Καλοψυχία

Η επόμενη εκδήλωση είναι η καλοψυχία. Αυτή η εκδήλωση είναι μια αρετή της ανθρώπινης φύσης. Μετά από τόση συζήτηση, φτάσαμε επιτέλους σε μια αρετή της ανθρώπινης φύσης· πραγματικά, δεν υπάρχουν πολλές αρετές της ανθρώπινης φύσης. Η καλοψυχία είναι ένα είδος αρετής της ανθρώπινης φύσης. Εφόσον πρόκειται για αρετή, πρέπει να μιλήσουμε λεπτομερώς γι’ αυτήν, επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι δεν διαθέτουν τις εκδηλώσεις των λίγων αρετών της ανθρώπινης φύσης που μπορούν να έχουν οι άνθρωποι. Ας ρίξουμε, λοιπόν, μια ματιά· πού έγκεινται οι αρετές της καλοψυχίας; (Καλοψυχία σημαίνει να είναι κάποιος σχετικά αυθεντικός. Όταν χειρίζεται πράγματα, οι άλλοι νιώθουν σχετικά καθησυχασμένοι. Κουβαλάει ένα φορτίο για να χειριστεί καλά τις εργασίες που του εμπιστεύονται οι άλλοι.) (Οι καλόψυχοι άνθρωποι έχουν σχετικά καλή ηθική διαγωγή, λαμβάνουν υπόψη τους άλλους και σκέφτονται για λογαριασμό των άλλων.) Σκέφτονται για λογαριασμό των άλλων· τι ευγενής στάση! Τέτοιοι άνθρωποι είναι ευγενείς· είναι όμως τόσο ευγενές πράγμα η καλοψυχία; (Όχι.) Πολύ απλά, καλοψυχία έχει ένας άνθρωπος όταν οι σκέψεις του δεν είναι πολύ περίπλοκες, αλλά είναι σχετικά απλές και δεν είναι ύπουλες· όταν είναι γενναιόδωρος και δεν είναι σκληρός απέναντι στους άλλους, ενώ στις αλληλεπιδράσεις του μαζί τους, δεν υπολογίζει προσωπικά κέρδη και απώλειες. Κάποιος τον προσβάλλει κι εκείνος εκνευρίζεται για λίγο, αλλά έπειτα σκέφτεται: «Ξέχνα το» και παύει ν’ ασχολείται με το ζήτημα. Κάποιος του χρωστάει λεφτά για πολύ καιρό χωρίς να του τα ξεπληρώνει, κι εκείνος συλλογίζεται το εξής: «Είναι ντροπή να του ζητήσω να πληρώσει. Άλλωστε, περνάει δύσκολα, κι εκείνη την περίοδο εγώ ήμουν σε καλύτερη οικονομική κατάσταση από αυτόν. Δάνεισα τα χρήματα κι αυτό είναι όλο. Θα θεωρήσω ότι βοήθησα έναν φτωχό και τέλος». Όπως βλέπεις, οι σκέψεις του δείχνουν σχετική μεγαλοψυχία και ανεκτικότητα. Για παράδειγμα, όταν οι άλλοι τον παρεξηγούν, δεν τον πειράζει και δεν υπερασπίζεται τον εαυτό του. Όταν οι άλλοι τον κρίνουν και τον αποκαλούν ανόητο, δεν τον νοιάζει. Όταν κάνει το καθήκον του, δεν νιώθει ότι είναι κουραστικό, ενώ κάνει και πράγματα που οι άλλοι δεν είναι πρόθυμοι να κάνουν. Κάποιος τον κοροϊδεύει, λέγοντας: «Όλοι οι άλλοι ξεκουράζονται· γιατί, λοιπόν, εσύ εργάζεσαι ακόμη;» Εκείνος απαντάει: «Τι πειράζει να κάνω λίγη περισσότερη δουλειά; Δεν με εξαντλεί. Μα είναι όντως δυνατόν να εξαντληθεί κανείς απ’ τη δουλειά; Δεν πειράζει αν δεν το κάνουν άλλοι. Εφόσον εγώ μπορώ να το κάνω, θα κάνω λίγη περισσότερη δουλειά». Δεν μεγαλοποιεί τέτοια ζητήματα, κι αναλαμβάνει δράση για να κάνει το έργο. Δεν δίνει μεγάλη σημασία στα κέρδη και τις απώλειες ούτε ασχολείται ιδιαίτερα με την υπόληψη ή τη θέση. Ακόμη κι όταν υφίσταται ο ίδιος απώλειες, δεν το αναφέρει. Όταν οι άλλοι αντιμετωπίζουν δυσκολίες, εκείνος παίρνει την πρωτοβουλία να βοηθήσει. Όταν παρέχει βοήθεια, δεν έχει κάποια πρόθεση ή κάποιον σκοπό, κι αν οι άλλοι θέλουν να του ανταποδώσουν μια χάρη, εκείνος θεωρεί ότι το να βοηθήσει λίγο δεν είναι και κάτι σπουδαίο, αλλά είναι κάτι που οφείλει να κάνει. Ακόμη κι αν οι άλλοι δεν εκτιμούν τη βοήθειά του αφού τη δώσει, εκείνος δεν δίνει σημασία σε τέτοια πράγματα. Όταν έρθει η στιγμή να βοηθήσει τους άλλους, και πάλι θα βοηθήσει. Υπάρχουν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι; (Όχι πολλοί.) Δεν υπάρχουν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι. Παρόλο που είναι καλόψυχοι, έχουν κάποια όρια στον τρόπο με τον οποίο φέρονται. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι θέλουν πάντα να εκμεταλλεύονται έναν τέτοιον άνθρωπο, περνώντας τον για ανόητο. Αφού τον εκμεταλλευτούν, του λένε κάποια ευχάριστα λόγια για να τον καλοπιάσουν και, μετά από λίγο, τον εκμεταλλεύονται ξανά. Όταν ο καλόψυχος άνθρωπος βλέπει ότι δεν πρόκειται να τελειώσει ποτέ αυτό, δεν το κάνει θέμα, δεν τσακώνεται μαζί τους ούτε προσπαθεί να τους λογικέψει. Μέσα του, ξέρει ότι τέτοιοι άνθρωποι δεν είναι καλοί κι ότι δεν πρέπει να έχει σχέσεις μαζί τους, οπότε από εκεί κι έπειτα τους αγνοεί. Ωστόσο, δεν τους κρίνει πίσω από την πλάτη τους. Στη χειρότερη περίπτωση, όταν κάποιος ρωτάει για έναν τέτοιον άνθρωπο, εκείνος λέει: «Αυτός ο άνθρωπος απλώς θέλει να εκμεταλλεύεται λίγο τις καταστάσεις προς όφελός του». Δεν υπερβάλλει ούτε κρίνει τους ανθρώπους εκδηλώνοντας παρορμητικότητα· απλώς μιλάει για το συγκεκριμένο ζήτημα. Η ανθρώπινη φύση των καλόψυχων ανθρώπων είναι πραγματικά αρκετά καλή. Η αρετή τους είναι ότι δεν μεγαλοποιούν τα πράγματα. Ό,τι κι αν κάνουν, δεν ενεργούν με παρορμητικότητα ή με βάση τα συναισθήματα ή τα αισθήματά τους· κάνουν μόνο αυτό που οφείλουν να κάνουν οι άνθρωποι και εκπληρώνουν τις ευθύνες που οφείλουν να εκπληρώνουν οι άνθρωποι. Στο πλαίσιο των κανονικών διαπροσωπικών σχέσεων, κάνουν αυτό που οφείλουν να κάνουν· όταν μπορούν να κάνουν κάτι, δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό για να το κάνουν, πασχίζοντας να βοηθήσουν τους άλλους, και μάλιστα επιδεικνύοντας ειλικρίνεια και σοβαρότητα. Κάποιοι από αυτούς δεν ζητούν καν οποιαδήποτε ανταμοιβή, αλλά σκέφτονται: «Απλώς βάζω ένα χεράκι. Δεν χρειάζεται να νιώθεις ότι μου χρωστάς πολλά ούτε χρειάζεται να