Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Κεφάλαιο 35

Σήμερα, όλοι οι άνθρωποι έχουν εισέλθει, σε διαφορετικό βαθμό, σε μια κατάσταση παιδέματος. Ακριβώς όπως είπε κι ο Θεός: «προχωρώ με τους ανθρώπους δίπλα-δίπλα». Αυτό είναι απολύτως αληθές, αλλά οι άνθρωποι εξακολουθούν να αδυνατούν να κατανοήσουν πλήρως αυτό το σημείο. Ως εκ τούτου, ένα μέρος του έργου που έχουν επιτελέσει ήταν περιττό. Ο Θεός είπε «τους στηρίζω και τους φροντίζω ανάλογα με το ανάστημά τους. Επειδή οι άνθρωποι είναι οι πρωταγωνιστές του συνολικού σχεδίου διαχείρισής Μου, αφιερώνω περισσότερο χρόνο για την καθοδήγηση εκείνων που έχουν τον ρόλο της “ανθρώπινης φύσης”, ώστε να μπορούν να τον παίξουν ολόψυχα και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο,» όπως επίσης: «Ωστόσο, αρνούμαι να επικρίνω άμεσα τη συνείδησή τους. Αντίθετα, συνεχίζω να τους καθοδηγώ υπομονετικά και συστηματικά. Εξάλλου, οι άνθρωποι είναι αδύναμοι και δεν μπορούν να διεξάγουν οποιοδήποτε έργο». Το σκεπτικό του Θεού είναι το εξής: Ακόμα κι αν καταλήξει να αφανίσει όλους αυτούς τους ανθρώπους, το έργο Του επί γης θα συνεχίσει σύμφωνα με το αρχικό Του σχέδιο. Ο Θεός δεν επιτελεί ανώφελο έργο. Ό,τι κάνει είναι καλό. Όπως είπε ο Πέτρος: «Ακόμη κι αν ο Θεός έπαιζε με τους ανθρώπους σαν να ήταν παιχνίδια, πώς θα μπορούσαν οι άνθρωποι να παραπονεθούν; Με ποιο δικαίωμα θα το έκαναν;» Δεν είναι αυτό που επιθυμούσε να επιτύχει ο Θεός όσον αφορά την ανθρώπινη φύση σήμερα;[α] Μπορούν οι άνθρωποι όντως να έχουν αυτήν την άποψη; Γιατί ο Πέτρος πριν από δύο χιλιάδες έτη μπόρεσε να πει κάτι τέτοιο, ενώ οι «Πέτροι» στη σημερινή υπερσύγχρονη εποχή της εξελιγμένης τεχνολογίας δεν μπορούν; Δεν είμαι σε θέση να πω με βεβαιότητα εάν η ιστορία πηγαίνει προς τα εμπρός ή προς τα πίσω. Το κατά πόσο η επιστήμη έχει κάνει ένα βήμα προς τα εμπρός ή προς τα πίσω είναι, μέχρι στιγμής, ένα ερώτημα που κανείς δεν μπορεί να απαντήσει. Όλα όσα έκανε ο Θεός στην ανθρώπινη φύση ήταν για να κάνει τους ανθρώπους θετικούς και να τους επιτρέψει να αναπτυχθούν στη ζωή. Δεν μπορούν οι άνθρωποι να το κατανοήσουν αυτό; Όλα όσα σε κάνουν να είσαι αρνητικός αποτελούν το αδύναμο σημείο σου. Είναι μια ζωτική αδυναμία, ανοικτή στις επιθέσεις του Σατανά. Το κατανοείς αυτό; Γιατί ο Θεός είπε τα εξής; «Τους εκλιπαρώ με κάθε σοβαρότητα και ειλικρίνεια. Όντως είναι ανίκανοι να κάνουν ό,τι ζητώ;» Τι σημαίνουν αυτά τα λόγια; Γιατί άραγε έθεσε ο Θεός αυτό το ερώτημα; Δείχνει ότι υπάρχουν πάρα πολλές αρνητικές πτυχές της ανθρώπινης φύσης, και