Από της Γιανγκ Ρούι, Κίνα

Τον Ιανουάριο του 2021, με εξέλεξαν ιεροκήρυκα. Τρεις μήνες αργότερα περίπου, επειδή δεν είχα καλές εργασιακές ικανότητες και δεν μπορούσα να ανταποκριθώ στο έργο, με μετέθεσαν σε επικεφαλής εκκλησίας. Εκείνη την εποχή, ήμουν πολύ στενοχωρημένη: «Με απομάκρυνανα από το πόστο· πώς θα με δουν οι αδελφοί και οι αδελφές αν το μάθουν; Μήπως θα σκεφτούν ότι δεν επιδιώκω την αλήθεια και δεν έχω καμία εργασιακή ικανότητα; Μήπως θα με υποτιμήσουν; Αν δεν τα καταφέρω ούτε ως επικεφαλής εκκλησίας και με απαλλάξουν από τα καθήκοντά μου, τότε η καλή εικόνα που είχα στα μάτια τους θα γκρεμιστεί εντελώς». Αυτές οι σκέψεις μού έκοβαν κάθε κίνητρο. Στη συνέχεια, όταν έκανα το καθήκον μου, έλεγα ψέματα κι έκρυβα τον πραγματικό μου εαυτό για να προστατεύσω την εικόνα μου στα μάτια των άλλων.

Τον Μάιο, οι ανώτεροι επικεφαλής ήρθαν για να παρακολουθήσουν τα διάφορα επιμέρους έργα στην εκκλησία. Βρήκαν κάποια λόγια του Θεού που εκθέτουν τους ψευδοεπικεφαλής που δεν κάνουν πραγματικό έργο, και συναναστράφηκαν γι’ αυτά μαζί μας. Σκέφτηκα από μέσα μου: «Γιατί οι επικεφαλής μάς δείχνουν τα λόγια του Θεού γι’ αυτό το θέμα; Μήπως ξέρουν ότι δεν έχω κάνει αληθινό έργο αυτό το διάστημα, κι αυτό είναι μια προειδοποίηση ότι αν συνεχίσω έτσι, θα με απαλλάξουν από τα καθήκοντά μου; Πρόσφατα με υποβίβασαν λόγω της χαμηλής μου εργασιακής ικανότητας. Αν με απαλλάξουν ξανά από τα καθήκοντά μου, οι αδελφοί και οι αδελφές σίγουρα θα πουν ότι είμαι τελείως ανίκανη. Θα γινόμουν τελείως ρεζίλι! Όχι, δεν πρέπει. Δεν μπορώ να αφήσω τους αδελφούς και τις αδελφές να με υποτιμήσουν. Πρέπει να εργαστώ σκληρά και να φέρω κάποια αποτελέσματα». Εκείνο το διάστημα, πήγαινα συχνά σε συναθροίσεις με τις ομάδες μου και συναναστρεφόμουν μαζί τους. Όταν έβλεπα ότι οι αδελφοί και οι αδελφές είχαν δυσκολίες στο κήρυγμα του ευαγγελίου, προσπαθούσα να τις λύσω αμέσως, αλλά μετά από αρκετές συναναστροφές, δεν υπήρχαν ορατά αποτελέσματα. Οι επικεφαλής έστειλαν μια επιστολή για να ενημερωθούν για το ευαγγελικό έργο. Ήθελα να αναφέρω αυτά τα ζητήματα στους επικεφαλής, αλλά μετά σκέφτηκα πως ήταν όλα παλιά προβλήματα που ακόμα δεν είχαν λυθεί. Αν τα ανέφερα, μήπως οι επικεφαλής θα έλεγαν ότι δεν είχα εργασιακή ικανότητα και δεν μπορούσα να λύσω αληθινά προβλήματα, και θα με απάλλασσαν από τα καθήκοντά μου; Δεν θα έχανα κάθε ίχνος αξιοπρέπειας; Έτσι, κόντρα σε όσα πίστευα, είπα: «Δεν έχω εντοπίσει ακόμα προβλήματα ή αποκλίσεις, μα, αν βρω κάτι αργότερα, θα τα αναφέρω». Μετά την απάντησή μου, η καρδιά μου ήταν πολύ ταραγμένη: «Δεν είναι αυτό ψέμα και εξαπάτηση; Αλλά αν πω την αλήθεια, οι επικεφαλής θα καταλάβουν ότι δεν μπορώ να λύσω προβλήματα και δεν κάνω αληθινό έργο. Σίγουρα θα με απαλλάξουν από τα καθήκοντά μου». Γι’ αυτό, δεν έκανα καμία αυτοκριτική.

