Γιατί ακριβώς πιστεύεις στον Θεό; Οι περισσότεροι άνθρωποι εξακολουθούν να είναι μπερδεμένοι όσον αφορά αυτό το ερώτημα, και έχουν πάντα δύο εντελώς διαφορετικές απόψεις σχετικά με τον πρακτικό Θεό και τον Θεό στους ουρανούς. Αυτό δείχνει ότι οι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό, όχι με σκοπό να υποταχθούν σ’ Αυτόν, αλλά για να λαμβάνουν συγκεκριμένα οφέλη ή να αποφύγουν τα δεινά που φέρνει η συμφορά· μόνο τότε είναι σχετικά υποτακτικοί. Αυτού του είδους η υποταγή γίνεται υπό όρους: οι προσωπικές τους προοπτικές αποτελούν την προϋπόθεση της υποταγής τους· υποτάσσονται επειδή δεν έχουν άλλη επιλογή. Εσύ, λοιπόν, γιατί ακριβώς πιστεύεις στον Θεό; Αν το κάνεις αποκλειστικά για χάρη των προοπτικών σου και της μοίρας σου, τότε θα ήταν καλύτερα να μην πίστευες σε Αυτόν. Μια τέτοια πίστη σημαίνει ότι κοροϊδεύεις τον εαυτό σου, καθησυχάζεις τον εαυτό σου και θαυμάζεις τον εαυτό σου. Αν η πίστη σου δεν είναι χτισμένη πάνω στο θεμέλιο της υποταγής στον Θεό, τότε τελικά θα τιμωρηθείς επειδή εναντιώνεσαι σε Αυτόν. Όλοι όσοι δεν αναζητούν την υποταγή στον Θεό στην πίστη τους είναι άνθρωποι που εναντιώνονται στον Θεό. Ο Θεός ζητά από τους ανθρώπους να αναζητούν την αλήθεια, να διψούν για τα λόγια Του, να τρώνε και να πίνουν τα λόγια Του και να τα κάνουν πράξη, κι όλα αυτά προκειμένου να επιτύχουν την υποταγή στον Θεό. Αν αυτή είναι η αληθινή σου πρόθεση, τότε ο Θεός σίγουρα θα σε εξυψώσει και σίγουρα θα σου δείξει χάρη. Αυτό είναι αναμφισβήτητο και αμετάβλητο. Αν η πρόθεσή σου δεν είναι να υποταχθείς στον Θεό και έχεις άλλους σκοπούς, τότε όλα όσα λες και κάνεις —ακόμα και οι προσευχές σου ενώπιον του Θεού και, για να πάμε ακόμα παραπέρα, κάθε σου κίνηση— θα αποτελούν εναντίωση προς Αυτόν. Ακόμα κι αν τα λόγια σου είναι ήπια και είσαι πράος στους τρόπους σου, ακόμα κι αν κάθε σου κίνηση και έκφραση φαίνονται πρέπουσες στους άλλους, λες και είσαι υποτακτικός άνθρωπος, όσον αφορά τις προθέσεις σου και τις απόψεις σου σχετικά με την πίστη στον Θεό, κάθε μία από τις πράξεις σου αποτελεί εναντίωση στον Θεό, διάπραξη κακού. Οι άνθρωποι που φαίνονται υπάκουοι σαν πρόβατα, αλλά των οποίων οι καρδιές τρέφουν κακές προθέσεις, είναι λύκοι με προβιά προβάτου και είναι εκείνοι που προσβάλλουν ευθέως τον Θεό. Ο Θεός δεν θα χαριστεί ούτε σε έναν από αυτούς και το Άγιο Πνεύμα θα τους αποκαλύψει όλους ανεξαιρέτως. Όλοι θα δουν ότι το Άγιο Πνεύμα θα αποστραφεί και θα απορρίψει με βεβαιότητα όλους όσοι είναι υποκριτές. Μην είστε ανυπόμονοι: Ο Θεός θα λογαριαστεί με τον καθένα τους και θα τους ξεφορτωθεί όλους, έναν προς έναν.

