Έχουμε ήδη συναναστραφεί σχετικά με κάποιες αλήθειες που αφορούν τον ενσαρκωμένο Θεό. Νιώθετε ότι η συναναστροφή σχετικά με αυτήν την πτυχή της αλήθειας είναι χρήσιμη για να γνωρίσει κανείς τον Θεό; (Ναι.) Αυτό, λοιπόν, είναι καλό. Έχουμε συναναστραφεί λιγάκι στο παρελθόν πάνω σ’ αυτό το θέμα, αλλά δεν συναναστραφήκαμε πάνω σ’ αυτό λεπτομερώς, σημείο προς σημείο· αντίθετα, συναναστραφήκαμε αποσπασματικά. Εκείνο πάνω στο οποίο συναναστρεφόμαστε αυτήν τη φορά είναι οι αλήθειες που εμπίπτουν στο πλαίσιο του θέματος του ενσαρκωμένου Θεού οι οποίες αφορούν τις αντιλήψεις του ανθρώπου για τον Θεό, καθώς και τις στάσεις του απέναντι στον Θεό και τη γνώση που έχει για τον Θεό. Αφενός, συναναστρεφόμαστε πάνω σε αυτές τις αλήθειες έτσι ώστε να κατανοήσει και να γνωρίσει ο άνθρωπος τον Θεό, και να κατανοήσει τις αλήθειες που αφορούν τις στάσεις και τις οπτικές του απέναντι στον Θεό τις οποίες πρέπει να γνωρίζει. Αφετέρου, το κάνουμε επειδή αυτά τα θέματα είναι πολύ σημαντικά. Τι τα καθιστά σημαντικά; Μα, ο άνθρωπος δεν μπορεί να δει ούτε να αγγίξει τον Θεό στον ουρανό και ίσα ίσα που μπορεί να Τον αισθανθεί· ο Θεός στον ουρανό είναι τόσο μακριά από τον άνθρωπο. Αν κάποιος ήθελε να καλλιεργήσει μια σχέση με τον Θεό, θα ήταν για εκείνον πολύ κενή και νεφελώδης. Το ότι θα είναι κενή και νεφελώδης οφείλεται, αφενός, στο ότι ο άνθρωπος είναι γεμάτος αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες για τον Θεό. Αφετέρου, οφείλεται στο ότι ο άνθρωπος δεν έχει την παραμικρή κατανόηση του ότι ο Θεός είναι αληθινός και του ότι ο Θεός είναι πρακτικός, ούτε της ταυτότητας και της ουσίας Του, και ζει εξ ολοκλήρου εν μέσω των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών που πηγάζουν από τους δικούς του ευσεβείς πόθους. Έτσι, αφότου ο άνθρωπος αρχίσει να ακολουθεί τον Θεό, η σχέση που δημιουργεί μαζί Του ουσιαστικά χτίζεται πάνω στις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες του, πάνω στο θεμέλιο των ευσεβών πόθων του, αλλά και πάνω στις διάφορες απαιτήσεις και επιθυμίες του απέναντι στον Θεό. Η σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και τον Θεό η οποία χτίζεται πάνω σε ένα τέτοιο θεμέλιο είναι πολύ ασταθής, πολύ εύθραυστη και, φυσικά, πολύ αναξιόπιστη. Με το παραμικρό φύσημα του ανέμου ή με την εμφάνιση κάποιας ασυνήθιστης περίστασης, μια τέτοια σχέση μπορεί εύκολα να διαρραγεί και μπορεί εύκολα να κοπεί. Για παράδειγμα, όταν ο άνθρωπος βρίσκεται αντιμέτωπος με πράγματα που δεν πηγαίνουν όπως ο ίδιος επιθυμεί, όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με βάσανα, αναποδιές και αποτυχίες ή όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με κάθε λογής πράγματα που δεν συνάδουν με τις αντιλήψεις του και δεν εξυπηρετούν τα σαρκικά του συμφέροντα —όταν ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με οποιαδήποτε από αυτές τις περιστάσεις που σύμφωνα με τις αντιλήψεις του πιστεύει ότι δεν θα έπρεπε να συμβαίνουν— θα αποκτήσει ενστικτωδώς αμφιβολίες για τον Θεό. Θα αποκτήσει αμφιβολίες για την ύπαρξη του Θεού, θα αποκτήσει αμφιβολίες για το κατά πόσο είναι σωστοί οι τρόποι με τους οποίους ο Θεός έχει την κυριαρχία Του πάνω στον άνθρωπο —και οι τρόποι με τους οποίους ο Θεός ενορχηστρώνει και κανονίζει τα πράγματα γι’ αυτόν— και, βέβαια, θα αποκτήσει αμφιβολίες για το κατά πόσο είναι σωστό ο Θεός να ενεργεί με αυτόν τον τρόπο, καθώς και για το κατά πόσο ο Θεός έχει ή δεν έχει κάποια κρυφά κίνητρα ή κακές προθέσεις απέναντι στον άνθρωπο και ούτω καθεξής. Με λίγα λόγια, μια τέτοια σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και τον Θεό είναι πολύ ασταθής και ανασφαλής· σε ανθρώπινους όρους, είναι γεμάτη αβεβαιότητα. Λόγω του ότι μια τέτοια σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και τον Θεό βασίζεται στις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες του ανθρώπου, καθώς και στις διάφορες απαιτήσεις που έχει ο άνθρωπος από τον Θεό με βάση τους ευσεβείς πόθους του, όσο μεγάλη κι αν νιώθει ο άνθρωπος ότι είναι η πίστη του στον Θεό ή όσο μεγάλη κι αν νιώθει ότι είναι η αποφασιστικότητά του να ακολουθήσει τον Θεό, από την οπτική του Θεού, Εκείνος δεν αναγνωρίζει μια τέτοια σχέση. Φυσικά, από την άποψη των αντικειμενικών γεγονότων, είναι ασταθής· μπορεί να διαρραγεί ή να κοπεί ανά πάσα στιγμή και οπουδήποτε, λόγω αλλαγών σε κάθε λογής περιβάλλοντα και διάφορους ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα, καθώς και λόγω της εμφάνισης διαφόρων ειδικών καταστάσεων. Ακόμα κι αν κάποιος κατανοεί μερικές αλήθειες, και πάλι θα έχει αμφιβολίες για τον Θεό όταν δεν Τον κατανοεί και δεν Τον γνωρίζει. Ακόμα κι αν δεν έχει αμφιβολίες για την ύπαρξη του Θεού, θα έχει και πάλι αμφιβολίες για το ποιος είναι ο στόχος του Θεού όταν ενεργεί έτσι απέναντί του και αν είναι σωστό να ενεργεί έτσι Εκείνος. Επομένως, μπορεί να πει κανείς ότι αυτή η σχέση που δημιουργεί ο άνθρωπος με τον Θεό όταν δεν κατανοεί και δεν γνωρίζει τον Θεό δεν μπορεί να υπομείνει καμία δοκιμασία και ότι δύσκολα μπορεί να υπομείνει τη δοκιμασία οποιουδήποτε ιδιαίτερου περιβάλλοντος. Η αιτία γι’ αυτό δεν είναι ότι υπάρχουν λάθη ή ανακρίβειες στην κυριαρχία και τις ρυθμίσεις του Θεού ούτε ότι ο Θεός είναι αδιάφορος και δεν λαμβάνει υπόψη τις αδυναμίες του ανθρώπου ή τις διάφορες ανάγκες του· αντίθετα, είναι πως οι διεφθαρμένοι άνθρωποι είναι εγγενώς γεμάτοι αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με τον Θεό. Από το ξεκίνημα, λόγω του ότι ο άνθρωπος έχει διεφθαρμένη διάθεση, αυτή η σχέση που έχει με τον Θεό δεν είναι χτισμένη πάνω στα θεμέλια μιας κανονικής σχέσης μεταξύ ενός δημιουργημένου όντος και του Δημιουργού. Έτσι, ο άνθρωπος υιοθετεί λανθασμένη στάση και απόψεις, και δημιουργεί τη σχέση του με τον Θεό χρησιμοποιώντας εσφαλμένες οπτικές, και χρησιμοποιεί επίσης εσφαλμένες σκέψεις και απόψεις, καθώς και εσφαλμένες μεθόδους, για να διατηρήσει αυτήν τη σχέση. Με αυτόν τον τρόπο, αυτή η σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και τον Θεό γίνεται μη κανονική. Όχι μόνο δεν βοηθά τον άνθρωπο να υποταχθεί καλύτερα στον Θεό, στις ενορχηστρώσεις Του και στις ρυθμίσεις Του, ώστε να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις που έχει ο Θεός από αυτόν, αλλά κάνει και τον Θεό να τον απεχθάνεται και να αηδιάζει μαζί του, και μάλιστα κάνει τον άνθρωπο να χάσει την ευκαιρία του να φτάσει στη σωτηρία. Καθώς ο άνθρωπος ακολουθεί τον Θεό για μεγαλύτερες χρονικές περιόδους, καθώς κατανοεί όλο και περισσότερες αλήθειες και καθώς συσσωρεύει κάποιο κεφάλαιο και αντλεί κάποιες εμπειρίες και μαθήματα καθώς κάνει το καθήκον του, αισθάνεται όλο και περισσότερο ότι η σχέση του με τον Θεό είναι σωστή και ασφαλής. Ωστόσο, όσον αφορά τη γνώση του ανθρώπου για τον Θεό, μια τέτοια σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και τον Θεό παραμένει στα μάτια του Θεού μη κανονική. Πρέπει ακόμα να διορθωθεί και να δοκιμαστεί, και ο άνθρωπος πρέπει ακόμα να κατανοήσει περισσότερες αλήθειες, και να αποκτήσει μεγαλύτερη κατανόηση και γνώση για τον Θεό. Μόνο έτσι μπορεί η σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και τον Θεό να ανταποκρίνεται πραγματικά στα πρότυπα στα μάτια του Θεού και, φυσικά, μόνο τότε μπορεί ο άνθρωπος να τοποθετηθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια και ορθολογισμό στη θέση ενός δημιουργημένου όντος όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο μεταχειρίζεται τον Δημιουργό, τον τρόπο με τον οποίο μεταχειρίζεται τον Θεό. Επομένως, η αλήθεια σχετικά με τη γνώση για τον ενσαρκωμένο Θεό —τη γνώση για τον Θεό στη γη— δεν είναι κάποια ακαδημαϊκή γνώση ούτε ένα είδος κοινής λογικής, πόσο μάλλον κάποια θεωρία ή σύνθημα. Αντίθετα, αποτελεί μια πτυχή της αλήθειας που ο άνθρωπος πρέπει να κατανοήσει ώστε να δημιουργήσει μια κανονική σχέση με τον Θεό, να δημιουργήσει τη σχέση ανάμεσα σε ένα δημιουργημένο ον και τον Δημιουργό. Πρόκειται για μια πτυχή της αλήθειας που περιλαμβάνει τη γνώση της ουσίας του Θεού, τη γνώση των τρόπων με τους οποίους ενεργεί και μιλά ο Θεός, καθώς και τη γνώση των αρχών με τις οποίες ο Θεός κάνει κάθε είδους πράγματα. Μόλις ο άνθρωπος κατανοήσει αυτήν την πτυχή της αλήθειας, γνωρίσει τον ενσαρκωμένο Θεό και αποκτήσει μια βασική κατανόηση για τον Θεό, θα δημιουργήσει μια σχέση με τον Θεό που θα είναι η πιο ορθή και η πιο κατάλληλη —τη σχέση ανάμεσα σε ένα δημιουργημένο ον και τον Δημιουργό. Μόνο πάνω σε ένα τέτοιο θεμέλιο θα αναπτυχθεί σε θετική κατεύθυνση η επιδίωξη του ανθρώπου να κάνει πράξη την αλήθεια για να ικανοποιεί τον Θεό, καθώς και η επιδίωξή του να υποτάσσεται στον Θεό και να Τον λατρεύει· μόνο τότε θα αποφεύγει ο άνθρωπος όλο και περισσότερο το κακό και θα αρχίσει να βαδίζει στο μονοπάτι της σωτηρίας.

Αναλογιστείτε αυτό: Αν κάποιος δεν έχει την παραμικρή γνώση για τον Θεό —δηλαδή, αν και πιστεύει στον Θεό, είναι γεμάτος αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με τις αρχές και τους τρόπους που ενεργεί ο Θεός, καθώς και για τον σκοπό για τον οποίο το κάνει, και είναι γεμάτος αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με τις συγκεκριμένες λεπτομέρειες του πώς κάνει ο Θεός κάθε είδους πράγματα— τότε, όταν έρχεται αντιμέτωπος με διάφορα πράγματα, πώς θα τα προσεγγίζει; Πώς θα αναζητά την αλήθεια; Ποια θα είναι η βάση του; Ποιες θα είναι οι αρχές του; Ποιοι θα είναι οι στόχοι του; Αυτά δεν είναι απλά ερωτήματα. Αν κάποιος είναι γεμάτος αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες για τον Θεό, και δεν έχει την παραμικρή κατανόηση για τις αρχές και τους τρόπους με τους οποίους ενεργεί ο Θεός, και δεν καταλαβαίνει καθόλου με ποιον σκοπό κάνει όλα αυτά τα πράγματα αυτού του είδους, και μεταχειρίζεται τον Θεό αποκλειστικά με βάση ανθρώπινες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, την παραδοσιακή κουλτούρα και τη λογική που βασίζεται στη γνώση, τότε άραγε μπορεί να φτάσει στο σημείο να γνωρίσει τον Θεό και να υποταχθεί σ’ Αυτόν; (Όχι.) Αν η επιδίωξη κάποιου να γνωρίσει τον Θεό βασίζεται συνολικά σε ανθρώπινες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, στην ανθρώπινη γνώση και φιλοσοφία, καθώς και στην παραδοσιακή κουλτούρα, κι αν η επιδίωξή του είναι χτισμένη πάνω σ’ αυτό το θεμέλιο και περιορίζεται από αυτά τα πράγματα, δεν θα απείχε πολύ αυτή η επιδίωξη από το να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του Θεού; Δεν θα ήταν αντίθετη με αυτό που απαιτεί ο Θεός; (Ναι.) Μόλις κατανοήσετε αυτές τις πτυχές —την κανονικότητα και την πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού, τις αρχές και τους τρόπους με τους οποίους Αυτός μιλάει και ενεργεί, καθώς και τον σκοπό, τα κίνητρα και τους στόχους που κρύβονται πίσω από τα λόγια και τις πράξεις Του— τότε, μέσω της συναναστροφής, θα αποκτήσετε μια στοιχειώδη κατανόηση των αρχών και των τρόπων με τους οποίους ο Θεός ενεργεί και μιλάει, καθώς και του σκοπού για τον οποίο το κάνει αυτό. Αυτή η κατανόηση δεν προέρχεται από τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες του ανθρώπου για τον Θεό ούτε είναι κάτι που ο άνθρωπος συμπεραίνει με βάση τη γνώση του, πόσο μάλλον κάτι που ο άνθρωπος φαντάζεται με βάση την παραδοσιακή κουλτούρα· αντίθετα, αποτελείται από τις καταφανέστατα πρακτικές εκδηλώσεις του Θεού στη γη, τις οποίες ο άνθρωπος βλέπει, με τις οποίες έρχεται σε επαφή και τις οποίες βιώνει. Οι αρχές και οι τρόποι με τους οποίους μιλάει και ενεργεί ο ενσαρκωμένος Θεός —καθώς και ο σκοπός για τον οποίο το κάνει— τα οποία παρουσιάζει με τρόπους εντελώς πρακτικούς, αρκούν και με το παραπάνω για να σου δώσουν τη δυνατότητα να κατανοήσεις και να γνωρίσεις την ουσία και τη διάθεση του Θεού, καθώς και τις συγκεκριμένες αρχές και τρόπους με τους οποίους ο Θεός ενεργεί, εργάζεται και μιλάει, μαζί με τον σκοπό για τον οποίο το κάνει. Επομένως, η κατανόηση των διάφορων πτυχών του ενσαρκωμένου Θεού είναι ένα μονοπάτι προς το να κατανοήσει κανείς τον Θεό —τον Δημιουργό. Αν και η γνώση για τον ενσαρκωμένο Θεό δεν μπορεί να οδηγήσει σε μια πλήρη και ολοκληρωμένη γνώση για τον Δημιουργό, τουλάχιστον η γνώση για τον ενσαρκωμένο Θεό αποτελεί ένα μονοπάτι προς τη γνώση για τον Θεό στον ουρανό και προς τη γνώση για τον Δημιουργό. Τι σκοπό έχω που σου λέω αυτά τα πράγματα; Παρόλο που η κατανόηση και η γνώση για τον Θεό είναι πράγματα που ο άνθρωπος πρέπει να περάσει όλη του τη ζωή προσπαθώντας να μάθει, και παρόλο που ο άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίσει τον Θεό ολοκληρωτικά και πλήρως ακόμα κι αν αφιερώσει μια ολόκληρη ζωή προσπαθώντας, μέσα από το να φτάσεις να γνωρίσεις τον ενσαρκωμένο Θεό, θα κατανοήσεις τον Θεό στον ουρανό και τον Δημιουργό πιο πρακτικά, με μεγαλύτερη ακρίβεια και αντικειμενικότητα —αυτό αρκεί. Δηλαδή, αρκεί να φτάσεις να κατανοήσεις και να γνωρίσεις τον Θεό μέσα από το να γνωρίσεις τον ενσαρκωμένο Θεό· αυτό ήδη αρκεί για να καλύψεις τις προϋποθέσεις ώστε να γνωρίσεις τον Θεό και να δημιουργήσεις μια κανονική σχέση μαζί Του. Το να γνωρίσεις τον ενσαρκωμένο Θεό αρκεί για να σου επιτρέψει να γνωρίσεις τον Θεό στον ουρανό και τον Δημιουργό.

