Από της Σιάο Γουέι, Κίνα

Το 2019, έκανα κειμενικό καθήκον στην εκκλησία. Μια μέρα, έμαθα πως η αδελφή Γιουάν Λι, από την εκκλησία της Τσινγκγιουάν, είχε εκλεγεί επικεφαλής. Τα νέα με σόκαραν κάπως όταν τα άκουσα. Γνώριζα πολύ καλά τη Γιουάν Λι. Έκανε το καθήκον της με πάθος και κήρυττε πάντα πολύ ενεργά το ευαγγέλιο. Δεν την τρόμαζαν τα βάσανα ούτε η εξάντληση. Ωστόσο, όταν ήταν επικεφαλής στο παρελθόν, επιδίωκε διαρκώς τη φήμη και τη θέση, εξύψωνε τον εαυτό της και έκανε επίδειξη. Επιπλέον, όταν προέκυπταν προβλήματα, δεν οδηγούσε τους αδελφούς και τις αδελφές της να αναζητήσουν την αλήθεια και να πάρουν μαθήματα. Αντ’ αυτού, έσπερνε τη διχόνοια, οπότε οι αδελφοί κι οι αδελφές της ζούσαν σε μια κατάσταση μεταξύ σωστού και λάθους, ενώ επηρεαζόταν και το εκκλησιαστικό έργο. Αν και οι ανώτεροι επικεφαλής τής έκαναν υποδείξεις και τη βοηθούσαν σε πολλές περιπτώσεις, εκείνη δεν το αποδεχόταν. Έβρισκε ακόμα και λόγους για να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Στο τέλος, απαλλάχθηκε από τα καθήκοντά της. Μετά την απαλλαγή της, δεν μίσησε ειλικρινά τη διαφθορά της ούτε μετανόησε γι’ αυτήν. Η Γιουάν Λι δεν έμοιαζε με άνθρωπο που επιδίωκε την αλήθεια. Δεν ήταν κατάλληλη για επικεφαλής. Σύμφωνα με τις αρχές, όσοι εκλέγονται επικεφαλής πρέπει να είναι άνθρωποι που επιδιώκουν την αλήθεια. Αλλιώς, θα επηρεαστεί η ζωή-είσοδος όλων των αδελφών της εκκλησίας, και θα καθυστερήσει το εκκλησιαστικό έργο. Ήθελα να αναφέρω τη συμπεριφορά της Γιουάν Λι στους ανώτερους επικεφαλής, αλλά μετά σκέφτηκα πως η εκκλησία της Τσινγκγιουάν είχε αντιμετωπίσει πολλά κύματα μαζικών συλλήψεων. Το ΚΚΚ είχε συλλάβει πολλούς αδελφούς και αδελφές, κι έτσι ήταν πραγματικά δύσκολη η εκλογή επικεφαλής. Μήπως, αν διατύπωνα μια αντίθετη γνώμη, οι ανώτεροι επικεφαλής θα σκέφτονταν ότι ψείριζα τα πράγματα και τους έφερνα σε δύσκολη θέση; Δεν θα έκανα τίποτα που θα προσέβαλλε τους επικεφαλής. Επιπλέον, είχα καιρό που είχα φύγει απ’ την εκκλησία της Τσινγκγιουάν. Μπορεί, στο μεταξύ, η Γιουάν Λι να είχε κατανοήσει κάποια πράγματα και να είχε μετανοήσει. Έπειτα σκέφτηκα πως πράγματι η Γιουάν Λι δεν επιδίωκε την αλήθεια στο παρελθόν. Μπορούσα να γράψω τις σκέψεις μου στους ανώτερους επικεφαλής και να τους ρωτήσω μήπως η Γιουάν Λι είχε δείξει σημάδια μεταμέλειας. Έτσι θα εκπλήρωνα την ευθύνη μου. Όταν, όμως, κάθισα να γράψω, άρχισα να το συλλογίζομαι: «Αφού εκλέχθηκε η Γιουάν Λι, οι ανώτεροι επικεφαλής σίγουρα γνώριζαν και είχαν κάνει έλεγχο γι’ αυτήν. Εκείνοι κατανοούν περισσότερο την αλήθεια από μένα και αντιλαμβάνονται καλύτερα από μένα τις αρχές. Αν συμφώνησαν, θα πει πως η Γιουάν Λι ήταν μάλλον κατάλληλη να εκλεγεί. Δεν χρειάζεται να το αναφέρω. Επιπλέον, εγώ απλώς κάνω κειμενικά καθήκοντα, ενώ η Γιουάν Λι είναι επικεφαλής εκκλησίας. Ακόμα κι αν δεν είναι κατάλληλη γι’ αυτό το καθήκον, το ζήτημα απασχολεί τους ανώτερους επικεφαλής. Δεν είναι δική μου δουλειά. Αν αναφέρω προβλήματα σχετικά με τη Γιουάν Λι, μήπως θα σκεφτούν ότι ανακατεύομαι με πράγματα που δεν με αφορούν, και θα σχηματίσουν κακή γνώμη για μένα; Καλύτερα να αφήσω το πράγμα ως έχει». Έτσι, δεν την ανέφερα.