Αν δεν μπορείς να αποδεχτείς το νέο φως από τον Θεό και, όταν δεν μπορείς να δεις καθαρά τι κάνει ο Θεός σήμερα, δεν αναζητάς και το αμφισβητείς, το κρίνεις ή το εξετάζεις εξονυχιστικά και το αναλύεις, ένας τέτοιος άνθρωπος δεν έχει καμία πρόθεση να υποταχθεί στον Θεό. Αν, όταν εμφανίζεται το παρόν φως, εξακολουθείς να θεωρείς πολύτιμο το φως του χθες και να εναντιώνεσαι στο νέο έργο του Θεού, τότε δεν είσαι τίποτε περισσότερο από παράλογος —είσαι ένας από εκείνους που εναντιώνονται σκόπιμα στον Θεό. Το κλειδί για την υποταγή στον Θεό είναι να αποδέχεσαι το πιο νέο φως και να είσαι ικανός να το αποδεχτείς και να το κάνει πράξη. Μόνο αυτή είναι πραγματική υποταγή. Όσοι δεν έχουν την αποφασιστικότητα να λαχταρούν τον Θεό είναι ανίκανοι να Του υποταχθούν σκοπίμως και το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να εναντιωθούν στον Θεό ως αποτέλεσμα της ικανοποίησης τους με την υπάρχουσα κατάσταση. Ο λόγος για τον οποίο ο άνθρωπος δεν μπορεί να υποταχθεί στον Θεό είναι ότι κατέχεται από όσα προηγήθηκαν. Τα πράγματα που προηγήθηκαν έχουν δημιουργήσει στους ανθρώπους κάθε είδους αντιλήψεις και διάφορες φαντασιοκοπίες για τον Θεό, οι οποίες έχουν γίνει η εικόνα του θεού στο μυαλό τους. Συνεπώς, πιστεύουν στις δικές τους αντιλήψεις και τα πρότυπα της δικής τους φαντασίας. Αν συγκρίνεις τον Θεό που πραγματοποιεί πρακτικό έργο σήμερα με τον θεό της φαντασίας σου, τότε η πίστη σου προέρχεται από τον Σατανά και βασίζεται στις δικές σου προτιμήσεις· ο Θεός δεν θέλει τέτοιου είδους πίστη. Ανεξάρτητα από το πόσο υψηλά είναι τα διαπιστευτήριά τους και από το πόσα έχουν δαπανήσει —ακόμη κι αν έχουν δαπανήσει τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής για να εργαστούν γι’ Αυτόν και έχουν φτάσει στο σημείο να θυσιαστούν ως μάρτυρες— ο Θεός δεν εγκρίνει κανέναν που να έχει μια τέτοιου είδους πίστη. Απλώς τους παραχωρεί λίγη χάρη και τους επιτρέπει να την απολαμβάνουν για κάποιο χρονικό διάστημα. Άνθρωποι σαν κι αυτούς δεν είναι ικανοί να κάνουν πράξη την αλήθεια. Το Άγιο Πνεύμα δεν εργάζεται μέσα τους και ο Θεός θα τους αποκλείσει όλους έναν προς έναν. Είτε ηλικιωμένοι είτε νέοι, εκείνοι που δεν υποτάσσονται στον Θεό κατά την πίστη τους και έχουν λανθασμένες προθέσεις είναι εκείνοι που εναντιώνονται και προκαλούν διαταράξεις, και είναι αναμφισβήτητο πως τέτοιου είδους άνθρωποι θα αποκλειστούν από τον Θεό. Όσοι δεν επιδεικνύουν την παραμικρή υποταγή στον Θεό, οι οποίοι απλώς αναγνωρίζουν το όνομά Του και έχουν κάποια αίσθηση του πόσο προσιτός είναι ο Θεός και του κάλλους Του, αλλά παρ’ όλα αυτά δεν συμβαδίζουν με τα βήματα του Αγίου Πνεύματος ούτε υποτάσσονται στο παρόν έργο και λόγο του Αγίου Πνεύματος, τέτοιοι άνθρωποι ζουν εν μέσω της