Αν κάποιος ήθελε να γνωρίσει πλήρως τον Θεό στον ουρανό, ελπίζοντας να αποκτήσει μια πλήρη, ολοκληρωμένη γνώση γι’ Αυτόν, θα ήταν δυνατό κάτι τέτοιο; (Όχι.) Ποτέ δεν θα μπορούσε να το πετύχει. Εφόσον κάτι τέτοιο είναι αδύνατο, γιατί ο άνθρωπος καλείται παρ’ όλα αυτά να γνωρίσει τον Θεό; Επειδή, αν μπορέσεις να γνωρίσεις τον Θεό με ακρίβεια και πρακτικά, αυτό σε ωφελεί και σου χρησιμεύει στο να ακολουθείς τον Θεό, να επιδιώκεις την αλήθεια, και να φτάσεις στο σημείο να έχεις φόβο Θεού και να αποφεύγεις το κακό. Επιπλέον, η γνώση για τον Θεό είναι κάτι εξαιρετικά κρίσιμο και σημαντικό για να κάνεις πράξη την αλήθεια και να φτάσεις στη σωτηρία. Τι πρέπει λοιπόν να κάνεις; (Πρέπει να δίνουμε σημασία στις αλήθειες που αφορούν τη γνώση για τον Θεό. Δεν πρέπει να προσπαθούμε να κατανοήσουμε αυτήν την πτυχή της αλήθειας σαν να ήταν απλώς μια συνηθισμένη αλήθεια.) Καταρχάς, πρέπει να μεταχειρίζεσαι τον ενσαρκωμένο Θεό με τη σωστή στάση. Επιπλέον, πρέπει να εξετάσεις τι αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες έχεις για τον ενσαρκωμένο Θεό και για τον Θεό, και να βρεις τον τρόπο να τις εγκαταλείψεις. Στις αλληλεπιδράσεις και τις σχέσεις σου με τον Θεό, είτε στην καθημερινότητα, είτε στην πορεία της εκτέλεσης του καθήκοντός σου, είτε καθώς βιώνεις τη ζωή σου, πρέπει να εξετάζεις τι αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες έχεις για τον Θεό κι αν η στάση σου απέναντι στον Θεό έχει αυτά τα δύο προβλήματα: Το ένα είναι να συγκρίνεις τον ενσαρκωμένο Θεό με τον Θεό στον ουρανό και το άλλο είναι να εξισώνεις τον ενσαρκωμένο Θεό με τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα. Η εξέταση αυτών των δύο προβλημάτων μπορεί να σου δώσει τη δυνατότητα να αναγνωρίσεις κάποιες από τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες σου σχετικά με τον Θεό ή να ανακαλύψεις ποια προβλήματα υπάρχουν ανάμεσα σ’ εσένα και τον Θεό· ή, επίσης, μπορεί να σου επιτρέψει να εντοπίσεις κάποιες από τις λανθασμένες σκέψεις, απόψεις και στάσεις σου απέναντι στον Θεό. Το νόημα του να εξετάσεις τον εαυτό σου μ’ αυτόν τον τρόπο είναι να σε βοηθήσει να αναγνωρίσεις ξεκάθαρα τις διάφορες λανθασμένες σκέψεις, απόψεις και στάσεις σου σχετικά με τον Θεό, ώστε να τις εγκαταλείψεις και να μεταχειρίζεσαι τα λόγια του Θεού, το έργο Του και τον ίδιο τον Θεό με σωστές σκέψεις και απόψεις, με σωστή στάση και με τους σωστούς τρόπους. Μόνο με το να ασκείσαι έτσι μπορεί σταδιακά να γίνει κανονική η σχέση σου με τον Θεό και να ικανοποιήσει τον Θεό —έτσι δεν είναι; (Ναι.) Αν ασκείσαι έτσι, θα αναπτυχθεί σταδιακά η σχέση σου με τον Θεό με βάση τη σχέση ανάμεσα σε ένα δημιουργημένο ον και τον Δημιουργό, και πάνω στο θεμέλιο του προτύπου που απαιτεί ο Θεός από τον άνθρωπο. Μόνο αφότου ικανοποιηθεί αυτό το πρότυπο μπορεί η σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και τον Θεό να γίνεται όλο και πιο κανονική. Τι σημαίνει εδώ «κανονική»; Ξέρετε; (Σημαίνει ότι ο άνθρωπος μπορεί να τοποθετηθεί καλύτερα στη θέση ενός δημιουργημένου όντος ως προς το πώς μεταχειρίζεται τον Δημιουργό. Δεν έχει πλέον καμία επιφυλακτικότητα και καχυποψία απέναντι στον Θεό, αλλά μπορεί να αντιμετωπίζει τον Θεό ανοιχτά και ειλικρινά.) Έχει κάποιος άλλος κάτι να προσθέσει; (Όταν η σχέση ενός ανθρώπου με τον Θεό γίνει κανονική, αυτός όχι μόνο παύει να είναι επιφυλακτικός ή καχύποπτος απέναντι στον Θεό, αλλά επίσης παύει να προβάλλει απαιτήσεις στον Θεό, δεν έχει πλέον εξωφρενικές επιθυμίες, και μπορεί πραγματικά να υποταχθεί στις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις του Θεού.) Πέτυχες διάνα. Η απόλυτη εκδήλωση που φαίνεται στους ανθρώπους που φτάνουν στη σωτηρία είναι ότι μπορούν να τοποθετηθούν στη θέση που αρμόζει σε ένα δημιουργημένο ον και να υποταχθούν στον Δημιουργό. Όταν ο άνθρωπος υποτάσσεται στον Θεό, τότε πραγματικά λατρεύει τον Θεό· μόνο με το να λατρεύει πραγματικά τον Θεό μπορεί να αποκτήσει φόβο Θεού, και να φτάσει πραγματικά στο σημείο να έχει φόβο Θεού και να αποφεύγει το κακό. Επομένως, όσον αφορά το είδος της σχέσης που έχει ο άνθρωπος με τον Θεό ή το είδος της σχέσης που δημιουργεί με τον Θεό, από τι εξαρτάται αυτό; Εξαρτάται από την επιδίωξη του ανθρώπου και τη στάση του απέναντι στον Θεό, καθώς και από το πόσο καλά γνωρίζει τον Θεό. Αν δεν έχεις καθόλου γνώση για τον Θεό και είσαι γεμάτος αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά μ’ Αυτόν, καθώς και από εξωφρενικές επιθυμίες γι’ Αυτόν, τότε, ακόμα κι αν μπορείς να κάνεις πράξη κάποιες αλήθειες και να κάνεις κάποια καθήκοντα που οφείλει να κάνει ένα δημιουργημένο ον, όσον αφορά τη σχέση σου με τον Θεό, τα καθήκοντα που κάνεις ή οι αλήθειες που κάνεις πράξη είναι πολύ περιορισμένα. Για παράδειγμα, κάνοντας το καθήκον σου, μπορείς να απαρνηθείς πράγματα και να δαπανήσεις τον εαυτό σου, να υποφέρεις και να πληρώσεις τίμημα, ή μπορείς να κάνεις κάποιο έργο που είναι εντός των δυνατοτήτων σου στην εκκλησία. Όμως, όταν ο Θεός σού κάνει πράγματα που δεν συμμορφώνονται με τις αντιλήψεις σου ή όταν σου στερεί κάτι, ή όταν σε τιμωρεί και σε πειθαρχεί, τότε μπορείς να υποταχθείς; Αν έχεις αυθεντική κατανόηση και γνώση για τον Θεό, με πολύ φυσικό τρόπο θα τοποθετηθείς στη θέση ενός δημιουργημένου όντος και θα έχεις μια στάση υποταγής. Αν όμως δεν έχεις αυθεντική κατανόηση και γνώση για τον Θεό, όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με πράγματα που δεν πάνε όπως επιθυμείς ή όταν αντιμετωπίζεις πράγματα που αφορούν τα προσωπικά σου συμφέροντα, θα αναπτύσσεις με πολύ φυσικό τρόπο κάθε λογής ιδέες και κάθε λογής αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με τον Θεό. Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα σου είναι πολύ δύσκολο, ως δημιουργημένο ον, να επιτύχεις την αληθινή υποταγή στον Θεό. Ακόμα κι αν έχεις κάποια επιφανειακή υποταγή ή προθυμία να υποταχθείς, αν αυτή δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του Θεού, τότε αυτή η υποταγή σου δεν είναι εκείνο που θέλει ο Θεός. Αν αυτή η υποταγή σου πηγάζει εξ ολοκλήρου από ανθρώπινες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, κι έρχεται σε σύγκρουση με τη γνώση που έχεις για τον Θεό και το έργο Του, και παραβιάζει τις αλήθεια-αρχές, τότε πρόκειται για μια νοθευμένη υποταγή· δεν είναι αληθινή υποταγή και δεν είναι η υποταγή που θέλει ο Θεός. Ο Θεός δεν εγκρίνει μια τέτοια υποταγή. Στα μάτια Του, δεν έχεις καθόλου υποταγή. Αν δεν μπορείς να υποταχθείς πραγματικά στον Θεό, αυτό σημαίνει ότι η δήθεν «επιδίωξή» σου και η δήθεν «άσκηση της αλήθειας» από μέρους σου έχουν αποτύχει εκ θεμελίων να σε βοηθήσουν να δημιουργήσεις μια σχέση με τον Θεό, η οποία είναι μια σχέση μεταξύ ενός δημιουργημένου όντος και του Δημιουργού. Στα περισσότερα από αυτά που κάνεις, ζεις εν μέσω των προσωπικών σου επιθυμιών, αντιλήψεων και φαντασιοκοπιών, οι οποίες δεν μπορούν να φέρουν την έγκριση του Θεού. Το ότι δεν κερδίζεις την έγκριση του Θεού οδηγεί τελικά σε ένα πράγμα: Ό,τι πράττεις και ό,τι κάνεις πράξη απέχει πολύ από αυτά που απαιτεί ο Θεός και ζεις εν μέσω των δικών σου ευσεβών πόθων ή εν μέσω των αντιλήψεών σου και των φαντασιοκοπιών σου. Τελικά, ό,τι πράττεις και ό,τι κάνεις πράξη, καθώς και το μονοπάτι στο οποίο βαδίζεις, δεν θα μπορέσουν να σε κάνουν να ξεκινήσεις να βαδίζεις στο μονοπάτι της σωτηρίας και να φτάσεις στη σωτηρία. Τότε, δεν θα έχουν πάει στράφι οι πράξεις σου; (Ναι.) Υπό αυτές τις συνθήκες, οι πράξεις σου θα έχουν πάει στράφι. Τότε, ουσιαστικά δεν θα είναι μηδενικά τα κέρδη σου από την πίστη σου στον Θεό όλα αυτά τα χρόνια; (Ναι.) Ποιος είναι ο λόγος που δεν έχεις κερδίσει τίποτα; (Οι άνθρωποι βαδίζουν το μονοπάτι της πίστης στον Θεό, ενώ ζουν πάντα εν μέσω των προσωπικών τους επιθυμιών, αντιλήψεων και φαντασιοκοπιών.) Το γεγονός ότι δεν κερδίζεις τίποτα μετά από τόσα χρόνια που πιστεύεις στον Θεό δεν οφείλεται στο ότι δεν έχεις πληρώσει τίμημα, στο ότι δεν ήσουν πρόθυμος να υπομείνεις κακουχίες ή στο ότι δεν ήσουν πρόθυμος να δαπανήσεις εαυτόν, πόσο μάλλον στο ότι δεν έχεις κάνει το καθήκον σου. Ποιος είναι, λοιπόν, ο λόγος; Είναι ότι, καθώς υποφέρεις και πληρώνεις τίμημα, καθώς απαρνιέσαι πράγματα και δαπανάς τον εαυτό σου, και κάνεις το καθήκον σου, το μεγαλύτερο μέρος απ’ αυτά που κάνεις γίνεται μόνο ως αποτέλεσμα των ευσεβών πόθων σου, και το κάνεις ενώ ζεις εν μέσω των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σου αντί να ενεργείς σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού. Ωστόσο, εσύ πιστεύεις πάντα ότι ενεργείς σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού. Επειδή αυτή η πεποίθησή σου είναι γεμάτη αντιλήψεις, τελικά δεν καταφέρνεις να αποκτήσεις την αλήθεια και να πετύχεις το αποτέλεσμα του να φτάσεις στη σωτηρία. Όλες σου οι πράξεις, λοιπόν, έγιναν μάταια. Αν κάποιος φτάσει τελικά σ’ αυτό το σημείο, δεν θα έλεγες ότι κάτι τέτοιο είναι αρκετά θλιβερό; (Ναι.) Επιφανειακά, φαίνεται ότι οι άνθρωποι κάνουν τα καθήκοντά τους, κηρύττουν τα λόγια του Θεού, υποφέρουν και πληρώνουν τίμημα, αλλά στην πραγματικότητα, ακολουθούν και υπηρετούν τον Θεό έχοντας πολλές αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, καθώς και πολλές λανθασμένες σκέψεις, απόψεις και στάσεις. Αν κάνεις το καθήκον σου με αυτά τα νοθευμένα στοιχεία, τελικά, όταν ο Θεός σε δοκιμάσει, δεν θα ξέρεις γιατί ο Θεός ενεργεί έτσι ούτε τι περιμένει ο Θεός από σένα και ποιο αποτέλεσμα σκοπεύει να πετύχει σ’ εσένα δοκιμάζοντάς σε με αυτόν τον τρόπο. Τελικά, όταν ο Θεός σε δοκιμάσει, τα λόγια που θα πεις στον Θεό και οι προσευχές σου θα είναι γεμάτα παράπονα, έλλειψη κατανόησης και αμφιβολία, και ακόμα και γεμάτα θλίψη και πόνο, καθώς και αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με τον Θεό. Τότε, άραγε, η επιδίωξή σου όλο αυτό το διάστημα δεν θα έχει οδηγήσει σε αποτυχία, και τα βάσανα που έχεις υπομείνει και το τίμημα που έχεις πληρώσει δεν θα έχουν πάει χαμένα; (Ναι.) Για παράδειγμα, ας πούμε ότι πιστεύεις στον Θεό εδώ και πολλά χρόνια και πάντα υποφέρεις κακουχίες και πληρώνεις τίμημα· εξωτερικά, έχεις κάνει ό,τι σου έχει πει ο Θεός να κάνεις και έχεις προσκολληθεί σ’ αυτά τα λόγια. Μια μέρα, όμως, σε βρίσκει μια δοκιμασία όπως αυτή του Ιώβ και ξαφνικά αρχίζεις να αμφιβάλλεις: «Μήπως η πίστη μου είναι λάθος; Μήπως βαδίζω στο λάθος μονοπάτι; Γιατί να δημιουργήσει ο Θεός ένα τέτοιο περιβάλλον για μένα; Γιατί να κάνει ο Θεός τέτοιου είδους έργο πάνω μου; Γιατί να αφήσει να μου συμβεί κάτι τέτοιο;» Δεν καταλαβαίνεις και δεν ξέρεις τι συμβαίνει. Καταρχάς, υποκειμενικά, υπάρχουν πολλά που δεν καταλαβαίνεις. Επιπλέον, ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχουν οι άνθρωποι; Όταν έρχονται αντιμέτωποι με κάθε είδους πράγματα, το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να προσεύχονται και να επιζητούν να απεμπλακούν από αυτές τις περιστάσεις. Όσοι είναι λίγο καλύτεροι θα προσπαθήσουν να γνωρίσουν τον εαυτό τους για να καταλάβουν αν έχουν προσβάλει τον Θεό, αν ο Θεός τούς τιμωρεί, αν υπάρχει κάτι σχετικό μ’ αυτούς που δεν συνάδει με τις προθέσεις του Θεού ή αν οι ενέργειες και οι πράξεις τους έχουν κάνει τον Θεό να τους σιχαθεί. Ωστόσο, οι περισσότεροι άνθρωποι, όταν έρχονται αντιμέτωποι με τέτοια πράγματα, δεν ξέρουν —με τη θετική έννοια— πώς να κάνουν ενεργά αυτό που τους αναλογεί για το έργο του Θεού και να συνεργαστούν με τον Θεό, πώς να ασκηθούν σύμφωνα με τις αρχές που πρέπει να ακολουθεί ένα δημιουργημένο ον ή σύμφωνα με τις οδηγίες του Δημιουργού ούτε πώς να αναζητήσουν ενεργά ένα μονοπάτι άσκησης και τις αλήθεια-αρχές για να λύσουν το συγκεκριμένο πρόβλημα. Αυτό είναι πέρα από τις δυνατότητες των περισσότερων ανθρώπων. Έτσι δεν είναι; (Ναι.) Βλέπεις, όταν οι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με πράγματα, προσπαθούν να βρουν αιτίες σε διάφορα μέρη —μπορεί να κοιτάξουν τον εαυτό τους, μπορεί να προσπαθήσουν να βρουν αντικειμενικές αιτίες, μπορεί να προσπαθήσουν να βρουν κάποιες δικαιολογίες για να επιχειρηματολογήσουν και να δικαιολογηθούν ή μπορεί να υποψιαστούν άλλους ανθρώπους και να ψάξουν τις αιτίες σ’ αυτούς. Αλλά πολύ σπάνια προσέρχεται κανείς ενώπιον του Θεού για να αναζητήσει ενεργά τις αλήθεια-αρχές και να λύσει ενεργά το πρόβλημα. Τελικά, όταν ο Θεός απομακρύνει την περίσταση ή το περιβάλλον που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι, πόσα μπορούν εκείνοι να κερδίσουν; Οι περισσότεροι γνωρίζουν μόνο ότι πρέπει να προσέχουν την επόμενη φορά που θα έρθουν αντιμέτωποι με τέτοια πράγματα και ξέρουν μόνο πώς να τα αποφύγουν ή να τα εξουδετερώσουν όταν υπάρχουν σημάδια ότι ενδέχεται να εμφανιστούν ξανά. Όμως, ελάχιστοι αναλογίζονται πώς θα πρέπει να συνεργάζονται ενεργά όταν έρχονται αντιμέτωποι με τέτοια πράγματα, πώς να κάνουν πράξη τις αρχές που λέει ο Θεός στους ανθρώπους και πώς να λύσουν το πρόβλημα σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Κάτι τέτοιο για τους περισσότερους ανθρώπους δεν είναι εύκολο, έτσι δεν είναι; (Ναι.)

Έχει μήπως σχέση η συναναστροφή πάνω στο θέμα της εγκατάλειψης των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών του καθενός για τον ενσαρκωμένο Θεό με το αν εκείνος γνωρίζει τον ενσαρκωμένο Θεό; (Ναι, έχει.) Ποια είναι η σύνδεση; (Αν δεν γνωρίζουμε τον ενσαρκωμένο Θεό και πιστεύουμε στον Θεό μόνο με βάση τις δικές μας αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, στο τέλος είναι πολύ πιθανό να μείνουμε με άδεια χέρια και όλες οι προσπάθειές μας να έχουν πάει στράφι, χωρίς να έχουμε κερδίσει τίποτα. Αν, λοιπόν, θέλουμε να μπούμε στον σωστό δρόμο στην πίστη μας στον Θεό, πρέπει να γνωρίσουμε τον ενσαρκωμένο Θεό. Αυτή η αλήθεια είναι πολύ σημαντική.) Αυτό πρέπει να κατανοήσετε από πλευράς θεωρίας —πώς πρέπει, λοιπόν, να ασκείστε; Αυτό το ερώτημα είναι σημαντικό. Αφότου αποκτήσεις γνώση για τον ενσαρκωμένο Θεό, πρέπει να χειρίζεσαι και να λύνεις τα κάθε είδους ζητήματα στην αληθινή ζωή με βάση αυτήν τη γνώση, και να τη χρησιμοποιείς για να βρεις ποιες πρέπει να είναι οι αρχές της άσκησης για κάθε είδους ζητήματα. Ό,τι είδους γνώση κι αν διαθέτεις, ο σκοπός του να έχεις αυτήν τη γνώση είναι να λύνεις προβλήματα, όχι να μάθεις καλά μια θεωρία. Βλέπεις, έχουμε συναναστραφεί πάνω σε τόσα θέματα που αφορούν τον ενσαρκωμένο Θεό, αλλά για όποιο θέμα κι αν πρόκειται, αφορά πραγματικά προβλήματα της αληθινής ζωής. Όταν αντιμετωπίζεις αυτά τα πραγματικά προβλήματα, πρέπει να τους αφιερώνεις λίγη σκέψη. Τι σκέφτεσαι γι’ αυτά; Ποια είναι η στάση σου απέναντί τους; Πώς σχεδιάζεις να τα λύσεις; Θα τα αφήσεις απλώς να περάσουν ή θα αναζητήσεις την αλήθεια για να τα λύσεις; Αν, αφού ακούσεις τη συναναστροφή Μου πάνω σ’ αυτά τα θέματα, θυμάσαι μόνο κάποιες θεωρίες, αλλά δεν μπορείς να εφαρμόσεις τα λόγια Μου στην αληθινή ζωή για να λύσεις τις δυσκολίες και τα προβλήματά σου, τότε αυτό που έχεις κερδίσει δεν είναι παρά δόγμα, κάτι που δεν σε βοηθά καθόλου. Αν όμως, αφού ακούσεις τη συναναστροφή Μου πάνω σ’ αυτά τα θέματα, εφαρμόσεις τα λόγια Μου στην αληθινή ζωή, και διορθώσεις τις λανθασμένες απόψεις και στάσεις σου σχετικά με τον Θεό, κι απαλλαγείς από τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες σου για τον Θεό, και βελτιώσεις τη σχέση σου με τον Θεό, τότε αυτό που έχεις αποκτήσει είναι η αλήθεια. Αν χρησιμοποιήσεις τα λόγια και το περιεχόμενο που έχω συναναστραφεί μαζί σου για να διορθώσεις τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες σου, τις λανθασμένες σκέψεις και απόψεις σου, καθώς και τις λανθασμένες στάσεις σου απέναντι στον Θεό, θα μπορέσεις να δημιουργήσεις μια κανονική σχέση με τον Θεό. Αλλά αν αντιμετωπίζεις αδιάφορα τα προβλήματα που έχεις και δεν δίνεις σημασία σ’ αυτά, αν δεν στοχάζεσαι ποτέ βλέποντας πώς αντιπαραβάλλεσαι εσύ με τα λόγια του Θεού, κι αν γνωρίζεις ξεκάθαρα ότι υπάρχουν προβλήματα στη στάση σου απέναντι στον Θεό, αλλά δεν αναζητάς την αλήθεια για να λύσεις αυτό το πραγματικό πρόβλημα, τότε τα λόγια Μου δεν είχαν καμία σημασία για σένα και τα άκουσες τζάμπα, σωστά; (Ναι.) Πώς είναι οι περιστάσεις σου; (Αν και γνωρίζουμε ότι δεν πρέπει να μεταχειριζόμαστε τα λόγια του Θεού ως δόγματα και ότι πρέπει να τα κάνουμε πράξη στην αληθινή ζωή, αυτήν τη στιγμή η είσοδός μας είναι ακόμα σχετικά επιφανειακή.) Το ότι η ζωή-είσοδός σου είναι επιφανειακή δεν είναι λόγος ανησυχίας —εφόσον αναζητάς συνεχώς την αλήθεια, θα επιτύχεις σταδιακά βαθύτερη είσοδο. Πάνω σ’ αυτό το θεμέλιο, σταδιακά να συλλογίζεσαι τα πράγματα και να εξετάζεις τον εαυτό σου, να αντιπαραβάλλεις τον εαυτό σου με τα λόγια του Θεού, και στη συνέχεια να διορθώνεις τις λανθασμένες σκέψεις και απόψεις σου —καθώς και τις λανθασμένες στάσεις σου απέναντι στον Θεό— και να φτάσεις στο σημείο να μεταχειρίζεσαι και να γνωρίζεις τον Θεό με σωστές σκέψεις και απόψεις, καθώς και με μια σωστή στάση. Με αυτόν τον τρόπο, βήμα βήμα, η σχέση σου με τον Θεό θα γίνεται όλο και πιο κανονική.

