Νούμερο 8: Η ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα

Στη συνέχεια, θα συζητήσουμε για την όγδοη ικανότητα, την ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα. Η ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα είναι το πώς ένας άνθρωπος αντιμετωπίζει ένα ζήτημα· ανεξάρτητα από το κατά πόσο αυτό το ζήτημα έχει προκύψει ήδη ή συμβαίνει ξαφνικά ή οι διάφοροι παράγοντες αυτού του ζητήματος έχουν αλλάξει, το πώς ένας άνθρωπος αντιμετωπίζει αυτό το ζήτημα είναι η ικανότητα ανταπόκρισής του στα πράγματα. Σε τι αναφέρεται, λοιπόν, κυρίως η ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα; Αναφέρεται στην ικανότητά σου να αναγνωρίζεις, να κρίνεις, να προσεγγίζεις και να χειρίζεσαι ένα ζήτημα. Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος μ’ έναν άνθρωπο, ένα γεγονός ή ένα πράγμα, ποια είναι η φύση του; Είναι κάτι θετικό ή κάτι αρνητικό; Πώς θα πρέπει να το αντιμετωπίσεις και να το χειριστείς; Όταν συμβαίνει ξαφνικά, ποια διδάγματα πρέπει να αντλήσεις; Ποιες είναι οι καλές προθέσεις του Θεού; Αν αυτό το πράγμα μπορεί να βλάψει το εκκλησιαστικό έργο, τότε πώς θα πρέπει να το χειριστείς με τρόπο που συμμορφώνεται με τις αρχές και που αποκαθιστά τις συνέπειες της προκαλούμενης βλάβης, έτσι ώστε να μη βλάπτει πλέον το εκκλησιαστικό έργο, αλλά και να πάψει να εξελίσσεται περαιτέρω η αρνητική του επίδραση; Αν, όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με έναν άνθρωπο, ένα γεγονός ή ένα πράγμα, μπορείς —με βάση τις αρχές διάκρισης που έχεις συλλάβει και τις αλήθεια-αρχές που γνωρίζεις— να κρίνεις με ακρίβεια την ουσία και την κύρια αιτία τέτοιων ζητημάτων, καθώς και τις αρχές και το σχέδιο χειρισμού τους, τότε είσαι ένας άνθρωπος με ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα, κι αυτό σημαίνει ότι είσαι και άνθρωπος καλού επιπέδου. Για παράδειγμα, όταν συμβαίνει ξαφνικά ένα ζήτημα μπροστά στα μάτια σου, πώς θα πρέπει να το αντιμετωπίσεις; Κατ’ αρχάς, θα πρέπει να δεις καθαρά προς ποια κατεύθυνση μπορεί να εξελιχθεί, ποιες συνέπειες θα επιφέρει αν συνεχίσει να εξελίσσεται, ποια είναι η κύρια αιτία για την οποία συνέβη, ποια είναι η ουσία του· θα πρέπει να μπορείς να διακρίνεις και να δεις καθαρά όλα αυτά τα πράγματα. Να χαρακτηρίσεις το ζήτημα μέσα από τη διάκριση και κατόπιν να βρεις άμεσα ένα σχέδιο για τον χειρισμό του. Το πώς θα πρέπει ν’ αντιμετωπιστεί το ζήτημα, ποιος είναι ο αρχηγός, ποιοι είναι οι ακόλουθοι, ποιος είναι ο κύριος υπεύθυνος, ποιος θα πρέπει να φέρει την κύρια ευθύνη και πώς θα πρέπει ν’ αντιμετωπιστούν οι υπεύθυνοι είναι όλα πτυχές που θα πρέπει να καθορίσεις. Επιπλέον, όταν χειρίζεσαι προβλήματα, πρέπει να ελαχιστοποιείς τις απώλειες και παράλληλα ν’ ανακατανέμεις και να προσαρμόζεις το προσωπικό. Μόνο έτσι μπορούν να διορθωθούν άμεσα τα σφάλματα, να λυθούν διεξοδικά τα προβλήματα και ν’ αποκατασταθούν τα πράγματα, ώστε