Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ομιλίες του Παντοδύναμου Θεού (Η οδός να γνωρίσεις τον Θεό)

Ομιλίες του Παντοδύναμου Θεού
Ομιλίες του Παντοδύναμου Θεού (Η οδός να γνωρίσεις τον Θεό)

Κατηγορίες

Ομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών
Ομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών (Ανθολογία)

2) Ο Θεός Δημιουργεί την Εύα

(Γένεση 2: 18-20) Και είπε Ιεχωβά ο Θεός, Δεν είναι καλόν να ήναι ο άνθρωπος μόνος· θέλω κάμει εις αυτόν βοηθόν όμοιον με αυτόν. Έπλασε δε Ιεχωβά ο Θεός εκ της γης πάντα τα ζώα του αγρού και πάντα τα πετεινά του ουρανού, και έφερεν αυτά προς τον Αδάμ, διά να ίδη πως να ονομάση αυτά· και ό,τι όνομα ήθελε δώσει ο Αδάμ εις παν έμψυχον, τούτο να ήναι το όνομα αυτού. Και έδωκεν ο Αδάμ ονόματα εις πάντα τα κτήνη και εις τα πτηνά του ουρανού και εις πάντα τα ζώα του αγρού· εις δε τον Αδάμ δεν ευρίσκετο βοηθός όμοιος με αυτόν.

(Γένεση 2: 22-23) Και κατεσκεύασε Ιεχωβά ο Θεός την πλευράν, την οποίαν έλαβεν από του Αδάμ, εις γυναίκα και έφερεν αυτήν προς τον Αδάμ. Και είπεν ο Αδάμ, Τούτο είναι τώρα οστούν εκ των οστέων μου και σαρξ εκ της σαρκός μου· αύτη θέλει ονομασθή ανδρίς, διότι εκ του ανδρός αύτη ελήφθη.

Υπάρχουν μερικές φράσεις-κλειδιά στο συγκεκριμένο μέρος των γραφών. Παρακαλώ, υπογραμμίστε τις: «και ό,τι όνομα ήθελε δώσει ο Αδάμ εις παν έμψυχον, τούτο να ήναι το όνομα αυτού». Άρα, ποιος έδωσε σε όλα τα ζωντανά πλάσματα τα ονόματά τους; Ο Αδάμ, όχι ο Θεός. Η φράση αυτή λέει στην ανθρωπότητα το εξής γεγονός: Ο Θεός, όταν δημιούργησε τον άνθρωπο, του χάρισε νοημοσύνη. Δηλαδή, η νοημοσύνη του ανθρώπου προήλθε από τον Θεό. Τούτο αποτελεί βεβαιότητα. Γιατί, όμως; Μετά τη δημιουργία του από τον Θεό, μήπως ο Αδάμ πήγε σχολείο; Ήξερε να διαβάζει; Αφού ο Θεός έφτιαξε διάφορα ζωντανά πλάσματα, ο Αδάμ αναγνώρισε όλα αυτά τα ζώα; Μήπως ο Θεός του είπε ποια ήταν τα ονόματά τους; Εννοείται πως ο Θεός δεν τον δίδαξε ούτε πώς να σκαρφιστεί τα ονόματα αυτών των πλασμάτων. Αυτή είναι η αλήθεια! Τότε πώς ήξερε να δώσει στα ζωντανά αυτά πλάσματα τα ονόματά τους και τι ονόματα να τους δώσει; Τούτο σχετίζεται με το ερώτημα του τι προσέθεσε ο Θεός στον Αδάμ όταν τον δημιούργησε. Τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι, όταν ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, του πρόσθεσε την ευφυΐα Του. Τούτο είναι σημείο-κλειδί. Ακούσατε όλοι προσεκτικά; Υπάρχει άλλο ένα σημείο-κλειδί που πρέπει να σας ξεκαθαριστεί: Αφού ο Αδάμ έδωσε στα ζωντανά πλάσματα τα ονόματά τους, τα ονόματα αυτά καταχωρήθηκαν στο λεξιλόγιο του Θεού. Γιατί το λέω αυτό; Διότι περιλαμβάνει και τη διάθεση του Θεού, και πρέπει να το εξηγήσω.

Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, εμφύσησε ζωή μέσα του, και του έδωσε και λίγη από τη δική Του νοημοσύνη, τις ικανότητές Του, και το τι έχει και είναι. Αφού ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο όλα αυτά, ο άνθρωπος ήταν ικανός να πράττει μερικά πράγματα ανεξάρτητα και να κάνει τις δικές του σκέψεις. Αν αυτό που σκαρφίζεται και πράττει είναι σωστό στα μάτια του Θεού, τότε ο Θεός το δέχεται και δεν παρεμβαίνει. Αν αυτό που πράττει ο άνθρωπος είναι ορθό, τότε ο Θεός θα επιτρέψει να παραμείνει έτσι για πάντα. Τι υποδεικνύει, λοιπόν, η φράση «και ό, τι όνομα ήθελε δώσει ο Αδάμ σε παν έμψυχον, τούτο να ήναι το όνομα αυτού»; Υποδεικνύει ότι ο Θεός δεν πραγματοποίησε καμία διόρθωση στα ονόματα των διαφόρων ζωντανών πλασμάτων. Όποιο όνομα επέλεγε ο Αδάμ, ο Θεός έλεγε «Ναι» και κατέγραφε το όνομα όπως ήταν. Μήπως ο Θεός εξέφρασε οποιαδήποτε άποψη; Σίγουρα όχι. Τι καταλαβαίνετε, λοιπόν, από αυτό; Ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο τη νοημοσύνη και ο άνθρωπος χρησιμοποίησε τη χαρισμένη από τον Θεό νοημοσύνη του για να κάνει διάφορα πράγματα. Αν αυτό που πράττει ο άνθρωπος είναι θετικό στα μάτια του Θεού, τότε επιβεβαιώνεται, αναγνωρίζεται και γίνεται αποδεκτό από τον Θεό χωρίς καμία αξιολόγηση ή κριτική. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να κάνει κανένας άνθρωπος ή κακό πνεύμα ή ο Σατανάς. Μήπως διακρίνετε εδώ μια αποκάλυψη της διάθεσης του Θεού; Θα μπορούσε ο άνθρωπος, ο διεφθαρμένος άνθρωπος ή ο Σατανάς να δεχτούν άλλους να τους εκπροσωπούν πράττοντας το σωστό κάτω από τη μύτη τους; Φυσικά και όχι! Θα μάχονταν για τη θέση με αυτόν τον άλλο άνθρωπο ή την άλλη δύναμη, τη διαφορετική από αυτούς; Φυσικά και θα μάχονταν! Τη συγκεκριμένη στιγμή, αν με τον Αδάμ βρισκόταν ένας διεφθαρμένος άνθρωπος ή ο Σατανάς, θα είχαν σίγουρα απορρίψει αυτό που έκανε ο Αδάμ. Προκειμένου να αποδείξουν ότι έχουν την ικανότητα να κάνουν τις δικές τους σκέψεις και να έχουν τις δικές τους μοναδικές διαισθήσεις, θα είχαν αρνηθεί απόλυτα όλα όσα έπραττε ο Αδάμ: «Θες να το πεις έτσι; Λοιπόν, εγώ δεν θα το πω έτσι, θα το πω αλλιώς· εσύ το είπες Γιώργο, αλλά εγώ θα το πω Κώστα. Πρέπει να επιδείξω την ευφυΐα μου». Τι είδους φύση είναι αυτή; Δεν είναι άγρια αλαζονική; Έχει, όμως, ο Θεός τέτοια διάθεση; Είχε ο Θεός κάποιες ασυνήθιστες αντιρρήσεις σε αυτό που έπραξε ο Αδάμ; Η απάντηση είναι αδιαμφισβήτητα όχι! Μέσα από τη διάθεση που αποκαλύπτει ο Θεός, δεν υπάρχει το παραμικρό ίχνος επιχειρηματολογίας, αλαζονείας ή φαρισαϊσμού. Τούτο είναι απολύτως ξεκάθαρο εδώ. Τούτο είναι κάτι το ελάχιστο, αλλά αν δεν κατανοείς την ουσία του Θεού, αν η καρδιά σου δεν προσπαθεί να καταλάβει πώς ενεργεί ο Θεός και ποια είναι η στάση Του, τότε δεν θα γνωρίσεις τη διάθεση του Θεού ούτε και θα δεις την έκφραση και αποκάλυψη της διάθεσής Του. Έτσι δεν είναι; Συμφωνείς με αυτό που μόλις σου εξήγησα; Ως απάντηση στις πράξεις του Αδάμ, ο Θεός δεν διακήρυξε δυνατά, «Έπραξες καλά. Έπραξες σωστά. Συναινώ». Στην καρδιά Του, όμως, ο Θεός ενέκρινε, εκτίμησε και επικρότησε όσα έκανε ο Αδάμ. Τούτο ήταν το πρώτο πράγμα από τη δημιουργία που ο άνθρωπος έπραξε για τον Θεό υπό τις οδηγίες Του. Ήταν κάτι που ο άνθρωπος έπραξε αντί του Θεού και για λογαριασμό του Θεού. Στα μάτια του Θεού, τούτο προέκυψε από την ευφυΐα που χάρισε στον άνθρωπο. Ο Θεός το θεώρησε κάτι καλό, θετικό. Αυτό που έκανε ο Αδάμ κατά τη συγκεκριμένη στιγμή, ήταν η πρώτη εκδήλωση της νοημοσύνης του Θεού μέσα στον άνθρωπο. Και ήταν μια καλή εκδήλωση κατά τον Θεό. Εκείνο που θέλω να σας πω εδώ, είναι ότι σκοπός του Θεού, προσθέτοντας ένα μέρος αυτού που έχει και είναι και τη νοημοσύνη Του στον άνθρωπο, ήταν η ύπαρξη της ανθρωπότητας ως το ζωντανό πλάσμα που Τον εκδηλώνει. Διότι ακριβώς ένα τέτοιο ζωντανό πλάσμα που κάνει πράγματα για λογαριασμό Του, λαχταρούσε ο Θεός να δει.