νιώθεις ότι δεν θα μπορέσεις ποτέ να με ξεπληρώσεις απλώς και μόνο επειδή μου χρωστάς αυτό το λίγο, ούτε χρειάζεται να φέρεσαι μονίμως με δουλικότητα και υπερβολικό σεβασμό απέναντί μου. Δεν είναι απαραίτητο». Τέτοιοι άνθρωποι έχουν την καλύτερη ανθρώπινη φύση ανάμεσα στους ανθρώπους. Δεν είναι ύπουλοι ούτε είναι σκληροί απέναντι στους άλλους. Είναι εγκάρδιοι κι έχουν μια καλοσυνάτη πλευρά στην ανθρώπινη φύση τους. Κάνουν ό,τι είναι ικανοί να κάνουν, δεν δίνουν μεγάλη σημασία στα προσωπικά κέρδη και τις απώλειες και δεν νοιάζονται ιδιαίτερα για τις ανταμοιβές. Αυτό είναι μια αρετή της ανθρώπινης φύσης. Κοιτάξτε γύρω σας και δείτε ποιος διαθέτει τέτοιες αρετές. Αν ένας άνθρωπος διαθέτει τέτοιο χαρακτήρα, τότε μπορεί να θεωρηθεί καλός και αξιοπρεπής άνθρωπος ανάμεσα στη διεφθαρμένη ανθρωπότητα. Δεν μεγαλοποιεί τα πράγματα, δεν είναι ύπουλος, δεν είναι σκληρός απέναντι στους άλλους και τους βοηθάει χωρίς να επιζητεί κάποιο κέρδος. Είναι ιδιαίτερα ανεκτικός απέναντι στους άλλους και φέρεται με πολλή μεγαλοψυχία. Τι σημαίνει να είναι κανείς πολύ μεγαλόψυχος; Σημαίνει να μη μεγαλοποιεί διαρκώς ασήμαντα θέματα και να μην τρέφει πικρία όταν οι άλλοι τον εκμεταλλεύονται. Αυτό σημαίνει να είναι κανείς μεγαλόψυχος, και είναι μια σημαντική αρετή της ανθρώπινης φύσης. Η καλοψυχία είναι επίσης μια αρετή, και ομοίως και η μεγαλοψυχία. Δεν είναι όπως οι άνθρωποι που είναι μικροπρεπείς, που έχουν την τάση να είναι καχύποπτοι, που είναι ευαίσθητοι και ισχυρογνώμονες· αυτοί οι άνθρωποι μεγαλοποιούν διαρκώς τα ασήμαντα ζητήματα, θυμώνουν για ψύλλου πήδημα, γίνονται έξαλλοι, παίρνουν μια τρομακτικά ψυχρή έκφραση, αγνοούν οποιονδήποτε τους μιλάει και δεν σκέφτονται τίποτε άλλο πέρα από το πώς θα εκδικηθούν τους άλλους. Τίποτε από αυτά δεν είναι πράγματα που πρέπει να έχουν οι κανονικοί άνθρωποι. Οι καλόψυχοι άνθρωποι δεν σκέφτονται τέτοια περίπλοκα ζητήματα ούτε σκέφτονται με καχυποψία απέναντι στους άλλους. Τα πάντα μέσα τους είναι αυτό που θα πρέπει να έχουν οι κανονικοί άνθρωποι· συνάδουν ιδίως με τη συνείδηση και τη λογική της ανθρώπινης φύσης, καθώς και με το πρότυπο του αισθήματος δικαίου και της καλοσύνης στην ανθρώπινη φύση. Όταν έρχεσαι σ’ επαφή μαζί τους, νιώθεις πολύ χαλαρός και θεωρείς ότι τα πράγματα είναι πολύ απλά· δεν υπάρχουν τόσα προβληματικά ζητήματα και δεν χρειάζεται να είσαι επιφυλακτικός απέναντι σε κάτι. Δεν χρειάζεται να κάνεις υποθέσεις για το τι σκέφτονται ή να προσπαθείς να μαντέψεις. Ακόμη κι αν τους πληγώσεις άθελά σου, δεν χρειάζεται ν’ ανησυχείς για τυχόν συνέπειες· ασφαλώς, δεν χρειάζεται να υποστείς και οποιεσδήποτε συνέπειες. Όταν είσαι θυμωμένος, είναι πιθανό να εκδηλώσεις παρορμητικότητα και να τους φωνάξεις κάποια σκληρά λόγια, κι εκείνη τη στιγμή θα τσακωθούν και θα μαλώσουν μαζί σου, αλλά, μετά τον τσακωμό, δεν κρατάνε κακία ούτε μηχανορραφούν εναντίον σου ή σε εκδικούνται. Δεν χρειάζεται ν’ ανησυχείς ότι αν αποκτήσουν θέση, θα σου δυσκολέψουν τη ζωή ή θα σου κάνουν διαρκώς παρατηρήσεις ούτε χρειάζεται ν’ ανησυχείς ότι θα σε βάλουν στόχο χωρίς λόγο. Δεν έχουν τέτοια πράγματα μέσα τους· είναι τόσο απλοί. Σε καμία περίπτωση δεν θα σου κρατούσαν κάτι μανιάτικο από εκείνο το σημείο και μετά. Μόλις λήξει το ζήτημα, έληξε. Μετά, όταν σου μιλάνε, σου φέρονται και πάλι κανονικά. Ακόμη κι αν ήταν θυμωμένοι εκείνη τη στιγμή και τσακώθηκαν μαζί σου, δεν σου κρατάνε κακία μετά. Ξέρουν ότι είπες απλώς κάποια λόγια από θυμό, και μπορούν να το καταλάβουν: «Ποιος δεν λέει κάποια σκληρά λόγια όταν είναι θυμωμένος; Δεν έγινε από πρόθεση. Εξάλλου, όλοι έχουμε διεφθαρμένες διαθέσεις, όλοι είμαστε κακόκεφοι κάποιες φορές κι όλοι έχουμε παρορμητικότητα. Μετά, εφόσον ηρεμήσουμε όλοι, παραδεχθούμε τα λάθη μας και αναλογιστούμε το γεγονός ότι αποκαλύψαμε διεφθαρμένες διαθέσεις και δεν ενεργήσαμε σύμφωνα με τις αρχές, δεν υπάρχει πρόβλημα». Θα σε συγχωρήσουν, σε αντίθεση με τους κακούς ανθρώπους που σε καταδιώκουν αδιάκοπα και δεν πρόκειται να σταματήσουν μέχρι να σε καταστρέψουν. Οι καλόψυχοι άνθρωποι γενικά δεν έχουν καρδιά που ζητά εκδίκηση. Αν κάνεις κάτι που τους προσβάλει, μερικές φορές μπορεί να σε μισήσουν, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα παραβίαζαν την ηθική της ανθρώπινης φύσης και δεν θα χρησιμοποιούσαν ποταπά μέσα για να σε βασανίσουν. Παρόλο που έχουν διεφθαρμένες διαθέσεις και μπορεί να πουν ή να κάνουν κάποια πράγματα με βάση αυτές τις διεφθαρμένες διαθέσεις —όπως ν’ αναφέρουν λάθη που έχεις κάνει στο παρελθόν ή να σε κλαδέψουν— δεν θα κατασκεύαζαν πράγματα από το πουθενά ούτε θα χρησιμοποιούσαν τη δύναμη που ασκούν για να σου επιτεθούν ή να σε εκδικηθούν. Ακόμη κι αν θελήσουν να σου επιτεθούν ή να σε εκδικηθούν κι έχουν μια τέτοια διεφθαρμένη διάθεση, επειδή η ανθρώπινη φύση τους διαθέτει την αρετή της καλοψυχίας, όταν θελήσουν να εκδικηθούν, θα συγκρατηθούν και θα είναι σε θέση να διατηρήσουν τα πράγματα στα σωστά όρια. Αν ένας διεφθαρμένος άνθρωπος με δύναμη μπορεί και πάλι να πετύχει αυτό το επίπεδο, αυτό είναι ήδη αρκετά αξιέπαινο. Οι περισσότεροι άνθρωποι, αν δεν διαθέτουν αυτήν την αρετή, δεν μπορούν να φτάσουν ούτε καν σ’ αυτόν τον βαθμό αυτοσυγκράτησης και δεν μπορούν να μην επιτεθούν στους άλλους και να μην τους εκδικηθούν.

