Ενώ υπηρετούσα ως επικεφαλής, απέβαλα μια αδελφή από την εκκλησία που δεν άξιζε να αποβληθεί, και την καταδίκασα άδικα, επειδή ήμουν ανεύθυνη και δεν είχα αρχές στο καθήκον μου. Αργότερα, επετράπη στην αδελφή να επιστρέψει στην εκκλησία κι εγώ θεωρήθηκα ψευδής επικεφαλής και απομακρύνθηκα από τη θέση μου επειδή δεν έκανα πραγματικό έργο. Η εκκλησία μού έδωσε εντολή ν’ αφιερώσω κάποιον χρόνο για να κάνω την αυτοκριτική μου κι εγώ ήμουν αρκετά πρόθυμη να κατανοήσω τον εαυτό μου μέσω της αυτοκριτικής και να μετανοήσω αληθινά. Εκείνη την εποχή, ζούσα μαζί με την αδελφή Τσιν Κεν. Μια επικεφαλής εκκλησίας ονόματι Λι Τζινγκ ερχόταν συχνά να ρωτήσει την Τσιν Κεν για διάφορες πτυχές του καθήκοντός της. Έλεγε, επίσης, στην Τσιν Κεν για ελλείψεις που είχε παρατηρήσει σε άλλους αδελφούς και αδελφές και ότι τους είχε κλαδέψει. Στην αρχή, δεν έδινα πολλή σημασία, όσο, όμως, περνούσε ο καιρός κι εκείνη συνέχιζε να μιλάει τακτικά κατ’ αυτόν τον τρόπο, άρχισα να σκέφτομαι: «Μήπως κρίνεις και υποτιμάς τους άλλους πίσω από την πλάτη τους για να κάνεις επίδειξη; Μπορείς πραγματικά να επιτυγχάνεις αποτελέσματα απλά και μόνο επιπλήττοντας τους αδελφούς και τις αδελφές όταν έχουν προβλήματα, αντί να συναναστρέφεσαι την αλήθεια ώστε να επιλύσεις τα ζητήματά τους;» Σκέφτηκα να το αναφέρω στη Λι Τζινγκ, κατόπιν, όμως, μου ήλθε το εξής στον νου: «Υποτίθεται ότι βρίσκομαι σε περίοδο αυτοκριτικής μετά την απαλλαγή από τα καθήκοντά μου —τι θα συμβεί αν δεν αποδεχτεί τα σχόλιά μου και πει ότι δεν συμπεριφέρομαι όπως θα έπρεπε κατά την περίοδο της αυτοκριτικής μου; Εάν οι ανώτεροι επικεφαλής εξετάσουν την κατάστασή μου και η Λι Τζινγκ πει ότι δεν έχω αλλάξει, ποιος ξέρει πόσο θα χρειαστεί μέχρι ν’ αναλάβω ένα νέο καθήκον; Ξέχνα το, καλύτερα να μην αναφέρω τίποτα». Όμως, μετά από αυτό, ένιωθα και πάλι άβολα. Ήταν σαν ν’ αδιαφορώ αγνοώντας αυτό το πρόβλημα που είχα διαπιστώσει στη Λι Τζινγκ. Αργότερα, όταν άκουσα τη Λι Τζινγκ να κρίνει και να υποτιμά αδελφούς και αδελφές και να κάνει επίδειξη ξανά, της το επισήμανα. Εξωτερικά, φάνηκε ν’ αποδέχεται την κριτική μου, όμως συνέχισε να ενεργεί με τον ίδιο τρόπο. Της επισήμανα το θέμα αρκετές φορές, όμως δεν άλλαζε τακτική. Σκέφτηκα μέσα μου: «Φαίνεται ν’ αναγνωρίζει το πρόβλημά της, όμως δεν αλλάζει ποτέ τη συμπεριφορά της. Δεν αποδέχεται την αλήθεια. Ίσως να την αναζητήσω και μετά ν’ αναλύσω και να συναναστραφώ μαζί της την αδυναμία της ν’ αποδεχτεί την αλήθεια. Έτσι θα τη βοηθούσα». Έπειτα, όμως, σκέφτηκα: «Της το έχω αναφέρει ήδη αρκετές φορές. Κι αν, όταν επαναφέρω το ζήτημα, όχι μόνο δεν το αποδεχτεί, αλλά στη συνέχεια με καταδικάσει; Υποτίθεται ότι βρίσκομαι σε περίοδο αυτοκριτικής τώρα —θα εξακολουθώ να έχω ευκαιρία να σωθώ αν με αποβάλουν; Ξέχνα το, καλύτερα να κάτσω φρόνιμα και να σιωπήσω».

