουν τους ανθρώπους να εξαχρειώνονται και τους οδηγούν στην κόλαση. Αφού το αναγνωρίσεις αυτό, αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να εγκαταλείψεις την παλιά σου άποψη για τη ζωή, να μείνεις μακριά από τις διάφορες παγίδες, να αφήσεις τον Θεό να πάρει τον έλεγχο της ζωής σου και να κάνει διευθετήσεις γι’ αυτήν, να επιζητάς μόνο να υποταχθείς στις ενορχηστρώσεις και την καθοδήγηση του Θεού, χωρίς να κάνεις καμία δική σου επιλογή, και να γίνεις ένας άνθρωπος που λατρεύει τον Θεό» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Γ΄). Από τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι έπρεπε να ξεκόψω από τον παλιό τρόπο ζωής μου, και να ζήσω σύμφωνα με τις προθέσεις και τις απαιτήσεις του Θεού. Κάνοντας αυτοκριτική, είδα ότι παρόλο που πίστευα στον Θεό για αρκετά χρόνια, επειδή η οπτική μου για τα πράγματα δεν είχε αλλάξει, πάντα ήθελα να βγάλω πολλά χρήματα, και επιδίωκα τη θέση και τη φήμη για να με σέβονται οι άλλοι. Ήμουν πάντα βυθισμένη στη δουλειά, κάνοντας το καθήκον μου επιπόλαια και χωρίς αίσθημα φορτίου, και ως αποτέλεσμα, έχασα το έργο του Αγίου Πνεύματος και ζούσα στην κενότητα και το σκοτάδι, χάνοντας πολλές ευκαιρίες να κάνω πράξη την αλήθεια και να εκπληρώσω το καθήκον μου. Η απόλαυση που μου έφερναν τα χρήματα, η φήμη και το κέρδος ήταν μόνο προσωρινή και δεν μπορούσε να σώσει τη ζωή μου. Μόνο επιδιώκοντας την αλήθεια θα μπορούσα να αποβάλω τη διεφθαρμένη μου διάθεση και να φτάσω στη σωτηρία. Εκείνη την περίοδο, προσευχόμουν συχνά, ζητώντας από τον Θεό να με καθοδηγήσει για να πάρω τη σωστή απόφαση.

Στις 6 Φεβρουαρίου 2024, παρέδωσα την παραίτησή μου στον διευθυντή μου. Έμεινε έκπληκτος και με ρώτησε γιατί παραιτούμουν, λέγοντας μάλιστα ότι δεν θα συμφωνούσε. Αλλά εγώ είπα αποφασιστικά: «Έχω πιο σημαντικά πράγματα να κάνω τα βράδια και τις αργίες μου, οπότε δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο αυτήν τη δουλειά». Στο τέλος, δεν είχε άλλη επιλογή από το να συμφωνήσει και να υπογράψει. Στις 12 Φεβρουαρίου, έφυγα από την εταιρεία. Ένιωσα τεράστια ανακούφιση φεύγοντας, σαν να είχε φύγει ένα βαρύ φορτίο από πάνω μου. Ένιωσα μια γνήσια εσωτερική χαρά και ευτυχία. Στις 28 Φεβρουαρίου 2024, με δέχτηκαν σε μια νέα δουλειά για την οποία είχα κάνει αίτηση, με αξιοπρεπείς παροχές και τον διευθυντή να υπόσχεται αύξηση μετά από έξι μήνες. Αυτή η δουλειά ήταν πραγματικά δελεαστική. Αλλά σκέφτηκα: «Αυτή η δουλειά θα έχει τόσο φόρτο όσο η προηγούμενη. Πώς θα μπορώ, λοιπόν, να κάνω το καθήκον μου;» Προσευχήθηκα στον Θεό να με καθοδηγήσει για να κάνω τη σωστή επιλογή. Θυμήθηκα τα λόγια του Θεού: «Ως κανονικοί άνθρωποι και ως άνθρωποι που επιζητάτε να αγαπήσετε τον Θεό, το να εισέλθετε στη βασιλεία και να καταστείτε μέλη του λαού του Θεού είναι το αληθινό μέλλον σας, καθώς και μια ζωή που έχει ύψιστη αξία και σημασία· κανείς δεν είναι πιο ευλογημένος από εσένα. Γιατί το λέω αυτό; Επειδή όσοι δεν πιστεύουν στον Θεό, ζουν για τη σάρκα και για τον Σατανά, αλλά σήμερα, εσείς ζείτε για τον Θεό, και ζείτε για να ακολουθήσετε το θέλημά Του. Γι’ αυτό λέω ότι η ζωή σας είναι αυτό που έχει το μεγαλύτερο νόημα. Μόνο η ομάδα των ανθρώπων που έχει επιλεγεί από τον Θεό, είναι σε θέση να βιώσει μια ζωή με το μεγαλύτερο νόημα: Κανείς άλλος στη γη δεν γίνεται να βιώσει μια ζωή τέτοιας αξίας και νοήματος όπως η δική σου» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Γνώρισε το νεότερο έργο του Θεού και ακολούθησε τα βήματά Του). Από τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι η επιδίωξη της αλήθειας και η καλή εκτέλεση του καθήκοντος είναι αυτό που δίνει στη ζωή αληθινή αξία και νόημα, και ότι αυτό έπρεπε να επιδιώκω ως δημιουργημένο ον. Μόνο όσοι αγαπούν και επιδιώκουν την αλήθεια είναι άξιοι να εισέλθουν στη βασιλεία του Θεού, και αυτοί είναι οι πραγματικά ευλογημένοι. Αλλά όσοι επιδιώκουν συνεχώς χρήματα, πλούτο, φήμη και κέρδος ζουν υπό την επιρροή του Σατανά και τελικά θα εγκαταλειφθούν από τον Θεό. Αν εγκατέλειπα ξανά το καθήκον μου για χάρη της δουλειάς, σίγουρα θα κατέληγα να ζω ξανά στο σκοτάδι και την κενότητα, και τελικά θα κατέστρεφα την ευκαιρία μου για σωτηρία. Έτσι, απέρριψα τη δουλειά. Με αυτόν τον τρόπο, θα μπορούσα να έχω περισσότερο χρόνο για το καθήκον μου. Έξι μήνες αργότερα, βρήκα μια κατάλληλη δουλειά. Το ωράριο δεν επηρέαζε το καθήκον μου και δεν υπήρχαν υπερωρίες. Έπαιρνα σταθερό μισθό κάθε μήνα και, παρόλο που τα χρήματα ήταν λίγο λιγότερα, ένιωθα ήρεμη, επειδή είχα πλέον χρόνο να κάνω το καθήκον μου. Τώρα, κάνω το καθήκον μου στον οίκο του Θεού και έχω την ευκαιρία να κηρύξω το ευαγγέλιο και να δώσω μαρτυρία για το έργο του Θεού τις έσχατες ημέρες. Αυτό είναι κάτι το πραγματικά ευλογημένο! Έχω καταλάβει ότι αρκεί να έχουμε τα απαραίτητα για να ντυθούμε και να τραφούμε, και ότι η εκπλήρωση των καθηκόντων μας και η επιδίωξη της αλήθειας για να κερδίσουμε τη σωτηρία του Θεού είναι τα πιο σημαντικά και πολύτιμα πράγματα. Δόξα τω Θεώ!