Η εκδήλωση ή η αποκάλυψη καλοψυχίας είναι μια αρετή της ανθρώπινης φύσης. Αυτή η αρετή της ανθρώπινης φύσης θα συγκρατεί ή θα παροτρύνει σε μεγάλο βαθμό τους ανθρώπους, δίνοντάς τους τη δυνατότητα ν’ αποκτήσουν έναν βαθμό ελέγχου κι αυτοσυγκράτησης όταν αποκαλύπτεται η διεφθαρμένη διάθεσή τους. Αν ένας τέτοιος καλόψυχος άνθρωπος έχει πνευματική κατανόηση και μπορεί να κατανοήσει και ν’ αποδεχθεί την αλήθεια, τότε αυτή η αρετή της ανθρώπινης φύσης του μπορεί να του δώσει τη δυνατότητα να τηρεί πιο αυστηρά τις αλήθεια-αρχές όταν βλέπει ανθρώπους και πράγματα κι όταν φέρεται και ενεργεί, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Από την άλλη πλευρά, ένας πονηρός άνθρωπος είναι πολύ πιο πανούργος και διαφέρει από έναν καλόψυχο άνθρωπο. Αφού κάνει κάτι κακό, όχι μόνο δεν κάνει αυτοκριτική, αλλά εντείνει το παράπτωμά του και το συνεχίζει μέχρι τέλους. Έτσι μετατρέπεται σε διάβολο, σε κάποιον που είναι εντελώς αντίθετος με τις αρχές με βάση τις οποίες ενεργεί ένας καλόψυχος άνθρωπος. Για παράδειγμα, αν κάποιος είναι καλόψυχος και διαθέτει αυτήν την αρετή της ανθρώπινης φύσης, τότε όταν έρθει σε αντιπαράθεση μαζί σου, θα μιλήσει με βάση πραγματικά γεγονότα. Δεν θα υπερβάλει, δεν θα κατασκευάσει αρνητικά πράγματα για σένα από το πουθενά ούτε θα σε συκοφαντήσει και θα προσβάλει την ακεραιότητά σου επειδή είναι θυμωμένος μαζί σου. Σε καμία περίπτωση δεν θα κάνει τέτοια πράγματα. Όταν έρθει σε αντιπαράθεση μαζί σου, μπορεί ν’ αποκαλύψει μια αλαζονική ή φαύλη διάθεση, αλλά σε κάθε περίπτωση τα λόγια που λέει συγκρατούνται από τη συνείδηση, τη λογική και την καλόψυχη ανθρώπινη φύση του. Μ’ αυτόν τον τρόπο, σε κάποιο επίπεδο, περιορίζεται ο βαθμός της βλάβης που σου προκαλεί. Οι κακοί άνθρωποι, όμως, δεν έχουν την καλόψυχη πτυχή της ανθρώπινης φύσης. Πώς τσακώνονται οι κακοί άνθρωποι; «Είσαι ένα βρομοθήλυκο, μια πόρνη! Προσβάλλω και καταριέμαι οκτώ γενιές των προγόνων σου!» Θα πουν κάθε είδους σκληρά και κακόβουλα πράγματα. Έτσι είναι οι κακοί άνθρωποι· ο χαρακτήρας τους είναι ελεεινός. Κάποιοι άνθρωποι που έχουν ελεεινό χαρακτήρα δεν βασίζουν τις προσβολές τους σε πραγματικά γεγονότα. Γιατί δεν τις βασίζουν σε πραγματικά γεγονότα; Επειδή δεν έχουν συνείδηση και δεν ανταποκρίνονται στα πρότυπα της συνείδησης. Όταν προσβάλλουν τους άλλους, δεν τους συγκρατεί η συνείδησή τους. Εκτοξεύουν αψήφιστα ύβρεις, λέγοντας όποια προσβολή τούς έρθει στο μυαλό. Θα πουν όποια λόγια μπορούν να ξεσπάσουν το μίσος τους, να πληγώσουν βαθιά την καρδιά σου και να σε κάνουν έξαλλο από θυμό. Οι προσβολές τους μπορούν ουσιαστικά να σε εξαγριώσουν μέχρι θανάτου. Τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν καλοσύνη στην καρδιά τους και ξεχειλίζουν από κακοβουλία. Οι κακοί άνθρωποι αποκαλύπτουν πρωτίστως δύο ειδών διαθέσεις: αλαζονεία και φαυλότητα. Ουσιαστικά, τα λόγια που εκτοξεύουν περιέχουν κατάρες, ξεχειλίζουν από την κακοβουλία του Σατανά κι έχουν αρκετή καταστροφική δύναμη· μπορούν να εκτοξεύσουν ακόμη και τις πιο κακόβουλες κατάρες. Αν έχεις ανθρώπινη φύση ή αν η ανθρώπινη φύση σου είναι καλόψυχη, τότε δεν μπορείς να πεις τέτοιες προσβολές· επιπλέον, δεν μπορείς να κατασκευάσεις πράγματα από το πουθενά. Ο λόγος είναι ότι έχεις αίσθημα συνείδησης και ορθολογισμό, και η πτυχή της καλής σου φύσης και της καλοψυχίας που έχεις στη συνείδησή σου σε συγκρατεί και σε ελέγχει σε μεγάλο βαθμό, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατον να πεις τέτοιες προσβολές. Όταν κάποιος σε προσβάλλει, θυμώνεις και θέλεις να προσβάλεις και να καταραστείς οκτώ γενιές των προγόνων του, λέγοντας ότι πρέπει να πάνε στην κόλαση, αλλά το συλλογίζεσαι: «Με ποιο δικαίωμα θα τον καταραστώ; Δεν είμαι ο Θεός και δεν έχω εγώ τον τελευταίο λόγο». Θέλεις κι εσύ να τον προσβάλεις με χυδαία λόγια, αλλά το σκέφτεσαι: «Αν χρησιμοποιήσω χυδαία λόγια, ακόμη κι εγώ θα αηδιάσω· τι θα σκεφτούν οι άνθρωποι γύρω μου; Δεν θα σήμαινε αυτό ότι δεν έχω ακεραιότητα ούτε αξιοπρέπεια; Δεν θα φερόμουν σαν μέγαιρα; Δεν