Οι τρεις κατηγορίες ανθρώπων με βάση την προέλευσή τους

Τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους

Πρόσφατα, συναναστραφήκαμε πάνω σ’ ένα θέμα: την κατηγοριοποίηση των ανθρώπων διαφόρων ειδών με βάση την προέλευσή τους. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο θέμα, το οποίο ανακύπτει στο πλαίσιο του ευρύτερου θέματος των έμφυτων καταστάσεων, της ανθρώπινης φύσης και των διεφθαρμένων διαθέσεων των ανθρώπων. Συναναστραφήκαμε πάνω σε κάποιο περιεχόμενο σε σχέση μ’ αυτό το ιδιαίτερο θέμα· τι περιελάμβανε αυτό; (Θεέ Μου, κατηγοριοποίησες τους ανθρώπους σε τρία είδη ανάλογα με την προέλευσή τους: εκείνους που μετενσαρκώθηκαν από ζώα, εκείνους που μετενσαρκώθηκαν από διαβόλους κι εκείνους που μετενσαρκώθηκαν από ανθρώπους. Την πρώτη φορά, συναναστράφηκες πάνω στα τέσσερα χαρακτηριστικά εκείνων που μετενσαρκώθηκαν από ζώα: Το πρώτο είναι ότι έχουν στρεβλή κατανόηση, το δεύτερο είναι ότι είναι ιδιαίτερα μουδιασμένοι, το τρίτο είναι ότι είναι ιδιαίτερα μπερδεμένοι και το τέταρτο χαρακτηριστικό είναι ότι είναι ανόητοι. Τη δεύτερη φορά, ο Θεός συναναστράφηκε πάνω στα χαρακτηριστικά εκείνων που μετενσαρκώθηκαν από διαβόλους: Το πρώτο είναι ότι είναι καθ’ έξιν ψεύτες, το δεύτερο είναι ότι έχουν αποκλίνουσα συμπεριφορά και το τρίτο είναι ότι είναι κακοί. Το κύριο σημείο εστίασης της συναναστροφής ήταν οι δύο εκδηλώσεις του ότι είναι καθ’ έξιν ψεύτες και του ότι έχουν αποκλίνουσα συμπεριφορά.) Η κύρια εκδήλωση του ότι είναι καθ’ έξιν ψεύτες είναι η εξαπάτηση. Όσο για τις εκδηλώσεις της αποκλίνουσας συμπεριφοράς τους, τις κατηγοριοποιήσαμε κι αυτές· πόσες εκδηλώσεις αναφέραμε; (Αναφέραμε τρεις. Η πρώτη σχετίζεται με τη διάθεση· συγκεκριμένα, το γεγονός ότι είναι πανούργοι. Η δεύτερη έχει να κάνει με τη μοχθηρή λαγνεία της σάρκας. Και άλλη μία είναι ότι είναι αλλόκοτοι· δηλαδή, συχνά βιώνουν ακουστικές και άλλες αισθητηριακές ψευδαισθήσεις και επιδεικνύουν πάντα μη κανονικές συμπεριφορές.) Αυτά περιελάμβανε σε γενικές γραμμές.

II. Το δεύτερο χαρακτηριστικό: Αποκλίνουσα συμπεριφορά

Την προηγούμενη φορά, συναναστραφήκαμε πάνω σε κάποιες εκδηλώσεις της αποκλίνουσας πτυχής των ανθρώπων που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους. Διάβασα για τις εκδηλώσεις ενός ανθρώπου στα έγγραφα αποβολής που έχει συντάξει η εκκλησία· ακούστε όλοι για να δείτε κατά πόσο οι εκδηλώσεις αυτού του ανθρώπου σχετίζονται μ’ αυτά πάνω στα οποία συναναστραφήκαμε. Αυτός ο άνθρωπος ήταν υπεύθυνος για την καλλιέργεια λαχανικών σ’ ένα αγρόκτημα. Οι κύριες εκδηλώσεις του περιγράφονταν ως εξής: «Η ανθρώπινη φύση του είναι κακόβουλη και η στάση του απέναντι στον Άνωθεν είναι ασεβής», ενώ απαριθμούνταν και αρκετές συγκεκριμένες εκδηλώσεις. Η πρώτη εκδήλωση ήταν η εξής: «Διάλεξε τυχαία ένα μέρος για να καλλιεργήσει λαχανικά για τον Άνωθεν. Αργότερα, διαπιστώθηκε ότι σ’ αυτό το μέρος το έδαφος ήταν χαμηλό και επιρρεπές στη συσσώρευση νερού. Το νερό ξέπλυνε το λίπασμα που είχε προστεθεί εκεί, με αποτέλεσμα τα λαχανικά να γίνουν πολύ μικρά. Εκείνος ήξερε ότι έπρεπε να προστεθεί ξανά λίπασμα, αλλά πολύ απλά δεν το έκανε. Έβλεπε ότι τα λαχανικά δεν αναπτύσσονταν σωστά, αλλά δεν έκανε τίποτα· έδωσε σκοπίμως στον Άνωθεν να φάει λαχανικά που δεν είχαν αναπτυχθεί σωστά». Αυτή ήταν η πρώτη εκδήλωση. Η δεύτερη εκδήλωση ήταν η εξής: «Συνήθως, φρόντιζε μόνο τα λαχανικά που καλλιεργούνταν για τους αδελφούς και τις αδελφές, κι έπειτα έφευγε. Όσο για τα λαχανικά που καλλιεργούνταν για τον Άνωθεν, δεν τα φρόντιζε ούτε τα διαχειριζόταν· δεν ασχολούνταν με το ζήτημα ούτε έκανε κάτι γι’ αυτό». Η τρίτη εκδήλωση ήταν η εξής: «Ήξερε ότι πολλά παράσιτα είχαν προσβάλει τα λαχανικά, γεμίζοντάς τα σημάδια, σε βαθμό που φαίνονταν αηδιαστικά και δεν τρωγόντουσαν, αλλά απλώς τα ψέκαζε πρόχειρα με λίγο φυτοφάρμακο, χωρίς να τον νοιάζει αν αυτό είχε αποτέλεσμα. Όταν οι άλλοι του υπενθύμιζαν να απομακρύνει τα παράσιτα από τα λαχανικά, εκείνος αδιαφορούσε τελείως και σκεφτόταν: “Γιατί κάνετε έτσι; Έχω τόσες δουλειές να κάνω· δεν μπορώ να κάθομαι πάνω από αυτά τα λαχανικά κάθε μέρα!”» Όπως βλέπεις, αυτό σκεφτόταν μέσα του· ακόμη κι όταν του το υπενθύμιζαν οι άλλοι, εκείνος και πάλι δεν έκανε κάτι. Η τέταρτη εκδήλωση ήταν η εξής: «Σε σχέση με την καλλιέργεια λαχανικών για τον Άνωθεν, σκεφτόταν μέσα του: “Όπως κι αν βγουν τα λαχανικά που καλλιεργώ, αυτά θα έχεις για να φας. Αν βγουν καλά, θα έχεις καλά λαχανικά να φας. Αν δεν βγουν καλά, τότε μην τα φας. Όπως και να ’χει, εγώ τα καλλιέργησα για σένα· θα πρέπει να είσαι ευγνώμων απέναντί μου!”» Αυτές τις κακόβουλες σκέψεις είχε μέσα του, και τις ανέφερε σε όσους ζούσαν μαζί του. «Όταν οι άλλοι του υπενθύμιζαν να μη χρησιμοποιεί το καλάθι για τα σαπισμένα φύλλα των λαχανικών όταν παραδίδει λαχανικά στον Άνωθεν, εκείνος έλεγε: “Δεν μπορώ να το εγγυηθώ αυτό”». Όπως βλέπεις, οι άλλοι του το υπενθύμιζαν, αλλά εκείνος και πάλι δεν άκουγε. Πολύ απλά, έκανε ό,τι ήθελε. Αυτή ήταν η τέταρτη εκδήλωση. Η πέμπτη εκδήλωση ήταν η εξής: «Αντιμετώπιζε με αυτόν τον τρόπο τα λαχανικά που καλλιεργούνταν για τον Άνωθεν, χωρίς καμία επίγνωση μέσα του, χωρίς την παραμικρή μεταμέλεια. Όποτε κάποιος του έκανε υπενθυμίσεις, λέγοντάς του να είναι πιο προσεκτικός, εκείνος αντιστεκόταν κι ένιωθε αποστροφή. Μισούσε όποιον του έκανε υποδείξεις». Οι επικεφαλής και οι εργάτες άντλησαν συνολικά πέντε εκδηλώσεις. Συνόψισαν τις συνήθεις εκδηλώσεις αυτού του ανθρώπου, καθώς και τη στάση του απέναντι στην αλήθεια και απέναντι στο καθήκον του, ενώ απαρίθμησαν και συγκεκριμένα παραδείγματα. Η σύνοψη ήταν αρκετά καλή. Πώς νιώθετε τώρα που το ακούσατε αυτό; Έχει καλή ανθρώπινη φύση κάποιος που εμφανίζει αυτές τις εκδηλώσεις; (Όχι.) Πόσο άσχημη ήταν; Συμβάδιζαν οι εκδηλώσεις αυτού του ανθρώπου μ’ εκείνες που αναφέραμε στη συναναστροφή μας για τους ανθρώπους που μετενσαρκώθηκαν από διαβόλους; (Ναι.) Με ποια εκδήλωση συμβάδιζαν; (Με την εκδήλωση της κακίας τέτοιων ανθρώπων.) Πέρα από το γεγονός ότι είναι κακός, είχε καθόλου εκδηλώσεις αποκλίνουσας συμπεριφοράς, κάτι που αποτελεί χαρακτηριστικό των ανθρώπων που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους; (Ναι.) Πώς ήταν εμφανές αυτό; (Οι συνηθισμένοι άνθρωποι, όταν καλλιεργούν λαχανικά για τον Άνωθεν, θέτουν ως προτεραιότητα να επιλέξουν την κατάλληλη γη, αλλά εκείνος επέλεξε να κερδίσει την εύνοια των αδελφών· φρόντιζε μόνο τα λαχανικά που καλλιεργούνταν για τους αδελφούς και τις αδελφές. Για τα λαχανικά που καλλιεργούνταν για τον Άνωθεν, επέλεξε ακατάλληλη γη, δεν τα φρόντιζε ούτε καταπολέμησε τα παράσιτα, και έδινε πάντα στον Άνωθεν να φάει λαχανικά που δεν είχαν αναπτυχθεί σωστά. Η στάση του