Από της Τιαν Σιν, Κίνα

Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Ανεξάρτητα από το αν τα λόγια που εκφέρει ο Θεός είναι εξωτερικά απλά ή βαθυστόχαστα, αποτελούν, στο σύνολό τους, αλήθειες απαραίτητες για τη ζωή-είσοδο του ανθρώπου· αποτελούν την πηγή των ζώντων υδάτων που δίνει στον άνθρωπο τη δυνατότητα να επιβιώσει τόσο πνευματικά όσο και σωματικά. Παρέχουν ό,τι χρειάζεται ο άνθρωπος για να παραμείνει ζωντανός, τις αρχές και τα πιστεύω για τη διαγωγή του στην καθημερινή ζωή του· το μονοπάτι που πρέπει να πάρει για τη σωτηρία, όπως και τους στόχους και την κατεύθυνση για την απόκτηση της σωτηρίας· κάθε αλήθεια που θα πρέπει να κατέχει ως δημιουργημένο ον ενώπιον του Θεού και κάθε αλήθεια σχετικά με το πώς ο άνθρωπος υποτάσσεται στον Θεό και Τον λατρεύει. Είναι η εγγύηση που διασφαλίζει την επιβίωση του ανθρώπου, είναι ο καθημερινός άρτος του ανθρώπου και είναι, επίσης, η στιβαρή υποστήριξη που επιτρέπει στον άνθρωπο να είναι δυνατός και να στέκεται όρθιος» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Πρόλογος). Στο παρελθόν, όταν διάβασα αυτό το χωρίο των λόγων του Θεού, δεν το κατανόησα πρακτικά ούτε συνέλαβα πραγματικά το νόημα των λόγων του Θεού. Αργότερα, όταν η εκκλησία αντιμετώπισε καταστολή ευρείας κλίμακας, έζησα μέσα στη δειλία και τον φόβο, και δεν είχα το θάρρος να κάνω το καθήκον μου. Τα λόγια του Θεού μού έδωσαν πίστη και με οδήγησαν να ανυψωθώ απ’ την αρνητικότητα και την αδυναμία. Σταμάτησα να φοβάμαι τις κακές δυνάμεις του Σατανά, και βασιζόμενη στον Θεό, χειρίστηκα το επακόλουθο έργο καλά. Μέσα απ’ αυτήν την εμπειρία, κέρδισα κάποια πρακτική κατανόηση της εξουσίας του Θεού.

Στις αρχές Αυγούστου του 2019, ο διάκονος γενικών υποθέσεων τέθηκε υπό παρακολούθηση και δεν μπορούσε να συνεχίσει να κάνει το καθήκον του, οπότε οι επικεφαλής περιφέρειας μου ζήτησαν να αναλάβω το έργο γενικών υποθέσεων. Στις 19 του μήνα, πρόσεξα ότι οι επικεφαλής περιφέρειας δεν είχαν επικοινωνήσει με τις εκκλησίες επί δύο μέρες. Τις προηγούμενες μέρες, είχα ακούσει ότι είχαν συλληφθεί διαδοχικά πάνω από δέκα αδελφοί και αδελφές. Αυτοί είχαν συχνή επικοινωνία με τους επικεφαλής περιφέρειας πριν τη σύλληψή τους. Σκέφτηκα ότι η αστυνομία συχνά ακολουθεί και παρακολουθεί πιστούς καιρό για να μάθει λεπτομέρειες γι’ αυτούς πριν διεξάγει συντονισμένη καταστολή. Είχα ένα άσχημο προαίσθημα: «Μήπως έχουν συλληφθεί και οι επικεφαλής περιφέρειας;» Έσπευσα στο σπίτι της αδελφής Γιουάν Λινγκ. Μόλις την είδα, μου είπε ανήσυχα: «Κάτι συνέβη! Έχουν συλληφθεί τρεις επικεφαλής περιφέρειας και το προσωπικό γενικών υποθέσεων». Η καρδιά μου αναπήδησε: «Όντως συνέβη! Γνωρίζουν πάρα πολλούς ανθρώπους και τα σπίτια τους. Πρέπει να πούμε άμεσα στους αδελφούς και τις αδελφές να κρυφτούν και να μετακινηθούν». Αφού τους ενημέρωσα, περπατώντας προς το σπίτι μου, ένιωσα αγχωμένη και τρομαγμένη, και σκέφτηκα: «Αυτήν τη φορά, έχουν συλληφθεί διαδοχικά πάρα πολλοί αδελφοί και αδελφές. Η αστυνομία πρέπει να τους επιτηρούσε για μεγάλο διάστημα πριν τους συλλάβει. Πριν συμβεί αυτό, συναντιόμουν με τους επικεφαλής περιφέρειας κάθε μέρα. Υπάρχουν κάμερες παρακολούθησης παντού. Τρέχω συνεχώς εδώ κι εκεί, οπότε είναι πολύ πιθανό να παρακολουθεί κι εμένα η αστυνομία. Ίσως έρχεται η σειρά μου να συλληφθώ». Σκέφτηκα τους αδελφούς και τις αδελφές που είχαν βασανιστεί μετά τη σύλληψή τους. Κάποιοι