Τον Ιούλιο, η εκκλησία μάς έστειλε τρία έγγραφα εκκαθάρισης. Η αδελφή με την οποία συνεργαζόμουν μου υπενθύμισε να τα διαβάσω άμεσα, αλλά δεν το πήρα στα σοβαρά. Έναν μήνα αργότερα, η αδελφή Ζανγκ Γιου ήρθε στην εκκλησία μας για να ελέγξει τα έγγραφα εκκαθάρισης. Ανησύχησα μήπως η Ζανγκ Γιου, αν μάθαινε ότι είχαν καθυστερήσει τόσο πολύ επειδή δεν τα είχα ελέγξει εγκαίρως, θα έλεγε ότι παρεμπόδιζα το έργο εκκαθάρισης και ότι ήμουν ψευδοεπικεφαλής. Λίγο μετά, η Ζανγκ Γιου με ρώτησε αν αυτά τα έγγραφα είχαν υποβληθεί. Ένιωσα τρομερές ενοχές: «Αν πω την αλήθεια ότι τα καθυστέρησα εγώ, η Ζανγκ Γιου σίγουρα θα πει ότι παρεμπόδισα το έργο εκκαθάρισης. Τι ντροπή θα ήταν να αναφερθεί στους ανώτερους επικεφαλής, και μετά με απαλλάξουν από τα καθήκοντά μου!» Είπα με υπεκφυγή: «Κάποιοι επικεφαλής και διάκονοι δεν έχουν υπογράψει ακόμα για την εκκαθάριση». Η Ζανγκ Γιου είπε: «Το έργο εκκαθάρισης είναι εξαιρετικά σημαντικό. Πρέπει να επισπεύσεις τις υπογραφές τους, χωρίς καμία καθυστέρηση». Το πρόσωπό μου άναψε, και είπα με αμηχανία: «Εντάξει». Αν και η Ζανγκ Γιου δεν είπε τίποτα άλλο, η καρδιά μου ήταν ανήσυχη για πολλή ώρα, και ένιωθα τύψεις: «Ήταν ολοφάνερα δικό μου λάθος που δεν έλεγξα εγκαίρως τα έγγραφα εκκαθάρισης, κι όμως εγώ έριξα την ευθύνη σε άλλους. Δεν παραποιώ τα γεγονότα και δεν λέω ψέματα;» Φοβόμουν ότι το ψέμα μου θα αποκαλυπτόταν, κι ένιωθα ταραγμένη και νευρική. Ήμουν επίσης πολύ στενοχωρημένη: Γιατί ήταν τόσο δύσκολο να πω την αλήθεια;

Μετά, συνέχισα τις δουλειές μου ως συνήθως, αλλά όταν έκανα το καθήκον μου, περιφερόμουν σαν την άδικη κατάρα. Δεν μπορούσα να εντοπίσω κανένα πρόβλημα και κανένα απ’ τα έργα δεν απέδιδε καρπούς. Αργότερα, μια ανώτερη επικεφαλής ήρθε σε μια συνάθροιση για να ενημερωθεί για το έργο. Απαντούσα σε κάθε της ερώτηση με εξαιρετική προσοχή, και επιβεβαίωνα επίσης τις απαντήσεις μου με τη συνεργάτιδά μου, που καθόταν δίπλα μου, επειδή σε κάποιες δεν μπορούσα να απαντήσω, καθώς δεν είχα κατανοήσει τις λεπτομέρειες ορισμένων εργασιών. Όταν η επικεφαλής με ρώτησε πώς ήταν η κατάστασή μου, απέφυγα να απαντήσω ευθέως, κι εκείνη με κλάδεψε άμεσα: «Έχω διαπιστώσει ότι δεν κάνεις αληθινό έργο. Όταν αναφέρεις το έργο, αναφέρεις σταθερά τα καλά νέα και καλύπτεις τα άσχημα, ώστε οι άλλοι να μην μπορούν να καταλάβουν τι πραγματικά συμβαίνει με το έργο. Η εκκλησία κανόνισε να σταματήσεις τα καθήκοντά σου για να κάνεις αυτοκριτική». Όταν άκουσα την επικεφαλής να επισημαίνει τα προβλήματά μου, ένιωσα τόσο μεγάλη ταπείνωση που ήθελα ν’ ανοίξει η γη να με καταπιεί.