απέναντι στον Άνωθεν, απέναντι στον Θεό, ήταν εχθρική.) Γιατί ήταν εχθρική η στάση του απέναντι στον Άνωθεν; Μήπως τον είχε προσβάλει ο Άνωθεν; (Όχι. Η στάση του καθοριζόταν από τη φύση-ουσία του· μισούσε τον Θεό και τα θετικά πράγματα.) Πραγματικά, δεν γνώρισα ποτέ αυτόν τον άνθρωπο. Δεν είχα ποτέ καμία αλληλεπίδραση μαζί του. Πώς θα μπορούσε, λοιπόν, να τρέφει τόσο βαθύ μίσος μέσα του; Πρόκειται για ένα πρόβλημα που έχει να κάνει με τη φύση του. Πρώτα απ’ όλα, ήταν κακή· εκτός αυτού, ήταν αποκλίνουσα, έτσι δεν είναι; Δεν είναι ίδια μ’ εκείνη του μεγάλου κόκκινου δράκοντα; (Ναι.) Στον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε τον Θεό και τα θετικά πράγματα, υπήρχε κάποιου είδους μίσος μέσα στην καρδιά του. Αν τον ρωτούσες τι συμβαίνει, ούτε ο ίδιος δεν θα μπορούσε να το εξηγήσει ξεκάθαρα· απλώς ένιωθε μίσος. Μισούσε ιδιαίτερα τον Θεό και την αλήθεια, μισούσε ιδιαίτερα τα θετικά πράγματα. Δεν είναι αυτό αποκλίνουσα συμπεριφορά; (Ναι.) Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι διάβολος. Αν τον ρωτούσες: «Σε ποιον πιστεύεις;», σίγουρα θα έλεγε ότι πιστεύει στον Θεό. Πιστεύει στον Θεό, κι ωστόσο μισεί τον Θεό· αυτό αποκαλύπτει τη νοοτροπία ενός διαβόλου. Αυτό είναι αποκλίνουσα συμπεριφορά. Γιατί το λέω αυτό; Κατ’ αρχάς, δεν γνώριζα καθόλου αυτόν τον άνθρωπο και δεν τον είχα κλαδέψει ποτέ, κι ωστόσο εκείνος έτρεφε τόσο βαθύ μίσος απέναντί Μου· αυτό είναι αποκλίνουσα συμπεριφορά. Δεύτερον, οι αδελφοί και οι αδελφές ήταν εκείνοι που του ανέθεσαν να καλλιεργήσει αυτά τα λαχανικά. Αν δεν ήταν πρόθυμος να το κάνει, θα μπορούσε να έχει θέσει το ζήτημα, αλλά, αντ’ αυτού, εκείνος ξέσπασε τον θυμό του στο μποστάνι. Αφού φύτεψε τα λαχανικά, δεν τα φρόντισε κατάλληλα κι έδωσε στον Άνωθεν να φάει λαχανικά που δεν είχαν αναπτυχθεί σωστά. Τρίτον, έδειχνε αρκετή προθυμία να καλλιεργήσει λαχανικά για τους αδελφούς και τις αδελφές, και τα φρόντιζε αρκετά καλά, αλλά όταν ήταν να καλλιεργήσει λαχανικά για τον Άνωθεν, ήταν απρόθυμος μέσα του. Ήταν γεμάτος μίσος, και δεν είναι ξεκάθαρο το γιατί· κανείς δεν τον είχε προσβάλει, κι ωστόσο αντιμετώπιζε τον Άνωθεν και τον Θεό μ’ αυτόν τον τρόπο. Δεν είναι αυτό αποκλίνουσα συμπεριφορά; (Ναι.) Αυτή η αποκλίνουσα κινητήρια δύναμη είναι πολύ μεγάλη! Πρώτα απ’ όλα, είναι κακή· εκτός αυτού, είναι αποκλίνουσα· έτσι είναι η φύση ενός διαβόλου. Όση ανεκτικότητα και υπομονή κι αν δείχνει ο οίκος του Θεού, αντιμετωπίζοντας τους διαβόλους με αγάπη, όσες ευκαιρίες κι αν τους δίνει ο οίκος του Θεού για να φτάσουν στη σωτηρία, εκείνοι δεν κατανοούν καθόλου αυτά τα πράγματα. Μέσα τους, πολύ απλά μισούν τον Θεό και τον οίκο του Θεού. Αυτό οφείλεται εξ ολοκλήρου στο γεγονός ότι η φύση ενός διαβόλου είναι ακριβώς να μισεί τον Θεό και τα θετικά πράγματα. Κανένας δεν μπορεί να πει ξεκάθαρα ποιος είναι ο λόγος γι’ αυτό· πολύ απλά, οι διάβολοι τρέφουν αβάσιμο μίσος απέναντι στον Θεό και στα θετικά πράγματα. Αυτό είναι γνωστό ως αποκλίνουσα συμπεριφορά. Τι σκεφτόταν κάθε μέρα; «Όπως κι αν βγουν τα λαχανικά που καλλιεργώ, αυτά θα έχεις για να φας. Αν βγουν καλά, θα έχεις καλά λαχανικά να φας. Αν δεν βγουν καλά, τότε μην τα φας. Όπως και να ’χει, εγώ τα καλλιέργησα για σένα· θα πρέπει να είσαι ευγνώμων απέναντί μου!» Δεν ήταν αποκλίνοντα τα πράγματα μέσα του; Όλα όσα σκεφτόταν ήταν μοχθηρά και