μάλιστα είχαν βρει οικτρό θάνατο στα νύχια του μεγάλου κόκκινου δράκοντα. Όσο περισσότερο το σκεφτόμουν, τόσο περισσότερο τρόμαζα, και σκέφτηκα: «Τι θα γίνει αν συλληφθώ κι αναγκαστώ απ’ την αστυνομία να πουλήσω τους αδελφούς και τις αδελφές μου; Τι θα γίνει αν δεν μπορέσω να αντέξω τα βασανιστήρια και γίνω Ιούδας; Αυτό δεν θα ήταν το τέλος του ταξιδιού της πίστης μου; Όχι. Πρέπει να σταματήσω να κάνω το καθήκον μου και να πάω να κρυφτώ για ένα διάστημα». Όταν σκέφτηκα έτσι, ένιωσα ενοχές. Απ’ τη στιγμή που είχαν συλληφθεί οι επικεφαλής περιφέρειας και το προσωπικό γενικών υποθέσεων, είχε χαθεί η επικοινωνία με αρκετές εκκλησίες. Οι αδελφοί και οι αδελφές δεν μπορούσαν να φάνε και να πιουν τα τελευταία λόγια του Θεού, και όσοι κινδύνευαν έπρεπε να μετακινηθούν άμεσα. Δεν μπορούσα να σταματήσω. Όταν, όμως, σκέφτηκα ότι μπορεί να ήμουν και εγώ υπό παρακολούθηση, ένιωσα διχασμένη. Προσευχήθηκα, λοιπόν, στον Θεό: «Θεέ μου, νιώθω δειλία σε αυτήν την κατάσταση, αλλά ξέρω ότι δεν μπορώ να κάνω πίσω. Σε παρακαλώ, καθοδήγησέ με να αποτινάξω τον φόβο απ’ την καρδιά μου». Μετά την προσευχή μου, σκέφτηκα κάποια λόγια του Θεού: «Από όσα συμβαίνουν στο σύμπαν, δεν υπάρχει τίποτα στο οποίο δεν έχω τον τελικό λόγο. Υπάρχει κάτι που δεν βρίσκεται στα χέρια Μου; Ό,τι λέω γίνεται. Ποιος μεταξύ των ανθρώπων μπορεί να Μου αλλάξει την απόφαση;» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Τα λόγια του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν, Κεφάλαιο 1). Στο παρελθόν, συναναστρεφόμουν συχνά με τους αδελφούς και τις αδελφές, λέγοντας ότι ο Θεός είναι κυρίαρχος επί των πάντων και πως, ό,τι κι αν συμβεί, πρέπει να βασιζόμαστε στον Θεό. Μόλις, όμως, ενέσκηψε ο κίνδυνος, φοβήθηκα και θέλησα να κάνω πίσω. Συνειδητοποίησα πως όλα αυτά που είχα πει δεν ήταν παρά λόγια και δόγματα. Είχα μήπως καθόλου αληθινή πίστη; Τα λόγια του Θεού είναι ξεκάθαρα. Τα πάντα είναι υπό την κυριαρχία του Θεού κι Εκείνος έχει τον τελικό λόγο σε όλα τα πράγματα. Αν και είχα καθημερινή επικοινωνία με τους επικεφαλής, δεν εξαρτιόταν απ’ την αστυνομία αν θα με συλλάμβανε ή όχι. Ακόμη κι αν με συλλάμβανε, αυτό θα συνέβαινε μόνο με την άδεια του Θεού. Με αυτό κατά νου, δεν ένιωθα πια τόση δειλία και φόβο.

Στη συνέχεια, η συνεργάτιδα αδελφή μου κι εγώ βασιστήκαμε στον Θεό για να μεταφέρουμε τα βιβλία των λόγων του Θεού. Εκείνη την περίοδο, ήμασταν πάντα προσεκτικές και εφιστούσαμε συνεχώς την προσοχή η μία στην άλλη. Αλλάζαμε ρούχα και χτενίσματα κάθε μέρα, και κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να αποφύγουμε τις κάμερες παρακολούθησης όταν βγαίναμε έξω. Για ένα διάστημα, συνέχισα να μαθαίνω νέα για αδελφούς και αδελφές που συλλαμβάνονταν. Ένιωθα αγωνία και τρόμο, σαν να μην ήμουν πουθενά ασφαλής. Δύο μέρες αργότερα, η αδελφή Σονγκ Γιανγκ, η οποία ήταν υπεύθυνη για το έργο, κανόνισε να με συναντήσει. Είπε ότι έπρεπε επειγόντως να βρουν ένα κρησφύγετο για να συνεχίσουν να κάνουν τα καθήκοντά τους κανονικά. Ανησύχησα πολύ και σκέφτηκα: «Τώρα που έχουν συλληφθεί οι επικεφαλής περιφέρειας, πολλοί αδελφοί και αδελφές πρέπει να μετακινηθούν. Πού θα βρω τόσα κρησφύγετα;» Σκέφτηκα επίσης ότι υπήρχαν κάμερες παρακολούθησης παντού και ότι συλλαμβάνονταν όλο και περισσότεροι αδελφοί και αδελφές. Δεν είχα ιδέα πού μπορεί να παρακολουθούσε κρυφά η αστυνομία. Αν συνέχιζα να βγαίνω