μόνο ένα είδος αρνητικού παράγοντα είναι αρκετό για να κάνει τον άνθρωπο να σκοντάψει. Γιατί δεν ρίχνεις μια ματιά για να δεις ποιες θα είναι οι συνέπειες αν συνεχίσεις να είσαι αρνητικός. Όλα όσα κάνει ο Θεός αποσκοπούν στην τελείωση της ανθρώπινης φύσης. Χρειάζεται περαιτέρω επεξήγηση; Δεν νομίζω! Μπορεί να τεθεί το επιχείρημα ότι οι άνθρωποι έχουν καταληφθεί από τον Σατανά, αλλά θα ήταν προτιμότερο να πούμε ότι οι άνθρωποι έχουν καταληφθεί από αρνητικότητα. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο εκφράζονται οι άνθρωποι. Είναι μέρος της σάρκας τους. Ως εκ τούτου, όλοι έχουν πέσει ασυνείδητα στην αρνητικότητα, και παράλληλα, στο παίδεμα. Αυτή είναι μια παγίδα που προετοιμάζει ο Θεός για την ανθρώπινη φύση, και τότε οι άνθρωποι αναστατώνονται πιο πολύ. Επειδή οι άνθρωποι διακατέχονται από αρνητικότητα, είναι δύσκολο να ξεφύγουν από το παίδεμα. Αυτή δεν είναι ακριβώς η κατάσταση σήμερα; Μα πώς μπορούν οι άνθρωποι να αγνοήσουν τα λόγια του Θεού: «Σήμερα, ο Σατανάς δρα άκρως ανεξέλεγκτα. Γιατί δεν εκμεταλλεύομαι αυτή την ευκαιρία για να επιδείξω το επίκεντρο του έργο Μου ώστε να αποκαλύψω τη δύναμή Μου;» Μόλις λέω κάτι για να τους υπενθυμίσω, οι άνθρωποι από τις εκκλησίες υποβάλλονται αμέσως σε παίδεμα. Αυτό συμβαίνει επειδή μετά από δύο μήνες που επιτελείται το έργο του Θεού, οι άνθρωποι εξακολουθούν να μη βιώνουν καμία σημαντική αλλαγή μέσα τους. Απλά αναλύουν τα λόγια του Θεού με το δικό τους μυαλό. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, η κατάστασή τους δεν έχει αλλάξει καθόλου. Εξακολουθούν να είναι αρνητικοί. Όταν συμβαίνει αυτό, όταν ο Θεός αναφέρει ότι έχει έρθει η ώρα του παιδέματος, οι άνθρωποι αμέσως αναστατώνονται, και σκέπτονται[β]: «Δεν ξέρω αν η μοίρα μου είναι ή όχι προκαθορισμένη από τον Θεό, ούτε ξέρω αν μπορώ να παραμείνω ακλόνητος υπό αυτό το παίδεμα. Είναι ακόμη πιο δύσκολο να γνωρίζω ποιες μεθόδους θα χρησιμοποιήσει ο Θεός για να παιδέψει τους ανθρώπους». Όλοι οι άνθρωποι τρομοκρατούνται από το παίδεμα, κι όμως αδυνατούν να αλλάξουν. Απλώς υποφέρουν σιωπηρά, αλλά φοβούνται επίσης ότι δεν θα μπορέσουν να παραμείνουν ακλόνητοι. Εν απουσία του παιδέματος και των βασανιστηρίων του λόγου, όλοι οι άνθρωποι έχουν περάσει ασυνείδητα στο παίδεμα. Συνεπώς, είναι όλοι νευρικοί και αναστατωμένοι. Αυτό αποκαλείται «θερίζουν ό,τι έχουν σπείρει», επειδή οι άνθρωποι δεν κατανοούν καθόλου το έργο του Θεού. Στην πραγματικότητα, ο Θεός δεν έχει διάθεση να σπαταλήσει περαιτέρω λόγια για αυτούς τους ανθρώπους. Φαίνεται