Αργότερα, φιλοξενηθήκαμε σε ένα νέο σπίτι, στην περιοχή της εκκλησίας που ήταν υπό την ευθύνη της Γιουάν Λι. Όταν ήρθε εκείνη να μας παραδώσει γράμματα, μιλήσαμε για την κατάστασή μας. Είπε πως η αδελφή συνεργάτιδά της, η Ζανγκ Χουά, είχε χαμηλό επίπεδο και δεν μπορούσε να κάνει τίποτα καλά. Μια άλλη επικεφαλής, η Ράνραν, είχε καλό επίπεδο, αλλά ενέδιδε στις σαρκικές απολαύσεις και δεν έκανε το καθήκον της με αίσθημα φορτίου. Αργότερα, η Γιουάν Λι είπε ότι η ίδια έκανε το καθήκον της με αίσθημα φορτίου. Σκέφτηκα: «Γιατί συνεχίζει να μειώνει τους άλλους και να εξυψώνει τον εαυτό της;» Στην πραγματικότητα, κατανοούσα κάπως τη Ζανγκ Χουά και τη Ράνραν. Η Ζανγκ Χουά ήταν μεγάλης ηλικίας και είχε πράγματι χαμηλό επίπεδο. Έκανε, όμως, το καθήκον της με αίσθημα φορτίου. Η Ράνραν σίγουρα δεν έκανε το καθήκον της με μεγάλο αίσθημα φορτίου, αλλά, με συχνή συναναστροφή και επίβλεψη, μπορούσε να το κάνει κανονικά. Δεν τα πήγαινε τόσο άσχημα όσο έλεγε η Γιουάν Λι. Με τον τρόπο της, έκανε να φαίνεται ότι αυτές οι δύο επικεφαλής δεν έκαναν καθόλου έργο και ότι τα έκανε όλα μόνη της. Είπε επίσης, τότε, ότι η Ράνραν είχε κακή ανθρώπινη φύση, απαριθμώντας διάφορα περιστατικά. Στην πραγματικότητα, η Γιουάν Λι διαστρέβλωνε τα γεγονότα. Έμαθα από τη Ράνραν ότι η Γιουάν Λι έμπαινε πάντα ανάμεσα στην ίδια και τη Ζανγκ Χουά, μιλώντας στην κάθε μία για τα λάθη της άλλης και προκαλώντας μπελάδες. Έτσι, η Ράνραν και η Ζανγκ Χουά σχημάτισαν προκαταλήψεις η μία απέναντι στην άλλη και δεν μπορούσαν να συνεργαστούν αρμονικά, και τα διάφορα αντικείμενα του εκκλησιαστικού έργου δεν είχαν αποτελέσματα. Γι’ αυτό, επισήμανα στη Γιουάν Λι τη φύση και τις συνέπειες που είχαν όσα έκανε. Στο πρόσωπό της ζωγραφίστηκε μεγάλη δυσαρέσκεια, και βρήκε λόγους για να δικαιολογηθεί. Αφότου έφυγε, δεν ήμουν καθόλου ήρεμη. Σκέφτηκα: «Η Γιουάν Λι λατρεύει να επιδεικνύεται και να μειώνει τους άλλους, και δεν αποδέχεται την αλήθεια. Αυτή είναι η μόνιμη συμπεριφορά της. Αν το ζυγίσεις αυτό με τις αρχές, δείχνει ότι δεν έχει μετανοήσει ειλικρινά, και ότι είναι ακατάλληλη για ένα τόσο σημαντικό καθήκον όσο αυτό της επικεφαλής μιας εκκλησίας. Πρέπει να αναφέρω τα προβλήματα της Γιουάν Λι στους ανώτερους επικεφαλής». Γράφοντας, όμως, το γράμμα, είχα αντικρουόμενα συναισθήματα: «Συνήθως τα πάω καλά με τη Γιουάν Λι. Αν αναφέρω αναλυτικά τις περιστάσεις που την αφορούν στους επικεφαλής, θα έρθουν σίγουρα να επαληθεύσουν την κατάσταση και θα ανακαλύψουν τι συμβαίνει. Και τότε, αν εκείνη μάθει πως εγώ ανέφερα τα προβλήματά της, σίγουρα θα με μισήσει. Πώς θα μπορώ να τα έχω καλά μαζί της στο μέλλον; Επίσης, αν αναφέρω αυτό το ζήτημα, μήπως θα πουν οι επικεφαλής ότι δεν κάνω σωστά το κειμενικό μου καθήκον και μπλέκομαι σε πράγματα που δεν με αφορούν, κι έτσι θα σχηματίσουν κακή εντύπωση για μένα; Τελικά, εγώ θα είχα πρόβλημα και με τις δύο πλευρές. Ας το αφήσω καλύτερα. Όσο λιγότεροι μπελάδες, τόσο το καλύτερο. Με τον καιρό, οι επικεφαλής θα ανακαλύψουν σίγουρα τα προβλήματά της και θα την απαλλάξουν. Ας μην ανακατευτώ». Μετά, όμως, συνέχισα να νιώθω άβολα κάθε φορά που το σκεφτόμουν. Τη νύχτα, στριφογύριζα στο κρεβάτι και δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Προσευχήθηκα, λοιπόν, στον Θεό: «Θεέ μου, γνωρίζω ξεκάθαρα μέσα μου πως η Γιουάν Λι είναι ακατάλληλη για τα καθήκοντα της επικεφαλής μιας εκκλησίας. Ξέρω πως πρέπει να γράψω ένα γράμμα και να αναφέρω τα προβλήματά της, αλλά δεν έχω καταφέρει να το κάνω πράξη. Κατεύθυνε και καθοδήγησέ με». Διάβασα τα λόγια του Θεού: «Το να ακολουθεί κάποιος την οδό του Θεού δεν σημαίνει τήρηση επιφανειακών κανονισμών· σημαίνει, μάλλον, ότι όποτε έρχεσαι αντιμέτωπος με κάποιο πρόβλημα, το βλέπεις, πρώτα και κύρια, ως κατάσταση που έχει κανονίσει ο Θεός, μια ευθύνη που σου έχει δώσει Εκείνος ή κάποια ανάθεση που σου έχει εμπιστευτεί. Όταν έρθεις αντιμέτωπος με το πρόβλημα αυτό, θα πρέπει να το δεις ακόμα και ως δοκιμασία που σου έχει θέσει ο Θεός. Ερχόμενος αντιμέτωπος με το τάδε πρόβλημα, πρέπει να έχεις κάποιο πρότυπο στην καρδιά σου και πρέπει να σκεφτείς ότι αυτό το ζήτημα προήλθε από τον Θεό. Πρέπει να σκεφτείς πώς να το αντιμετωπίσεις με τέτοιον τρόπο έτσι ώστε να μπορέσεις να εκπληρώσεις την ευθύνη σου, καθώς παραμένεις αφοσιωμένος στον Θεό, καθώς και πώς να το πράξεις, χωρίς να Τον εξοργίσεις ή να υβρίσεις τη διάθεσή Του» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Πώς να γνωρίσει κανείς τη διάθεση του Θεού και τα αποτελέσματα που θα επιτύχει το έργο Του). Αφότου διάβασα τα λόγια του