Καθημερινά λόγια του Θεού | «Έργο και είσοδος (1)» | Απόσπασμα 190

Καθώς ο Θεός οδηγεί τον άνθρωπο στην τελείωση και μεταμορφώνει τη διάθεσή του, το έργο Του δεν σταματάει ποτέ, επειδή οι άνθρωποι είναι ανεπαρκείς σε πάρα πολλά και υπολείπονται κατά πολύ από τα πρότυπα που θέτει ο Θεός. Συνεπώς, μπορεί να ειπωθεί ότι στα μάτια του Θεού θα είστε για πάντα σαν νεογέννητα μωρά, έχοντας ελάχιστα από τα στοιχεία που Τον ικανοποιούν, επειδή δεν είστε τίποτε άλλο παρά πλάσματα στα χέρια του Θεού. Αν κάποιος υποπέσει σε αυταρέσκεια, δεν θα γίνει απεχθής για τον Θεό; Το να λέτε ότι μπορείτε να ικανοποιήσετε τον Θεό σήμερα είναι το να μιλάτε από την περιορισμένη οπτική του σαρκικού σώματός σας· αν στ’ αλήθεια βρισκόσασταν σε αναμέτρηση με τον Θεό, θα βγαίνετε πάντοτε χαμένοι από το πεδίο της μάχης. Η σάρκα του ανθρώπου δεν έχει καταφέρει να νικήσει ούτε μία φορά. Μόνο μέσα από το έργο του Αγίου Πνεύματος έχει τη δυνατότητα ο άνθρωπος να αποκτήσει αντισταθμιστικά χαρακτηριστικά. Στην πραγματικότητα, από τα μυριάδες πράγματα που ανήκουν στην πλάση του Θεού, ο άνθρωπος είναι το πιο ασήμαντο. Παρόλο που είναι κύριος των πάντων, ο άνθρωπος είναι ο μόνος ανάμεσά τους που υπόκειται στον δόλο του Σατανά, ο μόνος που πέφτει θύμα της διαφθοράς του Σατανά με αναρίθμητους τρόπους. Ο άνθρωπος δεν ήταν ποτέ κυρίαρχος του εαυτού του. Οι περισσότεροι άνθρωποι ζούνε στο βρομερό μέρος του Σατανά και γίνονται αντικείμενα της χλεύης του. Τους κοροϊδεύει με τον έναν και με τον άλλον τρόπο, μέχρι που να γίνονται ζωντανοί-νεκροί, υπομένοντας κάθε μεταστροφή, κάθε κακουχία στον κόσμο των ανθρώπων. Και αφού παίξει μαζί τους, ο Σατανάς βάζει ένα τέλος στο πεπρωμένο τους. Έτσι, οι άνθρωποι περνάνε όλη τους τη ζωή μέσα στη θολούρα και τη σύγχυση, χωρίς να απολαύσουν έστω και για μία φορά όλα τα ωραία πράγματα που έχει προετοιμάσει γι’ αυτούς ο Θεός. Αντιθέτως, καταστρέφονται από τον Σατανά και γίνονται κουρέλια. Σήμερα έχουν καταστεί τόσο εξασθενημένοι και ράθυμοι, που απλώς δεν έχουν καμία ροπή να προσέξουν το έργο του Θεού. Αν οι άνθρωποι δεν έχουν τη ροπή να προσέξουν το έργο του Θεού, η εμπειρία τους είναι καταδικασμένη να παραμένει για πάντα αποσπασματική και ημιτελής, ενώ η είσοδός τους θα παραμείνει για πάντα ένας κενός χώρος. Στα χιλιάδες χρόνια που έχουν περάσει από τότε που ο Θεός ήρθε σε αυτόν τον κόσμο, πολλοί με μεγαλόπνοα ιδεώδη έχουν χρησιμοποιηθεί από τον Θεό για να εργαστούν για Εκείνον μέσα στην πάροδο του χρόνου· όμως, αυτοί που γνωρίζουν το έργο Του είναι τόσο λίγοι, σχεδόν ανύπαρκτοι. Γι’ αυτόν τον λόγο, αμέτρητοι είναι αυτοί που διατηρούν μια στάση αντίστασης απέναντι στον Θεό, ενώ ταυτόχρονα εργάζονται για Εκείνον, γιατί, αντί να κάνουν το έργο Του, στην ουσία κάνουν ανθρώπινο έργο από μια θέση που τους έδωσε ο Θεός. Μπορεί αυτό να ονομαστεί έργο; Πώς μπορούν να εισέλθουν; Η ανθρωπότητα έχει πάρει τη χάρη του Θεού και την έχει θάψει. Εξαιτίας αυτού, με την πάροδο των γενεών, αυτοί που κάνουν το έργο του Θεού έχουν ελάχιστη είσοδο. Απλούστατα δεν μιλούν για τη γνώση του έργου του Θεού, επειδή κατανοούν ελάχιστα από τη σοφία του Θεού. Μπορεί να ειπωθεί ότι, παρόλο που υπάρχουν πολλοί που έχουν υπηρετήσει τον Θεό, δεν έχουν καταφέρει να καταλάβουν πόσο ύψιστος είναι, γι’ αυτό έχουν όλοι παρουσιαστεί οι ίδιοι σαν θεός, ώστε να τους λατρεύουν οι άλλοι.