Όσα έχουμε πει σχετικά με το θέμα του ενσαρκωμένου Θεού δεν είναι αφηρημένα ούτε κενά. Είναι πολύ συγκεκριμένα, αφορούν την αληθινή ζωή και δεν είναι καθόλου ξεχωριστά απ’ αυτήν, γι’ αυτό και λέω ότι δεν είναι κενά ούτε αφηρημένα. Αν ακούσεις και συλλογιστείς με την καρδιά σου, θα κατανοήσεις όλο και πιο καθαρά αυτήν την πτυχή της αλήθειας. Με λίγα λόγια, αν κάποιος θέλει να αποκτήσει αυθεντική γνώση για τον Θεό και θέλει να δημιουργήσει την κανονική σχέση ανάμεσα σε ένα δημιουργημένο ον και τον Δημιουργό, αυτό το μάθημα της γνώσης για τον Θεό είναι κάτι που πρέπει να διδαχθεί και η διαδικασία της γνώσης για τον Θεό είναι κάτι που πρέπει να βιώσει. Αυτό το μάθημα της γνώσης για τον Θεό πρέπει να ξεκινήσει με δύο πράγματα: να γνωρίσει κανείς την κανονικότητα και την πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού, και να απαλλαγεί από τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό. Μπορεί επίσης να πει κανείς ότι αυτό το μάθημα πρέπει να ξεκινήσει από τις πιο στοιχειώδεις πτυχές που υπάρχουν. Μόλις δημιουργήσεις με τον ενσαρκωμένο Θεό την κανονική σχέση μεταξύ ενός δημιουργημένου όντος και του Δημιουργού, και δημιουργήσεις μια κανονική σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και τον Θεό, θα τηρήσεις μια ανθρώπινη οπτική και θα μεταχειρίζεσαι τον ενσαρκωμένο Θεό, τα λόγια και το έργο Του, καθώς και όποια στάση έχει απέναντί σου, με τις σωστές σκέψεις και απόψεις, και με τη σωστή στάση. Μόλις δημιουργήσεις την κανονική σχέση με τον ενσαρκωμένο Θεό —τη σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και τον Θεό— λογικά δεν θα δυσκολεύεσαι πολύ να είσαι ανοιχτός και ειλικρινής απέναντι στον Θεό, να Του δείχνεις σεβασμό και να Τον υπακούς, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Αυτός είναι ένας στόχος που πρέπει να επιδιώκει ο άνθρωπος και είναι επίσης μια αρχή που πρέπει ο άνθρωπος να κάνει πράξη. Η δημιουργία μιας κανονικής σχέσης με τον ενσαρκωμένο Θεό πρέπει να ξεκινά με την αλληλεπίδραση, την επαφή, την επικοινωνία και τις σχέσεις μαζί Του. Πάνω σε αυτό το θεμέλιο, πρέπει να ενισχύσεις την κατανόησή σου για τον ενσαρκωμένο Θεό, συνομιλώντας και επικοινωνώντας συχνά μαζί Του, κι έτσι να αποκτήσεις αυθεντική κατανόηση και γνώση για τον Θεό. Αν η συνομιλία, η επικοινωνία και η αλληλεπίδραση με τον Θεό στον ουρανό είναι κάτι πολύ μακρινό και ακόμα και άπιαστο για τον άνθρωπο, και επίσης δεν είναι ρεαλιστικό και αντικειμενικό, τότε πώς μπορεί ο άνθρωπος να καταφέρει να αλληλεπιδράσει, να επικοινωνήσει και να έχει επαφές με τον Θεό πάνω στο θεμέλιο της δημιουργίας μιας κανονικής σχέσης μαζί Του; Κατά την περίοδο που ο ενσαρκωμένος Θεός μιλάει και εργάζεται, υπάρχουν οι συνθήκες για να πετύχει ο άνθρωπος αυτά τα πράγματα· είτε στη ζωή είτε καθώς κάνει έργο, αυτές οι συνθήκες είναι διαθέσιμες. Εφόσον αυτές οι συνθήκες είναι διαθέσιμες, ο άνθρωπος δεν πρέπει να τις χάσει. Πρόκειται για μια καταπληκτική ευκαιρία για τον άνθρωπο, ώστε να εκπαιδευτεί στο πώς να μεταχειρίζεται σωστά τον Δημιουργό. Αν ο άνθρωπος αδράξει αυτήν την ευκαιρία και την αξιοποιήσει, θα έχει την ευκαιρία και τα μέσα να κατανοήσει και να γνωρίσει τον Θεό στον ουρανό πιο πρακτικά. Για τον άνθρωπο, η κατανόηση και η γνώση για τον Θεό στον ουρανό γίνονται τότε κάτι που δεν είναι πλέον νεφελώδες και κενό, και φυσικά, παύει να είναι κάτι που μπορεί μόνο να σκεφτεί αλλά δεν μπορεί να πετύχει. Οι άνθρωποι, κατά τη διαδικασία της επαφής και της επικοινωνίας τους με τον ενσαρκωμένο Θεό, καταρχάς μαθαίνουν σταδιακά για τον εαυτό τους και γνωρίζουν τις διάφορες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες που έχουν για τον Θεό. Επιπλέον, μαθαίνουν σταδιακά για τη χαρά, τον θυμό, τη θλίψη και την ευτυχία του Θεού, για τις διάφορες στάσεις του Θεού απέναντι στον άνθρωπο, καθώς και για τις αρχές και τους τρόπους με τους οποίους μιλάει και εργάζεται ο Θεός, καθώς και τον σκοπό για τον οποίο το κάνει αυτό. Το σημαντικό εδώ είναι να δοθεί στον άνθρωπο η δυνατότητα, μέσω αυτών που βλέπει με τα μάτια του, ακούει με τα αυτιά του και βιώνει με την καρδιά του, να κατανοήσει πιο πρακτικά και με μεγαλύτερη ακρίβεια τις διάφορες πτυχές των λόγων και των πράξεων του Θεού. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο άνθρωπος δεν θα ζει πλέον μέσα στις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες του για τον Θεό. Αν ο Θεός δεν είχε ενσαρκωθεί στις έσχατες ημέρες, ακόμα κι αν ο άνθρωπος πίστευε ακόμα στον Κύριο Ιησού της Εποχής της Χάριτος, και το έκανε αυτό για πολλά χρόνια, η κατανόηση και η γνώση του για τον Θεό θα ήταν πρακτικά μηδενική· δεν θα είχε ούτε το παραμικρό κομμάτι αυθεντικής γνώσης για τον Θεό. Δεν υπάρχει, λοιπόν, κανένας στον θρησκευτικό κόσμο που να γνωρίζει πραγματικά τον Θεό. Η γνώση για τον Θεό που αποκτούν όσοι αποδέχονται τον ενσαρκωμένο Θεό των έσχατων ημερών είναι διαφορετική· όσοι τη διαθέτουν ξέρουν πολύ περισσότερα για τον Θεό από ό,τι εκείνοι που πίστευαν στον Κύριο Ιησού στην Εποχή της Χάριτος. Επειδή ο ενσαρκωμένος Θεός των έσχατων ημερών εργάζεται εδώ και πολύ καιρό, κι εκφράζει πολλές αλήθειες, και κάνει ένα τεράστιο έργο, και έχει αλληλεπιδράσει, έχει έρθει σε επαφή και έχει ζήσει μαζί με τον άνθρωπο για μεγάλο διάστημα, και έρχεται σε επαφή με ένα μεγάλο φάσμα ανθρώπων, το αποτέλεσμα είναι πως οι συνθήκες για να κατανοήσει και να γνωρίσει ο άνθρωπος τον Θεό είναι πιο ευνοϊκές. Δηλαδή, η ενσάρκωση αυτή έχει προσφέρει στον άνθρωπο πιο ευνοϊκές συνθήκες και ευκαιρίες να έρθει σε επαφή με τον Θεό, δίνοντάς του τη δυνατότητα να ακούσει τη φωνή του Θεού με τα ίδια του τα αυτιά και να δει με τα ίδια του τα μάτια κάθε κίνηση του Θεού, τη χαρά, τον θυμό, τη θλίψη και την ευτυχία του Θεού, καθώς και τις πολλές λεπτομέρειες των διάφορων πτυχών της καθημερινής ζωής του Θεού. Εκτός από την εξωτερική εμφάνιση της ανθρώπινης φύσης του ενσαρκωμένου Θεού με την οποία ο άνθρωπος μπορεί να έρθει σε επαφή, οι λεπτομέρειες που αφορούν τη ζωή του Θεού και την ουσία Του θα πρέπει να είναι αρκετές ώστε να δώσουν στον άνθρωπο τη δυνατότητα να έχει μια βαθύτερη και ακριβέστερη κατανόηση του Θεού. Φυσικά, αυτή η βαθύτερη και ακριβέστερη κατανόηση θα πρέπει να επιτρέψει στον άνθρωπο να δημιουργήσει μια καλύτερη, υγιέστερη σχέση με τον Θεό και να ελευθερωθεί από τις διάφορες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, αποτινάσσοντας όλες τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες που έχει για τον Θεό. Σωστά; (Ναι.) Επομένως, πάνω σε ό,τι κι αν συναναστρέφομαι, ο στόχος της συναναστροφής είναι να βοηθήσει τον άνθρωπο να κατανοήσει και να γνωρίσει καλύτερα τον Θεό. Φυσικά, δεν έχω μιλήσει ποτέ για την οικογένεια του ενσαρκωμένου Θεού ως πρόσωπο, για την εκπαίδευση που έλαβε ή για το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε, πόσο μάλλον έχω μιλήσει ποτέ για το οικογενειακό Του ιστορικό, τις συνήθειες της οικογένειάς Του, το οικογενειακό Του περιβάλλον ή τον συγκεκριμένο τρόπο ζωής και τις εκπαιδευτικές μεθόδους που υιοθέτησε η οικογένειά Του. Φυσικά, δεν σας έχω πει ποτέ τι προσωπικότητα έχω ούτε ποιες είναι οι συνήθειές Μου ούτε έχω μιλήσει ποτέ για τις ανούσιες λεπτομέρειες της ζωής Μου που αφορούν τις βασικές ανάγκες. Για τι έχω μιλήσει, αντίθετα; (Για μερικές από τις αρχές με τις οποίες φέρεται και ενεργεί ο ενσαρκωμένος Θεός.) Είτε επρόκειτο για την παρουσίαση παραδειγμάτων, είτε για την αναφορά σε γεγονότα σχετικά με κάποιο θέμα, είτε για την αναφορά σε κάποια πτυχή της αλήθειας, όλα όσα έχω καλύψει αφορούν το έργο του Θεού, την ουσία του Θεού και την ταυτότητα του Θεού· όλα σχετίζονται με τη γνώση του ανθρώπου για τον Θεό. Ακόμα κι αν δώσω κάποια παραδείγματα που αφορούν τις βασικές ανάγκες, ο στόχος Μου δεν είναι να σας κάνω να εστιάσετε στο τι τρώω, στο τι φοράω ή στις συνήθειες της ζωής Μου, αλλά αντίθετα είναι να σας βοηθήσω να γνωρίσετε ποιες είναι οι αρχές με βάση τις οποίες φέρεται και ενεργεί ο Θεός όταν ενσαρκώνεται και ζει μαζί με τους ανθρώπους. Ακόμα κι αν αυτά για τα οποία μιλάω αφορούν κάποιους τρόπους ζωής του ενσαρκωμένου Θεού, το κάνω για να σας βοηθήσω να κατανοήσετε τις οπτικές και τις αρχές Του σχετικά με αυτά τα πράγματα, να κατανοήσετε και να αντιληφθείτε τις αρχές από μια άποψη και, πάνω σ’ αυτό το θεμέλιο, να κατανοήσετε καλύτερα την κανονικότητα και την πρακτικότητα του Θεού, καθώς και τις αρχές με βάση τις οποίες φέρεται και ενεργεί. Σκοπός του να κατανοήσετε τις συγκεκριμένες λεπτομέρειες αυτών των αρχών είναι ακριβώς να μπορέσετε να καταλάβετε τι είδους ζωή έχει ο ενσαρκωμένος Θεός, αυτός ο συνηθισμένος άνθρωπος, και πώς σχετίζεται η ζωή Του με τον Θεό. Συναναστρέφομαι σύμφωνα με αυτήν την αρχή. Στόχος Μου δεν είναι να σας κάνω να μιμηθείτε τις επιλογές Μου όσον αφορά τις βασικές ανάγκες, τον συγκεκριμένο τρόπο ζωής Μου ή το τι χρώματα Μου αρέσουν. Δεν είναι αυτός ο στόχος Μου. Απλώς σας λέω τις αρχές Μου. Για παράδειγμα, όταν σου λέω τι τρώω ή ποιες είναι οι καθημερινές Μου συνήθειες, δεν το κάνω για να Με μιμηθείς ή για να τηρήσεις έναν συγκεκριμένο κανόνα, αλλά αντίθετα για να σου δείξω τι περιλαμβάνεται μέσα στην απλότητα και την κανονικότητα του ενσαρκωμένου Θεού όταν Εκείνος έρχεται στη γη και ποιες είναι οι αρχές με βάση τις οποίες φέρεται και ενεργεί. Είναι αρκετό, μέσα από τα παραδείγματα που δίνω και μέσα από κάποια γεγονότα, να κατανοήσεις τις αρχές, αυτήν την πτυχή της αλήθειας, καθώς και τη ζωή και τη διάθεση του Θεού που πρέπει να γνωρίζεις. Έτσι, δεν σου λέω ποτέ αν Μου αρέσουν τα μακριά ή τα κοντά μαλλιά· σου λέω μόνο ποιοι είναι οι λόγοι και οι αρχές για να αφήνει κανείς τα μαλλιά του να μακρύνουν ή να τα έχει κοντά, ώστε να κατανοήσεις τις αρχές. Η συναναστροφή σχετικά με αυτές τις αλήθειες για τον ενσαρκωμένο Θεό αφορά τη γνώση του ανθρώπου για την ουσία και την ταυτότητα του Θεού, καθώς και για την κανονικότητα και την πρακτικότητα του Θεού. Αν κάποιος πιστεύει ότι ο Θεός στη γη σχετίζεται μόνο με το έργο και τα λόγια του Θεού, και ότι μόνο ο Θεός στον ουρανό σχετίζεται με τις πράξεις του Θεού, είναι σωστή αυτή η κατανόηση; (Όχι.) Τότε, άραγε, τα λόγια που λέγονται και το έργο που γίνεται από τον Θεό στη γη προέρχονται από τον Θεό στον ουρανό; (Ναι.) Αν μπορείτε να το κατανοήσετε με αυτόν τον τρόπο, είναι καλό. Ποτέ δεν σας έχω πει πού γεννήθηκα, πώς ήταν για Μένα η παιδική Μου ηλικία ή τι εκπαίδευση έλαβα ούτε έχω μιλήσει ποτέ για το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσα, το εκπαιδευτικό περιβάλλον στο οποίο εκτέθηκα ή το οικογενειακό Μου ιστορικό, έτσι δεν είναι; (Όχι.) Κάποιοι λένε: «Η οικογένειά Σου δεν είναι εξέχουσα. Μεγάλωσες ακριβώς όπως ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Δεν αξίζει να μιλάς γι’ αυτό, και γι’ αυτό δεν το αναφέρεις». Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν μιλάω γι’ αυτά τα πράγματα; (Όχι.) Τότε γιατί δεν μιλάω γι’ αυτά; (Το να μιλούσα γι’ αυτά τα πράγματα δεν θα μας βοηθούσε καθόλου στο να γνωρίσουμε τον ενσαρκωμένο Θεό.) Δεν έχουν καμία σχέση με τη γνώση για τον ενσαρκωμένο Θεό, γι’ αυτό και δεν μιλάω γι’ αυτά. Αν μιλούσα γι’ αυτά τα πράγματα, θα μπορούσατε να φύγετε και να μην ακούσετε. Αλλά αν σας πω για το έργο, για τα λόγια, για τη διάθεση και για την ουσία του ενσαρκωμένου Θεού, καθώς και για τις διάφορες εκδηλώσεις και αποκαλύψεις της ζωής Του, πρέπει να ακούσετε προσεκτικά και σοβαρά. Πρέπει να ακούσετε εκείνα που αφορούν την αλήθεια· το να ακούτε αυτό το περιεχόμενο σας βοηθά να γνωρίσετε τον Θεό. Κάποιοι λένε: «Τι σχέση έχει η γνώση για τον Θεό με την επιδίωξή μου για την αλήθεια;» Πείτε Μου, υπάρχει κάποια σύνδεση; (Ναι.) Μπορεί η γνώση για τον Θεό να αντικαταστήσει την επιδίωξη της αλήθειας; Ποια είναι η σύνδεση μεταξύ της γνώσης για τον Θεό και της επιδίωξης της αλήθειας; Πιστεύετε ότι οι αρχές για το πώς να ενεργεί και να μιλάει ο ενσαρκωμένος Θεός, οι οποίες εκδηλώνονται στην κανονικότητα και την πρακτικότητά Του και για τις οποίες συναναστρέφομαι τώρα μαζί σας, έχουν κάποια σχέση με την αλήθεια; (Ναι.) Τότε, τι σχέση έχει η γνώση για τον Θεό με την επιδίωξη της αλήθειας; (Πιστεύω ότι η γνώση για τον Θεό αποτελεί από μόνη της επιδίωξη της αλήθειας. Αυτό γιατί η γνώση για τον Θεό μάς δίνει τη δυνατότητα να γνωρίσουμε τις διάφορες αρχές με τις οποίες ενεργεί ο Θεός και τις διάφορες διαθέσεις που αποκαλύπτει ο Θεός, και μας βοηθά να κάνουμε αυτοκριτική για τις δικές μας ενέργειες και πράξεις, καθώς και για τις διεφθαρμένες διαθέσεις που αποκαλύπτουμε. Μας δίνει επίσης μια κατεύθυνση για την άσκησή μας. Αυτό είναι το ένα σημείο. Ένα άλλο σημείο είναι ότι η γνώση για τον Θεό μπορεί να παρακινήσει τον άνθρωπο να επιδιώξει την αλήθεια. Όταν κάποιος έχει κάποια γνώση για την ουσία και τη διάθεση του Θεού, θα γεννηθεί στην καρδιά του μια θετική επιθυμία και αποφασιστικότητα —θα θέλει να γνωρίσει περισσότερο τον Θεό και θα θέλει να ξεκινήσει να βαδίζει στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας— και θα αποτινάξει σταδιακά τις διεφθαρμένες διαθέσεις του και θα βιώσει την ομοιότητα που απαιτεί ο Θεός. Επομένως, πιστεύω ότι η γνώση για τον Θεό αποτελεί από μόνη της επιδίωξη της αλήθειας και μπορεί να ενθαρρύνει τον άνθρωπο να επιδιώξει την αλήθεια.) Όταν κάποιος επιδιώκει τη γνώση για τον Θεό, στην πραγματικότητα επιδιώκει και την αλήθεια· παίρνει την αλήθεια στα σοβαρά και βλέπει ακριβώς πώς ενεργεί ο Θεός και τι απαιτεί ο Θεός σε διάφορους τομείς. Μόλις ο άνθρωπος κατανοήσει αυτά τα πράγματα με λεπτομέρεια, θα έχει έναν πιο ξεκάθαρο στόχο και μια πιο ακριβή κατεύθυνση στην άσκησή του. Η επιδίωξη της γνώσης για τον Θεό είναι από μόνη της επιδίωξη της αλήθειας —αυτή η δήλωση δεν είναι λανθασμένη και αυτά τα δύο πράγματα δεν έρχονται σε σύγκρουση. Άραγε, λοιπόν, μπορεί η επιδίωξη της αλήθειας να σου δώσει τη δυνατότητα να γνωρίσεις τον Θεό; (Ναι.) Καθώς επιδιώκεις την αλήθεια, σταδιακά γνωρίζεις και τον Θεό. Η διαδικασία της επιδίωξης της αλήθειας είναι η διαδικασία της άσκησης της αλήθειας. Καθώς κάνεις πράξη την αλήθεια, κατανοείς σταδιακά τις προθέσεις του Θεού και τις απαιτήσεις Του από σένα, και κατανοείς επίσης ποια είναι τα απαιτούμενα πρότυπα, οι επιθυμίες και οι προθέσεις του Θεού σε συγκεκριμένα ζητήματα. Μόλις κατανοήσεις αυτά τα πράγματα, αρχίζεις σταδιακά να γνωρίζεις τον Θεό. Αυτή η διαδικασία κατανόησης είναι η ίδια η διαδικασία της γνώσης για τον Θεό. Αυτά τα δύο πράγματα αλληλοσυμπληρώνονται· κανένα από τα δύο δεν υπάρχει από μόνο του. Σε όποια πτυχή της αλήθειας κι αν έχεις αυθεντική εμπειρία, γνώση και εμπειρική κατανόηση, σε όποια πτυχή της αλήθειας κι αν έχεις αυτά τα κέρδη, εκείνα που κερδίζεις θα περιλαμβάνουν και τη γνώση για τον Θεό. Όταν έχεις εμπειρία και γνώση της αλήθειας, ταυτόχρονα έχεις και γνώση για τον Θεό και κατανόηση του Θεού. Από τη στιγμή που θα έχεις γνώση για τον Θεό, θα μπορείς να είσαι πιο βέβαιος για τις προθέσεις του Θεού και τα απαιτούμενα πρότυπά Του. Στη συνέχεια, όταν κάνεις πράξη την αλήθεια, θα είσαι πιο ακριβής και δεν θα προσκολλάσαι σε αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες· θα γνωρίζεις ξεκάθαρα ποιες είναι οι προθέσεις του Θεού και τι θα σε έβαζε ο Θεός να κάνεις. Η γνώση για τον Θεό και η επιδίωξη της αλήθειας δεν είναι ανεξάρτητες μεταξύ τους ούτε έρχονται σε σύγκρουση η μία με την άλλη· αντίθετα, αλληλοσυμπληρώνονται. Επομένως, η γνώση για τον ενσαρκωμένο Θεό είναι χρήσιμη και ωφέλιμη για το να επιδιώκεις και να κάνεις πράξη την αλήθεια. Μπορεί να λειτουργήσει ως κινητήρια δύναμη προς αυτήν την κατεύθυνση. Πριν από αυτό, πολλοί άνθρωποι σκέφτονταν ως εξής: «Τώρα που έχω αυτά τα λόγια που εκφράστηκαν από τον ενσαρκωμένο Θεό, έχω κερδίσει τον Θεό. Όταν έρχομαι αντιμέτωπος με πράγματα, απλώς πρέπει να ασκούμαι σύμφωνα με αυτά τα λόγια. Ακόμα κι αν δεν έχω κατανόηση ή γνώση για τον Θεό, δεν πειράζει· αυτό δεν θα με επηρεάσει ως προς το αν κάνω πράξη την αλήθεια». Όμως, όταν προσπάθησαν να κάνουν πράξη την αλήθεια στην αληθινή ζωή, όλοι μπορούσαν να αισθανθούν ότι, αν και ο Θεός μίλησε με μεγάλη ακρίβεια και από τα λόγια Του μπορούσαν να κατανοήσουν ποιες είναι οι αρχές της άσκησης και τα απαιτούμενα πρότυπα του Θεού για πολλά συγκεκριμένα ζητήματα, όσον αφορά πολλά από όσα τους συνέβαιναν στην καθημερινή τους ζωή ήταν ακόμα αβέβαιοι. Δεν ήταν εκατό τοις εκατό βέβαιοι ότι ήταν σωστό να ενεργήσουν με αυτόν τον τρόπο ή ότι κάτι τέτοιο ήταν σύμφωνο με τις προθέσεις του Θεού. Όταν όμως κατανοήσεις τις ακριβείς αρχές με βάση τις οποίες φέρεται και ενεργεί ο ενσαρκωμένος Θεός, θα νιώθεις εντελώς άνετα. Όταν σου συμβαίνουν ξανά παρόμοια πράγματα, δεν θα τα χειρίζεσαι όπως πριν, ενεργώντας σύμφωνα με εικασίες, λες και έπαιζες τυχερά παιχνίδια, χωρίς να ξέρεις μετά αν αυτό που έκανες ήταν σωστό ή λάθος. Μέσω της κατανόησης των αρχών με τις οποίες μιλάει και ενεργεί ο ενσαρκωμένος Θεός, οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες του ανθρώπου για τον Θεό θα μειωθούν και θα εξασθενήσουν χωρίς καν εκείνος να το συνειδητοποιήσει, και σταδιακά θα διορθωθούν. Δηλαδή, όταν γνωρίζεις τον ενσαρκωμένο Θεό, και ειδικά όταν γνωρίζεις τις αρχές και τους τρόπους με τους οποίους Εκείνος φέρεται και ενεργεί, θα έχεις έναν πιο ακριβή στόχο και κατεύθυνση για την άσκηση της αλήθειας και τη διαχείριση κάθε είδους πραγμάτων στη ζωή. Όταν ο Θεός δεν είχε ενσαρκωθεί και ήταν ο Θεός στον ουρανό ή το Άγιο Πνεύμα που εργαζόταν πάνω στον άνθρωπο, ο άνθρωπος δεν έπαιρνε ποτέ απαντήσεις σ’ αυτά τα ζητήματα ούτε λάμβανε κανένα όφελος από τον Θεό στον ουρανό μέσα από την κατανόηση των διάφορων συγκεκριμένων ζητημάτων της ανθρώπινης ζωής που πρέπει να κατανοήσει ο άνθρωπος. Ακόμα κι αν ο άνθρωπος μπορεί να τηρεί ορισμένους νόμους και εντολές, όσον αφορά τις αλήθεια-αρχές και το μονοπάτι στο οποίο βαδίζει, αν ο Θεός δεν είχε ενσαρκωθεί για να εργαστεί και να μιλήσει, η ανθρωπότητα δεν θα μπορούσε ποτέ να τα γνωρίσει ή να τα κατανοήσει. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να τα κερδίσει αυτά από τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος ούτε μπορεί να τα κερδίσει από τον Θεό στον ουρανό. Η μόνη οδός είναι να κερδίσει από τον ενσαρκωμένο Θεό αυτές τις αλήθεια-αρχές που πρέπει να κατανοήσει ο άνθρωπος για να ζήσει και να επιβιώσει. Με λίγα λόγια, η γνώση για τον ενσαρκωμένο Θεό είναι ένα μονοπάτι προς τη γνώση για τον Θεό, ένα μονοπάτι προς την κατανόηση του Θεού και, ακόμα περισσότερο, ένα απαραίτητο μονοπάτι ώστε ο άνθρωπος να δημιουργήσει ή να διατηρήσει μια σχέση με τον Θεό.

Την τελευταία φορά, συναναστραφήκαμε πάνω στο ότι «ο Θεός δεν δελεάζει τον άνθρωπο», ένα θέμα που περιλαμβάνεται στο ευρύτερο πλαίσιο του να μην εξισώνει κανείς τον ενσαρκωμένο Θεό με τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα. Πού είχαμε μείνει; (Ο Θεός συναναστράφηκε πάνω σε τρεις συγκεκριμένες εκδηλώσεις του ότι ο Θεός δεν δελεάζει τον άνθρωπο: δεν αποσπά πληροφορίες από τον άνθρωπο, δεν παρακινεί τον άνθρωπο και δεν υποκινεί τον άνθρωπο. Ολοκληρώσαμε τη συναναστροφή μας στο θέμα του ότι δεν υποκινεί τον άνθρωπο.) Αυτά τα τρία θέματα —το ότι δεν αποσπά πληροφορίες από τον άνθρωπο, το ότι δεν παρακινεί τον άνθρωπο και το ότι δεν υποκινεί τον άνθρωπο— περιλαμβάνουν όλα συγκεκριμένες εκδηλώσεις του ότι ο Θεός δεν δελεάζει τον άνθρωπο. Είχατε καθόλου στοχασμούς μετά την τελευταία μας συναναστροφή; Κοιτάξτε αυτά που σας έχω πει όλα αυτά τα χρόνια —αντικατοπτρίζουν την αρχή κατά την οποία ο Θεός δεν δελεάζει τον άνθρωπο; (Ναι. Ο Θεός δεν έχει προσπαθήσει ποτέ να αποσπάσει πληροφορίες από εμάς όταν μας μιλάει. Είσαι πάντα ευθύς. Μας δίνεις υπομονετικά και προοδευτικά οδηγίες, πάντα μας καθοδηγείς και μας προμηθεύεις, και μας στηρίζεις και μας βοηθάς.) Μία από τις αρχές Μου όταν σας μιλάω είναι να μη σας δελεάζω, και οι συγκεκριμένες εκδηλώσεις της είναι να μη σας αποσπάω πληροφορίες, να μη σας παρακινώ και να μη σας υποκινώ. Μερικές φορές, μπορεί να σας ρωτήσω για κάποια πράγματα, αλλά δεν υπάρχει σε αυτό κανένα δέλεαρ. Έτσι, όταν παρανοείς τον Θεό, πρέπει να σκέφτεσαι: «Στα λόγια του Θεού δεν υπάρχει ούτε δέλεαρ ούτε απόσπαση πληροφοριών. Δεν πρέπει να παρανοήσω τον Θεό. Η κυριολεκτική σημασία των λόγων του Θεού είναι ακριβώς αυτό που Εκείνος εννοεί. Ό,τι κι αν με ρωτήσει ο Θεός, θα απαντήσω αληθινά και θα Του πω ανοιχτά και ειλικρινά. Θα πω όσα ξέρω, κι αν δεν ξέρω κάτι, θα το παραδεχτώ και θα πω στον Θεό ότι για να απαντήσω πρέπει να το εξετάσω πρώτα». Αυτό ονομάζεται ειλικρίνεια και ανοιχτότητα. Καθώς μιλάω και φροντίζω τα ζητήματα μαζί σας, αν δω ότι αντιμετωπίζετε δυσκολίες ή ανακαλύψω οποιαδήποτε προβλήματα σχετικά μ’ εσάς —είτε πρόκειται για προβλήματα που έχετε στην εκτέλεση του καθήκοντός σας είτε για προβλήματα στην ανθρώπινη φύση σας— θα βρω την ευκαιρία να συζητήσω μαζί σας. Ο στόχος Μου σ’ αυτό είναι να σας βοηθήσω να δείτε καθαρά ποια είναι η ουσία των προβλημάτων σας, ώστε να τα λύσετε μόλις τα γνωρίσετε. Ο στόχος Μου που σε βοηθάω να λύσεις τα προβλήματά σου είναι, από τη μία, να διορθωθούν τα ελαττώματα ή τα προβλήματα που έχεις στην ανθρώπινη φύση σου και να μη ζεις σύμφωνα με διεφθαρμένες διαθέσεις, αλλά να βιώνεις την ανθρώπινη ομοιότητα. Από την άλλη, είναι να κάνεις καλύτερα το καθήκον σου. Ο στόχος Μου δεν είναι να σε χρησιμοποιήσω για να καταβάλεις προσπάθεια για τον οίκο του Θεού, αλλά να σε βοηθήσω να φτάσεις, πιο ανεμπόδιστα, στο να κάνεις το καθήκον σου σύμφωνα με τα πρότυπα, να μην προκαλείς διαταράξεις και αναστάτωση, να κάνεις αυτά που πρέπει να κάνεις με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, να παίζεις τον ρόλο σου και να κάνεις καλά το καθήκον σου. Αν έχεις προβλήματα με την ανθρώπινη φύση σου, θα σου μιλήσω συνοπτικά γι’ αυτά. Αν μπορείς να τα αποδεχτείς, αυτό είναι φυσικά το καλύτερο· αν δεν μπορείς να τα αποδεχτείς εκείνη τη στιγμή, θα σε ενημερώσω με τον δικό Μου τρόπο, ώστε να γνωρίσεις ποια είναι τα προβλήματά σου. Με λίγα λόγια, ο στόχος Μου είναι πάντα να σε υποστηρίζω και να σε βοηθάω. Ποτέ δεν είναι πρόθεσή Μου να σε δελεάσω να βαδίσεις σ’ ένα μονοπάτι που είναι λάθος ή κακό, κι έτσι να εκφυλιστείς ή να διαπράξεις κακό. Ο στόχος Μου είναι απλώς να σε βοηθήσω· έχω καλές προθέσεις, και η πρόθεση πίσω από αυτό είναι σωστή και θετική. Φυσικά, όταν λέω αυτά τα λόγια και κάνω αυτά τα πράγματα, δεν υπάρχει εξαναγκασμός. Δηλαδή, αφότου ακούσεις αυτά τα λόγια, δεν πρέπει να αισθάνεσαι περιορισμένος από Μένα. Ακόμα κι αν μιλήσω με βεβαιότητα για τα προβλήματα που έχεις στην ανθρώπινη φύση σου ή αναλύσω τα προβλήματα στην εκτέλεση του καθήκοντός σου, μπορείς και πάλι να πεις: «Δεν μπορώ ακόμα να αναγνωρίσω αυτά τα προβλήματα που έχεις εκθέσει μέσα μου· πρέπει να κάνω αυτοκριτική πάνω σ’ αυτά». Λέω ότι πρέπει να στοχαστείς με αυτόν τον τρόπο ή να συναναστραφείς με όλους πάνω σ’ αυτό το πρόβλημα. Δεν απαιτώ αναγκαστικά να κάνεις το οτιδήποτε σύμφωνα με τις προσωπικές Μου επιθυμίες· αντίθετα, σου δίνω άφθονη ελευθερία. Όταν εκθέτω τα προβλήματά σου, σου κάνω μια υπενθύμιση. Αυτή η μέθοδος υπενθύμισης δεν είναι να μιλάω με ασάφειες, μα είναι συναναστροφή πάνω σε κάποιο γεγονός —εκθέτοντας τα λόγια ή τις συμπεριφορές που αποκαλύπτεις και παρουσιάζεις— ώστε να καταλάβεις ότι όντως έχεις αυτά τα προβλήματα. Θα σου το πω ξεκάθαρα και απλά. Δεν θα χρησιμοποιήσω σε καμία περίπτωση ασαφή λόγια για να σου δημιουργήσω μια ψευδή εντύπωση, κάνοντάς σε να πέσεις στην αρνητικότητα, στην αδυναμία και στον αποπροσανατολισμό ή κάνοντάς σε να νιώσεις ότι τα λόγια Μου είναι τόσο βαθιά, δυσνόητα και ασύλληπτα, ώστε να Με θεωρήσεις ανώτερο. Δεν πρόκειται να το κάνω αυτό. Θα σου μιλήσω ευθέως και ξεκάθαρα· δεν θα μασήσω τα λόγια Μου και δεν θα σε αφήσω να απορείς. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι είναι εξαιρετικά συναισθηματικοί και έχουν την τάση να λένε νοθευμένα λόγια. Τους λέω ευθέως: «Τα λόγια σου είναι πολύ νοθευμένα, μιλάς αποκλειστικά με βάση τα συναισθήματά σου και δεν προασπίζεις τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Είσαι απλώς ένας ανθρωπάρεσκος». Τόσο ευθύς είμαι. Όταν κάποιοι άνθρωποι δεν ξέρουν πώς να ενεργήσουν μπροστά σε μια περίσταση, τους λέω ευθέως: «Σ’ αυτό το ζήτημα, πρέπει να ενεργήσεις έτσι· σ’ εκείνο το ζήτημα, να ενεργήσεις έτσι». Τόσο ξεκάθαρος είμαι όταν τους μιλάω. Οι άνθρωποι που ό,τι κάνουν το κάνουν με την καρδιά τους και οι άνθρωποι που είναι ορθολογικοί, μόλις το ακούσουν αυτό, μπορούν να καταλάβουν ξεκάθαρα· δεν είναι μπερδεμένοι ούτε συγχύζονται, και γνωρίζουν πραγματικά μέσα τους τι πρέπει να κάνουν. Φυσικά, κάποιοι μπερδεμένοι άνθρωποι που έχουν στρεβλή κατανόηση πέφτουν σε σύγχυση όταν Με ακούνε να μιλάω έτσι. Όσο κι αν προσπαθούν να ακούσουν, δεν μπορούν να το καταλάβουν ούτε να συλλάβουν τις αρχές· ακόμα χρειάζονται να τους δώσω παραδείγματα και να τους εξηγήσω τα πράγματα με λεπτομέρεια. Αλλά ακόμα κι αν δώσω κάποιο παράδειγμα και τους διδάξω ξανά, πάλι δεν μπορούν να καταλάβουν και δεν ξέρουν πώς να ασκηθούν. Αυτό δεν οφείλεται στο ότι δεν εξήγησα ξεκάθαρα τα πράγματα, αλλά στο ότι το επίπεδό τους είναι πολύ χαμηλό και οι ίδιοι είναι πολύ μπερδεμένοι. Με λίγα λόγια, η αρχή Μου όταν μιλάω είναι να φροντίζω ώστε, αφού Με ακούσετε να μιλάω, να μην είστε μπερδεμένοι, να έχετε στο μυαλό σας ένα ξεκάθαρο μονοπάτι άσκησης και να γνωρίζετε πώς να ασκείτε με ακρίβεια. Αυτόν τον στόχο έχω όταν σας μιλάω.

