Η απαίτηση του Θεού να είναι έντιμοι οι άνθρωποι είναι ό,τι σημαντικότερο. Δυστυχώς, πολλοί δεν το κατανοούν αυτό και δεν δίνουν σημασία στο ζήτημα της εντιμότητας. Εάν οι άνθρωποι καταλάβαιναν πραγματικά το έργο του Θεού, θα γνώριζαν ότι, αφότου Αυτός ολοκληρώσει το έργο της κρίσης τις έσχατες ημέρες, μόνο οι έντιμοι άνθρωποι που έχουν εξαγνιστεί από τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους, και έχουν απαλλαγεί από τη δολιότητα και τα ψέματά τους, θα λάβουν τη σωτηρία Του και θα έχουν τα προσόντα ώστε να εισέλθουν στη βασιλεία Του. Εάν, μετά από πολλά χρόνια πίστης στον Θεό, οι άνθρωποι εξακολουθούν να λένε διαρκώς ψέματα και να εξαπατούν, αν δεν μπορούν να δαπανήσουν τον εαυτό τους ειλικρινά για τον Θεό και πάντα εκτελούν τα καθήκοντά τους με επιπόλαιο τρόπο, σίγουρα ο Θεός θα τους αποστραφεί και θα τους απορρίψει. Ποια θα είναι η έκβασή τους; Σίγουρα θα αποπεμφθούν από την εκκλησία και θα αποκλειστούν. Σήμερα, βλέποντας το έργο του Θεού να φτάνει σε αυτό το στάδιο, θυμάται κανείς πως ο Θεός καλεί ξανά και ξανά τον άνθρωπο να είναι έντιμος. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Δεν είναι κάτι που λέγεται έτσι τυχαία και τέλος. Σχετίζεται άμεσα με το εάν ένας άνθρωπος μπορεί να αποκτήσει τη σωτηρία και να επιβιώσει. Σχετίζεται άμεσα με το αποτέλεσμα και τον προορισμό κάθε ανθρώπου. Επομένως, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι μόνο αν κάποιος αποβάλλει τη δόλια διάθεσή του και γίνει έντιμος άνθρωπος θα μπορεί να βιώσει την κανονική ανθρώπινη φύση και να αποκτήσει τη σωτηρία. Όσοι πιστεύουν στον Θεό για πολλά χρόνια αλλά εξακολουθούν να είναι δόλιοι, είναι γραφτό τους να αποκλειστούν.

Σήμερα, όλος ο εκλεκτός λαός του Θεού ασκείται στην εκτέλεση των καθηκόντων του και, μέσω της εκτέλεσης των καθηκόντων αυτών, ο Θεός οδηγεί μια ομάδα ανθρώπων στην τελείωση και αποκλείει μια άλλη. Μέσω της εκτέλεσης, λοιπόν, του καθήκοντος αποκαλύπτονται τα διάφορα είδη ανθρώπων, και ταυτόχρονα αποκαλύπτονται και αποκλείονται οι κάθε λογής δόλιοι άνθρωποι, οι δύσπιστοι και οι κακοί. Όσοι εκτελούν με αφοσίωση τα καθήκοντά τους είναι έντιμοι άνθρωποι· όσοι είναι σταθερά επιπόλαιοι είναι δόλιοι, ύπουλοι, καθώς και δύσπιστοι. Όσοι τώρα προκαλούν διατάραξη και αναστάτωση καθώς εκτελούν τα καθήκοντά τους και αρνούνται να μετανοήσουν στον παραμικρό βαθμό είναι κακοί άνθρωποι και αντίχριστοι. Αυτήν τη στιγμή, πολλοί απ’ αυτούς που εκτελούν καθήκοντα εξακολουθούν να έχουν κάθε λογής προβλήματα. Κάποιοι είναι πάντα πολύ παθητικοί στα καθήκοντά τους, κάθονται μονίμως και περιμένουν και βασίζονται στους άλλους. Τι είδους στάση είναι αυτή; Είναι ανευθυνότητα. Ο οίκος του Θεού έχει κανονίσει να εκτελέσεις ένα καθήκον, κι ωστόσο έχουν περάσει αρκετές μέρες και εξακολουθείς να μην έχεις κάνει κανένα συγκεκριμένο έργο. Είσαι άφαντος στον χώρο εργασίας και πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να σε βρουν όταν έχουν προβλήματα που χρειάζονται επίλυση. Δεν έχεις επωμιστεί αυτό το έργο. Αν ένας επικεφαλής ρωτήσει για το έργο, τι θα του πεις; Γνωρίζεις πολύ καλά ότι αυτό είναι έργο που οφείλεις να κάνεις, αλλά δεν το κάνεις. Τι στο καλό σκέφτεσαι; Δεν κάνεις καθόλου έργο επειδή δεν είσαι σε θέση να το κάνεις ή μήπως επειδή διψάς για καλοπέραση; Ποια ακριβώς είναι η στάση σου απέναντι στο καθήκον σου; Μιλάς μονάχα για λόγια και δόγματα, και λες μόνο ευχάριστα πράγματα, αλλά δεν κάνεις καθόλου πραγματικό έργο. Αν δεν θες να εκτελέσεις το καθήκον σου, παραιτήσου. Μην παραμένεις στη θέση σου ενώ δεν κάνεις καθόλου πραγματικό έργο. Δεν βλάπτει αυτό τον εκλεκτό λαό του Θεού και δεν καθυστερεί το έργο της εκκλησίας; Από τον τρόπο με τον οποίο μιλάς, φαίνεται να καταλαβαίνεις κάθε είδους δόγμα, αλλά όταν σου ζητούν να εκτελέσεις ένα καθήκον, είσαι επιπόλαιος· δεν είσαι καθόλου ευσυνείδητος. Δαπανάς έτσι τον εαυτό σου ειλικρινά για τον Θεό; Δεν είσαι καθόλου ειλικρινής όσον αφορά τον Θεό· προσποιείσαι πως είσαι. Είσαι ικανός να Τον εξαπατήσεις; Από τον τρόπο με τον οποίο μιλάς συνήθως, φαίνεται να έχεις μεγάλη πίστη και έχεις μάλιστα τη βλέψη να είσαι πυλώνας της εκκλησίας και βράχος της. Όταν όμως εκτελείς ένα καθήκον, είσαι πιο άχρηστος κι από ένα σπίρτο. Δεν προσπαθείς έτσι να εξαπατήσεις τον Θεό έχοντας πλήρη επίγνωση της πράξης σου; Ξέρεις πού θα καταλήξει η προσπάθειά σου να εξαπατήσεις τον Θεό; Θα σε αποστραφεί, θα σε απορρίψει και θα σε αποκλείσει! Όλοι οι άνθρωποι αποκαλύπτονται καθώς εκτελούν τα καθήκοντά τους· εφόσον κάποιος έχει αναλάβει ένα καθήκον, πολύ σύντομα θα αποκαλυφθεί αν είναι έντιμος ή δόλιος και αν αγαπά την αλήθεια ή όχι. Όσοι αγαπούν την αλήθεια μπορούν να εκτελούν τα καθήκοντά τους με ειλικρίνεια και να υποστηρίζουν το έργο του οίκου του Θεού. Όσοι δεν αγαπούν την αλήθεια δεν υποστηρίζουν καθόλου το έργο του οίκου του Θεού και είναι ανεύθυνοι στην εκτέλεση των καθηκόντων τους. Αυτό είναι αμέσως ξεκάθαρο σε όσους έχουν διορατικότητα. Όποιος δεν εκτελεί καλά το καθήκον του δεν είναι κάποιος που αγαπά την αλήθεια ούτε ένας έντιμος άνθρωπος· τέτοιοι άνθρωποι είναι όλοι τους άτομα που θα αποκαλυφθούν και θα αποκλειστούν. Για να εκτελούν καλά το καθήκον τους, οι άνθρωποι πρέπει να έχουν αίσθημα ευθύνης και πρέπει να φέρουν ένα φορτίο. Μ’ αυτόν τον τρόπο, το έργο σίγουρα θα γίνει όπως πρέπει. Το ανησυχητικό είναι όταν κάποιος δεν φέρει ένα φορτίο ούτε έχει αίσθημα ευθύνης και πρέπει να τον παρακινήσουν για να αναλάβει δράση, όταν είναι μονίμως επιπόλαιος, καθώς και όταν προσπαθεί να μεταθέσει τις ευθύνες όταν προκύπτουν προβλήματα, οδηγώντας σε καθυστερήσεις στην επίλυσή τους. Θα μπορούσε, τότε, και πάλι να γίνει καλά το έργο; Θα μπορούσε η εκτέλεση του καθήκοντός του να αποφέρει οποιαδήποτε αποτελέσματα μ’ αυτόν τον τρόπο; Ό,τι κι αν κανονίσει η εκκλησία να κάνει αυτός ο άνθρωπος, δεν θα θέλει να το κάνει, κι όταν βλέπει άλλους που χρειάζονται βοήθεια με αυτό που κάνουν, τους αγνοεί. Μόνο όταν τον διατάξουν να κάνει κάτι, αναγκάζεται να κάνει ένα μικρό μέρος του. Αυτό δεν είναι εκτέλεση καθήκοντος —αυτό σημαίνει να είναι κανείς μισθωτός εργάτης! Όταν ένας μισθωτός εργάτης δουλεύει για έναν εργοδότη, πληρώνεται εφόσον βρίσκεται στη δουλειά, βγάζοντας χρήματα για όσες ώρες εργάστηκε· απλώς περιμένει την αμοιβή του. Φοβάται μην τυχόν και κάνει οποιαδήποτε δουλειά που δεν θα δει το αφεντικό του, φοβάται μην τυχόν και δεν ανταμειφθεί για κάτι που έκανε. Θέλει μονίμως να κάνει μόνο δουλειά που θα τον κάνει να ξεχωρίσει. Αυτό δείχνει ότι δεν έχει καμία αφοσίωση. Τις περισσότερες φορές, δεν είστε σε θέση να απαντήσετε όταν σας ρωτούν για εργασιακά ζητήματα. Όλοι σας έχετε συμμετάσχει στο έργο, αλλά ποτέ δεν ρωτήσατε πώς πηγαίνει το έργο ούτε το σκεφτήκατε ποτέ προσεκτικά αυτό. Στην πραγματικότητα, δεδομένου του επιπέδου και των γνώσεών σας, δεν θα έπρεπε να μην ξέρετε τίποτα. Γιατί, λοιπόν, οι περισσότεροι από εσάς δεν μπορείτε να πείτε τίποτα για το έργο; Ίσως επειδή πραγματικά δεν ξέρετε τι να πείτε —δεν ξέρετε αν τα πράγματα πηγαίνουν καλά ή άσχημα. Υπάρχουν δύο λόγοι γι’ αυτό: Ο ένας είναι ότι δεν έχετε αφιερώσει καθόλου την καρδιά σας σ’ αυτά τα πράγματα· ποτέ δεν νοιαστήκατε γι’ αυτά και τα αντιμετωπίζατε μονίμως μόνο ως εργασίες που πρέπει να ολοκληρωθούν. Ο άλλος είναι ότι είστε ανεύθυνοι και δεν είστε πρόθυμοι να νοιαστείτε γι’ αυτά τα πράγματα. Αν νοιαζόσουν πραγματικά και αφιέρωνες όντως την καρδιά σου σ’ αυτά, θα είχες απόψεις και γνώμες για όλα τα ζητήματα. Το να μην έχεις γνώμες ή απόψεις είναι συχνά αποτέλεσμα του ότι είσαι αδιάφορος και απαθής και δεν αναλαμβάνεις καμία ευθύνη. Δεν αφιερώνεις την καρδιά σου στο καθήκον σου, δεν αναλαμβάνεις καμία ευθύνη γι’ αυτό, δεν είσαι πρόθυμος να πληρώσεις ένα τίμημα ή να ρωτήσεις πώς πηγαίνουν τα πράγματα, δεν θέλεις να ανησυχείς ούτε και θέλεις να δαπανήσεις περισσότερη ενέργεια από όση χρειάζεται· απλώς αρκείσαι στο να είσαι ένας υφιστάμενος. Αυτό δεν διαφέρει σε τίποτα από έναν άπιστο που κάνει μια δουλειά για το αφεντικό του. Ο Θεός δεν συμπαθεί και δεν αποδέχεται αυτού του είδους την εκτέλεση καθήκοντος. Δεν μπορεί να κερδίσει την έγκρισή Του.