να εξελιχθούν προς τη σωστή και ωφέλιμη κατεύθυνση. Εν ολίγοις, αν μπορείς να λάβεις υπόψη όλους τους διαφορετικούς παράγοντες που εμπλέκονται σ’ αυτό το ζήτημα, κι έπειτα να έχεις έναν σωστό τρόπο να το αντιμετωπίσεις, με σωστές και ακριβείς αρχές για τον χειρισμό του, τότε αυτό σημαίνει ότι έχεις ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα και δείχνει ότι είσαι άνθρωπος καλού επιπέδου. Ασφαλώς, αυτή η μέθοδος αντιμετώπισης του ζητήματος και οι αρχές χειρισμού του μπορεί να είναι συμπεράσματα και ορισμοί στα οποία καταλήγεις μέσα από την επαφή και τη συναναστροφή με ανθρώπους που γνωρίζουν την περίπτωση ή μέσα από τη συνεργασία και τη συζήτηση με όλους. Αν μπορείς, εξετάζοντας την πορεία της πραγματικής περίστασης κι έπειτα ζητώντας υποδείξεις από αδελφούς και αδελφές που κατανοούν ένα τέτοιο ζήτημα, να καταλήξεις σ’ έναν ορισμό, να αντλήσεις ένα συμπέρασμα, να προσδιορίσεις μια λύση και να χειριστείς όπως πρέπει το ζήτημα, ολοκληρώνοντας τις προσαρμογές του προσωπικού, αντισταθμίζοντας τις απώλειες που προκλήθηκαν από αυτό το ζήτημα, κι έπειτα προσαρμόζοντας το εκκλησιαστικό έργο ώστε να μην εξελίσσεται πλέον προς μια βλαβερή κατεύθυνση, τότε αυτό σημαίνει ότι έχεις ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα. Αν μπορείς να χειρίζεσαι ζητήματα σ’ αυτό το επίπεδο, τότε μπορείς να θεωρηθείς άνθρωπος καλού επιπέδου. Ασφαλώς, ένας άνθρωπος που έχει καλό επίπεδο δεν σημαίνει ότι μπορεί, όταν έρχεται αντιμέτωπος μ’ ένα ζήτημα, να το δει αμέσως καθαρά, να πάρει άμεσα αποφάσεις και να το χειριστεί με ολοκληρωμένο και κατάλληλο τρόπο· δεν ισχύει απαραίτητα αυτό. Για να χειριστούν προβλήματα οι άνθρωποι, απαιτείται μια διαδικασία· είναι απαραίτητο να κατανοήσουν τις διάφορες πτυχές του ζητήματος, προκειμένου να δουν καθαρά την ουσία των πραγμάτων. Οι άνθρωποι είναι φτιαγμένοι από σάρκα και αίμα, ενεργούν μέσα στο πλαίσιο της ανθρώπινης φύσης, και απαιτείται μια διαδικασία. Δεν είναι όπως όταν εργάζεται το Πνεύμα του Θεού: Το Πνεύμα του Θεού εξετάζει εξονυχιστικά όλη τη γη με τρόπο που περικλείει τα πάντα· ο Θεός μπορεί πάντα να βλέπει την ουσία και την κύρια αιτία όλων των πραγμάτων και όλων των προβλημάτων. Όταν οι άνθρωποι δεν μπορούν να δουν καθαρά τα πράγματα που κρύβονται πίσω από τα ζητήματα, εύκολα εξαπατώνται και τυφλώνονται. Ακριβώς λόγω αυτού, οι άνθρωποι πρέπει να εξετάζουν σε βάθος την αληθινή κατάσταση των πραγμάτων που κρύβονται πίσω από τα ζητήματα. Αφού κατανοήσεις τις πραγματικές περιστάσεις που κρύβονται πίσω από ένα ζήτημα, αν μπορείς να χειριστείς άμεσα τα προβλήματα, να εξαλείψεις τις αποκλίσεις, να προσαρμόσεις κατάλληλα όσους είναι άμεσα αρμόδιοι και το προσωπικό του έργου, καθώς και να διασφαλίσεις την κανονική λειτουργία του έργου, τότε αυτό αποδεικνύει ότι έχεις ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα. Ιδίως όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με