3) Ο Θεός κατασκευάζει δερμάτινους χιτώνες για τον Αδάμ και την Εύα

(Γένεση 3: 20-21) Και εκάλεσεν ο Αδάμ το όνομα της γυναικός αυτού, Εύαν· διότι αυτή ήτο μήτηρ πάντων των ζώντων. Και έκαμε Ιεχωβά ο Θεός εις τον Αδάμ και εις την γυναίκα αυτού χιτώνας δερματίνους, και ενέδυσεν αυτούς.

Ας ρίξουμε μια ματιά σε αυτό το τρίτο απόσπασμα, το οποίο δηλώνει ότι το όνομα που έδωσε ο Αδάμ στην Εύα σημαίνει κάτι, έτσι; Τούτο δείχνει ότι, μετά τη δημιουργία του, ο Αδάμ έκανε τις δικές του σκέψεις και κατανοούσε πολλά πράγματα. Αλλά προς το παρόν, δεν πρόκειται να μελετήσουμε ούτε να διερευνήσουμε αυτά που καταλάβαινε ή πόσα καταλάβαινε, επειδή τούτο δεν είναι το κύριο σημείο που θέλω να συζητήσω στο τρίτο απόσπασμα. Ποιο είναι, λοιπόν, το κύριο σημείο του τρίτου αποσπάσματος; Ας ρίξουμε μια ματιά στην πρόταση: «Και έκαμε Ιεχωβά ο Θεός εις τον Αδάμ και εις την γυναίκα αυτού χιτώνας δερματίνους, και ενέδυσεν αυτούς». Εάν δεν συναναστραφούμε επάνω στη συγκεκριμένη πρόταση των γραφών σήμερα, εσείς δεν θα συνειδητοποιήσετε ποτέ τα υπονοούμενα πίσω από αυτές τις λέξεις. Πρώτον, επιτρέψτε Μου να δώσω μερικά στοιχεία. Επεκτείνετε τη φαντασία σας και οραματιστείτε τον Κήπο της Εδέμ, με τον Αδάμ και την Εύα να ζουν μέσα. Ο Θεός πηγαίνει να τους επισκεφτεί, αλλά εκείνοι κρύβονται επειδή είναι γυμνοί. Ο Θεός δεν μπορεί να τους δει, και αφού τους καλεί, αυτοί λένε: «Δεν τολμούμε να Σε κοιτάξουμε, διότι τα σώματά μας είναι γυμνά». Δεν τολμούν να κοιτάξουν τον Θεό, επειδή είναι γυμνοί. Τι κάνει, λοιπόν, ο Ιεχωβά ο Θεός για χάρη τους; Το αρχικό κείμενο λέει: «Και έκαμε Ιεχωβά ο Θεός εις τον Αδάμ και εις την γυναίκα αυτού χιτώνας δερματίνους, και ενέδυσεν αυτούς». Γνωρίζετε, τώρα, τι χρησιμοποίησε ο Θεός για να φτιάξει τα ρούχα τους; Για να φτιάξει τα ρούχα τους, ο Θεός χρησιμοποίησε δέρματα ζώων. Δηλαδή, ο ρουχισμός που έφτιαξε ο Θεός για τον άνθρωπο ήταν γούνινα παλτά. Τούτα ήταν και τα πρώτα ρούχα που έφτιαξε ο Θεός για τον άνθρωπο. Σύμφωνα με τα σημερινά πρότυπα, το γούνινο παλτό αποτελεί ακριβό αντικείμενο ένδυσης, κάτι που δεν μπορούν να φορούν όλοι. Αν κάποιος σε ρωτήσει: Ποια ήταν τα πρώτα ρούχα που φόρεσαν οι πρόγονοι της ανθρωπότητας; Εσύ μπορείς να απαντήσεις: Γούνινα παλτό. Ποιος έφτιαξε το παλτό αυτό; Κι εσύ μπορείς να απαντήσεις εκτενέστερα: Ο Θεός! Και τούτο είναι το κύριο σημείο: Το ρούχο αυτό, το έφτιαξε ο Θεός. Δεν είναι κάτι που αξίζει να σημειωθεί; Τώρα που το περιέγραψα, έχει αναδυθεί κάποια εικόνα στο μυαλό σας; Θα πρέπει τουλάχιστον να έχετε ένα πρόχειρο περίγραμμά της. Ο λόγος που σας τα λέω σήμερα αυτά, δεν είναι για να σας ενημερώσω ποια ήταν τα πρώτα ρούχα του ανθρώπου. Τότε ποιος είναι; Το ζήτημα δεν είναι το γούνινο παλτό, αλλά το να γνωρίσουμε τη διάθεση και το Είναι και τα υπάρχοντα που αποκάλυψε ο Θεός, πράττοντας αυτό.

