Καθημερινά λόγια του Θεού | «Μόνο όσοι γνωρίζουν τον Θεό και το έργο Του μπορούν να Τον ευχαριστήσουν» | Απόσπασμα 318

Η πίστη σου στον Θεό, η επιδίωξη της αλήθειας και ακόμα και ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρεσαι πρέπει να βασίζονται στην πραγματικότητα: Ό,τι κάνεις, θα πρέπει να είναι πρακτικό και δεν πρέπει να ακολουθείς τέτοιου είδους απατηλά, φαντασιόπληκτα πράγματα. Δεν έχει αξία να συμπεριφέρεσαι με αυτόν τον τρόπο και, επιπλέον, δεν έχει σημασία μια τέτοια ζωή. Επειδή ο αγώνας και η ζωή σου ξοδεύονται σε τίποτα περισσότερο από ψεύδος και εξαπάτηση και δεν επιδιώκεις πράγματα που έχουν αξία και σημασία, το μόνο πράγμα που κερδίζεις είναι παράλογο συλλογισμό και δόγματα που δεν είναι της αλήθειας. Αυτά τα πράγματα δεν έχουν καμία σχέση με τη σημασία και την αξία της ύπαρξής σου και μπορούν μόνο να οδηγήσουν σε ένα απατηλό βασίλειο. Με αυτόν τον τρόπο, ολόκληρη η ζωή σου θα είναι χωρίς αξία ή σπουδαιότητα —κι αν δεν επιδιώκεις μια ζωή με νόημα, τότε θα μπορούσες να ζήσεις εκατό χρόνια κι όλα θα είναι για το τίποτα. Πώς θα μπορούσε αυτό να ονομαστεί ανθρώπινη ζωή; Δεν είναι στην πραγματικότητα η ζωή ενός ζώου; Ομοίως, εάν προσπαθείτε να ακολουθήσετε το μονοπάτι της πίστης στον Θεό, αλλά δεν προσπαθείτε να ακολουθήσετε τον Θεό που μπορείτε να δείτε και αντ’ αυτού λατρεύετε έναν αόρατο και άυλο Θεό, τότε η επιδίωξη δεν γίνεται ακόμη πιο μάταιη; Στο τέλος, η προσπάθειά σου θα μετατραπεί σε ένα σωρό ερειπίων. Ποιο είναι το όφελός σου από μια τέτοια προσπάθεια; Το μεγαλύτερο πρόβλημα με τον άνθρωπο είναι ότι αγαπά μόνο πράγματα που δεν μπορεί να δει ούτε να αγγίξει, πράγματα που είναι εξαιρετικά μυστηριώδη και θαυμαστά και που είναι αδιανόητα από τον άνθρωπο και απρόσιτα στους απλούς θνητούς. Όσο πιο ουτοπικά είναι αυτά τα πράγματα, τόσο περισσότερο αναλύονται από τον άνθρωπο, ο οποίος τα αναζητά περισσότερο από όλα τα άλλα και αυταπατάται ότι μπορεί να τα κερδίσει. Όσο πιο ουτοπικά είναι, τόσο πιο προσεκτικά ο άνθρωπος τα εξετάζει και τα αναλύει, φτάνοντας μέχρι του σημείου να σχηματίζει τις δικές του εξαντλητικές ιδέες γι’ αυτούς. Αντίθετα, όσο πιο ρεαλιστικά είναι τα πράγματα, τόσο πιο εύκολα ο άνθρωπος τα απορρίπτει. Σουφρώνει τη μύτη του και τα περιφρονεί. Δεν είναι αυτή ακριβώς η στάση σας προς το ρεαλιστικό έργο που κάνω σήμερα; Όσο πιο ρεαλιστικά είναι αυτά τα πράγματα, τόσο πιο προκατειλημμένοι είστε εναντίον τους. Δεν αφιερώνετε χρόνο για να τα εξετάσετε, αλλά απλώς τα αγνοείτε. Σουφρώνετε τη μύτη σας με αυτές τις ρεαλιστικές, απλές απαιτήσεις και φτάνετε στο σημείο να σχηματίζετε διάφορες αντιλήψεις γι’ αυτόν τον Θεό που είναι πιο πραγματικός και είστε ανίκανοι να δεχτείτε την πραγματικότητα και την κανονικότητά Του. Με αυτόν τον τρόπο, η πίστη σας δεν είναι μέσα στην ασάφεια; Έχετε μια ακλόνητη πίστη στον αόριστο Θεό του παρελθόντος και κανένα ενδιαφέρον για τον πραγματικό Θεό του σήμερα. Δεν συμβαίνει αυτό επειδή ο Θεός του χθες και ο Θεός του σήμερα είναι από δύο διαφορετικές εποχές; Δεν συμβαίνει αυτό επειδή ο Θεός του χθες είναι ο απόμακρος Θεός του