Αφότου με απάλλαξαν από τα καθήκοντά μου, έχασα όλη μου τη δύναμη και συνειδητοποίησα ότι η κατάστασή μου ήταν πολύ άσχημη. Έτσι, προσήλθα ενώπιον του Θεού για να προσευχηθώ, ώστε Εκείνος να με διαφωτίσει και να με καθοδηγήσει να κατανοήσω τη διεφθαρμένη μου ουσία. Μια μέρα, διάβασα τα λόγια του Θεού: «Οι αντίχριστοι χρησιμοποιούν πολλές φορές την προσέγγιση του να πουν ψέματα στον Άνωθεν και να κρύψουν πράγματα από τους κατωτέρους τους, έτσι ώστε να μην τους κλαδέψει ο Άνωθεν. […] Αν παρουσιαστούν κάποια προβλήματα στο έργο της εκκλησίας, οι αντίχριστοι ξέρουν ότι, όταν ο Άνωθεν διαπιστώσει αυτά τα ζητήματα, σίγουρα θα κλαδευτούν ή ακόμα και θα απομακρυνθούν. Γι’ αυτό και αποκρύπτουν τα προβλήματα και δεν τα αναφέρουν στον Άνωθεν. Δεν τους ενδιαφέρει καθόλου τι αντίκτυπο ή τι ζημιά θα προκαλέσουν αυτά τα προβλήματα στο έργο του οίκου του Θεού αν δεν λυθούν· δεν τους ενδιαφέρουν οι οποιεσδήποτε απώλειες που θα υποστεί το έργο του οίκου του Θεού. Δεν εξετάζουν ποιες ενέργειες θα ωφελήσουν το έργο του οίκου του Θεού ούτε ποιες θα ικανοποιήσουν τον Θεό. Σκέφτονται μόνο τη δική τους φήμη και θέση, πώς θα τους δει και θα τους φερθεί ο Άνωθεν και πώς θα διασφαλίσουν τη φήμη και τη θέση τους, ώστε να μην πληγούν. Έτσι βλέπουν τα πράγματα και σκέφτονται τα προβλήματα οι αντίχριστοι, και αυτό αντιπροσωπεύει απόλυτα τη διάθεσή τους. Άρα, οι αντίχριστοι δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να αναφέρουν με ειλικρίνεια τα προβλήματα που επικρατούν εντός της εκκλησίας ή προκύπτουν στο έργο τους. Όποιο έργο κι αν κάνουν, όποιες δυσκολίες κι αν αντιμετωπίσουν, ακόμα κι αν συναντήσουν καταστάσεις που δεν ξέρουν πώς να χειριστούν ή όπου δεν ξέρουν τι να επιλέξουν, την ώρα που εκτελούν αυτό το έργο, θα το συγκαλύψουν και θα το κρύψουν, από φόβο μήπως ο Άνωθεν πει πως έχουν πολύ χαμηλό επίπεδο, ή μήπως διαπιστώσει την πραγματική τους κατάσταση, ή τους κλαδέψει επειδή δεν χειρίστηκαν και δεν έλυσαν άμεσα αυτές τις δυσκολίες ή καταστάσεις. Οι αντίχριστοι παραβλέπουν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού και το έργο της εκκλησίας, έτσι ώστε να αποφύγουν το κλάδεμα από τον Άνωθεν. Δεν διστάζουν να θυσιάσουν το έργο και τα συμφέροντα της εκκλησίας με σκοπό να διαφυλάξουν τη θέση και τον βιοπορισμό τους, αλλά και να φροντίσουν να έχει ο Άνωθεν καλή εντύπωση γι’ αυτούς. Δεν τους νοιάζει να καθυστερήσουν ή να επηρεάσουν την πρόοδο του έργου της εκκλησίας, και ακόμα λιγότερο τους νοιάζει η ζωή-είσοδος του εκλεκτού λαού του Θεού. Όποιες κι αν είναι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι αδελφοί και οι