Στο πλαίσιο αυτής της αρχής του ότι δεν δελεάζει τον άνθρωπο, εκτός από αυτές τις τρεις εκφάνσεις —ότι δεν αποσπά πληροφορίες από τον άνθρωπο, ότι δεν παρακινεί τον άνθρωπο και ότι δεν υποκινεί τον άνθρωπο— υπάρχει και μια ακόμα εκδήλωση: το ότι δεν είναι ασαφής. Τι σημαίνει να είναι κανείς ασαφής; Σημαίνει να λέει παραπειστικά πράγματα, να μη μιλάει με σαφήνεια και χωρίς αμφισβήτηση, να κάνει τα πράγματα να ακούγονται θολά και να λέει λόγια που ακούγονται σωστά, αλλά δεν μπορούν να γίνουν πράξη ούτε να εφαρμοστούν και που δεν είναι παρά κενές κουβέντες. Αυτό ονομάζεται να είναι κανείς ασαφής και όχι ξεκάθαρος. Το να μην είναι κάποιος ασαφής, λοιπόν, σημαίνει ότι τα λόγια του δεν έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά και δεν φέρουν αυτήν την ουσία· αντίθετα, είναι ξεκάθαρα και απλά, ακριβή ως προς το νόημα, και δίνουν στον άνθρωπο ένα μονοπάτι να ακολουθήσει. Βλέπεις, όταν συναναστρέφομαι πάνω σε διάφορες πτυχές της αλήθειας, κάθε φορά που εισάγω ένα νέο θέμα, προσπαθώ πρώτα να σου δώσω έναν ορισμό για αυτήν την πτυχή της αλήθειας. Ποιος είναι ο στόχος Μου όταν σου δίνω έναν ορισμό; Είναι να σου ξεκαθαρίσω την έννοια και να σου δώσω τη δυνατότητα να γνωρίσεις τον ακριβή ορισμό της αλήθειας για την οποία μιλάω. Μόλις κατανοήσεις αυτόν τον ακριβή ορισμό και μπορέσεις να τον εντοπίσεις, θα έχεις έναν στόχο και μια κατεύθυνση. Μέσω αυτού του αποτελέσματος που πετυχαίνω στον άνθρωπο με τους ορισμούς που του παρέχω, αυτός μπορεί να γνωρίσει πιο ξεκάθαρα μέσα του τι πρέπει να κάνει πράξη και να τηρεί. Στη συνέχεια, δίνω μερικά συγκεκριμένα παραδείγματα. Ο στόχος Μου όταν δίνω παραδείγματα είναι να βοηθήσω τον άνθρωπο να κατανοήσει πιο ξεκάθαρα αυτήν την πτυχή της αλήθειας, να τον βοηθήσω να αποκτήσει ακριβή γνώση γι’ αυτήν και να τον βοηθήσω να μάθει πώς να την κάνει πράξη. Τότε, τα λόγια Μου θα έχουν πετύχει το αποτέλεσμα και τον σκοπό τους. Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να επιτευχθεί αυτός ο σκοπός; Είναι να ενημερωθείς, μέσα από ορισμούς και παραδείγματα, ποιες αλήθεια-αρχές πρέπει να τηρείς. Μπορεί να υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δεν διαθέτουν πνευματική κατανόηση και δεν μπορούν να κατανοήσουν τις αλήθεια-αρχές μέσα σε όσα συζητούνται, και που ξέρουν μόνο πώς να ακολουθούν κάποιους κανονισμούς, αλλά τουλάχιστον οι κανονισμοί που ακολουθούν είναι σαφείς. Για παράδειγμα, όταν συναναστρέφομαι πάνω σε μια συγκεκριμένη πτυχή των αλήθεια-αρχών, μπορεί να δώσω κάποια παραδείγματα, λέγοντας ότι δεν είναι υγιεινό ο άνθρωπος να τρώει κάποια πράγματα και ότι κάποιες επιλογές που κάνει ο άνθρωπος και άλλα πράγματα που κάνει είναι λανθασμένα. Οι άνθρωποι που έχουν πνευματική κατανόηση και ικανότητα αντίληψης θα γνωρίζουν τότε το εξής: «Άρα, αυτή είναι η ακριβής κατανόηση για ένα τέτοιο πράγμα. Τώρα γνωρίζω τις αρχές και ξέρω πώς να ασκούμαι, πώς να επιλέγω και τι να αποδέχομαι ή να απορρίπτω». Ωστόσο, οι άνθρωποι που δεν έχουν πνευματική κατανόηση, όταν το ακούνε αυτό, λένε: «Καταλαβαίνω. Ο Θεός δεν μας αφήνει να φάμε αυτό και δεν μας αφήνει να χρησιμοποιούμε εκείνο». Επίσης, οι εκδηλώσεις των ανθρώπων αυτών που δεν έχουν πνευματική κατανόηση καταδεικνύουν κάτι: Δείχνουν ότι τα παραδείγματα που δίνω είναι πολύ συγκεκριμένα και αφορούν πράγματα που ο άνθρωπος μπορεί να συναντήσει στην αληθινή του ζωή. Δεν είναι καθόλου κενά ούτε αποτελούν θεωρίες, συνθήματα ή βαθιά γνώση.

Ο ενσαρκωμένος Θεός δεν μιλά ασαφώς ούτε διφορούμενα· αυτό ισχύει όχι μόνο όταν συναναστρέφομαι στις συναθροίσεις, αλλά και όταν μιλάω μαζί σας στην καθημερινότητα. Κάποιες φορές, μιλάω για τα καθήκοντά σας, άλλες φορές μιλάω για το έργο της εκκλησίας και άλλες φορές μιλάω για τις διεφθαρμένες καταστάσεις του ανθρώπου και τις αποκλίσεις που έχει στην άσκησή του. Για όποιο ζήτημα κι αν μιλάω, πάντα βασίζω τη συναναστροφή Μου στις καταστάσεις σας, στο ανάστημά σας και στα τωρινά σας προβλήματα. Όταν συναναστρέφομαι μαζί σας, ποτέ δεν φωνάζω συνθήματα· αντίθετα, παρέχω συγκεκριμένες εξηγήσεις και αποσαφηνίζω τα πράγματα με λεπτομέρεια, και στη συνέχεια σας υποδεικνύω ένα μονοπάτι. Μερικές φορές, μιλάω τόσο πολύ που ακόμα κι Εγώ αισθάνομαι ότι γίνομαι φλύαρος, αλλά στο τέλος, καταλαβαίνετε παρ’ όλα αυτά. Αυτό το αποτέλεσμα είναι μια χαρά. Τι εννοώ όταν το λέω αυτό; Εννοώ ότι, όταν συναναστρέφομαι πάνω σε κάτι μαζί σας στην καθημερινότητα, ακόμα κι αν η συναναστροφή περιλαμβάνει μόνο το να σας αναθέσω μια απλή εργασία, φροντίζω ώστε αυτά που λέω να σας είναι ξεκάθαρα και να τα καταλαβαίνετε, χωρίς καμία ασάφεια. Τι σημαίνει το ότι δεν υπάρχει καμία ασάφεια στα λόγια Μου; Σημαίνει ότι δεν αραδιάζω μεγαλόστομες ιδέες, δεν μιλάω σαν γραφειοκράτης, και δεν λέω λόγια και δόγματα ούτε κενά λόγια κομπασμού. Το νόημα αυτών που λέω είναι συγκεκριμένο και σαφές, χωρίς καμία αμφισημία. Όχι μόνο μιλάω ξεκάθαρα και απλά, αλλά σας λέω και πώς να ασκείστε. Για παράδειγμα, όταν ζούμε στο εξωτερικό, αν χρειαστεί να κάνουμε κάποιες κατασκευές για καθημερινή χρήση στην αυλή, θα πω στον υπεύθυνο να συμβουλευτεί τις αρχές σχετικά με τις απαιτήσεις και τις προϋποθέσεις που ισχύουν για τέτοιες κατασκευές. Αφού κατανοήσει τα πάντα ξεκάθαρα, πρέπει να κάνει τις κατασκευές αυστηρά σύμφωνα με τις προϋποθέσεις και τις προδιαγραφές που απαιτεί η κυβέρνηση. Αν δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε στις προϋποθέσεις που απαιτεί η κυβέρνηση, τότε απλούστατα, ας επιλέξουμε να μην τις κάνουμε. Όταν χειρίζομαι αυτό το ζήτημα, λέω στο άτομο κάποια πράγματα στα οποία πρέπει να δώσει προσοχή και επίσης του δίνω οδηγίες για το πώς να αντιμετωπίσει κάποιες ειδικές περιστάσεις που ίσως να μην έχει σκεφτεί. Λέω τα πάντα ξεκάθαρα και, αφού Με ακούσει, ξέρει πώς να χειριστεί το ζήτημα. Κάποιοι, όταν αναθέτουν καθήκοντα σε άλλους, μιλούν ασαφώς και όχι ξεκάθαρα· δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά να μιλάνε σαν γραφειοκράτες και να αραδιάζουν δόγματα και κενά λόγια. Για παράδειγμα, όταν κανονίζουν να πάει κάποιος σε μια κρατική υπηρεσία για να τακτοποιήσει κάτι, λένε απλώς: «Πήγαινε στην κυβέρνηση και ρώτα εδώ κι εκεί για να δεις ποιοι κανονισμοί ισχύουν». Εκείνος που χειρίζεται το ζήτημα, μόλις το ακούσει αυτό, δεν ξέρει τι να κάνει ούτε πώς πρέπει να ρωτήσει σχετικά με το ζήτημα αυτό. Απλώς ρωτά εδώ κι εκεί και τέλος, χωρίς τελικά να πετυχαίνει κανένα αποτέλεσμα. Δεν είναι συμπεριφορά γραφειοκράτη το να αναθέτεις καθήκοντα σε ανθρώπους με αυτόν τον τρόπο; (Ναι.) Όταν κάνω συγκεκριμένο έργο, θα συναναστραφώ και θα λύσω τα προβλήματα που υπάρχουν στο έργο, καθώς και τα προβλέψιμα προβλήματα και τα προβλήματα που θέτετε εσείς, ένα προς ένα. Όταν συναναστρέφομαι πάνω σε κάθε πρόβλημα, καταρχάς, στοχεύω να το λύσω σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές· επιπλέον, όταν εμπλέκονται κάποιες ειδικές καταστάσεις, τις χειρίζομαι και συναναστρέφομαι πάνω σε αυτές αναλόγως. Οι αρχές που θέτω και το περιεχόμενο σχετικά με το οποίο συναναστρέφομαι δεν είναι ποτέ ασαφή. Αν μη τι άλλο, το κίνητρό Μου είναι να πασχίζω για τη σαφήνεια, δίνοντάς σου μια γενική αρχή, ώστε, όταν συναντάς τέτοια πράγματα, να μπορείς να εφαρμόζεις αυτήν την αρχή και να ενεργείς σύμφωνα με αυτήν. Έτσι, διασφαλίζεται ότι θα έχεις ένα μονοπάτι να ακολουθήσεις και ότι δεν θα νιώθεις χαμένος όταν συναντάς πράγματα στην καθημερινή ζωή, αλλά θα ξέρεις πώς να χειρίζεσαι τα προβλήματα και να κάνεις το έργο. Δεν κάνω μεγαλόστομες ομιλίες σχετικά με παραπλανητικά δόγματα και θεωρίες για να σε παραπλανήσω ή να σε καταπιέσω ούτε σε διδάσκω με παραπλανητικές γνώσεις ή θεωρίες για να σε κάνω να αποδεχτείς και να υποταχθείς· δεν το κάνω αυτό. Ποτέ δεν έχω βάλει ανθρώπους να καθίσουν μπροστά Μου για να Με ακούσουν να μιλάω με στόμφο για θεωρίες, ώστε μόνο και μόνο τελικά, όταν ολοκληρώσω, να μείνουν όλοι άφωνοι, νιώθοντας σαν να είχαν καταλάβει και να είχαν κερδίσει κάτι, αλλά ταυτόχρονα νιώθοντας και ότι κανένα πρόβλημα δεν είχε επιλυθεί στο ελάχιστο, δίνοντάς τους την αίσθηση ότι αυτές οι ώρες συναναστροφής ήταν χαμένος χρόνος. Δεν το κάνω αυτό. Αν έχετε προβλήματα, τα λύνω. Αν δεν έχετε προβλήματα, προσπαθώ όσο μπορώ να μη σας αναστατώσω. Όλα όσα σας λέω είναι πάντα πολύ συγκεκριμένα. Για παράδειγμα, όταν υπάρχουν προβλήματα στο έργο των ύμνων, συναναστρέφομαι μαζί σας σχετικά με τα ζητήματα που αφορούν τους ύμνους. Αν και δεν έχω σπουδάσει τις σχετικές επαγγελματικές γνώσεις σε αυτόν τον τομέα, μπορώ να συναναστρέφομαι σχετικά με τις αρχές. Όταν υπάρχουν προβλήματα με το έργο της μετάφρασης, αν και δεν γνωρίζω καλά αγγλικά, θα συναναστραφώ μαζί σας πάνω στις αρχές της μετάφρασης και θα σας βοηθήσω να επιλύσετε τα προβλήματα αρχής που δεν μπορείτε να χειριστείτε, και θα προσπαθήσω να εγγυηθώ ότι, μέσω της συναναστροφής Μου, θα μπορέσετε να κατανοήσετε ορισμένες αρχές της άσκησης της αλήθειας. Ίσως, αφού Με ακούσετε, να μην κατανοήσετε καμία βαθιά αλήθεια ούτε μυστήριο, αλλά να γνωρίσετε μια πτυχή των αρχών της άσκησης ή ένα μονοπάτι για την επίλυση προβλημάτων στο έργο με το οποίο ασχολείστε —αυτό είναι το αποτέλεσμα που επιδιώκω να πετύχω σ’ εσάς όταν έρχομαι σε επαφή, αλληλεπιδρώ και χειρίζομαι ζητήματα μαζί σας.

Υπάρχει κι ακόμα ένα στοιχείο που εμπίπτει στο θέμα του ότι δεν είναι ασαφής: Όσον αφορά τη διάκριση ενός συγκεκριμένου είδους ανθρώπου ή ενός συγκεκριμένου είδους πράγματος, οι αρχές σχετικά με τις οποίες συναναστρέφομαι μαζί σου έχουν ως στόχο να σε βοηθήσουν να αναγνωρίσεις ξεκάθαρα την ουσία εκείνου του είδους ανθρώπου και τη φύση εκείνου του είδους πράγματος, καθώς και να σε βοηθήσουν να αποκτήσεις ξεκάθαρη εικόνα μέσα σου σχετικά με το ποια είναι η ουσία εκείνου του είδους ανθρώπου, ποια είναι η φύση εκείνου του είδους πράγματος, πώς πρέπει να τα μεταχειρίζεσαι, καθώς και ποιες σωστές απόψεις και στάσεις πρέπει να έχεις σχετικά μ’ αυτά. Ο στόχος Μου όταν συναναστρέφομαι σχετικά με αυτά τα ζητήματα είναι να σε βοηθήσω να έχεις σωστές οπτικές, στάσεις και θέσεις απέναντι σε κάθε είδους ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα, φροντίζοντας έτσι, όταν τηρείς αρχές, να τηρείς τις σωστές και όχι λανθασμένες. Στόχος Μου είναι να σου δώσω τη δυνατότητα να διακρίνεις ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα, ώστε να γνωρίζεις ακριβώς ποια είναι η ουσία και το αληθινό πρόσωπο κάθε είδους ανθρώπων, γεγονότων και πραγμάτων· να σου δώσω τη δυνατότητα να γνωρίζεις τα θετικά και —ταυτόχρονα— τα αρνητικά πράγματα· και να σε βοηθήσω να έχεις τη δική σου σωστή στάση, ό,τι είδους ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα κι αν συναντάς στην καθημερινότητά σου. Τι σημαίνει να έχεις μια σωστή στάση; Σημαίνει να μπορείς να υιοθετείς τη σωστή στάση για να τηρείς τις αρχές, χωρίς να ακολουθείς μια μέση οδό και χωρίς να είσαι ένας άνθρωπος σε σύγχυση, μπερδεμένος ή ανθρωπάρεσκος. Βλέπεις, στην αρχή, όταν ο όφις δελέασε τον Αδάμ και την Εύα, τους είπε: «Ο Θεός δεν σας αφήνει να φάτε τον καρπό του δέντρου της γνώσης του καλού και του κακού. Ο Θεός είπε ότι, αφότου τον φάτε, σίγουρα θα πεθάνετε, αλλά στην πραγματικότητα, δεν θα πεθάνετε οπωσδήποτε». Αν και αυτή η δήλωση του όφεως ήταν πολύ ασαφής, είχε δελεαστικό αποτέλεσμα στον Αδάμ και την Εύα, και προκάλεσε μια καταστροφική συνέπεια. Ποια ήταν αυτή η συνέπεια; Ο Αδάμ και η Εύα σταμάτησαν να ακούνε τα λόγια του Θεού, σταμάτησαν να πιστεύουν στα λόγια του Θεού, έπαψαν να έχουν τη σωστή στάση, και έπαψαν να τηρούν την αρχική τους στάση και τις αρχικές τους αρχές. Αντίθετα, εξαιτίας της αμφιβολίας τους για τον Θεό, δεν πίστεψαν στις οδηγίες Του και δεν πίστεψαν ότι θα πέθαιναν αν έτρωγαν τον καρπό του δέντρου της γνώσης του καλού και του κακού. Τότε, άρχισαν να τους έρχονται διάφορες ιδέες και, ενώ συνέβαινε αυτό, άπλωσαν το χέρι τους και κατέβασαν τον καρπό του δέντρου της γνώσης του καλού και του κακού. Αυτή ήταν μια διαδικασία δέλεαρ και ήταν επίσης το αποτέλεσμα του ότι ο Αδάμ και η Εύα δελεάστηκαν. Αυτή η διαδικασία δέλεαρ αποτελούνταν από το ότι άκουσαν και πίστεψαν τα λόγια του Σατανά, τους ήρθαν διάφορες ιδέες, άρχισαν να αμφιβάλλουν για τον Θεό και έπαψαν να πιστεύουν στα λόγια Του. Το αποτέλεσμα του ότι ο Αδάμ και η Εύα δελεάστηκαν ήταν ότι πήγαν κόντρα στα λόγια του Θεού και έφαγαν τον καρπό από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού. Αν και ο όφις δεν είπε: «Σίγουρα δεν θα πεθάνετε αν το φάτε· αυτό που είπε ο Θεός είναι λάθος, και ο Θεός σας εξαπατά», στη δήλωση του όφεως ότι «δεν θα πεθάνετε οπωσδήποτε αν το φάτε», αυτό το «όχι οπωσδήποτε» ήταν μια ασαφής διατύπωση. Αυτή η ασαφής διατύπωση αποτελούσε από τη φύση της δέλεαρ· οδήγησε τον άνθρωπο να αναπτύξει αμφιβολίες για τον Θεό και να δυσπιστεί στα λόγια Του. Αυτή η ασαφής διατύπωση οδήγησε επίσης τον άνθρωπο να χάσει τη σωστή του στάση, καθώς και το κίνητρο και την πίστη του για να τηρήσει τις αρχές. Τι συνέβη τελικά; Ο άνθρωπος ξεκίνησε να βαδίζει στο μονοπάτι του να δελεαστεί από τον όφι, πρόδωσε τον Θεό και έζησε στην αμαρτία. Βλέποντάς την υπό αυτό το πρίσμα, η φράση «όχι οπωσδήποτε» που είπε ο όφις όταν δελέασε τον άνθρωπο είχε, πολύ απλά, υπερβολικά αρνητική επίδραση. Ο όφις δεν αρνήθηκε ευθέως τα λόγια του Θεού ούτε είπε ευθέως στον άνθρωπο να μην ακούσει τα λόγια του Θεού, και δεν είπε ευθέως στον άνθρωπο να αναπτύξει καχυποψία και αμφιβολίες για τον Θεό, πόσο μάλλον είπε στον άνθρωπο κατηγορηματικά ότι «δεν θα πεθάνεις αφότου το φας». Ωστόσο, μια ασαφής φράση όπως το «όχι οπωσδήποτε» ήταν αρκετή για να κινητοποιήσει το μυαλό του ανθρώπου, να τον εξαπατήσει και να τον δελεάσει να φάει τον καρπό του δέντρου της γνώσης του καλού και του κακού. Αυτές είναι οι συνέπειες που επέφερε στον άνθρωπο η ασαφής διατύπωση. Από πού προήλθε αυτή η ασαφής φράση «όχι οπωσδήποτε»; Από την αρχή, αυτή η φράση προήλθε από τα λόγια που είπε ο όφις όταν δελέασε τη Εύα. Πριν από αυτό, δεν μπορείς να βρεις ούτε μία ασαφή λέξη ούτε το παραμικρό ίχνος ασάφειας στις λίγες οδηγίες που έδωσε ο Θεός στον Αδάμ και την Εύα. Δηλαδή, όλα τα λόγια που λέει ο Θεός είναι ειλικρινή, γνήσια και ακριβή. Κάθε πρόταση που λέει εκφράζει μια σωστή στάση και μια ορθή και ακριβή άποψη, τις οποίες ο άνθρωπος πρέπει να υποστηρίζει και στις οποίες πρέπει να υποτάσσεται για πάντα, χωρίς ποτέ να τις αμφισβητεί. Κανένα από τα λόγια του Θεού δεν είναι ασαφές, οπότε κανένα από τα λόγια του Θεού δεν δελεάζει τον άνθρωπο. Για να μιλήσουμε υπό μια αρνητική έννοια, τα λόγια του Θεού δεν περιέχουν το παραμικρό δέλεαρ ούτε την παραμικρή εξαπάτηση για τον άνθρωπο· υπό μια θετική έννοια, μπορεί να πει κανείς πως όλα όσα λέει ο Θεός χρησιμεύουν για να προστατέψουν και να διαφυλάξουν τον άνθρωπο, και είναι ικανά να διατηρήσουν τη ζωή του ανθρώπου και να διατηρήσουν αυτήν τη στενότατη σχέση ανάμεσα σε αυτόν και τον Θεό. Σε όλο αυτό, όμως, αυτή η ασαφής φράση του φιδιού, το «όχι οπωσδήποτε», διέρρηξε εντελώς αυτήν τη σχέση και απομάκρυνε εντελώς τον άνθρωπο από τον Θεό, κάνοντάς τον να αναπτύξει αμφιβολίες για τον Θεό και να απομακρυνθεί από Αυτόν, καθώς και να νιώθει τέτοια ντροπή για να τον δει ο Θεός. Με βάση αυτό, ο όφις δελέασε, διέφθειρε και καταρράκωσε τον άνθρωπο. Αν κρίνουμε από το χωρίο των λόγων του Θεού που περιέχει τις οδηγίες Του προς τον Αδάμ και την Εύα, η ουσία των λόγων του Θεού και ο σκοπός με τον οποίο μιλάει είναι εξαιρετικά ωφέλιμα για τον άνθρωπο —το να ακούει τα λόγια του Θεού και να υποτάσσεται στον Θεό είναι η στάση που πρέπει να έχει ο άνθρωπος, και αποτελεί επίσης μια αλήθεια-αρχή την οποία ο άνθρωπος πρέπει να τηρεί για πάντα. Ο Θεός αγαπάει, φροντίζει, προστατεύει και εκτιμά τον άνθρωπο για πάντα, ενώ ο σκοπός του Σατανά όταν μιλά και ενεργεί είναι να δελεάζει και να διαφθείρει τον άνθρωπο, να τον δελεάζει να αναπτύξει αμφιβολίες για τον Θεό και να απομακρυνθεί από Αυτόν, και στη συνέχεια να τον δελεάζει να λατρεύει τον ίδιο και να διαφθείρεται από αυτόν. Εφόσον ο ενσαρκωμένος Θεός έχει τη ζωή του Θεού και την ουσία του Θεού, έχει επίσης αυτήν τη συγκεκριμένη εκδήλωση και αρχή του ότι δεν είναι ασαφής στα λόγια και στις πράξεις Του. Μέσα από όλα τα κηρύγματά Μου, και μέσα από την επαφή σας με τον ενσαρκωμένο Θεό στην καθημερινότητά σας, σίγουρα θα ανακαλύψετε σταδιακά πως σε όλες τις αλήθειες που παρέχει ο Θεός στον άνθρωπο, δεν υπάρχει το παραμικρό ασαφές λεξιλόγιο σαν εκείνο που βρίσκεις στα λόγια του Σατανά και δεν υπάρχουν ασαφείς εκφράσεις όπως αυτές που χρησιμοποιεί ο Σατανάς, σωστά; (Ναι.) Το ότι δεν είναι ασαφής αποτελεί αποκάλυψη της αυθεντικότητας και της πιστότητας του Θεού όταν μιλά και εργάζεται, και αποτελεί επίσης αποκάλυψη της ουσίας του Θεού. Με άλλα λόγια, στον Θεό δεν υπάρχει ουσία σαν αυτή που έχει ο Σατανάς όταν μιλά για να δελεάσει τον άνθρωπο· η ουσία του Θεού δεν έχει κάτι τέτοιο. Επομένως, ακόμα κι αν τα λόγια του ενσαρκωμένου Θεού δεν είναι πολύ λεπτομερή και ξεκάθαρα όσον αφορά κάποια μικρά ζητήματα, σε καμία περίπτωση δεν θα χρησιμοποιήσει ασαφή λόγια παρόμοια με αυτά που χρησιμοποιεί ο Σατανάς για να δελεάζει τον άνθρωπο και σε καμία περίπτωση δεν θα χρησιμοποιήσει ένα είδος γλώσσας, έναν τρόπο ομιλίας ή έναν τρόπο έργου που να σε οδηγεί σε σύγχυση ή να σε κάνει να αναπτύξεις υποψίες για τον Θεό και να απομακρυνθείς από Αυτόν. Αντίθετα, όπως κι αν μιλάει ο Θεός και ό,τι κι αν λέει, ο τελικός στόχος που επιδιώκει να πετύχει είναι να έρθεις όλο και πιο κοντά στον Θεό, να κατανοήσεις τις προθέσεις του Θεού από τα λόγια Του, να έχεις σωστές σκέψεις και απόψεις και μια σωστή στάση, και να έχεις μεγαλύτερο κίνητρο να υποστηρίζεις τις αλήθεια-αρχές. Αυτή είναι η μία πτυχή του ζητήματος. Από την άλλη, ο Θεός επιδιώκει να αποκτήσεις έναν στόχο, μια σωστή κατεύθυνση στη ζωή και μια κατεύθυνση για να προχωρήσεις προς τα εμπρός, από αυτά τα ξεκάθαρα και ρητά λόγια. Φυσικά, ένα ακόμα πιο σημαντικό σημείο είναι ότι, όταν έχεις σωστές απόψεις και στάσεις απέναντι σε κάθε λογής ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα, και τηρείς τις αλήθεια-αρχές, θα κερδίσεις την προστασία και τη φροντίδα του Θεού, και κατόπιν την αναγνώριση και την αποδοχή Του. Τότε, εσείς δεν είστε οι ωφελούμενοι; (Ναι.) Το ίδιο το γεγονός ότι τα λόγια και οι πράξεις του Θεού δεν είναι ασαφή σάς έχει αποφέρει τόσο μεγάλα οφέλη. Έχετε αρχίσει να το ασπάζεστε λίγο αυτό μέχρι τώρα; (Ναι.) Αν δεν τα έλεγα όλα αυτά, ίσως να μην το ασπαζόσασταν ποτέ σε όλη σας τη ζωή. Θα νιώθατε απλώς το εξής: «Τα λόγια Σου είναι η αλήθεια. Τα λόγια Σου είναι σχετικά ακριβή και αντικειμενικά, και η κατανόησή Σου για εμάς είναι σχετικά βαθιά». Πιθανότατα, όμως, δεν θα μπορούσατε να αναγνωρίσετε ότι ο ενσαρκωμένος Θεός δεν είναι ασαφής όταν μιλάει, σωστά; (Ναι.)