πανούργα. Οι άνθρωποι που έχουν συνείδηση και λογική θεωρούν αδιανόητες τις σκέψεις του· δεν το χωράει το μυαλό τους γιατί σκέφτεται μ’ αυτόν τον τρόπο. Έτσι ακριβώς ενεργούν οι διάβολοι. Όλα όσα σκεφτόταν και συλλογιζόταν μέσα του ήταν σκοτεινά και μοχθηρά πράγματα. Μπορεί ν’ αποδεχθεί την αλήθεια ένας τέτοιος άνθρωπος που είναι διάβολος; (Όχι.) Δεν διέθετε καν τη στοιχειώδη ανθρώπινη ηθική ούτε συνείδηση και λογική. Όποτε αναφερόταν ο Θεός, εξοργιζόταν κι ένιωθε μίσος. Όταν οι άλλοι του ζητούσαν να κάνει κάποια άλλη εργασία, δεν αντιστεκόταν τόσο· μόνο όταν ήταν να καλλιεργήσει λαχανικά για τον Άνωθεν έφερνε ιδιαίτερη αντίσταση. Αυτό σημαίνει ότι είναι κακός, ότι έχει αποκλίνουσα συμπεριφορά. Ίσως τον ρωτήσεις γιατί αντιστέκεται τόσο· αυτό είναι ζήτημα καρδιάς και ενδέχεται να μην μπορεί να πει ξεκάθαρα πού ακριβώς οφείλεται αυτή η αντίσταση. Μπορείτε να δείτε καθαρά πού έγκειται η ρίζα αυτού του προβλήματος; Γιατί αντιμετώπιζε τον Θεό μ’ αυτόν τον τρόπο; Οι περισσότεροι άνθρωποι θα το έβρισκαν εντελώς ακατανόητο αυτό: «Πώς γίνεται κάποιος που πιστεύει στον Θεό να Τον αντιμετωπίζει έτσι; Δεν είναι άπιστος;» Πλέον, μέσα από τη συναναστροφή πάνω στην αλήθεια, δεν είστε σε θέση να βλέπετε λίγο πιο καθαρά την ουσία και την προέλευση των διαφόρων ειδών ανθρώπων; (Ναι.) Θα πρέπει να μπορείτε πλέον να βλέπετε λίγο πιο καθαρά· αυτοί είναι ακριβώς το είδος των ανθρώπων που μετενσαρκώνονται από διαβόλους, και η φύση τους είναι να μισούν τον Θεό.

Πείτε Μου, μπορούν ν’ αλλάξουν οι άνθρωποι που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους; (Όχι.) Είναι ακριβώς όπως ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας. Κι εκείνοι μπορούν να λένε τα κατάλληλα λόγια, να λένε λόγια που εναρμονίζονται με τη συνείδηση και την ηθική, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν αυτά που λένε. Μπορούν να λένε πολλά λόγια που ακούγονται ευχάριστα, αλλά όταν έρχεται η στιγμή να κάνουν αληθινά πράγματα, δεν μπορούν να κάνουν ούτε ένα. Γιατί δεν μπορούν; Επειδή μέσα τους είναι διάβολοι. Αν έκαναν θετικά πράγματα ή πράγματα που συμμορφώνονται με το πρότυπο της ανθρώπινης συνείδησης, θα ένιωθαν δυσφορία και δυσαρέσκεια μέσα τους. Μόνο όταν κάνουν κακό, όταν κάνουν ό,τι κάνουν οι διάβολοι κι όταν σκέφτονται ό,τι σκέφτονται οι διάβολοι, νιώθουν άνετα και χαίρονται μέσα τους. Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο τέτοιων ανθρώπων. Αν πιάσεις χαλαρή κουβέντα μαζί τους, μιλώντας για θέματα της σαρκικής ζωής ή συζητώντας ακόμα και για την επικαιρότητα και την πολιτική, μπορούν να κάτσουν ήσυχοι. Μόλις, όμως, το περιεχόμενο της συναναστροφής αγγίξει τα θετικά πράγματα, την αλήθεια, τον Θεό, την ταυτότητα, την ουσία και το έργο του Θεού, τις προθέσεις του Θεού για τον άνθρωπο ή τις απαιτήσεις Του από τον άνθρωπο, νιώθουν αποστροφή και αντίσταση μέσα τους· δεν θέλουν ν’ ακούσουν. Αρχίζουν να ξύνουν τ’ αυτιά και τα μάγουλά τους, λες και κάθονται στα καρφιά. Νιώθουν αναστάτωση και δυσφορία μέσα τους, σαν να έχουν στην καρδιά τους ζιζάνια που μεγαλώνουν ανεξέλεγκτα. Νιώθουν ότι είναι βασανιστήριο να μείνουν έστω κι ακόμα ένα δευτερόλεπτο, και μάλιστα κάποιοι από αυτούς σηκώνονται και φεύγουν αμέσως. Ακόμη κι αν κάποιοι άνθρωποι, για να τηρήσουν τα προσχήματα, κάθονται εκεί πολύ ευγενικά και δεν φεύγουν, το μυαλό