πρόκειται να γίνω τέτοιος άνθρωπος». Δεν μπορείς να τον προσβάλεις. Έτσι, συγκρατείς σε μεγάλο βαθμό τα λόγια σου κι αυτό που αντέχεις να πεις είναι πολύ περιορισμένο. Στη χειρότερη περίπτωση, μπορεί να πεις: «Είσαι Σατανάς, η διεφθαρμένη διάθεσή σου είναι σοβαρή, δεν μπορείς να φτάσεις στη σωτηρία κι ο Θεός δεν σε συμπαθεί». Μπορεί, στη χειρότερη περίπτωση, να πεις μερικά τέτοια πράγματα, αλλά κατόπιν το σκέφτεσαι: «Δεν είμαι εγώ αυτός που θ’ αποφασίσει αν συμπαθεί κάποιον ο Θεός» κι έτσι σου λείπει η σιγουριά όταν το λες αυτό. Όταν κάποιος σε προσβάλλει και σε καταριέται, λέγοντάς σου να πας στο δέκατο όγδοο επίπεδο της κόλασης, σκέφτεσαι μέσα σου: «Να καταριέσαι κάποιον, να του λες να πάει στο δέκατο όγδοο επίπεδο της κόλασης· είναι πολύ σκληρά αυτά τα λόγια! Εγώ δεν θα μπορούσα να πω κάτι τέτοιο. Δεν πρέπει να μιλάω τόσο σκληρά!» Γιατί μπορείς και κάνεις αυτές τις σκέψεις; Επειδή αυτό που υπάρχει μέσα στην ανθρώπινη φύση σου είναι διαφορετικό από εκείνο των κακών ανθρώπων. Αν είσαι καλόψυχος και καλοπροαίρετος κι έχεις συνείδηση και λογική, τα λόγια που λες θα είναι πολύ ορθολογικά. Ίσως, εντός των ορίων της συνείδησής σου, να πεις κάποια θυμωμένα λόγια ή ν’ αφήσεις να σου ξεφύγουν κάποιες άσχημες λέξεις, αλλά αφού τα πεις, νιώθεις εσύ ο ίδιος πολύ ταραγμένος και δεν έχεις πληγώσει πραγματικά τον άλλον· τα λόγια σου δεν έχουν καταστροφική δύναμη. Οι κακοί άνθρωποι όσο περισσότερο προσβάλλουν τους άλλους τόσο περισσότερο ευχαριστιούνται, ενώ εσύ όσο περισσότερο προσβάλλεις τους άλλους τόσο περισσότερο ταράζεσαι· σκέφτεσαι μέσα σου: «Ξέχνα το· είναι ανώφελο και ανούσιο να πέσω στο ίδιο επίπεδο μ’ έναν τόσο ποταπό χαρακτήρα και κακό άνθρωπο. Δεν πρόκειται να τσακωθώ άλλο μαζί του». Το να τσακώνεσαι μ’ έναν κακό άνθρωπο είναι σαν να προσπαθείς να μιλήσεις στον Σατανά για την αλήθεια: εντελώς αναποτελεσματικό. Δεν είναι ανάγκη να διαφωνείς μαζί του ή να μεγαλοποιείς τα πράγματα. Απλώς μείνε μακριά από τέτοιους ανθρώπους στο μέλλον. Θα σκεφτόσουν να τους βλάψεις; Θα σκεφτόσουν να τους εκδικηθείς και να βρεις μια ευκαιρία να τους δώσεις ένα μάθημα; Δεν έχεις τέτοια σκληρή καρδιά. Απλώς λες διαρκώς στον εαυτό σου: «Ξέχνα το. Οι λίγες προσβολές που έχω δεχθεί από αυτόν δεν μου έχουν προκαλέσει καμία απώλεια· δεν θα δώσω σημασία». Μάλιστα, κάποιοι άνθρωποι παρηγορούν τον εαυτό τους λέγοντας: «Όπως και να ’χει, δεν με έχει καταραστεί ο Θεός. Οι δικές του κατάρες δεν έχουν κανέναν αντίκτυπο». Στην πραγματικότητα, επειδή έχεις συνείδηση και λογική κι επειδή είσαι καλόψυχος και καλοπροαίρετος στο πλαίσιο της ανθρώπινης φύσης σου, πολύ απλά δεν μπορείς να πεις αυτές τις προσβολές. Τις βρίσκεις αισχρές και κατωτέρου επιπέδου. Αν αυτά τα λόγια έβγαιναν από το στόμα σου, θα ένιωθες ότι πηγαίνουν κόντρα στη συνείδησή σου. Ιδίως όταν έχουν να κάνουν με μυθεύματα ή αβάσιμα ζητήματα, τότε κι αν είναι που δεν μπορείς να τα πεις. Το γεγονός ότι δεν μπορείς να τα πεις είναι για σένα μια ασφαλιστική δικλείδα. Τα λόγια τους έχουν σημαντική καταστροφική δύναμη και σε έχουν βλάψει· αυτή είναι η κακή τους πράξη. Πώς προέκυψε αυτή η κακή πράξη; Επειδή η ανθρώπινη φύση τους περιέχει ελεεινές ιδιότητες. Όταν έρχονται σε σύγκρουση ή έχουν διενέξεις μαζί σου, η διεφθαρμένη διάθεσή τους διογκώνεται απεριόριστα και μπορούν να σε καταριούνται χωρίς ενδοιασμούς. Έχουν έναν τέτοιο ελεεινό χαρακτήρα, επομένως είναι φυσικό ν’ αποκαλύπτουν μια διεφθαρμένη διάθεση. Αν εσύ, από την άλλη πλευρά, είσαι ένας καλόψυχος και καλοπροαίρετος άνθρωπος με συνείδηση, λογική και ανθρώπινη φύση, σε μια τέτοια περίπτωση, όχι μόνο δεν θα έβγαζες προς τα έξω τη διεφθαρμένη διάθεσή σου, αλλά η ανθρώπινη φύση σου θα συγκρατούσε σε μεγάλο βαθμό την αποκάλυψη της διεφθαρμένης διάθεσής σου. Αυτό είναι εξαιρετικά ωφέλιμο για σένα. Επιφανειακά, φαίνεται να έχεις υποστεί μια απώλεια, να βρίσκεσαι σε μειονεκτική θέση και να μην μπορείς να τους νικήσεις σ’ έναν καυγά, με αποτέλεσμα να γίνεσαι περίγελος των άλλων. Στην πραγματικότητα, η