Η έλλειψη ασάφειας του ενσαρκωμένου Θεού στα λόγια Του έχει κι άλλη μια εκδήλωση, η οποία είναι ότι, στα διάφορα θέματα για τα οποία συναναστρέφομαι μαζί σας, είτε αφορούν το επαγγελματικό έργο είτε τη ζωή-είσοδο, η συναναστροφή Μου δεν περιλαμβάνει οποιαδήποτε γνώση, φιλοσοφία ή θεολογία —είναι τελείως απαλλαγμένη από αυτά τα πράγματα. Ακόμα κι αν αφορά κάποιο επαγγελματικό έργο, στα περισσότερα θέματα πάνω στα οποία συναναστρέφομαι, το κεντρικό σημείο αυτών που λέω είναι κυρίως να σας πω πώς να συλλάβετε τις σχετικές αλήθεια-αρχές και πώς να εφαρμόσετε σωστά τις επαγγελματικές γνώσεις και δεξιότητες σ’ αυτόν τον τομέα, ώστε να καταθέτετε καλύτερα μαρτυρία για τον Θεό και να κάνετε το καθήκον σας με τρόπο που να ανταποκρίνεται στα πρότυπα. Δεν σας ενσταλάζω γνώση. Μερικές φορές, μοιράζομαι μαζί σας κάποια κοινή λογική, όπως για παράδειγμα την κοινή λογική για την πρόληψη ενός κρυολογήματος: Φροντίστε να ντύνεστε ζεστά το χειμώνα. Μην κρυώσετε. Όταν το παράθυρο είναι ανοιχτό, μην κάθεστε κοντά σ’ αυτό, για να μην καθίσετε σε ρεύμα. Όλα αυτά είναι κοινή λογική. Σε τι αναφέρεται η κοινή λογική; (Σε κάποια εμπειρία ζωής που πρέπει να γνωρίζει κανείς στην καθημερινότητά του.) Είναι εμπειρία ζωής και διορατικότητα για το πώς να διατηρεί κανείς την υγεία του, σωστά; (Ναι.) Δεν σας ενσταλάζω κοινωνική γνώση ούτε θεολογική γνώση. Γιατί δεν σας ενσταλάζω αυτά τα πράγματα; (Αυτά τα πράγματα δεν είναι ωφέλιμα για μας.) Αυτό δίνει απάντηση σε μία πλευρά του θέματος. Τι άλλο; (Η κοινωνική γνώση προέρχεται από τον Σατανά· ο Θεός δεν θα μας ενστάλαζε τέτοια πράγματα για να μας παρασύρει.) Πείτε Μου, μήπως διαθέτω κάτι που προέρχεται από τον Σατανά; (Όχι.) Για τι πράγματα μιλάω όταν συναναστρέφομαι και κουβεντιάζω μαζί σας; (Όλα αυτά είναι θετικά πράγματα και όλα είναι η αλήθεια.) Η γνώση, η φιλοσοφία, η λογική, η συλλογιστική και η θεολογία του Σατανά —ποτέ δεν προσπαθώ να τα μάθω αυτά τα πράγματα και δεν θα τα βρείτε μέσα Μου. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Γιατί δεν προσπαθείς να μάθεις λίγα;» Πραγματικά, δεν είναι χόμπι Μου αυτό. Δεν Μου αρέσουν αυτά τα πράγματα. Έχω ένα αίσθημα αηδίας και αποστροφής όταν ακούω τους ανθρώπους να μιλάνε για θεολογία. Η θεολογία αποτελείται αποκλειστικά από αληθοφανή δόγματα και θεωρίες· δεν είναι πρακτική, σωστά; Κάποιοι άνθρωποι γνωρίζουν τη Βίβλο εις βάθος, και μελετούν συνεχώς τα βιβλία των προφητών και τα βιβλία της προφητείας —τι προφητεύεται σε ένα συγκεκριμένο κεφάλαιο και εδάφιο, πώς πρόκειται να εκπληρωθεί αυτό και ποια είναι τα μυστήρια που κρύβει μέσα του. Εγώ δεν μελετώ ποτέ αυτά τα πράγματα και δεν υπάρχει καμία ανάγκη να καταβάλω προσπάθεια για να τα μελετήσω. Αντιπαθώ εγγενώς αυτά τα πράγματα. Όταν έρχομαι αντιμέτωπος με πράγματα στην καθημερινή ζωή, απλώς συλλογίζομαι ποιος είναι ο κατάλληλος τρόπος να ενεργήσω, πώς να ενεργήσω ώστε να επιλυθούν αυτά τα ζητήματα και ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να τα επιλύσω. Πολλοί άνθρωποι, όταν έρχονται αντιμέτωποι με πράγματα, παραπονιούνται, μετανιώνουν ή πέφτουν σε σύγχυση, ή αραδιάζουν υψηλόφρονα δόγματα και φωνάζουν συνθήματα. Όταν Εγώ έρχομαι αντιμέτωπος με πράγματα, συλλογίζομαι ήρεμα τον κατάλληλο τρόπο για να τα επιλύσω· αυτό που συλλογίζομαι είναι λύσεις. Γι’ αυτό, όταν μιλάω και συναναστρέφομαι μαζί σας, Μου αρέσει να μιλάω για αληθινά πράγματα, για πράγματα που προκύπτουν όταν κάνετε τα καθήκοντά σας κι ακόμα και για πράγματα που αφορούν την καθημερινή ζωή, όπως συγκεκριμένους ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα, βασικές ανάγκες και ούτω καθεξής. Μιλάω μόνο για αληθινά πράγματα. Δεν κάνω μεγαλόστομες ομιλίες γεμάτες κενολογίες. Μόλις έχετε περάσει αρκετό καιρό μαζί Μου, θα δείτε ότι είμαι πολύ σοβαρός και ειλικρινής όσον αφορά τα αληθινά πράγματα και τα αληθινά προβλήματα της ζωής. Τέτοιου είδους άτομο είμαι. Δεν είμαι ασαφής σε τίποτα —ειδικά όταν αφορά την εκτέλεση των καθηκόντων σας ή τη ζωή-είσοδό σας, αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο, σωστά; (Ναι.) Έτσι καλύπτεται η μία πτυχή του ότι δεν είμαι ασαφής.

Το ότι ο ενσαρκωμένος Θεός δεν είναι ασαφής σχετίζεται επίσης με το θέμα ότι ο Θεός δεν δελεάζει τον άνθρωπο. Το ότι ο Θεός δεν είναι ασαφής σημαίνει ότι ο τρόπος με τον οποίο μιλώ και εργάζομαι είναι πολύ ξεκάθαρος. Λέω τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη· δεν χρησιμοποιώ αληθοφανή λόγια ούτε ακολουθώ αληθοφανείς τρόπους δράσης. Ακόμα κι όταν υπάρχουν κάποια πράγματα για τα οποία δεν γίνεται να βγουν βιαστικά συμπεράσματα εκείνη τη στιγμή, θα σας πω: «Ας παρατηρήσουμε λίγο αυτόν τον άνθρωπο. Ας περιμένουμε λίγο γι’ αυτό το θέμα. Προς το παρόν, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι τα ανθρωπίνως δυνατά. Για το επόμενο βήμα, ας δούμε προς ποια κατεύθυνση θα εξελιχθούν τα πράγματα. Μπορούμε σταδιακά να καταστρώσουμε σχέδια και να θέσουμε στόχους με βάση την κατεύθυνση προς την οποία θα εξελιχθούν τα πράγματα». Όπως βλέπετε, θα σας εξηγήσω ξεκάθαρα τα πράγματα και θα διατυπώσω ξεκάθαρα τις αρχές που σχετίζονται και τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να προσανατολίσετε τις πράξεις σας. Δεν θα χρησιμοποιήσω σε καμία περίπτωση αληθοφανή λόγια για να σας κάνω να νιώσετε ότι δεν ξέρετε τι να κάνετε ή ότι δεν ξέρετε πώς να χειριστείτε κάποια πράγματα. Ακόμα κι όταν χαρακτηρίζω κάποιους ανθρώπους, συναναστρέφομαι με βάση συγκεκριμένες πράξεις που έχουν κάνει και με βάση τις διάφορες εκδηλώσεις τους, ώστε να σας βοηθήσω να αναγνωρίσετε ξεκάθαρα την ουσία αυτού του είδους ανθρώπων και να ξέρετε πώς να τους μεταχειρίζεστε. Σωστά; (Ναι.) Δηλαδή, ποτέ δεν ανακατεύω τα προσωπικά συναισθήματα ή τα προσωπικά παράπονα στον τρόπο με τον οποίο χειρίζομαι τα ζητήματα. Ακόμα και στον χειρισμό κάποιων ανθρώπων, αν δεν έχετε ξεκάθαρη εικόνα για την ουσία αυτού του είδους ανθρώπου, θα συναναστραφώ μαζί σας συγκεκριμένα πάνω σ’ αυτό, θα σας εξηγήσω ξεκάθαρα τα προβλήματα που έχουν και στη συνέχεια θα χρησιμοποιήσω την αλήθεια για να αναγνωρίσω πού ανήκουν και να αναλύσω την ουσία τους, ώστε να σας βοηθήσω να κατανοήσετε γιατί τους μεταχειρίζεται με αυτόν τον τρόπο ο οίκος του Θεού, γιατί είναι έτσι οι αρχές του οίκου του Θεού για τη μεταχείριση αυτού του είδους ανθρώπων και γιατί το αποτέλεσμα της αντιμετώπισής τους είναι το συγκεκριμένο. Ακόμα κι αν κάποιοι άνθρωποι δεν παραδεχτούν τις αμαρτίες τους ούτε μετανοήσουν μετά τον χειρισμό τους, και δεν ξέρουν γιατί απαλλάχθηκαν απ’ τα καθήκοντά τους ή γιατί εκδιώχθηκαν, αυτό απλώς δείχνει ότι δεν γνωρίζουν τον εαυτό τους και δεν έχουν μεταμεληθεί. Ωστόσο, όσον αφορά το γιατί τους χειρίστηκε ο οίκος του Θεού και γιατί το αποτέλεσμα του χειρισμού τους ήταν το συγκεκριμένο, πρέπει να ξεκαθαρίζουμε τα ζητήματα, ώστε να γνωρίσετε τις λεπτομέρειες αυτών των ζητημάτων, τα προβλήματα που έχουν αυτοί οι άνθρωποι, τους λόγους για τους οποίους τους χειρίζεται ο οίκος του Θεού, καθώς και το πού βασίζεται ο χειρισμός τους. Δηλαδή, σε όλα τα λόγια της συναναστροφής Μου μαζί σας από την αρχή μέχρι τώρα, εκτός από το κομμάτι που λέγεται στη γλώσσα της θεϊκής φύσης, όπου οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν τι λέγεται, το οποίο δεν μπορούν να διακρίνουν και αγνοούν την αλήθεια που κρύβεται μέσα του, όσον αφορά οποιοδήποτε ζήτημα που αφορά τη ζωή-είσοδό σας —είτε πρόκειται για την έκθεση της αντίχριστης διάθεσης του ανθρώπου είτε για την έκθεση των διάφορων εκδηλώσεων και αποκαλύψεων των διεφθαρμένων διαθέσεων του ανθρώπου— πάντα τονίζω και εξηγώ αυτά τα πράγματα ιδιαίτερα ξεκάθαρα και με ιδιαίτερη ακρίβεια, βοηθώντας σας να γνωρίσετε ποια πράγματα είναι θετικά, ποια είναι αρνητικά, τι πρέπει να υποστηρίζετε και τι πρέπει να διορθώνετε, ενάντια σε τι πρέπει να επαναστατείτε και τι πρέπει να απορρίπτετε. Με λίγα λόγια, η συστηματική αρχή Μου όταν μιλάω είναι να συναναστρέφομαι ξεκάθαρα σχετικά με την αλήθεια, τις προθέσεις του Θεού, τα πρότυπα που απαιτεί ο Θεός από τον άνθρωπο και τις διάφορες πτυχές των αρχών της άσκησης τις οποίες πρέπει να τηρεί ο άνθρωπος, ώστε να σας δοθεί ένας ακριβής στόχος, μια ακριβής κατεύθυνση, καθώς και ακριβείς αρχές και μονοπάτι άσκησης. Επιπλέον, ενώ σας μιλάω, συναναστρέφομαι ξεκάθαρα και πάνω στην τελική έκβαση και το τέλος των ανθρώπων που δεν τηρούν τις διάφορες αρχές· συγκεκριμένα, σας λέω ρητά πώς χαρακτηρίζονται τα διάφορα προβλήματα που εντοπίζονται σε όλους. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι είναι επιπόλαιοι στην εκτέλεση των καθηκόντων τους, δεν επιδιώκουν την αλήθεια και δεν έχουν ποτέ ζωή-είσοδο, κι Εγώ τους λέω: «Η εκτέλεση του καθήκοντός σου έχει χαρακτηριστεί: Απλώς δουλεύεις. Αν συνεχίσεις να πιστεύεις έτσι μέχρι το τέλος, θα είναι αδύνατο να φτάσεις στη σωτηρία. Πρέπει να επιδιώξεις την αλήθεια, να έχεις ζωή-είσοδο, να αποτινάξεις αυτήν την κατάσταση του απλού δουλευτή και να προσπαθήσεις να εισέλθεις στο μονοπάτι της σωτηρίας. Ο σκοπός της εκτέλεσης του καθήκοντός σου είναι να φτάσεις στη σωτηρία, όχι να καταβάλλεις προσπάθεια ή απλώς να δουλεύεις». Βλέπεις, δεν είναι πολύ ξεκάθαρο; (Ναι.) Σου δίνει να καταλάβεις ξεκάθαρα τι συνέπειες έχει το να μην κάνεις πράξη την αλήθεια και να μην έχεις ζωή-είσοδο. Επιπλέον, σχετικά με όποια πτυχή της αλήθειας κι αν συναναστρέφομαι, δεν συναναστρέφομαι γι’ αυτή μόνο από μία οπτική γωνία ή μία σκοπιά, αλλά από πολλαπλές οπτικές γωνίες και σκοπιές, χρησιμοποιώντας διάφορες μεθόδους και δίνοντας πολλά παραδείγματα. Πασχίζω να σας δώσω τη δυνατότητα να κατανοήσετε τις συγκεκριμένες αλήθεια-αρχές, αντί να κατανοήσετε απλώς κάποια πτυχή του δόγματος ή των κανονισμών, ή να μάθετε για κάποια πτυχή της γνώσης με έναν απλό τρόπο. Από τη στιγμή που ο Θεός ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την ανθρωπότητα και έδωσε την πρώτη Του οδηγία στον άνθρωπο μέχρι σήμερα, η αρχή με βάση την οποία μιλάει ο Θεός έχει μείνει αμετάβλητη. Είτε ο Θεός μιλάει και εργάζεται ως Πνεύμα είτε μιλάει και εργάζεται εν σαρκί, πάντα ακολουθεί αυτήν την αρχή: να μιλάει ξεκάθαρα και αυστηρά. Από μια ανθρώπινη οπτική, όλα αυτά που λέει και παρέχει στον άνθρωπο είναι οδηγίες και, φυσικά, αποτελούν επίσης παροχές. Δηλαδή, οι άνθρωποι, ως δημιουργημένα ανθρώπινα όντα, πρέπει να έχουν σταθερά στο μυαλό τους όλα τα λόγια που λέει ο Θεός και να τα τηρούν αυστηρά στην καθημερινότητά τους, ειδικά όταν πρόκειται για την εκτέλεση των καθηκόντων τους, κι όχι να μεταχειρίζονται τα λόγια του Θεού ως ένα σύνολο θεολογικών θεωριών. Κάθε λέξη που λέει ο Θεός και κάθε πτυχή της αλήθειας που παρέχει ο Θεός στον άνθρωπο έχουν ως σκοπό να οδηγήσουν τον άνθρωπο στο σωστό μονοπάτι, και να του δώσουν έναν ξεκάθαρο στόχο και μια ξεκάθαρη κατεύθυνση. Αν ο άνθρωπος τα τηρήσει αυτά, θα γίνει ένα δημιουργημένο ανθρώπινο ον που ανταποκρίνεται στα πρότυπα και αναγνωρίζεται από τον Θεό.

Υπάρχουν άλλα ζητήματα σχετικά με αυτήν την πτυχή του ότι δεν είναι ασαφής; Τι άλλο μπορείτε να σκεφτείτε; Παλιότερα, στην ηπειρωτική Κίνα, πριν ξεκινήσει επίσημα αυτό το στάδιο του έργου, όταν κάποιοι δήθεν επικεφαλής ανακάλυπταν ότι κάποιος είχε εμπλακεί σε σεξουαλική ανηθικότητα, το εκμεταλλεύονταν σφόδρα. Έβαζαν τον εμπλεκόμενο να γονατίσει στο έδαφος και να ομολογήσει τις αμαρτίες του, κι εκείνοι οι επικεφαλής άκουγαν όλα όσα έλεγε. Έπαιζαν τον ρόλο του Θεού, κι άκουγαν αυτόν τον απλό πιστό να ομολογεί τις αμαρτίες του· όταν άκουγαν πράγματα που δεν εξηγούνταν αρκετά καθαρά, μάλιστα, πίεζαν για λεπτομέρειες. Στην πραγματικότητα, δεν ήταν απαραίτητο όλο αυτό —εφόσον το άτομο εξομολογηθεί τις αμαρτίες του, μετανοήσει και δεν τις ξανακάνει, αυτό θα πρέπει να είναι αρκετό. Οι άνθρωποι εξομολογούνται τις αμαρτίες τους στον Θεό, όχι στον άνθρωπο. Οι άνθρωποι δεν πρέπει να ενεργούν ως δικαστές, πόσο μάλλον να προσπαθούν να αντιπροσωπεύσουν τον Θεό. Όμως, αυτοί οι δήθεν επικεφαλής πίεζαν για να αποσπάσουν συγκεκριμένες λεπτομέρειες σχετικά με τις αμαρτίες του ατόμου, κάνοντας τους άλλους να αηδιάζουν και να νιώθουν άβολα μόνο και μόνο ακούγοντάς τες. Δεν ησύχαζαν μέχρι να ανακρίνουν το άτομο σε σημείο να ντραπεί εξαιρετικά. Πώς νιώθετε μ’ αυτό που ακούτε; (Νιώθουμε μεγάλη αηδία.) Τέτοιοι επικεφαλής είναι ψευδοεπικεφαλής και έχουν την ουσία των κακών ανθρώπων. Ήθελαν μέχρι και να ενεργούν ως δικαστές και να εκδικάζουν υποθέσεις· πραγματικά, δεν έχουν κανένα αίσθημα ντροπής! Όταν συνηθισμένοι πιστοί διέπρατταν αμαρτίες, ειδικά την αμαρτία της σεξουαλικής ανηθικότητας, αυτοί οι επικεφαλής έδειχναν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, κι έκαναν λεπτομερείς ερωτήσεις και πίεζαν για να αποσπάσουν συγκεκριμένες λεπτομέρειες. Το έργο της εκκλησίας δεν θα το προσέγγιζαν ποτέ με αυτόν τον τρόπο, αλλά όταν ανακάλυπταν ζητήματα σεξουαλικής ανηθικότητας, ενθουσιάζονταν ασυνήθιστα και σοβάρευαν τόσο πολύ, που έκαναν στον αμαρτωλό τόση ανάκριση που αυτός ήθελε να ανοίξει η γη να τον καταπιεί. Θεωρούσαν μάλιστα ότι έπαιρναν τα πράγματα στα σοβαρά και δεν ήταν ασαφείς, κι ένιωθαν ότι ήταν ικανοί να κάνουν αληθινό έργο. Δεν είναι υπερβολικά παράλογο αυτό; Κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν ότι, επειδή έχουν θέση, μπορούν να αντιπροσωπεύσουν τον Θεό, οπότε εκμεταλλεύονται τη θέση τους για να κάνουν συγκεκριμένα πράγματα. Επειδή οι συνηθισμένοι πιστοί δεν έχουν μεγάλη διάκριση, και δεν ξεχωρίζουν το σωστό από το λάθος και δεν γνωρίζουν ποιες είναι οι απαιτήσεις του Θεού από τον άνθρωπο, θα υπάκουγαν σε ό,τι τους ζητούσαν να κάνουν αυτοί οι δήθεν επικεφαλής, νομίζοντας ότι, αν δεν υπάκουγαν στους επικεφαλής, αυτό θα ήταν επανάσταση ενάντια στον Θεό. Ακόμα κι όταν ανακρίνονταν μέχρι το σημείο της ακραίας ντροπής, δεν παραπονιόντουσαν, και μάλιστα πίστευαν ότι υποτάσσονταν στον Θεό και ήταν ειλικρινείς και ανοιχτοί απέναντί Του. Αυτοί οι δήθεν επικεφαλής σκέφτονταν: «Έχει συμβεί κάτι τόσο σοβαρό —δεν μπορούμε να είμαστε ασαφείς στη μεταχείρισή του. Ενεπλάκης σε σεξουαλική ανηθικότητα· όλες οι λεπτομέρειες πρέπει να βγουν στο φως. Πρέπει να ομολογήσεις σε όλους τις αμαρτίες σου!» Τελικά, ανέκριναν τον άνθρωπο μέχρι να νιώσει τεράστια ντροπή και πόνο, σε σημείο που να μη θέλει καν να ζήσει άλλο. Τι γνώμη έχετε για το έργο που έκαναν; (Δεν έγινε καλά.) Με έχετε δει Εμένα να κάνω ποτέ τέτοια πράγματα; Όταν αλληλεπιδρώ μαζί σας, έχω προσπαθήσει ποτέ να μάθω για τις προσωπικές σας υποθέσεις; (Ποτέ.) Πείτε Μου, θέλω να ξέρω τις προσωπικές σας υποθέσεις ή τις κακές πράξεις που έχετε διαπράξει στα κρυφά; Δεν θέλω να τα ξέρω αυτά τα πράγματα. Όταν λέω ότι δεν θέλω να τα ξέρω, μήπως προσποιούμαι ή μήπως δεν έχω ευκαιρίες να τα μάθω αυτά τα πράγματα; (Κανένα απ’ τα δύο· ο Θεός δεν θέλει να τα ξέρει.) Δεν θέλω να τα ξέρω επειδή δεν Με ενδιαφέρουν και επειδή δεν υπάρχει λόγος να τα ξέρω. Αν έχετε καθόλου προβλήματα, πρέπει να προσεύχεστε στον Θεό οι ίδιοι ή να αναζητάτε την αλήθεια για να τα επιλύσετε· αυτό είναι το καλύτερο. Κάποιοι, μόλις γίνουν επικεφαλής, θέλουν να εκμεταλλευτούν τη θέση τους για να κάνουν πράγματα που θέλουν να κάνουν όσοι έχουν εξουσία, και προσπαθούν να καταλάβουν τις σκέψεις και τις προσωπικές υποθέσεις των ανθρώπων. Δεν κάνουν καθόλου από το αληθινό έργο που πρέπει να κάνουν οι επικεφαλής και οι εργάτες, όμως παίρνουν πολύ σοβαρά το να ανακατεύονται στις ιδιωτικές υποθέσεις των άλλων. Πιστεύουν, μάλιστα, ότι με τον τρόπο που κάνουν έργο οι ίδιοι, όλοι κερδίζονται· αισθάνονται μεγάλη τιμή. Έχουν καθόλου λογική αυτοί οι άνθρωποι; Δεν έχουν καθόλου λογική και δεν έχουν την παραμικρή ανθρώπινη φύση.