έξω για να ψάχνω για ανθρώπους και σπίτια, η αστυνομία μπορεί να με συλλάμβανε ανά πάσα στιγμή απ’ την ώρα που θα έμπαινα στο στόχαστρό της. Όταν τα σκέφτηκα όλα αυτά, ένιωσα πολύ διχασμένη, οπότε μοιράστηκα τις ανησυχίες μου με τη Σονγκ Γιανγκ. Διαβάσαμε μαζί ένα χωρίο των λόγων του Θεού: «Είναι απολύτως φυσικό και δικαιολογημένο οι άνθρωποι να ολοκληρώνουν τις αναθέσεις που τους εμπιστεύεται ο Θεός. Αυτή είναι η υπέρτατη ευθύνη του ανθρώπου και είναι εξίσου σημαντική με την ίδια του τη ζωή. Εάν αντιμετωπίζεις ελαφρά τις αναθέσεις από τον Θεό, αυτό είναι η πιο σοβαρή προδοσία κατά του Θεού. Στο συγκεκριμένο θέμα, είσαι πιο αξιοθρήνητος κι απ’ τον Ιούδα, και πρέπει να αναθεματιστείς. Οι άνθρωποι πρέπει να κατανοήσουν πλήρως πώς να μεταχειρίζονται τις αναθέσεις από τον Θεό και πρέπει, τουλάχιστον, να κατανοούν το εξής: ο Θεός με τις αναθέσεις που εμπιστεύεται στον άνθρωπο τον εξυψώνει, του δείχνει ειδικά τη χάρη Του, είναι το πιο ένδοξο πράγμα, και όλα τα άλλα μπορεί κανείς να τα εγκαταλείψει —ακόμη και την ίδια του τη ζωή— αλλά οι αναθέσεις από τον Θεό πρέπει να ολοκληρωθούν» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Πώς να γνωρίσει κανείς τη φύση του ανθρώπου). Όταν διαβάσαμε τα λόγια του Θεού, ένιωσα βαθιά συγκινημένη. Με τις εκκλησίες να αντιμετωπίζουν μια τόσο επικίνδυνη κατάσταση κι όλους τους περιφερειακούς επικεφαλής να έχουν συλληφθεί, κανείς δεν γνώριζε την κατάσταση των εκκλησιών καλύτερα απ’ ό,τι εγώ. Αν γινόμουν αποστάτρια αυτήν την κρίσιμη στιγμή, αν δεν σκεφτόμουν την ασφάλεια των αδελφών κι αποτύγχανα να χειριστώ γρήγορα το επακόλουθο έργο, αυτό θα ήταν σοβαρή προδοσία κατά του Θεού! Ήταν ευθύνη μου να προστατέψω τους αδελφούς και τις αδελφές, και να διασφαλίσω ότι δεν θα παρακωλυόταν το έργο της εκκλησίας. Όταν, όμως, αντιμετώπισα τις συλλήψεις του ΚΚΚ, αντί να περιφρουρήσω το έργο της εκκλησίας, ανησύχησα περισσότερο μη συλληφθώ κι εγώ. Αυτήν την κρίσιμη στιγμή, θέλησα να κρυφτώ σαν χελώνα στον καβούκι της. Ήμουν πολύ εγωίστρια και ποταπή! Έπρεπε να επαναστατήσω ενάντια στα ποταπά κίνητρά μου και να χειριστώ γρήγορα τα επακόλουθα. Αμέσως μετά, η συνεργάτιδα αδελφή μου Λιου Να κι εγώ βασιστήκαμε στον Θεό για να συνεργαστούμε. Μέχρι το επόμενο απόγευμα, είχαμε μεταφέρει τη Σονγκ Γιανγκ και τους άλλους σε ένα κρησφύγετο, και ένιωσα πολύ πιο ήρεμη.

Λίγες μέρες αργότερα, η εκκλησία της Γουάνγκ Ζουάν, μιας επικεφαλής περιφέρειας που είχε συλληφθεί, έστειλε μια επιστολή. Έλεγε ότι η μητέρα της Γουάνγκ Ζουάν είχε μάθει απ’ την αστυνομία ότι η κόρη της παρακολουθούταν για μεγάλο διάστημα κι ότι γνώριζαν όλα τα σπίτια που είχε επισκεφθεί. Η αστυνομία είπε επίσης ότι δεν θα απελευθέρωνε εύκολα τους πιστούς που είχε συλλάβει και πως, αν δεν ομολογούσαν, θα καταδικάζονταν. Η καρδιά μου αναπήδησε. Σκέφτηκα: «Όλοι αυτοί οι αδελφοί και οι αδελφές μπορεί να συνελήφθησαν επειδή η αστυνομία ακολουθούσε τη Γουάνγκ Ζουάν. Από τότε που άρχισα να κάνω το καθήκον μου και να χειρίζομαι τις γενικές υποθέσεις, συναντιόμουν καθημερινά μαζί της για να συζητάμε για το έργο. Μια μέρα πριν συλληφθεί μάλιστα, χωρίσαμε σε μια διασταύρωση. Μπορεί ήδη να είμαι βασικός στόχος. Η αστυνομία μπορεί να με παρακολουθεί εδώ και τώρα και να με συλλάβει ανά πάσα στιγμή. Τι θα γίνει αν συλληφθώ κι αναγκαστώ απ’ την αστυνομία να πουλήσω τους αδελφούς και τις αδελφές μου; Οι