αδελφές ή τα προβλήματα που υπάρχουν όσον αφορά τη ζωή-είσοδό τους, οι αντίχριστοι δεν μπορούν να τα λύσουν και δεν πρόκειται να αναζητήσουν κάτι από τον Άνωθεν» [«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο ένατο (Μέρος τρίτο)]. Ο Θεός εκθέτει πως οι αντίχριστοι θέλουν πάντα να πλάθουν μια τέλεια εικόνα στις καρδιές των ανθρώπων, και τρέμουν μήπως οι άλλοι ανακαλύψουν τις αδυναμίες και τα ελαττώματά τους. Για να προστατεύσουν την υπόληψη και τη θέση τους, και για να μην τους διακρίνουν οι άλλοι, κρύβονται, μεταμφιέζονται και λένε ψέματα ασύστολα, για να παραπλανήσουν και να εξαπατήσουν τους ανθρώπους, αδιαφορώντας πλήρως αν ζημιώνεται το έργο του οίκου του Θεού. Είναι εξαιρετικά εγωιστές, ποταποί, διεστραμμένοι και δόλιοι. Όταν σύγκρινα τη δική μου συμπεριφορά με αυτές των αντίχριστων, περνούσαν από το μυαλό μου τόσες εικόνες. Φοβόμουν πως αν μιλούσα στους επικεφαλής για τις πραγματικές μου δυσκολίες και τα προβλήματα που είχα εντοπίσει στο έργο, θα έλεγαν ότι είχα χαμηλό επίπεδο και δεν έκανα για το έργο, θα με υποτιμούσαν ή και θα με απάλλασσαν από τα καθήκοντά μου. Τότε, θα γινόμουν τελείως ρεζίλι. Γι’ αυτό, κρυβόμουν και δεν έβγαζα άχνα για τις αποκλίσεις και τα προβλήματα στο έργο. Νόμιζα ότι έτσι οι επικεφαλής δεν θα ανακάλυπταν τα προβλήματά μου. Έπρεπε, όταν ρώτησαν για τις αποκλίσεις και τα προβλήματα στο ευαγγελικό έργο, να απαντήσω με ειλικρίνεια. Εγώ, όμως, απέκρυψα επίτηδες τις αποκλίσεις και τα προβλήματα για να διαφυλάξω την υπόληψη και τη θέση μου. Όταν η Ζανγκ Γιου ρώτησε αν είχαν υποβληθεί τα έγγραφα εκκαθάρισης, σκέφτηκα ότι, αν ομολογούσα πως εγώ τα είχα καθυστερήσει, τότε, όταν θα το μάθαιναν οι ανώτεροι επικεφαλής, θα κινδύνευα με απαλλαγή από τα καθήκοντά μου και η καλή μου εικόνα στα μάτια των άλλων θα γινόταν συντρίμμια. Γι’ αυτό, παραποίησα τα γεγονότα κι έριξα το φταίξιμο σε άλλους. Συνειδητοποίησα πόσο δόλια ήμουν! Είχα πει ψέματα, είχα εξαπατήσει, κι είχα χρησιμοποιήσει ψεύτικες παραστάσεις για να εξαπατήσω και να παρασύρω τους ανθρώπους, ξεγελώντας τους ώστε να κερδίσω την εμπιστοσύνη και την εύνοιά τους. Οι πράξεις μου δεν είχαν καμία διαφορά από εκείνες των αντίχριστων —ήμουν αληθινά τόσο μοχθηρή και ποταπή! Νόμιζα πως ήμουν έξυπνη, και ότι μπορούσα να ξεγλιστρήσω μ’ αυτά τα ψέματα και την εξαπάτηση. Αλλά ο Θεός τα εξετάζει όλα εξονυχιστικά, και διέκρινε πολύ ξεκάθαρα τις δόλιες προθέσεις μου και τα κόλπα μου, καταδικάζοντάς τα στο σύνολό τους. Αν δεν μετανοούσα και συνέχιζα να είμαι τόσο διεστραμμένη και δόλια, στο τέλος το μόνο που θα με περίμενε θα ήταν ο αποκλεισμός και η τιμωρία.