Ο Κύριος Ιησούς είπε κάποτε: «Όστις έχει, έτι θέλει δοθή εις αυτόν και θέλει περισσευθή· όστις όμως δεν έχει, και ο,τι έχει θέλει αφαιρεθή απ’ αυτού» (Κατά Ματθαίον 13:12). Τι σημαίνουν τα λόγια αυτά; Σημαίνουν ότι αν δεν εκτελείς καν το καθήκον ή τη δουλειά σου ούτε αφιερώνεσαι σ’ αυτά, ο Θεός θα σου αφαιρέσει όσα ήταν κάποτε δικά σου. Τι σημαίνει «θα σου αφαιρέσει»; Πώς νιώθουν οι άνθρωποι εξαιτίας αυτού; Μπορεί να μην καταφέρεις να πετύχεις όσα θα μπορούσες να είχες πετύχει με βάση το επίπεδο και τα χαρίσματά σου, αλλά να μην αισθάνεσαι τίποτα, και να είσαι όπως ακριβώς ένας άπιστος. Αυτό σημαίνει να σου αφαιρεί ο Θεός τα πάντα. Εάν είσαι αμελής και δεν πληρώνεις κάποιο τίμημα στο καθήκον σου, ούτε είσαι έντιμος, ο Θεός θα σου αφαιρέσει όσα ήταν κάποτε δικά σου, θα σου πάρει πίσω το δικαίωμα να εκτελείς το καθήκον σου, δεν θα σου το παραχωρήσει. Ο Θεός σού έδωσε χαρίσματα και επίπεδο, αλλά εσύ δεν εκτέλεσες σωστά το καθήκον σου, δεν δαπάνησες τον εαυτό σου για τον Θεό ούτε πλήρωσες κάποιο τίμημα και δεν το έκανες με την καρδιά σου. Γι’ αυτό και ο Θεός όχι μόνο δεν θα σε ευλογήσει, μα θα σου αφαιρέσει και όσα είχες κάποτε. Ο Θεός δίνει στους ανθρώπους χαρίσματα, καθώς και ειδικές δεξιότητες, ευφυΐα και σοφία. Πώς θα πρέπει, λοιπόν, να τα χρησιμοποιούν αυτοί; Πρέπει να αφιερώνεις τις ειδικές δεξιότητές σου, τα χαρίσματά σου, την ευφυΐα και τη σοφία σου στο καθήκον σου. Πρέπει να το κάνεις με την καρδιά σου και να εφαρμόζεις στο καθήκον σου όλα όσα γνωρίζεις, όλα όσα καταλαβαίνεις και όλα όσα μπορείς να πετύχεις. Αν το κάνεις αυτό, θα ευλογηθείς. Τι σημαίνει να σε ευλογήσει ο Θεός; Τι αισθάνονται οι άνθρωποι τότε; Ότι ο Θεός τούς έχει διαφωτίσει και καθοδηγήσει και ότι έχουν ένα μονοπάτι καθώς εκτελούν το καθήκον τους. Μπορεί οι άλλοι να έχουν την εντύπωση ότι το επίπεδό σου και οι γνώσεις σου δεν επαρκούν για να μπορέσεις να πετύχεις κάποια πράγματα. Αν όμως εργαστεί και σε διαφωτίσει ο Θεός, όχι μόνο θα είσαι σε θέση να καταλάβεις και να κάνεις αυτά τα πράγματα, αλλά θα τα κάνεις και καλά. Στο τέλος μάλιστα θα αναρωτηθείς: «Δεν ήμουν πάντα τόσο ικανός, αλλά πλέον υπάρχουν πολύ περισσότερα καλά πράγματα μέσα μου, και είναι όλα θετικά. Ποτέ μου δεν μελέτησα αυτά τα πράγματα, αλλά τώρα ξαφνικά τα καταλαβαίνω. Πώς έγινα ξαφνικά τόσο έξυπνος; Πώς είναι δυνατόν να μπορώ να κάνω τόσα πράγματα πλέον;» Δεν θα μπορέσεις να το εξηγήσεις. Αυτή είναι η διαφώτιση και η ευλογία του Θεού· έτσι ευλογεί ο Θεός τους ανθρώπους. Αν δεν το νιώθετε αυτό όταν εκτελείτε το καθήκον σας ή όταν κάνετε τη δουλειά σας, τότε δεν σας έχει ευλογήσει ο Θεός. Αν νιώθεις διαρκώς ότι το να κάνεις το καθήκον σου είναι ανούσιο, ότι δεν μπορείς να κάνεις τίποτα κι ούτε είσαι σε θέση να συνεισφέρεις, αν δεν λαμβάνεις ποτέ διαφώτιση και νιώθεις ότι δεν διαθέτεις ευφυΐα ή σοφία που μπορείς να αξιοποιήσεις, τότε υπάρχει πρόβλημα: Αυτό δείχνει ότι δεν έχεις το σωστό κίνητρο ούτε το σωστό μονοπάτι για την εκτέλεση του καθήκοντός σου, δεν έχεις την έγκριση του Θεού, και η κατάστασή σου δεν είναι κανονική. Πρέπει να εξετάσεις τον εαυτό σου: «Γιατί δεν έχω μονοπάτι στο καθήκον μου; Έχω μελετήσει τον συγκεκριμένο τομέα και αφορά το πεδίο στο οποίο ειδικεύομαι. Είμαι μάλιστα καλός σ’ αυτό. Γιατί όταν προσπαθώ να εφαρμόσω τις γνώσεις μου, δεν μπορώ; Γιατί δεν μπορώ να τις αξιοποιήσω; Τι συμβαίνει;» Είναι τυχαίο αυτό; Υπάρχει κάποιο πρόβλημα εδώ. Όταν ο Θεός ευλογεί κάποιον, αυτός γίνεται έξυπνος και σοφός, διορατικός σε όλα τα θέματα, καθώς και οξυδερκής, εύστροφος και ιδιαίτερα επιδέξιος. Έχει τότε ταλέντο και έμπνευση σε ό,τι κάνει, και θεωρεί πολύ εύκολο το καθετί που κάνει, ενώ πιστεύει πως καμία δυσκολία δεν μπορεί να τον εμποδίσει. Τον έχει ευλογήσει ο Θεός. Αν κάποιος δυσκολεύεται στα πάντα, αν είναι αδέξιος, επιρρεπής στις στρεβλώσεις και δεν έχει ιδέα τι κάνει, αν δεν καταλαβαίνει τίποτα απ’ όσα του λένε, τότε τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι δεν έχει την καθοδήγηση του Θεού ούτε και την ευλογία Του. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Έχω δουλέψει σκληρά. Πώς γίνεται άρα να μη βλέπω τις ευλογίες του Θεού;» Αν απλώς δουλεύεις σκληρά και κοπιάζεις, μα δεν επιδιώκεις να ενεργείς σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, τότε απλώς εκτελείς το καθήκον σου μηχανικά. Πώς να δεις, λοιπόν, τις ευλογίες του Θεού; Αν είσαι πάντα απρόσεκτος όταν εκτελείς το καθήκον σου και δεν δείχνεις ποτέ ευσυνειδησία, το Άγιο Πνεύμα δεν θα σε διαφωτίσει ούτε θα σε φωτίσει· δεν θα έχεις την καθοδήγηση ή το έργο του Θεού, και οι πράξεις σου δεν θα αποφέρουν καρπούς. Είναι πολύ δύσκολο να εκτελέσεις καλά ένα καθήκον ή να χειριστείς καλά ένα θέμα βασιζόμενος στην ανθρώπινη δύναμη και γνώση. Όλοι νομίζουν ότι ξέρουν ένα-δυο πράγματα, ότι έχουν κάποια τεχνογνωσία, αλλά δεν κάνουν καλά τα πράγματα και όλα πάνε πάντα στραβά, με αποτέλεσμα οι άλλοι να τους σχολιάζουν και να γελάνε μαζί τους. Αυτό είναι πρόβλημα. Μπορεί κάποιος να μην είναι τίποτα σπουδαίο κι αυτό να είναι ξεκάθαρο, αλλά ο ίδιος να νομίζει ότι έχει τις απαραίτητες γνώσεις και να μην κάνει ποτέ πίσω. Αυτό έχει να κάνει με ένα πρόβλημα που υπάρχει στη φύση του ανθρώπου. Έτσι είναι όλοι όσοι δεν γνωρίζουν τον εαυτό τους. Μπορούν τέτοιοι άνθρωποι να εκτελέσουν καλά το καθήκον τους; Όχι μόνο δεν μπορούν να εκτελέσουν καλά το καθήκον τους, αλλά κινδυνεύουν και να αποτύχουν οικτρά. Κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να εκτελέσουν καλά κανένα καθήκον, αλλά προσπαθούν παρ’ όλα αυτά να αναλάβουν ανώτερες θέσεις και να το παίξουν αφεντικά στους άλλους. Τέτοιοι άνθρωποι δεν καταφέρνουν τίποτα. Δεν είναι καν ικανοί να κηρύξουν το ευαγγέλιο ή να καταθέσουν μαρτυρία σε άλλους, και ούτε μία λέξη συναναστροφής δεν έχουν να μοιραστούν σχετικά με την αλήθεια. Τέτοιοι άνθρωποι είναι ολόγυμνοι, φτωχοί και αξιολύπητοι! Όλοι όσοι δεν επιδιώκουν την αλήθεια εκτελούν τα καθήκοντά τους με μια ανεύθυνη νοοτροπία. «Θα ακολουθήσω όποιον με οδηγεί· θα πάω όπου κι αν με οδηγήσει. Θα κάνω ό,τι με βάλει να κάνω. Δεν πρόκειται όμως να αναλάβω ευθύνες ή έγνοιες ούτε να μπω σε μεγαλύτερο κόπο για να κάνω κάτι, ούτε και πρόκειται να κάνω κάτι με όλη μου την καρδιά και τη δύναμη». Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι πρόθυμοι να πληρώσουν κάποιο τίμημα. Είναι πρόθυμοι μόνο να καταβάλουν προσπάθεια, όχι όμως να αναλάβουν ευθύνες. Αυτή δεν είναι η στάση κάποιου που εκτελεί πραγματικά ένα καθήκον. Πρέπει κανείς να μάθει να εκτελεί το καθήκον του με την καρδιά του, και κάποιος που έχει συνείδηση μπορεί να το καταφέρει αυτό. Αν κάποιος δεν εκτελεί ποτέ το καθήκον του με την καρδιά του, αυτό σημαίνει ότι δεν έχει συνείδηση, και όσοι δεν έχουν συνείδηση δεν μπορούν να κερδίσουν την αλήθεια. Γιατί λέω ότι δεν μπορούν να κερδίσουν την αλήθεια; Δεν ξέρουν πώς να προσεύχονται στον Θεό και να αναζητούν τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος ούτε πώς να νοιάζονται για τις προθέσεις του Θεού και να μελετούν τα λόγια Του με την καρδιά τους. Δεν ξέρουν ούτε πώς να αναζητούν την αλήθεια και πώς να προσπαθούν να κατανοήσουν τις απαιτήσεις και τις επιθυμίες του Θεού. Αυτό σημαίνει να μην μπορεί να αναζητήσει κανείς την αλήθεια. Βιώνετε καταστάσεις κατά τις οποίες ό,τι κι αν σας συμβαίνει και όποιο είδος καθήκοντος κι αν εκτελείτε, είστε σε θέση να γαληνεύετε συχνά ενώπιον του Θεού και, με όλη σας την καρδιά, να συλλογίζεστε τα λόγια Του, να αναζητάτε την αλήθεια και να αναλογίζεστε πώς μπορείτε να εκτελείτε αυτό το καθήκον με τρόπο που συμφωνεί με τις προθέσεις του Θεού, καθώς και ποιες αλήθειες πρέπει να κατέχετε για να εκτελέσετε αυτό το καθήκον σύμφωνα με τα πρότυπα; Αναζητάτε πολλές φορές την αλήθεια με αυτόν τον τρόπο; (Όχι.) Για να κάνετε το καθήκον σας με την καρδιά σας και να είστε σε θέση να επωμιστείτε κάποια ευθύνη, απαιτείται να υπομείνετε κακουχίες και να πληρώσετε κάποιο τίμημα. Δεν αρκεί να μιλάτε απλώς για αυτά τα πράγματα. Αν δεν κάνετε το καθήκον σας με την καρδιά σας, αλλά θέλετε πάντοτε να καταβάλετε προσπάθεια αντ’ αυτού, τότε είναι βέβαιο πως δεν θα το κάνετε σωστά. Θα ενεργείτε απλώς μηχανικά και αυτό είναι όλο. Δεν θα γνωρίζετε αν έχετε κάνει καλά το καθήκον σας ή όχι. Αν το κάνεις με την καρδιά σου, θα καταφέρεις σταδιακά να κατανοήσεις την αλήθεια· αν δεν το κάνεις, τότε δεν θα τα καταφέρεις. Όταν εκτελείς το καθήκον σου και επιδιώκεις την αλήθεια με την καρδιά σου, τότε θα καταφέρεις σταδιακά να κατανοήσεις τις προθέσεις του Θεού, να ανακαλύψεις τη διαφθορά και τα ελαττώματά σου και να πάρεις μια ιδέα για κάθε μία από τις καταστάσεις σου. Αν το μόνο στο οποίο εστιάζεις είναι να καταβάλλεις προσπάθεια και δεν κάνεις αυτοκριτική με την καρδιά σου, δεν θα είσαι σε θέση να ανακαλύψεις τις πραγματικές καταστάσεις που έχεις μέσα σου και τις διάφορες αντιδράσεις και αποκαλύψεις διαφθοράς που έχεις στα διαφορετικά περιβάλλοντα που συναντάς. Αν δεν ξέρεις τι επιπτώσεις θα έχει το να αφήνεις άλυτα τα προβλήματα, τότε έχεις μπλέξει άσχημα. Είναι, λοιπόν, απαράδεκτο να πιστεύεις στον Θεό με συγκεχυμένο τρόπο. Πρέπει να ζεις ενώπιον του Θεού ανά πάσα στιγμή και σε κάθε μέρος. Ό,τι κι αν σου συμβεί, πρέπει πάντα να αναζητάς την αλήθεια. Παράλληλα, πρέπει να κάνεις και αυτοκριτική και να γνωρίζεις τι προβλήματα έχει η κατάστασή σου, και να αναζητάς αμέσως την αλήθεια για να τα επιλύσεις. Μόνο έτσι μπορείς να εκτελείς καλά το καθήκον σου και να μην καθυστερείς το έργο της εκκλησίας. Το πιο σημαντικό είναι ότι όχι μόνο θα εκτελείς καλά το καθήκον σου, αλλά θα έχεις και ζωή-είσοδο και θα είσαι σε θέση να διορθώσεις τις διεφθαρμένες σου διαθέσεις. Μόνο έτσι μπορείς να εισέλθεις στην αλήθεια-πραγματικότητα. Θα μπορείς να κατανοήσεις την αλήθεια αν δεν αναλογίζεσαι συχνά πράγματα που αφορούν το καθήκον σου ή πράγματα που έχουν να κάνουν με την αλήθεια, αλλά αντίθετα, εμπλέκεσαι σε εξωγενή πράγματα και ζεις απορροφημένος απ’ τα πράγματα της σάρκας; Θα είσαι τότε σε θέση να εκτελέσεις καλά το καθήκον σου και να ζήσεις ενώπιον του Θεού; Σίγουρα όχι. Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν μπορεί να φτάσει στη σωτηρία.

Αν κάποιος πιστεύει στον Θεό, αυτό σημαίνει πως βαδίζει στο σωστό μονοπάτι της ζωής, και όλοι πρέπει να επιδιώκουν την αλήθεια. Αυτό είναι θέμα πνεύματος και ζωής. Δεν είναι το ίδιο με αυτό που κάνουν οι άπιστοι όταν επιδιώκουν πλούτη και δόξα ή να μείνει το όνομά τους χαραγμένο στους αιώνες. Είναι δυο ξεχωριστά μονοπάτια. Στις δουλειές τους, οι άπιστοι σκέφτονται πώς μπορούν να βγάλουν περισσότερα χρήματα, δουλεύοντας λιγότερο. Σκέφτονται κόλπα και απάτες που θα μπορούσαν να κάνουν για να έχουν μεγαλύτερο κέρδος. Σκέφτονται όλη μέρα πώς να γίνουν πλούσιοι και να κάνουν περιουσία για την οικογένειά τους, και μάλιστα σκαρφίζονται αδίστακτα μέσα για να πετύχουν τους στόχους τους. Αυτό είναι το μονοπάτι του κακού, το μονοπάτι του Σατανά, καθώς και το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν οι άπιστοι. Οι πιστοί στον Θεό βαδίζουν στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας και της απόκτησης της ζωής· στο μονοπάτι που τους οδηγεί στο να ακολουθήσουν τον Θεό και να κερδίσουν την αλήθεια. Πώς θα πρέπει να ασκείστε για να αποκτήσετε την αλήθεια; Θα πρέπει να διαβάζετε, να κάνετε πράξη και να βιώνετε τα λόγια του Θεού με επιμέλεια. Μόνο έτσι θα κατανοήσετε την αλήθεια. Και αφού κατανοήσετε την αλήθεια, θα πρέπει να σκεφτείτε πώς θα εκτελείτε καλά το καθήκον σας, για να μπορείτε να κάνετε πράγματα σύμφωνα με τις αρχές, και πώς θα καταφέρετε να υποταχθείτε στον Θεό. Αυτό απαιτεί να κάνετε πράξη την αλήθεια. Δεν είναι τόσο απλό να κάνεις πράξη την αλήθεια: Θα πρέπει όχι μόνο να αναζητάτε την αλήθεια, αλλά και να σκέφτεστε και να αναγνωρίζετε εάν έχετε λανθασμένες ιδέες και αντιλήψεις. Κι αν υπάρχουν προβλήματα, θα πρέπει να συναναστρέφεστε σχετικά με την αλήθεια για να τα επιλύσετε. Όταν κατανοήσετε τις αρχές της άσκησης της αλήθειας, τότε θα μπορείτε να κάνετε πράξη την αλήθεια. Και μόνο αν κάνετε πράξη την αλήθεια θα μπορέσετε να εισέλθετε στην αλήθεια-πραγματικότητα και να γίνετε άνθρωποι που υποτάσσονται στον Θεό. Εάν ασκηθείτε με αυτόν τον τρόπο και έχετε τέτοιες εμπειρίες, θα αλλάξετε τις διαθέσεις σας και θα αποκτήσετε την αλήθεια χωρίς καν να το καταλάβετε. Οι άπιστοι παλεύουν πάντα για φήμη, κέρδος και μια θέση. Κατά συνέπεια, ακολουθούν το μονοπάτι του κακού, γίνονται όλο και πιο πανούργοι και δόλιοι, όλο και πιο συμφεροντολόγοι και συνωμότες. Οι καρδιές τους γεμίζουν όλο και περισσότερο από το κακό και γίνονται ολοένα και πιο ασύλληπτοι και αινιγματικοί. Αυτό είναι το μονοπάτι των απίστων. Το μονοπάτι όσων πιστεύουν στον Θεό είναι το ακριβώς αντίθετο από αυτό. Οι πιστοί στον Θεό θέλουν να διαχωρίζονται από αυτόν τον κακό κόσμο και την κακή ανθρωπότητα. Θέλουν να επιδιώκουν την αλήθεια και να εξαγνίσουν τη διαφθορά τους. Οι καρδιές τους είναι πάντα σταθερές και γαλήνιες όταν βιώνουν την ανθρώπινη ομοιότητα. Θέλουν να γνωρίσουν τον Θεό, να έχουν φόβο Θεού, να αποφεύγουν