ανθρώπινη φύση σου σ’ έχει προστατεύσει, εμποδίζοντάς σε να διαπράξεις κακό, να κάνεις πράγματα που δεν βρίσκει ευχάριστα ο Θεός ή να πεις λόγια που δεν βρίσκει ευχάριστα ο Θεός. Μ’ αυτόν τον τρόπο, δεν σ’ έχει προστατεύσει ως έναν βαθμό; (Ναι.) Αυτή η αρετή της ανθρώπινης φύσης σ’ έχει προστατεύσει σε μεγάλο βαθμό, εμποδίζοντάς σε να κάνεις περαιτέρω πράγματα που δεν βρίσκει ευχάριστα ή που απεχθάνεται ο Θεός ή να πεις λόγια που απεχθάνεται και καταδικάζει ο Θεός, όταν αποκαλύπτεις μια διεφθαρμένη διάθεση. Παρόλο που αυτό δεν μετράει ως καλή πράξη, αν μη τι άλλο δεν έχεις διαπράξει κακό. Αυτό που έκανες σ’ αυτήν την περίπτωση δεν πρόκειται να καταδικαστεί ούτε πρόκειται να τιμωρηθείς γι’ αυτό. Αντιθέτως, οι κακοί άνθρωποι όχι μόνο θα καταδικαστούν, αλλά θα τιμωρηθούν και για τα πράγματα που κάνουν υπό την κυριαρχία του ελεεινού χαρακτήρα τους. Θα πρέπει να υποστούν τις συνέπειες και ν’ αναλάβουν την ευθύνη. Επομένως, οι άνθρωποι που διαθέτουν διάφορες αρετές στην ανθρώπινη φύση τους μπορεί να φαίνεται ότι χάνουν την υπόληψή τους, τη θέση τους και την αξιοπρέπειά τους σε κάποια ζητήματα, και ιδίως να χάνουν την ευκαιρία να πάρουν την πρωτοβουλία να επιχειρηματολογήσουν, αλλά δεν υφίστανται απώλεια. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Αν δεν υφίστανται απώλεια, μήπως αυτό σημαίνει ότι βγαίνουν κερδισμένοι;» Δεν μπορεί ν’ αξιολογηθεί ως προς το αν υφίσταται κανείς απώλεια ή βγαίνει κερδισμένος. Πώς θα πρέπει, λοιπόν, ν’ αξιολογηθεί; Θα πρέπει ν’ αξιολογηθεί ως εξής: Δεν έχει σημασία αν υποστείς μια απώλεια σε κάποια περίπτωση· το κλειδί είναι να μπορείς ν’ αποκομίσεις όφελος από αυτήν. Σ’ αυτήν την περίπτωση, οι αρετές της ανθρώπινης φύσης σου είναι αυτές που διαφύλαξαν τη συμπεριφορά σου, εμποδίζοντάς σε να διαπράξεις κακό και διασφαλίζοντας ότι δεν θα σε καταδικάσει ο Θεός. Δεν αποκόμισες όφελος; Τώρα δεν υπάρχει περίπτωση να υποστείς τιμωρία επειδή διέπραξες κακό. Δεν είναι αυτό καλό για σένα; (Ναι.) Παρόλο που δεν είναι μια καλή πράξη που έκανες ενεργά ούτε μια πράξη ενεργής τήρησης των αλήθεια-αρχών, επειδή έχεις αρετές στην ανθρώπινη φύση σου, έχεις κάνει κάτι που δεν παραβιάζει τις αλήθεια-αρχές. Μ’ αυτόν τον τρόπο, προστατεύεσαι. Παρόλο που δεν είναι κάτι αξιομνημόνευτο, αν μη τι άλλο δεν καταδικάζεται. Κι έτσι δεν χρειάζεται ν’ αναλάβεις καμία ευθύνη ούτε να υποστείς τιμωρία. Δεν είναι καλό πράγμα αυτό; (Ναι.) Όσο ακολουθείς τον Θεό, ανεξάρτητα απ’ το αν αυτό που κάνεις συνάδει με την αλήθεια και ανεξάρτητα από το πώς το βλέπει ο Θεός, αν μη τι άλλο έχεις καθαρή συνείδηση. Ακόμη κι αν ο Θεός δεν το θυμάται, θα πρέπει τουλάχιστον ν’ αποφύγεις να καταδικαστείς από τον Θεό ή να κάνεις τον Θεό να σε μισήσει. Αυτή είναι η βασικότερη αρχή που θα πρέπει ν’ ακολουθείς. Δεν είναι πολύ σημαντικές για τους ανθρώπους οι αρετές της ανθρώπινης φύσης; (Ναι.) Μη νιώθεις, λοιπόν, διαρκώς απρόθυμος απλώς και μόνο επειδή νομίζεις ότι το να έχεις κάποιες αρετές της ανθρώπινης φύσης σε κάνει αντιπαθή στους ανθρώπους· θα χάνεις μονίμως την ευκαιρία να εκμεταλλευτείς καταστάσεις ή ν’ αποκομίσεις οφέλη και οι άλλοι θ’ αποκτούν όλα τα πλεονεκτήματα ενώ εσύ θα είσαι πάντα εκείνος που υφίσταται μια απώλεια. Γιατί είναι τόσο κακό να υποστείς μια απώλεια; Αν μη τι άλλο, αυτό που απολαμβάνεις είναι αυτό που σου έδωσε αρχικά ο Θεός και δεν έχεις πάρει κάτι που ανήκει στους άλλους. Δεν είναι σωστό να εκμεταλλεύεσαι καταστάσεις· αυτό σημαίνει ότι έχεις πάρει από το μερίδιο των άλλων. Αν πάρεις κάτι που δεν σου ανήκει, θα σε καταδικάσει ο Θεός. Οι άνθρωποι δεν θα πρέπει να κάνουν πράγματα που καταδικάζει ο Θεός. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Δεν ξέρω τι είδους πράξεις θα πρέπει να κάνω που θα τις θυμάται ο Θεός». Ξέρεις, όμως, ποιες πράξεις καταδικάζει ο Θεός; Αν ναι, τότε θα πρέπει τουλάχιστον να τηρείς αυτό το όριο: Μην κάνεις πράγματα που καταδικάζει ο Θεός. Καταλάβατε; (Ναι.) Τώρα που συζητήσαμε περισσότερο αυτά τα ζητήματα, θα πρέπει να καταλαβαίνετε.