Στην εικόνα του «Και έκαμε Ιεχωβά ο Θεός εις τον Αδάμ και εις την γυναίκα αυτού χιτώνας δερματίνους, και ενέδυσεν αυτούς», ποιος είναι ο ρόλος του Θεού, όταν βρίσκεται μαζί με τον Αδάμ και την Εύα; Υπό ποίον ρόλο εμφανίζεται ο Θεός σε έναν κόσμο με μόνο δύο ανθρώπινα όντα; Υπό τον ρόλο του Θεού; Αδέλφια από το Χονγκ Κονγκ, απαντήστε παρακαλώ. (Υπό τον ρόλο του γονέα). Αδέλφια από τη Νότιο Κορέα, υπό ποίον ρόλο θεωρείτε ότι εμφανίζεται ο Θεός; (Υπό τον ρόλο του επικεφαλής της οικογένειας). Αδέλφια από την Ταϊβάν, τι σκέφτεστε εσείς; (Υπό τον ρόλο ενός ατόμου από την οικογένεια του Αδάμ και της Εύας, υπό τον ρόλο ενός μέλους της οικογένειας). Κάποιοι από εσάς πιστεύουν ότι ο Θεός εμφανίζεται ως μέλος της οικογένειας του Αδάμ και της Εύας, ενώ ορισμένοι λένε ότι εμφανίζεται ως επικεφαλής της οικογένειας και άλλοι ως γονέας. Όλα αυτά είναι πολύ σωστά. Αλλά πού θέλω να καταλήξω Εγώ; Ο Θεός δημιούργησε τους δύο αυτούς ανθρώπους και τους μεταχειρίστηκε ως συντρόφους Του. Ως μοναδική τους οικογένεια, ο Θεός φρόντισε για τη διαβίωσή τους και μερίμνησε και για τις βασικές ανάγκες τους. Εδώ, ο Θεός εμφανίζεται ως γονέας του Αδάμ και της Εύας. Ενώ ο Θεός πράττει τούτο, ο άνθρωπος δεν βλέπει πόσο μεγαλοπρεπής είναι ο Θεός· δεν βλέπει την υπέρμετρη υπεροχή του Θεού, το μυστήριό Του, και ειδικά την οργή ή τη μεγαλοπρέπειά Του. Το μόνο που βλέπει είναι η ταπεινότητα του Θεού, η στοργή Του, η ανησυχία Του για τον άνθρωπο, και η ευθύνη και η φροντίδα Του προς αυτόν. Η στάση και ο τρόπος με τα οποία μεταχειρίστηκε ο Θεός τον Αδάμ και την Εύα, είναι παρόμοια με τον τρόπο που οι άνθρωποι-γονείς δείχνουν ενδιαφέρον για τα δικά τους παιδιά. Μοιάζουν επίσης με τον τρόπο που αγαπούν οι άνθρωποι-γονείς, μεριμνούν και φροντίζουν τους δικούς τους γιους και κόρες – πραγματικά, ορατά, απτά. Αντί να τοποθετήσει Εαυτόν σε μια υψηλή και ισχυρή θέση, ο Θεός χρησιμοποίησε αυτοπροσώπως δέρματα, προκειμένου να φτιάξει ρούχα για τον άνθρωπο. Δεν έχει σημασία το αν το γούνινο παλτό χρησιμοποιήθηκε για να καλύψει τη σεμνότητά τους ή για να τους προστατεύσει από το κρύο. Εν ολίγοις, τα ρούχα που χρησιμοποιήθηκαν για να καλύψουν το σώμα του ανθρώπου κατασκευάστηκαν από τον Θεό αυτοπροσώπως, με τα ίδια Του τα χέρια. Αντί να τα δημιουργήσει απλά μέσω της σκέψης ή θαυματουργών μεθόδων όπως φαντάζονται οι άνθρωποι, ο Θεός αναγνωρισμένα έπραξε κάτι, που ο άνθρωπος σκέφτεται ότι ο Θεός δεν μπορεί και δεν πρέπει να πράττει. Ίσως τούτο να είναι κάτι απλό, που κάποιοι μπορεί να μη θεωρούν ούτε καν άξιο αναφοράς, αλλά επίσης επιτρέπει σε όλους όσοι ακολουθούν τον Θεό, αλλά προηγουμένως είχαν γεμίσει από ασαφείς ιδέες για Αυτόν, να αποκτήσουν μια εικόνα της αυθεντικότητας και της στοργής Του, και να δουν την πιστή και ταπεινή Του φύση. Κάνει ανυπόφορα αλαζονικούς ανθρώπους που πιστεύουν ότι είναι σπουδαίοι και ισχυροί, να σκύβουν τα ματαιόδοξα κεφάλια τους με ντροπή μπροστά στην αυθεντικότητα και την ταπεινότητα του Θεού. Εδώ, η γνησιότητα και η ταπεινότητα του Θεού επιτρέπουν περαιτέρω στους ανθρώπους να δουν πόσο αξιαγάπητος είναι. Αντίθετα, στις καρδιές των ανθρώπων, ο απέραντος, αξιαγάπητος και παντοδύναμος Θεός είναι πολύ μικρός, αποκρουστικός και ανίκανος να αντέξει ακόμη και ένα μόνο χτύπημα. Διαβάζοντας τον εν λόγω στίχο και ακούγοντας την ιστορία αυτή, εσύ αντιμετωπίζεις με περιφρόνηση τον Θεό, επειδή έπραξε κάτι τέτοιο; Μερικοί άνθρωποι μπορεί, αλλά για άλλους θα συμβεί το εντελώς αντίθετο. Θα σκεφτούν ότι ο Θεός είναι αυθεντικός και αξιαγάπητος, και ακριβώς αυτή η αυθεντικότητα και η ομορφιά του Θεού είναι που τους συγκινεί. Όσο περισσότερο βλέπουν την πραγματική πλευρά του Θεού, τόσο περισσότερο μπορούν να αντιληφθούν την αληθινή ύπαρξη της αγάπης του Θεού, τη σπουδαιότητα του Θεού στις καρδιές τους, και το γεγονός ότι στέκεται στο πλευρό τους την κάθε στιγμή.

Στο σημείο αυτό, πρέπει να συνδέσουμε τη συζήτησή μας με το παρόν. Εάν ο Θεός μπορούσε να πράττει, από την αρχή κιόλας, αυτά τα διάφορα μικροπράγματα για τους ανθρώπους που δημιούργησε, ακόμα και μερικά πράγματα που οι άνθρωποι ποτέ δεν θα τολμούσαν να σκεφτούν ή να περιμένουν, τότε θα μπορούσε ο Θεός να πράξει τέτοια πράγματα και για τους ανθρώπους του σήμερα; Μερικοί άνθρωποι λένε, «Ναι!» Γιατί αυτό; Επειδή η ουσία του Θεού δεν είναι ψεύτικη, η ομορφιά Του δεν είναι ψεύτικη. Επειδή η ουσία του Θεού υπάρχει στ’ αλήθεια και δεν είναι κάτι που προστέθηκε από άλλους, και σίγουρα δεν είναι κάτι που μεταβάλλεται με αλλαγές στον χρόνο, τον τόπο και τις εποχές. Η αυθεντικότητα και η ομορφιά του Θεού μπορούν πραγματικά να φανερωθούν μέσα από πράξεις που οι άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι συμβατικές και ασήμαντες και τόσο μικρές, που οι άνθρωποι ούτε καν πιστεύουν ότι Εκείνος θα έπραττε ποτέ. Ο Θεός δεν είναι ξιπασμένος. Δεν υπάρχει υπερβολή, παραποίηση, υπερηφάνεια ή αλαζονεία στη διάθεση και την ουσία Του. Δεν καυχάται ποτέ, αλλά, αντίθετα, αγαπά, δείχνει ανησυχία, φροντίζει και καθοδηγεί τα ανθρώπινα όντα που Εκείνος δημιούργησε, με πίστη και ειλικρίνεια. Ανεξάρτητα από το πόσο πολλά μπορούν να εκτιμήσουν, να αισθανθούν ή να δουν οι άνθρωποι, ο Θεός πράττει αυτά τα πράγματα. Η γνώση ότι ο Θεός έχει μια τέτοια ουσία, θα μπορούσε να επηρεάσει την αγάπη των ανθρώπων για Αυτόν; Θα επηρέαζε τον σεβασμό τους για τον Θεό; Ελπίζω ότι, όταν κατανοήσεις την πραγματική πλευρά του Θεού, θα πλησιάσεις ακόμα πιο κοντά σε Αυτόν και θα είσαι ικανός να εκτιμήσεις ακόμη περισσότερο την αγάπη και τη φροντίδα Του για την ανθρωπότητα, ενώ παράλληλα θα Του δώσεις και την καρδιά σου, και θα πάψεις πια να έχεις υποψίες ή αμφιβολίες για Αυτόν. Ο Θεός πράττει ήσυχα τα πάντα για τον άνθρωπο, πράττοντάς τα όλα σιωπηλά, μέσα από την ειλικρίνεια, την πίστη και την αγάπη Του. Ποτέ, όμως, δεν νοιώθει φόβο ή λύπη για όλα όσα πράττει, ούτε χρειάζεται κάποιον να Του τα ξεπληρώσει με οποιονδήποτε τρόπο, ούτε και προτίθεται να κερδίσει ποτέ κάτι από την ανθρωπότητα. Μοναδικός σκοπός όλων των πεπραγμένων Του είναι να μπορέσει να δεχθεί την αληθινή πίστη και αγάπη του ανθρώπινου γένους. Ας κλείσουμε εδώ το πρώτο θέμα.