Αργότερα, διάβασα τα λόγια του Θεού: «Όταν οι άνθρωποι εμπλέκονται σε δολιότητα, από ποιες προθέσεις προέρχεται αυτό; Ποιον στόχο προσπαθούν να επιτύχουν; Χωρίς καμία εξαίρεση, είναι να αποκτήσουν φήμη, κέρδος και θέση· με λίγα λόγια, είναι για χάρη ιδίων συμφερόντων. Και ποια είναι η αιτία της επιδίωξης των συμφερόντων; Ότι οι άνθρωποι θεωρούν τα προσωπικά τους συμφέροντα πιο σημαντικά από οτιδήποτε άλλο. Εμπλέκονται σε απάτες για να επωφεληθούν οι ίδιοι, και έτσι αποκαλύπτεται η δόλια διάθεσή τους. Πώς θα πρέπει να επιλυθεί αυτό το πρόβλημα; Πρώτα πρέπει να διακρίνεις και να μάθεις τι είναι τα συμφέροντα, τι ακριβώς προσφέρουν στους ανθρώπους και ποιες είναι οι συνέπειες της επιδίωξής τους. Αν δεν μπορείς να το καταλάβεις αυτό, τότε δεν θα είναι τόσο εύκολο να τα απαρνηθείς. Αν οι άνθρωποι δεν κατανοήσουν την αλήθεια, τότε δεν υπάρχει τίποτα πιο δύσκολο να εγκαταλείψουν από ό,τι τα συμφέροντά τους. Αυτό συμβαίνει επειδή οι φιλοσοφίες της ζωής τους είναι “Ο σώζων εαυτόν σωθήτω” και “Ο άνθρωπος πεθαίνει για τον πλούτο όπως τα πουλιά πεθαίνουν για την τροφή”. Είναι σαφές ότι ζουν για τα δικά τους συμφέροντα. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι χωρίς τα συμφέροντά τους —ότι αν ήταν να χάσουν τα συμφέροντά τους— δεν θα μπορούσαν να επιβιώσουν. Είναι λες και η επιβίωσή τους είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα συμφέροντά τους, έτσι οι περισσότεροι δεν βλέπουν τίποτα, παρά μόνο τα συμφέροντά τους. Βλέπουν τα συμφέροντά τους ως ανώτερα από οτιδήποτε άλλο, ζουν για τα συμφέροντά τους, και το να τους πείσεις να εγκαταλείψουν τα συμφέροντά τους είναι σαν να τους ζητάς να εγκαταλείψουν την ίδια τους τη ζωή. Άρα, τι θα πρέπει να γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις; Οι άνθρωποι πρέπει να αποδεχτούν την αλήθεια. Μόνο όταν κατανοήσουν την αλήθεια μπορούν οι άνθρωποι να διακρίνουν την ουσία των δικών τους συμφερόντων· μόνο τότε μπορούν να αρχίσουν να παραιτούνται από αυτά και να επαναστατούν ενάντια σ’ αυτά, και να είναι σε θέση να υπομένουν τον πόνο του να αφήνουν πίσω τους αυτό που αγαπούν τόσο πολύ. Και όταν μπορέσεις να το κάνεις αυτό και να απαρνηθείς τα δικά σου συμφέροντα, θα νιώσεις πιο άνετα και πιο γαλήνια στην καρδιά σου, και με αυτόν τον τρόπο θα έχεις νικήσει τη σάρκα. Αν είσαι προσκολλημένος στα συμφέροντά σου και αρνείσαι να τα εγκαταλείψεις, και αν δεν αποδέχεσαι ούτε στο ελάχιστο την αλήθεια, μέσα σου, μπορεί να πεις: “Πού είναι το κακό στο να προσπαθώ να ωφεληθώ και να αρνούμαι να υποστώ οποιεσδήποτε απώλειες; Ο Θεός δεν με έχει τιμωρήσει· τι μπορούν να μου κάνουν οι άνθρωποι;” Κανείς δεν μπορεί να σου κάνει τίποτα, αλλά αν με αυτήν την πίστη στον Θεό, τελικά δεν θα κερδίσεις την αλήθεια