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν την αρετή της καλοψυχίας στην ανθρώπινη φύση τους. Ωστόσο, αν κάποιος έχει πραγματικά αυτήν την αρετή, τότε είναι πραγματικά ένας καλός άνθρωπος ανάμεσα στη διεφθαρμένη ανθρωπότητα· τέτοιοι άνθρωποι σπανίζουν πολύ. Αν έχεις πραγματικά αυτήν την αρετή, ο Θεός θα σε ευλογήσει, ο Θεός θα σου δείχνει χάρη σε κάθε ευκαιρία. Με ανθρώπινους όρους, αυτό σημαίνει ότι ο Θεός θα σε νοιάζεται σε κάθε ευκαιρία. Πώς σε νοιάζεται; Ο Θεός σε νοιάζεται ως εξής: Παρόλο που εσύ σκέφτεσαι διαρκώς τους άλλους και θυσιάζεις τα συμφέροντά σου, και οι άλλοι σ’ εκμεταλλεύονται, εκείνοι δεν μπορούν να λάβουν τις ευλογίες Του. Μπορούν να ζήσουν μόνο εφόσον εκμεταλλεύονται τους άλλους και θα πρέπει να το ξεπληρώσουν αυτό στην επόμενη ζωή. Ωστόσο, εσύ ζεις με τις ευλογίες του Θεού. Παρόλο που οι άλλοι μπορεί να σ’ εκμεταλλεύονται, στην πραγματικότητα δεν χάνεις τίποτα. Πείτε μου, είναι καλό αυτό; (Ναι.) Όπως βλέπεις, οι καλόψυχοι άνθρωποι δίνουν προς τα έξω την εντύπωση ότι υφίστανται διαρκώς απώλειες. Οι άνθρωποι τους θεωρούν απλούς και άδολους, οπότε όταν μιλούν και ενεργούν, τους εκμεταλλεύονται διαρκώς, τους φέρονται σαν να είναι ανόητοι, τους εκφοβίζουν, τους αποσπούν χρήματα και οφέλη και αρπάζουν πολλά από τα υπάρχοντά τους. Βλέπεις, όμως, να λείπει κάτι από τους καλόψυχους ανθρώπους; Δεν τους λείπει τίποτα. Τους παρέχονται τα πάντα σε αφθονία. Όταν ενεργούν, έχουν ευφυΐα και σοφία και δεν ανησυχούν. Όποιο καθήκον κι αν τους αναθέσει ο οίκος του Θεού, δεν δίνουν σημασία στα κέρδη και τις απώλειες ούτε τσακώνονται ή ανταγωνίζονται. Απλώς κάνουν ό,τι τους ζητείται να κάνουν. Όποια κι αν είναι η εργασία, σπάνια κάνουν λάθη. Ακόμη κι αν προκύψουν περιστασιακά κάποια ασήμαντα προβλήματα ή μικρά λάθη, δεν γίνονται σκόπιμα. Βάζουν την καρδιά τους σε ό,τι κάνουν, υπερβαίνουν την ελάχιστη βάση ως προς τη συνείδηση και τη λογική τους και μπορούν ν’ αποδεχθούν την εξονυχιστική εξέταση του Θεού. Επομένως, τέτοιοι άνθρωποι μπορούν να λάβουν τις ευλογίες του Θεού. Αφού ξέρεις ότι η καλοψυχία είναι μια αρετή της ανθρώπινης φύσης, δεν θα πρέπει να πασχίζεις γι’ αυτή στη διαγωγή σου; (Ναι.) Μη δίνεις σημασία σε ασήμαντα ζητήματα και μην είσαι τόσο ευέξαπτος που κανείς να μην τολμάει να σε προσεγγίσει ή να σε προκαλέσει· μην είσαι τέτοιος άνθρωπος. Αν οι άλλοι σ’ εκμεταλλευτούν λίγο, μη νιώθεις διαρκώς σαν να σε εκφοβίζουν. Πού είναι το κακό στο να είναι κάποιος λίγο πιο απλός και πιο άδολος; Κάποιοι άνθρωποι είναι εξαιρετικά κουτοπόνηροι και θέλουν μονίμως ν’ αποδεικνύουν ότι δεν είναι ανόητοι, λέγοντας: «Μη με περνάς για ανόητο. Έχω μυαλό! Μπορώ να δω ποιος δεν με συμπαθεί ή ποιος μου φέρεται άσχημα. Μπορώ να καταλάβω ποιος με περιφρονεί και ποιανού τα λόγια είναι γεμάτα σαρκασμό ή μπηχτές». Είναι ανώφελο να μπορεί κανείς να βλέπει και ν’ ακούει τέτοια πράγματα. Αυτό είναι απλώς μικροπρεπής εξυπνάδα και κουτοπονηριά. Το να έχεις αυτήν τη λίγη κουτοπονηριά δεν σημαίνει ότι έχεις σοφία ή ότι είσαι πραγματικά έξυπνος. Αντιθέτως, οι άνθρωποι θα σε περιφρονούν, επειδή ακόμη και τα ζώα διαθέτουν τέτοια κουτοπονηριά και κάνουν τέτοιες μικροπρεπείς σκέψεις. Γιατί το λέω αυτό; Όλοι όσοι έχουν στενή επαφή με ζώα γνωρίζουν το εξής: Ακόμη και τα μικρά ζώα μπορούν να το καταλάβουν όταν λες ευχάριστα ή άσχημα πράγματα γι’ αυτά. Για παράδειγμα, αν ένας σκύλος σε ακούσει να λες άσχημα πράγματα, αμέσως θα στενοχωρηθεί, ενώ μπορεί επίσης να καταλάβει αν λες κάτι εμφανώς ευχάριστο. Αν οι άνθρωποι για ν’ αξιολογήσουν τον εαυτό τους χρησιμοποιούν μονίμως πράγματα που διαθέτουν ακόμη και τα μικρά ζώα, δεν υποβαθμίζει αυτό την ιδιότητα του ανθρώπου; Χαμηλώνοντας το πρότυπο αξιολόγησης της δημιουργημένης ανθρωπότητας, υποτιμάς τον εαυτό σου. Μη λες διαρκώς πράγματα όπως: «Μη νομίζεις ότι είμαι ανόητος και μου φέρεσαι σαν να είμαι τρίχρονο. Αν μου δώσεις μπομπότα, δεν υπάρχει περίπτωση να τη φάω· φέρε μου καλύτερα ντάμπλινγκς. Ποιος δεν ξέρει ότι τα ντάμπλινγκς είναι πεντανόστιμα;» Μη λες τέτοια ανόητα λόγια προσπαθώντας ν’ αποδείξεις ότι δεν είσαι ανόητος. Αν πράγματι δεν είσαι ανόητος, τότε να πασχίζεις ν’ ανταποκριθείς στα πρότυπα της ανθρώπινης φύσης. Να συναναστρέφεσαι πάνω σε πτυχές όπως τι θα πρέπει να υπάρχει στη συνείδηση και τη λογική των ανθρώπων, ποιες είναι οι εκδηλώσεις των αξιών της ανθρώπινης φύσης, ποιες είναι οι εκδηλώσεις των ελλείψεων της ανθρώπινης φύσης και του άσχημου χαρακτήρα, και να κατανοείς αυτές τις πτυχές. Να συναναστρέφεσαι λίγο πάνω σε αυτά που θα πρέπει να διαθέτουν οι άνθρωποι στην ανθρώπινη φύση τους και σε αυτά που θα πρέπει να διαθέτει η δημιουργημένη ανθρωπότητα, κι έπειτα να πασχίζεις γι’ αυτά και να προσπαθείς σκληρά να τ’ αποκτήσεις. Δεν θ’ ανυψώσει αυτό την προσωπική σου αξία; Θα καταφέρεις ποτέ τίποτα αν συγκρίνεις διαρκώς τη νοημοσύνη σου με εκείνη ενός τρίχρονου; Θα μπορέσεις ποτέ να ωριμάσεις μ’ αυτόν τον τρόπο; Ένα τρίχρονο παιδί λέει: «Μπορώ να πιω γάλα από ένα πλαστικό μπιμπερό» κι εσύ λες: «Μπορώ να πιω από ένα γυάλινο μπουκάλι και δεν φοβάμαι μήπως κάψω τα χέρια μου». Το τρίχρονο παιδί λέει: «Μπορώ να ξεχωρίσω το αριστερό από το δεξί όταν φοράω παπούτσια» κι εσύ λες: «Μπορώ να ξεχωρίσω το μπροστά από το πίσω όταν φοράω ένα πουλόβερ. Εσύ μπορείς να το κάνεις αυτό;» Θα καταφέρεις ποτέ τίποτα έτσι; Αν η νοημοσύνη σου, ο χαρακτήρας σου και οι διάφορες ικανότητες που θα πρέπει να διαθέτει η ανθρώπινη φύση σου παραμένουν κολλημένα στο στάδιο ενός τρίχρονου παιδιού ή ενός ανήλικου, τότε θα είναι πολύ δύσκολο να γίνεις ένας ώριμος άνθρωπος ή να κάνεις τους άλλους να σε αντιμετωπίζουν ως ενήλικο. Πώς μπορείς να κάνεις τους άλλους να σε αντιμετωπίζουν ως ενήλικο; Θα πρέπει να κάνεις τα πράγματα που οφείλουν να κάνουν οι ενήλικες και τα πράγματα που οφείλουν να κάνουν οι δημιουργημένοι άνθρωποι. Θα πρέπει να διαθέτεις την ανθρώπινη φύση που οφείλουν να έχουν οι δημιουργημένοι άνθρωποι. Τι θα πρέπει να διαθέτει, τουλάχιστον, αυτή η ανθρώπινη φύση; Συνείδηση, λογική και διάφορες πτυχές καλού χαρακτήρα. Μ’ αυτόν τον τρόπο, σταδιακά θα βελτιώνεσαι και θα προοδεύεις σε σχέση με τις ατέλειες και τα προβλήματα της ανθρώπινης φύσης σου. Τότε, θα είναι πολύ ευκολότερο να εισέλθεις στην αλήθεια και θα υπάρχουν λιγότερα εμπόδια.

