Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Εισαγωγή

Τα «Οι Ομιλίες του Θεού προς το σύμπαν» αποτελούν τις δεύτερες ομιλίες που ειπώθηκαν από τον Χριστό, στις οποίες χρησιμοποιεί την ταυτότητα του ίδιου του Θεού. Καλύπτουν την περίοδο από τις 20 Φεβρουαρίου του 1992 έως την 1η Ιουνίου 1992 και αποτελούνται από συνολικά 47 ομιλίες. Ο τρόπος, το περιεχόμενο και η οπτική των όσων λέει ο Θεός στα λόγια αυτά είναι εντελώς διαφορετικός από τα «Τα λόγια του Αγίου Πνεύματος προς τις εκκλησίες». Τα «Τα λόγια του Αγίου Πνεύματος προς τις εκκλησίες» αποκαλύπτουν και καθοδηγούν την εξωτερική συμπεριφορά των ανθρώπων και την απλή πνευματική τους ζωή. Τέλος, κλείνει με «την δοκιμασία των παρόχων υπηρεσίας». Τα «Οι Ομιλίες του Θεού προς το σύμπαν», ωστόσο, ξεκινούν με την ολοκλήρωση της ταυτότητας των ανθρώπων ως παρόχων υπηρεσίας και την αρχή της ζωής τους ως λαός του Θεού. Καθοδηγεί τους ανθρώπους στη δεύτερη αποκορύφωση του έργου του Θεού, κατά τη διάρκεια της οποίας θα περάσουν από τη δοκιμασία της λίμνης της φωτιάς, τη δοκιμασία του θανάτου και τις περιόδους της αγάπης προς τον Θεό. Όλα αυτά τα βήματα αποκαλύπτουν πλήρως την ασχήμια του ανθρώπου μπρος στον Θεό και το πραγματικό του πρόσωπο. Τέλος, ο Θεός κλείνει με μια ομιλία κατά την οποία αποχωρίζεται τον άνθρωπο, ολοκληρώνοντας έτσι όλα τα βήματα αυτής της ενσάρκωσης της κατάκτησης της πρώτης ομάδας ανθρώπων από τον Θεό.

Σ’ αυτό το «Οι Ομιλίες του Θεού προς το σύμπαν», ο Θεός εκφράζει τα λόγια Του από την οπτική του Πνεύματος. Ο τρόπος με τον οποίο μιλά είναι άπιαστος από την δημιουργημένη ανθρωπότητα. Επιπλέον, το λεξιλόγιο και το ύφος των λόγων Του είναι όμορφο και συγκινητικό και κανένα είδος ανθρώπινης λογοτεχνίας δεν μπορεί να πάρει τη θέση τους. Τα λόγια με τα οποία εκθέτει τον άνθρωπο είναι ακριβή, είναι αδιάψευστα από οποιαδήποτε φιλοσοφία και φέρνουν όλους τους ανθρώπους σε υποταγή. Όπως ένα κοφτερό σπαθί, τα λόγια με τα οποία κρίνει τον άνθρωπο μπαίνουν απευθείας στα βάθη της ψυχής του ανθρώπου, αφήνοντάς τους μάλιστα χωρίς μέρος να κρυφτούν. Τα λόγια με τα οποία παρηγορεί τους ανθρώπους φέρουν έλεος και τρυφερή ευγένεια, είναι ζεστά όπως η αγκαλιά μιας τρυφερής μητέρας και κάνουν τους ανθρώπους να νιώθουν ασφαλείς όσο ποτέ. Το μοναδικό σημαντικότατο χαρακτηριστικό των ομιλιών αυτών είναι ότι, κατά τη διάρκεια του σταδίου αυτού, ο Θεός δεν μιλά χρησιμοποιώντας την ταυτότητα του Ιεχωβά ή του Ιησού Χριστού, ούτε του Χριστού των εσχάτων ημερών. Αντίθετα, χρησιμοποιώντας την εγγενή ταυτότητά Του – του Δημιουργού – μιλά και διδάσκει σε όλους όσους Τον ακολουθούν και όσους δεν Τον έχουν ακολουθήσει ακόμη. Είναι αποδεκτό να πει κανείς ότι αυτή ήταν η πρώτη φορά από την δημιουργία που ο Θεός απευθύνθηκε σε όλη την ανθρωπότητα. Ποτέ πριν δεν είχε μιλήσει ο Θεός στη δημιουργημένη ανθρωπότητα με τόση λεπτομέρεια και τόσο συστηματικά. Φυσικά, αυτή ήταν επίσης η πρώτη φορά που μίλησε τόσο πολύ και για τόσο μεγάλο διάστημα, σε όλη την ανθρωπότητα. Ήταν άνευ προηγουμένου. Επιπλέον, οι ομιλίες αυτές ήταν το πρώτο κείμενο που ειπώθηκε από τον Θεό στην ανθρωπότητα με το οποίο εξέθετε τους ανθρώπους, τους καθοδηγούσε, τους έκρινε και τους μίλησε τόσο προσωπικά και επομένως, αυτά ήταν τα πρώτα λόγια με τα οποία ο Θεός γνωστοποίησε στους ανθρώπους τα βήματά Του, το μέρος όπου βρίσκεται, τη διάθεσή Του, αυτό που έχει ο Θεός και αυτό που είναι, τις σκέψεις Του και τις ανησυχίες Του για την ανθρωπότητα. Μπορούμε να πούμε ότι αυτές ήταν οι πρώτες ομιλίες που ο Θεός είπε στην ανθρωπότητα από τον τρίτο ουρανό από την στιγμή της δημιουργίας και η πρώτη φορά που ο Θεός χρησιμοποίησε την εγγενή ταυτότητά Του για να εμφανιστεί και να εκφράσει την φωνή της καρδιάς Του στην ανθρωπότητα με λέξεις.