Θεού, κατανόησα ότι όλα όσα συναντώ κάθε μέρα τα έχει κανονίσει ο Θεός. Ό,τι κι αν συναντώ, πρέπει να ασκούμαι συνειδητά σύμφωνα με τα λόγια του Θεού, να κάνω το καθήκον μου σύμφωνα με τις αρχές, και να εκπληρώνω την ευθύνη μου με τη δέουσα αφοσίωση. Μόνο έτσι μπορώ να απέχω απ’ το να κάνω κάτι που θα προσβάλει τη διάθεση του Θεού. Θυμάμαι πώς αντιμετώπισα το ζήτημα της Γιουάν Λι. Οι άλλοι μπορεί να μην την γνώριζαν καλά, όμως εγώ μπορούσα να τη διακρίνω. Η Γιουάν Λι μόνο απ’ έξω έδειχνε κάποιες καλές συμπεριφορές. Όταν έκανε το καθήκον της, συχνά εξύψωνε τον εαυτό της και επιδεικνυόταν. Όταν της τύχαινε κάτι, δεν επικεντρωνόταν στην αναζήτηση της αλήθειας και στο να πάρει μαθήματα. Ζούσε σε μια κατάσταση μεταξύ σωστού και λάθους. Δεν αποδεχόταν τις υποδείξεις και το κλάδεμα των αδελφών της. Αν οδηγούσε εκείνη τους αδελφούς και τις αδελφές, όλοι θα πάθαιναν κακό στο τέλος. Ήξερα καλά πως η Γιουάν Λι ήταν ακατάλληλη για επικεφαλής, αλλά δεν έγραψα για να αναφέρω τα προβλήματά της. Ζημιώνονταν να συμφέροντα της εκκλησίας, κι εγώ καθόμουν και κοιτούσα. Πραγματικά, δεν είχα ούτε στο ελάχιστο θεοφοβούμενη καρδιά! Είδα πως είχα υπερβολικά ασεβή στάση απέναντι στο εκκλησιαστικό έργο. Δεν εκπλήρωνα σε καμία περίπτωση τις ευθύνες μου με αφοσίωση. Προστάτευα εντελώς το συμφέρον μου. Δεν είχα καθόλου ανθρώπινη φύση! Ένιωθα φοβερές τύψεις μέσα μου και μισούσα τον εαυτό μου. Πώς γίνεται να ήμουν τόσο εγωίστρια;

Μια μέρα, διάβασα τα λόγια του Θεού: «Το να έχεις επίγνωση της συνείδησης είναι πολύτιμο όπως και το να έχεις την ικανότητα να ξεχωρίζεις το αληθινό από το ψεύτικο ή το να έχεις αίσθημα δικαιοσύνης όσον αφορά την αγάπη για τα θετικά πράγματα. Αυτά τα τρία είναι τα πιο επιθυμητά και πολύτιμα πράγματα στην κανονική ανθρώπινη φύση. Αν διαθέτεις αυτά τα τρία πράγματα, τότε σίγουρα μπορείς να κάνεις πράξη την αλήθεια. Ακόμη κι αν έχεις μόνο ένα ή δύο από αυτά τα στοιχεία, θα μπορείς να κάνεις πράξη ένα μέρος της αλήθειας. Ας εξετάσουμε λίγο την επίγνωση της συνείδησης. Για παράδειγμα, αν συναντήσεις έναν κακό άνθρωπο που διαταράσσει κι αναστατώνει το έργο της εκκλησίας, θα το διακρίνεις; Μπορείς να ξεχωρίσεις τις προφανείς κακές πράξεις; Φυσικά μπορείς. Οι κακοί άνθρωποι κάνουν κακές πράξεις κι οι καλοί καλές. Ο μέσος άνθρωπος μπορεί να καταλάβει τη διαφορά με μία ματιά. Αν διαθέτεις επίγνωση της συνείδησης, δεν θα έχεις συναισθήματα και απόψεις; Αν έχεις απόψεις και συναισθήματα, τότε διαθέτεις μία από τις βασικότερες προϋποθέσεις για να κάνεις πράξη την αλήθεια. Αν μπορείς να καταλάβεις και να νιώσεις ότι αυτός ο άνθρωπος κάνει κακό και μπορείς να το διακρίνεις, να εκθέσεις αυτόν τον άνθρωπο και να βοηθήσεις τον εκλεκτό λαό του Θεού να διακρίνει αυτό το ζήτημα, δεν θα επιλυθεί το πρόβλημα; Έτσι δεν κάνεις πράξη την αλήθεια και δεν τηρείς τις αρχές; Ποιες μέθοδοι χρησιμοποιούνται για την άσκηση της αλήθειας εδώ; (Να εκθέτουμε, να αναφέρουμε και να εμποδίζουμε το κακό.) Σωστά. Όταν φέρεσαι έτσι, κάνεις πράξη την αλήθεια. Κι όταν το κάνεις αυτό, εκπληρώνεις τις ευθύνες σου. Αν μπορείς να φερθείς σύμφωνα με την αλήθεια-αρχές που κατανοείς όταν συναντάς καταστάσεις όπως αυτή, κάνεις πράξη την αλήθεια και συμπεριφέρεσαι σύμφωνα με τις αρχές. Αν, όμως, δεν διέθετες την επίγνωση της συνείδησης κι έβλεπες κακούς ανθρώπους να κάνουν κακό, θα το καταλάβαινες; (Δεν θα το καταλάβαινα.) Και τι θα σκέφτονταν γι’ αυτό οι άνθρωποι χωρίς επίγνωση; “Τι με νοιάζει εμένα αν αυτός ο άνθρωπος κάνει κακό; Εμένα δεν με πειράζει, οπότε γιατί να τον προσβάλω; Είναι απαραίτητο; Πώς θα ωφεληθώ εγώ απ’ αυτό;” Τέτοιοι άνθρωποι εκθέτουν, αναφέρουν και εμποδίζουν τους κακούς ανθρώπους να κάνουν κακό; Όχι βέβαια. Κατανοούν την αλήθεια, αλλά δεν μπορούν να την κάνουν πράξη. Τέτοιοι άνθρωποι έχουν συνείδηση και λογική; Δεν έχουν ούτε συνείδηση ούτε λογική. Γιατί το λέω αυτό; Επειδή κατανοούν την αλήθεια, αλλά δεν την κάνουν πράξη. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν ούτε συνείδηση ούτε λογική κι ότι επαναστατούν κατά του Θεού. Εστιάζουν μόνο στο να προστατεύουν τα δικά τους συμφέροντα. Δεν ασχολούνται με το αν το έργο της εκκλησίας υφίσταται απώλειες ή αν ζημιώνονται τα συμφέροντα του εκλεκτού λαού του Θεού. Προσπαθούν μόνο να προστατεύουν τον εαυτό τους, κι όταν εντοπίζουν προβλήματα, τα αγνοούν. Ακόμη κι όταν βλέπουν κάποιον να κάνει κακό, κάνουν τα στραβά μάτια και πιστεύουν πως δεν πειράζει, εφόσον δεν βλάπτει τα δικά τους συμφέροντα. Ό,τι κι αν κάνουν οι άλλοι, φαίνεται να μην τους αφορά. Δεν έχουν κανένα αίσθημα ευθύνης κι η συνείδησή τους δεν τους επηρεάζει. Σύμφωνα με αυτές τις εκδηλώσεις, έχουν ανθρώπινη φύση αυτοί οι άνθρωποι; Όσοι δεν έχουν συνείδηση ούτε λογική δεν έχουν ανθρώπινη φύση. Όλοι όσοι δεν έχουν συνείδηση και λογική είναι κακοί. Είναι κτήνη μεταμφιεσμένα σε ανθρώπους, ικανοί για ένα σωρό κακά πράγματα» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Για να εκτελέσει κανείς καλά το καθήκον του, πρέπει τουλάχιστον να έχει συνείδηση και λογική). Αφότου διάβασα τα λόγια του Θεού, κατανόησα ότι ένας αληθινός άνθρωπος διακατέχεται από συνείδηση και λογική. Μπορεί να ξεχωρίσει το σωστό απ’ το λάθος και, χάρη στο αίσθημα δικαίου του, αγαπά τα θετικά πράγματα. Όταν βλέπει κάποιον κακό άνθρωπο να διαταράσσει και να αναστατώνει το εκκλησιαστικό έργο, το διακρίνει και μπορεί να τον αναφέρει και να τον εκθέσει εγκαίρως, ώστε να μη ζημιωθούν τα συμφέροντα της εκκλησίας. Κάποιος που δεν διακατέχεται από συνείδηση και λογική απλώς αγνοεί τα προβλήματα, ακόμα κι αν τα ανακαλύψει. Σκέφτεται μόνο να προστατεύσει τα συμφέροντά του. Όταν βλέπει κάποιον να κάνει κακό, διαταράσσοντας και αναστατώνοντας το εκκλησιαστικό έργο, δεν ανακατεύεται. Δεν έχει το παραμικρό αίσθημα ευθύνης. Σκέφτηκα ότι η εκκλησία της Τσινγκγιουάν είχε αντιμετωπίσει πολλά κύματα μαζικών συλλήψεων. Οι αδελφοί και οι αδελφές δεν είχαν καλή εκκλησιαστική ζωή, και αποζητούσαν έναν καλό επικεφαλής που θα τους βοηθούσε στη ζωή-είσοδό τους. Ήξερα, όμως, ότι η Γιουάν Λι δεν ήταν κατάλληλη για επικεφαλής, αλλά φοβόμουν μήπως την προσβάλω, μήπως αποκτήσει προκατάληψη απέναντί μου και μήπως σχηματίσουν κακή εντύπωση για μένα οι επικεφαλής. Έτσι, αν και καταλάβαινα, έκανα το κορόιδο και δεν τολμούσα να αναφέρω τα προβλήματα της Γιουάν Λι. Καθόμουν και κοιτούσα το εκκλησιαστικό έργο να ζημιώνεται, και τους αδελφούς και τις αδελφές μου να υποφέρουν απώλειες. Φερόμουν πραγματικά με υπερβολικό εγωισμό και δόλο! Στο παρελθόν, πίστευα πως μπορούσα να εκτελέσω κάποια καθήκοντα στην εκκλησία. Εξωτερικά, είχα καλή συμπεριφορά και δεν έκανα τίποτα που να διαταράσσει εμφανώς το εκκλησιαστικό έργο, οπότε φαινόμουν να έχω λίγη ανθρώπινη φύση. Έβλεπα πια ότι δεν είχα καν τη συνείδηση και τη λογική που πρέπει να έχει ένας κανονικός άνθρωπος. Δεν άξιζα να λέγομαι ανθρώπινο ον! Αν δεν μετανοούσα απέναντι στον Θεό, σίγουρα θα με μισούσε και θα με απέκλειε. Όταν το σκέφτηκα έτσι, γέμισα ενοχές και αυτομομφή. Προσευχήθηκα στον Θεό, πρόθυμη να κάνω πράξη την αλήθεια και να εκπληρώσω το καθήκον μου. Θυμήθηκα αυτά τα λόγια του Θεού: «Να πράττεις όλα όσα είναι προς όφελος του έργου του Θεού και να απέχεις από οτιδήποτε βλάπτει τα συμφέροντα του έργου Του. Να υπερασπίζεσαι το όνομα του Θεού, τη μαρτυρία Του και το έργο Του» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Περί των διοικητικών διαταγμάτων του Θεού στην Εποχή της Βασιλείας). «Πρέπει να υποστηρίζεις και να αναλαμβάνεις την ευθύνη για οτιδήποτε έχει σχέση με τα συμφέροντα του οίκου του Θεού ή με το έργο του οίκου Του και το όνομά Του. Ο καθένας σας έχει αυτήν την ευθύνη και υποχρέωση, κι αυτό πρέπει να κάνετε» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Περί των διοικητικών διαταγμάτων του Θεού στην Εποχή της Βασιλείας). Χάρη στα λόγια του Θεού, κατανόησα πως, όταν συμβαίνει κάτι, πρέπει κανείς να εγκαταλείπει το δικό του όφελος και να βάζει πρώτο το εκκλησιαστικό έργο. Αν δει ότι κάτι στην εκκλησία δεν συμφωνεί με τις αρχές, ότι κάτι ζημιώνει τα συμφέροντα της εκκλησίας, πρέπει να εκπληρώσει την ευθύνη του, να τηρήσει τις αρχές και να προστατεύσει το εκκλησιαστικό έργο. Μόνο τότε μπορεί να γίνει μέλος του οίκου του Θεού και να αποκτήσει την έγκρισή Του. Αν μείνει αμέτοχος από φόβο μήπως προσβάλει κάποιον, δεν προστατεύει έτσι το εκκλησιαστικό έργο. Προσβάλλει τον Θεό. Αργότερα, έγραψα στους επικεφαλής αναφέροντας τα προβλήματα της Γιουάν Λι. Εκείνοι κανόνισαν να έρθει κάποιος να το επαληθεύσει. Αφού έμαθαν για την κατάσταση, ανακάλυψαν πως η Γιουάν Λι μονίμως εξύψωνε τον εαυτό της και έκανε επίδειξη. Όταν συνέβαινε κάτι, δεν το κοίταζε σύμφωνα με τα λόγια του Θεού. Ζούσε σε μια κατάσταση μεταξύ σωστού και λάθους. Επίσης, έσπερνε τη διχόνοια μεταξύ των αδελφών, και διατάρασσε και αναστάτωνε το εκκλησιαστικό έργο. Όταν το πράγμα ζυγίστηκε σύμφωνα με τις αρχές, βρέθηκε ακατάλληλη για επικεφαλής και απαλλάχθηκε απ’ τα καθήκοντά της. Όταν έμαθα το αποτέλεσμα, ηρέμησα πολύ. Ένιωσα πως, όταν ασκήθηκα σύμφωνα με τις αρχές, η συνείδησή μου δεν υπέφερε από μομφή και η καρδιά μου απελευθερώθηκε.