Η αρετή της καλοψυχίας στην ανθρώπινη φύση είναι αρκετά σπάνια και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν τη διαθέτουν. Πώς μπορεί, λοιπόν, ν’ αποκτήσει κανείς αυτήν την αρετή; Όταν δεν κατανοείς καμία αλήθεια, είναι πολύ δύσκολο να διαθέτεις αυτήν την αρετή της ανθρώπινης φύσης και να είσαι τέτοιος άνθρωπος. Ωστόσο, μόλις κατανοήσεις κάποιες αλήθειες, θα έχεις ένα μονοπάτι για να γίνεις τέτοιος άνθρωπος και θα έχεις ελπίδα να το καταφέρεις αυτό. Το κατά πόσο μπορείς να το καταφέρεις και να πετύχεις τελικά κάποια αποτελέσματα εξαρτάται από το κατά πόσο μπορείς ν’ αποκτήσεις την αλήθεια και να έχεις ζωή-είσοδο. Πώς θα πρέπει ν’ ασκείται κανείς για ν’ αποκτήσει αυτήν την αρετή; Ό,τι κι αν σου κάνει ή σου λέει κάποιος, μην το αντιμετωπίζεις με παρορμητικότητα ή με βάση τα συναισθήματά σου. Μην αναλύεις ποιες είναι οι προθέσεις του απέναντί σου, πόσο σε έχει βλάψει προσωπικά ή πόσο έχει βλάψει τη φήμη σου. Μην αντιμετωπίζεις κανένα από αυτά τα ζητήματα με το μυαλό σου, την ανθρώπινη θέληση ή τις φιλοσοφίες για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις. Πώς, λοιπόν, θα πρέπει να τα αντιμετωπίζεις; Να αντιμετωπίζεις όλα τα πράγματα με βάση τα λόγια του Θεού και τις αλήθεια-αρχές. Να πασχίζεις να διασφαλίσεις ότι σε κάθε περιβάλλον κι όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με οποιονδήποτε άνθρωπο, είτε μιλάς ή αλληλεπιδράς μαζί του είτε χειρίζεσαι ένα συγκεκριμένο ζήτημα, αναζητάς τις αλήθεια-αρχές και ενεργείς σύμφωνα μ’ αυτές. Αυτή η προσέγγιση θα βελτιστοποιήσει σε μεγάλο βαθμό την ανθρώπινη φύση σου. Με άλλα λόγια, θα παρέχει ένα ορισμένο μέτρο στήριξης στη συνείδηση και τη λογική της ανθρώπινης φύσης σου, βοηθώντας σε ν’ αναπτύξεις αίσθημα δικαίου και δίνοντάς σου τη δυνατότητα να βλέπεις τους ανθρώπους και τα πράγματα από τη σωστή θέση και οπτική. Αυτό ονομάζεται βελτιστοποίηση. Η βελτιστοποίηση μετατρέπει την αρχικά άσχημη ανθρώπινη φύση σου σε καλή, την κάνει κανονική. Πώς λοιπόν προέκυψε η αρχικά άσχημη ανθρώπινη φύση σου; Ως αποτέλεσμα της επιρροής και της κυριαρχίας των διεφθαρμένων διαθέσεων. Αν, λοιπόν, φέρεσαι και ενεργείς με βάση τα λόγια του Θεού και τις αλήθεια-αρχές, τότε όταν ενεργείς, η ανθρώπινη φύση σου θα επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τα λόγια του Θεού και την αλήθεια. Αυτή η επιρροή ονομάζεται βελτιστοποίηση. Ασφαλώς, αυτή η βελτιστοποίηση δεν σημαίνει ότι η ανθρώπινη φύση σου θ’ αλλάξει κι ο χαρακτήρας σου θα γίνει ευγενής μέσα από ένα μεμονωμένο γεγονός. Αντ’ αυτού, είναι ένα αποτέλεσμα που επιτυγχάνεται σε μεγάλο χρονικό διάστημα, μέσα από την άσκηση και την εμπειρία σου στο να χρησιμοποιείς τα λόγια του Θεού και την αλήθεια ως κριτήρια, ύφος και κατεύθυνση των ενεργειών σου· σ’ αυτό το διάστημα, θα κατανοείς ολοένα και περισσότερο την αλήθεια και θα χειρίζεσαι τα ζητήματα τηρώντας ολοένα και περισσότερο τις αρχές. Μ’ αυτόν τον τρόπο, η ανθρώπινη φύση σου θ’ αλλάξει σταδιακά και θ’ αναπτυχθεί προς μια θετική κατεύθυνση. Θ’ αναπτύσσεις ολοένα και περισσότερο αίσθημα συνείδησης, θα γίνεσαι όλο και πιο καλοσυνάτος και θα έχεις όλο και περισσότερο αίσθημα δικαίου. Η λογική σου θα γίνεται ολοένα και πιο κανονική και δεν θα ενεργείς πλέον με παρορμητικότητα ούτε θα είσαι αυθόρμητος. Επομένως, σε μεγάλο βαθμό, η ανθρώπινη φύση σου θα συγκρατεί ολοένα και πιο σθεναρά τη διεφθαρμένη διάθεσή σου. Με βάση μια τέτοια συνθήκη της ανθρώπινης φύσης, ο βαθμός συγκράτησης των αποκαλύψεων των διεφθαρμένων διαθέσεών σου θα ενισχύεται συνεχώς και θα γίνεται όλο και πιο ισχυρός. Έτσι, οι αποκαλύψεις των διεφθαρμένων διαθέσεών σου θα μειώνονται όλο και περισσότερο και θα γίνονται όλο και πιο επιφανειακές. Οι πράξεις σου ή οι απόψεις που αποκαλύπτεις θα συμμορφώνονται ολοένα και περισσότερο με τα θετικά πράγματα και τις αλήθεια-αρχές. Αυτό το φαινόμενο, αυτή η αποκάλυψη, υποδηλώνει ότι η ζωή ενός ανθρώπου μεταμορφώνεται. Συγκεκριμένα, αν βλέπεις τους ανθρώπους και τα πράγματα, και φέρεσαι και ενεργείς σύμφωνα με τα λόγια του Θεού, έχοντας ως κριτήριο την αλήθεια, τότε η ανθρώπινη φύση σου θα γίνεται ολοένα και πιο κανονική και οι αποκαλύψεις των διεφθαρμένων διαθέσεών σου θα