Από τα λόγια και το έργο του Θεού, ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί ότι ο Θεός δεν είναι ασαφής. Αν κάνεις μια ειλικρινή εκτίμηση για κάθε μία πρόταση του Θεού και για κάθε φορά που μιλάει, κι αν κάνεις μια ειλικρινή εκτίμηση για το έργο του Θεού πάνω σου και το βιώσεις, θα πιστέψεις ακόμα περισσότερο ότι ο Θεός είναι πιστός, κι ότι το έργο και τα λόγια Του περιέχουν την αγάπη και το νοιάξιμό Του για τον άνθρωπο. Η παροχή ζωής του Θεού στον άνθρωπο δεν έχει παραπλανήσει ποτέ τον τελευταίο. Δηλαδή, ο Θεός δεν έχει δώσει ποτέ στον άνθρωπο λανθασμένη καθοδήγηση ούτε του έχει παρουσιάσει κάτι λανθασμένα, ούτε έχει κάνει ποτέ λανθασμένες δηλώσεις, πόσο μάλλον κάποιες που είναι αληθοφανείς και προκαλούν σύγχυση στον άνθρωπο. Αντίθετα, όποιο κι αν είναι το περιεχόμενο και για όποια πτυχή της αλήθειας κι αν πρόκειται, Αυτός παρέχει ανελλιπώς στον άνθρωπο θετικές και σωστές δηλώσεις. Ακόμα κι όταν πρόκειται για περιεχόμενο που αφορά την καθημερινή ζωή των ανθρώπων, θα μοιραστώ μερικές ενδιαφέρουσες πληροφορίες κοινής λογικής για τη ζωή, αντλώντας από την προσωπική Μου εμπειρία. Ειδικότερα, όταν καθοδηγώ κάποιους νέους, θα τους δώσω μερικές ενδιαφέρουσες πληροφορίες κοινής λογικής για τη ζωή, ώστε να μην κάνουν άχρηστες παρακάμψεις, να μην υιοθετήσουν λανθασμένους τρόπους ζωής και να μην αναπτύξουν λανθασμένες συνήθειες διαβίωσης. Επομένως, είτε πρόκειται για τη συναναστροφή σχετικά με την αλήθεια είτε για την καθημερινή ζωή, ο ενσαρκωμένος Θεός υπάρχει αποκλειστικά για να σας εφοδιάζει, να σας στηρίζει και να σας βοηθά. Όσον αφορά το έργο που κάνει ο ενσαρκωμένος Θεός και τη συναναστροφή Του σχετικά με την αλήθεια, το έργο που κάνει και τα λόγια που λέει αξίζουν να τα τηρείτε, και να τα τηρείτε και να υποτάσσεστε σ’ αυτά απόλυτα και αδιαμφισβήτητα. Αυτό γιατί τα συγκεκριμένα λόγια προέρχονται από τη ζωή του Θεού και την ουσία του Θεού —σας καθοδηγούν στο μονοπάτι της σωτηρίας και είναι λόγια που σας καθοδηγούν να στραφείτε προς τον Θεό. Δεν χρειάζεται να παίρνεις στα σοβαρά κάποια από τα λόγια που λέω στην καθημερινή ζωή, αλλά προσωπικά, το κίνητρό Μου δεν είναι σε καμία περίπτωση να πληγώσω κανέναν. Ακόμα κι αν δεν Μου αρέσει ιδιαίτερα η προσωπικότητά σου, η διάθεσή σου, ο τρόπος που ενεργείς ή κάποια πτυχή του εαυτού σου, σε καμία περίπτωση δεν θα σε πληγώσω ούτε θα κάνω ποτέ κάτι για να σε δελεάσω όπως έκανε το φίδι. Δεν θα σε δελεάσω να βαδίσεις σ’ ένα μονοπάτι που είναι λανθασμένο ή κακό ούτε θα σε δελεάσω να εκφυλιστείς, να διαπράξεις αμαρτίες ή να κάνεις πράγματα που αποτελούν αντίσταση στον Θεό· δεν θα το κάνω αυτό με τίποτα. Ακόμα κι αν υπάρχει κάτι σ’ εσένα που δεν Μου αρέσει ή που δεν είναι συμβατό με την προσωπικότητά Μου, και ακόμα κι αν δεν έχω επαφές ούτε αλληλεπιδρώ μαζί σου στην καθημερινότητα, δεδομένης της ταυτότητάς Μου, θα σε μεταχειριστώ σίγουρα σωστά. Αν επιζητάς κάτι που αφορά την αλήθεια ή τη ζωή-είσοδο, θα σου δείξω σίγουρα το μονοπάτι άσκησης με τρόπο ξεκάθαρο και όχι ασαφή. Ένα πράγμα είναι βέβαιο: Ακόμα κι αν δεν σε συμπαθώ, δεν θα σε κάνω να παραστρατήσεις. Θα σε μεταχειριστώ με τον σωστό τρόπο. Αν είσαι πρόθυμος να επιδιώξεις την αλήθεια και να βαδίσεις στο μονοπάτι της σωτηρίας, θα συναναστραφώ μαζί σου πάνω στις αρχές της άσκησης που πρέπει να τηρείς· αυτό είναι σίγουρο.

Το θέμα του ότι ο Θεός δεν δελεάζει τον άνθρωπο αφορά επίσης τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι μεταχειρίζονται τον ενσαρκωμένο Θεό, σωστά; (Ναι.) Επειδή αυτές οι εκδηλώσεις της διεφθαρμένης διάθεσης —η παρακίνηση των ανθρώπων, η υποκίνηση των ανθρώπων, η προσπάθεια απόσπασης πληροφοριών από τους ανθρώπους και το να μιλάει κανείς διφορούμενα και με ασάφειες— είναι πολύ συνηθισμένες στον άνθρωπο, και όλες αυτές αποτελούν εκδηλώσεις της διεφθαρμένης ουσίας της ανθρωπότητας, ο άνθρωπος μεταχειρίζεται τον ενσαρκωμένο Θεό με τις ίδιες μεθόδους, οπτικές και απόψεις. Είναι, λοιπόν, απαραίτητο ο άνθρωπος να γνωρίζει αυτές τις πτυχές, και είναι επίσης απαραίτητο να εξηγηθούν ξεκάθαρα στον άνθρωπο αυτές οι εκδηλώσεις που παρουσιάζει ο ενσαρκωμένος Θεός: ότι δεν παρακινεί τον άνθρωπο, δεν υποκινεί τον άνθρωπο, δεν αποσπά πληροφορίες από τον άνθρωπο και δεν είναι ασαφής. Αφότου κατανοήσει αυτά τα πράγματα ο άνθρωπος, θα γνωρίσει τον ενσαρκωμένο Θεό υπό ένα νέο πρίσμα. Από τη μία, αυτό μπορεί να δώσει στον άνθρωπο τη δυνατότητα να αποκτήσει περισσότερη γνώση σχετικά με τις πτυχές του ενσαρκωμένου Θεού που αφορούν την ουσία Του, επιτρέποντάς του να γνωρίσει και να κατανοήσει καλύτερα τον Θεό στον ουρανό. Από την άλλη, μπορεί επίσης να αποτρέψει τους ανθρώπους από το να μεταχειρίζονται τον ενσαρκωμένο Θεό με τον τρόπο που μεταχειρίζονται άλλους διεφθαρμένους ανθρώπους. Η συναναστροφή πάνω σ’ αυτά τα πράγματα θα βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό τον άνθρωπο να μεταχειρίζεται σωστά τον ενσαρκωμένο Θεό και επίσης θα τον βοηθήσει σημαντικά να διορθώσει τη στάση του απέναντι στον Θεό, επιτρέποντάς του να μεταχειρίζεται τον ενσαρκωμένο Θεό με τη σωστή στάση και τις σωστές μεθόδους. Παρομοίως, η σωστή μεταχείριση του ενσαρκωμένου Θεού θα βοηθήσει επίσης τον άνθρωπο να μεταχειρίζεται σωστά τον Δημιουργό. Δηλαδή, αν θέλεις να μεταχειρίζεσαι τον Δημιουργό με τη σωστή στάση και τις σωστές μεθόδους, κι αν θέλεις να δημιουργήσεις μια κανονική σχέση με τον Δημιουργό ως δημιουργημένο ον, και να μεταχειρίζεσαι τον Δημιουργό με τη σωστή στάση ενός δημιουργημένου όντος, τότε πρέπει πρώτα να μεταχειρίζεσαι τον ενσαρκωμένο Θεό με τη σωστή στάση και τις σωστές μεθόδους. Μόλις μεταχειριστείς τον ενσαρκωμένο Θεό με τη σωστή στάση και τις σωστές μεθόδους, θα έχεις την ευκαιρία ή τα βασικά μέσα για να μεταχειριστείς σωστά τον Δημιουργό. Επομένως, η μεταχείριση προς τον ενσαρκωμένο Θεό αποτελεί ένα εμπόδιο που ο άνθρωπος δεν μπορεί να παρακάμψει. Αν θέλεις να ξεπεράσεις ομαλά αυτό το εμπόδιο της σωστής μεταχείρισης προς τον ενσαρκωμένο Θεό, πρέπει να γνωρίσεις την ουσία του ενσαρκωμένου Θεού, να γνωρίσεις την κανονικότητα και την πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού, και να γνωρίσεις και να κατανοήσεις τι ακριβώς είναι η ζωή-ουσία, η βίωση της ζωής Του και οι αποκαλύψεις της ζωής του ενσαρκωμένου Θεού. Μόνο όταν γνωρίσεις και κατανοήσεις αυτά τα πράγματα θα έχεις την ευκαιρία και τα μέσα να μεταχειρίζεσαι σωστά τον ενσαρκωμένο Θεό. Αυτό είναι ένα εμπόδιο που πρέπει να ξεπεράσει ο άνθρωπος καθώς πιστεύει στον Θεό και Τον ακολουθεί αν θέλει να υποταχθεί στον Θεό και να Τον λατρέψει. Αν καταφέρεις να ξεπεράσεις αυτό το εμπόδιο, θα έχεις την ελπίδα να γίνεις ένα δημιουργημένο ον που ανταποκρίνεται στα πρότυπα στα μάτια του Θεού, και την ελπίδα να γίνεις κάποιος που έχει την αποδοχή του Θεού.

Εκτός από τα διάφορα θέματα σχετικά με τα οποία συναναστραφήκαμε μόλις τώρα, υπάρχει ένα ακόμα θέμα που πρέπει να καταλάβετε, το οποίο είναι ακριβώς το πώς προσεγγίζει ο ενσαρκωμένος Θεός τη θέση. Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό θέμα για την ανθρωπότητα, ένα αναπόφευκτο θέμα στην εμπειρία ζωής. Αυτό αφορά άμεσα την πραγματική νοοτροπία του ανθρώπου στην πνευματική του ζωή, η οποία επηρεάζει όλες τις πτυχές της ζωής του. Επομένως, είναι επίσης απαραίτητο να συναναστραφώ μαζί σας σχετικά με τη στάση και τις αρχές του ενσαρκωμένου Θεού όσον αφορά το ζήτημα του πώς προσεγγίζει τη θέση. Ανάμεσα στην ανθρωπότητα, η θέση μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα ζήτημα που οι άνθρωποι δεν μπορούν να αποφύγουν καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους και είναι επίσης κάτι που επιδιώκει η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων. Όσον αφορά τη θέση, τοποθετείται σ’ ένα συγκεκριμένο σημείο και έχει ένα ορισμένο βάρος στην καρδιά του καθενός. Η θέση είναι για όλους σύμβολο ευγενούς υπόστασης, καθώς και σύμβολο τάξης και εξουσίας στην κοινωνία. Με τη θέση, ο άνθρωπος μπορεί να απολαμβάνει την τιμή και τον ανώτερο τρόπο ζωής που φέρνει αυτή, καθώς και τα διάφορα οφέλη και τις εξουσίες που προσφέρει· επομένως, η θέση έχει τεράστια σημασία για όλους. Όμως, όσο κι αν η ανθρωπότητα εκτιμά τη θέση ή όσο σημαντική κι αν είναι αυτή για την ανθρωπότητα, άραγε ο ενσαρκωμένος Θεός τη βλέπει με τον ίδιο τρόπο; (Όχι.) Σε καμία περίπτωση. Η θέση είναι πολύ σημαντική για την ανθρωπότητα, όσον αφορά όμως τον ενσαρκωμένο Θεό, αυτόν τον συνηθισμένο άνθρωπο —δηλαδή Εμένα προσωπικά— Εγώ δεν έχω καμία ιδέα για τη θέση ούτε έχω καμία επιθυμία να την επιδιώξω. Φυσικά, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία σχετικά με το αν έχω οποιεσδήποτε σκέψεις ή οποιαδήποτε επίγνωση γι’ αυτή —δεν έχω τίποτα απ’ όλα αυτά. Από τότε που γεννήθηκα είμαι απαλλαγμένος από τέτοια συναισθήματα· δηλαδή, από τότε που θυμάμαι και από τότε που μπορούσα να καταλάβω πώς λειτουργούν τα πράγματα, δεν είχα ποτέ αυτήν την επίγνωση. Είτε πρόκειται για θέση στην οικογένεια, είτε για θέση στο σχολείο, είτε για τη θέση και την αξία Μου ανάμεσα στους ανθρώπους, η καρδιά Μου είναι απαλλαγμένη από τέτοια πράγματα· απλούστατα, δεν έχω αυτήν την επίγνωση. Πώς παρουσιάζεται αυτή η έλλειψη επίγνωσης; Ποτέ δεν σκέφτομαι να ανταγωνιστώ τους άλλους και ποτέ δεν μου έρχεται στο μυαλό η ιδέα να ανταγωνιστώ κανέναν για θέση. Όταν κάποιος προσπαθεί να ανταγωνιστεί Εμένα, λέω: «Για ποιο πράγμα ανταγωνίζεσαι; Τι νόημα έχει να το κάνεις αυτό;» Καθώς μεγάλωνα σταδιακά, έμαθα να βλέπω τους ανθρώπους και τα πράγματα πιο καθαρά. Κατά την εμπειρία και την επαφή Μου με κάθε λογής ανθρώπους και πράγματα, συνειδητοποίησα ότι σε όλους αρέσει να ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Αυτό για το οποίο ανταγωνίζονται οι άνθρωποι είναι η θέση, η εξουσία, το κύρος και τα συμφέροντα· οι άνθρωποι ανταγωνίζονται γι’ αυτά τα πράγματα. Στα νιάτα Μου, δεν είχα καμία ιδέα ανταγωνισμού γι’ αυτά τα πράγματα. Αφότου μεγάλωσα, απλώς απέκτησα την ικανότητα να διακρίνω τέτοιον ανταγωνισμό και απλώς κατάλαβα γιατί ανταγωνίζονταν μαζί Μου οι άνθρωποι, αλλά Εγώ ο ίδιος συνέχιζα να μην έχω την παραμικρή επιθυμία να ανταγωνιστώ κανέναν άλλον. Ποιες εκδηλώσεις παρουσιάζω σχετικά με το ότι δεν ανταγωνίζομαι τους ανθρώπους; Όταν οι άλλοι προσπαθούν να ανταγωνιστούν μαζί Μου, σκέφτομαι μέσα Μου: «Αν μπορέσεις να πάρεις αυτό που θες με το να Με ανταγωνίζεσαι, τότε Με έχεις ξεπεράσει· αν δεν μπορέσεις, τότε σε έχω ξεπεράσει Εγώ, αλλά δεν αισθάνομαι ότι είμαι ανώτερος από σένα. Ακόμα κι αν σε ξεπεράσω, δεν πρόκειται να σου ασκήσω εκφοβισμό ούτε να σε βασανίσω· δεν θα κερδίσω κανένα όφελος από αυτό ούτε θα νιώσω πολύ πιο ευγενής από σένα». Βλέπεις, αυτή ακριβώς είναι η νοοτροπία, αυτή είναι η συνήθης κατάσταση που έχω· έτσι είναι η επίγνωσή Μου και η ιδέα Μου για τη θέση. Το ίδιο ίσχυε κι αφότου ήρθα στην εκκλησία. Επειδή είχα αρκετό ενθουσιασμό όταν έγινα για πρώτη φορά ένας συνηθισμένος πιστός και είχα την εκτίμηση των ανώτερων επικεφαλής, κάποιοι άνθρωποι με ζήλεψαν. Σκέφτηκα: «Τι έχω για να ζηλέψεις; Αν έχεις τον ίδιο ενθουσιασμό και πληρώνεις κι εσύ ένα τίμημα, και μαθαίνεις περισσότερους ύμνους, προσεύχεσαι περισσότερο, συμμετέχεις περισσότερο στην εκκλησιαστική ζωή και βοηθάς περισσότερο τους αδελφούς και τις αδελφές, άραγε τότε δεν θα σε εκτιμούσαν κι εσένα οι ανώτεροι επικεφαλής;» Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν ένιωθα ότι η εκτίμηση ήταν κάποια τιμή, ένα σύμβολο θέσης ή ότι είχα αποκτήσει κάποιου είδους εξέχουσα ταυτότητα· δεν ένιωθα τίποτε απ’ όλα αυτά. Αργότερα, λίγο λίγο, η θέση Μου έγινε όλο και πιο ξεχωριστή, και γινόταν όλο και υψηλότερη. Όταν άρχισα να εργάζομαι επίσημα, ακόμα δεν ένιωθα ότι η θέση Μου ήταν τόσο υψηλή ούτε ότι ήμουν πιο ευγενής από τους άλλους ή διαφορετικός από τους άλλους. Υποκειμενικά, Εγώ ο ίδιος δεν είχα αυτήν την επίγνωση, αλλά ο τρόπος με τον οποίο Με κοίταζαν και Με μεταχειρίζονταν κάποιοι άνθρωποι ήταν διαφορετικός από πριν. Μόνο τότε συνειδητοποίησα ότι αυτή είναι η αίσθηση του να είσαι ανάμεσα στους ανθρώπους αφότου αποκτήσεις θέση. Όταν απέκτησα θέση και άρχισα να εργάζομαι, ο τρόπος με τον οποίο Με κοίταζαν οι άνθρωποι ήταν διαφορετικός, η στάση τους όταν Μου μιλούσαν ήταν διαφορετική, και η επιλογή των λέξεων, το ύφος και κάθε άλλη πτυχή, όλα ήταν διαφορετικά. Δεν έχω αλλάξει ως άτομο. Έχω ακόμα την ίδια εμφάνιση και δεν έχουν αλλάξει η προσωπικότητά Μου, οι συνήθειες διαβίωσής Μου και ο τρόπος που μιλάω. Γιατί λοιπόν είναι διαφορετική η στάση των ανθρώπων απέναντί Μου; Είναι η δράση της επιθυμίας των ανθρώπων για θέση. Όλοι εκτιμούν τη θέση· μόλις είχα θέση, άλλαξε η στάση των ανθρώπων απέναντί Μου. Η θέση ήταν που άρεσε στους ανθρώπους, όχι Εγώ —επειδή Εγώ δεν είχα αλλάξει. Το μόνο που είχε αλλάξει ήταν η θέση Μου. Πέρασα από το να είμαι ένας συνηθισμένος πιστός που άκουγε κηρύγματα στο να κηρύττω από τον άμβωνα, και η στάση των ανθρώπων απέναντί Μου έγινε διαφορετική. Μόνο όταν έγινε διαφορετική η στάση των ανθρώπων απέναντί Μου συνειδητοποίησα ότι είχα θέση. Οι άνθρωποι Μου μιλούσαν πιο ευγενικά και Μου απευθύνονταν με τίτλους σεβασμού. Όταν καθόμουν εκεί και μιλούσα, κάποιος Μου έβαζε νερό· όταν ερχόταν η ώρα του φαγητού, κάποιος Μου σερβίριζε το φαγητό και Μου έφερνε τσόπστικς. Μόνο τότε παρατήρησα ότι οι άνθρωποι με μεταχειρίζονταν έτσι μόνο και μόνο επειδή είχα θέση. Εγώ, όμως, και πάλι δεν ένιωθα ότι «το να έχεις θέση σημαίνει να έχεις δύναμη· το να έχεις θέση δημιουργεί απόσταση ανάμεσα σ’ εσένα και τους άλλους, σου δίνει ανωτερότητα και σου επιτρέπει να γίνεται το δικό σου, να κάνεις ό,τι θέλεις». Δεν είχα αυτήν την επίγνωση ούτε ένιωθα έτσι. Επομένως, όταν ήμουν ένας συνηθισμένος πιστός, μπορούσα να αλληλεπιδρώ κανονικά με τους ανθρώπους και, όταν απέκτησα θέση, ο τρόπος με τον οποίο αλληλεπιδρούσα μαζί τους δεν άλλαξε· μπορούσα ακόμα να τα πηγαίνω κανονικά μαζί τους.

Το να έχεις θέση σημαίνει ότι έχεις δύναμη, αλλά Εγώ ποτέ δεν έχω χρησιμοποιήσει τη δύναμη για να καταπιέσω κανέναν ούτε έχω χρησιμοποιήσει τη θέση Μου για να κάνω διάλεξη σε κανέναν. Επίσης, ποτέ δεν έχω νιώσει ότι, επειδή έχω θέση, μπορώ να έχω τον τελευταίο λόγο σε όλα ούτε ότι μπορώ να εκμεταλλευτώ τη θέση Μου και να χρησιμοποιήσω την εξουσία που ασκώ για να κάνω ό,τι θέλω. Ποτέ δεν είχα τέτοιες σκέψεις και ποτέ δεν ενήργησα με αυτόν τον τρόπο. Ακόμα τηρώ τα διοικητικά διατάγματα της εκκλησίας, τους κανόνες της εκκλησίας και τις εργασιακές ρυθμίσεις της εκκλησίας. Δεν έχω καμία επίγνωση για τη θέση ούτε καμία επίγνωση για τη χρήση της εξουσίας προκειμένου να κάνω κάτι ή να επιζητήσω κάποιο όφελος για τον εαυτό Μου. Ποτέ δεν έχω πει τέτοια πράγματα ούτε έχω κάνει ποτέ τέτοια πράγματα. Ας υποθέσουμε ότι κάποιος έρχεται σ’ Εμένα, και λέει ότι αντιμετωπίζει κάποιες δυσκολίες στην εκτέλεση του καθήκοντός του και Με ρωτάει αν θα μπορούσα να του αναθέσω ένα διαφορετικό καθήκον. Τι θα έλεγε γενικά κάποιος που έχει εξουσία; «Μόνο να το πω χρειάζεται, έτσι δεν είναι; Εγώ έχω τον τελικό λόγο σ’ αυτό!» Αυτή είναι μια φράση που χρησιμοποιούν συχνά οι διεφθαρμένοι άνθρωποι, αλλά Εγώ δεν έχω πει ποτέ κάτι τέτοιο. Λέω: «Έχεις δυσκολίες στην εκτέλεση αυτού του καθήκοντος, οπότε πρέπει να ρωτήσω για τη συγκεκριμένη περίσταση. Η εκκλησία συνήθως προσαρμόζει τα καθήκοντα των ανθρώπων με βάση τις αρχές και ανάλογα με τις συνθήκες του καθενός. Πρέπει να απευθυνθώ στους επικεφαλής και τους εργάτες για να ενημερωθώ σχετικά και να το λύσω». Ποιες είναι οι διαταγές Μου σχετικά μ’ αυτό το ζήτημα; Ποιες είναι οι σκέψεις Μου; Εκείνος φέρνει αυτό το ζήτημα στην προσοχή Μου κι Εγώ έχω ακούσει μόνο ό,τι έχει να πει, χωρίς να γνωρίζω τι έχει κάνει ούτε ποιες εκδηλώσεις έχει πίσω από τα παρασκήνια· δεν μπορώ απλώς να αρκεστώ στον λόγο του. Ακόμα κι αν έχει καλή σχέση μαζί Μου ή δεν Με προσβάλλει ποτέ, δεν μπορώ να κανονίσω αυθαίρετα το καθήκον του μόνος Μου για να δείξω την εξουσία Μου. Πρέπει να ρωτήσω τους επικεφαλής της εκκλησίας πώς συμπεριφέρεται συνήθως, αν ήταν ενδεδειγμένο να του ανατεθεί αυτό το καθήκον, αν οι επικεφαλής είχαν κάποιες σκέψεις κι αν αυτό ήταν βασισμένο σε αρχές. Αν είναι βασισμένο σε αρχές, δεν μπορεί να προσαρμοστεί αυθαίρετα το καθήκον του, σωστά; (Ναι.) Σίγουρα δεν θα έλεγα: «Το μόνο που έχω να κάνω είναι να πω μια κουβέντα. Έχω την εξουσία να το κάνω αυτό. Θα πάω να το πω στους επικεφαλής —κοίτα που θα κάνουν ό,τι τους πω». Δεν θα έκανα κάτι τέτοιο ούτε έχω πει ποτέ τέτοια πράγματα. Δεν έκανα κάτι τέτοιο όταν ήμουν στην εκκλησία στη γενέτειρά Μου και ούτε αργότερα, όταν έκανα το συνολικό έργο της εκκλησίας και ταξίδευα σε εκκλησίες σε διάφορες επαρχίες, έκανα κάτι τέτοιο. Δηλαδή, δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ την εξουσία που ασκώ για να παραχωρήσω χάρες χωρίς αρχές σε ανθρώπους. Δεν υπάρχει τέτοιο προηγούμενο που να έχω δημιουργήσει. Ανεξάρτητα από τον αριθμό των ανθρώπων στην εκκλησία μας σήμερα ή από την εθνοτική ομάδα στην οποία ανήκουν και τη χώρα από την οποία κατάγονται, μόνο από την άποψη της ταυτότητάς Μου, δεν θα λέγατε ότι η θέση Μου είναι αρκετά υψηλή; Δεν είναι η εξουσία Μου αρκετά απέραντη; (Ναι.) Ανάμεσα στη διεφθαρμένη ανθρωπότητα, αυτή η θέση θα ήταν τεράστια υπόθεση και αυτή η εξουσία θα ήταν απέραντη! Ένας συνηθισμένος άνθρωπος δεν θα μπορούσε να τη χειριστεί· δεν θα ήξερε πώς να αξιοποιήσει αυτήν την εξουσία και δεν θα ήξερε ούτε καν τι να φάει ή τι να κάνει. Αλλά κοιτάξτε Εμένα, πώς μιλάω και αλληλεπιδρώ μαζί σας. Αλληλεπιδρώ με όλους, είτε είναι επικεφαλής και εργάτες είτε απλοί πιστοί. Έχω αλληλεπιδράσει ακόμα και με εκείνους που καταβάλλουν προσπάθεια και κάνουν χειρωνακτική εργασία, τους πιο απαρατήρητους, αλλά και τους νέους πιστούς. Όταν βλέπω ότι έχετε προβλήματα, συναναστρέφομαι και μιλάω μαζί σας. Μερικές φορές, όταν αλληλεπιδρώ με νέους πιστούς, προσπαθώ όσο μπορώ να μην καταλάβουν την ταυτότητά Μου. Καλύτερα είναι να τους αφήσω να Με βλέπουν απλώς ως έναν συνηθισμένο άνθρωπο. Αν είναι πρόθυμοι να Με ακούσουν, μπορούν να ακούσουν λιγάκι· αν δεν είναι πρόθυμοι, δεν τους αναγκάσω. Τους δίνω ελευθερία. Δεν θα τοποθετήσω ποτέ τον εαυτό Μου πάνω από τους άλλους ούτε θα κάνω τον σπουδαίο. Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να συστηθώ για να τους δείξω ποιος είμαι, να τους δείξω πόσο υψηλή είναι η θέση Μου ή πόσο μεγάλη είναι η εξουσία Μου, και να τους κάνω να Με φοβούνται. Δεν Μου αρέσει να το κάνω αυτό και δεν το έχω κάνει ποτέ. Μερικές φορές, όταν γνωρίζω αδελφούς και αδελφές που δεν ήξερα και κουβεντιάζω μαζί τους, Με κοιτάζουν από πάνω μέχρι κάτω και σκέφτονται: «Ποιος νομίζεις ότι είσαι; Γιατί συναναστρέφεσαι μαζί μας;» Βλέπω ότι αυτό το άτομο είναι ξένος, ότι Με βλέπει με κάποια εχθρότητα και ότι θέλει να Με εξετάσει εξονυχιστικά και να Με περιφρονήσει, αλλά Εμένα δεν Με πειράζει. Αν Με περιφρονεί και δεν είναι πρόθυμος να ακούσει τη συναναστροφή Μου, τότε απλώς θα διακόψω τη συναναστροφή Μου· αν είναι πρόθυμος να Με ακούσει, θα κουβεντιάσω λίγο ακόμα μαζί του. Κάποιοι άνθρωποι απολαμβάνουν να ακούνε τη συναναστροφή Μου και δείχνουν ενδιαφέρον, και μάλιστα Μου ζητούν να μείνω για φαγητό και παίρνουν την πρωτοβουλία να κουβεντιάσουν μαζί Μου. Έπειτα, Εγώ δεν ρωτάω από ποια εκκλησία προέρχονται, τι καθήκον κάνουν ή ποιες είναι οι περιστάσεις τους· απλώς τους μεταχειρίζομαι κανονικά και σωστά.