Αργότερα, το σκέφτηκα: «Γιατί δεν μπορώ να ασκηθώ σύμφωνα με τις αρχές μόλις μπαίνουν στη μέση τα συμφέροντά μου; Γιατί με εξαντλεί τόσο να κάνω πράξη την αλήθεια;» Διάβασα τα λόγια του Θεού: «Ο Σατανάς διαφθείρει τους ανθρώπους μέσα από την εκπαίδευση και την επιρροή των εθνικών κυβερνήσεων, και των διασήμων και των σπουδαίων. Τα διαβολικά λόγια τους έχουν γίνει η ζωή και η φύση του ανθρώπου. Το “ο σώζων εαυτόν σωθήτω” είναι ένα γνωστό σατανικό ρητό που έχει ενσταλαχθεί σε όλους, και το οποίο έχει γίνει η ζωή του ανθρώπου. Υπάρχουν και άλλα λόγια φιλοσοφιών για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις σαν κι αυτό. Ο Σατανάς χρησιμοποιεί την παραδοσιακή κουλτούρα κάθε έθνους για να εκπαιδεύσει, να παραπλανήσει και να διαφθείρει τους ανθρώπους, κι έτσι ωθεί την ανθρωπότητα να πέσει και να βυθιστεί μέσα σε μια απέραντη άβυσσο καταστροφής· τελικά, ο Θεός καταστρέφει τους ανθρώπους, επειδή υπηρετούν τον Σατανά και αντιστέκονται σ’ Αυτόν. […] Ο Σατανάς έχει διαφθείρει πολύ βαθιά την ανθρωπότητα. Το δηλητήριό του κυλά μέσα στο αίμα του κάθε ανθρώπου, και μπορεί να πει κανείς ότι ο άνθρωπος έχει διεφθαρμένη, μοχθηρή, ανταγωνιστική φύση που πάει κόντρα στον Θεό, γεμάτη από τις φιλοσοφίες και τα δηλητήρια του Σατανά, και βουτηγμένη μέσα σ’ αυτά. Έχει γίνει, στο σύνολό της, η φύση-ουσία του Σατανά. Γι’ αυτό αντιστέκονται και εναντιώνονται στον Θεό οι άνθρωποι» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Πώς να γνωρίσει κανείς τη φύση του ανθρώπου). Αφότου διάβασα αυτό το χωρίο απ’ τα λόγια του Θεού, κατανόησα ότι ο Σατανάς χρησιμοποιεί τα λόγια διάφορων διάσημων και σπουδαίων ανθρώπων για να ενσταλάξει μέσα μας τα δηλητήριά του. Για παράδειγμα, «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω», «Όταν ξέρεις πως κάτι είναι λάθος, καλύτερα να μη λες πολλά», και «Εκείνος που λέει πολλά σφάλλει συχνά». Βάσιζα τη ζωή μου σε όλα αυτά τα σατανικά δηλητήρια και έβαζα τα συμφέροντά μου πάνω απ’ όλα. Ό,τι κι αν έκανα, το ζύγιζα με βάση το αν με ωφελούσε. Αν κάτι με ωφελούσε, το έκανα αμέσως χωρίς να πω κουβέντα. Αν κάτι δεν με ωφελούσε και μπορεί να προσέβαλλε κάποιον, δεν το έκανα σε καμία περίπτωση. Φερόμουν πάρα πολύ εγωιστικά και δόλια. Ήξερα καλά πως η Γιουάν Λι ήταν ακατάλληλη για επικεφαλής και ήθελα να το αναφέρω στους ανώτερους επικεφαλής. Φοβόμουν, όμως, πως, αν το ανέφερα, εκείνοι θα έλεγαν ότι δεν προχωρούσα με τα καθήκοντά μου και ανακατευόμουν σε πράγματα που δεν με αφορούσαν, οπότε θα με αξιολογούσαν άσχημα. Φοβόμουν, επίσης, μήπως προσβάλω τη Γιουάν Λι και επηρεάσω τη σχέση μας, οπότε επέλεγα να σιωπήσω ξανά και ξανά. Και πίστευα πως, έτσι, δεν θα προσέβαλλα κανέναν και δεν θα υπέφερα ούτε εγώ καμία απώλεια. Εξωτερικά, αυτή μου η απόφαση έμοιαζε πανέξυπνη, αλλά στην πραγματικότητα προσέβαλλα τον Θεό. Έβλεπα ότι το εκκλησιαστικό έργο ζημιωνόταν, και ότι οι αδελφοί και οι αδελφές μου δεν είχαν καλή εκκλησιαστική ζωή, αλλά δεν αγχωνόμουν ούτε λυπόμουν, ούτε και με ένοιαζε. Ενεργούσα ως συνεργός του Σατανά. Ο Θεός εξέταζε εξονυχιστικά όλα όσα έκανα με πλήρη διαύγεια, κι εγώ συνέχιζα να πιστεύω πως φερόμουν έξυπνα. Τι αξιοθρήνητο! Τι μισητό! Είδα ότι, επειδή βάσιζα τη ζωή μου σε αυτά τα σατανικά δηλητήρια, κατανοούσα ξεκάθαρα την αλήθεια αλλά δεν μπορούσα να την κάνω πράξη. Δεν ξεχώριζα σωστό από λάθος, δεν είχα αίσθημα δικαίου ούτε ανθρώπινη φύση. Βίωνα απολύτως την ασχήμια του Σατανά, που αηδίαζε ακόμα κι εμένα, και ο Θεός με αποστρεφόταν και με μισούσε ακόμα περισσότερο. Αν συνέχιζα να βασίζω τη ζωή μου σε αυτές τις σατανικές φιλοσοφίες χωρίς να κάνω πράξη την αλήθεια, στο τέλος θα κατάφερνα μόνο να χάσω την ευκαιρία μου για σωτηρία και να τιμωρηθώ από τον Θεό.