παραδείσου, ενώ ο Θεός του σήμερα είναι ένας μικροσκοπικός άνθρωπος στη γη; Δεν συμβαίνει αυτό επίσης, επειδή ο Θεός που λατρεύεται από τον άνθρωπο είναι αυτός που προκύπτει από τις αντιλήψεις του, ενώ ο Θεός του σήμερα είναι μια πραγματική σάρκα που παράγεται στη γη; Και στο τέλος τέλος, δεν συμβαίνει αυτό επειδή ο Θεός του σήμερα είναι πολύ πραγματικός, σε σημείο που ο άνθρωπος δεν Τον αναζητεί; Επειδή αυτά που ο Θεός του σήμερα ζητάει από τον άνθρωπο είναι ακριβώς αυτά που ο άνθρωπος είναι πιο απρόθυμος να κάνει, και που τον κάνουν να αισθάνεται ντροπιασμένος. Αυτό δεν δυσκολεύει τα πράγματα για τον άνθρωπο; Μήπως αυτά δεν αποκαλύπτουν τις πληγές του; Με αυτόν τον τρόπο, πολλοί από εκείνους που δεν ακολουθούν την πραγματικότητα γίνονται οι εχθροί του ενσαρκωμένου Θεού, γίνονται αντίχριστοι. Δεν είναι αυτό προφανές γεγονός; Στο παρελθόν, όταν ο Θεός δεν είχε ακόμη ενσαρκωθεί, μπορεί να ήσουν είτε θρησκευτική προσωπικότητα, ή ένας αφοσιωμένος πιστός. Αφού ο Θεός ενσαρκώθηκε, πολλοί τέτοιοι αφοσιωμένοι πιστοί έγιναν άθελά τους αντίχριστοι. Ξέρεις τι συμβαίνει εδώ; Πιστεύοντας στον Θεό δεν εστιάζεις στην πραγματικότητα ούτε αναζητάς την αλήθεια, αλλά μάλλον ακολουθείς με εμμονή διάφορα ψεύδη —δεν είναι αυτή η πιο ξεκάθαρη πηγή της εχθρότητάς σου προς τον ενσαρκωμένο Θεό; Ο ενσαρκωμένος Θεός ονομάζεται Χριστός, έτσι δεν είναι όλοι εκείνοι που δεν πιστεύουν στον ενσαρκωμένο Θεό αντίχριστοι; Είναι, άρα, αυτός που πιστεύετε και αγαπάτε πραγματικά ο ενσαρκωμένος Θεός; Είναι στην πραγματικότητα αυτός ο ζωντανός Θεός που αναπνέει, ο οποίος είναι πιο ρεαλιστικός και απόλυτα φυσιολογικός; Ποιος είναι ακριβώς ο στόχος της αναζήτησής σου; Είναι στον παράδεισο ή στη γη; Είναι μια ιδέα ή είναι η αλήθεια; Είναι Θεός ή είναι κάποιο υπερφυσικό ον; Στην πραγματικότητα, η αλήθεια είναι ο πιο πραγματικός αφορισμός της ζωής, και ο υψηλότερος των αφορισμών όλης της ανθρωπότητας. Επειδή η απαίτηση είναι ο Θεός να δημιουργήσει τον άνθρωπο, και είναι το έργο που έκανε προσωπικά ο Θεός, γι' αυτό και ονομάζεται αφορισμός. Δεν είναι ένας αφορισμός που προέκυψε από κάτι, ούτε είναι ένα διάσημο απόσπασμα από κάποια γνωστή προσωπικότητα. Αντίθετα, είναι τα λόγια που απηύθυνε στον άνθρωπο ο Κύριος των ουρανών και της γης και όλων των πραγμάτων, και όχι κάποιες λέξεις που ψιθύρισε ο άνθρωπος, αλλά η ενυπάρχουσα ζωή του Θεού. Κι έτσι ονομάζεται ο υψηλότερος από όλους τους αφορισμούς της ζωής. Η προσπάθεια του ανθρώπου να θέσει σε εφαρμογή την αλήθεια είναι η εκτέλεση του καθήκοντός του, δηλαδή η προσπάθεια ικανοποίησης της απαίτησης του Θεού. Η ουσία αυτής της απαίτησης είναι η πιο πραγματική από όλες τις αλήθειες, αντί για ένα κενό δόγμα που δεν μπορεί να ακολουθήσει κανείς. Εάν ο αγώνας σου δεν είναι τίποτα άλλο παρά το δόγμα, και δεν περιέχει πραγματικότητα, δεν επαναστατείς ενάντια στην αλήθεια; Δεν είσαι κάποιος που επιτίθεται στην αλήθεια; Πώς θα μπορούσε ένας τέτοιος άνθρωπος να ακολουθήσει την αγάπη του Θεού; Οι άνθρωποι που είναι εκτός πραγματικότητας είναι αυτοί που προδίδουν την αλήθεια και είναι όλοι εκ φύσεως επαναστατικοί!

Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Η αλήθεια είναι ο ύψιστος αφορισμός της ζωής

Η αλήθεια, ο πιο πραγματικός αφορισμός της ζωής, και το ύψιστο αγαθό των ανθρώπων. Λέγεται και αφορισμός ζωής, επειδή αυτό, επειδή αυτό ζητά ο Θεός και αυτό πράττει ο ίδιος, ναι. Αυτό ζητά ο Θεός και αυτό πράττει ο ίδιος. Δεν είναι κάποιο ρητό συνοπτικό, ούτε κι απόφθεγμα κάποιου σπουδαίου. Είν’ ομιλία προς τον άνθρωπο, απ’ τον Κύριο όλων, στη γη, στον ουρανό, στον ουρανό.

Δεν είναι λόγια ανθρώπινα, αλλά η έμφυτη του Θεού ζωή. Ο ύψιστος αφορισμός της ζωής. Το καθήκον σου είναι να πράττεις την αλήθεια, και να μπορείς να ικανοποιείς τον Θεό, τον Θεό. Δεν είναι κάποιο ρητό συνοπτικό, ούτε κι απόφθεγμα κάποιου σπουδαίου. Είν’ ομιλία προς τον άνθρωπο, απ’ τον Κύριο όλων, στη γη, στον ουρανό, στον ουρανό.

Η απαίτησή Του αυτή είναι ό,τι πιο αληθινό, και όχι δόγμα κενό, ανέφικτο. Δεν είναι κάποιο ρητό συνοπτικό, ούτε και απόφθεγμα κάποιου σπουδαίου. Είν’ ομιλία προς τον άνθρωπο, απ’ τον Κύριο όλων, στη γη, στον ουρανό. Δεν είναι κάποιο ρητό συνοπτικό, ούτε και απόφθεγμα κάποιου σπουδαίου. Είν’ ομιλία προς τον άνθρωπο απ’ τον Κύριο όλων, στη γη, στον ουρανό.

από το βιβλίο «Ακολουθήστε τον Αμνό και τραγουδήστε νέα τραγούδια»

Οι καταστροφές αποτελούν συχνό φαινόμενο, κι έχουν εμφανιστεί τα σημεία της επιστροφής του Κυρίου. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να υποδεχθούμε τον Κύριο; Σας προσκαλούμε εγκάρδια να επικοινωνήσετε μαζί μας για να βρείτε τον τρόπο.
Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω Viber
Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω Messenger

Σχετικό περιεχόμενο

Καθημερινά λόγια του Θεού | «Αποκαθιστώντας τη σωστή ζωή του ανθρώπου και οδηγώντας τον σε έναν θαυμαστό προορισμό» | Απόσπασμα 589

Ο Δημιουργός προτίθεται να ενορχηστρώσει όλα τα πλάσματα. Δεν πρέπει να απορρίπτεις ή να παρακούς τίποτε από όσα πράττει Εκείνος, ούτε και...