ότι ο Θεός έχει υιοθετήσει έναν διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισής τους που δεν είναι πραγματικό παίδεμα. Είναι λες και κάποιος πιάνει ένα κοτόπουλο και το σηκώνει για να δει αν είναι κότα ή κόκορας. Αυτό μπορεί να μην φαίνεται σημαντικό, αλλά το κοτοπουλάκι θα φοβηθεί τόσο που θα παλέψει για να ελευθερωθεί, τρομοκρατείται λες και ο άνθρωπος πρόκειται να το σκοτώσει και να το φάει, επειδή το κοτόπουλο δεν έχει καμία επίγνωση του εαυτού του. Πώς μπορεί κάποιος να σκοτώσει και να φάει ένα κοτόπουλο που δεν ζυγίζει παρά μερικά γραμμάρια; Δεν θα ήταν ανοησία; Είναι ακριβώς όπως είπε κι ο Θεός: «Γιατί, λοιπόν, οι άνθρωποι Με αποφεύγουν συνεχώς; Μήπως γιατί θα τους αντιμετωπίσω σαν μικρά κοτοπουλάκια, που προορίζονται για σφαγή μόλις πιαστούν;» Ως εκ τούτου, ο ανθρώπινος πόνος αποτελεί «ανιδιοτελή» αφοσίωση και μπορεί να λεχθεί ότι δεν αξίζει να πληρωθεί ως τίμημα. Επειδή δεν γνωρίζουν τον εαυτό τους, φοβούνται. Ως αποτέλεσμα, δεν εφησυχάζουν ούτε για μια στιγμή. Αυτή είναι η αδυναμία της ανθρώπινης φύσης. Είναι ξεπερασμένα τα λόγια: «Εν τέλει, αφήστε τους ανθρώπους να γνωρίσουν τον εαυτό τους. Αυτός είναι ο τελικός Μου στόχος» που έχει εκφράσει ο Θεός; Ποιος γνωρίζει πραγματικά τον εαυτό του; Αν κάποιος δεν γνωρίζει τον εαυτό του, τότε πώς έχει το δικαίωμα να παιδευτεί; Κοίτα τους αμνούς, παραδείγματος χάριν. Πώς να σφαχτούν αν δεν έχουν γίνει πρόβατα; Πώς μπορούν οι άνθρωποι να απολαύσουν ένα δέντρο που δεν έχει καρποφορήσει; Όλοι δίνουν υπερβολική σημασία στα «εμβόλια». Συνεπώς, όλοι οι άνθρωποι επιτελούν το έργο της νηστείας, και στη συνέχεια πεινούν. Αυτό είναι ένα παράδειγμα του θερίζουν ό,τι έχουν σπείρει. Γίνονται αυτοκαταστροφικοί. Ο Θεός δεν είναι βάναυσος ή απάνθρωπος. Εάν κάποια μέρα οι άνθρωποι ξαφνικά γνωρίσουν τον εαυτό τους και τρέμουν με φόβο ενώπιον του Θεού, τότε ο Θεός θα αρχίσει να τους παιδεύει. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο οι άνθρωποι θα δεχτούν τα δεινά υπάκουα και πρόθυμα. Τι γίνεται όμως σήμερα; Όλοι οι άνθρωποι δέχονται παίδεμα ενάντια στη θέλησή τους, όπως τα παιδιά που αναγκάζονται να μαγειρέψουν ένα γεύμα. Πώς αυτοί οι άνθρωποι να μην αισθάνονται άβολα; Όλοι σκέπτονται: «Τι να γίνει! Εφόσον παιδεύομαι, γιατί να μη σκύψω το κεφάλι μου και να δηλώσω ένοχος! Τι μπορώ να κάνω; Ακόμα κι αν κλάψω, πρέπει να ικανοποιήσω τον Θεό, άρα τι μπορώ να κάνω; Ποιος μου είπε να πορευτώ απευθείας σε αυτό το μονοπάτι; Τι να γίνει! Είμαι απλώς άτυχος!» Έτσι δεν σκέφτονται οι άνθρωποι;