Αργότερα, άρχισα να φιλοξενώ δύο αδελφές, την Τσιν Κεν και τη Σία Γιου. Ένα πρωί, άκουσα τη Λι Τζινγκ να τις επιπλήττει επειδή επιτελούσαν πολύ αργά το έργο κάθαρσης της εκκλησίας, λέγοντας ότι η επικεφαλής της θα είχε κακή γνώμη για κείνη εξαιτίας της καθυστέρησης αυτής. Οι δύο αδελφές απάντησαν λέγοντας: «Η αποβολή ενός μέλους της εκκλησίας είναι σοβαρή υπόθεση. Πρέπει να επαληθεύσουμε και να κατανοήσουμε όλες τις πτυχές της κατάστασης προτού προχωρήσουμε. Εάν βιαστούμε, πιθανό να καταδικάσουμε άδικα κάποιους». Όμως, η Λι Τζινγκ δεν ήθελε να το αποδεχτεί αυτό κι είπε ότι σκόπευε να καταδικάσει την αδελφή Τσανγκ Τζινγκ ως κακό άνθρωπο και να την αποβάλει. Στην πραγματικότητα, η Τσανγκ Τζινγκ είχε απλώς αλαζονική διάθεση —ενόσω υπηρετούσε ως διακόνισσα του ευαγγελίου, δεν μπορούσε να συναναστραφεί την αλήθεια για να επιλύσει ζητήματα και διαρκώς επέπληττε τους άλλους και τους έκανε να αισθάνονται περιορισμένοι. Όμως, δεν είχε την ουσία ενός κακού ανθρώπου και δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για αποβολή. Η Τσιν Κεν και η Σία Γιου διαφώνησαν τότε με τη Λι Τζινγκ και υποστήριξαν ότι η συμπεριφορά της Τσανγκ Τζινγκ δεν πληρούσε τα πρότυπα της αποβολής. Σημείωσαν, επίσης, ότι η Τσανγκ Τζινγκ είχε κατανοήσει κάπως τις προηγούμενες παραβάσεις της μέσω αυτοκριτικής. Ωστόσο, η Λι Τζινγκ όχι μόνο αγνόησε τα επιχειρήματά τους, αλλά και τις επέπληξε, λέγοντας ότι, αν δεν απέβαλλαν την Τσανγκ Τζινγκ, θα προστάτευαν έναν κακό άνθρωπο και θα παρακώλυαν το έργο κάθαρσης της εκκλησίας. Όταν το άκουσα αυτό, σκέφτηκα: «Το έργο κάθαρσης της εκκλησίας είναι εξαιρετικά σημαντικό και πρέπει να επιτελείται σύμφωνα με τις αρχές. Η Λι Τζινγκ διαπράττει το κακό καταδικάζοντας αυθαίρετα και αποβάλλοντας κάποια που δεν πληροί τις προδιαγραφές αποβολής, μόνο και μόνο για να διαφυλάξει τη φήμη και τη θέση της!» Σκέφτηκα να το επισημάνω αυτό στη Λι Τζινγκ, έπειτα, όμως, σκέφτηκα: «Εγώ απλώς φιλοξενώ τους αδελφούς και τις αδελφές μου και τα λόγια μου δεν μετράνε πολύ. Ακόμη κι αν της το αναφέρω, μπορεί να μην αποδεχτεί την κριτική μου. Καλύτερα να μείνω έξω απ’ αυτό». Με αυτό το σκεπτικό, τελικά κράτησα το στόμα μου κλειστό. Το ίδιο απόγευμα, άκουσα ότι η Λι Τζινγκ είχε αναγκάσει τις δύο αδελφές να βάλουν σε τάξη όλες τις πληροφορίες για την Τσανγκ Τζινγκ, προετοιμάζοντας την αποβολή της. Οι δύο αδελφές εξέφρασαν για μια ακόμη φορά τις ανησυχίες τους ότι η συμπεριφορά της Τσανγκ Τζινγκ δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις αποβολής και ζήτησαν από τη Λι Τζινγκ να διευρύνει την αναζήτησή της. Όμως, η Λι Τζινγκ δεν ήθελε να ακούσει, και καταδίκασε για μια ακόμη φορά τις αδελφές λέγοντας ότι παρακώλυαν το έργο κάθαρσης και ότι προστάτευαν έναν κακό άνθρωπο. Αφού το είπε αυτό, όρμησε έξω από το δωμάτιο. Θυμήθηκα το δικό μου ιστορικό όταν δεν έκανα το καθήκον μου σύμφωνα με τις αρχές, και είχα καταδικάσει άδικα ένα μέλος της εκκλησίας επειδή δεν είχα επαληθεύσει τα στοιχεία της υπόθεσης όσον αφορά την αποβολή της. Όταν πήγα να ζητήσω συγγνώμη από την αδελφή που είχε αποβληθεί, μου είπε ότι της είχε προκαλέσει μεγάλο πόνο και ταλαιπωρία να μην μπορεί να παρευρίσκεται σε συναθροίσεις ή να διαβάζει τα λόγια του Θεού. Αυτό με είχε κάνει να νιώσω πάρα πολλές τύψεις κι ενοχές. Το κακό που είχα προκαλέσει σ’ εκείνη την αδελφή κι η ζημιά που είχα κάνει στη ζωή της ήταν ανεπανόρθωτα, ενώ το όλο μαρτύριο είχε αφήσει μια μόνιμη κηλίδα στη ζωή μου ως πιστής. Εάν το ζήτημα της αποβολής της Τσανγκ Τζινγκ σταθμιζόταν σύμφωνα με τις αρχές, η συμπεριφορά της δεν θα κρινόταν αρκετά σοβαρή ώστε να αξίζει ν’ αποβληθεί. Κι όμως, η Λι Τζινγκ ήταν αποφασισμένη να την αποβάλει για να διαφυλάξει τη φήμη και τη θέση της. Ήταν μια κακή πράξη! Εκείνο το βράδυ, στριφογύριζα στο κρεβάτι μου χωρίς να μπορώ να κοιμηθώ —σκεφτόμουν συνεχώς ότι όταν οι δύο αδελφές συναναστράφηκαν με τη Λι Τζινγκ, εκείνη δεν ήταν δεκτική, και μάλιστα τις είχε καταδικάσει αυθαίρετα. Δεν χρησιμοποιούσε τη θέση της για να τις καταπιέσει και να τις περιορίσει; Σκέφτηκα ότι όφειλα ν’ αναζητήσω τη Λι Τζινγκ και να συναναστραφώ μαζί της ώστε να διαφυλάξω το έργο της εκκλησίας. Τότε, όμως, σκέφτηκα ότι η Λι Τζινγκ δεν είχε αποδεχτεί τις προτάσεις μου στο παρελθόν. Τι θα έκανα εάν με καταδίκαζε ως κάποια που παρακώλυε και διατάρρασε το έργο της κάθαρσης όταν το ανέφερα ξανά; Είχα ήδη απαλλαγεί από τα καθήκοντά μου λόγω της παράβασής μου και βρισκόμουν ακόμη σε περίοδο αυτοκριτικής. Τι θα έκανα αν με απέβαλλαν από την εκκλησία με βάση αυτούς τους χαρακτηρισμούς; Όταν μου πέρασε αυτό από τον νου, άρχισα ν’ αμφιταλαντεύομαι.