και ζωή. Αυτό θα είναι μια τεράστια απώλεια για σένα —δεν θα μπορέσεις να πετύχεις τη σωτηρία. Υπάρχει κάτι που θα σε κάνει να μετανιώσεις περισσότερο; Αυτό είναι που τελικά προκύπτει από την επιδίωξη των δικών σου συμφερόντων. Αν οι άνθρωποι επιδιώκουν μόνο τη φήμη, το κέρδος και τη θέση —αν επιδιώκουν μόνο τα δικά τους συμφέροντα— τότε δεν θα κερδίσουν ποτέ την αλήθεια και ζωή, και τελικά, θα είναι αυτοί που θα υποστούν απώλεια» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η γνώση της διάθεσης κάποιου είναι το θεμέλιο της αλλαγής της). Από τα λόγια του Θεού κατάλαβα ότι πάντοτε ενεργούσα με δολιότητα, επειδή πάντα υπολόγιζα την υπόληψη και τη θέση μου. Από παιδί είχα διαποτιστεί από τα σατανικά δηλητήρια, από αντιλήψεις όπως «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω», «Οι άνθρωποι χρειάζονται την υπόληψή τους όπως ένα δέντρο χρειάζεται τον φλοιό του» και «Ένα ψέμα που επαναλαμβάνεται χίλιες φορές γίνεται αλήθεια». Αυτοί οι σατανικοί νόμοι είχαν γίνει οι αρχές που καθόριζαν τη διαγωγή μου και με ωθούσαν, ξανά και ξανά, να λέω ψέματα και να εξαπατώ για την υπόληψη και τη θέση μου. Ενώ είχα ξεκάθαρα διαπιστώσει αποκλίσεις και προβλήματα στο έργο και δεν ήξερα πώς να τα επιλύσω, έλεγα ψέματα στους επικεφαλής ότι δεν είχα ανακαλύψει κανένα πρόβλημα. Ενώ ήταν ολοφάνερο πως εγώ είχα καθυστερήσει το έργο εκκαθάρισης, παραποιούσα τα γεγονότα και κατηγορούσα άλλους. Αντιλήφθηκα πως είχα πει ψέματα και είχα εξαπατήσει, προδίδοντας τη συνείδησή μου, μόνο και μόνο για να προστατεύσω την υπόληψη και τη θέση μου. Ήμουν πράγματι τόσο εγωίστρια και ελεεινή! Θυμήθηκα τότε τι λέει η Αγία Γραφή: «Σεις είσθε εκ πατρός του διαβόλου και τας επιθυμίας του πατρός σας θέλετε να πράττητε. […] Όταν λαλή το ψεύδος, εκ των ιδίων λαλεί, διότι είναι ψεύστης και ο πατήρ αυτού του ψεύδους» (Κατά Ιωάννην 8:44). Μόνο ο διάβολος λέει πάντα ψέματα και δεν λέει ποτέ ούτε μια αλήθεια: Η ουσία του διαβόλου είναι το ψέμα. Ο Θεός απαιτεί να είμαστε έντιμοι και να λέμε τα πράγματα ως έχουν, αλλά εγώ έλεγα ψέματα και εξαπατούσα ξανά και ξανά για να προστατεύσω την υπόληψη και τη θέση μου. Πίστευα στον Θεό αλλά δεν έκανα πράξη την αλήθεια· αντίθετα, ζούσα σύμφωνα με τους σατανικούς νόμους επιβίωσης: προσπαθούσα να ξεγελάσω τον Θεό και αντιστεκόμουν στον Θεό. Αν δεν μετανοούσα, στο τέλος μόνο η τιμωρία του Θεού θα με περίμενε. Προσέπεσα ενώπιον του Θεού και προσευχήθηκα: «Θεέ μου, είδα ότι η φύση μου είναι υπερβολικά δόλια, και ότι είμαι ένας ζωντανός Σατανάς χωρίς ίχνος ακεραιότητας ή αξιοπρέπειας. Αληθινά, Σου προκαλώ απέχθεια. Δεν θέλω να Σου αντιστέκομαι πια. Είμαι πρόθυμη να κάνω πράξη την αλήθεια, να είμαι έντιμη και να βιώσω μια πραγματική ανθρώπινη ομοιότητα».