τους ήδη ταξιδεύει μακριά· οι σκέψεις τους έχουν ήδη προ πολλού πετάξει πάνω από τα σύννεφα, και πολύ απλά δεν ακούν αυτό που λες. Γιατί έχουν αυτές τις εκδηλώσεις; Επειδή μέσα τους απεχθάνονται τον Θεό και τα θετικά πράγματα. Δεν τους ενδιαφέρει η αλήθεια· δεν μπορούν να την αφομοιώσουν και δεν είναι πρόθυμοι να την αποδεχθούν. Κατά τη διάρκεια μιας συνάθροισης, μόλις ξεκινήσει μια συναναστροφή πάνω στην αλήθεια, σκέφτονται κάθε λογής δικαιολογίες για να φύγουν, λέγοντας: «Πρέπει να πάω να κανονίσω κάτι» ή «Πρέπει να κάνω ένα τηλεφώνημα». Απλώς θέλουν να πιαστούν από οποιαδήποτε δικαιολογία για να το σκάσουν. Πολύ απλά, τέτοιοι άνθρωποι έχουν αποκλίνουσα συμπεριφορά. Αν κάποιος παραδέχεται ότι είναι άνθρωπος που πιστεύει στον Θεό και Τον ακολουθεί, τότε δεν θα πρέπει να έχει αυτές τις εκδηλώσεις. Στα ζητήματα, όμως, που αφορούν τα θετικά πράγματα ή τον Θεό, οι άνθρωποι που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους έχουν αυτές τις εκδηλώσεις· αυτό είναι πέρα από τον έλεγχό τους και πρόκειται για ζήτημα που έχει να κάνει με τη φύση-ουσία τους. Καθορίζεται από την προέλευσή τους και κανένας δεν μπορεί ν’ αλλάξει αυτό το γεγονός. Όταν συναναστρέφεσαι πάνω στην αλήθεια, πάνω στα θετικά πράγματα, πάνω στις προθέσεις και τα λόγια του Θεού, νιώθουν λες και τους κρίνεις, λες και θα τελειώσει η ζωή τους. Αυτή είναι η αληθινή εσωτερική κατάσταση του πώς αντιμετωπίζουν τον Θεό, την αλήθεια και τα θετικά πράγματα. Ασφαλώς, αυτό είναι κι ένα είδος εκδήλωσης της μοχθηρής ουσίας τέτοιων ανθρώπων. Επειδή απεχθάνονται κι αντιπαθούν τα θετικά πράγματα, την αλήθεια και τον Θεό, αυτά που σκέφτονται και συλλογίζονται καθημερινά στον εσωτερικό τους κόσμο δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τα θετικά πράγματα, την αλήθεια ή το έργο του Θεού. Όλα όσα σκέφτονται μέσα τους σχετίζονται με οτιδήποτε αποκλίνει. Σκέφτονται πώς να κάνουν επίδειξη ώστε να μπορούν να έχουν θέση και κύρος ανάμεσα στους ανθρώπους, πώς να ενεργούν προκειμένου να παραπλανούν τους ανθρώπους, να αποκτήσουν θέση και να κάνουν περισσότερους ανθρώπους να τους εγκρίνουν και να τους θαυμάζουν, πώς να ενεργούν προκειμένου να κερδίζουν τις καρδιές των ανθρώπων και να λαμβάνουν την έγκρισή τους, και πώς να λάβουν αναγνώριση και προαγωγές από τον οίκο του Θεού ή από τους επικεφαλής κάθε βαθμίδας. Όλα όσα σκέφτονται και όλα όσα κάνουν εμπεριέχουν τη φύση του ανταγωνισμού, της αντιπαράθεσης, της αρπαγής, της εξαπάτησης, της δολοπλοκίας, της μηχανορραφίας, της υποκίνησης, της σαγήνης, του ελέγχου και της παραπλάνησης, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Δεν υπολογίζουν κανένα κόστος όταν κάνουν αυτά τα πράγματα· είναι πρόθυμοι να υποφέρουν οποιαδήποτε κακουχία. Όσο υποφέρουν, καταστρώνουν σχέδια και δολοπλοκίες για το τι κακό να κάνουν, σε ποιον να φερθούν υστερόβουλα και ποιους στόχους να πετύχουν. Σε όλα όσα κάνουν, υπάρχει στρατηγική, υπάρχει συγκεκριμένη πρόθεση. Προς τα έξω, δεν λένε δημοσίως πράγματα που αντιτίθενται στην αλήθεια ούτε κάνουν δημοσίως πράγματα που διαταράσσουν ή αναστατώνουν το εκκλησιαστικό έργο, και φυσικά σε καμία περίπτωση δεν κρίνουν τον Θεό, δεν Του επιτίθενται δημοσίως ούτε Τον βλασφημούν. Δεν κάνουν αυτές τις εμφανώς κακές πράξεις. Στον εσωτερικό τους κόσμο, όμως, δεν σκέφτονται ποτέ τίποτα που σχετίζεται