Τόσα χρόνια ο Θεός παραμένει κρυμμένος μέσα στη δημιουργία. Τόσες φορές, πίσω από ένα ομιχλώδες πέπλο, έχει παρατηρήσει την άνοιξη και το φθινόπωρο να έρχονται και να φεύγουν, τόσες ημέρες και νύχτες έχει κοιτάξει προς τα κάτω, από τον τρίτο ουρανό, επί μήνες και χρόνια ολόκληρα περπατά ανάμεσα στους ανθρώπους. Κάθεται τόσον καιρό επάνω από όλους τους ανθρώπους, περιμένοντας ήσυχα να περάσουν τόσοι παγωμένοι χειμώνες. Ούτε μία φορά δεν έχει εμφανιστεί ανοιχτά σε κανέναν, παραμένοντας πάντοτε αθόρυβος, και φεύγει χωρίς να αφήσει κανένα σημάδι και επιστρέφει εξίσου σιωπηλά. Ποιος μπορεί να γνωρίζει το πραγματικό Του πρόσωπο; Δεν έχει μιλήσει ποτέ του στους ανθρώπους, δεν έχει εμφανιστεί ποτέ στους ανθρώπους. Πόσο εύκολο είναι για τους ανθρώπους να κάνουν το έργο που έχει δοθεί ως αποστολή από τον Θεό; Ελάχιστα καταλαβαίνουν ότι το να Τον γνωρίζουν είναι το πιο δύσκολο απ’ όλα. Σήμερα, ο Θεός έχει μιλήσει στον άνθρωπο, αλλά ο άνθρωπος δεν Τον έχει γνωρίσει ποτέ, επειδή η είσοδός του στη ζωή είναι υπερβολικά περιορισμένη και ρηχή. Από τη δική Του οπτική γωνία, οι άνθρωποι είναι εντελώς ακατάλληλοι για να εμφανιστούν ενώπιον του Θεού. Κατανοούν ελάχιστα τον Θεό και είναι εξαιρετικά αποξενωμένοι από Αυτόν. Επιπροσθέτως, οι καρδιές με τις οποίες πιστεύουν στον Θεό είναι υπερβολικά περίπλοκες και απλώς δεν φυλάνε την εικόνα του Θεού στα βάθη της καρδιάς τους. Ως αποτέλεσμα, η κοπιαστική προσπάθεια του Θεού και το έργο Του, σαν κομμάτια χρυσού θαμμένα κάτω από την άμμο, δεν μπορούν να ακτινοβολήσουν ούτε μία αχτίδα φωτός. Για τον Θεό, το επίπεδο, τα κίνητρα και οι απόψεις αυτών των ανθρώπων είναι άκρως απεχθή. Στερημένοι κάθε ικανότητας να λαμβάνουν, απαθείς σε σημείο αναισθησίας, ευτελείς και εκφυλισμένοι, εξαιρετικά δουλοπρεπείς, αδύναμοι και άβουλοι, χρειάζονται καθοδήγηση όπως τα κοπάδια των ζώων. Όσον αφορά στην είσοδό τους στο πνεύμα ή στην είσοδό τους στο έργο του Θεού, δεν δίνουν την παραμικρή προσοχή, δεν διαθέτουν ούτε μια σταλιά αποφασιστικότητας ώστε να υποφέρουν για χάρη της αλήθειας. Δεν θα είναι εύκολο ένα τέτοιο άτομο να φτάσει στην ολοκλήρωση μέσα από τον Θεό. Συνεπώς, είναι ζωτικής σημασίας να ξεκινήσετε την είσοδό σας από αυτήν την οπτική, ότι μέσα από το έργο και την είσοδό σας κάνετε την αρχή για να φτάσετε να γνωρίσετε το έργο του Θεού.

Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Οι καταστροφές αποτελούν συχνό φαινόμενο, κι έχουν εμφανιστεί τα σημεία της επιστροφής του Κυρίου. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να υποδεχθούμε τον Κύριο; Σας προσκαλούμε εγκάρδια να επικοινωνήσετε μαζί μας για να βρείτε τον τρόπο.
Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω Viber
Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω Messenger

Σχετικό περιεχόμενο