φυλακές του ΚΚΚ μοιάζουν με κόλαση επί γης κι ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας είναι πολύ μοχθηρός και κακόβουλος. Αν παραμείνω σιωπηλή, ακόμη κι αν δεν με ξυλοκοπήσουν μέχρι θανάτου, θα με σακατέψουν…» Δεν τόλμησα να σκεφτώ αυτό το ενδεχόμενο περισσότερο. Ένα κύμα ανεξήγητου φόβου φούσκωσε μέσα μου. Μήπως έπρεπε να σταματούσα για ένα διάστημα, να κρυβόμουν προσωρινά και να άφηνα άλλες αδελφές να αναλάβουν το έργο για την ώρα; Μετά, όμως, σκέφτηκα ότι οι άλλες αδελφές δεν ήταν εξοικειωμένες με την κατάσταση των εκκλησιών, και κατάλαβα πως αν σταματούσα, τα διάφορα επιμέρους έργα της εκκλησίας δεν θα προχωρούσαν κανονικά, και το έργο θα καθυστερούσε. Ανησύχησα, όμως, πως αν δεν σταματούσα, θα με συλλάμβαναν. Ζούσα μέσα σε μια κατάσταση φόβου και πανικού. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, όταν πήγαινα να κάνω τα καθήκοντά μου, κοίταζα υποσυνείδητα πάνω απ’ τον ώμο μου για να ελέγξω τον περιβάλλοντα χώρο και ανησυχούσα όταν έβλεπα κάμερα παρακολούθησης κατά μήκος του δρόμου. Μερικές φορές, όταν διάβαζα τα λόγια του Θεού στο σπίτι κι άκουγα τα σκυλιά στην αυλή να γαβγίζουν παρατεταμένα, η καρδιά μου άρχιζε να βροντοχτυπάει. Σκεφτόμουν: «Μήπως είναι η αστυνομία;» Έκρυβα γρήγορα τα βιβλία των λόγων του Θεού. Μετά από μερικές μέρες, συνειδητοποίησα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με την κατάστασή μου, οπότε γονάτισα γρήγορα και προσευχήθηκα στον Θεό, ζητώντας Του να με καθοδηγήσει να αλλάξω αυτήν την κατάσταση.

Αργότερα, θυμήθηκα κάποια λόγια του Θεού: «Ανεξάρτητα από το πόσο “εξαιρετικά δυνατός” είναι ο Σατανάς, ανεξάρτητα από το πόσο θρασύς και φιλόδοξος είναι, ανεξάρτητα από το πόσο μεγάλη ικανότητα έχει να προξενεί ζημιές, ανεξάρτητα από το πόσο ευρείας κλίμακας είναι οι ικανότητές του να διαφθείρει και να παρασύρει τον άνθρωπο, ανεξάρτητα από το πόσο έξυπνα είναι τα κόλπα και τα σχέδια με τα οποία τρομοκρατεί τον άνθρωπο, ανεξάρτητα από το πόσο ασταμάτητα ευμετάβλητη είναι η μορφή του, ποτέ δεν μπόρεσε να δημιουργήσει ούτε ένα έμψυχο ον, ποτέ δεν μπόρεσε να θέσει νόμους και κανόνες για την ύπαρξη όλων των πραγμάτων και ποτέ δεν μπόρεσε να ελέγξει και να κυβερνήσει κανένα αντικείμενο, είτε έμψυχο ή άψυχο. Στο σύμπαν και στο στερέωμα, δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος ή αντικείμενο που να έχει γεννηθεί από τον Σατανά, ή που να υπάρχει εξαιτίας του. Δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος ή αντικείμενο που αυτός κυβερνά ή ελέγχει. Αντιθέτως, ο Σατανάς όχι μόνο είναι αναγκασμένος να ζει υπό την κυριαρχία του Θεού, αλλά και πρέπει να υποταχθεί σε όλες τις εντολές και τις προσταγές του Θεού. Χωρίς την άδεια του Θεού, ο Σατανάς δεν μπορεί εύκολα να ακουμπήσει ακόμα και μια σταγόνα νερό ή έναν κόκκο άμμου πάνω στη γη. Χωρίς την άδεια του Θεού, ο Σατανάς δεν μπορεί ούτε να κινήσει τα μυρμήγκια πάνω στη γη, πόσο μάλλον τους ανθρώπους, που δημιουργήθηκαν από τον Θεό. Στα μάτια του Θεού, ο Σατανάς είναι κατώτερος και από τα κρινάκια στο βουνό, τα πουλιά που πετούν στον αέρα, τα ψάρια στη θάλασσα και τις κάμπιες στη γη. Ο ρόλος του περιορίζεται στο να υπηρετεί όλα τα πράγματα, να υπηρετεί την ανθρωπότητα και να υπηρετεί το έργο του Θεού και το σχέδιο διαχείρισής Του. Ανεξάρτητα από τη μοχθηρότητα της φύσης του και τη διαβολικότητα της ουσίας του, το μόνο πράγμα που μπορεί να κάνει είναι να συμμορφώνεται υπάκουα με το καθήκον του —να παράσχει υπηρεσία στον Θεό και να λειτουργήσει ως αντιθετικό στοιχείο. Αυτή είναι η ουσία και η θέση του Σατανά. Η ουσία του δεν συνδέεται με τη ζωή, δεν συνδέεται με τη δύναμη και δεν συνδέεται με την εξουσία. Δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα παιχνίδι στα χέρια του Θεού, μια απλή μηχανή που ο Θεός τη χρησιμοποιεί για υπηρεσία!» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Α΄). Απ’ τα λόγια του Θεού, κατάλαβα τελικά ότι όλα τα γεγονότα και τα πράγματα είναι υπό τον έλεγχο του Θεού, και πως όσο αχαλίνωτος και φαύλος κι αν είναι ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας, δεν μπορεί να υπερβεί τα όρια που θέτει ο Θεός χωρίς την άδεια του Θεού. Η ζωή μου είναι στα χέρια του Θεού. Χωρίς την άδεια Του, η αστυνομία δεν μπορεί να μου κάνει τίποτα. Όπως όταν ο Θεός επέτρεψε στον Σατανά να δοκιμάσει τον Ιώβ. Αν και ο Σατανάς βασάνισε το σώμα του Ιώβ, ο Θεός δεν επέτρεψε στον Σατανά να πάρει τη ζωή του τελευταίου, οπότε κι εκείνος δεν τόλμησε να ξεπεράσει αυτό το όριο. Μέσα απ’ τις δοκιμασίες του Ιώβ, η πίστη του οδηγήθηκε στην τελείωση. Οι φρενήρεις διωγμοί και οι συλλήψεις των Χριστιανών απ’ τον μεγάλο κόκκινο δράκονταν επιτρέπονται επίσης απ’ τον Θεό. Η πίστη αυτών που επιδιώκουν την αλήθεια έχει οδηγηθεί στην τελείωση καθώς βιώνουν αυτό το περιβάλλον, κι εκείνοι έχουν καταθέσει μαρτυρία στον Θεό. Αυτοί που δεν επιδιώκουν την αλήθεια έχουν οπισθοχωρήσει λόγω φόβου και δειλίας, και έχουν αποκαλυφθεί κι αποκλειστεί. Ο Θεός χρησιμοποιεί τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα ως εργαλείο υπηρεσίας για να αποκαλύψει ποιοι πραγματικά πιστεύουν και ποιοι όχι μέσα στην εκκλησία. Χωρίς να το ξέρουν, οι άνθρωποι έχουν ταξινομηθεί σύμφωνα με το είδος τους. Σκέφτηκα ότι δείλιασα και φοβήθηκα με το που έμαθα ότι η αστυνομία ακολουθούσε τη Γουάνγκ Ζουάν για μεγάλο διάστημα, και θέλησα να κρυφτώ γρήγορα για να προστατέψω την ασφάλειά μου. Συνειδητοποίησα ότι είχα ελάχιστη πίστη κι ότι δεν κατανοούσα πραγματικά την κυριαρχία του Θεού. Στην πραγματικότητα, ακόμη κι αν συναντιόμουν με τη Γουάνγκ Ζουάν κάθε μέρα, η αστυνομία δεν θα μπορούσε να με συλλάβει χωρίς την άδεια του Θεού. Αν, όμως, ο Θεός επέτρεπε τη σύλληψή μου, δεν θα τη γλίτωνα. Σκέφτηκα επίσης πόσοι αδελφοί και αδελφές είχαν συλληφθεί και βασανιστεί. Αν και βίωσαν αρνητικότητα και αδυναμία υπό τις απειλές και τους ξυλοδαρμούς της αστυνομίας, προσευχήθηκαν και βασίστηκαν στον Θεό και την καθοδήγηση των λόγων Του, δεν συμβιβάστηκαν με τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα κι έμειναν τελικά ακλόνητοι στη μαρτυρία τους. Βίωσαν πραγματικά την παντοδυναμία, την κυριαρχία και τη θαυματουργή προστασία του Θεού. Είδαν επίσης καθαρά το κακό κι άσχημο πρόσωπο του Σατανά. Αυτά ήταν πολύτιμα κέρδη. Είδα ότι ο Θεός είναι κυρίαρχος επί των πάντων, και πως όσο αχαλίνωτος κι αν είναι ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας, δεν είναι παρά ένα εργαλείο που παρέχει υπηρεσίες για το έργο του Θεού. Ο Θεός τον χρησιμοποιεί για να οδηγήσει την πίστη και την υποταγή μας στην τελείωση. Όταν σκέφτηκα έτσι, πήρα την απόφασή μου: «Αν ο Θεός επιτρέψει να συλληφθώ, είμαι πρόθυμη να υποταχτώ στις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις Του και να μείνω ακλόνητη στη μαρτυρία μου».

