Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Κεφάλαιο 21

Στα μάτια του Θεού, οι άνθρωποι είναι σαν τα ζώα στον κόσμο των ζώων. Μάχονται μεταξύ τους, σφάζουν το ένα το άλλο και έχουν εκπληκτική αλληλεπίδραση το ένα με το άλλο. Στα μάτια του Θεού είναι επίσης σαν πίθηκοι που δολοπλοκούν ο ένας εναντίον του άλλου, ανεξαρτήτως ηλικίας ή φύλου. Έτσι λοιπόν, όλα όσα πράττει και επιδεικνύει ολόκληρη η ανθρωπότητα ποτέ δεν ήταν αυτά που επιθυμεί η καρδιά του Θεού. Η ώρα που ο Θεός καλύπτει το πρόσωπό Του, είναι ακριβώς η ώρα που δοκιμάζονται οι άνθρωποι σε όλον τον κόσμο. Όλοι οι άνθρωποι βογκούν από πόνο, ζουν υπό την απειλή της καταστροφής και ούτε ένας δεν έχει διαφύγει από την κρίση του Θεού. Στην πραγματικότητα, ο πρωταρχικός σκοπός του Θεού όταν ενσαρκώνεται είναι να κρίνει τον άνθρωπο και να τον καταδικάσει στη σάρκα Του. Ο Θεός στο μυαλό Του έχει από καιρό αποφασίσει ποιοι, ανάλογα με την ουσία τους, θα σωθούν ή θα καταστραφούν, και αυτό θα γίνει σταδιακά ξεκάθαρο κατά τη διάρκεια της τελικής φάσης. Καθώς περνούν οι μέρες και οι μήνες, οι άνθρωποι αλλάζουν και αποκαλύπτεται η αρχική τους μορφή. Αν μέσα στο αυγό υπάρχει κοτόπουλο ή πάπια, θα φανεί μόλις αυτό σπάσει. Η ημέρα που θα σπάσει το αυγό, είναι ακριβώς η στιγμή που οι καταστροφές στη γη θα τελειώσουν. Από αυτό φαίνεται ότι για να μάθουμε αν μέσα στο «αυγό» υπάρχει «κοτόπουλο» ή «πάπια», το «αυγό» πρέπει να σπάσει. Αυτό είναι το σχέδιο στην καρδιά του Θεού και πρέπει να επιτευχθεί.

«Φτωχό, αξιολύπητο ανθρώπινο είδος! Γιατί ο άνθρωπος Με αγαπά, αλλά δεν μπορεί να ακολουθήσει τις προθέσεις του Πνεύματός Μου;» Λόγω αυτής της κατάστασης του ανθρώπου, πρέπει να υποβληθεί στην αντιμετώπιση, για να μπορέσει να ικανοποιήσει το θέλημα του Θεού. Και επειδή ο Θεός σιχαίνεται το ανθρώπινο είδος, έχει διακηρύξει πολλές φορές: «Ω, επαναστάτες όλης της ανθρωπότητας! Πρέπει να καταστραφούν κάτω από τα πόδια Μου, να εξαφανιστούν καθώς Εγώ τους παιδεύω, πρέπει την ημέρα που η μεγάλη Μου επιχείρηση θα ολοκληρωθεί να αποβληθούν από το ανθρώπινο είδος, έτσι ώστε όλοι οι άνθρωποι να γνωρίσουν το απαίσιό τους πρόσωπο». Ο Θεός ενσαρκώνεται και μιλά σε όλο το ανθρώπινο είδος και επίσης μιλά στον Σατανά στο πνευματικό βασίλειο, δηλαδή υπεράνω ολόκληρου του σύμπαντος. Αυτό είναι το θέλημα του Θεού και θα επιτευχθεί μέσα στο σχέδιο του Θεού των 6.000 χρόνων.