Οι ομιλίες είναι βαθυστόχαστες και ακατάληπτες. Δεν είναι εύκολη η κατανόησή τους ούτε είναι δυνατό να κατανοήσει κανείς τις απαρχές και τους σκοπούς των λόγων του Θεού. Έτσι, ο Χριστός πρόσθεσε μια επεξήγηση μετά από κάθε ομιλία, χρησιμοποιώντας γλώσσα εύκολα κατανοητή από τον άνθρωπο για να ξεκαθαρίσει το μεγαλύτερο μέρος των ομιλιών. Αυτό, σε συνδυασμό με τα ίδια τα λόγια, καθιστά ευκολότερη την κατανόηση και γνώση των λόγων του Θεού από όλους. Δημιουργήσαμε ένα παράρτημα στο «Οι Ομιλίες του Θεού προς το σύμπαν» για τα λόγια αυτά. Μέσα σ’ αυτά, ο Χριστός δίνει επεξήγηση χρησιμοποιώντας το πιο εύκολα κατανοήσιμο λεξιλόγιο. Ο συνδυασμός των δύο είναι το πιο τέλειο πάντρεμα της θεϊκής φύσης και της ανθρώπινης φύσης του Θεού. Παρόλο που ο Θεός μιλά από την οπτική του τρίτου προσώπου στο παράρτημα, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι τα λόγια αυτά εκφράστηκαν από τον Θεό αυτοπροσώπως, γιατί κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να εξηγήσει ξεκάθαρα τα λόγια του Θεού. Μόνο ο Θεός αυτοπροσώπως μπορεί να αποσαφηνίσει τις απαρχές και τους σκοπούς των ομιλιών Του. Έτσι, παρόλο που ο Θεός μιλά χρησιμοποιώντας πολλά μέσα, οι σκοποί του έργου Του δεν αλλάζουν ποτέ ούτε και ο στόχος του σχεδίου Του.

Παρόλο που το «Οι Ομιλίες του Θεού προς το σύμπαν» τελειώνει με μία ομιλία με την οποία ο Θεός χωρίζει με τον άνθρωπο, στην πραγματικότητα αυτό έγινε όταν το έργο κατάκτησης του Θεού και η σωτηρία του ανθρώπου καθώς και το έργο Του για την τελείωση των ανθρώπων αποκαλύφθηκε επίσημα. Έτσι, είναι πιο ταιριαστό για εμάς να θεωρήσουμε το «Οι Ομιλίες του Θεού προς το σύμπαν» προφητεία για το έργο του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες. Γιατί μόνο μετά απ’ αυτό το σημείο ξεκίνησε ο ενσαρκωμένος Υιός του ανθρώπου επίσημα το έργο Του και μίλησε χρησιμοποιώντας την ταυτότητα του Ιησού, περπατώντας ανάμεσα στις εκκλησίες και παρέχοντας ζωή, ποτίζοντας και καθοδηγώντας όλους τους ανθρώπους Του - γεγονός που αποτέλεσε έναυσμα για τις πολλές ομιλίες στο «Τα λόγια του Χριστού καθώς εισερχόταν στις Εκκλησίες».

Προηγούμενο:Κεφάλαιο 120

Επόμενο:Κεφάλαιο 1

Δείτε επίσης