το κακό και να κερδίσουν την έγκριση και την ευλογία Του. Αυτά αναζητούν οι άνθρωποι που πιστεύουν στον Θεό. Εάν πιστεύεις στον Θεό για πολλά χρόνια, εάν κατανοείς όντως την αλήθεια και έχεις αλλάξει, όσο περισσότερο θα αλληλεπιδρούν οι άλλοι μαζί σου τόσο πιο πολύ θα αισθάνονται ότι είσαι έντιμος. Έντιμος στα λόγια και έντιμος στην εκτέλεση του καθήκοντός σου. Ένας άνθρωπος απόλυτα ανοικτός, που δεν έχει τίποτα να κρύψει και που μιλάει και πράττει με διαφάνεια. Μέσα από τα λόγια που λες, τις απόψεις που εκφράζεις και τα πράγματα που κάνεις, μέσα από το καθήκον που εκτελείς και την έντιμη στάση που διατηρείς όταν συνομιλείς με άλλους, οι άνθρωποι θα είναι σε θέση να δουν τι κρύβεις βαθιά μέσα σου, καθώς και πώς φέρεσαι, ποιες είναι οι προτιμήσεις σου και ποιους στόχους επιδιώκεις. Θα μπορούν να δουν καθαρά ότι είσαι ένας καλός και έντιμος άνθρωπος και ότι ακολουθείς το σωστό μονοπάτι. Αυτό δείχνει ότι έχεις αλλάξει. Εάν πιστεύεις στον Θεό και εκτελείς το καθήκον σου για πολύ καιρό, αλλά οι άνθρωποι με τους οποίους αλληλεπιδράς αισθάνονται πάντα ότι δεν είσαι ειλικρινής σε όσα λες, ότι οι απόψεις σου δεν είναι σαφείς και ότι δεν μπορούν να δουν καθαρά τι υπάρχει στην καρδιά σου μέσα από τις πράξεις σου, αν νιώθουν συνεχώς ότι κρύβεις πράγματα στην καρδιά σου, όλα αυτά δείχνουν πως είσαι ένα μυστικοπαθές άτομο που ξέρει πώς να κρύβεται, να μεταμφιέζεται και να παριστάνει κάτι άλλο απ’ αυτό που είναι. Αν, παρόλο που αλληλεπιδρούν μαζί σου για πολλά χρόνια, οι άλλοι δεν μπορούν να κατανοήσουν πλήρως την καρδιά σου και βλέπουν μόνο την ιδιοσυγκρασία και τον χαρακτήρα σου και όχι τη διάθεση ή την ουσία σου, αυτό δείχνει ότι εξακολουθείς να ζεις σύμφωνα με τη σατανική σου διάθεση. Όσο πιο δαιμόνιος είσαι τόσο περισσότερο αποδεικνύεται ότι δεν είσαι καλός άνθρωπος, ότι δεν έχεις ανθρώπινη φύση και ότι ανήκεις σε διαβόλους και στον Σατανά. Εάν, όσα χρόνια κι αν πιστεύεις στον Θεό, δεν αποκτήσεις καμία αλήθεια και οι διεφθαρμένες διαθέσεις σου δεν εξαγνιστούν, θα είναι πολύ δύσκολο να αποκτήσεις τη σωτηρία. Κι αν, παρά την ικανότητά σου να υπεκφεύγεις, την ευφράδεια και την εξυπνάδα σου, τις γρήγορες αντιδράσεις σου και το πόσο επιδέξια χειρίζεσαι τα πράγματα, αυτοί που αλληλεπιδρούν μαζί σου νιώθουν πάντα άβολα και αισθάνονται πως είσαι αναξιόπιστος, αφερέγγυος και ακατάληπτος, τότε έχεις μπελάδες. Αυτό δείχνει ότι, το διάστημα που πιστεύεις στον Θεό, δεν έχεις αλλάξει καθόλου και, ουσιαστικά, η πίστη σου σ’ Αυτόν δεν είναι αληθινή. Έχετε βιώσει κάποια πραγματική αλλαγή μέσα από την πίστη σας στον Θεό μέχρι τώρα; Αλληλεπιδράτε με τους άλλους με έντιμη στάση; Αισθάνονται οι άλλοι ότι είσαι ειλικρινής; (Στα πράγματα που έχουν άμεσο όφελος για μένα, μπορώ να λέω ψέματα και να εξαπατώ. Αλλά όταν κάτι δεν με ωφελεί άμεσα, μπορώ να πω την αλήθεια και να ανοίξω λίγο την καρδιά μου.) (Είμαι επιλεκτικός σε όσα λέω. Κάποια πράγματα τα λέω ανοιχτά, αλλά όσα είναι κρυμμένα βαθιά μέσα στην καρδιά μου δεν τα αποκαλύπτω. Όταν αλληλεπιδρώ με τους άλλους, συνήθως παριστάνω κάτι που δεν είμαι και κρύβω τον πραγματικό μου εαυτό.) Αυτή είναι μια περίπτωση ανθρώπου που ζει μέσα στις διεφθαρμένες διαθέσεις του. Αν κάποιος δεν επιδιώκει την αλήθεια και δεν επιλύει το πρόβλημα της διεφθαρμένης διάθεσής του, πώς θα αλλάξει; Είστε όλοι σας άνθρωποι που εκτελούν καθήκοντα. Το ελάχιστο που πρέπει να κάνεις είναι να έχεις έντιμη καρδιά και να δείχνεις στον Θεό ότι είσαι ειλικρινής. Μόνο τότε θα μπορέσεις να κερδίσεις τη διαφώτιση, τη φώτιση και την καθοδήγηση του Θεού. Το πιο κρίσιμο για σένα είναι να αποδεχθείς την εξονυχιστική εξέταση του Θεού. Ανεξάρτητα από το τι εμπόδια υπάρχουν ανάμεσα σ’ εσένα και στους άλλους ανθρώπους, πόση σημασία δίνεις στη δική σου ματαιοδοξία και περηφάνια, και τι προθέσεις έχεις για τις οποίες δεν μπορείς να ανοιχτείς με αγνό, απλό τρόπο, όλα αυτά πρέπει σταδιακά να αλλάξουν. Όλοι πρέπει να βγουν βήμα-βήμα από αυτές τις διεφθαρμένες διαθέσεις και τις δυσκολίες, και να ξεπεράσουν τα εμπόδια που θέτουν οι διεφθαρμένες διαθέσεις τους. Προτού ξεπεράσεις αυτά τα εμπόδια, έχεις πράγματι μια ειλικρινή καρδιά απέναντι στον Θεό; Μήπως κρύβεις και αποκρύπτεις πράγματα από Εκείνον ή προσπαθείς να μεταμφιεστείς απέναντί Του και να Τον εξαπατήσεις; Θα πρέπει να το κατανοείς ξεκάθαρα αυτό μέσα σου. Εάν έχεις αυτά τα πράγματα στην καρδιά σου, θα πρέπει να αποδεχθείς την εξονυχιστική εξέταση του Θεού. Μην αφήνεις τα πράγματα στην τύχη και λες: «Δεν θέλω να δαπανήσω όλη μου τη ζωή για τον Θεό. Θέλω να κάνω οικογένεια και να ζήσω τη δική μου ζωή. Ας ελπίσουμε ότι ο Θεός δεν θα με εξετάσει εξονυχιστικά και δεν θα με καταδικάσει». Αν κρύβεις όλα αυτά τα πράγματα από τον Θεό —δηλαδή, τις προθέσεις, τους σκοπούς, τα σχέδια και τους στόχους ζωής που τρέφεις βαθιά μέσα στην καρδιά σου— και αν κρύβεις τις απόψεις σου για πολλά πράγματα και τις πεποιθήσεις σου σχετικά με την πίστη στον Θεό, τότε θα βρεις τον μπελά σου. Αν κρύψεις αυτά τα ασήμαντα πράγματα και δεν αναζητήσεις την αλήθεια για να τα επιλύσεις, αυτό δείχνει πως δεν αγαπάς την αλήθεια και πως σου είναι δύσκολο να αποδεχθείς και να αποκτήσεις την αλήθεια. Μπορείς να κρύψεις πράγματα από τους άλλους ανθρώπους, αλλά όχι από τον Θεό. Αν δεν μπορείς καν να δείξεις εμπιστοσύνη στον Θεό, γιατί πιστεύεις σ’ Εκείνον; Αν έχεις κάποια μυστικά και, επειδή τρέμεις στην ιδέα ότι οι άνθρωποι θα σε περιφρονήσουν αν τα μοιραστείς, δεν έχεις το θάρρος να ανοίξεις το στόμα σου, τότε μπορείς να ανοιχτείς στον Θεό με αγνό, απλό τρόπο. Θα πρέπει να προσευχηθείς στον Θεό —να Του εξομολογηθείς τις ελεεινές προθέσεις που τρέφεις στην πίστη σου σ’ Εκείνον, τα πράγματα που έχεις κάνει για χάρη του μέλλοντος και του πεπρωμένου σου, και τους τρόπους με τους οποίους έχεις πασχίσει για φήμη και κέρδος, και να Του ανοιχτείς γι’ αυτά τα πράγματα· μην Του τα κρύβεις. Δεν έχει σημασία σε πόσους ανθρώπους έχεις κλείσει την καρδιά σου· μην την κλείνεις στον Θεό. Πρέπει να ανοίξεις την καρδιά σου σ’ Αυτόν. Αυτός είναι ο ελάχιστος βαθμός ειλικρίνειας που πρέπει να διαθέτουν όσοι πιστεύουν στον Θεό. Αν η καρδιά σου είναι ανοικτή στον Θεό, όχι κλειστή, και μπορείς να αποδεχθείς την εξονυχιστική εξέτασή Του, πώς θα σε δει Αυτός; Παρόλο που μπορεί να μην ανοίγεσαι στους άλλους, αν μπορείς να ανοιχτείς στον Θεό, Εκείνος θα δει ότι είσαι έντιμος και ότι έχεις μια ειλικρινή καρδιά. Η ειλικρινής καρδιά σου είναι ανοιχτή στην εξονυχιστική εξέτασή Του και στα μάτια Του είναι πολύτιμη —σ’ αυτήν την περίπτωση, ο Θεός σίγουρα θα έχει έργο να κάνει πάνω σου. Για παράδειγμα, αν έχεις κάνει κάποια δόλια πράξη ενάντια στον Θεό, Αυτός θα σε πειθαρχήσει. Τότε θα πρέπει να αποδεχθείς την πειθαρχία Του και να μετανοήσεις και να εξομολογηθείς γρήγορα σε Εκείνον. Αναγνώρισε τα λάθη σου, αναγνώρισε την επαναστατικότητα και τη διαφθορά σου, αποδέξου την παίδευση και την κρίση του Θεού και γνώρισε τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου. Ασκήσου σύμφωνα με τα λόγια Του και μετανόησε ειλικρινά. Αυτό θα είναι απόδειξη του ότι πιστεύεις αληθινά στον Θεό και έχεις ειλικρινή πίστη.

Για να κάνεις πράξη το να είσαι ένας έντιμος άνθρωπος, πρέπει πρώτα να μάθεις να ανοίγεις την καρδιά σου στον Θεό και να Του λες ειλικρινή λόγια όταν προσεύχεσαι κάθε μέρα. Για παράδειγμα, σήμερα λες ένα ψέμα που δεν το προσέχει κανείς, αλλά δεν έχεις το θάρρος να ανοιχτείς σε όλους γι’ αυτό —αν μη τι άλλο, θα πρέπει να φέρεις αμέσως τα λάθη, τα ψέματα και τις αναλήθειες που έχεις εξετάσει και ανακαλύψει ενώπιον του Θεού για να τα αναλογιστείς, λέγοντας: «Θεέ μου, είπα πάλι ψέματα για να προστατεύσω τα δικά μου συμφέροντα. Αυτό ήταν λάθος. Σε παρακαλώ, πειθάρχησέ με αν ξαναπώ ψέματα». Ο Θεός αποδέχεται μια τέτοια στάση και θα τη θυμάται. Το να διορθώσεις αυτήν τη δόλια διεφθαρμένη διάθεση του να λες ψέματα μπορεί να απαιτήσει να καταβάλεις επίπονη προσπάθεια, αλλά μην ανησυχείς. Εφόσον ο Θεός είναι μαζί σου, θα σε καθοδηγήσει και θα σε βοηθήσει να ξεπεράσεις το ένα εμπόδιο μετά το άλλο, δίνοντάς σου το θάρρος να περάσεις από το να μην αναγνωρίζεις ποτέ τα ψέματά σου στο να τα αναγνωρίζεις και να μπορείς να ανοιχτείς και να φανερώσεις όσα έχεις μέσα σου, όχι μόνο αναγνωρίζοντας τα ψέματά σου, αλλά όντας ικανός να ανοιχτείς και να φανερώσεις τους λόγους για τους οποίους λες ψέματα, καθώς και ποιες είναι οι προθέσεις και οι στόχοι σου όταν λες ψέματα. Όταν έχεις το θάρρος να ξεπεράσεις αυτό το εμπόδιο, να απελευθερωθείς από το κλουβί στο οποίο σε έχει βάλει ο Σατανάς και από τον έλεγχο που ασκεί πάνω σου, και να φτάσεις σταδιακά σε ένα σημείο όπου δεν λες ψέματα, θα αρχίσεις σταδιακά να ζεις στο φως, με την καθοδήγηση και την ευλογία του Θεού. Όταν ξεπεράσεις το εμπόδιο του να περιορίζεσαι από τη σάρκα και δεν δεσμεύεσαι πλέον από αισθήματα, περηφάνια, θέση ή προσωπικά συμφέροντα, και μπορείς να υποταχθείς στην αλήθεια, να ανοιχτείς, να φανερώσεις όσα κρύβεις μέσα σου, να κάνεις μια δημόσια παραδοχή και να απαλλαγείς από ενδοιασμούς, θα είσαι απελευθερωμένος και ελεύθερος. Όταν ζεις μ’ αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο θα σε συμπαθούν οι άνθρωποι, αλλά θα σε συμπαθεί και ο Θεός. Παρόλο που μερικές φορές μπορεί να κάνεις ακόμα λάθη ή να παραβιάζεις τις αρχές, μερικές φορές μπορεί να λες ακόμα ψέματα ή να φοράς ένα προσωπείο, και μερικές φορές μπορεί να μιλάς και να ενεργείς με προσωπικές προθέσεις, ιδιοτελείς επιθυμίες ή εγωιστικές και ποταπές σκέψεις και συμπεριφορές, θα μπορείς να αποδεχθείς την εξονυχιστική εξέταση του Θεού, να φανερώσεις τις προθέσεις σου, την πραγματική σου κατάσταση και τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου ενώπιόν Του, και να αναζητήσεις την αλήθεια από Εκείνον. Όταν κατανοήσεις την αλήθεια, θα έχεις ένα μονοπάτι άσκησης. Όταν το μονοπάτι άσκησης που ακολουθείς είναι ορθό και κινείσαι στη σωστή κατεύθυνση, το μέλλον σου θα είναι όμορφο και φωτεινό. Με αυτόν τον τρόπο, θα ζεις με γαλήνη στην καρδιά σου, το πνεύμα σου θα θρέφεται και θα αισθάνεσαι ολοκλήρωση και ευχαρίστηση. Εάν δεν μπορείς να απαλλαγείς από τους περιορισμούς της σάρκας, εάν περιορίζεσαι συνεχώς από συναισθήματα, προσωπικά συμφέροντα και φιλοσοφίες του Σατανά, αν μονίμως μιλάς και ενεργείς με μυστικοπαθή τρόπο και κρύβεσαι μονίμως στις σκιές, τότε ζεις κάτω από τη δύναμη του Σατανά. Όμως αν κατανοήσεις την αλήθεια, είσαι σε θέση να απαλλαχθείς από τους περιορισμούς της σάρκας και κάνεις πράξη την αλήθεια, σταδιακά θα καταφέρεις να αποκτήσεις ανθρώπινη ομοιότητα. Θα είσαι ανοιχτός και ευθύς στα λόγια και στις πράξεις σου και θα μπορείς να φανερώνεις τις απόψεις σου, τις ιδέες σου και τα λάθη που έχεις κάνει, επιτρέποντας σε όλους να τα βλέπουν ξεκάθαρα. Τελικά, οι άλλοι θα σε αναγνωρίζουν ως ένα άτομο με διαφάνεια. Τι είναι ένα άτομο με διαφάνεια; Είναι κάποιος που μιλάει με εξαιρετική ειλικρίνεια, που όλοι πιστεύουν πως τα λόγια του είναι αληθινά. Ακόμη κι αν αυτό το άτομο πει ένα ψέμα ακούσια ή πει κάτι λάθος, ο κόσμος μπορεί να το συγχωρέσει, γνωρίζοντας πως δεν ήταν σκόπιμο. Αν ένα τέτοιο άτομο συνειδητοποιήσει ότι είπε ψέματα ή είπε κάτι λάθος, ζητάει συγγνώμη και διορθώνει τη συμπεριφορά του. Αυτό είναι ένα άτομο με διαφάνεια. Ένα τέτοιο άτομο το συμπαθούν και το εμπιστεύονται όλοι. Θα πρέπει να φτάσεις σε αυτό το επίπεδο για να αποκτήσεις την εμπιστοσύνη του Θεού και των άλλων. Αυτό δεν είναι κάτι απλό∙ είναι το υψηλότερο επίπεδο αξιοπρέπειας που μπορεί να διαθέτει κάποιος. Ένα τέτοιο άτομο διαθέτει αυτοσεβασμό. Αν δεν μπορείς να κερδίσεις την εμπιστοσύνη των άλλων, πώς περιμένεις να κερδίσεις την εμπιστοσύνη του Θεού; Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν ατιμωτικές ζωές, λέγοντας διαρκώς ψέματα και ενεργώντας επιπόλαια και χωρίς το παραμικρό αίσθημα ευθύνης. Δεν αποδέχονται να κλαδευτούν, καταφεύγοντας πάντα σε απατηλά επιχειρήματα. Όποιος τους συναντά νιώθει ένα αίσθημα αντιπάθειας γι’ αυτούς· είναι πολύ ξεδιάντροποι στον τρόπο ζωής τους. Μπορούν τέτοια άτομα να αποκαλούνται άνθρωποι; Οι άνθρωποι που προκαλούν μια αίσθηση αποστροφής στους άλλους και που θεωρούνται αναξιόπιστοι έχουν χάσει εντελώς την ανθρώπινη φύση τους. Αν δεν μπορούν να τους εμπιστευτούν οι άλλοι, θα μπορούσε άραγε ο Θεός; Αν οι άλλοι τους αντιπαθούν, θα μπορούσε ο Θεός να τους συμπαθήσει; Ο Θεός δεν συμπαθεί τέτοιους ανθρώπους και τους αποστρέφεται· θα αποκλειστούν οπωσδήποτε. Στη διαγωγή σου, πρέπει να είσαι ειλικρινής και να τηρείς τις δεσμεύσεις σου. Είτε κάνεις κάτι για τους άλλους είτε για τον Θεό, πρέπει να κρατάς τον λόγο σου, να είσαι σε θέση να κερδίσεις την εμπιστοσύνη των ανθρώπων και να ικανοποιήσεις και να κάνεις τον Θεό να νιώθει σιγουριά. Αυτό θα σε κάνει έναν σχετικά έντιμο άνθρωπο. Αν είσαι αξιόπιστος στις πράξεις σου, όχι μόνο θα σε συμπαθούν οι άλλοι, αλλά σίγουρα θα σε συμπαθήσει και ο Θεός. Αν είσαι ένας έντιμος άνθρωπος, ο Θεός θα σε συμπαθήσει και θα ζεις με αξιοπρέπεια. Επομένως, το να είναι κανείς έντιμος άνθρωπος θα πρέπει να είναι η αφετηρία της διαγωγής του.