Σας βοήθησαν καθόλου αυτές οι συζητήσεις; Και κατά πόσο; (Αποκτήσαμε μεγαλύτερη κατανόηση και γνώση της αγάπης του Θεού). (Η συγκεκριμένη μέθοδος επικοινωνίας μπορεί να μας βοηθήσει στο μέλλον να εκτιμήσουμε καλύτερα τον λόγο του Θεού, να κατανοήσουμε τα συναισθήματα που είχε και τις έννοιες πίσω από τα πράγματα που είπε όταν τα είπε, και να συναισθανθούμε πώς ένοιωθε Εκείνος τότε). Μήπως κάποιος από εσάς, μετά την ανάγνωση των λέξεων αυτών, διαισθάνεται ακόμα περισσότερο την πραγματική ύπαρξη του Θεού; Δεν πιστεύετε πια ότι η ύπαρξη του Θεού δεν είναι κούφια ή ασαφής; Όποτε νοιώθετε έτσι, μήπως διαισθάνεστε ότι ο Θεός βρίσκεται ακριβώς δίπλα σας; Ίσως η αίσθηση να μην είναι προφανής τη συγκεκριμένη στιγμή ή ίσως εσείς να μην μπορείτε να τη νοιώσετε ακόμα. Αλλά μια μέρα, όταν θα διαθέτετε πραγματικά μια βαθιά αντίληψη και πραγματική γνώση της διάθεσης και της ουσίας του Θεού στην καρδιά σου, θα διαισθανθείς ότι ο Θεός βρίσκεται ακριβώς δίπλα σου – τούτο συμβαίνει απλώς επειδή δεν δέχτηκες ποτέ πραγματικά τον Θεό μέσα στην καρδιά σου. Είναι αλήθεια.

