Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ακολουθήστε τον Αμνό και τραγουδήστε νέα τραγούδια

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Ύμνος της Βασιλείας (ΙΙ) Ο Θεός ήρθε, ο Θεός είναι βασιλιάς

I

Αυτήν την όμορφη στιγμή, αυτήν τη συναρπαστική ώρα,

πάνω και κάτω από τους ουρανούς,

όλα τραγουδούν, τραγουδούν δοξασίες.

Μ’ αυτό, ποιος δεν συναρπάζεται;

Μ’ αυτό, ποιος δεν χαίρεται;

Αντικρύζοντάς το, ποιος δάκρυα δεν χύνει;

Ο ουρανός, όχι πια ο παλιός ουρανός, είναι ο ουρανός της βασιλείας.

Η γη, όχι πια η πρότερη γη, είναι ένας τόπος ιερός.

Μετά από μία δυνατή βροχή, ο φαύλος παλιός κόσμος ολότελα αλλάζει.

II

Τα βουνά και τα νερά αλλάζουν…

Ο άνθρωπος αλλάζει και αυτός, όλη η πλάση αλλάζει…

Ω, σιωπηλά βουνά, σηκωθείτε και χορέψτε για τον Θεό!

Ω στάσιμα νερά, κυλήστε!

Ω ονειροπόλοι άνθρωποι, εγερθείτε και κυνηγήστε!

Ο Θεός ήρθε … Ο Θεός είναι Βασιλιάς …

Όλοι θα δουν το πρόσωπο του Θεού με τα ίδια τους τα μάτια,

Θ’ ακούσουν τη φωνή του Θεού με τα ίδια τους τα αυτιά,

και θα ζήσουν οι ίδιοι την ζωή της βασιλείας…

Πόσο υπέροχο, πόσο γλυκό είναι! Αξέχαστο.

III

Στη φλεγόμενη οργή του Θεού, ο μεγάλος κόκκινος δράκος σπαρταρά.

Στη μεγαλοπρεπή κρίση του Θεού, το αληθινό πρόσωπο του διαβόλου εμφανίζεται.

Υπό τ' αυστηρά λόγια του Θεού, ο άνθρωπος νιώθει βαθιά ντροπή,

πού να κρυφτεί δεν ξέρει.

Αναλογίζεται πώς σάρκαζε και χλεύαζε τον Θεό,

καμαρώνοντας όλη την ώρα,

παρακούοντας όλη την ώρα τον Θεό.

Κοίτα πάλι σήμερα, ποιος δάκρυα δεν χύνει;

Ποιος δεν κατηγορεί τον εαυτό του;

Σε όλο το σύμπαν, όλοι δάκρυα γεμίζουν,

γεμίζουν με ήχους χαράς, γεμίζουν με λόγια γέλιου.

Έκσταση χωρίς όρια…

IV

Μια απαλή βροχή πέφτει, κροταλίζοντας‧ βαρύ χιόνι στροβιλίζεται.

Τα σύννεφα τρέχουν στον ουρανό επάνω,

οι ωκεανοί της γης τινάσσονται και φουσκώνουν.

Ο άνθρωπος κυριεύεται από θλίψη και χαρά.

Κάποιοι γελούν ευτυχισμένοι, και κάποιοι δάκρυα χύνουν, κάποιοι φωνάζουν με χαρά.

Όλοι μοιάζουν να έχουν ξεχάσει. Είναι αυτή μια ανοιξιάτικη μέρα με ψιχάλα;

Η μι’ ανθισμένη μέρα του καλοκαιριού; Η μια μέρα πλούσιας συγκομιδής του φθινοπώρου;

Η μια κρύα και παγερή νύχτα του χειμώνα; Κανείς δεν μπορεί να πει.

V

Οι υιοί του Θεού χορεύουν μες στη χαρά‧ οι άνθρωποι του Θεού πανηγυρίζουν.

Οι άγγελοι στην εργασία, οδηγούν το ποίμνιο.

Οι άνθρωποι στη γη εργάζονται εντατικά κι όλα τα πλάσματα της γης πολλαπλασιάζονται.

Ο ουρανός, όχι πια ο παλιός ουρανός, είναι ο ουρανός της βασιλείας.

Η γη, όχι πια η πρότερη γη, είναι ένας τόπος ιερός.

Μετά από μια δυνατή βροχή, ο φαύλος παλιός κόσμος ολότελα αλλάζει.

Διασκευασμένο από το κεφάλαιο «Ο ύμνος της βασιλείας» του «Τα λόγια του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Προηγούμενο:Ύμνος της Βασιλείας (Ι) Η βασιλεία έχει κατέλθει στον κόσμο

Επόμενο:Ύμνος της Βασιλείας (ΙΙΙ) Όλοι οι άνθρωποι αναφωνούν χαρμόσυνα

Σχετικό περιεχόμενο