Όπως είπε ο Θεός: «Όλοι συμπεριφέρονται καλά και δεν υπάρχει κανένας που να τολμά να αντισταθεί. Όλοι είναι υπό την καθοδήγησή Μου, εκπληρώνοντας τα καθήκοντα που τους έχω αναθέσει». Προφανώς, ούτε ένας άνθρωπος δεν δέχεται πρόθυμα το παίδεμα και, επιπλέον, αυτό προέρχεται από τον Θεό, επειδή όλοι θέλουν να ζουν στην άνεση παρά σε αναταραχή και χάος. Ο Θεός είπε: «Ποιος δεν φοβάται τον θάνατο; Είναι οι άνθρωποι πραγματικά πρόθυμοι να θυσιαστούν;» Αυτό είναι απολύτως σωστό. Όλοι φοβούνται να πεθάνουν εκτός κι εάν, φυσικά, κυριεύονται από θυμό ή απόγνωση. Αυτή είναι η ανθρώπινη υπόσταση, και είναι το δυσκολότερο σημείο που πρέπει να παρακάμψει κανείς. Σήμερα, ο Θεός έρχεται ακριβώς για να δώσει λύσει σ’ αυτό το αδιέξοδο. Όλοι οι άνθρωποι είναι ανίσχυροι, οπότε ο Θεός έχει καταβάλει κάθε προσπάθεια για να έλθει ανάμεσά τους και να δημιουργήσει ένα εξειδικευμένο νοσοκομείο για να τους θεραπεύσει από αυτό το είδος της ασθένειας. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να απαλλαγούν από τα δίχτυα αυτής της ασθένειας, και είναι τόσο ανήσυχοι που αναπτύσσουν στοματίτιδα και η κοιλιά τους πρήζεται. Με τον καιρό αυξάνεται ο όγκος των αερίων που περιέχει, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η πίεση. Τελικά, το στομάχι τους παθαίνει ρήξη και πεθαίνουν όλοι. Ως εκ τούτου, σε αυτό το σημείο, ο Θεός θεράπευσε αυτή τη σοβαρή ανθρώπινη νόσο, επειδή όλοι έχουν πεθάνει. Έτσι δεν θεραπεύεται η ανθρώπινη ασθένεια; Ο Θεός έχει έλθει σκόπιμα να επιτελέσει αυτό το έργο. Επειδή οι άνθρωποι φοβούνται υπερβολικά τον θάνατο, ο ίδιος ο Θεός έχει έλθει να συμμετάσχει στην ίδια εργασία με τον άνθρωπο. Επειδή έχουν τόσο λίγο κουράγιο, έχει ξεκινήσει κάνοντάς τους μια παρουσίαση για να την παρακολουθήσουν. Μόνο εφόσον έχουν δει αυτή την παρουσίαση, είναι πρόθυμοι να υπακούσουν. Γι’ αυτόν τον λόγο είπε ο Θεός: «Επειδή κανείς δεν μπορούσε να διεκπεραιώσει το έργο Μου, μπήκα στο πεδίο της μάχης αυτοπροσώπως για να συμμετάσχω σε έναν αγώνα ζωής και θανάτου με τον Σατανά». Αυτή είναι μια αποφασιστική μάχη, έτσι είτε το ψάρι πεθαίνει είτε σχίζεται το δίχτυ[γ]. Αυτό είναι βέβαιο. Επειδή το πνεύμα θα θριαμβεύσει στο τέλος, η σάρκα πρέπει να είναι ο στόχος του θανάτου. Κατανοείς τις συνέπειες αυτού του γεγονότος; Εντούτοις, μην είσαι υπερευαίσθητος. Ίσως αυτή η πρόταση να είναι απλή, ή ίσως να είναι πολύπλοκη. Ανεξαρτήτως αυτού, οι άνθρωποι εξακολουθούν να μην μπορούν να το κατανοήσουν. Αυτό είναι βέβαιο. Οι άνθρωποι μπορούν, μέσα από τον πόνο τους, να δεχτούν το ραφινάρισμα του λόγου του Θεού. Τότε θα μπορούσε κανείς να πει ότι αυτή ήταν η καλοτυχία τους. Ωστόσο, θα μπορούσε να ειπωθεί ότι είχαν κακοτυχία. Πάντως, θα ήθελα όμως να υπενθυμίσω σε όλους ότι η πρόθεση του Θεού είναι εν τέλει ορθή, σε αντίθεση με τις προθέσεις των ανθρώπων, οι οποίες έχουν πάντα σχέση με την κατάστρωση σχεδίων και ρυθμίσεων για τον εαυτό τους. Θα πρέπει να είσαι σαφής περί αυτού, και να μην βυθίζεσαι σε ατέλειωτη περισυλλογή. Δεν είναι αυτή ακριβώς η ανθρώπινη αδυναμία; Έτσι είναι όλοι. Αντί να αγαπούν τον Θεό σε κάποιο βαθμό, αγαπούν τον εαυτό τους σε κάποιο βαθμό. Επειδή Αυτός είναι ένας Θεός που ζηλεύει τους ανθρώπους, τους θέτει πάντα απαιτήσεις. Όσο περισσότερο αγαπούν οι άνθρωποι τον εαυτό τους, τόσο περισσότερο ο Θεός τους ζητά να Τον αγαπούν, και τόσο πιο αυστηρές γίνονται οι απαιτήσεις Του από αυτούς. Είναι λες και ο Θεός πειράζει σκόπιμα τους ανθρώπους. Εάν οι άνθρωποι Τον αγαπούν πραγματικά, τότε φαίνεται ότι δεν Τον νοιάζει. Εξαιτίας αυτού, όλοι οι άνθρωποι ξύνουν το κεφάλι τους και τραβούν τα αυτιά τους, καθώς πέφτουν σε περισυλλογή. Αυτή είναι μια αφήγηση της διάθεσης του Θεού, μια σύντομη αναφορά ενός ή δύο θεμάτων. Αυτό είναι το θέλημα του Θεού. Αυτό είναι που ο Θεός απαιτεί από τους ανθρώπους να γνωρίζουν. Είναι επιτακτική ανάγκη. Είναι ένα νέο καθήκον που απαιτεί από εσάς τους ανθρώπους να είστε σε θέση να εργαστείτε σκληρά για τα καταφέρετε και να κάνετε νέα πρόοδο. Το κατανοείτε αυτό; Θέλετε να μιλήσω εκτενέστερα για το θέμα;