Όταν στοχάστηκα, συνειδητοποίησα επίσης ότι έβλεπα κάποια πράγματα εσφαλμένα. Δεν μπορούσα να αντιμετωπίσω σωστά τους επικεφαλής και τους εργάτες, και ως αποτέλεσμα δεν μπορούσα να κάνω πράξη την αλήθεια. Διάβασα τα λόγια του Θεού: «Όταν κάποιος από την εκκλησία προάγεται και καλλιεργείται για να γίνει επικεφαλής, απλώς προάγεται και καλλιεργείται με την πιο απλή έννοια· δεν σημαίνει ότι ήδη ανταποκρίνεται στα πρότυπα και είναι ικανός ως επικεφαλής, ότι είναι ήδη σε θέση να αναλάβει το ηγετικό έργο και μπορεί να κάνει αληθινό έργο —δεν είναι έτσι. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να δουν καθαρά αυτά τα πράγματα και, με βάση τις φαντασιοκοπίες τους, τρέφουν εκτίμηση για εκείνους που έχουν πάρει προαγωγή. Αυτό είναι λάθος. Ανεξάρτητα από το πόσα χρόνια μπορεί να πιστεύουν στον Θεό, κατέχουν στ’ αλήθεια την αλήθεια-πραγματικότητα όσοι προάγονται; Όχι απαραίτητα. Είναι σε θέση να υλοποιήσουν τις εργασιακές ρυθμίσεις του οίκου του Θεού; Όχι απαραίτητα. Κατέχουν αίσθημα ευθύνης; Είναι αφοσιωμένοι; Είναι σε θέση να υποταχθούν στον Θεό; Όταν αντιμετωπίζουν ένα ζήτημα, είναι σε θέση να αναζητήσουν την αλήθεια; Όλα αυτά είναι άγνωστα. Έχουν οι άνθρωποι αυτοί θεοφοβούμενη καρδιά; Και πόσο μεγάλη είναι η θεοφοβούμενη καρδιά τους; Μπορούν να αποφύγουν να ακολουθήσουν τη δική τους θέληση όταν κάνουν πράγματα; Είναι σε θέση να αναζητήσουν τον Θεό; Κατά τη διάρκεια εκτέλεσης του ηγετικού έργου, είναι ικανοί να προσέρχονται συχνά ενώπιον του Θεού για να αναζητήσουν τις προθέσεις του Θεού; Είναι ικανοί να καθοδηγήσουν τους ανθρώπους στην είσοδο στην αλήθεια-πραγματικότητα; Είναι σίγουρα ανίκανοι για τέτοια πράγματα. Δεν έχουν λάβει εκπαίδευση και δεν έχουν αρκετές εμπειρίες, οπότε είναι ανίκανοι για αυτά τα πράγματα. Γι’ αυτόν τον λόγο, αν κάποιος προάγεται ή καλλιεργείται δεν σημαίνει ότι ήδη κατανοεί την αλήθεια ούτε σημαίνει ότι είναι ήδη ικανός να εκτελεί το καθήκον του σύμφωνα με τα πρότυπα. […] Με τι σκοπό το λέω αυτό; Για να μάθουν όλοι ότι πρέπει να αντιμετωπίζουν σωστά τα διάφορα είδη ταλαντούχων ανθρώπων που προάγονται και καλλιεργούνται στον οίκο του Θεού, ότι δεν πρέπει να είναι σκληροί στις απαιτήσεις τους από αυτούς τους ανθρώπους και, βεβαίως, ότι δεν πρέπει να έχουν μη ρεαλιστική γνώμη για αυτούς. Είναι ανοησία να τους εκτιμά και να τους θαυμάζει κανείς υπερβολικά· είναι απάνθρωπο και μη ρεαλιστικό να θέτει κανείς υπερβολικά σκληρές απαιτήσεις απ’ αυτούς. Ποιος είναι, λοιπόν, ο πιο λογικός τρόπος να τους αντιμετωπίζει κανείς; Να τους θεωρεί ως συνηθισμένους ανθρώπους και, όταν χρειάζεται να αναζητήσει κάποιον για ένα πρόβλημα, να συναναστρέφεται μαζί τους, να μαθαίνει ο ένας από τα προτερήματα του άλλου και να αλληλοσυμπληρώνονται. Επιπλέον, είναι ευθύνη του καθενός να επιβλέπει τους επικεφαλής και τους εργάτες για να δει αν κάνουν αληθινό έργο, αν μπορούν να χρησιμοποιήσουν την αλήθεια για να επιλύσουν προβλήματα· αυτά είναι τα πρότυπα και οι αρχές για να μετρά κανείς εάν ένας επικεφαλής ή ένας εργάτης ανταποκρίνεται στα πρότυπα. Αν ένας επικεφαλής ή ένας εργάτης είναι σε θέση να αντιμετωπίσει και να επιλύσει γενικά προβλήματα, τότε είναι ικανός. Εάν όμως δεν μπορεί καν να χειριστεί και να διορθώσει συνηθισμένα προβλήματα, δεν είναι ικανός να είναι επικεφαλής ή εργάτης και πρέπει να απομακρυνθεί γρήγορα από το πόστο του. Πρέπει να επιλεγεί κάποιος άλλος και το έργο του οίκου του Θεού δεν πρέπει να καθυστερεί. Όποιος καθυστερεί το έργο του οίκου του Θεού βλάπτει τον εαυτό του και τους άλλους· δεν κάνει καλό σε κανέναν» [«Ο Λόγος», τόμ. 5: «Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών», Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών (5)]. «Όλοι είναι ίσοι απέναντι στην αλήθεια και δεν γίνονται διακρίσεις λόγω ηλικίας, ανωτερότητας ή κατωτερότητας εις βάρος των ανθρώπων που εκτελούν τα καθήκοντά τους στον οίκο του Θεού. Όλοι είναι ίσοι απέναντι στο καθήκον τους· κάνουν απλώς διαφορετικές δουλειές. Δεν