Μετά απ’ αυτό, ήλθα ενώπιον του Θεού για ν’ αναζητήσω και να προσευχηθώ και διάβασα το εξής χωρίο του λόγου Του: «Όλοι σας λέτε ότι λαμβάνετε υπόψη το φορτίο του Θεού και ότι θα υποστηρίξετε τη μαρτυρία της εκκλησίας, όμως ποιος ανάμεσά σας έχει λάβει αληθινά υπόψη το φορτίο του Θεού; Διερωτήσου το εξής: Είσαι κάποιος που λαμβάνει υπόψη το φορτίο του Θεού; Μπορείς να κάνεις πράξη τη δικαιοσύνη για τον Θεό; Μπορείς να ορθώσεις το ανάστημά σου και να μιλήσεις για Μένα; Μπορείς να κάνεις ακλόνητα πράξη την αλήθεια; Είσαι αρκετά θαρραλέος ώστε να αγωνιστείς ενάντια σε όλες τις πράξεις του Σατανά; Θα μπορούσες να παραμερίσεις τα συναισθήματά σου και να εκθέσεις τον Σατανά για χάρη της αλήθειας Μου; Μπορείς να επιτρέψεις να ικανοποιηθούν μέσα σου οι προθέσεις Μου; Έχεις προσφέρει την καρδιά σου στις κρίσιμες στιγμές; Είσαι κάποιος που ακολουθεί το θέλημά Μου;» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ομιλίες του Χριστού στην αρχή, Κεφάλαιο 13). Η κρίση του λόγου του Θεού με γέμισε ντροπή κι ήθελα να κρυφτώ. Όταν απαλλάχτηκα από τα καθήκοντά μου, έλεγα συνέχεια ότι ήθελα να κάνω την αυτοκριτική μου και να μετανοήσω, τίποτε όμως στη συμπεριφορά μου δεν έδειχνε μετάνοια. Γνώριζα καλά ότι η Λι Τζινγκ πήγαινε ενάντια στις αρχές στο έργο της κάθαρσης για να διατηρήσει τη θέση και τη φήμη της κι ότι θα έβλαπτε τη ζωή-είσοδο των αδελφών και το έργο της εκκλησίας. Ανησυχούσα όμως ότι, αν συναναστρεφόμουν μαζί της, δεν θα το αποδεχόταν και θα με κατηγορούσε ότι παρακώλυα και διατάρασσα το έργο κάθαρσης της εκκλησίας και θα με απέβαλλε. Προκειμένου να προστατεύσω τον εαυτό μου, δεν είχα τολμήσει να πω τίποτα όταν είχα διακρίνει ξεκάθαρα ένα πρόβλημα. Δεν είχα το παραμικρό αίσθημα δικαιοσύνης. Συνειδητοποίησα ότι αν η Λι Τζινγκ όντως απέβαλλε την Τσανγκ Τζινγκ, όχι μόνο θα πλήγωνε την Τσανγκ Τζινγκ, αλλά θα κηλιδωνόταν από μια παράβαση. Ήξερα ότι έπρεπε να σταματήσω να είμαι ανθρωπάρεσκη. Τώρα που είχα δει ότι η Λι Τζινγκ βρισκόταν στο ίδιο μονοπάτι προς την αποτυχία στο οποίο είχα βαδίσει κι εγώ κάποτε, έπρεπε να επισημάνω το πρόβλημά της και να την κάνω να καταλάβει πόσο σοβαρές θα ήταν οι συνέπειες των πράξεών της. Μετά από αυτό, συναντήθηκα με τη Λι Τζινγκ και συναναστράφηκα μαζί της πάνω στη δική μου εμπειρία όταν κατηγόρησα άδικα κάποια επειδή δεν την απέβαλα με βάση τις αρχές. Όμως η Λι Τζινγκ δεν ήθελε να αποδεχτεί αυτά που έλεγα, και μάλιστα μου είπε ότι έπρεπε ν’ ασχολούμαι μόνο με τη φιλοξενία αδελφών και να μην εμπλέκομαι στο έργο της κάθαρσης, εφόσον βρισκόμουν ακόμη σε περίοδο αυτοκριτικής μετά την απαλλαγή από τα καθήκοντά μου. Απογοητεύτηκα λίγο όταν το είπε αυτό και σκέφτηκα: «Μήπως υπερβαίνω τα όριά μου; Μήπως με αντιπαθήσει ακόμη περισσότερο εάν της το θέσω ξανά; Εάν όντως την προσβάλω, δεν θα προσπαθήσει να μου κάνει τη ζωή δύσκολη; Όμως η ουσία της συμπεριφοράς της Λι Τζινγκ είναι πραγματικά σοβαρή, και θα είναι πολύ επικίνδυνο για εκείνη αν συνέχιζε έτσι!» Όταν το συνειδητοποίησα αυτό, προσευχήθηκα στον Θεό ζητώντας Του να με καθοδηγήσει σε αυτήν την περίσταση.

Δύο μέρες αργότερα, η Λι Τζινγκ ήλθε στην κατοικία μας, με πήρε παράμερα και ζήτησε την άποψή μου για το ότι σκόπευε ν’ απαλλάξει την Τσιν Κεν από τα καθήκοντά της, ότι άφηνε τα αισθήματά της να υπαγορεύουν το πώς έκανε το καθήκον της και ότι παρακώλυε το έργο της κάθαρσης. Είπα: «Η Τσιν Κεν φέρει μεγάλο φορτίο στο καθήκον της κι αντιμετώπισε την υπόθεση της Τσανγκ Τζινγκ σύμφωνα με τις αρχές. Δεν βλέπω πώς παρακώλυσε το έργο της κάθαρσης». Όμως, η Λι Τζινγκ επέμενε ότι η Τσανγκ Τζινγκ ήταν κακός άνθρωπος κι έπρεπε ν’ αποβληθεί. Ισχυρίστηκε, επίσης, ότι ο λόγος για τον οποίο δεν υπήρχε πρόοδος στο έργο της κάθαρσης ήταν ότι η Τσιν Κεν προστάτευε την Τσανγκ Τζινγκ. Σοκαρίστηκα πολύ όταν την άκουσα να το λέει αυτό —η Τσιν Κεν ενεργούσε σύμφωνα με τις αρχές όταν εναντιώθηκε στην αποβολή της Τσανγκ Τζινγκ. Πώς μπορούσε η Λι Τζινγκ να την απαλλάξει από τα καθήκοντά της τόσο αυθαίρετα; Απάντησα βιαστικά: «Δεν μπορούμε ν’ αποβάλουμε ή ν’ απαλάσσουμε αυθαίρετα ανθρώπους από τα καθήκοντά τους, και να μην παίρνουμε στα σοβαρά τις ζωές των αδελφών μας μόνο και μόνο επειδή θέλουμε να