Στη συνέχεια, διάβασα άλλο ένα χωρίο των λόγων του Θεού και κατανόησα καλύτερα τις προθέσεις Του. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Ο Θεός χρησιμοποιεί πολλά και διάφορα περιβάλλοντα για να οδηγήσει στην τελείωση όσους Τον αγαπούν αληθινά και επιδιώκουν την αλήθεια. Δίνει στους ανθρώπους τη δυνατότητα να βιώσουν τα λόγια Του μέσα από διαφορετικά περιβάλλοντα ή δοκιμασίες, κι έτσι να κατανοήσουν την αλήθεια, να Τον γνωρίσουν αληθινά και, τελικά, να κερδίσουν την αλήθεια. Εάν βιώνεις το έργο του Θεού κατ’ αυτόν τον τρόπο, η ζωή-διάθεσή σου θα αλλάξει και θα μπορέσεις να κερδίσεις την αλήθεια και τη ζωή. Πόσα έχετε κερδίσει όλα αυτά τα χρόνια εμπειρίας; (Πολλά.) Άρα, δεν αξίζει τον κόπο να υπομείνεις λίγη ταλαιπωρία και να πληρώσεις ένα κάποιο τίμημα όταν εκτελείς το καθήκον σου; Τι κερδίζεις σε αντάλλαγμα; Έχεις κατανοήσει τόσο μεγάλο κομμάτι της αλήθειας! Είναι ανεκτίμητος θησαυρός αυτός! Τι θέλουν να κερδίσουν οι άνθρωποι με την πίστη στον Θεό; Δεν θέλουν να κερδίσουν την αλήθεια και τη ζωή; Πιστεύεις ότι μπορείς να κερδίσεις την αλήθεια χωρίς να βιώσεις αυτά τα περιβάλλοντα; Σίγουρα όχι. Εάν, όταν σου τυχαίνουν κάποιες ιδιαίτερες δυσκολίες ή αντιμετωπίζεις κάποια ιδιαίτερα περιβάλλοντα, η στάση σου είναι πάντα να τα αποφεύγεις ή να απομακρύνεσαι απ’ αυτά, να προσπαθείς απεγνωσμένα να τα απορρίψεις και να απαλλαγείς από αυτά, εάν δεν θέλεις να αφεθείς στο έλεος των ενορχηστρώσεων του Θεού, δεν είσαι διατεθειμένος να υποταχθείς στις ενορχηστρώσεις και τις διευθετήσεις Του και δεν θέλεις να αφεθείς στον έλεγχο της αλήθειας και θέλεις διαρκώς να κάνεις εσύ κουμάντο και να ελέγχεις οτιδήποτε σε αφορά σύμφωνα με τη σατανική σου διάθεση, τότε, κατά συνέπεια, ο Θεός σίγουρα θα σε κάνει στην άκρη ή θα σε παραδώσει στον Σατανά, και θα είναι καθαρά θέμα χρόνου να συμβεί κάτι τέτοιο. Εάν οι άνθρωποι το κατανοούν αυτό το ζήτημα, πρέπει να γυρίσουν γρήγορα πίσω και να ακολουθήσουν τον δικό τους δρόμο στη ζωή σύμφωνα με το σωστό μονοπάτι που απαιτεί ο Θεός —αυτός ο δρόμος είναι ο σωστός και, όταν ο δρόμος είναι σωστός, αυτό σημαίνει ότι και η κατεύθυνση είναι σωστή» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο). Τα λόγια του Θεού με έκαναν να συνειδητοποιήσω ότι ο Θεός, για να οδηγήσει στην τελείωση και να κερδίσει τους ανθρώπους, κανονίζει διάφορους διωγμούς, δεινά, δοκιμασίες κι εξευγενισμούς για να τους δοκιμάσει. Αυτοί που πιστεύουν πραγματικά στον Θεό και Τον ακολουθούν μπορούν να λάβουν υπόψη τις προθέσεις Του. Όσο επικίνδυνα κι αν είναι τα πράγματα, μπορούν να βασιστούν στον Θεό για να τα βιώσουν, διασφαλίζοντας την ομαλή πρόοδο του έργου της εκκλησίας. Εγώ, όμως, βλέποντας τον κίνδυνο της κατάστασης, φοβήθηκα ότι θα συλλαμβανόμουν, θα βασανιζόμουν και θα έχανα τη ζωή μου, ή ότι μπορεί να μην έμενα ακλόνητη στη μαρτυρία μου, να πρόδιδα τα συμφέροντα του οίκου του Θεού και να έχανα έτσι την ευκαιρία να σωθώ, οπότε θέλησα να κρυφτώ και να σταματήσω να κάνω το καθήκον μου, χωρίς να λάβω καθόλου υπόψη τα συμφέροντα της εκκλησίας. Ήμουν πραγματικά εγωίστρια και ποταπή, χωρίς καθόλου συνείδηση ή λογική! Σκέφτηκα την τότε κατάσταση. Λόγω των συλλήψεων του ΚΚΚ, οι αδελφοί και οι αδελφές είχαν χάσει επαφή και δεν μπορούσαν να ζήσουν την εκκλησιαστική ζωή. Διάφορα επιμέρους έργα της εκκλησίας είχαν μείνει στάσιμα. Πόσο θλιμμένη και ανήσυχη πρέπει να ήταν η καρδιά