Καθημερινά λόγια του Θεού | «Το έργο του Θεού και το έργο του ανθρώπου» | Απόσπασμα 174

Το έργο του ανθρώπου σηματοδοτεί την εμπειρία του και την ανθρώπινη φύση του. Αυτά που παρέχει ο άνθρωπος και το έργο που κάνει τον αντιπροσωπεύουν. Η διορατικότητα του ανθρώπου, η λογική του, η συλλογιστική του και η πλούσια φαντασία του συμπεριλαμβάνονται όλα στο έργο του. Η εμπειρία του ανθρώπου είναι ιδιαίτερα ικανή στο να σηματοδοτεί το έργο του και οι εμπειρίες ενός ανθρώπου αποτελούν τα συστατικά του έργου του. Το έργο του ανθρώπου μπορεί να εκφράσει την εμπειρία του. Όταν κάποιοι άνθρωποι βιώνουν κάτι αρνητικά, τα περισσότερα λόγια της συναναστροφής τους θα αποτελούνται από αρνητικά στοιχεία. Εάν η εμπειρία τους είναι θετική για κάποιο χρονικό διάστημα και ιδιαίτερα κατέχουν ένα μονοπάτι στη θετική πλευρά των πραγμάτων, η συναναστροφή τους είναι πολύ ενθαρρυντική και οι άνθρωποι μπορούν να αποκτήσουν θετικές παροχές από αυτούς. Εάν κάποιος εργάτης γίνει αρνητικός για κάποιο χρονικό διάστημα, η συναναστροφή του θα κουβαλάει πάντα αρνητικά στοιχεία. Αυτό το είδος συναναστροφής είναι καταθλιπτικό και οι άλλοι θα καταθλίβονται ασυνείδητα μετά από τη συναναστροφή μαζί του. Η κατάσταση των ακολούθων αλλάζει ανάλογα με την κατάσταση του επικεφαλής. Το οτιδήποτε είναι μέσα σε κάποιον εργάτη είναι αυτό το οποίο εκφράζει εκείνος, και το έργο του Αγίου Πνεύματος συχνά αλλάζει μαζί με την κατάσταση του ανθρώπου. Εργάζεται σύμφωνα με την εμπειρία των ανθρώπων και δεν τους εξαναγκάζει, αλλά έχει απαιτήσεις από εκείνους σύμφωνα με την κανονική πορεία της εμπειρίας τους. Αυτό σημαίνει ότι η συναναστροφή του ανθρώπου διαφέρει από τον λόγο του Θεού. Οι συναναστροφές των ανθρώπων μεταφέρουν την ατομική τους διορατικότητα και εμπειρία, εκφράζοντας τη διορατικότητα και την εμπειρία τους σύμφωνα με το έργο του Θεού. Η ευθύνη τους είναι να μάθουν, μετά το έργο ή τον λόγο του Θεού, τι από αυτά πρέπει να κάνουν πράξη ή πού να εισέλθουν, και στη συνέχεια να το παραδώσουν στους ακολούθους. Ως εκ τούτου, το έργο του ανθρώπου αντιπροσωπεύει την είσοδό του και την άσκησή του. Φυσικά, ένα τέτοιο έργο αναμιγνύεται με ανθρώπινα διδάγματα και εμπειρίες ή με κάποιες ανθρώπινες σκέψεις. Όπως και να εργάζεται το Άγιο Πνεύμα, είτε εργάζεται στον άνθρωπο είτε στον ενσαρκωμένο Θεό, οι εργάτες εκφράζουν πάντοτε αυτό που είναι οι ίδιοι. Παρόλο που το Άγιο Πνεύμα είναι Αυτό που εργάζεται, το έργο βασίζεται σε αυτό που είναι έμφυτα ο άνθρωπος, διότι το Άγιο Πνεύμα δεν εργάζεται χωρίς θεμέλια. Με άλλα λόγια, το έργο δεν προέρχεται από το μηδέν, αλλά γίνεται πάντοτε σύμφωνα με τις πραγματικές περιστάσεις και τις αληθινές συνθήκες. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί η διάθεση του ανθρώπου να μεταμορφωθεί και οι παλιές του αντιλήψεις και οι παλιές σκέψεις του να αλλάξουν. Αυτό που εκφράζει ο άνθρωπος είναι αυτό που βλέπει, βιώνει και μπορεί να φανταστεί, και μπορεί να επιτευχθεί από τη σκέψη του ανθρώπου, ακόμη και αν πρόκειται για δόγμα ή αντιλήψεις. Το έργο του ανθρώπου δεν μπορεί να υπερβεί το πεδίο της εμπειρίας του ανθρώπου, ούτε το τι βλέπει ο άνθρωπος, ούτε το τι μπορεί να φανταστεί ή να συλλάβει ανεξάρτητα από το μέγεθος αυτού του έργου. Όλα όσα εκφράζει ο Θεός είναι αυτό που είναι ο ίδιος, και αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί από τον άνθρωπο —είναι, δηλαδή, πέρα από την ίδια την ανθρώπινη σκέψη. Εκφράζει το έργο Του της καθοδήγησης όλης της ανθρωπότητας, και αυτό δεν σχετίζεται με τις λεπτομέρειες της ανθρώπινης εμπειρίας, αλλά αντίθετα αφορά τη δική Του διαχείριση. Αυτό που εκφράζει ο άνθρωπος είναι η εμπειρία του, ενώ αυτό που εκφράζει ο Θεός είναι το Είναι Του, το οποίο είναι η έμφυτή Του διάθεση, πέρα από όσα μπορεί να κατανοήσει ο άνθρωπος. Η εμπειρία του ανθρώπου είναι η διορατικότητα και η γνώση του που αποκτήθηκαν με βάση την έκφραση του Θεού ως προς το Είναι Του. Αυτή η διορατικότητα και η γνώση ονομάζονται ανθρώπινη υπόσταση και η βάση της έκφρασής τους είναι η έμφυτη διάθεση και το επίπεδο του ανθρώπου —γι’ αυτό ονομάζονται επίσης ανθρώπινη υπόσταση. Ο άνθρωπος είναι σε θέση να συναναστρέφεται ό,τι βιώνει και βλέπει. Κανείς δεν μπορεί να συναναστραφεί αυτό που δεν έχει βιώσει ή δει ή που η σκέψη του δεν μπορεί να συλλάβει, καθώς αυτά είναι πράγματα που δεν έχει μέσα του. Εάν αυτό που εκφράζει ο άνθρωπος δεν είναι από την εμπειρία του, τότε είναι η φαντασία του ή το δόγμα του. Με απλά λόγια, δεν υπάρχει καμία πραγματικότητα στον λόγο του. Εάν δεν ερχόσουν ποτέ σε επαφή με τα πράγματα της κοινωνίας, δεν θα ήσουν σε θέση να συναναστραφείς με σαφήνεια τις περίπλοκες σχέσεις της κοινωνίας. Εάν δεν είχες οικογένεια, όταν οι άλλοι θα μιλούσαν για οικογενειακά ζητήματα, δεν θα καταλάβαινες τα περισσότερα από αυτά που θα έλεγαν. Έτσι, οι συναναστροφές του ανθρώπου και το έργο που κάνει αντιπροσωπεύουν την εσωτερική του ύπαρξη. Αν κάποιος συναναστρεφόταν την κατανόησή του ως προς την παίδευση και την κρίση, αλλά εσύ δεν είχες καμία εμπειρία πάνω σ’ αυτό, δεν θα τολμούσες να αρνηθείς τη γνώση του, πολύ λιγότερο δε, να είσαι εκατό τοις εκατό σίγουρος γι’ αυτό. Αυτό συμβαίνει γιατί η συναναστροφή τους είναι κάτι που δεν έχεις βιώσει ποτέ, κάτι που δεν γνώρισες ποτέ, και το μυαλό σου δεν μπορεί να το συλλάβει. Το μόνο που μπορείς να πάρεις από τις γνώσεις τους είναι ένα μονοπάτι ώστε να υποβληθείς σε παίδευση και κρίση στο μέλλον. Αλλά αυτό το μονοπάτι μπορεί να αποτελέσει μόνο δογματική γνώση· δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη δική σου κατανόηση, πολύ λιγότερο δε, την εμπειρία σου. Ίσως να νομίζεις ότι αυτό που λένε είναι πολύ σωστό, αλλά κατά τη δική σου εμπειρία, θεωρείς ότι είναι ανεφάρμοστο κατά πολλούς τρόπους. Ίσως αισθάνεσαι ότι κάποια από αυτά που ακούς είναι εντελώς ανεφάρμοστα. Τρέφεις κάποιες αντιλήψεις γι’ αυτά σε εκείνη τη φάση και, παρόλο που τα δέχεσαι, ουσιαστικά το κάνεις απρόθυμα. Αλλά κατά τη δική σου εμπειρία, η γνώση από την οποία άντλησες αυτές τις αντιλήψεις γίνεται η οδός της άσκησής σου, και όσο περισσότερο ασκείσαι, τόσο περισσότερο καταλαβαίνεις την πραγματική αξία και την έννοια των λόγων που άκουσες. Μόλις αποκτήσεις τη δική σου εμπειρία, μπορείς στη συνέχεια να μιλήσεις για τις γνώσεις που θα πρέπει να έχεις αποκτήσει για όσα βίωσες. Επιπλέον, μπορείς να διακρίνεις μεταξύ εκείνων των οποίων η γνώση είναι πραγματική και πρακτική και εκείνων των οποίων η γνώση βασίζεται στο δόγμα και είναι άχρηστη. Έτσι, το αν η γνώση την οποία εκφράζεις συμφωνεί με την αλήθεια εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το εάν έχεις πρακτική εμπειρία αυτής. Όπου υπάρχει αλήθεια στην εμπειρία σου, οι γνώσεις σου θα είναι πρακτικές και πολύτιμες. Μέσα από την εμπειρία σου, μπορείς επίσης να αποκτήσεις διάκριση και διορατικότητα, να εμβαθύνεις τις γνώσεις σου και να αυξήσεις τη σοφία και την κοινή λογική σου όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να συμπεριφέρεσαι. Η γνώση που εκφράζεται από ανθρώπους που δεν κατέχουν την αλήθεια είναι δόγμα, ανεξάρτητα από το πόσο ευγενές είναι. Αυτός ο τύπος ανθρώπου μπορεί να είναι πολύ έξυπνος όταν πρόκειται για θέματα της σάρκας, αλλά δεν μπορεί να κάνει διακρίσεις όταν πρόκειται για πνευματικά ζητήματα. Αυτό συμβαίνει επειδή τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν καθόλου εμπειρία σε πνευματικές υποθέσεις. Αυτοί είναι άνθρωποι που δεν είναι διαφωτισμένοι στις πνευματικές υποθέσεις και δεν καταλαβαίνουν τα πνευματικά ζητήματα. Όποιο είδος γνώσης κι αν εκφράζεις, εφόσον είναι η ίδια η ύπαρξή σου, τότε είναι η προσωπική σου εμπειρία, η πραγματική σου γνώση. Αυτό που συζητούν όσοι μιλάνε μόνο για δόγμα —όσοι άνθρωποι δεν κατέχουν ούτε την αλήθεια ούτε την πραγματικότητα— μπορεί επίσης να αποκληθεί το είναι τους, επειδή έχουν φτάσει στο δόγμα τους μόνο μέσα από βαθιά σκέψη και είναι το αποτέλεσμα της βαθιάς περισυλλογής τους. Ωστόσο, είναι μόνο δόγμα, τίποτα περισσότερο από φαντασία!

Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Οι καταστροφές αποτελούν συχνό φαινόμενο, κι έχουν εμφανιστεί τα σημεία της επιστροφής του Κυρίου. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να υποδεχθούμε τον Κύριο; Σας προσκαλούμε εγκάρδια να επικοινωνήσετε μαζί μας για να βρείτε τον τρόπο.

Σχετικό περιεχόμενο