Στην πραγματικότητα, ο Θεός είναι απόλυτα κανονικός και υπάρχουν κάποια πράγματα που μπορούν να γίνουν μόνο εάν τα κάνει Εκείνος προσωπικά και τα βλέπει με τα ίδια Του τα μάτια. Δεν είναι όπως φαντάζονται οι άνθρωποι, ο Θεός δεν κάθεται απλώς ενώ όλα γίνονται σύμφωνα με τις επιθυμίες Του. Αυτή είναι η απόρροια της αναστάτωσης που φέρνει ο Σατανάς στους ανθρώπους, που κάνει τους ανθρώπους να μην είναι σίγουροι για το αληθινό πρόσωπο του Θεού. Έτσι λοιπόν, ο Θεός κατά την έσχατη εποχή, έχει ενσαρκωθεί για να αποκαλύψει ξεκάθαρα την πραγματικότητά Του στον άνθρωπο, χωρίς να κρύβει τίποτα. Κάποιες περιγραφές της διάθεσης του Θεού είναι εντελώς υπερβολικές, όπως όταν λέγεται ότι ο Θεός μπορεί να εκμηδενίσει τον κόσμο με μόνο μία Του λέξη ή με την παραμικρή σκέψη. Γι’ αυτό, οι περισσότεροι άνθρωποι λένε πράγματα όπως: Γιατί ενώ ο Θεός είναι παντοδύναμος, δεν μπορεί να κάνει τον Σατανά μια χαψιά; Αυτά είναι παραλογισμοί και δείχνουν ότι ο άνθρωπος ακόμα δεν έχει γνωρίσει τον Θεό. Για να εκμηδενίσει ο Θεός τους εχθρούς Του χρειάζεται μια διαδικασία, και είναι αλήθεια να ειπωθεί ότι ο Θεός είναι πάντα νικητής: Ο Θεός στο τέλος θα νικήσει τους εχθρούς Του. Όπως όταν μια ισχυρή χώρα νικά μια ανίσχυρη χώρα, πρέπει να πετύχει τη νίκη μόνη της βήμα προς βήμα, χρησιμοποιώντας κάποιες φορές τη δύναμη και κάποιες άλλες φορές στρατηγική. Υπάρχει μια διαδικασία, αλλά δεν μπορεί να ειπωθεί ότι επειδή η ισχυρή χώρα έχει πυρηνικά όπλα νέας γενιάς και η ανίσχυρη χώρα είναι πολύ κατώτερη, ότι η ανίσχυρη χώρα θα παραδοθεί χωρίς μάχη. Αυτό είναι ένα παράλογο επιχείρημα. Είναι εύλογο να ειπωθεί ότι η ισχυρή χώρα θα νικήσει σίγουρα και η ανίσχυρη θα χάσει σίγουρα, όμως η ισχυρή χώρα μπορεί να ειπωθεί ότι έχει μεγαλύτερη δύναμη μόνο όταν εισβάλλει στην ανίσχυρη χώρα η ίδια. Έτσι, ο Θεός πάντα έλεγε ότι ο άνθρωπος δεν Τον γνωρίζει. Είναι λοιπόν τα παραπάνω η μία όψη του γιατί ο άνθρωπος δεν γνωρίζει τον Θεό; Αυτές είναι οι αντιλήψεις των ανθρώπων; Γιατί ο Θεός ζητά από τον άνθρωπο μόνο να γνωρίσει την πραγματικότητά Του, και σαν αποτέλεσμα αυτού ο ίδιος ενσαρκώνεται; Έτσι, πολλοί άνθρωποι διακαώς λάτρεψαν τον Ουρανό, παρόλα αυτά «Ο ουρανός ούτε στο ελάχιστο δεν έχει επηρεαστεί ποτέ από τις ανθρώπινες πράξεις κι αν ο τρόπος που Εγώ συμπεριφέρομαι στον άνθρωπο βασιζόταν στην κάθε του πράξη, τότε ολόκληρη η ανθρωπότητα θα ζούσε εν μέσω της παίδευσής Μου».