του Θεού! Σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή, κάποιος πρέπει να σηκωθεί και να επωμιστεί την ευθύνη προκειμένου να προχωρήσει κανονικά το έργο της εκκλησίας. Εγώ, όμως, για την ασφάλειά μου, θέλησα να κρυφτώ σαν χελώνα στο καβούκι της χωρίς να λάβω υπόψη το έργο της εκκλησίας ή τη ζωή-είσοδο των αδελφών. Ήμουν εντελώς εγωίστρια και ποταπή! Σκέφτηκα επίσης τα λόγια του Κυρίου Ιησού: «Διότι όστις θέλει να σώση την ζωήν αυτού, θέλει απολέσει αυτήν· και όστις απολέση την ζωήν αυτού ένεκεν εμού, θέλει ευρεί αυτήν» (Κατά Ματθαίον 16:25). Συλλογίστηκα τα λόγια του Θεού κι έκανα αυτοκριτική. Γιατί ήθελα πάντα να κρύβομαι και να προστατεύω τον εαυτό μου όταν αντιμετώπιζα τους διωγμούς και τις συλλήψεις του ΚΚΚ; Επειδή εκτιμούσα υπερβολικά τη ζωή μου. Έδινα υπερβολική σημασία στη σαρκική ζωή μου και δεν κατανοούσα πλήρως το νόημα της ζωής και του θανάτου. Αν ένας άνθρωπος είναι πρόθυμος να απαρνηθεί τη ζωή του για να ακολουθήσει την οδό του Θεού, ο Θεός τον εγκρίνει. Όπως οι άγιοι σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας, οι οποίοι, για χάρη της διάδοσης του ευαγγελίου του Θεού, βίωσαν επίσης διωγμούς απ’ αυτούς που κατείχαν την εξουσία, και κάποιοι μάλιστα βασανίστηκαν μέχρι θανάτου. Μπορεί τα σώματά τους να πέθαναν φαινομενικά, αλλά μαρτύρησαν για χάρη της δικαιοσύνης κι έμειναν ακλόνητοι στη μαρτυρία τους, οπότε ο Θεός είχε άλλα σχέδια για τις ψυχές τους. Οι θάνατοί τους ήταν πολύτιμοι και δεν ξεχνιούνται απ’ τον Θεό. Αν, όμως, εγώ εγκατέλειπα το καθήκον μου για να προστατέψω εγωιστικά τη σαρκική ζωή μου και να παρατείνω μια αχρεία ύπαρξη, αν και μπορεί να φαινόταν προσωρινά σαν να κρατούσα τον εαυτό μου ασφαλή, ο Θεός θα με απεχθανόταν επειδή δεν έκανα πράξη την αλήθεια και δεν προστάτεψα το έργο της εκκλησίας, και θα συνέχιζα να ζω σαν ένα κινούμενο πτώμα. Όταν το κατάλαβα αυτό, γονάτισα και προσευχήθηκα στον Θεό: «Θεέ μου! Τα πάντα καθορίζονται από Εσένα. Το αν θα συλληφθώ ή όχι είναι επίσης υπό την κυριαρχία και τις ενορχηστρώσεις Σου. Μπορεί αύριο να είμαι εγώ αυτή που θα συλληφθεί, αλλά κι αυτό θα γίνει με την άδειά Σου. Ό,τι κι αν συμβεί αύριο, αφού δεν έχω συλληφθεί σήμερα, είμαι πρόθυμη να κάνω το έργο της εκκλησίας καλά σήμερα. Σου ζητώ να δυναμώσεις την πίστη μου». Αργότερα, συνεργάστηκα αρμονικά με τους αδελφούς και τις αδελφές, και μεταφέραμε σε ασφαλείς τοποθεσίες όλους τους αδελφούς και τις αδελφές που κινδύνευαν. Οι αδελφοί και οι αδελφές μπόρεσαν να συνεχίσουν την εκλησιαστική ζωή τους, και εγώ ένιωσα ένα απερίγραπτο αίσθημα χαράς κι απελευθέρωσης στην καρδιά μου.

Αφότου βίωσα αυτήν την κατάσταση, κέρδισα κάποια πίστη. Όποτε τελείωνα το καθήκον μου και περπατούσα προς το σπίτι μου, μουρμούριζα χωρίς να το θέλω έναν ύμνο. «Θέλω να δω την ημέρα της δόξας του Θεού»:

[…]

2  Με τις αναθέσεις του Θεού στην καρδιά μου, δεν θα γονατίσω ποτέ στον Σατανά. Κι αν σπάσει το κεφάλι μου, κι αν χυθεί το αίμα μου, το θάρρος του λαού του Θεού δεν θα χαθεί. Θα καταθέσω ηχηρή μαρτυρία στον Θεό, και θα ταπεινώσω τους διαβόλους και τον Σατανά. Τον πόνος και τις κακουχίες τις προκαθορίζει ο Θεός· θα είμαι αφοσιωμένος και θα υποταχθώ σ’ Αυτόν μέχρι θανάτου. Ποτέ ξανά δεν θα κάνω τον Θεό να κλάψει και ποτέ ξανά δεν θα Τον κάνω να ανησυχήσει. Θα προσφέρω την αγάπη και την αφοσίωσή μου στον Θεό, και θα ολοκληρώσω την αποστολή μου για να Τον δοξάσω.