Όσο για τις προηγούμενες εποχές, ο Θεός είπε: «Δεν επιλέχτηκε ποτέ ούτε ένα άτομο από Μένα. Όλοι απορρίφθηκαν από τη σιωπή Μου. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν Με υπηρετούσαν με απόλυτη αφοσίωση κατά το παρελθόν. Επομένως, ούτε Εγώ τους αγαπούσα κατ’ αποκλειστικότητα. Είχαν πάρει τα “δώρα” του Σατανά και στη συνέχεια έκαναν στροφή και τα πρόσφεραν σ’ Εμένα. Δεν συνιστούσε αυτή η πράξη τους συκοφαντία εναντίον Μου;» Πώς μπορεί να ερμηνευτούν αυτά τα λόγια; Όπως είπε κι ο Θεός: «Όλα τα δώρα προέρχονται από τον Σατανά». Οι προηγούμενες γενιές των αποστόλων και των προφητών εξαρτιόνταν εξ ολοκλήρου από τα δώρα τους κατά την επιτέλεση του έργου τους και κατά τη διάρκεια των εποχών, ο Θεός έχει χρησιμοποιήσει τα δώρα τους για να διεξάγει το έργο Του. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο λέγεται ότι η υπηρεσία όλων των ανθρώπων που φέρουν δώρα προέρχεται από τον Σατανά. Ωστόσο, όπως λέει ο Θεός[δ]: «Χρησιμοποιώ τα τεχνάσματα του Σατανά ως αντιθετικό στοιχείο Μου», λόγω της σοφίας Του. Έτσι, ο Θεός έχει αποκαλέσει την υπηρεσία των ανθρώπων που φέρουν δώρα ως δώρα από τον Σατανά. Επειδή ανήκουν στον Σατανά, ο Θεός τους αποκαλεί συκοφάντες. Δεν πρόκειται για αβάσιμη κατηγορία εναντίον των ανθρώπων. Είναι μια καλά τεκμηριωμένη και εύλογη ερμηνεία. Για τον λόγο αυτό, είπε: «Δεν αποκάλυψα την αποστροφή Μου. Αντιθέτως, προσπάθησα να μετατρέψω τη μηχανορραφία τους προς δικό Μου όφελος, προσθέτοντας αυτά τα “δώρα” στα υλικά που χρησιμοποιούνται στη διαχείρισή Μου. Αργότερα, μόλις θα είχαν υποβληθεί σε μηχανική επεξεργασία, θα έκαιγα όλα τα απόβλητα που θα προέκυπταν». Γι’ αυτό είναι τόσο θαυμαστό το έργο του Θεού. Αυτό το σημείο συνάδει τουλάχιστον με τις ανθρώπινες αντιλήψεις, διότι κανείς δεν θα πίστευε ότι αυτοί που κυβερνούν ως βασιλιάδες δεν είναι άνθρωποι που φέρουν δώρα, αλλά οι άνθρωποι χωρίς δώρα, τους οποίους αγαπά ο Θεός. Όπως φαίνεται, οι ιδέες ή οι ελπίδες του Γουίτνες Λι και του Γουότσμαν Νι έχουν γίνει στάχτη — και οι άνθρωποι που φέρουν δώρα σήμερα δεν αποτελούν εξαίρεση. Τώρα ο Θεός έχει ξεκινήσει αυτό το έργο και παίρνει σταδιακά πίσω όλο το