Ποιος είναι ο πιο σημαντικός τρόπος άσκησης για να είσαι έντιμος άνθρωπος; Είναι ότι πρέπει να ανοίγεις την καρδιά σου στον Θεό. Αλλά τι σημαίνει να ανοίγεις την καρδιά σου; Σημαίνει ότι θα πρέπει να λες στον Θεό τι σκέφτεσαι, τι προθέσεις έχεις και από τι κυβερνάσαι, και έπειτα να αναζητάς την αλήθεια από Εκείνον. Ανεξάρτητα από το τι λες, ο Θεός στην πραγματικότητα βλέπει τα πάντα με εξαιρετική σαφήνεια. Αν μπορείς να μιλήσεις στον Θεό από καρδιάς, να ανοιχτείς σ’ Αυτόν και να Του δηλώσεις ξεκάθαρα ακόμα και τα πράγματα που κρύβεις από τους άλλους, χωρίς να κρύβεις τίποτα, και να εκφράσεις τις σκέψεις σου όπως είναι, χωρίς καμία πρόθεση, τότε αυτό σημαίνει ότι ανοίγεις την καρδιά σου. Αν μερικές φορές πληγώνεις ή προσβάλλεις τους άλλους μιλώντας ειλικρινά, θα έλεγε άραγε κανείς: «Μιλάς με υπερβολική ειλικρίνεια κι αυτό με πονάει πάρα πολύ —δεν μπορώ να αποδεχθώ την ειλικρίνειά σου»; Όχι, δεν θα το έλεγε. Ακόμη κι αν περιστασιακά πεις κάτι που όντως πληγώνει τους άλλους, αν μπορείς να ανοιχτείς και να τους ζητήσεις συγγνώμη, αναγνωρίζοντας ότι τα λόγια σου στερούνταν σοφίας και ότι δεν έδειξες κατανόηση για την αδυναμία τους, και εκείνοι δουν ότι δεν έχεις κακή πρόθεση, ότι είσαι ένας έντιμος άνθρωπος που απλώς επικοινωνεί με άκομψο και ευθύ τρόπο, τότε δεν θα σου κρατήσουν κακία και βαθιά μέσα τους θα σε συμπαθήσουν. Δεν θα πάψουν, τότε, να υπάρχουν εμπόδια μεταξύ σας; Αν δεν υπάρχουν εμπόδια, δεν θα προκύψουν συγκρούσεις και το πρόβλημα μπορεί να επιλυθεί γρήγορα, ενώ ένας τέτοιος τρόπος ζωής είναι πολύ χαλαρός και απελευθερωτικός. Αυτό είναι και το νόημα του «μόνο αν είσαι έντιμος άνθρωπος, μπορείς να είσαι ευτυχισμένος». Το πιο σημαντικό στο να είσαι έντιμος άνθρωπος είναι ότι πρέπει πρώτα να ανοίξεις την καρδιά σου στον Θεό και έπειτα να μάθεις να ανοίγεσαι στους άλλους. Να μιλάς ειλικρινά, αυθεντικά και από καρδιάς. Να είσαι ένας άνθρωπος με αξιοπρέπεια, ακεραιότητα και χαρακτήρα· μη μιλάς με κούφια ρητορική ή με αναλήθειες, και μη μιλάς με προσποίηση ή εξαπάτηση. Επιπλέον, υπάρχει μια άλλη πτυχή άσκησης για να είναι κανείς έντιμος άνθρωπος, η οποία είναι ότι πρέπει να έχεις μια ειλικρινή στάση όταν κάνεις το καθήκον σου και να το κάνεις με ειλικρινή καρδιά. Αν μη τι άλλο, πρέπει να ενεργείς με βάση τη συνείδησή σου· πρέπει να αγωνίζεσαι για τις αλήθεια-αρχές και να αγωνίζεσαι για τις απαιτήσεις του Θεού. Δεν είναι ότι μπορείς απλώς να πεις κάτι κι αυτό είναι όλο· το να υιοθετείς απλώς μια ορισμένη στάση δεν σημαίνει ότι κάνεις πράξη την αλήθεια. Πού βρίσκεται η πραγματικότητα του να είναι κανείς έντιμος άνθρωπος σ’ αυτό; Δεν γίνεται να μην έχεις πραγματικότητα και απλώς να φωνάζεις συνθήματα. Ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τους ανθρώπους· παρατηρεί όχι μόνο τις καρδιές τους, αλλά και τις συμπεριφορές, τις εκδηλώσεις και τους τρόπους άσκησής τους. Αν ισχυρίζεσαι ότι πρόκειται να γίνεις έντιμος άνθρωπος, αλλά όταν συμβαίνει κάτι, εξακολουθείς να μπορείς να πεις ψέματα και να εξαπατήσεις, είναι αυτή η εκδήλωση ενός έντιμου ανθρώπου; Όχι· αυτό σημαίνει ότι λες ένα πράγμα αλλά σκέφτεσαι κάτι άλλο. Λες ένα πράγμα και στην πραγματικότητα κάνεις κάτι άλλο, χρησιμοποιώντας πάντα παχιά λόγια για να κοροϊδεύεις τους άλλους και προσποιούμενος τον ευσεβή. Είσαι ακριβώς όπως οι Φαρισαίοι, οι οποίοι μπορούσαν να απαγγείλουν τις Γραφές απ’ έξω κι ανακατωτά ενώ τις εξηγούσαν στους ανθρώπους, αλλά δεν ασκούνταν σύμφωνα με τις Γραφές όταν συνέβαινε κάτι —ενέδιδαν μονίμως στα οφέλη της θέσης και ήταν τελείως απρόθυμοι να εγκαταλείψουν τη φήμη, το κέρδος και τη θέση τους. Οι Φαρισαίοι ήταν τέτοιου είδους υποκριτές. Το μονοπάτι στο οποίο βάδιζαν δεν ήταν σωστό, δεν ήταν το σωστό μονοπάτι, και ο Θεός απεχθάνεται το είδος τους. Μπορούν τέτοια άτομα να γίνουν άξια εμπιστοσύνης από τους άλλους; (Όχι.) Εσείς ξέρετε πόσο σας εμπιστεύεται ο Θεός τώρα; Έχετε κερδίσει την εμπιστοσύνη του Θεού; (Όχι.) Έχετε κερδίσει την εμπιστοσύνη των άλλων ανθρώπων; (Όχι.) Αν δεν έχετε κερδίσει την εμπιστοσύνη του Θεού και των άλλων ανθρώπων, ζείτε με αξιοπρέπεια; (Όχι.) Τι αξιολύπητος τρόπος να ζει κανείς! Η πιο βαθιά θλίψη που μπορεί να νιώσει ένας άνθρωπος είναι να ζει χωρίς αξιοπρέπεια και να αδυνατεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη των άλλων ανθρώπων και του Θεού. Αν κάποιος σε ρωτήσει: «Τι πιστεύουν οι άλλοι για σένα; Μπορούν να σ’ εμπιστευτούν; Αν σου αναθέσουν μια εργασία, πιστεύουν ότι θα την κάνεις καλά;», ίσως αισθανθείς ότι κανείς δεν σου δείχνει αυτό το επίπεδο εμπιστοσύνης. Αν πιστεύεις ότι διαθέτεις ειλικρινή καρδιά κι όμως οι άλλοι δεν σε εμπιστεύονται, αυτό δείχνει ότι η ειλικρίνειά σου ακόμη δεν είναι ούτε αρκετή ούτε αγνή. Αν οι άλλοι δεν βλέπουν την ειλικρίνειά σου, μπορεί να χτιστεί εμπιστοσύνη; Δεν αρκεί απλώς να πιστεύεις στην ίδια σου την ειλικρίνεια. Θα πρέπει να κάνεις πράξη και να επιδεικνύεις την ειλικρίνειά σου για να τη διαπιστώσουν και οι άλλοι. Αν κανείς δεν σ’ εμπιστεύεται, τότε σίγουρα δεν είσαι έντιμος άνθρωπος. Αν σκεφτείς πως οι άλλοι διακρίνουν την έλλειψη ειλικρίνειάς σου και ο Θεός εξετάζει σχολαστικά τα πιο μύχια βάθη της καρδιάς των ανθρώπων με εκατό ή χίλιες φορές μεγαλύτερη διαύγεια από οποιονδήποτε άνθρωπο, πιστεύεις πραγματικά ότι θα σ’ εμπιστευτεί Εκείνος; Αν διαπιστώνεις ότι νιώθεις αδικημένος από τον Θεό επειδή δεν σε εμπιστεύεται, θα πρέπει να κάνεις αυτοκριτική και να αξιολογήσεις τον βαθμό και το βάθος της ειλικρίνειάς σου. Να σκεφτείς αυτό: «Ο Θεός εξετάζει σχολαστικά την καρδιά των ανθρώπων ως τα μύχια της και ξέρει τι σκέφτομαι. Αν έπρεπε να αξιολογήσω τον εαυτό μου σύμφωνα με τη συμπεριφορά μου, δεν θα μου έδινα υψηλή βαθμολογία. Είναι φυσιολογικό να μη μ’ εμπιστεύεται ο Θεός». Αν δεν έχεις κερδίσει την εμπιστοσύνη του Θεού ή των άλλων ανθρώπων, ποιες ενέργειες θα πρέπει να κάνεις; Θα πρέπει να εισέλθεις στην αλήθεια του να είσαι ένας έντιμος άνθρωπος, όσες προκλήσεις κι αν περιλαμβάνει αυτό. Αν δεν μπορείς να το κάνεις, δεν θα μπορείς να κερδίσεις τη σωτηρία.

Ο Θεός απαιτεί από τους ανθρώπους να είναι ειλικρινείς, και αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό. Τι θα πρέπει να κάνεις αν βιώσεις πολλές αποτυχίες στην πορεία της άσκησής σου στο να είσαι ένας έντιμος άνθρωπος και δυσκολευτείς υπερβολικά; Θα πρέπει να γίνεις αρνητικός και να κάνεις πίσω, εγκαταλείποντας την άσκηση της αλήθειας; Αυτό αποκαλύπτει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο το αν ένας άνθρωπος αγαπά την αλήθεια ή όχι. Αφού ασκηθούν στο να είναι έντιμοι άνθρωποι για ένα ορισμένο διάστημα, κάποια άτομα σκέφτονται: «Το να είναι κανείς έντιμος άνθρωπος είναι πολύ δύσκολο. Πληγώνει τη ματαιοδοξία, την περηφάνια και τη φήμη μου —πραγματικά δεν το αντέχω!» Ως αποτέλεσμα αυτού, δεν θέλουν πλέον να είναι έντιμοι. Στην πραγματικότητα, εδώ ακριβώς έγκειται η δυσκολία του να είναι κανείς έντιμος άνθρωπος, και τα περισσότερα άτομα αποτυγχάνουν και κολλούν σ’ αυτό το σημείο. Επομένως, τι απαιτείται για να ασκηθεί κανείς στο να είναι έντιμος άνθρωπος; Τι είδους άνθρωπος είναι σε θέση να κάνει πράξη την αλήθεια; Πρώτον, πρέπει κανείς να αγαπά την αλήθεια. Πρέπει να είναι ένας άνθρωπος που αγαπά την αλήθεια —αυτό είναι σίγουρο. Κάποιοι άνθρωποι πετυχαίνουν πραγματικά αποτελέσματα μετά από αρκετά χρόνια άσκησης στο να είναι έντιμοι άνθρωποι. Τα ψέματα και η απάτη τους μειώνονται σταδιακά, και πράγματι γίνονται κατά βάση έντιμοι άνθρωποι. Μήπως κατά τη διάρκεια της εμπειρίας της άσκησής τους στο να είναι έντιμοι άνθρωποι δεν αντιμετώπισαν δυσκολίες ή δεν υπέφεραν στην πορεία; Σίγουρα έχουν υπομείνει πολλά βάσανα. Ωστόσο, επειδή αγαπούν την αλήθεια, είναι σε θέση να υποφέρουν για χάρη της άσκησής της, είναι σε θέση να επαναστατήσουν ενάντια στη σάρκα και να επιμείνουν στο να μιλούν ειλικρινά και να κάνουν πραγματικά πράγματα, είναι σε θέση να είναι έντιμοι άνθρωποι και έχουν τελικά κερδίσει την ευλογία του Θεού. Για να είναι κάποιος έντιμος άνθρωπος, θα πρέπει να αγαπάει την αλήθεια και να διαθέτει μια καρδιά που υποτάσσεται στον Θεό. Αυτά τα δύο πράγματα είναι καίριας σημασίας. Όλοι όσοι αγαπούν την αλήθεια έχουν καρδιά που αγαπά τον Θεό. Και για όσους αγαπούν τον Θεό είναι πολύ εύκολο να κάνουν πράξη την αλήθεια και μπορούν να αντέξουν κάθε βάσανο για να ικανοποιήσουν τον Θεό. Αν κάποιος έχει καρδιά που αγαπά τον Θεό, όταν αντιμετωπίσει ταπείνωση ή αναποδιές και αποτυχίες ενώ κάνει πράξη την αλήθεια, θα καταφέρει να αντέξει την ταπείνωση και τα βάσανα για να ικανοποιήσει τον Θεό, αρκεί ο Θεός να ευχαριστιέται. Επομένως, καταφέρνει να κάνει πράξη την αλήθεια. Φυσικά, είναι πάντα δύσκολο ως ένα βαθμό να κάνεις πράξη οποιαδήποτε πτυχή της αλήθειας, ιδίως το να είσαι έντιμος άνθρωπος, το οποίο είναι ακόμη πιο δύσκολο. Η μεγαλύτερη δυσκολία είναι το εμπόδιο των διεφθαρμένων διαθέσεων του ανθρώπου. Όλοι οι άνθρωποι έχουν διεφθαρμένες διαθέσεις και ζουν βάσει σατανικών φιλοσοφιών. Ας δούμε, για παράδειγμα, τα ρητά «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω» ή «Κανένα μεγάλο επίτευγμα δεν ολοκληρώνεται χωρίς να πεις ψέματα». Αυτά είναι σατανικές φιλοσοφίες και αποκαλύπτουν διεφθαρμένες διαθέσεις. Οι άνθρωποι πρέπει να λένε ψέματα για να καταφέρουν πράγματα, να εξασφαλίσουν προσωπικά οφέλη και να πετύχουν τους στόχους τους. Όταν κάποιος διαθέτει αυτό το είδος διεφθαρμένης διάθεσης, δεν είναι όντως εύκολο να είναι έντιμος άνθρωπος. Θα πρέπει να προσευχηθεί στον Θεό και να βασιστεί σε Αυτόν, να κάνει συχνά αυτοκριτική και να γνωρίσει τον εαυτό του. Τότε μόνο μπορεί κανείς να επαναστατήσει σταδιακά ενάντια στη σάρκα, να παρατήσει τα προσωπικά του συμφέροντα και να εγκαταλείψει τη ματαιοδοξία και την περηφάνια του. Επιπλέον, θα πρέπει να είναι σε θέση να υπομείνει κάθε είδους