προστατεύσουμε τη δική μας φήμη και θέση. Έχω ήδη μια παράβαση στον φάκελό μου επειδή δεν έκανα το καθήκον μου σύμφωνα με τις αρχές —σε παρακαλώ, μην ακολουθήσεις το ίδιο μονοπάτι προς την αποτυχία με εμένα! Πρέπει να κάνουμε τα καθήκοντά μας αυστηρά σύμφωνα με τις αρχές». Η Λι Τζινγκ απάντησε θυμωμένη: «Εγώ, έχω ήδη πάρει την απόφαση ν’ απαλλάξω την Τσιν Κεν από τα καθήκοντά της. Ό,τι και να πεις δεν θα μου αλλάξεις γνώμη». Όταν το άκουσα αυτό, θύμωσα κι ένιωσα αβοήθητη. Σκέφτηκα: «Δεν έχω την πολυτέλεια να σε προσβάλω, οπότε θα πρέπει να ρίξω τους τόνους. Σε κάθε περίπτωση, εγώ σου είπα την άποψή μου κι εξαρτάται από σένα αν θα τη δεχτείς ή όχι». Μετά από αυτό, κράτησα το στόμα μου κλειστό. Τελικά, η Λι Τζινγκ απάλλαξε παραταύτα την Τσιν Κεν από τα καθήκοντά της και μετέθεσε κι εμένα σε μια απομακρυσμένη τοποθεσία να κάνω το καθήκον μου. Ισχυρίστηκε ότι η μετακίνηση γινόταν για τη δική μου ασφάλεια —είπε ότι το ΚΚΚ ενίσχυε την εκστρατεία καταστολής και συλλήψεων και, δεδομένου ότι προηγουμένως ήμουν επικεφαλής κι ήξερα πολλά για την εκκλησία, θα ήταν καλύτερο να μην έχω άμεση επαφή με τους αδελφούς και τις αδελφές. Μου είπε επίσης ότι, στο εξής, ό,τι γράμματα έστελνα ή λάμβανα, θα έπρεπε να περνούν από αυτήν. Προτού καν προλάβω ν’ απαντήσω, με διέκοψε λέγοντας: «Έχω κι άλλα θέματα ν’ ασχοληθώ τώρα», κι έφυγε γρήγορα με το ποδήλατό της. Στάθηκα στο κατώφλι του σπιτιού μου παρακολουθώντας τη ν’ απομακρύνεται, ενώ δάκρυα κυλούσαν στο πρόσωπό μου. Σκέφτηκα: «Ώστε τώρα με περιορίζεις και προσπαθείς να με ελέγξεις;» Όσο πιο πολύ το σκεφτόμουν, τόσο περισσότερο ένιωθα να πνίγομαι. Ξανασκέφτηκα τη συμπεριφορά της Λι Τζινγκ εκείνη την περίοδο: όταν της έκανα μια υπόδειξη, εκείνη δεν την αποδέχτηκε και μάλιστα με απείλησε, λέγοντας ότι θα έπρεπε ν’ ασχολούμαι μόνο με τη φιλοξενία των αδελφών και να μην ξεπερνώ τα όριά μου. Στη συνέχεια, επειδή ανησυχούσε ότι θ’ αποκαλύπτονταν οι κακές της πράξεις, με ξαπόστειλε σε μια απομακρυσμένη τοποθεσία και δεν με άφηνε να επικοινωνώ με τους άλλους αδελφούς και αδελφές, με τη δικαιολογία ότι προσπαθούσε απλώς να με προστατεύσει. Ήταν πολύ ύπουλη και δόλια! Για να διατηρήσει τη θέση και τη φήμη της, καταπίεζε και καταδίκαζε οποιονδήποτε δεν συμμορφωνόταν με τις εντολές της, ακολουθώντας τον κανόνα του Σατανά «Εκείνοι που συμμορφώνονται μαζί μου ας ευημερήσουν, κι εκείνοι που μου αντιστέκονται ας χαθούν». Δεν συμπεριφερόταν σαν αντίχριστος; Ήξερα ότι δεν μπορούσα να συνεχίσω να συμβιβάζομαι, κι ότι έπρεπε ν’ αναφέρω τη Λι Τζινγκ και να εκθέσω τις κακές της πράξεις. Το πρόβλημα ήταν ότι οτιδήποτε έγραφα θα έπρεπε να περάσει από κείνη. Αν μάθαινε ότι είχα γράψει επιστολή καταγγέλοντάς την, υπήρχε πιθανότητα να με καταπιέσει ακόμη περισσότερο. Αν σκαρφιζόταν μια κατηγορία εναντίον μου και με απόβαλλε από την εκκλησία, τι πιθανότητες θα είχα να σωθώ τότε; Όταν μου πέρασε αυτό από τον νου, μαζεύτηκα ξανά κι ένιωσα απίστευτα βασανισμένη.

Τις επόμενες μέρες, στο μυαλό μου στριφογύριζαν συνεχώς οι επαφές που είχα προηγουμένως με τη Λι Τζινγκ και δεν είχα καμία όρεξη να κάνω το καθήκον μου. Ένα βράδυ, αποφάσισα τελικά να γράψω μια επιστολή για ν’ αναφέρω τη Λι Τζινγκ, καθώς όμως έγραφα, άρχισα να σκέφτομαι: «Εάν την καταγγείλω, μήπως σκεφτούν οι υπόλοιποι αδελφοί και αδελφές ότι δεν συμπεριφέρομαι όπως θα έπρεπε κατά την περίοδο αυτοκριτικής; Όταν απαλλάχθηκε η Τσιν Κεν από τα καθήκοντά της, δεν θυμάμαι ν’ άκουσα ότι κατήγγειλε τη Λι Τζινγκ. Μήπως φανεί ότι προσπαθώ να επιδειχθώ αν την καταγγείλω; Πρώτα, έκανα στη Λι Τζινγκ κάποιες υποδείξεις και τώρα την καταγγέλω. Αν το μάθει, μήπως πιστέψει ότι δεν μπορώ να ξεχάσω αυτό το πρόβλημα που βλέπω σε κείνη;» Διέγραψα την επιστολή αφού τα συνειδητοποίησα όλα αυτά, ένιωσα όμως και ενοχές που το έκανα. Δεδομένου τού πώς με καταπίεζε η Λι Τζινγκ, αν δεν την ανέφερα, ποιος ξέρει ποιον άλλον θα καταπίεζε στο μέλλον. Δεν κοιμήθηκα σχεδόν καθόλου εκείνο το βράδυ. Ήλθα ενώπιον του Θεού και προσευχήθηκα ως εξής: «Θεέ μου, θέλω ν’ αναφέρω τη Λι Τζινγκ, όμως φοβάμαι ότι θα με καταπιέσει ακόμη περισσότερο όταν το μάθει. Θεέ μου, δεν ξέρω πώς να ξεπεράσω αυτήν την κατάσταση, Σε παρακαλώ, καθοδήγησέ με».