μειώνονται συνεχώς. Σταδιακά, θ’ αποβάλεις τη διεφθαρμένη διάθεσή σου. Αυτό είναι ένας θετικός κύκλος. Ωστόσο, αν βλέπεις τους ανθρώπους και τα πράγματα, και φέρεσαι και ενεργείς σύμφωνα με τη λογική του Σατανά, τότε, σε μεγάλο βαθμό, αυτό θα μολύνει και θα διαβρώσει την ανθρώπινη φύση σου. Η διεφθαρμένη διάθεσή σου θα διογκώνεται συνεχώς και θα γίνεται ολοένα και πιο σοβαρή. Αυτό είναι ένας φαύλος κύκλος. Το να βλέπεις τους ανθρώπους και τα πράγματα, και να φέρεσαι και να ενεργείς σύμφωνα με τα λόγια του Θεού είναι ένας θετικός κύκλος. Το να βλέπεις τους ανθρώπους και τα πράγματα, και να φέρεσαι και να ενεργείς σύμφωνα με τη λογική του Σατανά μπορεί μόνο να σε οδηγήσει σε μια αέναη περιστροφή μέσα στη ζωή και το περιβάλλον ενός φαύλου κύκλου, χωρίς να μπορείς ποτέ ν’ απελευθερωθείς. Αν θέλεις να εισέλθεις σ’ έναν θετικό κύκλο, η απλούστερη και πιο άμεση προσέγγιση είναι να ξεκινήσεις να κάνεις αυτοκριτική και να κατανοήσεις τον εαυτό σου αρχίζοντας από τις ατέλειες της ανθρώπινης φύσης σου και τις αποκαλύψεις της διαφθοράς σου, να διορθώσεις τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου χρησιμοποιώντας ως βάση τα λόγια του Θεού και τις αλήθεια-αρχές, κι έτσι να καταφέρεις να κάνεις πράξη την αλήθεια και να υποταχθείς στον Θεό. Μ’ αυτόν τον τρόπο, η ζωή σου θα εισέλθει σ’ έναν θετικό κύκλο, η ανθρώπινη φύση σου θα γίνεται ολοένα και πιο κανονική και οι διεφθαρμένες διαθέσεις σου σταδιακά θ’ αλλάξουν και θ’ αποβληθούν. Αυτή είναι η διαδικασία της ζωή-εισόδου και παράλληλα η απαραίτητη διαδικασία για ν’ αποβάλουν οι άνθρωποι τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους και να φτάσουν στη σωτηρία. Ασφαλώς, υπάρχει κι ένα μονοπάτι εισόδου. Αν εντοπίσεις στον εαυτό σου τις ατέλειες και τα ελαττώματα της ανθρώπινης φύσης, καθώς και τα προβλήματα του ελεεινού χαρακτήρα και της έλλειψης ακεραιότητας, για τα οποία συζητήσαμε, τότε θα πρέπει ν’ αναζητήσεις την αλήθεια για να τα λύσεις. Έπειτα, θα πρέπει να τα αντικαταστήσεις με την άσκηση των λόγων του Θεού και της αλήθειας. Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα εισέλθεις σ’ έναν θετικό κύκλο. Στο τέλος, αυτό που θα κερδίσεις δεν είναι μόνο η μεταμόρφωση της ανθρώπινης φύσης σου, αλλά και η αποβολή των διεφθαρμένων διαθέσεών σου. Θ’ αλλάξει το θεμέλιο των διεφθαρμένων διαθέσεών σου πάνω στο οποίο βασίζεσαι για να επιβιώσεις. Αν ασκηθείς μ’ αυτόν τον τρόπο, θα έχεις ελπίδα να φτάσεις στη σωτηρία. Ωστόσο, αν δεν αναζητείς την αλήθεια ούτε κάνεις πράξη την αλήθεια μ’ αυτόν τον τρόπο, και σκέφτεσαι μέσα σου: «Λες ότι είμαι μικροπρεπής, ότι έχω ατέλειες και ελαττώματα στην ανθρώπινη φύση μου, όπως ότι είμαι ισχυρογνώμων, ξεδιάντροπα χοντρόπετσος και έχω την τάση να είμαι καχύποπτος. Ε, λοιπόν, έτσι είμαι κι έτσι θα ζήσω. Δεν πρόκειται ν’ αλλάξω. Λέγε ό,τι θες! Όπως και να ’χει, απλώς δεν θέλω να υποστώ απώλειες. Εφόσον μπορώ να εκμεταλλεύομαι καταστάσεις, δεν με πειράζει!» Αν αυτές είναι οι σκέψεις και οι απόψεις σου, τότε, δυστυχώς, θα πέσεις στην τρομερή δίνη ενός φαύλου κύκλου και δεν θα μπορέσεις να βγεις ποτέ από αυτήν. Ποια θα είναι η τελική συνέπεια; Θα είναι μια συνέπεια που πιθανότατα δεν θέλεις να δεις: Οι διεφθαρμένες διαθέσεις σου θα είναι για πάντα η ζωή σου. Θα σε κρατούν σφιχτά δέσμιο για όλη σου τη ζωή, θα ριζώσουν βαθιά μέσα στις σκέψεις σου και στα βάθη της ψυχής σου και θα είναι αδύνατον να τις αποβάλεις. Τι σημαίνει το γεγονός ότι θα είναι αδύνατον να τις αποβάλεις; Σημαίνει ότι δεν έχεις καμία ελπίδα να φτάσεις στη σωτηρία κι ότι δεν έχεις κανένα μερίδιο στον προορισμό που έχει προετοιμάσει ο Θεός για την ανθρωπότητα. Αυτή είναι η συνέπεια. Αν δεν θέλεις να δεις αυτήν τη συνέπεια, τότε άρχισε να εισέρχεσαι και ν’ ασκείσαι στο μονοπάτι που περιέγραψα και προσπάθησε να πετύχεις έναν θετικό κύκλο· στο τέλος, είναι σίγουρο ότι θα δρέψεις καρπούς. Καταλάβατε; (Ναι.)

Παρόλο που δεν καλύψαμε πολλά διαφορετικά θέματα στη σημερινή συναναστροφή, συζητήσαμε αρκετό περιεχόμενο. Ας ολοκληρώσουμε σ’ αυτό το σημείο τη σημερινή μας συναναστροφή. Θα συνεχίσουμε αργότερα τη συναναστροφή πάνω σε άλλα θέματα και διαφορετικό περιεχόμενο. Γεια σας!

2 Δεκεμβρίου 2023