ξαφνικά περιστατικά, αν μπορείς να χειριστείς τους διάφορους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα σύμφωνα με τις αρχές, αυτό αποδεικνύει ότι είσαι άνθρωπος καλού επιπέδου. Οι άνθρωποι που έχουν μέτρια ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα, όταν έρχονται αντιμέτωποι με συνηθισμένες και κοινές περιστάσεις, μπορούν να κάνουν κάποια πράγματα ακολουθώντας τις διαδικασίες και τον συνήθη τρόπο, αλλά τα αποτελέσματα που επιτυγχάνουν είναι μέτρια· δεν καταφέρνουν κάποιο σπουδαίο επίτευγμα ούτε κάνουν σημαντική πρόοδο. Μόλις έρθουν αντιμέτωποι με ιδιαίτερες περιστάσεις ή ξαφνικά περιστατικά, τα χάνουν και δεν μπορούν να τα χειριστούν. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι, όταν κηρύττουν το ευαγγέλιο, υπό κανονικές συνθήκες μπορούν να κερδίζουν μερικούς ανθρώπους κάθε μήνα. Αυτό αντικατοπτρίζει μέτριο επίπεδο, και τα αποτελέσματα που επιτυγχάνουν όταν κηρύττουν το ευαγγέλιο είναι επίσης μέτρια, δεν είναι ιδιαιτέρως καλά. Αν προκύψει ξαφνικά στην εκκλησία ένα περιστατικό με αντίχριστους που παραπλανούν τους ανθρώπους, αυτοί οι εργάτες του ευαγγελίου περιέρχονται σε σύγχυση και δεν ξέρουν τι να κάνουν. Το ευαγγελικό έργο σταματά κι εκείνοι δεν ξέρουν κατά πόσο θα πρέπει να συνεχίσουν να κηρύττουν ή να περιμένουν για εργασιακές ρυθμίσεις. Δεν ξέρουν ν’ αναζητήσουν τις αρχές για το έργο του κηρύγματος του ευαγγελίου. Στις εργασιακές ρυθμίσεις του οίκου του Θεού, αναφέρεται συχνά το εξής: «Το ευαγγελικό έργο δεν πρέπει να σταματά ποτέ και σε καμία περίπτωση». Αυτοί, ωστόσο, απλώς και μόνο επειδή ήρθαν αντιμέτωποι μ’ ένα περιστατικό αντίχριστων που παραπλανούν τους ανθρώπους, σταματούν το ευαγγελικό έργο. Κάνουν το καθήκον τους με αφοσίωση; Υστερούν σε αυτό. Υποτάσσονται στις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις του Θεού; Υστερούν και σε αυτό. Όταν έρχονται αντιμέτωποι με αντίχριστους ή ψευδοεπικεφαλής που διαπράττουν παραπτώματα και προκαλούν διατάραξη και αναστάτωση από απερισκεψία, περιέρχονται σε σύγχυση. Δεν ξέρουν να ρωτήσουν όσους κατανοούν την αλήθεια πώς θα πρέπει να χειριστούν αυτό το ζήτημα που αντιμετωπίζουν, πόσο μάλλον να ψάξουν στα λόγια του Θεού τις αρχές άσκησης και ένα μονοπάτι άσκησης. Τους λείπει αυτή η ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα. Κάποιοι επικεφαλής εκκλησίας, όταν βλέπουν έναν αντίχριστο να διαδίδει πλάνες για να παραπλανήσει τους ανθρώπους, δεν ξέρουν πώς να συναναστραφούν πάνω στην αλήθεια για να διαψεύσουν τις πλάνες. Δεν ξέρουν τι να κάνουν, αλλά συνεχίζουν να προσεύχονται λέγοντας: «Θεέ μου, Σε παρακαλώ, δέσε τον Σατανά, κλείσε του το στόμα και εμπόδισέ τον να διαδίδει πλάνες για να παραπλανήσει τους ανθρώπους. Σε παρακαλώ, σώσε αυτούς τους ανίδεους κι ανόητους ανθρώπους και μην τους αφήσεις να παραπλανηθούν από τον αντίχριστο. Θεέ μου, φέρ’ τους πίσω, Σε παρακαλώ!» Μπορεί