γίνονται διακρίσεις εις βάρος τους με βάση το ποιος είναι πιο παλιός. Ενώπιον της αλήθειας, όλοι πρέπει να έχουν μια καρδιά ταπεινή, υποτακτική και δεκτική. Τέτοια λογική και τέτοια στάση πρέπει να έχουν οι άνθρωποι» [«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο ένατο (Μέρος όγδοο)]. Χάρη στα λόγια του Θεού, κατανόησα ότι οι επικεφαλής της εκκλησίας όλων των βαθμίδων εκλέγονται μέσα απ’ τους αδελφούς και τις αδελφές. Το ότι κάνουν το καθήκον του επικεφαλής δείχνει ότι διαθέτουν κάτι από το επίπεδο ενός επικεφαλής. Όταν, όμως, τους προβιβάζει ο οίκος του Θεού, τους δίνει απλώς μια ευκαιρία για εκπαίδευση: Δεν σημαίνει ότι πληρούν τα πρότυπα ως επικεφαλής. Βρίσκονται σε περίοδο επιδίωξης αλλαγών στη διάθεσή τους. Αναπόφευκτα, αποκλίνουν κάπως ενώ κάνουν το καθήκον τους. Αυτό πρέπει να το αντιμετωπίζουμε σωστά. Αν υπάρχουν προβλήματα, μπορούμε να τα θίξουμε και να αναζητήσουμε μαζί με τους επικεφαλής. Επιπλέον, όλοι οι αδελφοί κι οι αδελφές έχουν ευθύνη να επιβλέπουν τους επικεφαλής και να προστατεύουν το εκκλησιαστικό έργο. Αυτό είναι καθήκον όλων μας. Ας πάρουμε, για παράδειγμα, την εκλογή της Γιουάν Λι. Πιο μετά, οι επικεφαλής μού είπαν πως μόλις είχαν μετατεθεί από άλλη εκκλησία, οπότε δεν ήξεραν πολύ καλά τι συμπεριφορά είχε μονίμως η Γιουάν Λι. Τότε, θεωρούσαν πως δεν υπήρχαν κατάλληλα άτομα στην εκκλησία και είδαν ότι, εξωτερικά, εκείνη έκανε το καθήκον της πολύ ενεργά και πετύχαινε αποτελέσματα στο κήρυγμα του ευαγγελίου. Γι’ αυτό και συμφώνησαν να εκλεγεί επικεφαλής. Και το δικό τους έργο είχε αποκλίσεις. Τα γεγονότα μού έδειξαν πως όλοι έχουν ανεπάρκειες και κανείς δεν μπορεί να κάνει τέλεια το καθήκον του. Οι αδελφοί και οι αδελφές πρέπει να συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον. Στο παρελθόν, θεωρούσα πως, εφόσον οι επικεφαλής έκαναν ελέγχους, δεν γινόταν να υπάρξουν προβλήματα. Αυτές, όμως, ήταν οι αντιλήψεις κι οι φαντασιοκοπίες μου. Αν το δούμε αλλιώς, όταν κάνουμε το καθήκον μας στον οίκο του Θεού, δεν έχει σημασία αν είμαστε επικεφαλής ή συνηθισμένοι πιστοί: Απλώς κάνουμε διαφορετικά καθήκοντα. Στον οίκο του Θεού, δεν υπάρχουν υψηλές και χαμηλές θέσεις. Δεν ισχύει σε καμία περίπτωση πως οι επικεφαλής έχουν υψηλότερη θέση απ’ τους συνηθισμένους αδελφούς και αδελφές, και πως περνάει ό,τι λένε. Ο οίκος του Θεού είναι διαφορετικός από τον κόσμο των απίστων. Στον οίκο του Θεού, τη δύναμη την έχει η αλήθεια, τη δύναμη την έχει η δικαιοσύνη. Επειδή απέκτησα την εκπαίδευση και τις συνήθειές μου στη χώρα του μεγάλου κόκκινου δράκοντα, πίστευα πως το να είσαι επικεφαλής ήταν το ίδιο με το να είσαι αξιωματούχος —πως είχες δύναμη και ήσουν ψηλότερα απ’ τους συνηθισμένους πιστούς. Αν και ανακάλυψα προβλήματα στους επικεφαλής, δεν τολμούσα να τα θίξω, επειδή θεωρούσα πως, αν έλεγα τη γνώμη μου, θα ερχόμουν σε αντιπαράθεση με τους επικεφαλής και θα τους έφερνα σε δύσκολη θέση. Πίστευα επίσης ότι το καθήκον μου ήταν το κειμενικό και ότι δεν έπρεπε να μπλέκομαι σε θέματα που αφορούσαν τους επικεφαλής. Νόμιζα πως, αν μπλεκόμουν σε πράγματα εκτός της αρμοδιότητάς μου, θα προσέβαλλα τους επικεφαλής και θα είχα μπελάδες. Για να αυτοσυντηρηθώ, αντιμετώπιζα τους επικεφαλής και τους εργάτες στον οίκο του Θεού όπως αντιμετωπίζουν οι άπιστοι τους αξιωματούχους. Μέσα μου, δεν πίστευα με τίποτα πως η αλήθεια είχε τη δύναμη στον οίκο του Θεού. Είχα, απλώς, μια εντελώς γελοία οπτική για τα πράγματα! Στην πραγματικότητα, στον οίκο του Θεού, δεν έχει σημασία ποιος λέει μια γνώμη. Εφόσον συνάδει με τις αλήθεια-αρχές και είναι ωφέλιμη για το έργο του οίκου του Θεού και για τους αδελφούς και τις αδελφές, όλοι θα την αποδεχθούν και θα την υιοθετήσουν. Όπως ακριβώς έγινε με τα προβλήματα της Γιουάν Λι που ανέφερα. Οι επικεφαλής, αφότου κατανόησαν και επαλήθευσαν την κατάσταση, την απάλλαξαν απ’ τα καθήκοντά της. Αυτό μου έδειξε ακόμα πιο ξεκάθαρα πως, στον οίκο του Θεού, τη δύναμη την έχουν η αλήθεια και η δικαιοσύνη.