Κατόπιν, διάβασα περισσότερα λόγια του Θεού: «Πρέπει να αναζητάς την αλήθεια για να επιλύεις οποιοδήποτε πρόβλημα προκύπτει, ανεξάρτητα από το τι είναι, και ποτέ να μη μεταμφιέζεσαι ή να φοράς προσωπείο. Για τα ελαττώματά σου, τις ελλείψεις σου, τις ατέλειές σου, τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου —να είσαι εντελώς ανοιχτός για όλα αυτά και να συναναστρέφεσαι σχετικά με όλα αυτά. Μην τα κρατάς μέσα σου. Το να μάθεις πώς να ανοίγεσαι είναι το πρώτο βήμα προς τη ζωή-είσοδο και είναι το πρώτο εμπόδιο, το οποίο είναι και το πιο δύσκολο να ξεπεραστεί. Μόλις το ξεπεράσεις, είναι εύκολη η είσοδος στην αλήθεια. Τι σημαίνει αυτό το βήμα; Σημαίνει ότι ανοίγεις την καρδιά σου και δείχνεις όλα όσα έχεις, καλά ή κακά, θετικά ή αρνητικά· ότι εκθέτεις τον εαυτό σου για να τον δουν οι άλλοι και ο Θεός· ότι δεν κρύβεις τίποτα από τον Θεό, δεν αποκρύπτεις τίποτα, δεν συγκαλύπτεις τίποτα, δεν ενεργείς με δόλο και απάτη, και ότι είσαι εξίσου ανοιχτός και ειλικρινής με τους άλλους ανθρώπους. Με αυτόν τον τρόπο, ζεις στο φως και όχι μόνο θα σε εξετάζει σχολαστικά ο Θεός, αλλά και οι υπόλοιποι άνθρωποι θα είναι σε θέση να δουν ότι ενεργείς βάσει αρχών και με έναν βαθμό διαφάνειας. Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιείς καμία μέθοδο για να προστατεύσεις τη φήμη, την εικόνα και το κύρος σου ούτε χρειάζεται να καλύπτεις ή να υποκρύπτεις τα λάθη σου. Δεν χρειάζεται να εμπλακείς σε αυτές τις άχρηστες προσπάθειες. Εάν μπορείς να μην ασχολείσαι με αυτά, θα είσαι πολύ χαλαρός, θα ζεις χωρίς περιορισμούς ή πόνο, θα ζεις ολοκληρωτικά στο φως» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο). Μόλις διάβασα τα λόγια του Θεού, βρήκα ένα μονοπάτι άσκησης. Για να λύσω το πρόβλημα του ψέματος, πρέπει να είμαι έντιμος άνθρωπος· να μπορώ να ανοίγομαι και να εκθέτω κάθε διαφθορά ή έλλειμμα, αντί να τα κρύβω. Κι αν έχω δυσκολίες, να αναζητώ συναναστροφή με τους αδελφούς και τις αδελφές μου, αντλώντας από τα προτερήματά τους για να καλύψω τις δικές μου αδυναμίες. Εκτελώντας έτσι το καθήκον μου, μπορώ να έχω καλά αποτελέσματα· είναι ωφέλιμο για τη ζωή-είσοδό μου, αλλά και για το έργο της εκκλησίας. Επιπλέον, κατάλαβα πως ο οίκος του Θεού απαλλάσσει ανθρώπους από τα καθήκοντά τους βάσει αρχών. Κανείς δεν θα απαλλαγεί αυθαίρετα για τις ελλείψεις ή τις αποκλίσεις του· αντίθετα, η απαλλαγή κρίνεται από το αν κάποιος επιδιώκει την αλήθεια κι αν κάνει αληθινό έργο. Θα απαλλαγεί μόνο αν δεν επιδιώκει την αλήθεια και δεν κάνει αληθινό έργο. Αν το ανάστημά του είναι μικρό και το επίπεδό του χαμηλό, κι αληθινά δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στο έργο, τότε θα του ανατεθούν άλλα καθήκοντα, ανάλογα με το ανάστημα και το επίπεδό του. Ακριβώς όπως όταν εμένα μου άλλαξαν καθήκοντα από ιεροκήρυκα σε επικεφαλής εκκλησίας. Αυτό έγινε μόνο και μόνο επειδή είχα περιορισμένη εργασιακή ικανότητα