Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ακολουθήστε τον Αμνό και τραγουδήστε νέα τραγούδια

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Το να βιώνει κανείς κλάδεμα και αντιμετώπιση είναι υψίστης σημασίας

1 Ορισμένοι άνθρωποι γίνονται παθητικοί αφού κλαδευτούν και αντιμετωπιστούν· χάνουν ενέργεια στην εκτέλεση των καθηκόντων τους και καταλήγουν να χάνσουν την αφοσίωσή τους. Γιατί συμβαίνει αυτό; Οφείλεται εν μέρει στην έλλειψη της επίγνωσής τους αναφορικά με την ουσία των πράξεων τους, κι αυτό έχει ως αποτέλεσμα έλλειψη δεκτικότητας προς το κλάδεμα και την αντιμετώπιση. Αυτό καθορίζεται από την αλαζονική και επηρμένη φύση τους, όπως και από τη φύση τους που δεν αγαπά την αλήθεια. Οφείλεται εν μέρει και στο ότι δεν έχουν κατανοήσει τη σημασία του κλαδέματος και της αντιμετώπισης, και στην πεποίθηση ότι καθορίζουν το αποτέλεσμά τους. Ως εκ τούτου, οι άνθρωποι πιστεύουν πως αν εγκαταλείψουν την οικογένειά τους, αν ξοδέψουν τους εαυτούς τους για τον Θεό κι αν έχουν κάποια αφοσίωση σ’ Αυτόν, τότε δεν θα πρέπει να αντιμετωπιστούν και να κλαδευτούν· και ότι αν αντιμετωπιστούν, τότε αυτή δεν είναι η αγάπη και η δικαιοσύνη του Θεού.

2 Γιατί δεν αποδέχονται το κλάδεμα και την αντιμετώπιση; Όλο αυτό οφείλεται στο ότι οι άνθρωποι είναι υπερβολικά αλαζονικοί, επηρμένοι και αυτάρεσκοι, και δεν αγαπούν την αλήθεια· οφείλεται στο ότι είναι υπερβολικά δόλιοι — δεν θέλουν να υποφέρουν από κακουχίες — παρά να αποκτούν ευλογίες με τον εύκολο τρόπο. Οι άνθρωποι δεν έχουν την παραμικρή επίγνωση της δίκαιης διάθεσης του Θεού. Δεν είναι πως ο Θεός δεν έχει κάνει τίποτα δίκαιο· είναι απλώς πως οι άνθρωποι ποτέ δεν πιστεύουν ότι όλα όσα κάνει ο Θεός είναι δίκαια. Στα μάτια του ανθρώπου, αν το έργο του Θεού δεν εναρμονίζεται με το θέλημα της ανθρωπότητας ή δεν συνάδει με τις προσδοκίες της, τότε ο Θεός μάλλον δεν είναι δίκαιος. Οι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν ποτέ πως οι ενέργειές τους δεν εναρμονίζονται με την αλήθεια και αντιστέκονται στον Θεό. Αν ο Θεός δεν επέπληττε ποτέ τους ανθρώπους, δεν τους αντιμετώπιζε, ούτε τους κλάδευε για τις παραβάσεις τους, μα αντ’ αυτού τους επέτρεπε να γευματίζουν και να περνούν όμορφα μαζί Του, τότε οι άνθρωποι δεν θα παραπονιούνταν ποτέ για τον Θεό, ούτε θα Τον έκριναν σαν άδικο. Μέσα στην υποκρισία τους, θα ισχυρίζονταν ότι είναι πράγματι πολύ δίκαιος.

3 Στα μάτια του ανθρώπου, αν το έργο του Θεού δεν εναρμονίζεται με το θέλημα της ανθρωπότητας ή δεν συνάδει με τις προσδοκίες της, τότε ο Θεός μάλλον δεν είναι δίκαιος. Οι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν ποτέ πως οι ενέργειές τους δεν εναρμονίζονται με την αλήθεια και αντιστέκονται στον Θεό. Γνωρίζουν τέτοιοι άνθρωποι τον Θεό; Μπορούν οι σκέψεις τους να είναι πλήρως εναρμονισμένες με τις δικές Του; Πώς μπορούν αυτοί οι άνθρωποι να κάνουν τον Θεό να πάψει να ανησυχεί; Οι άνθρωποι δεν έχουν την παραμικρή ιδέα ότι όταν ο Θεός κρίνει, κλαδεύει και αντιμετωπίζει την ανθρωπότητα, προσπαθεί να εξαγνίσει και να μεταμορφώσει τη διάθεση της ζωής τους, ώστε να επιτύχουν την υποταγή και την αγάπη προς τον Θεό· οι άνθρωποι απλώς δεν πιστεύουν ότι ο Θεός είναι δίκαιος. Μόλις ο Θεός γίνει έστω και ελάχιστα επιπληκτικός μαζί τους ή τους αντιμετωπίσει, οι άνθρωποι γίνονται αρνητικοί και αδύναμοι και αρχίζουν να παραπονιούνται γι’ Αυτόν. Αν συνεχίσετε έτσι, δεν θα εξαγνιστείτε και δεν θα τελειωθείτε.

Διασκευασμένο από το κεφάλαιο «Η σημασία του καθορισμού του αποτελέσματος των ανθρώπων από τον Θεό σύμφωνα με την επίδοσή τους» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

Προηγούμενο:Πώς να δεχτείς την κρίση των λόγων του Θεού

Επόμενο:Πώς να αποδέχεσαι την αλήθεια

Σχετικό περιεχόμενο