Με όποιον κι αν αλληλεπιδρώ —είτε πρόκειται για ανθρώπους που επιδιώκουν την αλήθεια είτε για ανθρώπους που δεν την επιδιώκουν, είτε για ανθρώπους με θέση στην κοινωνία είτε για ανθρώπους που δεν έχουν θέση, είτε για επικεφαλής και εργάτες είτε για συνηθισμένους πιστούς— ποτέ δεν τοποθετώ τον εαυτό Μου ως ανώτερο όταν συναναστρέφομαι μαζί σας σχετικά με το έργο ή όταν αλληλεπιδρώ μαζί σας στην καθημερινότητα. Για παράδειγμα, αν πεις ότι διψάς, θα σου βάλω ένα ποτήρι νερό. Δεν είναι ότι πρέπει να κάνω τον σπουδαίο και να σε κάνω να Με σερβίρεις ούτε πρόκειται να πω: «Υπάρχει διαφορά ανάμεσά μας ως προς τη θέση και την αξία· δεν υπάρχει περίπτωση να κάνω τέτοιο έργο, να σερβίρω κάποιον». Δεν κάνω Εγώ τέτοιες σκέψεις. Αν Μου βάλεις νερό, το θεωρώ πράξη αδελφικής αγάπης· αν διψάς και χρειαστεί να σου βάλω Εγώ νερό, μπορώ επίσης να σου βάλω ένα ποτήρι. Όταν συναναστρέφομαι, κάποιοι άνθρωποι τρέφουν αντιλήψεις και εχθρότητα, ή έχουν κακή στάση, ή δεν ενδιαφέρονται και Με αγνοούν. Σε αυτήν την περίπτωση, πράττω σύμφωνα με τους κανόνες· συναναστρέφομαι αν χρειάζεται συναναστροφή και λύνω προβλήματα αν χρειάζεται επίλυση προβλημάτων. Δεν τοποθετώ τον εαυτό Μου ως ανώτερο ούτε καβαλάω το καλάμι. Ακόμα κι αν τρέφεις εχθρότητα απέναντί Μου, Εγώ και πάλι κάνω το έργο που πρέπει να κάνω και λέω τα λόγια που πρέπει να πω. Δεν επηρεάζομαι καθόλου από σένα και δεν καθυστερώ καθόλου το έργο· ούτε αυτά που πρέπει να κερδίσεις επηρεάζονται στο ελάχιστο. Αν αποτελεί μέρος της διακονίας Μου και σχετίζεται με την αλήθεια, τις αρχές και το έργο της εκκλησίας, όποιος κι αν είναι αυτός που έρχεται σ’ Εμένα για ένα πρόβλημα, δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να πω: «Είναι αρκετά υψηλή η ιεραρχία σου; Ποιος είσαι εσύ τέλος πάντων; Μήπως είσαι επικεφαλής περιοχής ή επικεφαλής περιφέρειας; Ή μήπως είσαι επικεφαλής ομάδας ή επόπτης κάποιου επιπέδου;» Δεν τα ρωτάω αυτά τα πράγματα. Αν έρθεις σ’ Εμένα για ένα πρόβλημα ή αναφέρεις ένα πρόβλημα με έναν συγκεκριμένο επικεφαλής ή μια συγκεκριμένη πτυχή του έργου της εκκλησίας, θα συναναστραφώ μαζί σου όπως χρειάζεται. Δεν πρόκειται να τοποθετήσω τον εαυτό Μου ως ανώτερο και δεν πρόκειται να ρωτήσω για την ιεραρχία σου. Ίσως δεν πιστεύεις πολύ καιρό στον Θεό και νιώθεις ότι η θέση σου στον οίκο του Θεού δεν είναι υψηλή, οπότε ντρέπεσαι πολύ να ρωτήσεις. Αλλά Εγώ δεν τα βλέπω έτσι τα πράγματα· δεν μεταχειρίζομαι τον άνθρωπο με βάση τη θέση του. Οπότε, είτε είστε επικεφαλής και εργάτες είτε συνηθισμένοι αδελφοί και αδελφές, όταν συναναστρέφομαι μαζί σας σχετικά με τη ζωή-είσοδο ή καθοδηγώ το έργο σας, δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να μιλάω σαν γραφειοκράτης ή να σας αφήνω να απορείτε ούτε πρόκειται να σας κάνω κάθε λογής ερωτήσεις για να σας δυσκολέψω. Δεν φείδομαι προσπαθειών όταν εργάζομαι πάνω σας και σας μιλάω. Λέω τα πράγματα όπως είναι και λέω όσα ξέρω. Δεν τοποθετώ τον εαυτό Μου ως ανώτερο, δεν γελάω εις βάρος σας και δεν σας δυσκολεύω τα πράγματα. Όταν βλέπω ότι αντιμετωπίζετε δυσκολίες στο έργο σας και δεν ξέρετε πώς να το κάνετε, σας παρέχω καθοδήγηση και συμβουλές. Λέω και κάνω πράγματα για να σας βοηθήσω να μάθετε περισσότερα και να συλλάβετε κάποιες αρχές στις επαγγελματικές σας δεξιότητες, αλλά και να αποκτήσετε λίγο περισσότερη κατανόηση της αλήθειας. Είτε σε δημόσιο είτε σε ιδιωτικό πλαίσιο, έτσι ενεργώ. Είτε αλληλεπιδρώ πρόσωπο με πρόσωπο είτε συναναστρέφομαι και κουβεντιάζω μαζί σας διαδικτυακά, ποτέ δεν προσποιούμαι. Τι σημαίνει να προσποιούμαι; Σημαίνει πάντα να καβαλάω το καλάμι και να έχω επιβλητική παρουσία, κάνοντάς σας να νιώθετε ότι είμαι εξαιρετικός και επιβλητικός, και ότι είμαι ανώτερος από εσάς. Ποτέ δεν προσποιούμαι έτσι. Επιπλέον, στις συναθροίσεις, δεν δίνω σημασία στο να έχω μια υψηλή εικόνα ή να μην ανέχομαι καμία προσβολή και δεν παίζω το ρόλο του Θεού στον ουρανό· δεν κάνω τέτοια πράγματα. Κάποιος Με ρώτησε κάποτε αν έπρεπε να φτιαχτεί ειδικά ένα τραπέζι για να το χρησιμοποιώ στις συναθροίσεις. Είπα: «Δεν είναι απαραίτητο αυτό· οποιοδήποτε τραπέζι είναι μια χαρά». Τότε, βρήκαν ένα πολύ παλιό τραπέζι, κι Εγώ απλώς το χρησιμοποίησα. Δεν είπα: «Τι τραπέζι είναι αυτό που Μου βρήκατε! Λαμβάνοντας υπόψη την ταυτότητά Μου, γιατί δεν Μου βρήκατε ένα καλό τραπέζι; Έτσι χειρίζεστε τα πράγματα;» Δεν είπα τίποτα ούτε απαίτησα να χρησιμοποιήσω ένα πολυτελές ή ένα επιχρυσωμένο τραπέζι· ποτέ δεν ήμουν επιλεκτικός σ’ αυτά τα πράγματα. Αργότερα, σε μια διαδικτυακή συνάθροιση, κάθισα επίσης σε ένα συνηθισμένο σκαμνί και χρησιμοποίησα ένα συνηθισμένο γραφείο, με μια λάμπα πάνω και ένα σημειωματάριο για να σημειώνω το θέμα και τη δομή κάθε συναναστροφής. Τόσο απλό είναι. Όταν συναθροίζομαι σε μια εκκλησία, φοράω απλή επαγγελματική ενδυμασία —συνήθως σακάκι, παντελόνι και δερμάτινα παπούτσια, ενώ τον χειμώνα φοράω κι ένα μάλλινο παλτό— που είναι απλώς μια πολύ συνηθισμένη ενδυμασία, η οποία φαίνεται ελάχιστα πιο επίσημη από τα καθημερινά ρούχα. Ο υψηλής τεχνολογίας εξοπλισμός που χρησιμοποιείται κατά τις συναθροίσεις είναι μόνο το μικρόφωνο, ο ενισχυτής και ο υπολογιστής· αυτά είναι τα μόνα αντικείμενα υψηλής τεχνολογίας και αξίας. Βλέπεις, τόσο απλό είναι. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι βρίσκομαι στο εξωτερικό, όπου υπάρχει θρησκευτική ελευθερία και ισχύουν αυτές οι συνθήκες. Χρησιμοποιώντας έναν ενισχυτή, οι αδελφοί και οι αδελφές μπορούν να ακούνε καθαρά ακόμα κι από τις γωνίες της αίθουσας, κι έτσι κουράζομαι πολύ λιγότερο όταν μιλάω. Στην ηπειρωτική Κίνα, αυτές οι συνθήκες δεν υπήρχαν. Έχω αδύναμο οργανισμό και χαμηλή φωνή. Όταν υπήρχε πολύς κόσμος σε μια συνάθροιση, έπρεπε να μιλάω δυνατά, κι ακόμα και τότε, το ακροατήριο ένιωθε ότι η φωνή Μου ήταν χαμηλή. Για μια συνάθροιση που διαρκούσε μία ή δύο μέρες, αναγκαζόμουν να συνεχίζω να μιλάω έτσι δυνατά όλη την ώρα. Πείτε Μου, δεν είναι κουραστικό αυτό; (Ναι.) Όταν κάναμε μεγάλες συναθροίσεις στην ηπειρωτική Κίνα, κουραζόμουν πολύ. Τώρα που έχουμε έρθει στο εξωτερικό και είμαστε ελεύθεροι, με έναν ενισχυτή, δεν χρειάζεται να μιλάω τόσο δυνατά. Αυτό Μου γλυτώνει πολύ κόπο, κι επίσης οι άνθρωποι μπορούν να ακούνε πάρα πολύ καθαρά. Όταν σας κάνω κηρύγματα σε συναθροίσεις και συναναστρέφομαι πάνω στις διάφορες πτυχές της αλήθειας που χρειάζεται ο άνθρωπος, δεν υπάρχει καμία τυπικότητα και δεν προσπαθώ να κάνω κάποια μεγαλοπρεπή επίδειξη. Απλώς συναναστρέφομαι μαζί σας σχετικά με τις διάφορες πτυχές της αλήθειας που πρέπει να κατανοήσετε και τις οποίες χρειάζεστε, ώστε να τις κατανοήσετε, να θέσετε ένα θεμέλιο στην αληθινή οδό, να αποκτήσετε σταδιακά ξεκάθαρη εικόνα και να αναπτύξετε ενδιαφέρον για τις διάφορες πτυχές της αλήθειας, και στη συνέχεια να ξέρετε πώς να τις κάνετε πράξη, να μπορείτε να στρέψετε την καρδιά σας προς τον Θεό λίγο λίγο και να υποταχθείτε στον Θεό. Αυτό αρκεί. Βλέπεις, έτσι δεν έχω ενεργήσει όλα αυτά τα χρόνια; (Ναι.) Τα λόγια των συναναστροφών Μου στις συναθροίσεις εκτυπώνονται σε βιβλία. Σύμφωνα με τις φαντασιοκοπίες των διεφθαρμένων ανθρώπων, εφόσον αυτά τα λόγια είναι η αλήθεια και αποτελούν εκφράσεις του Θεού, πρέπει να έχουν εκφραστεί με κάποιου είδους τυπικότητα ή με κάποιου είδους μεγαλοπρεπή επίδειξη. Στην πραγματικότητα, είναι κάτι πολύ συνηθισμένο. Όταν κηρύττω στις συναθροίσεις, δεν υπάρχει κανείς γύρω Μου να Με σερβίρει. Όταν το στόμα Μου στεγνώνει από την ομιλία, βάζω μόνος Μου λίγο νερό για να πιω. Μερικές φορές πίνω λίγο νερό με μέλι για να μαλακώσει ο λαιμός Μου και άλλες φορές πίνω σκέτο νερό. Η ζωή Μου είναι ιδιαίτερα απλή· είναι πιο απλή απ’ ό,τι θα μπορούσατε ποτέ να φανταστείτε. Κάποιοι άνθρωποι μπορεί να σκεφτούν: «Παίζεις έναν ρόλο. Τι θα μπορούσε να Σου λείπει; Με την ταυτότητα και τη θέση Σου, είναι αδύνατο να ζεις τόσο απλά». Η ζωή Μου είναι πραγματικά τόσο απλή. Χρησιμοποιώ για χρόνια το ίδιο ποτήρι και το αλλάζω μόνο όταν σπάσει ή παλιώσει πολύ, και μετά χρησιμοποιώ και το καινούργιο για πολλά χρόνια. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Από τότε που γεννήθηκα μέχρι σήμερα, έτσι προσεγγίζω τη θέση. Για Μένα είναι το ίδιο είτε έχω θέση είτε όχι· απλώς ζω πολύ απλά και με μια ρουτίνα. Όσοι δεν Με γνωρίζουν θα σκεφτούν: «Έχεις τέτοια θέση και τέτοια μέσα· ποιος ξέρει πόσο πολύ ενδίδεις στην καλοπέραση!» Πραγματικά, δεν έχω ενδώσει στην καλοπέραση στο παραμικρό. Μερικές φορές, οι αδελφοί και οι αδελφές φέρνουν μερικά λαχανικά, κι Εγώ τρώω ό,τι φέρνουν. Τόσο απλό είναι. Δεν περιπλέκω το τι θα φάω. Δεν τρώω το κάθε τυχαίο κρέας ούτε τρώω παράξενα και ασυνήθιστα φαγητά. Τρώω πολύ απλά· όλα είναι συνηθισμένα σπιτικά πιάτα. Επιπλέον, στα τόσα χρόνια που εργάζομαι, δεν έχω νιώσει ποτέ ως εξής: «Υπάρχουν τόσοι άνθρωποι στην εκκλησία μας· έχω ένα αίσθημα τιμής και ανωτερότητας». Δεν νιώθω κανένα αίσθημα τιμής ούτε νιώθω ότι έχω προσφέρει κάτι στην εκκλησία ή ότι φοράω φωτοστέφανο. Δεν έχω τέτοια συναισθήματα ούτε απολαμβάνω τέτοια πράγματα. Οι ξένοι ίσως σκεφτούν: «Αν και φαίνεσαι συνηθισμένος και κανονικός εξωτερικά, δεδομένου του έργου που κάνεις και των τωρινών σου συνθηκών, με τόσους ανθρώπους να Σε ακολουθούν, η θέση Σου είναι αρκετά υψηλή και η εξουσία Σου αρκετά μεγάλη —θα έπρεπε να απολαμβάνεις τη θέση Σου, να έχεις προτεραιότητα σε ό,τι κάνεις και να έχεις αίσθημα ανωτερότητας». Εγώ λέω ότι ποτέ δεν είχα κανένα αίσθημα ανωτερότητας ούτε απολαμβάνω τα οφέλη της θέσης. Αυτό δεν σημαίνει ότι επαναστατώ ενάντια σ’ αυτήν την επίγνωση ή σ’ αυτές τις σκέψεις και τα συναισθήματα, αλλά αντίθετα ότι αυτές οι σκέψεις, πολύ απλά, δεν υπάρχουν καθόλου μέσα Μου· δεν νιώθω την ύπαρξη τέτοιων πραγμάτων. Επομένως, κάποιες φορές, όταν έρχομαι αντιμέτωπος με πράγματα στη ζωή που μπορώ να χειριστώ μόνος Μου, απλώς τα χειρίζομαι, χωρίς να ζητάω από άλλους να τα κάνουν για Μένα. Μπορεί κανείς να πει: «Ο αδελφός τάδε ή η αδελφή τάδε μπορεί να Σε βοηθήσει να χειριστείς αυτό το ζήτημα». Λέω: «Γιατί δεν το σκέφτηκα αυτό; Γιατί δεν πήγε εκεί το μυαλό Μου;» Στα μάτια των ανθρώπων, είμαι πολύ ανόητος και δεν ξέρω πώς να κακομαθαίνω τον εαυτό Μου. Σκέφτονται: «Με τόσους ανθρώπους να Σε ακολουθούν και με τόσο ευνοϊκές συνθήκες που έχεις, Εσύ ακόμα χειρίζεσαι ασήμαντα προσωπικά ζητήματα. Δεν ξέρεις πώς να απολαύσεις τη θέση Σου, είσαι υπεράνω των εγκόσμιων ζητημάτων ή παίζεις έναν ρόλο; Γιατί δεν καταλαβαίνεις; Γιατί δεν ξέρεις να το κάνεις αυτό;» Είναι επειδή ποτέ δεν είχα αυτήν την επίγνωση στο μυαλό Μου· αυτό είναι γεγονός.

Οι άπιστοι, όταν αποκτούν λίγη εξουσία, αρχίζουν να ενεργούν λες και είναι τίποτα σπουδαίοι. Όταν αποκτούν λίγη θέση, συμπεριφέρονται λες και κανείς δεν είναι ίσος τους. Όχι μόνο χρησιμοποιούν ιδιωτικά αυτοκίνητα για να τους παραλαμβάνουν και να τους μεταφέρουν, και ειδικό προσωπικό για να τους συνοδεύει, αλλά όταν βγαίνουν έξω, έχουν επίσης ανθρώπους που τους κουβαλάνε τις τσάντες και τους κρατάνε τα ρούχα. Έχουν επίσης ανθρώπους να τους κάνουν μπάνιο, να τους κάνουν μασάζ και να τους ετοιμάζουν θρεπτικά γεύματα. Εγώ δεν έχω τίποτα από όλα αυτά και ποτέ δεν έχω ζητήσει από τους ανθρώπους να Με μεταχειρίζονται με αυτόν τον τρόπο. Οι διεφθαρμένοι άνθρωποι, όταν έχουν κάποια ικανότητα ή πετυχαίνουν κάτι μικρό, αρχίζουν να συμπεριφέρονται λες και είναι τίποτα σπουδαίοι. Νιώθουν ότι φοράνε φωτοστέφανο, συμπεριφέρονται λες και κανείς δεν είναι ίσος τους και αρχίζουν να συμπεριφέρονται σαν βασιλιάδες. Όταν οι άνθρωποι αποκτούν θέση, νιώθουν ότι η αξία τους έχει αυξηθεί —γιατί, όμως, γίνονται τόσο ανίκανοι; Δεν μπορούν πλέον να κάνουν τίποτα μόνοι τους. Ένας απόλυτα υγιής και σωματικά ικανός άνθρωπος δεν μπορεί καν να περπατήσει χωρίς κάποιον να τον στηρίζει. Εγώ λέω ότι σίγουρα δεν χρειάζομαι κανέναν να Με στηρίζει. Όταν μπαίνω σε ένα αυτοκίνητο, αποφεύγω, όποτε είναι δυνατόν, να έχω κάποιον τριγύρω να Μου ανοίγει την πόρτα. Έχω δύο χέρια και δύο πόδια —μπορώ να κάνω τα πάντα μόνος Μου· δεν χρειάζομαι τη βοήθειά σου. Βλέπεις, σχετικά με το πώς προσεγγίζει ο καθένας τη θέση, οι στάσεις του ενσαρκωμένου Θεού και των διεφθαρμένων ανθρώπων είναι τελείως διαφορετικές. Κρίνοντας από τις διάφορες εκδηλώσεις και αποκαλύψεις των διεφθαρμένων ανθρώπων, δίνουν ιδιαίτερη σημασία στη θέση και έχουν ιδιαίτερη εμμονή μ’ αυτήν, με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια δυσμενής ατμόσφαιρα και τάση ανάμεσα στον άνθρωπο. Μπορεί να πει κανείς ότι η θέση καθορίζει τα πάντα για έναν άνθρωπο —καθορίζει την αξία του, το βάρος που έχουν τα λόγια του, τα οφέλη και την εξουσία που μπορεί ο ίδιος να απολαύσει. Όσοι δεν έχουν θέση δεν έχουν τα προσόντα για να σκεφτούν ή να απολαύσουν αυτά τα πράγματα, και γι’ αυτό ο άνθρωπος επιδιώκει τη θέση με όλη του τη δύναμη. Τότε, τι συμβολίζει η θέση στον οίκο του Θεού; Πώς βλέπει ο Θεός τη θέση; Αν ο Θεός σού δώσει θέση, αυτό ισοδυναμεί με το να σου δίνει μια ανάθεση και μια ευθύνη. Είναι ένα σύμβολο ευθύνης, ένα σύμβολο του ότι εσύ, ως δημιουργημένο ον, εκπληρώνεις τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις σου· τίποτε άλλο δεν σημαίνει. Αν έχεις αυτήν τη θέση και ανταποκρίνεσαι καλά στην εκπλήρωση των ευθυνών σου, τότε δεν έχεις αποτύχει να ανταποκριθείς στις προσδοκίες που έχει ο Θεός από σένα ούτε έχεις αποτύχει να ανταποκριθείς σε αυτήν τη θέση και την ευθύνη που σου έχει δώσει ο Θεός. Αν δεν φροντίζεις σωστά αυτήν την ευθύνη και αποτυγχάνεις να την εκπληρώσεις, τότε δεν έχεις ανταποκριθεί στη θέση και την ευθύνη που σου έχει δώσει ο Θεός. Ο Θεός δίνει στους ανθρώπους θέση απλώς για να τους επιτρέψει να εκπληρώσουν τις ευθύνες τους, να ολοκληρώσουν τις αποστολές τους και να αξιοποιήσουν καλύτερα αυτήν τη θέση ώστε να κάνουν αυτά που πρέπει να κάνουν και να εκπληρώσουν τις ευθύνες που τους αναλογούν. Όταν ο Θεός σού δίνει θέση, δεν σε προικίζει με κάποια ειδική εξουσία ούτε σου δίνει την εξουσία να απολαμβάνεις τη θέση ή να απολαμβάνεις οποιαδήποτε ειδική μεταχείριση. Επιπλέον, αν μπορέσεις να εκπληρώσεις αυτήν την ευθύνη και να ενεργήσεις σωστά σύμφωνα με την αποστολή σου, τότε η ταυτότητα και η αξία σου θα ταιριάζουν με αυτήν την θέση. Αν όμως αποτύχεις να εκπληρώσεις την ευθύνη σου, αν αποτύχεις να ανταποκριθείς σ’ αυτήν την αποστολή και αν δεν ολοκληρώσεις καλά αυτήν την αποστολή ή την ανάθεση, τότε δεν είσαι άξιος να κατέχεις αυτήν την θέση και δεν έχεις καμία αξία. Αν εκπληρώσεις την ευθύνη σου, έχεις ευγενή αξία στα μάτια του Θεού· αν αποτύχεις να εκπληρώσεις την ευθύνη σου, η αξία σου είναι ευτελής στα μάτια του Θεού. Μπορεί να πει κανείς ότι το αν κάποιος είναι ευγενής και το αν η ζωή του είναι πολύτιμη δεν εξαρτάται από το πόσο υψηλή ή χαμηλή είναι η θέση του, αλλά από το αν έχει εκπληρώσει την ανάθεση που του δόθηκε από τον Θεό και αν έχει εκπληρώσει τις ευθύνες του. Ο Θεός σού εμπιστεύεται μια ανάθεση και σου ζητά να εκπληρώσεις αυτήν την ευθύνη, και σου δίνει τις διάφορες προϋποθέσεις που απαιτούνται για να εκπληρώσεις αυτήν την ευθύνη: Αν εκπληρώσεις την ευθύνη σου, θα ανταποκριθείς στην αποστολή σου και ο Θεός θα είναι ικανοποιημένος· αν, όμως, δεν εκπληρώσεις την ευθύνη σου, και αντ’ αυτού προβάλλεις τη θέση σου και ενεργείς για να ικανοποιήσεις τα δικά σου συμφέροντα, φιλοδοξίες και επιθυμίες, αυτό είναι το πράγμα που ο Θεός αποστρέφεται και απεχθάνεται περισσότερο. Αν χρησιμοποιείς την εξουσία που ασκείς για να κάνεις πράγματα αποκλειστικά για χάρη της δικής σου φήμης, κέρδους και θέσης, αν μηχανορραφείς για το προσωπικό κέρδος, αν καταπιέζεις τους άλλους κι αν ενδίδεις στα οφέλη της θέσης, τότε δεν έχεις ανταποκριθεί στην ανάθεση που σου έχει εμπιστευτεί ο Θεός και είσαι ανάξιος αυτής της ανάθεσης. Αν, αφού αποδεχτείς την ανάθεση από τον Θεό, εκπληρώνεις τις ευθύνες σου και κάνεις καλά το έργο σου, χωρίς να ενδίδεις στα οφέλη της θέσης, ή να χρησιμοποιείς τη θέση σου ή τις εξουσίες του πόστου σου για να επιζητήσεις προσωπικό όφελος, τότε ολοκληρώνεις την αποστολή σου, εκπληρώνεις τις ευθύνες σου και θα μπορέσεις να κερδίσεις την έγκριση του Θεού.