να λυθεί το πρόβλημα μόνο μέσα από την προσευχή, χωρίς την αναζήτηση της αλήθειας; Αν οι άνθρωποι δεν συνεργάζονται και δεν κάνουν το καθήκον τους, είναι ανώφελο. Υπάρχουν πολλά πράγματα που πρέπει να κάνουν οι άνθρωποι. Κατ’ αρχάς, πρέπει να εξετάσουν τι είδους υπόβαθρο έχει αυτός ο αντίχριστος, ποια χαρακτηριστικά επιδεικνύει και σε τι βασίζεται για να παραπλανήσει τους ανθρώπους· πρέπει, επίσης, να δουν αν, ανάμεσα σ’ αυτούς που έχουν παραπλανηθεί, υπάρχουν άνθρωποι καλού επιπέδου που μπορούν ν’ αποδεχθούν την αλήθεια, και να σπεύσουν να τους ανακτήσουν. Αυτό είναι το έργο που πρέπει να γίνει πρώτα. Όμως, αυτοί οι επικεφαλής εκκλησίας δεν το γνωρίζουν αυτό και δεν ξέρουν να εργάζονται μ’ αυτόν τον τρόπο. Απλώς περιέρχονται σε σύγχυση και χτυπούν νευρικά τα πόδια τους στο έδαφος από το άγχος. Μάλιστα, κάποιοι άχρηστοι βάζουν ακόμη και τα κλάματα από το άγχος. Τι όφελος έχει να κλαίνε; Μπορούν τα κλάματα να φέρουν πίσω αυτούς που έχουν παραπλανηθεί; Τα κλάματα δεν είναι εκτέλεση έργου ούτε δείχνουν ότι κουβαλάς ένα φορτίο. Είναι μια εκδήλωση ανικανότητας. Οι άνθρωποι που έχουν επίπεδο, όταν έρχονται αντιμέτωποι με τέτοια ζητήματα, πρώτα ηρεμούν. Αφού προσευχηθούν, αναζητήσουν, αναλύσουν, κρίνουν κι έπειτα συναναστραφούν, στο τέλος παίρνουν μια απόφαση. Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου τα χάνουν όταν έρχονται αντιμέτωποι με διάφορα ζητήματα: Δεν ξέρουν να προσευχηθούν και ν’ αναζητήσουν ούτε ξέρουν να βρουν κάποιους ανθρώπους που κατανοούν την αλήθεια για να συναναστραφούν μαζί τους· απλώς περιμένουν παθητικά. Αυτό καθυστερεί στο έπακρο τα ζητήματα. Εσύ δεν έχεις καμία λύση, αλλά ίσως να έχουν οι άλλοι· γιατί δεν βρίσκεις άλλους ανθρώπους για να ζητήσεις βοήθεια; Οι έξυπνοι άνθρωποι, ακόμη και όσο περιμένουν, δεν ξεχνούν να εκπληρώσουν το καθήκον και την ευθύνη τους. Αυτή η εκπλήρωση του καθήκοντος και της ευθύνης είναι ενεργητική, όχι παθητική. Δεν περιμένουν από τον Θεό να δώσει εντολές ή να ενεργήσει προσωπικά για ν’ αλλάξει την κατάσταση. Αντ’ αυτού, όσο περιμένουν, κάνουν κάθε προσπάθεια για ν’ ανακτήσουν όσους μπορούν ν’ ανακτηθούν. Όσο για εκείνους που δεν μπορούν ν’ ανακτηθούν —όπως οι μπερδεμένοι ανόητοι, όσοι είναι κυριευμένοι από κακά πνεύματα και οι δύσπιστοι που πιστεύουν στον Θεό απλώς και μόνο για να ενταχθούν κάπου και να τα έχουν όλα τζάμπα— δεν θα πρέπει ν’ ασχοληθούν μαζί τους. Για εκείνους που δεν έχουν τυφλωθεί, πρέπει να γίνουν γρήγορα ρυθμίσεις, ώστε κάποιος να συναναστραφεί μαζί τους πάνω στην αλήθεια και να τους μιλήσει για τη διάκριση του αντίχριστου. Δεν είναι αυτό ένα σχέδιο χειρισμού της κατάστασης; Αυτό είναι ένα μέτρο ανταπόκρισης. Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου δεν έχουν τέτοια μέτρα ανταπόκρισης· το μόνο που ξέρουν είναι να κλαίνε και να παραπονιούνται. Αυτό σημαίνει ότι τους λείπει η ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα. Αν, σε συνηθισμένες περιπτώσεις, ένας άνθρωπος μπορεί να κάνει έργο κανονικά, αλλά, μόλις έρθει αντιμέτωπος με ιδιαίτερες περιστάσεις, μένει εμβρόντητος και τα χάνει, τότε αυτός ο άνθρωπος στην καλύτερη περίπτωση έχει μέτρια ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα. Αν κάποιος δεν μπορεί καν να χειριστεί συνηθισμένες περιπτώσεις, τότε αυτός ο άνθρωπος δεν έχει καθόλου ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα. Για παράδειγμα, αν σταλεί σε μια εκκλησία για να οργανώσει την εκλογή ενός επικεφαλής της εκκλησίας, δεν ξέρει τι είδους άνθρωπο να επιλέξει ή πώς να συγκεντρώσει τους ανθρώπους και να οργανώσει την εκλογή. Δεν κατανοεί καν τις βασικές διαδικασίες των εκλογών. Σαν να μην έφτανε αυτό, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι στην εκκλησία που έχουν σοβαρές διεφθαρμένες διαθέσεις —εκείνοι που ανήκουν στην κατηγορία των νταήδων, των καθαρμάτων και των παλιοτόμαρων— κι αυτοί οι άνθρωποι αρπάζουν την ευκαιρία να διαταράξουν την εκλογή. Σε μια τέτοια περίπτωση, όσοι δεν έχουν ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα είναι ακόμη πιο ανίκανοι να χειριστούν το ζήτημα, κι απλώς αιχμαλωτίζονται και παραδίνονται. Στο τέλος, μπορούν μόνο να πουν στους αδελφούς και στις αδελφές: «Επιλέξτε μόνοι σας. Όποιον εκλέξετε, αυτός θα πάρει τη θέση». Τι σόι πλάσματα είναι αυτοί οι άνθρωποι; Δεν είναι χαμένα κορμιά; Αυτό σημαίνει ότι τους λείπει η ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα. Οι άνθρωποι που δεν έχουν ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα δεν έχουν ούτε εργασιακή ικανότητα. Είτε σε κανονικές περιστάσεις είτε σε ιδιαίτερες περιστάσεις, όταν συμβαίνει κάτι, καταρρέουν και κάνουν πίσω· όταν συμβαίνει κάτι, τα χάνουν κι αρχίζουν να κλαίνε. Όταν δεν συμβαίνει τίποτα, μπορούν να λένε λίγα λόγια και δόγματα, αλλά, όταν συμβαίνει κάτι και τους ζητείται να χειριστούν ένα πρόβλημα, δεν μπορούν να το κάνουν. Για παράδειγμα, όταν κάποιοι άνθρωποι κάνουν το καθήκον τους με επιπολαιότητα, όσοι δεν έχουν ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα το μόνο που ξέρουν είναι να συζητήσουν το ζήτημα μαζί τους, λέγοντας: «Σε παρακαλώ, μην είσαι επιπόλαιος. Σε παρακαλώ, να κάνεις καλά το καθήκον σου!» Μπορεί αυτό να λύσει το πρόβλημα αυτών των ανθρώπων; Θα πρέπει να συναναστραφούν μ’ αυτούς τους ανθρώπους πάνω στο πρόβλημα της επιπολαιότητάς τους. Αν αυτοί οι άνθρωποι δεν κατανοούν την αλήθεια και δεν μπορούν ν’ αναγνωρίσουν το πρόβλημά τους, εκείνοι θα πρέπει να συναναστραφούν μαζί τους πάνω στην αλήθεια. Αν αυτοί οι άνθρωποι ενεργούν μ’ αυτόν τον τρόπο παρόλο που ξέρουν ότι είναι λάθος, εκείνοι θα πρέπει να τους αναλύσουν και να τους κλαδέψουν. Αν οφείλεται σε κάποιο άλλο ζήτημα, εκείνοι θα πρέπει να συναναστραφούν με βάση αυτό το ζήτημα. Θα πρέπει να καθορίσουν μια κατάλληλη πορεία δράσης με