με την αλήθεια ή με τα θετικά πράγματα και δεν λαμβάνουν ποτέ υπόψη τίποτα που σχετίζεται με την ανθρώπινη συνείδηση και λογική ή με την ηθική. Τι λαμβάνουν υπόψη, λοιπόν; Το μυαλό τους είναι ολοκληρωτικά παγιδευμένο σε σχέδια, τεχνάσματα, υστερόβουλες σκέψεις, συνωμοσίες και μηχανορραφίες. Έτσι, ακόμη κι αν, προς τα έξω, δεν τους βλέπεις ν’ αντιστέκονται δημοσίως στον Θεό ούτε τους ακούς να παραπονιούνται κατά του Θεού, να μιλάνε με καχυποψία απέναντι στον Θεό, να κρίνουν τον Θεό ή ακόμη και να Τον βλασφημούν, μέσα τους ξεχειλίζουν από μια στάση περιφρόνησης, απαξίωσης και ασέβειας απέναντι στα λόγια του Θεού, το έργο του Θεού και οτιδήποτε σχετίζεται με το έργο του Θεού. Ό,τι κι αν λέει ο Θεός, όποιες κι αν είναι οι απαιτήσεις Του από τους ανθρώπους, όποιες κι αν είναι οι προθέσεις Του ή όποιες κι αν είναι οι αρχές πίσω από το διαφόρων ειδών έργο που κάνει ο Θεός, εκείνοι ποτέ δεν δίνουν σημασία σε όλα αυτά ούτε τα αποδέχονται· πολύ απλά, δεν έχουν μέσα τους κανένα δοχείο για να λάβουν αυτά τα θετικά πράγματα. Παρόλο που δεν τους βλέπεις δημοσίως ν’ αντιστέκονται σ’ αυτά τα θετικά πράγματα ή να τα καταδικάζουν, στα βάθη της καρδιάς τους, τα απεχθάνονται και τα αντιπαθούν. Όταν ακούνε κηρύγματα, δεν συλλογίζονται πώς ν’ αποδεχθούν την αλήθεια και να την κάνουν πράξη, αλλά πώς να συνοψίσουν το φρέσκο φως και τις φράσεις που ακούνε και να τα μετατρέψουν σε δικά τους λόγια για να συναναστρέφονται και να τα μοιράζονται με άλλους, με σκοπό οι άλλοι να τους θαυμάζουν και να τους έχουν σαν είδωλο. Σκέφτονται μέσα τους: «Αν έπειτα κηρύξω αυτά τα λόγια σ’ εκείνους που μόλις εντάχθηκαν στην εκκλησία, θα μπορέσω ν’ αποκτήσω τον θαυμασμό ακόμα περισσότερων ανθρώπων και να μ’ έχουν σαν είδωλο, κι έτσι θα έχω ακόμα υψηλότερη θέση ανάμεσα στους ανθρώπους. Αυτή η θέση θα βασίζεται στο πόσο δόγμα κατανοώ και αντιλαμβάνομαι και πόσο ολοκληρωμένα το αντιλαμβάνομαι». Ακόμη κι αν κάθονται εκεί και ακούνε κηρύγματα —και μάλιστα με μεγάλη προσοχή και επιμέλεια και καταβάλλοντας μεγάλη προσπάθεια— η στάση τους δεν είναι θετική και το κίνητρό τους δεν είναι αγνό. Δεν ακούνε έχοντας μια στάση αποδοχής της αλήθειας, αλλά συλλογίζονται τα κηρύγματα λες και σπουδάζουν θεολογία, συγκρίνοντας το περιεχόμενο των κηρυγμάτων μ’ εκείνο της Βίβλου. Δεν αποδέχονται τα λόγια του Θεού ούτε συγκρίνουν τον εαυτό τους μ’ αυτά, επιζητώντας να κατανοήσουν τα διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ίδιοι και να βρουν από αυτά τα λόγια ένα μονοπάτι επίλυσης και τις αρχές άσκησης, έτσι ώστε να μπορέσουν ν’ αποκτήσουν αυτογνωσία, ν’ αναπτύξουν ειλικρινή μεταμέλεια, ν’ αποβάλουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους, να ενεργούν και να συμπεριφέρονται με τρόπο που συνάδει με τις αλήθεια-αρχές και να ικανοποιούν τις προθέσεις του Θεού· σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτός ο σκοπός τους. Ποιος είναι ο σκοπός τους; Είναι να εφοδιάζονται με περισσότερα δόγματα, ώστε να μπορούν να περιφέρονται και να επιδεικνύονται και να κάνουν τους άλλους να τους θαυμάζουν και να τους έχουν σαν είδωλο. Αυτός είναι ο πρώτος στόχος. Ο δεύτερος στόχος τους είναι να βρουν το απλούστερο μονοπάτι για ν’ αποκτήσουν ευλογίες. Αφού ακούσουν κηρύγματα και επιβεβαιώσουν ότι αυτή είναι η αληθινή οδός, αρχίζουν να συλλογίζονται πόση