χάριτος του Θεού και δεν θα κερδηθούν ούτε θα οδηγηθούν στην τελείωση από Αυτόν. Ο Θεός οδηγεί τους ανθρώπους στην τελείωση μέσω της υποταγής τους, μέσω της βρώσης, της πόσης και της απόλαυσης του λόγου του Θεού, καθώς και μέσα από την ταλαιπωρία και τον εξευγενισμό στη ζωή τους. Μόνο μέσω μιας πίστης όπως αυτή μπορούν να αλλάξουν οι διαθέσεις των ανθρώπων, και μόνο τότε μπορούν να κατέχουν την αληθινή γνώση του Θεού. Να μην είσαι ικανοποιημένος με το να ζεις μέσα στη χάρη του Θεού, να λαχταράς και να αναζητάς ενεργά την αλήθεια και να επιδιώκεις να κερδηθείς από τον Θεό —αυτό σημαίνει να υποτάσσεσαι συνειδητά στον Θεό και αυτό ακριβώς είναι το είδος της πίστης που θέλει ο Θεός. Οι άνθρωποι που δεν κάνουν τίποτα περισσότερο από το να απολαμβάνουν τη χάρη του Θεού δεν μπορούν να οδηγηθούν στην τελείωση ή να αλλάξουν, και η υποταγή τους, η ευσέβειά τους, η αγάπη και η υπομονή τους είναι όλα καθαρά επιφανειακά. Εκείνοι που μόνο απολαμβάνουν τη χάρη του Θεού δεν μπορούν να γνωρίσουν πραγματικά τον Θεό, και ακόμη και όταν γνωρίζουν πράγματι τον Θεό, η γνώση τους είναι επιφανειακή και λένε πράγματα όπως: «Ο Θεός αγαπά τον άνθρωπο» ή «Ο Θεός δείχνει έλεος στον άνθρωπο». Αυτό δεν αντιπροσωπεύει τη ζωή του ανθρώπου ούτε σημαίνει πως οι άνθρωποι γνωρίζουν πραγματικά τον Θεό. Αν, όταν ο λόγος του Θεού τούς εξευγενίζει ή όταν έρχονται αντιμέτωποι με τις δοκιμασίες Του, οι άνθρωποι αδυνατούν να υποταχθούν στον Θεό —κι αν, αντιθέτως, αρχίζουν να αμφιβάλλουν και μάλιστα παραπατάνε— τότε δεν είναι ούτε στο ελάχιστο υποτακτικοί. Μέσα τους, υπάρχουν πολλοί κανόνες και περιορισμοί σχετικά με την πίστη στον Θεό, καθώς μάλιστα και μακροχρόνια εμπειρία που έχουν αποκομίσει από πολλά χρόνια πίστης ή διάφοροι κανονισμοί που έχουν ως αρχή τους τη Βίβλο. Θα μπορούσαν άνθρωποι όπως αυτοί να υποταχθούν τον Θεό; Αυτοί οι άνθρωποι είναι γεμάτοι ανθρώπινα πράγματα· πώς θα μπορούσαν να υποταχθούν στον Θεό; Η «υποταγή» τους βασίζεται στις προσωπικές τους προτιμήσεις —θα ήθελε ο Θεός μια τέτοια υποταγή; Αυτό είναι τήρηση κανονισμών, όχι υποταγή στον Θεό· είναι η ικανοποίηση και ο κατευνασμός του ίδιου τους του εαυτού. Αν υποστηρίξεις ότι αυτό είναι υποταγή στον Θεό, δεν Τον βλασφημείς; Είσαι ένας Αιγύπτιος Φαραώ. Διαπράττεις το κακό και ασχολείσαι ειδικά με το έργο της εναντίωσης στον Θεό· έτσι θέλει ο Θεός να υπηρετείς; Καλύτερα να μετανοήσεις γρήγορα και να προσπαθήσεις να αποκτήσεις κάποια αυτεπίγνωση. Αν δεν τα καταφέρεις, καλύτερα να πας σπίτι σου· αυτό θα σου κάνει περισσότερο καλό απ’ ότι το «να υπηρετείς τον Θεό». Δεν θα προκαλείς διατάραξη και αναστάτωση· θα γνωρίζεις τη θέση σου και θα ζεις καλά· δεν θα ήταν καλύτερα έτσι; Κι έτσι, δεν θα τιμωρηθείς για εναντίωση στον Θεό!