Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

0 αποτελέσματα αναζήτησης

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Ερμηνεία της εικοστής πρώτης ομιλίας

Στα μάτια του Θεού, οι άνθρωποι είναι σαν τα ζώα στον κόσμο των ζώων. Μάχονται μεταξύ τους, σφάζουν το ένα το άλλο και έχουν εκπληκτική αλληλεπίδραση το ένα με το άλλο. Στα μάτια του Θεού είναι επίσης σαν πίθηκοι που δολοπλοκούν ο ένας εναντίον του άλλου, ανεξαρτήτως ηλικίας ή φύλου. Έτσι λοιπόν, όλα όσα πράττει και επιδεικνύει ολόκληρη η ανθρωπότητα ποτέ δεν ήταν μέσα στην καρδιά του Θεού. Την ώρα που ο Θεός καλύπτει το πρόσωπό Του, είναι ακριβώς η ώρα που δοκιμάζονται οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο. Όλοι οι άνθρωποι βογκούν από πόνο, ζουν υπό την απειλή της καταστροφής και ούτε ένας δεν έχει διαφύγει από την κρίση του Θεού. Ο πρωταρχικός σκοπός του Θεού όταν ενσαρκώνεται είναι να κρίνει τον άνθρωπο και να τον καταδικάσει στη σάρκα Του. Ο Θεός στο μυαλό Του έχει από καιρό αποφασίσει ποιοι, ανάλογα με την αξία τους, θα σωθούν και ποιοι θα καταστραφούν, και αυτό θα γίνει σταδιακά ξεκάθαρο κατά τη διάρκεια της τελικής φάσης. Καθώς περνούν οι μέρες και οι μήνες, οι άνθρωποι αλλάζουν και αποκαλύπτεται η αρχική τους μορφή. Αν μέσα στο αβγό κρύβεται μια κότα ή μια πάπια, θα φανεί μόλις αυτό σπάσει. Την ημέρα που θα σπάσει το αβγό, είναι ακριβώς η στιγμή που οι καταστροφές στη γη θα τελειώσουν. Από αυτό φαίνεται ότι για να μάθουμε αν μέσα στο «αβγό» υπάρχει μια «κότα» ή μια «πάπια», θα πρέπει να το σπάσουμε. Αυτό είναι το σχέδιο στην καρδιά του Θεού και πρέπει να ολοκληρωθεί.

«Φτωχό αξιολύπητο ανθρώπινο είδος! Γιατί ο άνθρωπος Με αγαπά, αλλά δεν μπορεί να ακολουθήσει τις προθέσεις του Πνεύματός Μου;» Επειδή είναι έτσι φτιαγμένος ο άνθρωπος, πρέπει να τον αντιμετωπίσει ο Θεός, για να μπορέσει να ικανοποιήσει το θέλημα του Θεού. Και επειδή ο Θεός σιχαίνεται το ανθρώπινο είδος, έχει διακηρύξει πολλές φορές: «Ω, επαναστάτες του κόσμου! Πρέπει να καταστραφούν κάτω από τα πόδια Μου, να εξαφανιστούν καθώς Εγώ τους παιδεύω, πρέπει την ημέρα που η μεγάλη Μου επιχείρηση θα ολοκληρωθεί να αποβληθούν από το ανθρώπινο είδος, έτσι ώστε όλοι να γνωρίσουν το απαίσιο τους πρόσωπο». Ο Θεός ενσαρκώνεται και μιλά σε όλο το ανθρώπινο είδος και επίσης μιλά στον Σατανά στο πνευματικό βασίλειο, δηλαδή υπεράνω ολόκληρης της πλάσης. Αυτό είναι το θέλημα του Θεού και θα επιτευχθεί μέσα στο πλάνο των 6.000 χρόνων.