ελπίδα έχουν ν’ αποκτήσουν ευλογίες, πόση ελπίδα έχουν να φτάσουν στη σωτηρία. Έπειτα, αποφασίζουν ότι η μέθοδος που θα χρησιμοποιήσουν θα είναι να υπομείνουν κακουχίες και να πληρώσουν ένα τίμημα για να κερδίσουν με δόλια μέσα την εμπιστοσύνη του εκλεκτού λαού του Θεού και του οίκου του Θεού, και να κάνουν τον Θεό να δει τις κακουχίες που υπομένουν και το τίμημα που πληρώνουν. Νομίζουν ότι, πιστεύοντας στον Θεό μ’ αυτόν τον τρόπο, μπορούν να λάβουν μεγάλες ευλογίες και ν’ αποκτήσουν έναν υπέροχο προορισμό. Όπως βλέπεις, η στάση τους απέναντι στα κηρύγματα και απέναντι σε κάθε πτυχή της αλήθειας δεν είναι απλώς να τ’ αποδεχθούν κι έπειτα να τα κάνουν πράξη και να τα βιώσουν· αντ’ αυτού, έχουν απώτερα σχέδια και δολοπλοκίες. Ελπίζουν μονίμως ότι θα χρησιμοποιούν κάποιες φράσεις ή κάποια κλασικά παραθέματα από τα κηρύγματα και τις συναναστροφές για να εφοδιάζουν το μυαλό τους και το ρητορικό τους οπλοστάσιο, ώστε να παραπλανούν τους αδελφούς και τις αδελφές, να κάνουν τους πάντες να τους έχουν σαν είδωλο, κι έτσι να μπορέσουν ν’ αποκτήσουν κύρος ανάμεσα στους ανθρώπους και ν’ απολαμβάνουν την εκτίμηση των άλλων. Αυτές οι σκέψεις, οι προθέσεις και οι στάσεις που έχουν όταν ακούν κηρύγματα δεν αρκούν για να φανεί ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν πολύ αποκλίνουσα συμπεριφορά; (Ναι.) Μπορεί κανένας να διορθώσει αυτήν την αποκλίνουσα κινητήρια δύναμη που έχουν μέσα τους; Αν τους έλεγες: «Δεν είναι αποδοχή της αλήθειας να σκέφτεσαι έτσι· δεν είναι αυτή η στάση που οφείλει να έχει κάποιος που επιδιώκει την αλήθεια. Αν σκέφτεσαι μ’ αυτόν τον τρόπο, η αλήθεια δεν θα έχει καμία επίδραση πάνω σου· δεν θα μπορέσεις να φτάσεις έτσι στη σωτηρία. Θα πρέπει ν’ αποδεχθείς την αλήθεια, να βρεις μέσα σ’ αυτήν τις αρχές άσκησης και να κάνεις πράξη και να βιώσεις τα λόγια του Θεού στην αληθινή ζωή, έτσι ώστε τα λόγια του Θεού να γίνουν η δική σου αλήθεια-πραγματικότητα και τελικά να γίνουν η ζωή σου», θα μπορούσαν να το πετύχουν αυτό; (Όχι.) Γιατί; Επειδή δεν έχουν καταβάλει αρκετή προσπάθεια ή μήπως επειδή η συναναστροφή μας πάνω στην αλήθεια δεν έχει λάβει υπόψη τα αισθήματά τους ή δεν έχει συμπεριλάβει την κατάλληλη παροχή της αλήθειας που να στοχεύει στη δική τους κατάσταση; (Δεν ισχύει κανένα από τα δύο.) Τότε, ποιος είναι ο λόγος; (Καθορίζεται από την ουσία τους, που είναι να μισούν την αλήθεια.) Επομένως, πρέπει να ειπωθεί ότι οι εκδηλώσεις αυτών των ανθρώπων είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την ουσία τους· αυτά τα δύο είναι αλληλένδετα μεταξύ τους. Κανένας δεν μπορεί να διορθώσει τις σκέψεις που έχουν μέσα τους και κανένας δεν μπορεί ν’ αλλάξει τη μοχθηρή φύση-ουσία αυτών των ανθρώπων που είναι διάβολοι. Μισούν την αλήθεια και την απορρίπτουν, επομένως η αλήθεια δεν μπορεί να τους αλλάξει. Θα μπορούσε να πει κανείς, λοιπόν, ότι τέτοιοι άνθρωποι δεν μπορούν να βοηθηθούν; (Ναι.) Η απάντηση είναι οπωσδήποτε ναι. Γιατί; Επειδή έχουν τη φύση-ουσία των διαβόλων. Όλα όσα αποκαλύπτουν διέπονται εξ ολοκλήρου από τη φύση των διαβόλων· δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση για προσωρινή αποκάλυψη διαφθοράς ούτε για αποκάλυψη των μοχθηρών διεφθαρμένων διαθέσεων του διεφθαρμένου ανθρώπινου είδους. Η ρίζα του προβλήματος είναι ότι είναι διάβολοι κι όχι δημιουργημένα ανθρώπινα όντα.