Αργότερα, συνάντησα το εξής χωρίο των λόγων του Θεού: «Πρέπει να εισέλθεις από τη θετική πλευρά, να είσαι ενεργητικός και όχι παθητικός. Πρέπει να παραμένεις ακλόνητος απέναντι σε οποιονδήποτε και οτιδήποτε, σε οποιεσδήποτε συνθήκες και δεν πρέπει να επηρεάζεσαι από τα λόγια κανενός. Πρέπει η διάθεσή σου να είναι σταθερή. Οτιδήποτε κι αν λένε οι άνθρωποι, πρέπει να κάνεις αμέσως πράξη αυτό που γνωρίζεις πως είναι η αλήθεια. Πρέπει να αφήνεις πάντοτε τα λόγια Μου να εργάζονται μέσα σου, ανεξάρτητα από το ποιον μπορεί να έχεις απέναντί σου· πρέπει να είσαι σε θέση να παραμείνεις ακλόνητος στη μαρτυρία σου σ’ Εμένα και να νοιάζεσαι για τα φορτία Μου. Δεν πρέπει να συμφωνείς με τους άλλους στα τυφλά χωρίς να έχεις τις δικές σου ιδέες. Αντιθέτως, πρέπει να έχεις το κουράγιο να ορθώνεις το ανάστημά σου και να αντιτίθεσαι σε ό,τι δεν συμμορφώνεται με την αλήθεια. Εάν γνωρίζεις ξεκάθαρα ότι κάτι είναι λάθος, κι όμως δεν έχεις το κουράγιο να το εκθέσεις, τότε δεν κάνεις πράξη την αλήθεια. Θες να πεις κάτι, αλλά δεν τολμάς να το πεις, οπότε υπεκφεύγεις και μετά αλλάζεις το θέμα· ο Σατανάς είναι μέσα σου και σε συγκρατεί, σε κάνει να μιλάς χωρίς κανένα αποτέλεσμα, και αδυνατείς να επιμείνεις έως τέλους. Εξακολουθείς να τρέφεις φόβο μέσα στην καρδιά σου, κι αυτό άραγε δεν οφείλεται στο ότι εξακολουθεί η καρδιά σου να είναι γεμάτη ιδέες του Σατανά;» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ομιλίες του Χριστού στην αρχή, Κεφάλαιο 12). Μέσα από τα λόγια του Θεού, έμαθα ότι ο Θεός αγαπά όσους προστατεύουν το έργο της εκκλησίας. Όταν βλέπουν κάτι που παραβιάζει τις αρχές και βλάπτει τα συμφέροντα της εκκλησίας, μπορούν να κάνουν πράξη την αλήθεια για να προστατεύσουν το έργο της εκκλησίας. Αντιθέτως, ο Θεός αηδιάζει με όσους συμφωνούν τυφλά με τους άλλους και ενεργούν μόνο εγωιστικά και ποταπά για να προστατεύσουν τα δικά τους συμφέροντα. Παραμένουν αδιάφοροι όταν παρακολουθούν το έργο της εκκλησίας να ζημιώνεται. Καθώς στοχαζόμουν τη συμπεριφορά μου εκείνη την περίοδο, συνειδητοποίησα ότι, μολονότι ήξερα ότι ήταν απρεπές η Λι Τζινγκ να κρίνει άλλους αυθαίρετα πίσω από την πλάτη τους και να επιδεικνύεται, εγώ ανησυχούσα μήπως την προσβάλω εάν συνέχιζα να μιλώ ανοιχτά. Έτσι, για να προστατεύσω τα δικά μου συμφέροντα, είχα υποτιμήσει το ζήτημα όταν της το έθιξα. Για να διατηρήσει τη φήμη και τη θέση της, η Λι Τζινγκ είχε επιμείνει να χαρακτηρίζει την Τσανγκ Τζινγκ κακό άνθρωπο και να θέλει να την αποβάλει, είχε κατηγορήσει την Τσιν Κεν και τη Σία Γιου ότι παρακωλύουν το έργο της κάθαρσης κι είχε απαλλάξει την Τσιν Κεν από τα καθήκοντά της. Ήξερα ότι αυτές οι συμπεριφορές παραβίαζαν τις αρχές, ότι έκανε το κακό και αντιστεκόταν στον Θεό. Ανησυχούσα όμως ότι, εάν εξέθετα άμεσα την ουσία των όσων είχε κάνει, θα μου έκανε τη ζωή δύσκολη και θα με απέβαλε με βάση τον ισχυρισμό ότι παρακώλυα και διατάρασσα το έργο κάθαρσης της εκκλησίας. Της έδωσα, λοιπόν, απλώς μερικές συμβουλές και την προέτρεψα ν’ αλλάξει τη συμπεριφορά της, επιτρέποντάς της να συνεχίσει να πράττει το κακό με θράσος. Επειδή ανησυχούσε ότι θα κατήγγειλα τις ενέργειές της, η Λι Τζινγκ στη συνέχεια με απομόνωσε και δεν με άφηνε να έχω επαφές με άλλους αδελφούς και αδελφές. Έβλεπα καθαρά ότι προσπαθούσε να καλύψει τις κακές της πράξεις. Θα έπρεπε να έχω κάνει το βήμα να την εκθέσω και να την αναφέρω, όμως φοβόμουν μην την προσβάλω και δεν είχα καν το θάρρος να γράψω μια επιστολή αναφοράς. Ζούσα μια ποταπή ζωή, ήμουν μια δειλή που δεν τολμούσε να κάνει πράξη την αλήθεια. Δεν σκεφτόμουν το έργο της εκκλησίας ούτε έδειχνα καμία έγνοια για την πιθανή ζημιά που προκαλούνταν στη ζωή των αδελφών. Δεν είχα το παραμικρό αίσθημα δικαιοσύνης, ήμουν πολύ εγωίστρια και ποταπή!

