I

Όσο ακολουθούμε τον πρακτικό Θεό, θα πρέπει να έχουμε την εξής αποφασιστικότητα: Όσο σοβαρά περιβάλλοντα κι αν συναντάμε, όποιες δυσκολίες κι αν αντιμετωπίζουμε, όσο αδύναμοι ή αρνητικοί κι αν είμαστε, δεν πρέπει να χάνουμε την πίστη μας στην αλλαγή της διάθεσής μας ή στα λόγια που έχει πει ο Θεός. Ο Θεός έχει δώσει μια υπόσχεση στους ανθρώπους και αυτό απαιτεί από εκείνους αποφασιστικότητα, πίστη και επιμονή για να υπομείνουν. Ο Θεός δεν συμπαθεί τους δειλούς· συμπαθεί τους ανθρώπους που έχουν αποφασιστικότητα.

II

Ακόμα κι αν έχεις αποκαλύψει πολλή διαφθορά, αν έχεις κάνει πολλές παρακάμψεις ή αν έχεις διαπράξει πολλές παραβάσεις, αν έχεις παραπονεθεί για τον Θεό, ή αν Του έχεις αντισταθεί όσο είσαι στη θρησκεία ή αν έχεις υποθάλψει βλασφημία εναντίον Του στην καρδιά σου, και ούτω καθεξής, ο Θεός δεν τα κοιτάζει όλα αυτά. Κοιτάζει μόνο αν επιδιώκεις την αλήθεια και αν μπορείς μια μέρα να αλλάξεις.

III

Ο Θεός καταλαβαίνει κάθε άνθρωπο όσο μια μητέρα καταλαβαίνει το παιδί της. Καταλαβαίνει τις δυσκολίες, τις αδυναμίες και τις ανάγκες του, και ακόμα περισσότερο, καταλαβαίνει ποιες δυσκολίες, αδυναμίες και αποτυχίες θα αντιμετωπίσουν οι άνθρωποι κατά τη διαδικασία της ζωή-εισόδου τους και της αλλαγής διάθεσης. Αυτά ο Θεός τα καταλαβαίνει καλύτερα απ’ όλα. Γι’ αυτό, λοιπόν, λέγεται ότι ο Θεός εξετάζει σχολαστικά τα βάθη της καρδιάς των ανθρώπων. Εφόσον δεν απαρνιέσαι το όνομα του Θεού και δεν εγκαταλείπεις τον ίδιο και αυτήν την οδό, τότε, όσο αδύναμος κι αν είσαι, πάντα θα έχεις την ευκαιρία να αλλάξεις τη διάθεσή σου. Αν έχεις αυτήν την ευκαιρία, τότε υπάρχει ελπίδα να επιβιώσεις και, επομένως, να σε σώσει ο Θεός.

Από το «Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Το μονοπάτι άσκησης προς την αλλαγή διάθεσης