συκοφαντίες και επικρίσεις πριν καταφέρει να γίνει έντιμος άνθρωπος, να λέει την αλήθεια και να αποφεύγει τα ψέματα. Κατά την περίοδο της άσκησής σου στο να είσαι έντιμος άνθρωπος, είναι αναπόφευκτο ότι πολλές φορές θα αποτύχεις και ότι θα υπάρξουν στιγμές που θα αποκαλύψεις διαφθορά, στιγμές που δεν θα πεις αυτό που πραγματικά σκέφτεσαι ή στιγμές που θα φορέσεις ένα προσωπείο και θα επιδοθείς σε απάτη. Όμως ό,τι κι αν σου συμβεί, αν θες να λες την αλήθεια και να είσαι έντιμος άνθρωπος, θα πρέπει να μπορείς να εγκαταλείψεις την περηφάνια και τη ματαιοδοξία σου. Όταν δεν κατανοείς κάτι, πες ότι δεν το κατανοείς. Όταν δεν είσαι σίγουρος για κάτι, πες ότι δεν είσαι σίγουρος. Μη φοβάσαι μήπως οι άλλοι σε περιφρονήσουν ή δεν σε έχουν σε υπόληψη. Μιλώντας σταθερά μέσα από την καρδιά σου και μιλώντας ειλικρινά μ’ αυτόν τον τρόπο, θα βρεις χαρά, γαλήνη και μια αίσθηση ελευθερίας και απελευθέρωσης βαθιά μέσα σου, ενώ η ματαιοδοξία και η περηφάνια δεν θα σε περιορίζουν πια. Με όποιους κι αν αλληλεπιδράς, αν μπορείς να ανοίγεσαι με άδολο τρόπο για όσα σκέφτεσαι πραγματικά και να μοιράζεσαι όσα έχεις στην καρδιά σου με τους άλλους, και σε καμία περίπτωση δεν υποκρίνεσαι ότι γνωρίζεις πράγματα που δεν ξέρεις, αυτό είναι μια ειλικρινής στάση. Μερικές φορές, οι άνθρωποι μπορεί να σε περιφρονήσουν και να σε πουν βλάκα επειδή λες πάντα την αλήθεια. Τι θα πρέπει να κάνεις σ’ αυτήν την περίπτωση; Θα πρέπει να πεις: «Ακόμη κι αν με λένε βλάκα, εγώ θα επιλέξω και πάλι να είμαι έντιμος άνθρωπος και όχι δόλιος. Θα μιλάω ειλικρινά και σύμφωνα με τα γεγονότα. Παρότι είμαι ένας βρομερός, διεφθαρμένος κι ανάξιος άνθρωπος μπροστά στον Θεό, εγώ θα λέω την αλήθεια χωρίς υποκρισία ή μεταμφιέσεις». Αν μιλάς με αυτόν τον τρόπο, η καρδιά σου θα είναι ήρεμη και γαλήνια. Για να είσαι έντιμος άνθρωπος, θα πρέπει να εγκαταλείψεις τη ματαιοδοξία και την περηφάνια σου, και για να λες την αλήθεια και να μιλάς από καρδιάς, δεν θα πρέπει να φοβάσαι μην τυχόν σε χλευάσουν και σε περιφρονήσουν οι άλλοι. Ακόμη κι αν οι άλλοι σε θεωρούν κορόιδο, δεν θα πρέπει να προβάλλεις επιχειρήματα ούτε να υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου. Αν μπορείς να κάνεις πράξη την αλήθεια μ’ αυτόν τον τρόπο, μπορείς να γίνεις ένας έντιμος άνθρωπος. Αν δεν μπορείς να εγκαταλείψεις τις προτιμήσεις της σάρκας και τη ματαιοδοξία και την περηφάνια, αν αναζητάς συνεχώς την έγκριση των άλλων, αν προσποιείσαι πως γνωρίζεις πράγματα που δεν τα ξέρεις και ζεις πάντοτε για χάρη της ματαιοδοξίας και της περηφάνιας, τότε δεν μπορείς να γίνεις έντιμος άνθρωπος. Αυτό είναι μια πραγματική δυσκολία. Αν η καρδιά σου περιορίζεται πάντα από τη ματαιοδοξία και την περηφάνια, είναι πιθανό να λες ψέματα και να κρύβεσαι πίσω από προσωπεία. Επιπλέον, όταν οι άλλοι σε υποτιμούν ή εκθέτουν την αλήθεια για σένα, θα δυσκολεύεσαι να το αποδεχθείς και θα νιώθεις ότι έχεις υποστεί μεγάλη ντροπή. Το πρόσωπό σου θα κοκκινίζει, η καρδιά σου θα χτυπά γρήγορα και θα αισθάνεσαι ταραχή και αμηχανία. Για να λύσεις αυτό το πρόβλημα, θα πρέπει να πονέσεις και να εξευγενιστείς λίγο ακόμη. Θα πρέπει να κατανοήσεις πού έγκειται η ρίζα του προβλήματος και, αφού καταλάβεις αυτά τα ζητήματα, θα μπορείς να ανακουφιστείς λίγο από τον πόνο σου. Όταν κατανοήσεις πλήρως αυτές τις διεφθαρμένες διαθέσεις και μπορέσεις να αποτινάξεις τη ματαιοδοξία και την περηφάνια σου, θα σου είναι πολύ πιο εύκολο να γίνεις έντιμος άνθρωπος. Δεν θα σε πειράζει αν οι άλλοι σε κοροϊδεύουν όταν λες την αλήθεια και μιλάς από καρδιάς. Κι όπως κι αν σε κρίνουν ή σου φέρονται οι άλλοι, θα μπορείς να το αντέξεις και να απαντάς σωστά. Τότε θα έχεις απαλλαγεί από τα βάσανα και η καρδιά σου θα είναι πάντα γαλήνια και χαρούμενη. Θα έχεις κατακτήσει την ελευθερία και την απελευθέρωση. Με αυτόν τον τρόπο, θα απαλλαγείς από τη διαφθορά και θα βιώνεις την ανθρώπινη ομοιότητα.

Στην καθημερινότητά τους, οι άνθρωποι λένε συχνά ανούσια πράγματα, ψέματα, πράγματα που φανερώνουν αμάθεια, που είναι ανόητα και αμυντικά. Τα περισσότερα από αυτά τα πράγματα λέγονται λόγω ματαιοδοξίας και περηφάνιας, για να ικανοποιήσουν το εγώ τους. Το να λέει κανείς τέτοια ψέματα αποτελεί αποκάλυψη διεφθαρμένων διαθέσεων. Αν διορθώσεις αυτά τα διεφθαρμένα στοιχεία, η καρδιά σου θα εξαγνιστεί και σταδιακά θα γίνεις πιο αγνός και πιο ειλικρινής. Στην πραγματικότητα, όλοι οι άνθρωποι ξέρουν γιατί λένε ψέματα. Όλο αυτό γίνεται για χάρη του προσωπικού κέρδους, για τη ματαιοδοξία και την υπερηφάνεια, και για τη φήμη και τη θέση. Έτσι, προσπαθούν να ανταγωνιστούν τους άλλους και να παρουσιαστούν ως κάτι που δεν είναι. Όμως τα ψέματά τους αποκαλύπτονται και φανερώνονται στο τέλος από τους άλλους κι έτσι καταλήγουν να ρεζιλεύονται, να χάνουν την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητά τους. Όλα αυτά προκαλούνται από τα πολλά ψέματα. Τα ψέματά σου είναι υπερβολικά πολλά. Κάθε λέξη που λες είναι νοθευμένη και ψευδής. Ούτε μια λέξη δεν μπορεί να θεωρηθεί αληθινή ή έντιμη. Παρότι όταν λες ψέματα νιώθεις ότι αποφεύγεις το να γίνεις ρεζίλι, βαθιά μέσα σου νιώθεις ντροπιασμένος. Η συνείδησή σου σε επιπλήττει και μέσα σου νιώθεις περιφρόνηση και απαξίωση για τον εαυτό σου, και σκέφτεσαι: «Γιατί ζω μια τόσο αξιολύπητη ζωή; Τόσο δύσκολο είναι να λες την αλήθεια; Θα πρέπει να καταφεύγω στα ψέματα για χάρη της περηφάνιας μου; Γιατί είναι τόσο εξαντλητική η ζωή μου;» Δεν χρειάζεται να ζεις μια τόσο εξαντλητική ζωή. Αν μπορείς να κάνεις πράξη το να είσαι ένας έντιμος άνθρωπος, θα μπορείς να ζεις μια χαλαρή, ελεύθερη κι απελευθερωμένη ζωή. Ωστόσο, εσύ έχεις επιλέξει το μονοπάτι της διατήρησης της υπερηφάνειας και της ματαιοδοξίας σου λέγοντας ψέματα. Κατά συνέπεια, ζεις μια εξαντλητική και δυστυχισμένη ζωή. Όλο αυτό το προκαλείς εσύ ο ίδιος στον εαυτό σου. Μπορεί κανείς να διατηρεί την υπερηφάνειά του λέγοντας ψέματα, αλλά τι είναι αυτή η υπερηφάνεια; Είναι απλώς ένα κούφιο πράγμα και είναι εντελώς άχρηστο. Το να λέει κανείς ψέματα σημαίνει ότι προδίδει την ακεραιότητα και την αξιοπρέπειά του. Κάνει τους ανθρώπους να χάνουν την ακεραιότητά τους και να χάνουν την αξιοπρέπειά τους. Ο Θεός το βρίσκει αυτό δυσάρεστο και απεχθές. Αξίζει τον κόπο όλο αυτό; Όχι. Είναι το σωστό μονοπάτι; (Όχι, δεν είναι.) Οι άνθρωποι που λένε συχνά ψέματα ζουν σύμφωνα με τις σατανικές διαθέσεις τους. Ζουν υπό τη δύναμη του Σατανά. Δεν ζουν στο φως ούτε στην παρουσία του Θεού. Εσύ σκέφτεσαι συνεχώς πώς να πεις ψέματα κι αφού τα πεις, αναγκάζεσαι να σκεφτείς πώς θα τα καλύψεις. Και όταν δεν συγκαλύψεις το ψέμα αρκετά καλά, θα αποκαλυφθεί, και θα πρέπει να στύψεις το μυαλό σου για να σκαρώσεις κι άλλα ψέματα για να το μπαλώσεις. Δεν είναι κουραστικό να ζεις μ’ αυτόν τον τρόπο; Είναι υπερβολικά εξαντλητικό. Και αξίζει τον κόπο; Όχι, πραγματικά δεν αξίζει τον κόπο. Να στύβεις το μυαλό σου για να πεις ψέματα και μετά να τα καλύπτεις, κι όλα αυτά για την περηφάνια, τη ματαιοδοξία και τη θέση· μα τι νόημα έχουν όλα αυτά; Τελικά, στοχάζεσαι και λες μέσα σου: «Ποιο είναι το νόημα; Είναι πολύ εξαντλητικό να λες ψέματα και να πρέπει να τα καλύψεις. Το να φέρομαι με αυτόν τον τρόπο δεν θα έχει αποτέλεσμα. Θα ήταν πιο εύκολο να γινόμουν απλώς ένας έντιμος άνθρωπος». Θέλεις να γίνεις έντιμος άνθρωπος, αλλά δεν μπορείς να εγκαταλείψεις την περηφάνια, τη ματαιοδοξία και τα προσωπικά σου συμφέροντα. Μπορείς μόνο να καταφύγεις στο να λες ψέματα, χρησιμοποιώντας αναλήθειες για να διατηρήσεις αυτά τα πράγματα. Αν είσαι κάποιος που αγαπά την αλήθεια, θα είσαι σε θέση να υπομείνεις διάφορα είδη ταλαιπωρίας προκειμένου να κάνεις πράξη την αλήθεια. Ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι θα χάσεις τη φήμη και τη θέση σου, και ότι θα υπομείνεις την ταπείνωση και τον χλευασμό από τους άλλους, δεν θα σε πειράξει και θα σκέφτεσαι ότι εφόσον είσαι σε θέση να κάνεις πράξη την αλήθεια και να ικανοποιήσεις τον Θεό, αυτό είναι αρκετό. Όσοι αγαπούν την αλήθεια επιλέγουν να την κάνουν πράξη και να είναι ειλικρινείς άνθρωποι. Αυτό είναι το σωστό μονοπάτι και είναι ευλογημένο από τον Θεό. Αν ένας άνθρωπος δεν αγαπά την αλήθεια, τι επιλέγει; Επιλέγει να χρησιμοποιεί ψέματα για να διατηρήσει τη φήμη, τη θέση, την αξιοπρέπεια και μια επίφαση ακεραιότητας. Προτιμά να είναι δόλιος άνθρωπος και να τον αποστρέφεται και να τον απορρίπτει ο Θεός, παρά να κάνει πράξη την αλήθεια. Τέτοιοι άνθρωποι είναι εκείνοι που αποστρέφονται την αλήθεια και απορρίπτουν τον Θεό. Επιλέγουν τη δική τους φήμη και θέση· θέλουν να είναι δόλιοι άνθρωποι. Δεν νοιάζονται για το αν ο Θεός είναι ευχαριστημένος ή αν θα τους σώσει. Μπορούν ακόμα τέτοιοι άνθρωποι να σωθούν από τον Θεό; Σίγουρα όχι, επειδή έχουν επιλέξει το λάθος μονοπάτι. Μπορούν να ζουν μόνο λέγοντας ψέματα και εξαπατώντας· μπορούν να περνούν μόνο οδυνηρές μέρες λέγοντας ψέματα και συγκαλύπτοντάς τα και στύβοντας καθημερινά το μυαλό τους για να δικαιολογηθούν. Αν νομίζεις ότι τα ψέματα μπορούν να διατηρήσουν τη φήμη, τη θέση, τη ματαιοδοξία και την υπερηφάνεια που επιθυμείς, κάνεις απόλυτο λάθος. Στην πραγματικότητα, λέγοντας ψέματα, όχι μόνο δεν καταφέρνεις να διατηρήσεις τη ματαιοδοξία και την υπερηφάνειά σου, καθώς και την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητά σου, αλλά ακόμα χειρότερο είναι το ότι χάνεις την ευκαιρία να κάνεις πράξη την αλήθεια και να είσαι ειλικρινής άνθρωπος. Ακόμη κι αν καταφέρεις να διατηρήσεις τη φήμη, τη θέση, τη ματαιοδοξία και την υπερηφάνειά σου εκείνη τη στιγμή, έχεις απορρίψει την αλήθεια και έχεις προδώσει τον Θεό. Αυτό σημαίνει ότι έχεις χάσει εντελώς την ευκαιρία σου να σε σώσει Εκείνος και να σε οδηγήσει στην τελείωση, πράγμα που αποτελεί τη μεγαλύτερη απώλεια και κάτι που θα μετανιώνεις αιώνια. Όσοι είναι δόλιοι δεν θα το δουν ποτέ αυτό καθαρά.

Αυτήν τη στιγμή, έχετε ένα μονοπάτι για να είστε έντιμοι άνθρωποι; Πρέπει να εξετάζετε κάθε σας λέξη και πράξη στη ζωή σας· μόνο τότε μπορείτε να εντοπίσετε περισσότερα από τα ψέματα που λέτε και περισσότερη από τη δολιότητα στην οποία επιδίδεστε, και να γνωρίσετε τη δική σας δόλια διάθεση. Έπειτα πρέπει να κοιτάξετε πώς το κάνουν αυτό πράξη και το βιώνουν οι έντιμοι άνθρωποι, και να αντλήσετε κάποια εμπειρία και μαθήματα από αυτούς. Πρέπει επίσης να ασκείστε στο να αποδέχεστε την εξονυχιστική εξέταση του Θεού στα πάντα, καθώς και να προσέρχεστε συχνά ενώπιον του Θεού για να προσεύχεστε και να συναναστρέφεστε μαζί Του. Ας πούμε ότι μόλις είπες ένα ψέμα —αμέσως συνειδητοποιείς: «Κάποια από αυτά που μόλις είπα δεν ήταν ακριβή. Πρέπει αμέσως να το ομολογήσω αυτό και να διορθώσω τον εαυτό μου, και να τους ενημερώσω όλους ότι αυτό που μόλις είπα ήταν ψέμα». Διορθώνεις αμέσως τον εαυτό σου εκείνη τη στιγμή. Αν διορθώνεις πάντα τον εαυτό σου και ασκείσαι μ’ αυτόν τον τρόπο, θα σου γίνει συνήθεια· αν έπειτα πεις ξανά ένα ψέμα κάποια στιγμή χωρίς να διορθώσεις τον εαυτό σου, θα νιώσεις ανησυχία μέσα σου και ο Θεός θα σε βοηθήσει να παραμείνεις στον σωστό δρόμο. Έχοντας αυτού του είδους την άσκηση και εμπειρία για ένα διάστημα, θα αρχίσεις να λες λιγότερα ψέματα, θα υπάρχουν όλο και λιγότερες νοθείες στα λόγια και στις πράξεις σου, και θα σου είναι ολοένα και πιο εύκολο να ασκείσαι στο να είσαι ένας έντιμος άνθρωπος. Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα καθαρθείς. Τέτοιο είναι το μονοπάτι για να είναι κανείς έντιμος άνθρωπος. Πρέπει να αλλάζεις σταδιακά, λίγο λίγο. Όσο περισσότερο αλλάζεις, τόσο καλύτερος θα γίνεσαι· όσο περισσότερο αλλάζεις, τόσο περισσότερο θα είσαι σε θέση να λες ειλικρινή λόγια και θα πάψεις να λες ψέματα. Αυτή είναι η σωστή κατάσταση. Όλοι οι διεφθαρμένοι άνθρωποι μοιράζονται το ίδιο πρόβλημα: Όλοι τους ξέρουν από τη φύση τους πώς να λένε ψέματα και δυσκολεύονται να μοιραστούν τις πιο μύχιες σκέψεις τους ή να μιλήσουν ειλικρινά. Ακόμη κι αν θέλουν να πουν την αλήθεια, δεν μπορούν με τίποτα να τη βγάλουν από μέσα τους. Όλοι οι άνθρωποι πιστεύουν μέσα στην καρδιά τους ότι το να είναι κανείς ειλικρινής είναι ανόητο και δείχνει ότι δεν είναι ξύπνιος —πιστεύουν ότι μόνο οι ανόητοι μιλούν ανοιχτά και ότι, αν κάποιος λέει ό,τι έχει στο μυαλό του, είναι πολύ πιθανό να υποστεί απώλειες φανερώνοντας αυτά τα πράγματα σε όλους, και ότι οι άλλοι δεν θα θέλουν να έχουν επαφές μαζί τους, ότι όλοι περιφρονούν τέτοιους ανθρώπους. Θα περιφρονούσατε εσείς αυτού του είδους τον άνθρωπο; Είναι αυτή η άποψή σας; (Προτού πιστέψω στον Θεό, περιφρονούσα τέτοιους ανθρώπους, αλλά τώρα τους θαυμάζω και πιστεύω ότι είναι καλύτερο να ζει κανείς μια απλή, ειλικρινή ζωή. Ζώντας μ’ αυτόν τον τρόπο, δεν νιώθει κανείς τόσο μεγάλο βάρος στην καρδιά του. Διαφορετικά, αφού πεις ένα ψέμα σε κάποιον, πρέπει να το καλύψεις και καταλήγεις να σκάβεις έναν όλο και μεγαλύτερο λάκκο για τον εαυτό σου, και αργά ή γρήγορα το ψέμα αποκαλύπτεται.) Το να λέει κανείς ψέματα και να επιδίδεται σε απάτη είναι και τα δύο ηλίθιες συμπεριφορές. Είναι πολύ πιο έξυπνο να λέει κανείς απλώς την αλήθεια και να μιλάει από καρδιάς. Όλοι μπορούν να κατανοήσουν πλέον αυτό το ζήτημα. Αν εξακολουθείς να πιστεύεις ότι το να λες ψέματα και να επιδίδεσαι σε απάτη είναι ένδειξη επιπέδου και υπολογιστικής ικανότητας, τότε είσαι απίστευτα ηλίθιος και πεισματάρης και δεν έχεις το παραμικρό ίχνος της αλήθειας. Αν έχεις φτάσει σε αυτήν την ηλικία και εξακολουθείς να πιστεύεις ότι οι δόλιοι άνθρωποι είναι οι πιο έξυπνοι και ότι όλοι οι έντιμοι άνθρωποι είναι ανόητοι, αυτό σημαίνει ότι είσαι ένας παράλογος άνθρωπος που δεν μπορεί να δει τίποτα καθαρά. Παρόλο που όλοι είναι εξίσου άνθρωποι, ορισμένοι ασκούνται στο να είναι έντιμοι κάθε μέρα και νιώθουν τόση χαρά και κανένα άγχος· νιώθουν ελεύθεροι και απελευθερωμένοι μέσα στην καρδιά τους. Δεν τους λείπει τίποτα και ζουν μια πιο άνετη ζωή. Όλοι απολαμβάνουν να αλληλεπιδρούν με ανθρώπους σαν κι αυτούς, και θα έπρεπε πραγματικά να αποτελούν αντικείμενο θαυμασμού από όλους. Αυτό είναι, με άλλα λόγια, το να ξέρει κανείς πώς να ζει. Υπάρχουν κάποιοι ηλίθιοι άνθρωποι που σκέφτονται: «Αυτός ο άνθρωπος λέει πάντα την αλήθεια και κλαδεύτηκε, έτσι δεν είναι; Καλά να πάθει! Κοίτα εμένα —κρατάω τις αληθινές μου σκέψεις κρυμμένες, δεν μιλάω γι’ αυτές ούτε τις αποκαλύπτω, οπότε δεν έχω κλαδευτεί, δεν έχω υποστεί καμία απώλεια ούτε έχω γίνει περίγελος μπροστά σε όλους. Κι αυτό είναι υπέροχο! Κρατάω πάντα τις αληθινές μου σκέψεις κρυμμένες και δεν μιλάω ειλικρινά με κανέναν —κανείς δεν ξέρει τι σκέφτομαι μέσα μου. Αυτό λέγεται ανωτερότητα· αυτή είναι η πιο έξυπνη προσέγγιση». Κι όμως όλοι καταλαβαίνουν ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι οι πιο δόλιοι και οι πιο ακατανόητα πονηροί· οι άλλοι προσέχουν όταν είναι μαζί τους και κρατούν τις αποστάσεις τους. Κανείς δεν θέλει για φίλο ένα δόλιο άτομο, δεν είναι γεγονότα αυτά; Αν κάποιος είναι άδολος και λέει συχνά την αλήθεια, και είναι σε θέση να κάνει συζητήσεις από καρδιάς με άλλους ανθρώπους και δεν έχει καμία πρόθεση να βλάψει κανέναν άλλον, παρόλο που μπορεί περιστασιακά να κάνει κάτι χαζό από ανοησία, όλοι αναγνωρίζουν ότι είναι καλός άνθρωπος και όλοι είναι πρόθυμοι να έχουν επαφές μαζί του. Μπορείς να αποκομίσεις οφέλη από την επαφή σου με καλούς και έντιμους ανθρώπους, και αυτό σου παρέχει ένα αίσθημα ασφάλειας —αυτό είναι ένα παγκοσμίως αποδεκτό γεγονός. Οι πιστοί στον Θεό που μπορούν να επιδιώκουν την αλήθεια και να είναι έντιμοι άνθρωποι δεν αγαπιούνται μόνο από τους άλλους στην εκκλησία, αλλά και από τον Θεό. Μόλις κερδίσουν την αλήθεια, διαθέτουν πραγματική μαρτυρία και είναι σε θέση να λάβουν την έγκριση του Θεού. Δεν είναι οι πιο ευλογημένοι από όλους τους ανθρώπους; Όσοι κατανοούν κάποιες αλήθειες μπορούν να δουν αυτό το ζήτημα καθαρά. Στη διαγωγή σου, θα πρέπει να είσαι ένας καλός άνθρωπος, ένας έντιμος άνθρωπος, ένας άνθρωπος που διαθέτει την αλήθεια· μ’ αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο θα σε αγαπούν οι άλλοι, αλλά θα ευλογηθείς και από τον Θεό. Όσο καλή συμπεριφορά και να έχει κάποιος που ακολουθεί τις κοσμικές τάσεις, εξακολουθεί να μην είναι καλός άνθρωπος. Όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό είναι ανόητοι που δεν κατανοούν την αλήθεια. Όσοι πράγματι κατανοούν την αλήθεια επιλέγουν το σωστό μονοπάτι στη ζωή, αυτό που ορίζει να είναι ειλικρινείς και να ακολουθούν τον Θεό. Μόνο έτσι μπορεί κανείς να κατακτήσει τη σωτηρία. Αυτοί είναι οι πιο έξυπνοι άνθρωποι.

Ως κάποιος που πιστεύει στον Θεό και βαδίζει στο σωστό μονοπάτι στη ζωή, αν μη τι άλλο πρέπει να ζεις με αξιοπρέπεια και να έχεις ανθρώπινη ομοιότητα, πρέπει να φέρεσαι με τέτοιον τρόπο ώστε οι άλλοι να σε θεωρούν αξιόπιστο και να σε εκτιμούν, πρέπει να κάνεις τους άλλους να νιώθουν ότι υπάρχει υπόσταση στον χαρακτήρα και την ακεραιότητά σου, ότι τηρείς όλα όσα λες και ότι ο λόγος σου είναι συμβόλαιο. Θα πρέπει να φέρεσαι με τέτοιον τρόπο ώστε οι άνθρωποι να σε αξιολογούν λέγοντας ότι σίγουρα θα κρατήσεις τον λόγο σου, ότι σίγουρα θα κάνεις αυτό που υπόσχεσαι, και ότι οπωσδήποτε θα φέρεις εις πέρας αυτό που σου έχει ανατεθεί ευσυνείδητα και με όλη σου την καρδιά και προς πλήρη ικανοποίηση του ανθρώπου που σου ανέθεσε την εργασία. Έτσι δεν είναι όσοι κρατούν τον λόγο τους; Αυτοί οι άνθρωποι δεν ζουν με αξιοπρέπεια; (Ναι.) Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που κανείς δεν θα τολμούσε να τους εμπιστευτεί για τίποτα. Αν κάποιος τους εμπιστευθεί, το κάνει μόνο και μόνο επειδή δεν είναι διαθέσιμος κάποιος πιο κατάλληλος και αυτοί είναι η μόνη επιλογή, αλλά και πάλι χρειάζονται κάποιον να τους εποπτεύει. Τι σόι άνθρωποι είναι αυτοί; Έχουν αξιοπρέπεια; (Όχι.) Πρέπει να αναλύεις και να εξετάζεις ό,τι πούνε, να μαντεύεις ανάλογα με το ύφος τους τι εννοούν πραγματικά και να προσπαθείς να επιβεβαιώσεις και να επαληθεύσεις όσα λένε ρωτώντας τους γύρω σου. Όταν κάνουν κάποιο σχόλιο ή μιλήσουν για κάτι, τα λόγια τους έχουν σχεδόν μηδενική αξιοπιστία. Μπορεί να υπάρχει αυτό για το οποίο μιλάνε, αλλά είτε θα έχουν υπερβάλει γι’ αυτό είτε θα το έχουν υποβαθμίσει. Μπορεί και να μην υπάρχει καθόλου και απλώς να το βγάζουν απ’ το μυαλό τους. Και γιατί βγάζουν διάφορα πράγματα απ’ το μυαλό τους; Επειδή θέλουν να εξαπατούν τον κόσμο, για να φαίνονται εκείνοι έξυπνοι και ικανοί· αυτός είναι ο στόχος τους. Οι υπόλοιποι συμπαθούν τέτοιους ανθρώπους; (Όχι.) Πόσο πολύ τους αντιπαθούν; Οι άνθρωποι θεωρούν τέτοια άτομα αποκρουστικά και τα περιφρονούν —και μπορεί μάλιστα να νιώθουν ότι θα ήταν καλύτερα να μην τα ξαναδούν ποτέ. Αφού περάσεις λίγο χρόνο με έναν τέτοιον άνθρωπο, μπορείς να αντιληφθείς τα προβλήματά του και δεν εμπιστεύεσαι ούτε αυτά που λέει ούτε αυτά που κάνει. Όταν τον βλέπεις, απλώς κάνεις μια τυπική συζήτηση για εξωτερικά ζητήματα ως έναν τρόπο για να ανταλλάξεις φιλοφρονήσεις και να τον ξεφορτωθείς. Ακόμη κι όταν αυτά τα άτομα λένε την αλήθεια, οι άλλοι δεν τα πιστεύουν. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι εντελώς άχρηστος και ποταπός· κανείς δεν τον εκτιμά. Όταν η διαγωγή κάποιου έχει φτάσει σε αυτό το σημείο, έχει εκείνος καθόλου αξιοπρέπεια; (Όχι.) Κανείς δεν του αναθέτει τίποτα, κανείς δεν τον εμπιστεύεται, κανείς δεν του ανοίγει την καρδιά του και κανείς δεν πιστεύει αυτά που λέει —απλώς ακούνε και τίποτα παραπάνω. Όταν αυτά τα άτομα λένε: «Λέω την αλήθεια αυτήν τη φορά», κανείς δεν είναι πρόθυμος να τα πιστέψει ούτε να τους δώσει σημασία. Οι άνθρωποι σκέφτονται μέσα τους: «Δεν με νοιάζει να αναλύσω αν αυτό που είπες είναι αλήθεια ή ψέμα». Με κουράζει να σε ακούω να μιλάς· είμαι αναγκασμένος να αναλύω και να εξετάζω τα κίνητρα και τις προθέσεις σου, κι όλο αυτό είναι υπερβολικός κόπος. Τόσο χρόνο που ξόδεψα θα μπορούσα να αναλογιστώ ένα χωρίο των λόγων του Θεού ή να μάθω να απαγγέλλω έναν ύμνο, πράγματα που θα με ωφελούσαν ουσιαστικά. Μιλώντας μαζί σου δεν έχω να κερδίσω τίποτα. Ούτε μία σου λέξη δεν είναι ειλικρινής· δεν θέλω να αλληλεπιδρώ μαζί σου». Εγκαταλείπουν έτσι απλά αυτούς τους ανθρώπους. Τη σήμερον ημέρα, θα ακούσεις συχνά τους άπιστους να λένε: «Θέλεις να ακούσεις την αλήθεια ή προτιμάς ένα ψέμα;» Κανείς δεν θέλει ν’ ακούει ψέματα. Οπότε, όσοι λένε μονίμως ψέματα και προβαίνουν σε υπεκφυγές είναι οι πιο ποταποί άνθρωποι· είναι άχρηστοι. Κανείς δεν θέλει να τους δώσει προσοχή, κανείς δεν θέλει να ασχοληθεί μαζί τους, πόσο μάλλον να τους ανοίξει την καρδιά του ή να γίνει φίλος τους. Έχουν τέτοιοι άνθρωποι καθόλου ακεραιότητα ή αξιοπρέπεια; (Όχι.) Όποιος συναντά τέτοιους ανθρώπους θα νιώσει αποστροφή γι’ αυτούς· είναι εντελώς αναξιόπιστοι στα λόγια και τις πράξεις τους —τέτοια άτομα δεν έχουν κανένα απολύτως κύρος. Έχουν καθόλου χαρακτήρα ή ακεραιότητα; Καθόλου. Θα τους συμπαθούσαν και θα τους σέβονταν οι άνθρωποι αν ήταν χαρισματικοί και ταλαντούχοι; (Όχι.) Επομένως, τι χρειάζεται προκειμένου οι άνθρωποι να τα πηγαίνουν καλά μεταξύ τους; Αυτό που χρειάζεται είναι να έχουν χαρακτήρα, ακεραιότητα κι αξιοπρέπεια, και να είναι τέτοιοι ώστε οι άλλοι να μπορούν να τους ανοίξουν την καρδιά τους. Όλοι όσοι έχουν αξιοπρέπεια έχουν έντονο χαρακτήρα και μερικές φορές δεν τα πηγαίνουν καλά με τους άλλους, αλλά είναι ειλικρινείς και δεν υπάρχει μέσα τους ανειλικρίνεια ή δολιότητα. Στο τέλος, οι άλλοι τους έχουν σε μεγάλη εκτίμηση επειδή μπορούν και κάνουν πράξη την αλήθεια, είναι ειλικρινείς, έχουν αξιοπρέπεια, ακεραιότητα, χαρακτήρα, δεν εκμεταλλεύονται ποτέ τους άλλους, τους βοηθούν όταν έχουν προβλήματα, φέρονται σε όλους με ευσυνειδησία και λογική, και δεν κρίνουν ποτέ κάποιον επιπόλαια. Όταν αξιολογούν κάποιον ή μιλούν γι’ αυτόν, μιλούν πάντα με ακρίβεια, μιλούν για όσα ξέρουν και δεν βιάζονται να ανοίξουν το στόμα τους για αυτά που δεν ξέρουν ούτε βάζουν σάλτσες, και τα λόγια τους μπορούν να λειτουργήσουν ως αποδεικτικά στοιχεία και ως σημεία αναφοράς. Οι άνθρωποι που διαθέτουν χαρακτήρα, μιλούν και ενεργούν, έχουν την τάση να είναι πρακτικοί και αξιόπιστοι. Κανείς δεν εκτιμά τους ανθρώπους που δεν έχουν χαρακτήρα και κανείς δεν δίνει σημασία στα λόγια ή τις πράξεις τους, δεν τα παίρνει στα σοβαρά και δεν τα εμπιστεύεται. Αυτό συμβαίνει επειδή λένε πάρα πολλά ψέματα και λένε ελάχιστα αληθινά λόγια, συμβαίνει επειδή, όποτε αλληλεπιδρούν με οποιονδήποτε ή κάνουν πράγματα για οποιονδήποτε, δεν έχουν ειλικρίνεια και προσπαθούν να εξαπατήσουν και να πιάσουν κορόιδο αυτόν τον άνθρωπο, και κανείς δεν τους συμπαθεί. Εσείς βρήκατε ποτέ κανέναν που να τον θεωρείτε αξιόπιστο; Εσείς οι ίδιοι, αισθάνεστε άξιοι της εμπιστοσύνης των άλλων; Μπορούν να σας εμπιστευτούν οι άλλοι; Αν κάποιος σε ρωτήσει για την κατάσταση ενός άλλου ανθρώπου, δεν πρέπει να αξιολογείς και να κρίνεις αυτόν τον άνθρωπο όπως νομίζεις εσύ, και πρέπει τα λόγια σου να είναι αντικειμενικά, ακριβή και να συνάδουν με τα γεγονότα. Πρέπει να μιλάς μόνο για όσα καταλαβαίνεις και όχι για αυτά που δεν μπορείς να δεις καθαρά. Πρέπει να είσαι σωστός και δίκαιος προς εκείνο τον άνθρωπο, κι έτσι θα ενεργείς με τρόπο υπεύθυνο. Αν έχεις παρατηρήσει κάτι μόνο επιφανειακά, κι αυτό που θέλεις να πεις είναι η προσωπική σου κρίση γι’ αυτόν τον άνθρωπο και τίποτα άλλο, τότε δεν πρέπει να βγάλεις ετυμηγορία στα τυφλά και σίγουρα δεν πρέπει να τον κρίνεις. Πρέπει να ξεκινήσεις λέγοντας: «Αυτή είναι καθαρά η προσωπική μου κρίση», ή: «Έτσι νομίζω εγώ». Αν το κάνεις αυτό, τα λόγια σου θα είναι σχετικά αντικειμενικά, και, ο άλλος, μόλις ακούσει αυτά που θα πεις, θα μπορεί να καταλάβει την ειλικρίνεια και τη δίκαιη στάση σου, και να σε εμπιστευτεί. Είστε σίγουροι ότι μπορείτε να το καταφέρετε αυτό; (Όχι.) Αυτό αποδεικνύει ότι δεν είστε αρκετά ειλικρινείς απέναντι στους άλλους, ότι δεν φέρεστε και δεν διαχειρίζεστε τις υποθέσεις σας με ειλικρίνεια και με έντιμη στάση. Ας πούμε ότι κάποιος σου λέει: «Σε εμπιστεύομαι· τι γνώμη έχεις γι’ αυτόν τον άνθρωπο;» Και εσύ απαντάς: «Καλός είναι». Και σου πει μετά: «Μπορείς να μου πεις κάτι περισσότερο;» Και εσύ τότε λες: «Έχει καλή συμπεριφορά, είναι πρόθυμος να πληρώσει το τίμημα όταν εκτελεί το καθήκον του και τα πάει καλά με τους άλλους». Γίνεται να αποδειχτούν πρακτικά αυτές οι τρεις δηλώσεις; Είναι αρκετές για να αποδείξουν τον χαρακτήρα του ατόμου; Όχι. Είσαι αξιόπιστος; (Όχι.) Κανένα από αυτά που είπες δεν ανέφερε καθόλου λεπτομέρειες· είναι απλώς γενικόλογα, λόγια του αέρα κι επιπόλαια. Αν είχες μόλις γνωρίσει αυτόν τον άνθρωπο και έλεγες ότι σου φαίνεται καλός κοιτάζοντας μόνο την εμφάνισή του, τότε αυτό θα ήταν φυσιολογικό. Αλλά εφόσον έχεις επαφές μαζί του για αρκετό καιρό, θα έπρεπε να μπορείς να εντοπίσεις κάποια ουσιαστικά προβλήματά του. Οι άνθρωποι θέλουν να ακούσουν την εκτίμηση και τη γνώμη σου γι’ αυτόν τον άνθρωπο από τα βάθη της καρδιάς σου, αλλά εσύ δεν λες τίποτα πραγματικό, τίποτα σημαντικό και τίποτα ουσιαστικό, οπότε κι οι άλλοι δεν σε εμπιστεύονται και δεν θα θέλουν πια να έχουν επαφές μαζί σου.

Όταν αλληλεπιδράς με τους αδελφούς και τις αδελφές σου, πρέπει να τους ανοίγεις την καρδιά σου και να τους εκμυστηρεύεσαι πράγματα για να ωφεληθείς. Όταν εκτελείς το καθήκον σου, είναι ακόμα πιο σημαντικό να ανοίγεις την καρδιά σου και να εκμυστηρεύεσαι πράγματα στους άλλους· μόνο έτσι θα συνεργάζεσαι αρμονικά με τους άλλους. Αλλά αν κάποιος δεν σου ανοίξει την καρδιά του, αν δεν είναι άνθρωπος που αποδέχεται την αλήθεια αλλά είναι πολύ δόλιος, τότε θα ήταν ανόητο να του ανοίξεις την καρδιά σου, μιας και αυτό θα σε έβαζε σε μπελάδες. Πρέπει να υπάρχουν κάποιες αρχές ως προς το πώς αλληλεπιδράς με τους αδελφούς και τις αδελφές σου· πρέπει να ανοίγεις την καρδιά σου μόνο σε όσους πιστεύουν πραγματικά στον Θεό και μπορούν να αποδεχθούν την αλήθεια. Αν ανοίγεις την καρδιά σου σε πονηρά και δύσπιστα άτομα, τότε είσαι ανόητος και αδαής, δεν έχεις καθόλου σοφία. Πρέπει να ανοίγεις την καρδιά σου μόνο στους αδελφούς και τις αδελφές που πραγματικά πιστεύουν στον Θεό και μπορούν να αποδεχτούν την αλήθεια. Οι δόλιοι, μπερδεμένοι και πονηροί άνθρωποι, οι δύσπιστοι —εκείνοι που δεν έχουν ίχνος αποδοχής της αλήθειας— δεν είναι αδελφοί και αδελφές σου· μην τους ανοίξεις με τίποτα την καρδιά σου, αλλιώς θα είναι σαν να ανοίγεσαι σε διαβόλους και αυτό θα σε καταστήσει θύμα στις δολοπλοκίες και στις παγίδες τους. Υπάρχουν ανάμεσα στους επικεφαλής και στους εργάτες κάποιοι ψευδοεπικεφαλής και ψευδοεργάτες, και ανάμεσα στους πιστούς υπάρχουν ψευδόπιστοι και δύσπιστοι. Κανένας απ’ αυτούς δεν είναι αδελφός ή αδελφή, και γι’ αυτό να μην τους φέρεσαι σε καμία περίπτωση σαν να ήταν. Μόνο οι καλόκαρδοι που αγαπούν την αλήθεια, που μπορούν και την αποδέχονται και την κάνουν πράξη, είναι αδελφοί και αδελφές, και όταν αλληλεπιδράς με αυτούς τους αληθινούς αδελφούς και αδελφές, πρέπει να τους ανοίγεις την καρδιά σου, να είσαι τελείως ανοικτός απέναντί τους, και μόνο τότε θα μπορέσετε να αγαπήσετε ο ένας τον άλλον και να εκτελείτε τα καθήκοντά σας σωστά με αρμονική συνεργασία. Κάποιες φορές, όταν αλληλεπιδρούν δύο άνθρωποι, συγκρούονται οι προσωπικότητές τους ή δεν ταιριάζει η οικογένειά τους, το υπόβαθρο ή η οικονομική τους δυνατότητα τους. Παρ’ όλα αυτά, αν αυτοί οι άνθρωποι ανοίξουν την καρδιά τους ο ένας στον άλλον και είναι εντελώς ειλικρινείς για τα προβλήματά τους, αν επικοινωνήσουν χωρίς ψέματα και δολιότητες, και καταφέρουν να δείξουν ποιοι είναι ο ένας στον άλλον, τότε θα μπορέσουν να γίνουν αληθινοί φίλοι, δηλαδή στενοί φίλοι. Τότε ίσως, όταν ο άλλος αντιμετωπίσει μια δυσκολία, να σε ψάξει, εσένα και κανέναν άλλον, και να εμπιστευτεί μόνο εσένα για να τον βοηθήσεις. Ακόμα κι αν τον μαλώσεις, δεν θα το πάρει κατάκαρδα, επειδή ξέρει ότι είσαι ειλικρινής και έχεις ειλικρινή καρδιά. Σε εμπιστεύεται, οπότε θα σε καταλάβει ό,τι κι αν του πεις και όπως και αν του φερθείς. Μπορείτε να είστε τέτοιοι άνθρωποι; Είστε τέτοιοι άνθρωποι; Αν όχι, τότε δεν είστε ειλικρινείς. Στις επαφές σου με τους άλλους, πρέπει πρώτα να τους κάνεις να αισθανθούν την αληθινή σου καρδιά και ειλικρίνεια. Αν κάποιος, όταν μιλάει, όταν εργάζεται και έρχεται σε επαφή μαζί με άλλα άτομα, μιλάει με λόγια επιπόλαια, τετριμμένα, ευχάριστα στο αυτί, κολακευτικά, ανεύθυνα και βασισμένα σε φαντασιοκοπίες, ή αν μιλάει μόνο και μόνο για να επιζητήσει την εύνοια των άλλων, τότε τα λόγια του δεν εμπεριέχουν τίποτε αληθινό και δεν είναι καθόλου ειλικρινή. Έτσι αλληλεπιδρά με όλους τους άλλους ανεξαιρέτως. Ένα τέτοιο άτομο δεν έχει ειλικρινή καρδιά. Δεν είναι ειλικρινής. Ας πούμε πως κάποιος έχει μια αρνητική κατάσταση και σου λέει με ειλικρίνεια: «Πες μου γιατί ακριβώς είμαι τόσο αρνητικός. Δεν μπορώ να το καταλάβω!» Και ας υποθέσουμε πως πράγματι αναγνωρίζεις το πρόβλημά του μέσα σου, αλλά αντί να του πεις αυτό, του λες: «Δεν είναι τίποτα. Δεν είσαι αρνητικός, κι εγώ το παθαίνω αυτό καμιά φορά». Αυτά τα λόγια είναι τεράστια παρηγοριά για το άτομο, αλλά η στάση σου δεν είναι ειλικρινής. Ενεργείς επιπόλαια απέναντί του· προκειμένου να τον κάνεις να νιώσει άνετα και να τον παρηγορήσεις, δεν του μιλάς με ειλικρίνεια. Δεν τον βοηθάς με πάσα ειλικρίνεια και δεν του εξηγείς το πρόβλημά του, ώστε να καταφέρει να αφήσει πίσω την αρνητικότητά του. Δεν έχεις κάνει αυτό που θα έπρεπε να κάνει ένας ειλικρινής άνθρωπος. Αποκλειστικά και μόνο για να προσπαθήσεις να τον παρηγορήσεις και να αποφύγεις την αποξένωση και τη διαμάχη μεταξύ σας, ήσουν επιπόλαιος απέναντί του· δεν είναι έτσι ένας ειλικρινής άνθρωπος. Επομένως, όταν αντιμετωπίζεις μια τέτοιου είδους περίσταση, πώς θα πρέπει να ασκείσαι ώστε να είσαι ένας έντιμος άνθρωπος; Πρέπει να του πεις το πρόβλημα που έχεις δει και έχεις προσδιορίσει ξεκάθαρα: «Έχω κι εγώ παρόμοιες εμπειρίες. Δες αν αυτό που λέω είναι σωστό ή λάθος. Αν είναι λάθος, δεν χρειάζεται να το αποδεχθείς. Αν είναι σωστό, ελπίζω να το αποδεχθείς. Αν τα λόγια μου σε πληγώνουν, ελπίζω να μπορέσεις να τα αποδεχθείς από τον Θεό. Πρόθεση και σκοπός μου είναι να σε βοηθήσω. Βλέπω το ζήτημα καθαρά: Επειδή νιώθεις ότι έχεις ταπεινωθεί και κανείς δεν τρέφει τον εγωισμό σου, ενώ νομίζεις και ότι όλοι οι άλλοι σε περιφρονούν, ότι δέχεσαι επίθεση και ότι ποτέ άλλοτε δεν έχεις αδικηθεί τόσο πολύ, δεν μπορείς να το αποδεχθείς και γίνεσαι αρνητικός. Τι πιστεύεις —αυτό γίνεται;» Και μόλις το ακούσει, καταλαβαίνει ότι έτσι είναι τα πράγματα. Στην πραγματικότητα, αυτό έχεις στην καρδιά σου, αλλά αν επιλέξεις να μην είσαι ειλικρινής, δεν θα το πεις. Θα πεις: «Κι εγώ γίνομαι συχνά αρνητικός», και όταν ο άλλος ακούσει πως όλοι γίνονται αρνητικοί, θεωρεί φυσιολογικό να είναι και ο ίδιος αρνητικός κι έτσι δεν θα αναζητήσει την αλήθεια για να το λύσει αυτό. Στο τέλος, δεν αφήνει πίσω την αρνητικότητά του. Αν επιλέξεις να είσαι ειλικρινής και να τον βοηθήσεις με ειλικρινή στάση και ειλικρινή καρδιά, μπορείς να τον βοηθήσεις να κατανοήσει την αλήθεια και να αφήσει πίσω την αρνητικότητά του.