Στην πραγματικότητα, ο Θεός είναι απόλυτα κανονικός και υπάρχουν πράγματα που μπορούν να γίνουν μόνο εάν τα κάνει Εκείνος προσωπικά και τα βλέπει με τα ίδια Του τα μάτια. Δεν είναι όπως νομίζουν οι άνθρωποι, Ο Θεός δεν κάθεται απλώς ενώ όλα γίνονται σύμφωνα με τις επιθυμίες Του. Αυτή είναι η απόρροια της αναστάτωσης που φέρνει ο Σατανάς στους ανθρώπους, που κάνει τους ανθρώπους να μην είναι σίγουροι για το αληθινό πρόσωπο του Θεού. Έτσι λοιπόν, ο Θεός κατά την τελευταία εποχή, έχει ενσαρκωθεί για να αποκαλύψει ξεκάθαρα την αλήθειά Του στον άνθρωπο, χωρίς να κρύβει τίποτα. Κάποιες περιγραφές της διάθεσης του Θεού είναι εντελώς υπερβολικές, όπως όταν λέγεται ότι ο Θεός μπορεί να εκμηδενίσει τον κόσμο με μόνο μια Του λέξη ή με την παραμικρή σκέψη. Γι αυτό οι περισσότεροι άνθρωποι λένε πράγματα όπως, γιατί ενώ ο Θεός είναι παντοδύναμος, δεν μπορεί να κάνει τον Σατανά μια χαψιά; Αυτά είναι παραλογισμοί και δείχνουν ότι ο άνθρωπος ακόμα δεν έχει γνωρίσει τον Θεό. Για να εξοντώσει ο Θεός τους εχθρούς Του χρειάζεται μια διαδικασία, και είναι αλήθεια να πούμε ότι ο Θεός είναι πάντα νικητής: ο Θεός στο τέλος θα νικήσει τους εχθρούς Του. Όπως όταν μια ισχυρή χώρα νικά μια ανίσχυρη χώρα, πρέπει να πετύχει τη νίκη μόνη της βήμα προς βήμα, χρησιμοποιώντας κάποιες φορές τη δύναμη και κάποιες άλλες φορές στρατηγική. Υπάρχει μια διαδικασία, αλλά δεν είναι σίγουρο ότι επειδή η ισχυρή χώρα έχει πυρηνικά όπλα νέας γενιάς και η ανίσχυρη χώρα είναι πολύ κατώτερη, ότι η ανίσχυρη χώρα θα παραδοθεί χωρίς μάχη. Αυτό είναι ένα παράλογο επιχείρημα. Ναι μεν φαίνεται ότι η ισχυρή χώρα θα νικήσει σίγουρα και η ανίσχυρη θα χάσει, όμως η ισχυρή χώρα μπορεί να πει ότι έχει μεγαλύτερη δύναμη μόνο όταν κατορθώσει να εισβάλει στην ανίσχυρη χώρα. Έτσι, ο Θεός πάντα έλεγε ότι ο άνθρωπος δεν Τον γνωρίζει. Είναι λοιπόν τα παραπάνω η μία όψη του γιατί ο άνθρωπος δεν γνωρίζει τον Θεό; Αυτή είναι η εντύπωση των ανθρώπων; Γιατί ο Θεός ζητά από τον άνθρωπο μόνο να γνωρίσει την πραγματικότητά Του, και σαν αποτέλεσμα αυτού ο ίδιος ενσαρκώνεται; Έτσι, πολλοί άνθρωποι διακαώς λάτρεψαν τον Ουρανό, παρόλα αυτά «Ο ουρανός ούτε στο ελάχιστο δεν έχει επηρεαστεί ποτέ από τις ανθρώπινες πράξεις κι αν ο τρόπος που Εγώ χειρίζομαι τον άνθρωπο βασιζόταν στην κάθε του πράξη, τότε ολόκληρη η ανθρωπότητα θα παιδευόταν από Μένα».