Καθώς συνέχισα να αναζητώ, συνάντησα τα εξής χωρία των λόγων του Θεού: «Η συνείδηση και η λογική θα πρέπει να είναι και τα δύο συστατικά της ανθρώπινης φύσης ενός ατόμου. Είναι και τα δύο τα πιο θεμελιώδη και τα πιο σημαντικά πράγματα. Τι είδους άνθρωπος είναι αυτός που δεν έχει συνείδηση και δεν έχει τη λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης; Γενικά μιλώντας, είναι ένας άνθρωπος που δεν έχει ανθρώπινη φύση και ένας άνθρωπος με πραγματικά απαίσια ανθρώπινη φύση. Πιο συγκεκριμένα, τι χαρακτηριστικά συναντά κανείς σε τέτοιους ανθρώπους; Ποιες συγκεκριμένες εκδηλώσεις έλλειψης ανθρώπινης φύσης έχουν; (Είναι εγωιστές και ευτελείς.) Οι εγωιστές και ευτελείς άνθρωποι είναι επιπόλαιοι στις πράξεις τους και αφήνουν τα πράγματα να γίνονται μόνα τους αν δεν τους επηρεάζουν προσωπικά. Δεν σκέφτονται τα συμφέροντα του οίκου του Θεού ούτε λαμβάνουν υπόψη τις προθέσεις του Θεού. Δεν έχουν κανένα αίσθημα φορτίου ή ευθύνης σε ό,τι αφορά την εκτέλεση των καθηκόντων τους ή την κατάθεση μαρτυρίας για τον Θεό. […] Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που δεν αναλαμβάνουν καμία ευθύνη, ανεξάρτητα από το τι καθήκον κάνουν. Δεν αναφέρουν άμεσα στους ανωτέρους τους τα προβλήματα που ανακαλύπτουν. Όταν βλέπουν ανθρώπους να προκαλούν διατάραξη και αναστάτωση, κάνουν τα στραβά μάτια. Όταν βλέπουν κακούς ανθρώπους να κάνουν κακό, δεν προσπαθούν να τους σταματήσουν. Δεν προστατεύουν καθόλου τα συμφέροντα του οίκου του Θεού ούτε σκέφτονται στο ελάχιστο ποιο είναι το καθήκον και η ευθύνη τους. Όταν άνθρωποι σαν κι αυτούς κάνουν το καθήκον τους, δεν κάνουν αληθινό έργο και ενδίδουν στις ανέσεις· είναι ανθρωπάρεσκοι, μιλούν και ενεργούν μόνο για τη δική τους ματαιοδοξία, το γόητρο, τη θέση και τα συμφέροντά τους, και είναι πρόθυμοι να καταβάλουν λίγη προσπάθεια και ενέργεια μόνο σε πράγματα που τους ωφελούν» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Προσφέροντας κανείς την καρδιά του στον Θεό, μπορεί να κερδίσει την αλήθεια). «Προτού βιώσουν οι άνθρωποι το έργο του Θεού και κατανοήσουν την αλήθεια, η φύση του Σατανά είναι αυτή που αναλαμβάνει τον έλεγχο και τους εξουσιάζει εκ των έσω. Τι περιλαμβάνει ακριβώς αυτή η φύση; Για παράδειγμα, γιατί είσαι εγωιστής; Γιατί προστατεύεις τη θέση σου; Γιατί επηρεάζεσαι τόσο από τα αισθήματά σου; Γιατί σου αρέσουν εκείνα τα άδικα πράγματα και εκείνα τα κακά πράγματα; Πού βασίζεται η αρέσκειά σου για αυτά τα πράγματα; Από πού προέρχονται αυτά τα πράγματα; Γιατί σου αρέσουν και τα αποδέχεσαι; Τώρα πια έχετε όλοι σας φτάσει στο σημείο να καταλάβετε το εξής: Ο κύριος λόγος είναι ότι βρίσκονται μέσα στον άνθρωπο τα δηλητήρια του Σατανά. Ποια είναι λοιπόν τα δηλητήρια του Σατανά; Πώς μπορούν να εκφραστούν; Για παράδειγμα, αν ρωτήσεις τους ανθρώπους: “Πώς θα πρέπει να ζουν οι άνθρωποι; Για ποιον λόγο θα πρέπει να ζουν οι άνθρωποι;” όλοι θα απαντήσουν: “Ο σώζων εαυτόν σωθήτω”. Αυτή και μόνο η φράση εκφράζει την ίδια τη ρίζα του προβλήματος. Η φιλοσοφία και η λογική του Σατανά έχουν γίνει η ζωή των ανθρώπων. Ό,τι και να επιδιώκουν οι άνθρωποι, στην πραγματικότητα το κάνουν για τον εαυτό τους —και έτσι όλοι ζουν για τον εαυτό τους. “Ο σώζων εαυτόν σωθήτω” —αυτή είναι η φιλοσοφία της ζωής του ανθρώπου, κι αυτό αντιπροσωπεύει και την ανθρώπινη φύση. Αυτά τα λόγια έχουν ήδη γίνει η φύση της διεφθαρμένης ανθρωπότητας, είναι το αληθινό πορτρέτο της σατανικής φύσης της διεφθαρμένης ανθρωπότητας. Αυτή η σατανική φύση έχει γίνει εξ ολοκλήρου το θεμέλιο για την ύπαρξη της διεφθαρμένης ανθρωπότητας. Για αρκετές χιλιάδες χρόνια, η διεφθαρμένη ανθρωπότητα ζει με αυτό το δηλητήριο του Σατανά, μέχρι