έργο του Αγίου Πνεύματος στους ανθρώπους που υπηρετούν ως αντιθετικά στοιχεία στο έργο Του. Όταν το έργο του Θεού τελειώσει οριστικά, όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα επιστρέψουν στην αρχική τους θέση. Ωστόσο, παροτρύνω τους ανθρώπους να μην ενεργούν απερίσκεπτα ως αποτέλεσμα των όσων έχω πει. Θα πρέπει να πάτε με το ρεύμα, ακολουθώντας τα στάδια του έργου του Θεού, ώστε να μην το διακόψετε. Έγινε κατανοητό; Επειδή αυτό είναι το στάδιο και η μέθοδος του έργου του Θεού. Όταν ο Θεός «μετατρέπει» αυτά τα «δώρα» σε «τελικά προϊόντα», όλες οι προθέσεις Του θα αποσαφηνιστούν και όλα τα δώρα που θα Τον υπηρετήσουν θα εξαλειφθούν. Ωστόσο, ο Θεός θα έχει τα τελικά προϊόντα για να τα απολαύσει. Το κατανοείτε αυτό; Αυτό που θέλει ο Θεός είναι τελικά προϊόντα, όχι πλούσια δώρα που προσφέρει ο άνθρωπος. Μόνο όταν όλοι έχουν πάρει τη σωστή θέση τους, δηλαδή όταν ο Θεός έχει επιστρέψει στην αρχική Του θέση και ο διάβολος, επίσης, έχει καθίσει στη δική του θέση, το ίδιο και οι άγγελοι, ανεξαιρέτως — μόνο τότε θα εμφανιστεί ένα χαμόγελο ικανοποίησης στο πρόσωπο του Θεού, επειδή οι προθέσεις Του θα έχουν ικανοποιηθεί, ο στόχος Του θα έχει επιτευχθεί. Ο Θεός δεν θα αναζητά πλέον «βοήθεια» από τον «διάβολο», επειδή οι προθέσεις του Θεού θα έχουν αποκαλυφθεί ανοιχτά στους ανθρώπους και οι άνθρωποι δεν θα αναγκαστούν ποτέ ξανά να τις εκφράσουν. Τότε, το θνητό σώμα τους θα γίνει ένα με το πνεύμα τους. Αυτό αποκαλύπτει ο Θεός στον άνθρωπο. Είναι ο τελικός προορισμός του πνεύματος, της ψυχής και του σώματος. Είναι μια σύνοψη της αρχικής ιδέας της «ανθρώπινης φύσης». Αυτό δεν χρειάζεται λεπτομερή έρευνα. Αρκεί να γνωρίζει κανείς ένα ή δύο πράγματα περί αυτού. Έγινε κατανοητό;

Υποσημειώσεις:

α. Το αρχικό κείμενο αναφέρει «Δεν είναι αυτό που επιτυγχάνει ο Θεός με την ανθρώπινη φύση σήμερα;»

β. Στο αρχικό κείμενο παραλείπονται οι λέξεις «και σκέπτονται».

γ. Είτε το ψάρι πεθαίνει είτε σχίζεται το δίχτυ: μια κινεζική παροιμία, που σημαίνει «αγώνας ζωής και θανάτου».

δ. Στο αρχικό κείμενο παραλείπονται οι λέξεις «όπως λέει ο Θεός».

Προηγούμενο:Κεφάλαιο 33

Επόμενο:Κεφάλαιο 36

Δείτε επίσης