Οι άνθρωποι αυτού του είδους έχουν κάποιες πρόσθετες εκδηλώσεις όταν ακούνε κηρύγματα· κάθε φορά που ο οίκος του Θεού συναναστρέφεται πάνω στην αλήθεια και ασχολείται με την έκθεση και την ανάλυση των κακών πράξεων και των εκδηλώσεων ορισμένων ανθρώπων, εκείνοι λένε πράγματα όπως: «Για εκείνο το περιστατικό που συνέβη στο παρελθόν δεν μιλάς; Ξέρω τα πάντα με λεπτομέρειες. Ξέρω ακριβώς με ποιον σκοπό το αναφέρεις. Προσπαθείς απλώς να χρησιμοποιήσεις τη συναναστροφή και την ανάλυση αυτού του ζητήματος για να παγιώσεις τη δική σου εξουσία και να κάνεις τους ανθρώπους να σε ακούνε, έτσι δεν είναι; Θέλεις απλώς να δώσεις ένα μάθημα σε κάποιους ανθρώπους και να καταπιέσεις κάποιους άλλους, έτσι δεν είναι; Έχεις ξεκινήσει ολόκληρη εκστρατεία, σωστά; Μόνο ένας ανόητος θα πίστευε αυτά που λες! Μόνο ένας ανόητος θα σε άκουγε και θα ασκούνταν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές!» Όπως βλέπεις, ακόμη κι όταν ακούνε κάποια παραδείγματα, κάποιες δηλώσεις ή συγκεκριμένες εκδηλώσεις ανθρώπων που σχετίζονται με κάποια πτυχή της αλήθειας, αυτό που κατανοούν είναι εντελώς διαφορετικό από εκείνο που κατανοούν οι άλλοι. Δεν μπορούν να κατανοήσουν σωστά ούτε ν’ αντιμετωπίσουν σωστά αυτά τα πράγματα, και μάλιστα μπορούν να διαστρεβλώνουν τα γεγονότα και να κρίνουν και να καταδικάζουν τα θετικά πράγματα. Αυτά που σκέφτονται μέσα τους είναι πάντα πολύ σκοτεινά, κι ωστόσο νομίζουν ότι είναι ιδιαίτερα έξυπνοι κι ότι ξέρουν πώς έχουν όντως τα πράγματα. Δεν είναι αυτό αποκλίνουσα συμπεριφορά; Είναι ακριβώς όπως ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας: Ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας λέει ότι όταν η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού αποπέμπει ή αποβάλλει ανθρώπους, αυτό γίνεται ως επίδειξη δύναμης για να το βλέπουν οι άλλοι, αλλά δεν λέει ποτέ ότι όταν ο οίκος του Θεού, η εκκλησία, αποπέμπει ανθρώπους, εξαγνίζεται έτσι η εκκλησία. Αυτό συμβαίνει επειδή είναι άπιστοι διάβολοι που δεν μπορούν να κατανοήσουν την αλήθεια· πάντοτε διαστρεβλώνουν, κρίνουν και καταδικάζουν τα θετικά πράγματα και σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται ν’ αντιμετωπίσουν τα θετικά πράγματα με σωστή νοοτροπία. Θα προτιμούσαν να πιστεύουν ότι εξελίχθηκαν από τους πιθήκους, ότι είναι απόγονοι δράκων, παρά να παραδεχθούν ότι οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν από τον Θεό. Πολύ πρόσφατα, άκουσα μάλιστα κάποιους επιστημονικούς ερευνητές να λένε ότι ένα είδος τεράστιων αρουραίων που έζησε εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια πριν ήταν πρόγονος του ανθρώπινου είδους· τι γελοία κι αλλόκοτη θεωρία! Αν προσπαθήσεις να τους κάνεις να παραδεχθούν ότι οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν από τον Θεό, να πιστέψουν ότι οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν από τον Θεό, όπως κι αν το πεις, εκείνοι αρνούνται να το παραδεχθούν. Ακόμη κι όταν αυτό το γεγονός παρουσιάζεται μπροστά τα μάτια τους, εκείνοι εξακολουθούν να μην το πιστεύουν. Πολύ απλά, πιστεύουν ότι οι άνθρωποι εξελίχθηκαν από τους πιθήκους ή ότι είναι γόνοι αρουραίων ή απόγονοι δράκων. Θα προτιμούσαν να πιστεύουν τέτοια λόγια του διαβόλου παρά να πιστέψουν ότι οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν από τον Θεό· ότι η ανθρώπινη ζωή και η ανθρώπινη πνοή δόθηκαν από τον Θεό. Δεν το πιστεύουν, δεν το παραδέχονται και δεν είναι πρόθυμοι ν’ αποδεχθούν αυτό το γεγονός. Δεν είναι αυτό αποκλίνουσα συμπεριφορά; (Ναι.) Αν πεις ότι είναι απόγονοι δράκων, χαίρονται. Αν πεις ότι εξελίχθηκαν από τους πιθήκους κι ότι είναι απόγονοι των πιθήκων ή ότι ένας τεράστιος αρουραίος είναι πρόγονός τους, λένε: «Ναι, είναι μεγάλη τιμή!» Αν, όμως, πεις ότι οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν από τον Θεό, γίνονται εχθρικοί· τα μάτια τους γίνονται κατακόκκινα από θυμό και ξεχειλίζουν από μίσος εναντίον σου. Αυτό είναι πολύ αποκλίνουσα συμπεριφορά!