Τι πιστεύετε για τη συγκεκριμένη μέθοδο επικοινωνίας; Μπορείτε να συμβαδίσετε; Μήπως πιστεύετε ότι αυτός ο τύπος συναναστροφής πάνω στο θέμα του έργου και της διάθεσης του Θεού είναι πολύ βαρύς; Πώς νοιώσατε; (Πολύ καλά, ενθουσιασμένοι). Τι σας έκανε να νοιώσετε καλά; Γιατί ήσαστε ενθουσιασμένοι; (Ήταν σαν να επιστρέφαμε στον Κήπο της Εδέμ, σαν να γυρίζαμε πίσω, τότε που βρισκόμαστε δίπλα στον Θεό), «Η διάθεση του Θεού» αποτελεί, στην πραγματικότητα, ένα πολύ ασύνηθες θέμα για όλους, επειδή αυτό που φαντάζεσαι συνήθως, αυτό που διαβάζεις στα βιβλία ή ακούς σε συναναστροφές, σε κάνει πάντα να νοιώθεις σαν τυφλός που αγγίζει ελέφαντα – απλά ψηλαφίζεις ολόγυρα, με τη βοήθεια των χεριών σου, χωρίς όμως να βλέπεις στ’ αλήθεια τίποτε με τα μάτια σου. Η «αφή» δεν μπορεί να σου δώσει ούτε καν ένα βασικό περίγραμμα της γνώσης του Θεού, πόσο μάλλον μια ξεκάθαρη αντίληψη. Αυτό που σου φέρνει είναι περισσότερη φαντασία, έτσι ώστε δεν μπορείς να καθορίσεις με ακρίβεια ποια είναι η διάθεση και η ουσία του Θεού. Αντιθέτως, οι παράγοντες αβεβαιότητας που προκύπτουν από τη φαντασία σου, φαίνονται να γεμίζουν συνεχώς την καρδιά σου με αμφιβολίες. Όταν δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για κάτι και, όμως, προσπαθείς ακόμα να το κατανοήσεις, στην καρδιά σου θα υπάρχουν πάντα αντιφάσεις και συγκρούσεις και, μερικές φορές, μπορεί ακόμη και να λαμβάνουν τη μορφή διατάραξης, κάνοντάς σε να νοιώθεις χαμένος. Δεν είναι πολύ αγχωτικό όταν θέλεις να αναζητήσεις τον Θεό, να Τον γνωρίσεις και να Τον δεις ξεκάθαρα, αλλά ποτέ δεν φαίνεται να βρίσκεις τις απαντήσεις; Φυσικά, τα λόγια αυτά απευθύνονται αποκλειστικά σε όσους επιθυμούν να επιδιώξουν να σέβονται και να ικανοποιούν τον Θεό. Για εκείνους τους ανθρώπους που, απλά, δεν δίνουν καμία σημασία σε τέτοια πράγματα, τούτο δεν έχει πραγματική αξία, επειδή ελπίζουν ότι η πραγματικότητα και η ύπαρξη του Θεού καλύτερα να αποτελούν θρύλο ή φαντασία, ώστε να μπορούν να κάνουν ό, τι θέλουν, ώστε να μπορούν να είναι αυτοί οι μεγαλύτεροι και οι πιο σημαντικοί, ώστε να μπορούν να διαπράττουν κακές πράξεις χωρίς να λαμβάνουν υπόψιν τις συνέπειες, ώστε να μη χρειαστεί να τιμωρηθούν ή να φέρουν ευθύνες, ώστε, ακόμα και όσα λέει ο Θεός για τους κακοποιούς, να μην ισχύουν γι’ αυτούς. Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι δεν είναι πρόθυμοι να κατανοήσουν τη διάθεση του Θεού, έχουν βαρεθεί εντελώς να προσπαθούν να γνωρίσουν τον Θεό και τα πάντα για Αυτόν. Θα προτιμούσαν να μην υπάρχει ο Θεός. Αυτοί οι άνθρωποι εναντιώνονται στον Θεό, και είναι αυτοί που θα εξαλειφθούν.

Ομιλίες του Παντοδύναμου Θεού (Η οδός να γνωρίσεις τον Θεό)

00:00
00:00

0αποτελέσματα αναζήτησης