Μια μέρα, το 2022, συνάντησα τη Γουανγκ Μιν, μια επικεφαλής εκκλησίας. Όταν την άκουσα να συζητά για την κατάστασή της, ανακάλυψα πως ενέδιδε στις ανέσεις και δεν εκτελούσε το καθήκον της με αίσθημα φορτίου. Έλεγε πως, λόγω προσωπικών ζητημάτων, αργούσε συχνά στις συναθροίσεις ή έλειπε, και καθυστερούσε το εκκλησιαστικό έργο. Συναναστράφηκα μαζί της πάνω στο νόημα του να κάνει κάποιος το καθήκον του. Εκείνη, όμως, βρήκε μια δικαιολογία και είπε πως αντιμετώπιζε υποκειμενικές δυσκολίες. Μετά, άρχισε να λέει πως, όταν είχε μόλις αρχίσει να πιστεύει στον Θεό, επηρεάστηκε από τις ανυπόστατες φήμες του ΚΚΚ και είχε αναπτύξει αντιλήψεις για το έργο του Θεού, οπότε αποτραβήχτηκε και σταμάτησε να πιστεύει. Αργότερα, κόλλησε μια σοβαρή ασθένεια που δεν περνούσε. Μόνο τότε επέστρεψε και συνέχισε να πιστεύει στον Θεό. Ενώ συζητούσε αυτήν την εμπειρία, δεν έδειχνε ούτε ίχνος κατανόησης ή μετάνοιας για την τότε προδοσία της απέναντι στον Θεό. Τη ρώτησα τι στοχαζόταν και κατανοούσε γι’ αυτό το περιστατικό, αλλά δεν μου απάντησε ευθέως. Υπερασπίστηκε τον εαυτό της, λέγοντας πως, εκείνο το διάστημα, οι φήμες του ΚΚΚ ήταν πολύ ισχυρές, κι αυτός ήταν ο μόνος λόγος που είχε παραπλανηθεί. Επανέλαβε, μάλιστα, κάποιες βλασφημίες εναντίον του Θεού. Σοκαρίστηκα όταν την άκουσα να μιλάει έτσι. Ήταν εύλογο που δεν μπορούσε να διακρίνει τις ανυπόστατες φήμες του ΚΚΚ όταν είχε μόλις αρχίσει να πιστεύει στον Θεό. Πλέον, όμως, μετά από μία δεκαετία πίστης στον Θεό, επαναλάμβανε ακόμα βλασφημίες εναντίον Του. Το ακόμα χειρότερο είναι ότι δεν είχε καμία επίγνωση όταν το έκανε. Της διάβασα κάποια λόγια του Θεού σχετικά με τον φόβο Θεού, και της μίλησα για τη φύση που είχαν τα λόγια και οι ενέργειές της. Αφότου διάβασα τα λόγια του Θεού, συνέχισε να μην αντιδρά. Θεώρησα ότι ήταν πολύ απαθής και ήθελα να γράψω στους επικεφαλής για να αναφέρω τα προβλήματά της. Μέσα μου, όμως, ήμουν σε αδιέξοδο. Σκεφτόμουν: «Έχω ακούσει πως οι ανώτεροι επικεφαλής σχεδιάζουν να την καλλιεργήσουν. Επίσης, μόλις τώρα τη γνώρισα. Μήπως, αν αναφέρω αμέσως τα προβλήματά της, οι ανώτεροι επικεφαλής θα πουν ότι είμαι πραγματικά αλαζονική που διέκρινα ένα πρόβλημα με μία φορά που την είδα; Μήπως φανεί ότι αμφισβητώ τη δική τους ικανότητα διάκρισης; Επίσης, αν αυτό που λέω είναι λάθος και επηρεάσει την προαγωγή και την καλλιέργεια ενός ανθρώπου από την εκκλησία, μήπως οι επικεφαλής θα σχηματίσουν κακή γνώμη για μένα;» Όταν το σκέφτηκα αυτό, δίστασα. Μετά συνειδητοποίησα ότι πάλι σκεφτόμουν πώς να διαφυλάξω τα συμφέροντά μου, οπότε προσευχήθηκα σιωπηλά στον Θεό. Θυμήθηκα τα λόγια του Θεού: «Μην κάνεις μονίμως πράγματα για το δικό σου καλό και μη σκέφτεσαι μονίμως τα δικά σου συμφέροντα· μην αναλογίζεσαι τα συμφέροντα του ανθρώπου και μη σκέφτεσαι τη δική σου υπερηφάνεια, τη δική σου φήμη και τη δική σου θέση. Πρέπει πρωτίστως να νοιάζεσαι για τα συμφέροντα του οίκου του Θεού και να τα κάνεις προτεραιότητά σου. Θα πρέπει να νοιάζεσαι για τις προθέσεις του Θεού και το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να σκέφτεσαι αν υπήρξαν ή δεν υπήρξαν νοθείες όσο έκανες το καθήκον σου, αν υπήρξες αφοσιωμένος, αν έχεις εκπληρώσει τις ευθύνες σου, αν έχεις δώσει τα πάντα, καθώς και αν σκέφτεσαι ή δεν σκέφτεσαι ολόψυχα το καθήκον σου και το έργο της εκκλησίας. Πρέπει να τα λαμβάνεις υπόψη αυτά τα πράγματα. Αν τα σκέφτεσαι συχνά και τα κατανοήσεις, θα σου είναι πιο εύκολο να εκτελείς σωστά το καθήκον σου» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η ελευθερία και η απελευθέρωση κερδίζονται μόνο αποβάλλοντας τη διεφθαρμένη διάθεση). Τα λόγια του Θεού μού έδωσαν ένα μονοπάτι άσκησης, και με έκαναν να νιώσω αυτομομφή και ντροπή. Διέκρινα ήδη ότι η Γουανγκ Μιν δεν επιδίωκε την αλήθεια και δεν ήταν κατάλληλη για επικεφαλής. Οι επικεφαλής σχεδίαζαν ακόμα να την καλλιεργήσουν. Αν πράγματι προαγόταν, δεν θα βλάπτονταν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού; Δεν μπορούσα να συνεχίσω να ζω τόσο εγωιστικά και ποταπά. Έπρεπε να προστατεύσω το εκκλησιαστικό έργο και να εκπληρώσω τις ευθύνες και το καθήκον μου. Ανέφερα, λοιπόν, τα προβλήματα της Γουανγκ Μιν στους ανώτερους επικεφαλής. Οι επικεφαλής, αφού έμαθαν ποια ήταν η κατάσταση, είδαν ότι η Γουανγκ Μιν ήταν όντως ακατάλληλη για καλλιέργεια και αποφάσισαν να μην την προαγάγουν για την ώρα.

Το 2023, άκουσα ότι η Γουανγκ Μιν είχε συλληφθεί και είχε γίνει Ιούδας. Είχε αποβληθεί. Όταν το έμαθα, συνειδητοποίησα ότι, αν δεν είχα αναφέρει εγκαίρως την κατάσταση με σκοπό να προστατευτώ, η προαγωγή της Γουανγκ Μιν θα είχε προκαλέσει ακόμα μεγαλύτερη ζημιά στην εκκλησία. Θα είχα ανήσυχη συνείδηση για το υπόλοιπο αυτής της ζωής. Ταυτόχρονα, κατανόησα ότι έπρεπε να αναφέρω εγκαίρως ανθρώπους που δεν ήταν σωστοί, τηρώντας τις αρχές. Έχει ζωτική σημασία να γίνεται πράξη αυτή η πτυχή της αλήθειας! Ακόμα κι αν δεν κατανοούμε την αλήθεια σε βάθος, δεν μπορούμε να δούμε καθαρά ανθρώπους ή πράγματα, και αναφέρουμε τα προβλήματα με κάποια ανακρίβεια, δεν πειράζει. Αν μπορούμε να προστατεύσουμε το εκκλησιαστικό έργο, αυτό το σθένος είναι στ’ αλήθεια πολύτιμο, και αυτό είναι που μετράει. Αργότερα, όταν έβλεπα οποιονδήποτε στην εκκλησία να πράττει ενάντια στις αρχές, μπορούσα και τον ανέφερα εγκαίρως στους επικεφαλής, εκπληρώνοντας έτσι την ευθύνη μου να προστατεύω το εκκλησιαστικό έργο. Ένιωθα πως μια τέτοια διαγωγή ηρεμούσε και γαλήνευε την καρδιά μου. Δόξα τω Θεώ που καθοδήγησε αυτήν την αλλαγή μέσα μου!