3  Τα λόγια του Θεού μού δίνουν πίστη· Και με ακλόνητη θέληση θα ακολουθώ τον Θεό ως το τέλος. Όσο αναπνέω, θα συνεχίσω να κηρύττω το ευαγγέλιο και να δίνω μαρτυρία στον Θεό με ακλόνητη αποφασιστικότητα. […]

Ακολουθήστε τον Αμνό και τραγουδήστε νέα τραγούδια  

Ένα βράδυ του Νοεμβρίου του 2020, έλαβα ένα γράμμα που έλεγε ότι μια άλλη εκκλησία είχε αντιμετωπίσει συλλήψεις κι ότι είχε συλληφθεί μια αδελφή που ήταν υπεύθυνη για την περιφρούρηση των βιβλίων των λόγων του Θεού. Οι επικεφαλής της εκκλησίας, ρισκάροντας τις ζωές τους, είχαν μεταφέρει τα βιβλία σε άλλο μέρος, αλλά λόγω των πολλαπλών συλλήψεων ευρείας κλίμακας σε εκείνη την περιοχή, δεν υπήρχε πλέον κρησφύγετο για να αποθηκευτούν τα βιβλία, και μας χρειάζονταν για να τα μεταφέρουμε γρήγορα σε ασφαλέστερη τοποθεσία. Όταν διάβασα το γράμμα, κυριεύτηκα από πανικό και φόβο, και σκέφτηκα: «Η αδελφή που περιφρουρούσε τα βιβλία μόλις συνελήφθη. Αν και οι επικεφαλής της εκκλησίας ρίσκαραν τις ζωές τους για να μεταφέρουν τα βιβλία, μήπως τους παρακολουθούσε η αστυνομία; Αν παρακολουθούνται, η αστυνομία μπορεί να παρακολουθήσει και να συλλάβει τους αδελφούς, τις αδελφές μου κι εμένα όταν πάμε να μεταφέρουμε τα βιβλία. Ίσως δεν πρέπει να πάω». Συνειδητοποίησα ότι προσπαθούσα να προστατέψω τον εαυτό μου ξανά, οπότε είπα γρήγορα μια σιωπηλή προσευχή στον Θεό, ζητώντας Του να προστατέψει την καρδιά μου και να με βοηθήσει να ηρεμήσω και να μη ζω μέσα στον φόβο. Όταν προσευχήθηκα, σκέφτηκα ένα χωρίο των λόγων του Θεού: «Οι άνθρωποι λένε συχνά το εξής: “ο Θεός κυριαρχεί επί των πάντων” και “τα πάντα είναι στα χέρια του Θεού”. Όταν, όμως, έρχονται αντιμέτωποι με μια κατάσταση, σκέφτονται ως εξής: “Μπορεί όντως να κυριαρχεί πάνω σ’ αυτό ο Θεός; Μπορώ πράγματι να βασιστώ πάνω Του; Καλύτερα να βασιστώ σε άλλους ανθρώπους. Αν τώρα δεν πιάσει αυτό, όλο και κάτι θα σκεφτώ μόνος μου”. Τότε συνειδητοποιούν πόσο ανώριμοι και γελοίοι είναι και πόσο μικρό ανάστημα έχουν. Ξαναγυρίζουν πίσω επειδή θέλουν να βασιστούν στον Θεό, αλλά ανακαλύπτουν ότι και πάλι δεν υπάρχει κανένα μονοπάτι. Παρ’ όλα αυτά, βαθιά μέσα τους, ξέρουν ότι ο Θεός είναι πιστός κι ότι μπορούν να βασιστούν πάνω Του. Απλώς έχουν πάρα πολύ αδύναμη πίστη και είναι πάντα πολύ επιφυλακτικοί. Πώς λύνεται αυτό το πρόβλημα; Πρέπει να βασιστείς στην εμπειρία σου και στην επιδίωξη και την κατανόηση της αλήθειας. Τότε μόνο μπορείς να αναπτύξεις αληθινή πίστη. Όσο περισσότερη εμπειρία έχεις κι όσο περισσότερο στηρίζεσαι στον Θεό, τόσο περισσότερο νιώθεις ότι μπορείς να βασίζεσαι πάνω Του. Κι όσο βιώνεις όλο και περισσότερα ζητήματα, και βλέπεις πως ο Θεός σε προστατεύει ξανά και ξανά, βοηθώντας σε να ξεπερνάς τις δυσκολίες και να αποφεύγεις τους κίνδυνους, αποκτάς υποσυνείδητα αληθινή πίστη κι εμπιστοσύνη στον Θεό. Νιώθεις ότι ο Θεός είναι φερέγγυος κι αξιόπιστος. Αυτήν την πίστη πρέπει να έχεις πρώτα απ’ όλα στην καρδιά σου» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο). Για να έχουμε αληθινή πίστη στον Θεό, πρέπει να βιώνουμε πράγματα. Μόνο αφού βιώσουμε τέτοιες εμπειρίες μπορούμε να εκτιμήσουμε την παντοδυναμία και την κυριαρχία του Θεού. Σκέφτηκα τις μαζικές συλλήψεις της προηγούμενης χρονιάς. Αντιμετωπίσαμε μια επικίνδυνη κατάσταση, αλλά βασιζόμενοι στον Θεό, την καθοδήγηση των λόγων Του και την προσευχή, τα βγάλαμε πέρα και γίναμε μάρτυρες της προστασίας, της παντοδυναμίας και της κυριαρχίας του Θεού. Τώρα, πρέπει να έχω πίστη στον Θεό και να μεταφέρω γρήγορα τα βιβλία των λόγων Του. Την επόμενη μέρα, έφτασα στο σημείο συνάντησης μαζί με τους αδελφούς και τις αδελφές μου. Καθώς μεταφέραμε τα βιβλία, είδαμε την αστυνομία να ελέγχει αυτοκίνητα, οπότε προσευχηθήκαμε στον Θεό και κρυφτήκαμε για λίγο σε ένα μικρό μονοπάτι. Στο τέλος, μεταφέραμε με επιτυχία τα βιβλία σε ένα κρησφύγετο.

Βιώνοντας διωγμούς και δεινά, κατανόησα τελικά την εγωιστική και ποταπή φύση μου. Είδα επίσης τη σοφία του Θεού που χρησιμοποιεί τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα για να παρέχει υπηρεσίες, και κατανόησα καλύτερα την παντοδυναμία και την κυριαρχία του Θεού. Η πίστη μου στον Θεό δυνάμωσε ακόμη περισσότερο.