Η άσκηση του να είναι κανείς έντιμος άνθρωπος περιλαμβάνει πολλές πτυχές. Με άλλα λόγια, το πρότυπο για να είναι κανείς έντιμος άνθρωπος δεν επιτυγχάνεται εστιάζοντας απλώς σε μια πτυχή· πρέπει να ανταποκρίνεσαι στα πρότυπα σε πολλές πτυχές προτού μπορέσεις να είσαι έντιμος. Κάποιοι πιστεύουν πάντα ότι για να είναι ειλικρινείς, χρειάζεται μόνο να καταφέρνουν να μην λένε ψέματα. Είναι σωστή αυτή η άποψη; Η ειλικρίνεια αφορά απλώς το ζήτημα του να μη λες ψέματα; Όχι· σχετίζεται και με μερικές άλλες πτυχές. Πρώτον, ό,τι κι αν είναι αυτό που αντιμετωπίζεις, είτε πρόκειται για κάτι που έχεις δει με τα ίδια σου τα μάτια είτε για κάτι που σου έχει πει κάποιος άλλος, είτε πρόκειται για την αλληλεπίδρασή σου με τους ανθρώπους είτε για τη διευθέτηση ενός προβλήματος, είτε πρόκειται για το καθήκον που οφείλεις να κάνεις είτε για κάτι που σου έχει εμπιστευτεί απευθείας ο Θεός, εσύ πρέπει πάντα να το προσεγγίζεις με ειλικρινή καρδιά. Και πώς μπορεί κανείς να κάνει πράξη το να προσεγγίσει τα πράγματα με ειλικρινή καρδιά; Να λες αυτό που σκέφτεσαι και να μιλάς με ειλικρίνεια· να μη λες κούφια, τυποποιημένα ή ευχάριστα στο άκουσμα λόγια, να μη λες κολακευτικά ή υποκριτικά ψέματα, μα να λες τα λόγια που βρίσκονται στην καρδιά σου. Έτσι είναι ο ειλικρινής άνθρωπος. Να εκφράζεις τις αληθινές σκέψεις και απόψεις που βρίσκονται στην καρδιά σου· αυτό πρέπει να κάνουν οι ειλικρινείς. Αν δεν λες ποτέ αυτά που σκέφτεσαι και οι λέξεις παραμένουν θαμμένες μέσα στην καρδιά σου και αυτά που λες δεν συμβαδίζουν ποτέ με αυτά που σκέφτεσαι, αυτό δεν είναι κάτι που κάνει ένας ειλικρινής άνθρωπος. Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι δεν κάνεις καλά το καθήκον σου, και μόλις σε ρωτήσουν τι συμβαίνει, εσύ λες: «Θέλω να κάνω καλά το καθήκον μου, αλλά για διάφορους λόγους δεν το έχω κάνει». Στην πραγματικότητα, ξέρεις μέσα σου ότι ήσουν επιπόλαιος και δεν αφιέρωσες την καρδιά σου στο καθήκον σου, όμως δεν λες την αλήθεια. Αντίθετα, για να καλύψεις τα γεγονότα και να αποφεύγεις την ευθύνη, βρίσκεις όλων των ειδών τους λόγους, τις εξηγήσεις και τις δικαιολογίες. Είναι αυτή η συμπεριφορά ενός ειλικρινούς ανθρώπου; (Όχι.) Όταν λες αυτά τα πράγματα, ξεγελάς τους ανθρώπους και τα κουτσοκαταφέρνεις. Όμως, η ουσία των προθέσεων που έχεις μέσα σου και αυτών που υπάρχουν μέσα σου είναι μια διεφθαρμένη διάθεση. Εάν δεν μπορείς να φανερώσεις και να αναλύσεις αυτά που έχεις μέσα σου και τις προθέσεις σου, δεν μπορούν να εξαγνιστούν —και δεν είναι ασήμαντο αυτό! Πρέπει να μιλάς με ειλικρίνεια: «Χασομερούσα κάπως στο καθήκον μου. Ήμουν επιπόλαιος και απρόσεκτος. Όταν έχω όρεξη, μπορώ και προσπαθώ λίγο. Όταν είμαι κακόκεφος, λουφάρω και δεν θέλω να καταβάλω προσπάθεια, ενώ ενδίδω και στις ανέσεις της σάρκας. Επομένως, η εκτέλεση του καθήκοντός μου δεν έχει αποφέρει πολλά. Έχω αρχίσει να αλλάζω τα πράγματα τις τελευταίες μέρες και προσπαθώ να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό, να βελτιώσω την αποδοτικότητά μου και να κάνω καλά το καθήκον μου». Έτσι μιλά κανείς από καρδιάς. Ο άλλος τρόπος ομιλίας δεν ήταν από καρδιάς. Επειδή φοβόσουν μήπως κλαδευτείς, μήπως ανακαλύψουν τα προβλήματά σου και σου ζητήσουν να λογοδοτήσεις, βρήκες όλων των ειδών τους λόγους, τις εξηγήσεις και τις δικαιολογίες για να συγκαλύψεις τα γεγονότα, με αποτέλεσμα πρώτα να κάνεις τους άλλους να σταματήσουν να μιλούν σχετικά με την κατάσταση κι έπειτα να αποφύγεις την ευθύνη προκειμένου να μην κλαδευτείς. Από κει προέρχονται τα ψέματά σου. Όσο και να μιλάνε οι ψεύτες, κάποια από τα πράγματα που λένε είναι σίγουρα αληθινά και πραγματικά. Όμως, κάποια από τα βασικά που λένε περιέχουν κάποια ψέματα και κάποια από τα κίνητρά τους. Επομένως, είναι πολύ σημαντικό να διακρίνουμε την αλήθεια από το ψέμα. Αυτό, όμως, δεν είναι εύκολο. Κάποια από αυτά που λένε θα είναι αλλοιωμένα και νοθευμένα, κάποια θα συμφωνούν με τα γεγονότα και κάποια θα έρχονται σε αντίθεση μ’ αυτά. Καθώς η πραγματικότητα και η φαντασία έχουν μπερδευτεί τόσο, είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις το αληθινό από το ψεύτικο. Αυτοί είναι οι πιο δόλιοι άνθρωποι, αλλά και οι πιο δύσκολοι να εντοπιστούν. Αν δεν μπορούν να αποδεχτούν την αλήθεια και να κάνουν πράξη το να είναι ειλικρινείς άνθρωποι, σίγουρα θα αποκλειστούν. Ποιο μονοπάτι πρέπει, λοιπόν, να επιλέξουν οι άνθρωποι; Με ποιον τρόπο θα ασκούταν ένας ειλικρινής άνθρωπος; Θα πρέπει να μάθετε να λέτε την αλήθεια, και να είστε σε θέση να ανοίγεστε και να συναναστρέφεστε σχετικά με τις πραγματικές καταστάσεις σας και τα πραγματικά σας προβλήματα. Έτσι ασκούνται οι ειλικρινείς άνθρωποι και αυτή η άσκηση είναι ορθή. Όλοι όσοι έχουν συνείδηση και λογική είναι πρόθυμοι να επιζητήσουν να είναι ειλικρινείς άνθρωποι. Μόνο όντας κανείς ειλικρινής, μπορεί να είναι πραγματικά χαρούμενος και γαλήνιος και, μόνο κάνοντας πράξη την αλήθεια για να υποταχθεί στον Θεό, μπορεί κανείς να γίνει πραγματικά ευτυχισμένος.

Πολλά πρακτικά προβλήματα προκύπτουν καθώς οι άνθρωποι βιώνουν την ειλικρίνεια. Μερικές φορές μιλούν χωρίς να σκέφτονται· έχουν ένα στιγμιαίο ολίσθημα όσον αφορά τις σκέψεις τους και, επειδή κυβερνούνται από μια λανθασμένη πρόθεση ή σκοπό, ή από ματαιοδοξία και περηφάνια, λένε ένα ψέμα. Κατά συνέπεια, αναγκάζονται να λένε όλο και περισσότερα ψέματα για να το καλύψουν. Στο τέλος, δεν νιώθουν γαλήνη στην καρδιά τους. Δεν μπορούν, όμως, να πάρουν πίσω αυτά τα ψέματα, δεν έχουν το θάρρος να διορθώσουν τα λάθη τους, να παραδεχτούν ότι είπαν ψέματα, και με αυτόν τον τρόπο, τα λάθη τους συνεχίζονται ξανά και ξανά. Μετά από αυτό, νιώθουν διαρκώς λες και ένας τεράστιος βράχος έχει πλακώσει την καρδιά τους· θέλουν μονίμως να βρουν την ευκαιρία να ομολογήσουν, να παραδεχτούν το λάθος τους και να μετανοήσουν, αλλά ποτέ δεν είναι σε θέση να το κάνουν πράξη. Τελικά, το σκέφτονται και λένε μέσα τους: «Θα επανορθώσω στο μέλλον, όταν εκτελέσω το καθήκον μου». Λένε συνέχεια ότι θα επανορθώσουν, αλλά ποτέ δεν το κάνουν. Δεν είναι τόσο απλό όσο το να ζητάς μια απλή συγγνώμη μόλις πεις ένα ψέμα. Μπορείς να επανορθώσεις για τη ζημιά και τις συνέπειες του ψέματος και της απάτης; Εάν, ενώ μισείς πάρα πολύ τον εαυτό σου, μπορέσεις να μετανοήσεις και να μην πεις ψέματα ούτε να εξαπατήσεις ποτέ ξανά, τότε μπορεί να λάβεις την ανεκτικότητα και το έλεος του Θεού. Αν λες κολακευτικά λόγια και πεις ότι στο μέλλον θα επανορθώσεις, αλλά δεν έχεις μετανοήσει αληθινά, και αργότερα συνεχίζεις να λες ψέματα και να εξαπατάς, τότε αρνείσαι πεισματικά να μετανοήσεις και είναι βέβαιο ότι θα αποκλειστείς. Οι άνθρωποι που διαθέτουν συνείδηση και λογική θα πρέπει να αναγνωρίσουν το εξής σημείο: Αφού πουν ψέματα και επιδοθούν σε απάτη, δεν αρκεί μόνο να σκέφτονται να επανορθώσουν· αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι ότι πρέπει να μετανοήσεις πραγματικά, καθώς και να κάνεις πράξη την αλήθεια και να καταθέσεις μαρτυρία. Αν θες να είσαι ειλικρινής, τότε πρέπει να λύσεις το πρόβλημα του ψεύδους και της απάτης. Πρέπει να λες την αλήθεια και να ενεργείς πρακτικά. Μερικές φορές το να λες την αλήθεια θα έχει ως αποτέλεσμα να χάσεις την υπόληψή σου και να κλαδευτείς, αλλά θα έχεις κάνει πράξη την αλήθεια, και το να υποταχθείς στον Θεό έστω και για μία φορά, να Τον ικανοποιήσεις έστω και για μία φορά αξίζει και με το παραπάνω· θα είναι κάτι που θα σου φέρει παρηγοριά. Σε κάθε περίπτωση, θα έχεις καταφέρει επιτέλους να κάνεις πράξη την ειλικρίνεια, θα έχεις καταφέρει επιτέλους να πεις αυτά που έχεις μέσα στην καρδιά σου, χωρίς να προσπαθήσεις να προβάλλεις μικροδικαιολογίες ή να υπερασπιστείς τον εαυτό σου, και αυτό αποτελεί πραγματική ανάπτυξη. Άσχετα με το αν θα κλαδευτείς ή αν θα απαλλαγείς από τα καθήκοντά σου, θα νιώθεις ήσυχος στην καρδιά σου, γιατί δεν είπες ψέματα· θα νιώθεις ότι εφόσον δεν έκανες σωστά το καθήκον σου, ορθά κλαδεύτηκες και απαλλάχθηκες από τα καθήκοντά σου και ότι πρέπει να αναλάβεις την ευθύνη για αυτό. Αυτή είναι μια θετική ψυχική κατάσταση. Ποιες θα είναι, όμως, οι συνέπειες αν εξαπατήσεις; Τι θα νιώσεις μέσα σου μόλις εμπλακείς σε απάτη; Αναστάτωση· θα νιώθεις πάντα ότι έχεις μέσα στην καρδιά σου αμαρτία και διαφθορά, θα νιώθεις πάντα κατηγορούμενος: «Πώς μπόρεσα να πω ψέματα; Πώς μπόρεσα και εξαπάτησα για άλλη μια φορά; Γιατί είμαι έτσι;» Θα νιώσεις σαν να μην μπορείς να σηκώσεις το κεφάλι σου ψηλά, θα ντρέπεσαι να αντικρίσεις τον Θεό. Ειδικότερα, όταν ευλογείσαι από τον Θεό, όταν λαμβάνεις τη χάρη, το έλεος και την επιείκεια του Θεού, νιώθεις ακόμα περισσότερο ότι είναι ντροπή να εξαπατάς τον Θεό και, μέσα στην καρδιά σου, νιώθεις ακόμα μεγαλύτερη αυτοκατηγορία και σου λείπει ακόμα περισσότερο η γαλήνη και η χαρά. Τι πρόβλημα δείχνει αυτό; Το να επιδίδεσαι σε απάτη είναι αποκάλυψη μιας διεφθαρμένης διάθεσης, σημαίνει ότι επαναστατείς εναντίον του Θεού και Του αντιστέκεσαι, κι αυτό θα σου φέρει μεγάλο πόνο. Όταν λες ψέματα και εξαπατάς, μπορεί να νιώθεις ότι έχεις μιλήσει πολύ έξυπνα και διακριτικά κι ότι δεν έχεις αφήσει το παραμικρό ίχνος, αλλά αργότερα, η μομφή και η κατηγορία που νιώθεις στην καρδιά σου μπορεί να σε ακολουθούν σε όλη σου τη ζωή. Αν λες ψέματα και εξαπατάς σκόπιμα και εσκεμμένα, και έρθει μια μέρα που θα συνειδητοποιήσεις τη σοβαρότητα αυτού του πράγματος, αυτό θα τρυπήσει την καρδιά σου σαν αγκάθι. Θα θέλεις μονίμως να βρεις μια ευκαιρία να επανορθώσεις —πράγμα που οφείλεις να κάνεις— εκτός κι αν δεν έχεις συνείδηση, δεν έχεις ζήσει ποτέ με βάση τη συνείδησή σου, δεν έχεις ανθρώπινη φύση ούτε νοιάζεσαι για την ακεραιότητα ή την αξιοπρέπεια. Αν έχεις έστω και λίγη επίγνωση της συνείδησης και λίγη ακεραιότητα και αξιοπρέπεια, όταν συνειδητοποιήσεις ότι λες ψέματα και επιδίδεσαι σε απάτη, θα νιώσεις ότι αυτή η συμπεριφορά σου είναι επαίσχυντη, ατιμωτική και ποταπή, θα νιώσεις περιφρόνηση και απέχθεια για τον εαυτό σου, θα απορρίψεις το μονοπάτι των ψεμάτων και της απάτης, και θα επιζητήσεις να είσαι έντιμος. Το γένος του Σατανά δεν έχει τη συνείδηση και τη λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης· ξεχνάει όλα τα ψέματα που λέει και δεν ενοχλείται απ’ αυτά, και φτάνει στο σημείο να μπορεί να τα αιτιολογήσει με θεωρίες που υποστηρίζουν ότι αν δεν πεις ψέματα, δεν μπορείς να καταφέρεις τίποτα σπουδαίο, και αρνείται πεισματικά να μετανοήσει. Οι άνθρωποι που έχουν συνείδηση και λογική είναι διαφορετικοί. Αυτούς απλώς τους έχει διαφθείρει ο Σατανάς και παρ’ όλο που αποκαλύπτουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους, δεν είναι κακοί άνθρωποι, έχουν αντίληψη της συνείδησης, έχουν τις ανάγκες της κανονικής ανθρώπινης φύσης, έχουν ένα ένστικτο και μια ανάγκη να αγαπούν κάθε τι καλό, δίκαιο και θετικό. Επομένως, όταν νιώθουν ενοχές απ’ τη συνείδησή τους, να κάνουν αυτοκριτική και να μετανοήσουν πραγματικά. Ο Σατανάς είναι κάτι το απίστευτα κακό. Δεν του αρέσουν τα θετικά και τα καλά πράγματα, και στη φύση του υπάρχει μόνο το σκοτάδι και το κακό, δεν υπάρχει τίποτα άλλο πέρα από διαφθορά και μοχθηρία· δεν έχει τις ανάγκες της κανονικής ανθρώπινης φύσης ούτε αντίληψη της συνείδησης. Αλλά οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. Αυτοί δημιουργήθηκαν απ’ τον Θεό, έχουν συνείδηση και λογική· οι άνθρωποι με συνείδηση έχουν αντίληψη στην καρδιά τους, μπορούν να νιώσουν τις κατηγορίες και το όνειδος της συνείδησής τους όταν προσπαθούν να εξαπατήσουν τον Θεό ή τους άλλους ανθρώπους, και αυτό το όνειδος και οι κατηγορίες τούς πονούν. Όταν ένας άνθρωπος νιώθει αυτόν τον πόνο και το όνειδος, η συνείδησή του αρχίζει να αντιλαμβάνεται: Το άτομο καταλαβαίνει ότι οι άνθρωποι πρέπει να είναι ειλικρινείς και να βαδίζουν στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας. Όταν έχουν αυτήν την ανάγκη, καλό είναι αυτό. Αυτήν τη στιγμή, έχετε κανένα αίσθημα μομφής όταν λέτε ψέματα και εξαπατάτε; (Ναι.) Το γεγονός ότι έχετε αίσθημα μομφής αποδεικνύει ότι έχετε κάποια αντίληψη της συνείδησης και ότι υπάρχει ακόμα ελπίδα για εσάς· αυτό είναι το ελάχιστο επίπεδο αντίληψης και η ελάχιστη συμπεριφορά που πρέπει να έχετε για να αποκτήσετε τη σωτηρία. Αν η συνείδησή σας δεν έχει κανένα αίσθημα μομφής, τότε αυτό είναι προβληματικό και σημαίνει ότι δεν έχετε ανθρώπινη φύση. Ξέρετε πλέον ότι όταν λέτε ψέματα και εξαπατάτε τους άλλους, πρέπει να μετανοείτε; Αν αρνείστε πεισματικά να μετανοήσετε, ποια θα είναι η συνέπεια; Θα είναι αδύνατο να εξιλεωθείτε. Τώρα βλέπετε, λοιπόν, ότι ο Θεός θα σώσει αυτούς που έχουν συνείδηση, λογική, αλλά και τις ανάγκες της κανονικής ανθρώπινης φύσης, την ικανότητα να διακρίνουν το καλό από το κακό, όσους αγαπούν τα θετικά και τα καλά πράγματα, ενώ μισούν το κακό, και μπορούν να αποδέχονται την αλήθεια. Αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να σωθούν.

30 Νοεμβρίου 2017