και δεν μπορούσα να επωμιστώ το βάρος του έργου. Αυτές οι διευθετήσεις γίνονται με γνώμονα το έργο της εκκλησίας, αλλά είναι ωφέλιμες και για τη ζωή-είσοδό μου. Εγώ, όμως, δεν μπορούσα να δω καθαρά τα πράγματα, έκανα υποθέσεις και παρεξηγούσα. Αληθινά, δεν είχα καθόλου συνείδηση! Σκέφτηκα πως παλιά ζούσα για την υπόληψη και τη θέση, λέγοντας ψέματα στους αδελφούς και τις αδελφές μου και εξαπατώντας τους, ενώ εγώ νόμιζα πως ήμουν έξυπνη. Πίστευα ότι, καλύπτοντας την αλήθεια με ψέματα, θα κατάφερνα να διατηρήσω τη θέση μου. Δεν είχα καταλάβει ότι ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά μέχρι τα βάθη της καρδιάς του ανθρώπου. Εξαιτίας της δολιότητας και της πανουργίας μου, το έργο καθυστέρησε, κι εγώ βασανιζόμουν, ζώντας δέσμια της διεφθαρμένης μου διάθεσης, χάνοντας την ακεραιότητα και την αξιοπρέπειά μου, και ζώντας μια ζωή εξαντλητική. Στο εξής, οφείλω να ζω σύμφωνα με τα λόγια του Θεού και να εκθέτω συνειδητά τη διαφθορά μου, χωρίς να προστατεύω πια την υπόληψη και τη θέση μου.

Τον Ιούλιο του 2022, με εξέλεξαν ξανά επικεφαλής στην εκκλησία. Κάποια στιγμή, οι ανώτεροι επικεφαλής έστειλαν μια επιστολή ρωτώντας γιατί προχωρούσε τόσο αργά το έργο εκκαθάρισης. Σκέφτηκα: «Αν παραδεχτώ ότι η πρόοδος καθυστέρησε επειδή δεν αντιλαμβάνομαι καλά τις αρχές για τη διάκριση των ανθρώπων, μήπως οι επικεφαλής θα με υποτιμήσουν;» Εκείνη τη στιγμή, θυμήθηκα τη ζημιά που είχα προκαλέσει στο έργο εξαιτίας της δολιότητάς μου, στην προσπάθειά μου να προστατεύσω την υπόληψη και τη θέση μου. Έτσι, είπα στους επικεφαλής την αλήθεια. Εκείνοι εντόπισαν κάποιες σχετικές αρχές που είχαν σχέση με τις δυσκολίες μου και μετέθεσαν μια αδελφή να με βοηθήσει, ώστε να έχω κάποιες κατευθύνσεις καθώς προχωρούσα με το έργο εκκαθάρισης. Μετά από αυτήν την εμπειρία, κατάλαβα ότι η ζωή είναι λιγότερο εξαντλητική όταν λες την αλήθεια και δεν ζεις με βάση μια δόλια διάθεση, κι ένιωσα την καρδιά μου πολύ πιο απελευθερωμένη. Όπως είπε ο Θεός: «Όταν μιλάς, όλο υπεκφεύγεις, κάνεις υπερβολικά πολλές σκέψεις και ζεις με πολύ κουραστικό τρόπο —και όλα αυτά για να προστατεύσεις την υπόληψη και την περιφάνια σου! Είναι ο Θεός ευχαριστημένος από σένα που φέρεσαι κατ’ αυτόν τον τρόπο; Ο Θεός απεχθάνεται πάνω απ’ όλα τους δόλιους ανθρώπους. Εάν θέλεις να απαλλαγείς από την επιρροή του Σατανά και να επιτύχεις τη σωτηρία, τότε πρέπει να αποδεχθείς την αλήθεια. Πρέπει καταρχάς να ξεκινήσεις με το να γίνεις έντιμος άνθρωπος. Να είσαι ειλικρινής, να λες την αλήθεια, να μην περιορίζεσαι από τα συναισθήματά σου, να αποτινάξεις την προσποίηση και την απάτη και να μιλάς και να χειρίζεσαι τα πράγματα με αρχές: Να ένας εύκολος και χαρούμενος τρόπος να ζεις, και έτσι θα ζεις ενώπιον του Θεού» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μόνο κάνοντας πράξη την αλήθεια μπορεί κανείς να απαλλαχτεί από τα δεσμά μιας διεφθαρμένης διάθεσης).