βάση το είδος του προβλήματος που έχει προκύψει, κι έπειτα να ενεργήσουν αναλόγως. Αν δεν μπορείς να το κάνεις αυτό, τότε δεν έχεις ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα. Καταλάβατε; (Ναι.) Αν, όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με οποιοδήποτε ζήτημα, δεν έχεις καμία λύση, κανέναν τρόπο για να το αντιμετωπίσεις και καμία αρχή για να το χειριστείς, τότε σου λείπει η ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα. Τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν τη χαμηλότερη ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα; (Ναι.)

Όσοι έχουν την καλύτερη ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα είναι άνθρωποι που, όταν έρχονται αντιμέτωποι με κάποια ιδιαίτερα ζητήματα ή με ξαφνικές περιστάσεις, μπορούν άμεσα να τα κρίνουν και να τα αναγνωρίσουν, κι έπειτα να διαμορφώσουν σχετικά κατάλληλα σχέδια για τον χειρισμό τους. Όσοι έχουν μέτρια ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα μπορούν να χειρίζονται συνηθισμένα ζητήματα ρουτίνας όταν έρχονται αντιμέτωποι μ’ αυτά. Μπορούν να εργάζονται ακολουθώντας διαδικασίες για τη διατήρηση και τη διαχείριση της κατάστασης ή να προσαρμόζουν και ν’ αντικαθιστούν το προσωπικό· είναι μια χαρά σε τέτοιου είδους έργο. Όταν, όμως, έρχονται αντιμέτωποι με ξαφνικές περιστάσεις, δεν μπορούν να τις χειριστούν. Ακόμη κι αν τους πει κάποιος τις αρχές, δεν μπορούν να τις εφαρμόσουν· ακόμη κι αν τους δώσει κάποιος εξουσία και τους ζητήσει να χειριστούν το ζήτημα, και πάλι δεν είναι σε θέση να το κάνουν. Αυτό σημαίνει ότι έχουν μέτρια ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα. Όσοι έχουν χαμηλή ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα δεν χειρίζονται καλά ούτε τα ζητήματα ρουτίνας. Το μόνο που ξέρουν είναι πώς ν’ αναφέρουν δόγματα και να τηρούν αυστηρά τους κανονισμούς και, στο τέλος, η κύρια αιτία του προβλήματος δεν επιλύεται καθόλου. Ένας αντίχριστος που προκαλεί αναστάτωση και παραπλανά τους ανθρώπους αρκεί για να τους κάνει να εγκαταλείψουν το κήρυγμα του ευαγγελίου· ένας ψευδοεπικεφαλής που λέει ανοησίες αρκεί, επίσης, για να τους κάνει να σταματήσουν το ευαγγελικό έργο. Είναι αυτοί άνθρωποι που ακολουθούν το θέλημα του Θεού; Υστερούν σε αυτό. Τέτοιοι άνθρωποι έχουν πολύ χαμηλή ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα. Όποια περίσταση κι αν προκύψει, οι άνθρωποι που έχουν χαμηλή ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα δεν μπορούν να τη χειριστούν. Για παράδειγμα, αν ξεσπάσει φωτιά σ’ ένα δωμάτιο, πανικοβάλλονται και ψάχνουν γρήγορα για έναν πυροσβεστήρα. Αφού βρουν τον πυροσβεστήρα, δεν ξέρουν πώς να τον χρησιμοποιήσουν και πρέπει να ψάξουν για τις οδηγίες. Ως αποτέλεσμα, η φωτιά εξαπλώνεται. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν ξέρουν πώς να χρησιμοποιήσουν τον πυροσβεστήρα, κι έτσι καθυστερούν τα πράγματα, ενώ οφείλεται και στο γεγονός ότι τους λείπει η ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα. Είναι ανίκανοι ακόμη και ν’ αντιμετωπίσουν μια τέτοια επείγουσα κατάσταση όπως μια φωτιά· αυτό σημαίνει ότι τους λείπει η ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα. Για να δώσω άλλο ένα παράδειγμα, αν ένα παιδί πνιγεί όταν τρώει και δεν μπορεί ν’ αναπνεύσει και του γυρίσουν τα μάτια προς τα πάνω, αυτοί οι άνθρωποι πανικοβάλλονται. Δεν ξέρουν αν πρέπει να πάνε το παιδί στο νοσοκομείο ή όχι ούτε αν πρέπει να δώσουν στο παιδί να πιει νερό ή όχι. Νιώθουν τόσο άγχος που τους λούζει ο ιδρώτας και κοκκινίζει το πρόσωπό τους, αλλά πολύ απλά δεν ξέρουν τι να κάνουν. Μετά από λίγο, το παιδί βήχει λίγες φορές και μπορεί επιτέλους ν’ αναπνεύσει ξανά. Πανικοβλήθηκαν για τόση ώρα, αλλά δεν είχαν καμία λύση για ν’ αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. Ευτυχώς, το παιδί ήταν τυχερό· διαφορετικά, θα είχε πεθάνει υπό τη δική τους φροντίδα. Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου δεν έχουν καθόλου ικανότητες και δεν μπορούν να κάνουν τίποτε καλά. Τα λίγα δόγματα που κατανοούν δεν είναι τίποτε περισσότερο από κανονισμοί και συνθήματα. Είναι εντελώς ανίκανοι να χειριστούν ή να αντιμετωπίσουν τόσο τις συνηθισμένες όσο και τις ιδιαίτερες περιστάσεις. Επομένως, τέτοιοι άνθρωποι υστερούν ακόμη περισσότερο σε ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα· δεν έχουν ούτε στάλα. Με όποια περίσταση κι αν έρθουν αντιμέτωποι, δεν μπορούν ν’ ανταποκριθούν σ’ αυτήν ή να τη χειριστούν· δεν μπορούν να κατανοήσουν αυτά τα ζητήματα. Νομίζουν ότι επειδή μπορούν ν’ αναφέρουν κάποια λόγια και δόγματα και να φωνάζουν κάποια συνθήματα, αυτό αρκεί και σημαίνει ότι έχουν κεφάλαιο και νιώθουν πληρότητα στη ζωή τους. Στην πραγματικότητα, όταν συμβαίνει κάτι, τα δόγματα που ξέρουν δεν εξυπηρετούν κανέναν σκοπό. Όπως και να ’χει, αδυνατούν να συνειδητοποιήσουν ότι αυτό αντικατοπτρίζει χαμηλό επίπεδο· το επίπεδό τους είναι πολύ χαμηλό, αλλά δεν το αντιλαμβάνονται οι ίδιοι. Δεν είναι αυτό εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο; (Ναι.) Δεν είναι ηλίθιοι αυτοί οι άνθρωποι; (Ναι.) Οι ηλίθιοι άνθρωποι έχουν άχυρο στο κεφάλι τους. Τι σημαίνει ότι «έχουν άχυρο στο κεφάλι τους»; Σημαίνει ότι όσα δόγματα κι αν κατανοούν ή όσους κανονισμούς κι αν μπορούν ν’ ακολουθούν, όταν συμβαίνει κάτι, κανένας από αυτούς τους κανονισμούς και κανένα από αυτά τα δόγματα δεν μπορεί να λύσει το πραγματικό πρόβλημα. Κι ωστόσο, εκείνοι και πάλι δεν μπορούν να το αντιληφθούν αυτό και σκέφτονται: «Γιατί είναι αναποτελεσματικά αυτά τα δόγματα κι αυτοί οι κανονισμοί;» Ακόμη κι αν στύψουν το μυαλό τους, δεν έχει κανένα νόημα· όσο κι αν συλλογιστούν, και πάλι δεν μπορούν να βγάλουν άκρη για τον τρόπο χειρισμού ή επίλυσης του προβλήματος. Κάποιοι άνθρωποι, όταν χειρίζονται περιστατικά αντίχριστων, δεν διασώζουν