σήμερα» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Πώς να περπατήσει κανείς στο μονοπάτι του Πέτρου). Μέσα από την αποκάλυψη των λόγων του Θεού, συνειδητοποίησα ότι ζούσα με βάση σατανικά δηλητήρια όπως: «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω», «Οι λογικοί άνθρωποι είναι καλοί στην αυτοπροστασία, επιζητούν μόνο να μην κάνουν λάθη», «Οι τοπικοί αξιωματούχοι ασκούν μεγαλύτερο έλεγχο από τους κυβερνητικούς αξιωματούχους», και «Όταν στέκεται κανείς κάτω από χαμηλό ταβάνι, η μόνη επιλογή είναι να σκύψει το κεφάλι του». Είχα γίνει απίστευτα εγωίστρια και δόλια, και σκεφτόμουν μόνο τα δικά μου συμφέροντα. Δεν τολμούσα να πω τίποτα ακόμη κι όταν έβλεπα μια ψευδή επικεφαλής να πράττει το κακό και να βλάπτει τα συμφέροντα της εκκλησίας. Είχα χάσει τη συνείδηση και τη λογική μου ως δημιουργημένο ον, και δεν βίωνα καθόλου την ομοιότητα ενός αληθινού ανθρώπου. Θυμήθηκα τη Λι Τζινγκ να αποβάλει την Τσανγκ Τζινγκ. Ήξερα ότι η συμπεριφορά της Τσανγκ Τζινγκ δεν ήταν αρκετά σοβαρή ώστε να δικαιολογεί την αποβολή της κι ότι η αποβολή θα της προκαλούσε πνευματικό πόνο και θα ήταν εξαιρετικά επιζήμια για τη ζωή-είσοδό της. Ωστόσο, για να προστατεύσω τα δικά μου συμφέροντα, δεν είχα εμποδίσει τη Λι Τζινγκ να την αποβάλει αυθαίρετα. Ήμουν πολύ εγωίστρια και δεν είχα καθόλου ανθρώπινη φύση! Όταν η Λι Τζινγκ απάλλαξε αυθαίρετα την Τσιν Κεν από τα καθήκοντά της, εγώ ανησύχησα ότι θα μου αφαιρούσαν το καθήκον μου αν προσέβαλλα τη Λι Τζινγκ, οπότε δεν τόλμησα να υποστηρίξω τις αρχές και να σταματήσω αυτήν την κακή πράξη. Δεν είχα διαπράξει προσωπικά αυτές τις παραβάσεις, είχα, όμως, παρακολουθήσει αδιάφορη τη Λι Τζινγκ να διαπράττει το κακό και της επέτρεψα να αναστατώσει και να καταστρέψει το έργο της εκκλησίας και να καταπιέσει και να βασανίσει τις αδελφές μου. Δεν στεκόμουν έτσι στο πλευρό του Σατανά, και δεν βοηθούσα μοχθηρούς ανθρώπους να επιτελούν τις μοχθηρές τους πράξεις; Μίσησα τον εαυτό μου όταν το συνειδητοποίησα αυτό. Η διάθεση του Θεού είναι δίκαιη κι απρόσβλητη. Απεχθάνεται όσους ζουν μια ποταπή ζωή, φροντίζουν μόνο τον εαυτό τους και δεν κάνουν πράξη την αλήθεια. Εάν δεν έκανα ποτέ το βήμα να εκθέσω τις κακές πράξεις της Λι Τζινγκ και την άφηνα να συνεχίσει να προκαλεί διαταράξεις και να κάνει κακό στην εκκλησία, θα προάσπιζα τις κακές της πράξεις, και θα με απεχθανόταν και θα με μισούσε ο Θεός. Συνάντησα ένα ακόμη χωρίο των λόγων του Θεού που έλεγε: «Στην εκκλησία, να παραμένετε ακλόνητοι στη μαρτυρία σας για Μένα και να υποστηρίζετε την αλήθεια. Το σωστό είναι σωστό και το λάθος είναι λάθος· μη συγχέετε το μαύρο με το άσπρο. Πρέπει να πολεμήσετε ενάντια στον Σατανά και πρέπει να τον συντρίψετε ολοσχερώς, ώστε να μην εγερθεί ποτέ ξανά. Πρέπει να δώσετε όλα όσα έχετε προκειμένου να προστατέψετε τη μαρτυρία Μου. Αυτός θα είναι ο στόχος των ενεργειών σας —μην το ξεχνάτε αυτό» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ομιλίες του Χριστού στην αρχή, Κεφάλαιο 41). Τα λόγια του Θεού μού έδωσαν ένα μονοπάτι άσκησης. Όταν παρατηρούσα πράγματα που δεν συμφωνούσαν με τις αρχές, έπρεπε να παραμερίζω τα δικά μου συμφέροντα και να υποστηρίζω τις αλήθεια-αρχές και να προστατεύω το έργο της εκκλησίας. Αυτήν την ευθύνη θα έπρεπε να αναλάβω ως δημιουργημένο ον, η οποία είναι αρχή διαγωγής για όλους τους πιστούς. Δεν μπορούσα να συνεχίσω ν’ ανησυχώ για τις προοπτικές και τη μοίρα μου και να ζω μια ποταπή ζωή μόνο και μόνο για να προστατεύω τα συμφέροντά μου. Έπρεπε να κάνω πράξη την αλήθεια και να προστατεύω το έργο της εκκλησίας —έπρεπε να κάνω το βήμα και να εκθέσω και ν’ αναφέρω τις κακές πράξεις της Λι Τζινγκ.

Μετά απ’ αυτό, αναλογίστηκα γιατί συνέχιζα ν’ ανησυχώ ότι θα επηρεάζονταν οι προοπτικές κι η μοίρα μου αν κατήγγειλα τη Λι Τζινγκ. Συνειδητοποίησα ότι είχα κάποιες παράλογες ιδέες. Σκεφτόμουν ότι επειδή ήμουν ακόμη σε περίοδο αυτοκριτικής μετά την απαλλαγή από τα καθήκοντά μου, εάν έθετα κάποιο θέμα για έναν επικεφαλής, οι άλλοι θα πίστευαν ότι δεν συμπεριφερόμουν όπως θα έπρεπε κατά τη διάρκεια της αυτοκριτικής. Νόμιζα ότι απλώς φιλοξενούσα πιστούς και ότι δεν είχα κύρος και θέση, και τα λόγια μου δεν είχαν μεγάλη βαρύτητα, οπότε δεν τόλμησα να έλθω σε αντιπαράθεση με τη Λι Τζινγκ όταν την είδα ν’ αποβάλει και ν’ απαλάσσει αυθαίρετα ανθρώπους από τα καθήκοντά τους. Σκέφτηκα ότι από τη στιγμή που η Λι Τζινγκ ήταν επικεφαλής, εάν την πρόσβαλλα, θα μου έκανε τη ζωή δύσκολη και δεν θα μπορούσα να κάνω το καθήκον μου. Σκέφτηκα, επίσης, ότι αν με απέβαλλαν, θα έχανα εντελώς κάθε πιθανότητα να σωθώ. Πίστευα λανθασμένα ότι η μοίρα μου βρισκόταν στα χέρια της Λι Τζινγκ και ότι εξαρτιόταν από αυτήν το αν θα μπορούσα να συνεχίσω να κάνω το καθήκον μου και να φτάσω στη σωτηρία. Δεν πίστευα ότι ο Θεός και η αλήθεια κυβερνούν τον οίκο του Θεού. Αυτού του είδους οι ιδέες είναι βλάσφημες, είναι παρανόηση του Θεού. Η μοίρα μου βρίσκεται στα χέρια του Θεού και κανένας άνθρωπος δεν έχει λόγο σε αυτήν, πόσο μάλλον μπορεί να την καθορίσει ένας επικεφαλής. Στο παρελθόν, υπερόπτες και δεσποτικοί αντίχριστοι είχαν κάνει κακό κι είχαν διαταράξει την εκκλησία, κάποιοι είχαν πάρει τον έλεγχο της εκκλησίας κι είχαν προσπαθήσει να ιδρύσουν δικά τους, ανεξάρτητα βασίλεια, όμως, τελικά όλοι αποβλήθηκαν. Ο οίκος του Θεού κυβερνάται από την αλήθεια και το Άγιο Πνεύμα. Κανένας κακός άνθρωπος ή αντίχριστος δεν μπορεί να βρει πάτημα στην εκκλησία, όλοι τελικά αποκαλύπτονται κι αποκλείονται από τον Θεό. Ακόμη κι αν με καταπίεζαν, με βασάνιζαν ή και με απέβαλλαν επειδή εξέθεσα και ανέφερα μια ψευδή επικεφαλής, θα ήταν προσωρινό μόνο και δεν θα σήμαινε ότι δεν θα έφτανα ποτέ στη σωτηρία. Ως μέλος της εκκλησίας, ό,τι καθήκον κι αν έκανα, είτε είχα διαπράξει παραβάσεις, είτε είχα απαλλαγεί από τα καθήκοντά μου στο παρελθόν, εάν έβλεπα έναν ψευδή επικεφαλής ή αντίχριστο να πράττει το κακό, να αναστατώνει το έργο της εκκλησίας ή να καταπιέζει τον εκλεκτό λαό του Θεού, έπρεπε να κάνω το βήμα και να αναφέρω και να εκθέσω μια τέτοια συμπεριφορά. Αυτή ήταν η ευθύνη κι η υποχρέωσή μου.

Ενώ σκεφτόμουν τι θα έπρεπε να γράψω στην αναφορά μου, έπεσα πάνω στη Σία Γιου. Με δάκρυα στα μάτια, μου είπε ότι είχε κάνει κάποιες υποδείξεις στη Λι Τζινγκ όταν την είδε να μην ακολουθεί τις αρχές στο έργο κάθαρσης της εκκλησίας. Είπε ότι η Λι Τζινγκ δεν ήθελε να δεχτεί τις συμβουλές της και την είχε απαλλάξει από τα καθήκοντά της. Η θλιβερή ιστορία της Σία Γιου μου έκανε ακόμη πιο ξεκάθαρο το ότι, όταν στην εκκλησία ασκούν εξουσία ψευδείς επικεφαλής και αντίχριστοι, αυτό δεν είναι μόνο επιζήμιο για τους αδελφούς και τις αδελφές, αλλά οδηγεί και στη διατάραξη και την αναστάτωση του έργου της εκκλησίας. Εάν δεν εξέθετα και δεν ανέφερα τη Λι Τζινγκ το συντομότερο δυνατό, αυτό θα οδηγούσε σίγουρα σε ακόμη μεγαλύτερη ζημιά στο έργο της εκκλησίας. Αποφάσισα να γράψω το ίδιο βράδυ μια επιστολή που να εκθέτει τις κακές πράξεις της Λι Τζινγκ και να ζητήσω από μερικούς αδελφούς και αδελφές να τη διαβιβάσουν στους ανώτερους επικεφαλής. Προς έκπληξή μου, όταν επέστρεψα σπίτι βρήκα ένα μήνυμα από τους ανώτερους επικεφαλής με το οποίο με προσκαλούσαν να συναντηθώ μαζί τους. Ήξερα ότι ο Θεός μού είχε ανοίξει ένα μονοπάτι. Όταν συναντηθήκαμε, τους παρουσίασα όλες τις κακές πράξεις της Λι Τζινγκ. Είπαν ότι είχαν λάβει πολλά μηνύματα πρόσφατα που κατήγγειλαν τη Λι Τζινγκ και θα ασχολούνταν με το θέμα σύμφωνα με τις αρχές το συντομότερο δυνατό, αφού εξέταζαν και επαλήθευαν τις κατηγορίες. Όταν το άκουσα αυτό, ένιωσα χαρούμενη που μπόρεσα επιτέλους να κάνω πράξη ένα μικρό μέρος της αλήθειας και που η καρδιά μου ελευθερώθηκε επιτέλους από την καταπίεση.

Λίγες μέρες αργότερα, έλαβα ένα μήνυμα από τους ανώτερους επικεφαλής που έλεγε ότι, μετά από έρευνα, η Λι Τζινγκ είχε χαρακτηριστεί ψευδής επικεφαλής που βάδιζε στο μονοπάτι ενός αντίχριστου. Η φύση του θέματος ήταν πολύ σοβαρή, οπότε είχαν κάνει το πρώτο βήμα απαλάσσοντάς την από τα καθήκοντά της. Εάν δεν μετανοούσε, θα την αντιμετώπιζαν ως αντίχριστο. Όταν το άκουσα αυτό, ένιωσα αληθινά ότι τον οίκο του Θεού τον κυβερνούν ο Χριστός και η αλήθεια. Κανένας άνθρωπος δεν έχει τον τελευταίο λόγο στα ζητήματα της εκκλησίας και όποιος κάνει κακό δεν μπορεί να έχει θέση στον οίκο του Θεού. Συνειδητοποίησα, επίσης, ότι μόνο κάνοντας πράξη την αλήθεια και προστατεύοντας το έργο της εκκλησίας συνάδουμε με τις προθέσεις του Θεού. Δόξα τω Θεώ!