Σε όλους τους διεφθαρμένους ανθρώπους αρέσει η θέση· όλοι, μόλις την αποκτήσουν, ενδίδουν στα οφέλη της θέσης. Αν κάποιος είναι επικεφαλής οποιουδήποτε επιπέδου ή απλώς έχει λίγο κύρος ανάμεσα στους ανθρώπους και έχει ελάχιστη εξουσία, θα αρχίσει να συμπεριφέρεται λες και είναι κάποιος σπουδαίος. Από τη στιγμή που αποκτήσει θέση, θα χρησιμοποιήσει την εξουσία του για να επιζητήσει προσωπικό όφελος και θα κάνει πολλά πράγματα που παραβιάζουν τις αλήθεια-αρχές, ακόμα και κάποια παράλογα πράγματα. Κάποιοι άνθρωποι, ακόμα κι αν μπορούν να πουν κάποια λόγια και δόγματα, όταν αλληλεπιδρούν και συναναστρέφονται με τους ανθρώπους, θα μεροληπτήσουν υπέρ κάποιου. Αν δουν κάποιον που είναι πλούσιος και έχει θέση, ο οποίος τους υποστηρίζει, τα πάει καλά μαζί τους και τους κολακεύει, θα μιλήσουν περισσότερο μ’ αυτόν τον άνθρωπο. Αν δουν κάποιον που είναι φτωχός, που δεν ξέρει να κολακεύει, τον οποίο θεωρούν δυσάρεστο ή ο οποίος είναι νέος πιστός και δεν έχει θεμέλιο, θα βρουν δικαιολογίες για να τον αγνοήσουν. Βλέπεις, έχουν άραγε καθόλου αρχές στον τρόπο που συμπεριφέρονται; (Όχι.) Μόλις αποκτήσουν θέση, αρχίζουν να συμπεριφέρονται λες και είναι τίποτα σπουδαίοι, ξέρουν πώς να μιλάνε σαν γραφειοκράτες και να φωνάζουν συνθήματα, και ξέρουν πώς να επιβάλλουν τη θέση τους και να καβαλάνε το καλάμι. Δεν υπάρχουν πολλές τέτοιες εκδηλώσεις στους ανθρώπους; (Ναι.) Για παράδειγμα, αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα που οι άλλοι δεν καταλαβαίνουν αλλά εκείνοι το καταλαβαίνουν, και δεν βλέπουν κανέναν να τους ρωτάει γι’ αυτό, σκέφτονται μέσα τους: «Κανένας από σας δεν με παρακαλάει ούτε με καλοπιάνει, και κανένας δεν με εξυψώνει ούτε με έχει σε μεγάλη εκτίμηση. Αν με παρακαλέσετε, μπορεί να σας πω, αλλά και πάλι εξαρτάται από τα κέφια μου. Αν δεν με παρακαλέσει κανείς, δεν θα πω τίποτα· απλούστατα, δεν θα σας το πω. Μία και μόνο πρότασή μου θα αρκούσε, αλλά αν δεν την πω, κανένας από σας δεν θα καταλάβει!» Είναι καλοσυνάτοι οι άνθρωποι σαν αυτούς; (Όχι.) Επιπλέον, μόλις οι άνθρωποι αποκτήσουν θέση, κάνουν ό,τι τους αρέσει. Αν δουν κάποιον που δεν υποχωρεί σ’ αυτούς ή έχει παράπονα εναντίον τους, θα σκεφτούν πώς να βασανίσουν τον άνθρωπο αυτόν, πώς να του επιτεθούν και πώς να τον καθυποτάξουν. Βλέπεις, παρόλο που Εγώ έχω θέση και εξουσία, έχω άραγε αυτές τις εκδηλώσεις στον τρόπο που μεταχειρίζομαι τους ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων και των απίστων; (Όχι.) Οι κακοί άνθρωποι θα σκεφτούν τρόπους να μειώσουν και να βασανίσουν εκείνους που δεν συμπαθούν, κι ακόμα και να τους ποδοπατήσουν. Εγώ δεν έχω κάνει ποτέ τέτοια πράγματα σε ανθρώπους που δεν συμπαθώ και σπάνια ζητώ από άλλους να φροντίσουν πράγματα για Μένα. Έχω παρατηρήσει ότι κάποιοι, όταν Μου μοιράζουν καθημερινά λαχανικά και φαγητό, επιλέγουν ειδικά για Μένα τα κακά και τα χειρότερα. Όταν, μάλιστα, οι άλλοι διαλέγουν κάποια καλά, αυτοί τα ανταλλάσσουν με κακά. Όταν κάποιος Μου στέλνει φαγητό, ο υπεύθυνος της αποθήκης το παρατάει απλώς εκεί και το αφήνει να λήξει και να σαπίσει. Οι άνθρωποι αυτοί σκέφτονται μέσα τους: «Είσαι απλώς ένας συνηθισμένος άνθρωπος, κι όμως θέλεις να φροντίσω εγώ τα πράγματα για σένα. Και που το κάνω με αυτόν τον τρόπο, αρκεί. Θα έκανα λίγη προσπάθεια για σένα μόνο αν είχες υπεράνθρωπες ικανότητες ή αν ήσουν ο μεγάλος δικαστής της κομητείας». Το κατάλαβα: Δεν ήταν πρόθυμοι να κάνουν πράγματα για Μένα. Υπέθεσα ότι, εφόσον ήταν αδελφοί και αδελφές στην εκκλησία, θα είχαν τουλάχιστον λίγο σεβασμό για Μένα. Δεν περίμενα ότι θα ήταν απρόθυμοι, ότι θα Με περιφρονούσαν και θα Με μεταχειρίζονταν σαν σκουπίδι. Για τους γονείς τους, για τα αφεντικά τους, για κυβερνητικούς αξιωματούχους και για ανθρώπους με θέση θα έκαναν πράγματα. Αλλά Εγώ δεν ήμουν τίποτα γι’ αυτούς, οπότε δεν θα έκαναν πράγματα για Μένα. Σκέφτηκα μέσα Μου: «Ώστε, λοιπόν, τέτοιος άνθρωπος είσαι. Τότε, δεν θα σου ζητήσω να κάνεις πράγματα για Μένα. Αν δεν είσαι πρόθυμος να το κάνεις, δεν θα σε αναγκάσω και δεν θα χρησιμοποιήσω τη θέση Μου για να σε καταπιέσω. Είμαι απλώς ένας συνηθισμένος άνθρωπος και σε μεταχειρίζομαι ως αδελφό, όμως εσύ, με τη σειρά σου, γυρνάς και Με μεταχειρίζεσαι έτσι. Τότε, θα βρω κάποιον άλλον να το κάνει· δεν θα σε χρησιμοποιήσω πια». Υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι σαν αυτούς στην εκκλησία· είναι όλοι δύσπιστοι. Όσα κηρύγματα κι αν ακούσουν, δεν καταλαβαίνουν την αλήθεια και δεν έχουν καθόλου θεοφοβούμενη καρδιά. Μέσα από τέτοιες περιστάσεις αποκαλύπτονται. Για ποιον λόγο τέτοιοι άνθρωποι, ενώ έχουν ακούσει τόσα κηρύγματα, εξακολουθούν να Με μεταχειρίζονται έτσι; Γιατί Με μεταχειρίζονται χειρότερα από ό,τι τους συγγενείς και τους φίλους τους; Δεν είναι υπερβολικά ιδιοτελείς τέτοιοι άνθρωποι; (Ναι.) Υπάρχουν παντού στις εκκλησίες τέτοιοι άνθρωποι. Αφού δεν αγαπούν την αλήθεια, πώς θα μπορούσαν να έχουν έστω και την ελάχιστη αληθινή υποταγή στον Θεό; Όχι μόνο δεν έχουν υποταγή, αλλά τρέφουν ακόμα και μίσος. Αφού μπορούν να δώσουν στους άλλους καλά λαχανικά και φαγητό, γιατί ειδικά σ’ Εμένα δίνουν τα χειρότερα; Ποιος ακριβώς πλήρωσε γι’ αυτά τα λαχανικά και το φαγητό; Ποιος πλήρωσε για να δημιουργηθεί αυτό το αγρόκτημα; Κανείς δεν σκέφτεται αυτά τα πράγματα. Αργότερα, όταν αναλύθηκαν αυτά τα ζητήματα, κάποιοι τελικά ξύπνησαν, αλλά εκείνον τον καιρό, κανείς δεν πήρε την πρωτοβουλία να εκθέσει και να χειριστεί αυτούς τους ανθρώπους.

Στον ανθρώπινο κόσμο, ο ανώτατος κυβερνήτης μιας χώρας είναι ο άνθρωπος με την υψηλότερη θέση μεταξύ των ανθρώπων. Τι τρώνε και τι απολαμβάνουν αυτοί που έχουν την υψηλότερη θέση; Ουσιαστικά, τρώνε τη σάρκα των ανθρώπων και πίνουν το αίμα τους. Γιατί το λέω αυτό; Κοιτάξτε πώς φτιάχνονταν τα ενδύματα με μοτίβα δράκου που φορούσαν οι Κινέζοι αυτοκράτορες στο παρελθόν. Ήταν όλα φτιαγμένα ειδικά γι’ αυτούς· ένα μόνο ένδυμα με δράκο κεντιόταν επιμελώς, με τη χρήση διάφορων υφασμάτων και μεθόδων ύφανσης, για πάνω από τρία χρόνια, κι όμως μερικά από αυτά τα ενδύματα μπορεί να φοριούνταν μόνο μια-δυο φορές σε μια ολόκληρη ζωή. Αν οι αυτοκράτορες δεν είχαν αυτήν τη θέση, θα μπορούσαν να απολαμβάνουν αυτά τα πράγματα; (Όχι.) Το να έχεις θέση σημαίνει να έχεις δύναμη, και το να έχεις δύναμη σημαίνει ότι μπορείς να κάνεις ό,τι σου αρέσει και να απολαμβάνεις όλο τον πλούτο και τη δόξα, χωρίς κανείς να τολμά να πει ούτε μια λέξη εναντίον σου. Οι άνθρωποι μάλιστα σκέφτονται: «Ο αυτοκράτορας της χώρας μας πρέπει να απολαμβάνει αυτά τα πράγματα· είναι σωστό να γίνεται αυτό! Αν δεν απολαμβάνει μια καλή ζωή, αυτό είναι καθρέφτης για μας τους κοινούς θνητούς. Είναι τιμή μας που ο αυτοκράτορας ντύνεται με τόση μεγαλοπρέπεια!» Πόσο ταπεινοί είναι αυτοί οι άνθρωποι! Δεν έχουν επηρεαστεί από τους κυβερνήτες τους; (Ναι.) Αν ο ενσαρκωμένος Θεός, έχοντας έρθει στη γη, απολαμβάνει μια λίγο καλύτερη ζωή, τι θα σκεφτούν οι άνθρωποι; «Δεν γίνεται αυτό. Είσαι ο Θεός —πρέπει να υποφέρεις. Αν δεν υποφέρεις, είσαι άξιος να Σε ακολουθήσουμε; Δεν πρέπει να τρως καλά ούτε να ντύνεσαι ωραία· πρέπει να υποφέρεις πολύ —μόνο τότε είσαι ο Θεός!» Έχουν τέτοιοι άνθρωποι καθόλου ανθρώπινη φύση; (Όχι.) Έχει αυτή η ανθρωπότητα καθόλου καλές προθέσεις απέναντι στον Θεό; Δεν είναι τόσο σάπιες οι καρδιές των ανθρώπων; Οι κυβερνήτες εκμεταλλεύονται, ελέγχουν και βλάπτουν σοβαρά τους ανθρώπους, όμως οι τελευταίοι επιτρέπουν πρόθυμα να ελέγχονται και να βλάπτονται σοβαρά από αυτούς. Ο Θεός, από την άλλη πλευρά, εργάζεται για να σώσει τον άνθρωπο· νοιάζεται για τον άνθρωπο, τον αγαπά και τον λυπάται, και του χαρίζει τα πάντα. Ποια είναι, όμως, η στάση του ανθρώπου απέναντι στον Θεό; Ο άνθρωπος σκέφτεται: «Είναι σωστό να υποφέρει ο Θεός. Όσο περισσότερο υποφέρει, τόσο πιο πολύ χαίρομαι· δεν νιώθω καθόλου άσχημα. Εφόσον έχει έρθει ο Θεός, πρέπει να υποφέρει έτσι». Αυτή δεν είναι η νοοτροπία των ανθρώπων; Στην πραγματικότητα όμως, όποια ενσάρκωση κι αν είναι, ο Θεός έχει αυτήν τη θέση και τη δύναμη, αλλά ποτέ δεν έχει ενδώσει σ’ αυτές ούτε έχει λαχταρήσει τις κοσμικές απολαύσεις ή τις τιμές των ανθρώπων. Βλέπεις, ο καθένας στον ανθρώπινο κόσμο που έχει έστω και λίγη θέση θέλει να απολαμβάνει ειδική μεταχείριση· το φαγητό που τρώει και το νερό που πίνει παρέχονται ειδικά σ’ αυτόν. Υπάρχει μήπως κάτι που παρέχεται ειδικά στον Θεό; (Όχι.) Τρώω ό,τι λαχανικά καλλιεργούνται στο αγρόκτημα· όλα είναι απλώς συνηθισμένα σπιτικά φαγητά. Κάποιοι καλοσυνάτοι άνθρωποι μπορεί να Μου μαζέψουν κάποια καλά λαχανικά ανάλογα με την εποχή, αλλά κατά τα άλλα, δεν υπάρχει καμία διαφορά —ουσιαστικά τρώω ό,τι τρώτε κι εσείς. Ακόμα κι όταν εσείς τρώτε κρυφά κάποια καλά πράγματα και Εμένα δεν Μου στέλνετε τίποτα, μήπως σας το έχω κάνει ποτέ θέμα; (Όχι.) Κάποιοι άνθρωποι δεν είναι ποτέ πρόθυμοι να Μου προσφέρουν καλά λαχανικά· Μου διαλέγουν μόνο τα αποφάγια που οι ίδιοι δεν θέλουν να φάνε. Βλέποντάς Με να τρώω καλά λαχανικά, νιώθουν άβολα. Ό,τι κι αν τρώω, τρώω το δικό Μου φαγητό· αφού δεν τρώω το δικό σου, γιατί στενοχωριέσαι; Ποτέ δεν απόλαυσα κάτι που παρασχέθηκε ειδικά σ’ Εμένα και ποτέ δεν χώρισα τις προσφορές σε μερίδια, αφήνοντας στην άκρη ένα μερίδιο για να διατηρήσω την υγεία Μου, ένα μερίδιο για τα καθημερινά Μου ρούχα και την περιποίησή Μου, και ένα μερίδιο για τα ταξίδια και τη διασκέδασή Μου —ποτέ δεν το έκανα αυτό. Η ζωή Μου είναι απλή. Το μεγαλύτερο μέρος των προσφορών χρησιμοποιείται για το έργο του οίκου του Θεού, καθώς και για τη φροντίδα της ζωής σας και των βασικών σας αναγκών· Εγώ δεν έχω κρατήσει τίποτα για τον εαυτό Μου. Σωστά; (Ναι.) Κοιτάξτε, τι απολαμβάνουν οι συνηθισμένοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι; Αυτά τα φερέφωνα των μέσων ενημέρωσης ξοδεύουν δεκάδες χιλιάδες γουάν τον χρόνο μόνο σε καλλυντικά και έχουν ειδικά κονδύλια για κάθε επαγγελματική δαπάνη. Κοιτάξτε τι φοράω, τι χρησιμοποιώ και τι απολαμβάνω Εγώ —σε σύγκριση μ’ αυτούς, είναι καν σαν μια σταγόνα στον ωκεανό; Ούτε καν αυτό. Θα σας πω άλλο ένα παράδειγμα. Πάρτε από τους αδελφούς και τις αδελφές της εκκλησίας μας εκείνους που είναι πλούσιοι και έχουν οικονομικά μέσα —τι απολαμβάνουν; Τι φορούν και τι χρησιμοποιούν; (Επώνυμες μάρκες.) Φορούν ρούχα και αξεσουάρ από επώνυμες μάρκες, απολαμβάνοντας τον τρόπο ζωής των πλουσίων και της ανώτερης τάξης. Στην Κίνα, κάποιοι άνθρωποι λατρεύουν ιδιαίτερα τα εισαγόμενα προϊόντα. Αγοράζουν ειδικά ξένα προϊόντα για να τα φοράνε και να τα χρησιμοποιούν. Εκτός από τον αέρα που αναπνέουν, ο οποίος είναι τοπικός, όλα όσα τρώνε, φοράνε και χρησιμοποιούν είναι διεθνείς επώνυμες μάρκες. Μερικά από αυτά που απολαμβάνουν είναι πράγματα που εμείς ούτε καν τα έχουμε δει ποτέ. Τι αγοράζουν οι πλούσιοι όταν έχουν θέση; Πολυτελείς επαύλεις, αυτοκίνητα και κρουαζιερόπλοια, καθώς και ιδιωτικά τζετ, ιδιωτικά γήπεδα γκολφ, ιδιωτικές λέσχες και ούτω καθεξής. Δεν είναι εξωφρενικά αυτά που απολαμβάνουν; (Ναι.) Με βλέπετε Εμένα να απολαμβάνω αυτά τα πράγματα; (Όχι.) Θα φοράω το ίδιο ζευγάρι παπούτσια για χρόνια και, αν δεν έχουν φθαρεί, θα συνεχίσω να τα φοράω. Δεν είναι ότι δεν έχω τα χρήματα να αγοράσω καινούργια· είναι απλώς μία από τις συνήθειές Μου στη ζωή. Έτσι προσεγγίζω τη θέση και την εξουσία. Δεν έχω υψηλές και σπουδαίες επιθυμίες· η ζωή Μου είναι συνηθισμένη, απλή και εξαιρετικά κανονική. Στα μάτια κάποιων ανθρώπων, η ζωή Μου είναι ιδιαίτερα μονότονη. Χαρακτηρίζεται μόνο από μια τακτική ρουτίνα, από λιτότητα και από το ότι είμαι αρκετά ήσυχος και τακτικός —δεν υπάρχει τίποτα το πολυτελές, το υψηλής ποιότητας ή το ιδιαιτέρως εξαιρετικό σ’ αυτή. Τι είδους εκδηλώσεις έχουν κάποιοι στην εκκλησία, όμως, όταν γίνονται επικεφαλής συγκεκριμένου επιπέδου; (Θέλουν στα πάντα να απολαμβάνουν το καλύτερο.) Μόλις γίνουν επικεφαλής, αρχίζουν να συμπεριφέρονται σαν να είναι τίποτα σπουδαίοι και νιώθουν ότι έχουν θέση. Όπου κι αν πάνε, κάποιος πρέπει να τους προσφέρει θέση για να καθίσουν. Αν δεν το κάνει κανείς, θυμώνουν. Όταν μιλάνε, οι άλλοι πρέπει πάντα να τους αφήνουν να κάνουν ό,τι θέλουν. Όπου κι αν πάνε, υπάρχουν πάντα άνθρωποι που τους ακολουθούν, κάποιος να τους κουβαλάει την τσάντα και μια συνοδεία. Αν βρίσκονται κάπου έξω για πολλή ώρα και διψάσουν ή πεινάσουν, κάποιος τους φέρνει κατευθείαν κάτι να φάνε και να πιουν· αν κουραστούν, κάποιος τους κάνει μασάζ. Εγώ λέω, κοίτα να δεις, εντυπωσιακό! Μόλις αποκτήσουν θέση, γίνονται ξεχωριστοί και δεν είναι πλέον ανθρώπινα όντα, σωστά; (Ναι.) Γιατί, λοιπόν, Εγώ δεν νιώθω τίποτα για το να έχεις θέση; Χωρίς θέση, μια χαρά άνετα τα βγάζω πέρα. Όταν έχω θέση, οι άλλοι Με μεταχειρίζονται πάντα ως μια ξεχωριστή προσωπικότητα, και νιώθω ολοκληρωτική αμηχανία και δυσφορία. Είναι πολύ ωραίο να μην έχεις θέση, γι’ αυτό κι Εγώ απλώς ενεργώ σαν να μην έχω καθόλου θέση και αλληλεπιδρώ με τους ανθρώπους ως ένας συνηθισμένος άνθρωπος· νιώθω ιδιαίτερα ελεύθερος. Εσείς νιώθετε ελεύθεροι, και νιώθω κι Εγώ ελεύθερος· είναι πολύ ωραίο να τα πηγαίνεις καλά με τους ανθρώπους με αυτόν τον τρόπο. Γενικά, οι διεφθαρμένοι άνθρωποι, αφότου αποκτήσουν θέση, πρέπει πάντα να έχουν μερικούς ανθρώπους γύρω τους για να τους περιποιούνται. Όταν θέλουν νερό, κάποιος πρέπει να τους το σερβίρει· όταν θέλουν να φάνε, κάποιος πρέπει να τους δώσει τα τσόπστικς· όταν βγαίνουν έξω, κάποιος πρέπει να τους ακολουθεί. Πρέπει επίσης να αγοράζουν ρούχα από επώνυμες μάρκες, ανανεώνοντας τελείως την γκαρνταρόμπα τους από την κορυφή ως τα νύχια, ώστε να ταιριάξει με τη θέση τους. Εγώ λέω: «Το να υπηρετείς ως επικεφαλής είναι μια ανάθεση και μια ευθύνη που σου δίνει ο Θεός —είναι απόκτηση θέσης; Τι αληθινό έργο μπορείς να κάνεις, κι έχεις ήδη καβαλήσει το καλάμι; Αν μπορείς πραγματικά να κάνεις το έργο, ο οίκος του Θεού θα σου παράσχει ρούχα και εξοπλισμό εργασίας, καθώς και ένα καλό κινητό τηλέφωνο και υπολογιστή. Αλλά εσύ δεν μπορείς να κάνεις κανένα αληθινό έργο, κι όμως εξακολουθείς να κάνεις επίδειξη στα τυφλά. Πιστεύεις στον Θεό μόνο για να επιδιώξεις αυτά τα πράγματα —τη θέση, τη φήμη και το κέρδος; Γιατί είσαι τόσο ρηχός;» Εγώ τόσα χρόνια εργάζομαι, και η κλίμακα του έργου Μου είναι πολύ μεγάλη, αλλά δεν νιώθω ότι έχω κάποια θέση. Δεν έχω κανένα από τα παραδοσιακά προνόμια ούτε διαθέτω ειδικό προσωπικό για να Με εξυπηρετεί και να Με φροντίζει. Δεν είμαι καθόλου ιδιότροπος σ’ αυτά τα πράγματα. Θα έλεγες ότι δεν ξέρω να είμαι απαιτητικός για διάφορα πράγματα; (Όχι, ο Θεός απλώς δεν νοιάζεται γι’ αυτά τα πράγματα.) Αν ήθελα να είμαι ιδιότροπος, θα μπορούσα να είμαι και θα ήξερα επίσης πώς να διαλέγω ωραία πράγματα. Αλλά ποιος είναι ένας τρόπος με τον οποίο διαφέρω από εσάς; Εγώ προσεγγίζω σωστά αυτά τα πράγματα. Δεν θα χρησιμοποιήσω τα ρούχα και την περιποίησή Μου για να συμβαδίζουν με τη θέση Μου μονάχα επειδή την έχω ούτε θα τα χρησιμοποιήσω για να επικυρώσω τη θέση και την αξία Μου. Ό,τι αγοράζω ή έχω, είναι απλώς επειδή Μου αρέσει ή το χρειάζομαι και το θεωρώ κατάλληλο για να το χρησιμοποιήσω. Δεν θα αγοράσω ούτε θα έχω κάτι επειδή διαθέτω θέση και εξουσία ή λόγω της αξίας Μου.

Μιλάω μαζί σας σχετικά με το θέμα του πώς προσεγγίζει ο ενσαρκωμένος Θεός τη θέση, ώστε να Με καταλάβετε λίγο και να γνωρίσετε ακριβώς ποια είναι η οπτική Μου για τη θέση και πώς την προσεγγίζω. Φυσικά, τι είναι αυτό που θέλω περισσότερο να σας πω εδώ; Αφενός, είναι απαραίτητο να μάθετε τη διαφορά ανάμεσα στον ίδιο τον ενσαρκωμένο Θεό και τους διεφθαρμένους ανθρώπους ως προς τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουν τη θέση. Από την άλλη, είναι να δώσω στον άνθρωπο τη δυνατότητα να κατανοήσει με ακρίβεια τι είναι στην πραγματικότητα η θέση, και πώς πρέπει να διατηρεί τη θέση που του αρμόζει και να εκπληρώνει τις ευθύνες και το καθήκον του. Αυτές είναι οι σωστές σκέψεις και απόψεις που πρέπει να έχει ο καθένας. Με τέτοιες σωστές σκέψεις και απόψεις, όταν πρόκειται για το καθήκον σου, τις ευθύνες σου και ακόμα και τη θέση που σου έχει δοθεί από τον οίκο του Θεού, θα προσεγγίζεις αυτά τα πράγματα σύμφωνα με την αλήθεια και τις αρχές. Έχω συναναστραφεί πολύ μαζί σας σχετικά με το πώς προσεγγίζει ο ενσαρκωμένος Θεός τη θέση. Μερικά από αυτά τα πράγματα τα έχετε ήδη δει και μπορείτε να τα αντιπαραβάλετε με την πραγματικότητα. Άλλα, τα έχετε ακούσει μόνο από Μένα, αλλά δεν έχετε έρθει σε επαφή μαζί Μου, οπότε δεν έχετε τρόπο να τα αντιπαραβάλετε με την πραγματικότητα. Είτε έχετε δει είτε μόνο έχετε ακούσει τα γεγονότα για τα οποία έχω μιλήσει, αρκεί να τα κατανοήσετε σωστά και να τα πιστέψετε. Αν έχετε ακόμα αμφιβολίες, τότε παρατηρήστε με τον καιρό τα πράγματα στην καθημερινότητά σας για να δείτε αν αυτά που έχω πει είναι πραγματικά και ακριβή. Όταν λάβετε επιβεβαίωση, θα ξέρετε τι σημαίνει πραγματικά η θέση για τον Θεό, πώς προσεγγίζει ο Θεός τη θέση, σε τι διαφέρει αυτό από την προσέγγιση των συνηθισμένων διεφθαρμένων ανθρώπων και ποια είναι η αλήθεια που πρέπει να κατανοήσει ή να κάνει πράξη ο άνθρωπος σχετικά μ’ αυτό. Το να αποκτήσετε μια βασική κατανόηση γι’ αυτό το περιεχόμενο θα σας δώσει τη δυνατότητα να κατανοήσετε καλύτερα τον Θεό και να Τον γνωρίσετε με μεγαλύτερη ακρίβεια. Εκτός αυτού, θα σας βοηθήσει επίσης να προσεγγίσετε σωστά το ζήτημα της θέσης, δίνοντάς σας παράλληλα μια σωστή οπτική και έναν σωστό τρόπο χειρισμού αυτού, σωστά; (Ναι.)

Εντάξει, ας ολοκληρώσουμε εδώ τη σημερινή μας συναναστροφή. Γεια σας!

26 Οκτωβρίου 2024