I

Αν ο άνθρωπος δεν έχει τον Θεό μες στην καρδιά του, ο εσωτερικός του κόσμος είναι σκοτεινός, κενός και χωρίς ελπίδα. Χωρίς την καθοδήγηση του Θεού, ακόμη κι αν οι κυβερνώντες και οι κοινωνιολόγοι στύβουν το μυαλό τους για να διατηρήσουν τον ανθρώπινο πολιτισμό, είναι μάταιο. Άνθρωπος δεν μπορεί να γεμίσει το κενό που υπάρχει στην καρδιά των ανθρώπων, γιατί κανείς τους δεν μπορεί να είναι η ζωή του ανθρώπου και καμιά κοινωνική θεωρία δεν θα ελευθερώσει τον άνθρωπο από τα προβλήματα της κενότητας. Η επιστήμη, η γνώση, η ελευθερία, η δημοκρατία, η απόλαυση και η άνεση φέρνουν στον άνθρωπο μόνο προσωρινή παρηγοριά. Ακόμη και με αυτά τα πράγματα, ο άνθρωπος συνεχίζει αναπόφευκτα να αμαρτάνει και να παραπονιέται για την αδικία της κοινωνίας. Αυτά τα πράγματα δεν μπορούν να εμποδίσουν τη λαχτάρα και την επιθυμία του ανθρώπου να εξερευνά.

II

Αυτό συμβαίνει επειδή ο άνθρωπος φτιάχτηκε από τον Θεό και οι ανούσιες θυσίες και εξερευνήσεις του του φέρνουν μόνο όλο και μεγαλύτερη ανησυχία και τον βάζουν σε μια συνεχή κατάσταση άγχους, δεν ξέρει πώς να αντιμετωπίσει το μέλλον της ανθρωπότητας ή το μονοπάτι που βρίσκεται μπροστά του, σε τέτοιο βαθμό που ο άνθρωπος καταλήγει να φοβάται ακόμη και την επιστήμη και τη γνώση και να φοβάται ακόμη περισσότερο το αίσθημα κενότητας. Σε αυτόν τον κόσμο, είτε ζεις σε μια ελεύθερη χώρα είτε σε μια χώρα χωρίς ανθρώπινα δικαιώματα, είσαι ανίκανος να ξεφύγεις από τη μοίρα της ανθρωπότητας. Είτε ως κυβερνών είτε ως κυβερνώμενος, δεν μπορείς καθόλου να ξεφύγεις από την επιθυμία να εξερευνήσεις τη μοίρα, τα μυστήρια και τον προορισμό της ανθρωπότητας ούτε, βέβαια, μπορείς να ξεφύγεις από το ανεξήγητο αίσθημα της κενότητας.

III

Τέτοιου είδους φαινόμενα, που είναι κοινά σε όλη την ανθρωπότητα, ονομάζονται κοινωνικά φαινόμενα από τους κοινωνιολόγους, αλλά κανένας σπουδαίος άνθρωπος δεν μπορεί να βγει μπροστά για να λύσει τέτοιου είδους προβλήματα. Ο άνθρωπος, εξάλλου, δεν είναι παρά άνθρωπος, και η θέση και η ζωή του Θεού δεν μπορούν να αντικατασταθούν από κανέναν άνθρωπο. Η ανθρωπότητα δεν χρειάζεται μόνο μια δίκαιη κοινωνία όπου όλοι είναι καλοταϊσμένοι, ίσοι και ελεύθεροι· αυτό που χρειάζεται η ανθρωπότητα είναι η σωτηρία του Θεού και η δική Του παροχή ζωής στον άνθρωπο. Μόνο όταν ο άνθρωπος λάβει την παροχή ζωής του Θεού και τη σωτηρία Του μπορούν να καλυφθούν οι ανάγκες του, η επιθυμία του να εξερευνά και το κενό που έχει μες στην καρδιά του. Αν ο λαός μιας χώρας ή έθνους δεν λάβει τη σωτηρία και προστασία του Θεού, τότε αυτή η χώρα ή το έθνος θα οδεύει προς την παρακμή, το σκότος, με αποτέλεσμα να αφανιστεί από τον Θεό.

Από το «Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Παράρτημα Β΄: Ο Θεός κυριαρχεί επί της μοίρας όλης της ανθρωπότητας