Ο Θεός βλέπει μέχρι την ουσία του ανθρώπου. Στις ομιλίες του Θεού, Εκείνος φαίνεται τόσο «βασανισμένος» από τον άνθρωπο που δεν ενδιαφέρεται πλέον να προσέξει τον άνθρωπο, ούτε έχει πια την ελάχιστη ελπίδα γι’ αυτόν. Φαίνεται ότι ο άνθρωπος είναι πέραν σωτηρίας. «Έχω δει πολλούς ανθρώπους με δάκρυα να τρέχουν στα μάγουλά τους κι έχω δει ανθρώπους να προσφέρουν την καρδιά τους σε αντάλλαγμα του πλούτου Μου. Παρόλη αυτή την «ευσέβεια», ποτέ δεν έδωσα ελεύθερα όλα όσα έχω στον άνθρωπο λόγω των ξαφνικών παρορμήσεών του, διότι ο άνθρωπος ποτέ δεν ήταν με ευχαρίστηση πρόθυμος να αφοσιωθεί σ’ Εμένα». Όταν ο Θεός αποκαλύπτει τη φύση του ανθρώπου, ο άνθρωπος ντρέπεται για τον εαυτό του, αλλά αυτό είναι μόνο επιφανειακή γνώση και είναι ανίκανος να γνωρίσει αληθινά τη φύση του στον λόγο του Θεού. Έτσι, οι περισσότεροι δεν αντιλαμβάνονται το θέλημα του Θεού, δεν μπορούν να βρουν ένα μονοπάτι για τη ζωή τους μέσα στον λόγο του Θεού κι έτσι, όσο πιο ανόητοι είναι, τόσο πιο πολύ τους περιγελά ο Θεός. Έτσι, ασυναίσθητα μπαίνουν στον ρόλο του γελωτοποιού και ως εκ τούτου, τελικά γνωρίζουν τον εαυτό τους καθώς μαχαιρώνονται με το «απαλό ξίφος». Ο λόγος του Θεού φαίνεται να επιδοκιμάζει τις πράξεις του ανθρώπου και να τις ενθαρρύνει, παρόλα αυτά, οι άνθρωποι αισθάνονται πάντα ότι ο Θεός τους περιγελά. Και έτσι, όταν διαβάζουν τον λόγο του Θεού, κάποιες φορές συσπώνται και στραβώνουν οι μύες του προσώπου τους. Αυτή είναι η ακάθαρτη συνείδησή τους και γι’ αυτό συσπώνται οι μύες άθελά τους. Ο πόνος τους είναι αυτό το είδος που ενώ θέλουν να γελάσουν δεν μπορούν, ούτε να κλάψουν μπορούν, επειδή των ανθρώπων η γελοιότητα παίζει στο βίντεο και δεν μπορούν να το σταματήσουν, το μόνο που μπορούν είναι να υποφέρουν. Μολονότι σε όλες τις συναντήσεις των συναδέλφων κηρύσσεται «να επικεντρώνεται κανείς στον λόγο του Θεού», ποιος δεν γνωρίζει τη φύση του σπόρου του μεγάλου κόκκινου δράκοντα; Πρόσωπο με πρόσωπο είναι υπάκουοι σαν αρνιά, αλλά όταν γυρίζουν την πλάτη είναι άγριοι σαν λύκοι, και αυτό φαίνεται στον λόγο του Θεού ότι «πολλοί άνθρωποι αληθινά Με αγαπάνε όταν παρέχω τον λόγο Μου, αλλά δεν τον φυλάνε στο πνεύμα τους, αντίθετα τον χρησιμοποιούν αδιάφορα σαν να ήταν κοινόχρηστος και τον πετάνε πίσω από κει που ήρθε όποτε τους βολεύει». Γιατί πάντα ο Θεός εκθέτει τον άνθρωπο; Αυτό δείχνει ότι η παλιά φύση του ανθρώπου δεν έχει αλλάξει καθόλου. Όπως το βουνό Ταϊσάν στέκει ψηλά μέσα στην καρδιά εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων, αλλά θα έρθει η μέρα που ο Γιου Γκονγκ θα μετακινήσει αυτό το βουνό, και αυτό είναι το σχέδιο του Θεού. Στις ομιλίες Του, ο Θεός πάντα απαιτεί από τον άνθρωπο, τον προειδοποιεί, ή επισημαίνει τη φύση του ανθρώπου που έχει αποκαλυφθεί στη ζωή του: «Όταν ο άνθρωπος κρατά αποστάσεις από Μένα και όταν Με υποβάλλει σε πειρασμό, Εγώ κρύβομαι ανάμεσα στα σύννεφα. Το αποτέλεσμα είναι ότι δεν μπορεί να βρει κανένα ίχνος Μου και ζει μόνο με το χέρι των μοχθηρών, κάνοντας ό,τι του ζητούν». Στην πραγματικότητα, οι άνθρωποι σπάνια έχουν την ευκαιρία να ζήσουν στην παρουσία του Θεού, επειδή έχουν υπερβολικά λίγη επιθυμία να αναζητήσουν. Ως εκ τούτου, παρότι πολλοί άνθρωποι αγαπούν τον Θεό, ζουν κάτω από το χέρι του κακού και το μόνο που κάνουν είναι να τους οδηγεί το κακό. Εάν οι άνθρωποι ζούσαν αληθινά υπό το φως του Θεού, αναζητώντας τον Θεό κάθε λεπτό της κάθε μέρας, δεν θα υπήρχε λόγος να μιλά ο Θεός έτσι, έτσι δεν είναι; Όταν οι άνθρωποι βάζουν στην άκρη τα κείμενα, την ίδια ώρα βάζουν και τον Θεό στην άκρη μαζί με το βιβλίο, και ασχολούνται με τα δικά τους, και τότε ο Θεός εξαφανίζεται από την καρδιά τους. Παρόλα αυτά, όταν ξαναπιάνουν το βιβλίο, ξαφνικά ανακαλύπτουν ότι είχαν βάλει τον Θεό στο πίσω μέρος του μυαλού τους. Τέτοια είναι η ζωή του ανθρώπου «χωρίς μνήμη». Όσο πιο πολύ μιλά ο Θεός, τόσο πιο υψηλός είναι ο λόγος Του. Όταν τα λόγια κορυφωθούν, όλο το έργο ολοκληρώνεται, με αποτέλεσμα ο Θεός να σταματήσει τις ομιλίες Του. Η βασική αρχή με την οποία εργάζεται ο Θεός είναι να ολοκληρώσει το έργο Του όταν αυτό φθάσει στη αποκορύφωση. Δεν συνεχίζει να εργάζεται όταν φτάσει στην αποκορύφωση, αλλά σταματά απότομα. Ποτέ δεν κάνει έργο που δεν χρειάζεται.

Προηγούμενο:Κεφάλαιο 20

Επόμενο:Κεφάλαια 22 και 23

Δείτε επίσης