Ο Θεός βλέπει την ουσία του ανθρώπου. Στις ομιλίες του Θεού, Εκείνος φαίνεται τόσο «βασανισμένος» από τον άνθρωπο που δεν ενδιαφέρεται πλέον να τον προσέξει, ούτε έχει πια την ελάχιστη ελπίδα γι’ αυτόν. Φαίνεται ότι ο άνθρωπος είναι πέραν κάθε σωτηρίας. «Έχω δει πολλούς ανθρώπους με δάκρυα να τρέχουν στα μάγουλά τους κι έχω δει ανθρώπους να προσφέρουν την καρδιά τους σε αντάλλαγμα για τον πλούτο Μου. Παρόλη αυτή την «ευσέβεια», ποτέ δεν έδωσα ελεύθερα όλα όσα έχω στον άνθρωπο επειδή έχει ξαφνικές παρορμήσεις, διότι ο άνθρωπος ποτέ δεν ήταν με ευχαρίστηση πρόθυμος να αφοσιωθεί σ’ Εμένα». Όταν ο Θεός αποκαλύπτει τη φύση του ανθρώπου, ο άνθρωπος ντρέπεται για τον εαυτό του, αλλά αυτό είναι μόνο επιφανειακή γνώση και είναι ανίκανος να γνωρίσει αληθινά τη φύση του στον λόγο του Θεού. Έτσι οι περισσότεροι δεν αντιλαμβάνονται το θέλημα του Θεού, δεν μπορούν να βρουν το μονοπάτι για τη ζωή τους μέσα στον λόγο του Θεού κι έτσι όσο πιο ανόητοι είναι, τόσο πιο πολύ τους περιγελά ο Θεός. Έτσι ασυναίσθητα γίνονται γελωτοποιοί και τελικά γνωρίζουν τον εαυτό τους καθώς μαχαιρώνονται με το «απαλό ξίφος». Ο λόγος του Θεού φαίνεται να επιδοκιμάζει τις πράξεις του ανθρώπου και να τις ενθαρρύνει, παρόλα αυτά όμως οι άνθρωποι αισθάνονται πάντα ότι ο Θεός τους περιγελά. Και έτσι όταν διαβάζουν τον λόγο του Θεού, κάποιες φορές συσπώνται και στραβώνουν οι μύες του προσώπου τους. Αυτό είναι η ακάθαρτη συνείδησή τους και γι’ αυτό συσπώνται οι μύες άθελά τους. Ο πόνος τους είναι αυτό το είδος που ενώ θέλουν να γελάσουν δεν μπορούν, ούτε να κλάψουν μπορούν, επειδή των ανθρώπων η γελοιότητα παίζει στο βίντεο και δεν μπορούν να το σταματήσουν, το μόνο που μπορούν είναι να υποφέρουν. Μολονότι σε όλες τις συναντήσεις των συναδέλφων κηρύσσεται «επικεντρωθείτε στον λόγο του Θεού», ποιος δεν γνωρίζει τη φύση της εξάπλωσης του μεγάλου κόκκινου δράκοντα; Πρόσωπο με πρόσωπο είναι υπάκουοι σαν αρνιά, αλλά όταν γυρίζουν την πλάτη είναι αδηφάγοι σαν λύκοι, και αυτό φαίνεται στον λόγο του Θεού ότι «πολλοί άνθρωποι πράγματι Με αγαπάνε όταν παρέχω τον λόγο Μου, αλλά δεν τον φυλάνε στην καρδιά τους, ενώ αντίθετα τον χρησιμοποιούν αδιάφορα σαν να ήταν κοινόχρηστος και τον πετάνε πίσω από κει που ήρθε όποτε τους βολεύει». Γιατί πάντα ο Θεός εκθέτει τον άνθρωπο; Αυτό δείχνει ότι η παλιά φύση του ανθρώπου δεν έχει αλλάξει καθόλου. Σαν το βουνό Ταϊσάν στέκει ψηλά μέσα στην καρδιά εκατοντάδες εκατομμυρίων ανθρώπων, αλλά θα έρθει η μέρα που ο Yu Gong θα μετακινήσει το βουνό, και αυτό είναι το σχέδιο του Θεού. Όταν μιλά ο Θεός, πάντα απαιτεί από τον άνθρωπο, τον προειδοποιεί, ή επισημαίνει τη φύση του ανθρώπου που έχει αποκαλυφθεί στη ζωή του: «Όταν ο άνθρωπος κρατά αποστάσεις από Μένα και όταν Με δοκιμάζει, Εγώ κρύβομαι ανάμεσα στα σύννεφα. Το αποτέλεσμα είναι ότι δεν μπορεί να βρει κανένα Μου ίχνος και ζει μόνο με τη βοήθεια των μοχθηρών, κάνοντας ό,τι του ζητούν». Στην πραγματικότητα, οι άνθρωποι σπάνια έχουν την ευκαιρία να ζήσουν με την παρουσία του Θεού, επειδή δεν έχουν πολλή διάθεση να αναζητήσουν. Με αποτέλεσμα, παρότι πολλοί άνθρωποι αγαπούν τον Θεό, ζουν με το κακό και το μόνο που κάνουν είναι να αφήνονται να τους οδηγεί το κακό. Εάν οι άνθρωποι ζούσαν αληθινά υπό το φως του Θεού, αναζητώντας τον Θεό κάθε λεπτό της κάθε μέρας, δεν θα υπήρχε λόγος να μιλά ο Θεός έτσι, ναι; Όταν οι άνθρωποι βάζουν στην άκρη τις γραφές, την ιδία ώρα βάζουν και τον Θεό στην άκρη μαζί με το βιβλίο, και ασχολούνται με τα δικά τους, και τότε ο Θεός εξαφανίζεται από την καρδιά τους. Παρόλα αυτά όταν ξαναπιάνουν το βιβλίο, ξαφνικά ανακαλύπτουν ότι είχαν βάλει τον Θεό στο πίσω μέρος του μυαλού τους. Τέτοια είναι η ζωή του ανθρώπου «χωρίς μνήμη». Όσο πιο πολύ μιλά ο Θεός, τόσο πιο σημαντικός είναι ο λόγος Του. Όταν τα λόγια κορυφωθούν, όλο το έργο ολοκληρώνεται, με αποτέλεσμα ο Θεός να πάψει να εκφράζεται. Ο τρόπος με τον οποίο εργάζεται ο Θεός είναι να ολοκληρώσει το έργο Του όταν αυτό φθάσει στη αποκορύφωση. Δεν συνεχίζει να εργάζεται όταν φτάσει στην αποκορύφωση, αλλά σταματά απότομα. Ποτέ δεν κάνει έργο που δεν χρειάζεται.

Προηγούμενο:Ερμηνεία της εικοστής ομιλίας

Επόμενο:Ερμηνεία της εικοστής δεύτερης και της εικοστής τρίτης ομιλίας

Δείτε επίσης