πρώτα εκείνους που παραπλανήθηκαν από τους αντίχριστους ούτε στηρίζουν εκείνους που έχουν γίνει αρνητικοί κι απρόθυμοι να συναθροιστούν λόγω της παραπλάνησης από τους αντίχριστους. Τι κάνουν πρώτα; Πραγματοποιούν μεγάλες συναθροίσεις για να μιλήσουν για τις εκδηλώσεις των αντίχριστων, για τα είδη των ανθρώπων που είναι αντίχριστοι, τις διαφορές ανάμεσα στους αντίχριστους και σε όσους έχουν τη διάθεση των αντίχριστων, τον ακριβή τρόπο διάκρισης των αντίχριστων, τον ακριβή τρόπο διάκρισης όσων έχουν τη διάθεση των αντίχριστων· μέχρι να ολοκληρώσουν τη συναναστροφή πάνω σε όλα αυτά, κάποιοι από τους ανθρώπους που παραπλανήθηκαν από τους αντίχριστους έχουν ήδη φύγει προ πολλού από την εκκλησία και κάποιοι που είναι αρνητικοί κι αδύναμοι δεν παρευρίσκονται πλέον σε συναθροίσεις. Έχασαν την καταλληλότερη στιγμή να διασώσουν αυτούς τους ανθρώπους, προκαλώντας τους πραγματικά μεγάλη βλάβη! Με λίγα λόγια, όσοι έχουν χαμηλό επίπεδο έχουν και μεγάλη έλλειψη σε ό,τι έχει να κάνει με την ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα· δεν έχουν ίχνος τέτοιας ικανότητας. Μην κοιτάζεις πόσο εύγλωττος είναι κάποιος ή πόσο καλά μπορεί ν’ αναφέρει λόγια και δόγματα και να μιλάει για θεολογικά θέματα υπό συνηθισμένες συνθήκες· να κοιτάζεις απλώς κατά πόσο έχει την ικανότητα να χειρίζεται προβλήματα όταν έρχεται αντιμέτωπος με πραγματικές καταστάσεις. Ιδίως όταν προκύπτουν ξαφνικά περιστατικά, να κοιτάζεις αν έχει ικανότητα κρίσης και ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων, αν έχει σχέδια για τον χειρισμό και την επίλυση των προβλημάτων. Αν έχει, αυτό αποδεικνύει ότι είναι άνθρωπος με δικές του απόψεις κι ότι ξέρει πώς να σκέφτεται τα πράγματα. Αν, όμως, δεν έχει ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων και ικανότητα κρίσης, κι όταν συμβαίνει κάτι, πανικοβάλλεται και αγχώνεται, είναι σε θέση μόνο να αναφέρει πομπώδη δόγματα και να φωνάζει συνθήματα, τότε αυτός ο άνθρωπος δεν μπορεί να λύσει προβλήματα και είναι άχρηστος. Όσες δυσκολίες, όσα προβλήματα ή όσα ελαττώματα κι αν έχει κάποιος, αυτός ο άνθρωπος χρησιμοποιεί το ίδιο σύνολο θεωριών για να τα εξηγήσει και να τα αντιμετωπίσει και συνεχίζει να συναναστρέφεται μαζί του μ’ αυτόν τον τρόπο, αλλά δεν είναι ποτέ σε θέση να λύσει προβλήματα· αυτό είναι παντελής έλλειψη ικανότητας ανταπόκρισης στα πράγματα. Η έλλειψη της ικανότητας χειρισμού των προβλημάτων είναι ακριβώς μια ανικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα. Όσοι δεν έχουν ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα δεν έχουν επίπεδο. Με απλά λόγια, είναι ανόητοι, ηλίθιοι και διανοητικά ανεπαρκείς. Όσα δόγματα κι αν μπορούν ν’ αναφέρουν, είναι ανώφελο· πολύ απλά δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Εδώ ολοκληρώνεται η συναναστροφή μας πάνω στην όγδοη ικανότητα, την ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα.