Τάση προς την καχυποψία

Στη συνέχεια, ας συζητήσουμε για την τάση που έχει κάποιος προς την καχυποψία. Ποια εκδήλωση για την οποία συζητήσαμε πριν από λίγο είναι κάπως παρόμοια με την τάση προς την καχυποψία; (Η ευαισθησία.) Τι είδους πρόβλημα είναι η ευαισθησία; (Μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης.) Η τάση προς την καχυποψία είναι ένα επίπεδο πιο πάνω από την ευαισθησία· το πρόβλημα είναι πιο σοβαρό. Η ευαισθησία είναι απλώς μια ένδειξη κάπως ανώριμης ανθρώπινης φύσης, όπως εκείνη ενός παιδιού, ενώ η τάση προς την καχυποψία έχει να κάνει με κάποιες συγκεκριμένες σκέψεις και απόψεις· πρόκειται γι’ αυτό που είναι ευρέως γνωστό ως υπερανάλυση των πραγμάτων, το οποίο υποδηλώνει άσχημο χαρακτήρα. Για παράδειγμα, κάποιος ζητάει από έναν άνθρωπο που έχει την τάση να είναι καχύποπτος να βοηθήσει στην αγορά ενός αντικειμένου που κοστίζει δέκα γουάν, τονίζοντας ιδιαίτερα το εξής: «Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υπερβείς τα δέκα γουάν. Αν είναι πολύ ακριβό, μην το αγοράσεις». Εκείνος, αφού το ακούσει αυτό, συλλογίζεται: «Μήπως είσαι απλώς ευγενικός; Στην πραγματικότητα, θέλεις ένα αντικείμενο που κοστίζει εκατό γουάν, αλλά ντρέπεσαι πολύ να το πεις. Θα το αγοράσω για σένα, λοιπόν, για να σε κάνω χαρούμενο και να έχεις θετικά αισθήματα για μένα». Έπειτα, αφού φέρει το αντικείμενο, ο άλλος άνθρωπος του λέει τελικά: «Είναι πολύ ακριβό. Έχω μόνο δέκα γουάν· δεν έχω τόσα χρήματα». Αγοράζοντας, λοιπόν, για τον συγκεκριμένο άνθρωπο ένα αντικείμενο που κοστίζει εκατό γουάν, δεν του προκάλεσε τελικά απώλεια; Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορεί να καταλάβει τον άλλο άνθρωπο και αντ’ αυτού τρέφει αμφιβολίες πιστεύοντας ότι αυτός ο άνθρωπος δεν θέλει να ξοδέψει περισσότερα χρήματα και προσπαθεί να τον εκμεταλλευτεί. Πείτε Μου, δεν είναι πολύ προβληματικοί οι άνθρωποι που έχουν την τάση ν’ αμφιβάλλουν; (Ναι.) Από ποια άποψη είναι προβληματικοί; (Οι σκέψεις τους είναι υπερβολικά περίπλοκες.) Είναι δύσκολο να έχει κανείς σχέσεις με ανθρώπους που κάνουν υπερβολικά περίπλοκες σκέψεις. Πείτε Μου, όσοι έχουν ντόμπρα προσωπικότητα είναι πρόθυμοι να έχουν σχέσεις με τέτοιους ανθρώπους; (Όχι.) Δεν ξέρεις τι σκέφτονται μέσα τους ούτε πού κατευθύνονται οι σκέψεις τους και δεν μπορείς να δεις καθαρά τις προθέσεις τους ούτε τι είδους αμφιβολίες έχουν για σένα. Επομένως, όταν τους εμπιστεύεσαι τον χειρισμό κάποιου πράγματος, παρόλο που είναι ξεκάθαρα ένα πολύ απλό και ασήμαντο ζήτημα, εκείνοι το κάνουν πολύ περίπλοκο και δύσκολο. Επειδή στην πορεία περιπλέκουν υπερβολικά τα πράγματα, ακόμη κι εσύ νιώθεις εξαντλημένος και σκέφτεσαι ότι θα ήταν καλύτερα να το έκανες μόνος σου. Δεν θέλεις να έχεις σχέσεις με τέτοιους ανθρώπους κι απλώς θέλεις να τους αποφεύγεις. Για παράδειγμα, ας πούμε ότι έχεις κάτι που δεν το χρειάζεσαι πλέον και θα ήταν σπατάλη να το κρατήσεις απλώς εκεί, αλλά και κρίμα να το πετάξεις, οπότε το δίνεις σ’ έναν τέτοιο άνθρωπο. Εκείνος όχι μόνο δεν το εκτιμά, αλλά έχει και αμφιβολίες μέσα του: «Γιατί μου το δίνεις αυτό; Λογικά κάτι κρύβεται πίσω από αυτήν την κίνηση. Μήπως προσπαθείς να με κάνεις να σκεφτώ ότι είσαι καλός άνθρωπος, να με κάνεις να σου χρωστάω χάρη, ή μήπως προσπαθείς να μου ζητήσεις να κάνω κάτι για σένα;» Δεν περίμενες ποτέ ότι θα έκανε τόσες σκέψεις για ένα τόσο ασήμαντο ζήτημα, ότι το γεγονός πως του έδωσες κάτι μικρό θα οδηγούσε σε τόση αμφιβολία. Πρέπει να πεις πολλά πράγματα για να διαλύσεις τις αμφιβολίες του. Δεν είναι πολύ προβληματικό αυτό; Αρχίζεις να νιώθεις αποστροφή γι’ αυτόν τον άνθρωπο και, στο εξής, αν έχεις κάτι που σου περισσεύει, προτιμάς να το πετάξεις παρά να του το δώσεις. Γιατί να μην του το δώσεις; Όχι επειδή είσαι άσπλαχνος, αλλά επειδή δεν θέλεις να προκαλέσεις μπελάδες. Στο παρελθόν, κάποιος είχε μόλις νοικιάσει έναν χώρο που δεν είχε καθόλου είδη καθαρισμού, κι έτσι έφερα μερικά απ’ αυτά που είχα στο σπίτι· κάποια μπουκάλια απορρυπαντικών ήταν γεμάτα, ενώ άλλα ήταν μισογεμάτα. Ο άνθρωπος που νοίκιαζε τον χώρο τα κοίταξε και είπε: «Παρόλο που μου έδωσες αυτά τα πράγματα δωρεάν, δεν πρόκειται να Σε ευχαριστήσω, αφού είναι χρησιμοποιημένα. Αν ήταν καινούρια, θα μου τα είχες δώσει;» Δεν πληγώνουν αυτά τα λόγια; (Ναι.) Γιατί πληγώνουν; (Γιατί διαστρέβλωσε με τέτοιον τρόπο μια ένδειξη καλής θέλησης.) Εξέλαβε την καλή Μου πρόθεση ως κακή. Δεν σου ζήτησα να Με ευχαριστήσεις ούτε σου ζήτησα να πληρώσεις για τα είδη καθαρισμού. Πολύ απλά νοικιάζεις έναν χώρο που δεν έχει καθόλου είδη καθαρισμού και σου είναι ταλαιπωρία να πας και να τα αγοράσεις. Απλώς σου έφερα κάποια από αυτά που έχω, για να σε διευκολύνω. Δεν σε άφησα να χρησιμοποιήσεις αυτά τα είδη για να σε καλοπιάσω· δεν σου οφείλω τίποτα κι ούτε σου ζήτησα να Μου χρωστάς καμία χάρη. Έγινε καχύποπτος για ένα τόσο απλό ζήτημα: «Πφφφ! Σπουδαίο πράγμα! Μου έφερες λίγα πράγματα και τώρα νομίζεις ότι Σου χρωστάω χάρη! Ούτως ή άλλως, δεν είναι ότι έφερες και τίποτα καλό· πώς να είναι, δηλαδή, κάτι απ’ αυτά καλό αν τα χαρίζεις έτσι απλά;» Είναι πραγματικά δύσκολο ν’ αντιμετωπίσει κανείς αυτόν τον άνθρωπο. Δεν ισχυρίστηκα ότι ήταν κάποιου είδους σπάνια ελιξίρια· είναι απλώς κάποια συνηθισμένα προϊόντα καθαρισμού. Αν δεν θέλεις να τα χρησιμοποιήσεις, δεν είσαι υποχρεωμένος να το κάνεις. Γιατί περιπλέκεις τόσο τα πράγματα; Συνειδητοποίησα ότι είναι δύσκολο να τα πάει κανείς καλά μ’ αυτόν τον άνθρωπο και να τον αντιμετωπίσει. Δεν θα ήταν λιγότερος μπελάς αν δεν είχα φέρει τίποτε απολύτως; Όχι απαραίτητα. Πιθανότατα, αν δεν έφερνα τίποτε απολύτως, και πάλι θα είχαμε μπελάδες. Μπορεί και πάλι να σκεφτόταν: «Νοικιάζω αυτόν τον χώρο κι Εσύ δεν μου έφερες ούτε είδη καθαρισμού. Υποτίθεται ότι είμαστε αδέλφια, αλλά Εσύ δεν μου δείχνεις καθόλου αγάπη!» Θα είχε και πάλι κάτι να πει. Ο χαρακτήρας τέτοιων ανθρώπων είναι πολύ ανεπαρκής. Χρησιμοποιούν μονίμως τις δικές τους προτιμήσεις και τα δικά τους πρότυπα για ν’ αξιολογήσουν αν οι άλλοι είναι καλοί ή κακοί. Διαρκώς εξετάζουν εξονυχιστικά και αξιολογούν τους άλλους με αυστηρό μάτι, θεωρώντας ότι οι ίδιοι είναι ηθικά ανώτεροι, ενώ όλοι οι άλλοι έχουν μια σκοτεινή πλευρά μέσα τους, καθώς κι ότι οι άλλοι άνθρωποι, όπως κι αν ενεργούν, έχουν πάντα τα δικά τους κίνητρα, ενώ μόνο οι ίδιοι δεν είναι διεφθαρμένοι και είναι τέλειοι.

Οι άνθρωποι που έχουν την τάση να είναι καχύποπτοι έχουν ανεπαρκή χαρακτήρα. Εφόσον έχουν ανεπαρκή χαρακτήρα, αναπόφευκτα θα ενεργούν υπό την κυριαρχία αυτού του χαρακτήρα. Αυτό που αποκαλύπτουν θα είναι διεφθαρμένες διαθέσεις· ασφαλώς δεν θα είναι κανονική ανθρώπινη φύση. Αν δεν είναι κανονική ανθρώπινη φύση, τότε τι ακριβώς είναι; Σχετίζεται με διεφθαρμένες διαθέσεις. Σε ό,τι έχει να κάνει με την τάση προς την καχυποψία, οι αντιπροσωπευτικές διεφθαρμένες διαθέσεις που αποκαλύπτουν τέτοιοι άνθρωποι στις πράξεις τους και στις αλληλεπιδράσεις τους με τους άλλους είναι σίγουρα η μοχθηρία και η δολιότητα. Οι σκέψεις τους είναι ακριβώς τόσο περίπλοκες, ακριβώς τόσο μοχθηρές και ύπουλες. Εφόσον οι ίδιοι δεν πρόκειται να κουνήσουν το μικρό τους δαχτυλάκι αν δεν έχουν να κερδίσουν κάτι, υποθέτουν ότι κι όλοι οι άλλοι είναι έτσι. Ακόμη κι αν δεν είσαι τέτοιου είδους άνθρωπος, δεν πρόκειται να το πιστέψουν και, ακόμη κι αν προσπαθήσεις να εξηγήσεις, δεν έχει κανένα νόημα· πολύ απλά έτσι σε βλέπουν. Χρησιμοποιούν μια μοχθηρή μέθοδο και μια μοχθηρή διάθεση για να βλέπουν όλα τα πράγματα και τα ζητήματα και όλους τους ανθρώπους. Ακόμη κι αν αυτό που κάνεις είναι σωστό, συνάδει με τις ανάγκες της ανθρώπινης φύσης, συνάδει με τον ορθολογισμό της ανθρώπινης φύσης ή συνάδει με τις αλήθεια-αρχές, εκείνοι θα βάλουν ένα σωρό ερωτηματικά πίσω από αυτό και θα σε ρωτήσουν: «Γιατί το κάνεις αυτό; Ποιο είναι το κίνητρό σου;» Εσύ λες: «Δεν έχω κανένα κίνητρο», αλλά εκείνοι πολύ απλά δεν πρόκειται να το πιστέψουν· επιμένουν να σου χρεώνουν κίνητρο και να σε κάνουν να το παραδεχθείς. Τέτοιοι άνθρωποι δεν είναι προβληματικοί; (Ναι.) Οι άνθρωποι που έχουν τάση να είναι καχύποπτοι είναι δύσκολο να τα πηγαίνουν καλά με τους άλλους. Τέτοιοι άνθρωποι σίγουρα δεν είναι απλοί και ανοιχτοί και, ασφαλώς, δεν είναι ειλικρινείς. Ουσιαστικά, τα στοιχεία της ειλικρίνειας, της καλοσύνης και του ορθολογισμού λείπουν εντελώς από τον χαρακτήρα τους. Ποια είναι, λοιπόν, τα κύρια στοιχεία του χαρακτήρα τους; Η παράνοια, η δολιότητα, η μοχθηρία, η έλλειψη απλότητας και η ανειλικρίνεια. Θεωρούν ότι όλοι οι άνθρωποι και όλα τα ζητήματα είναι πολύ περίπλοκα. Ακόμη κι αν τους μιλήσεις ειλικρινά, εκείνοι θ’ αναλύσουν και θα συλλογιστούν γιατί είπες αυτό που είπες. Ακόμη κι αν αλληλεπιδρούν μαζί σου εδώ και πολύ καιρό και ξέρουν πώς είναι ο χαρακτήρας σου, και πάλι θα υιοθετούν συχνά μια στάση καχυποψίας απέναντί σου όταν συζητάτε, όταν χειρίζεστε ζητήματα μαζί ή όταν έχουν επαφές μαζί σου. Επομένως, τέτοιοι άνθρωποι είναι πολύ προβληματικοί. Η αλληλεπίδραση μαζί τους προσθέτει μεγάλο φορτίο και πολλές τυπικότητες, ενώ παράλληλα πρέπει να τους μελετήσεις πολύ και να καταφέρεις να τους μάθεις· να μάθεις ποια πράγματα δεν τους αρέσουν και τι δεν τους αρέσει να κάνουν ή να συζητούν. Διαφορετικά, αν δεν είσαι προσεκτικός μπορεί να τους προσβάλεις ή, κατά την άποψή τους, να τους πληγώσεις. Έτσι αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους· πώς, λοιπόν, αντιμετωπίζουν τον Θεό; (Αντιμετωπίζουν τον Θεό με τον ίδιο τρόπο.) Θα αντιμετώπιζαν τον Θεό με ειλικρίνεια; (Όχι.) Για παράδειγμα, όταν η εκκλησία τούς αναθέτει να κάνουν ένα καθήκον, εκείνοι αρχίζουν να συλλογίζονται: «Ξέρει ο Θεός ότι κάνω αυτό το καθήκον; Άραγε, θα το θυμάται; Πόση προσπάθεια θα πρέπει να καταβάλλω για να τα κουτσοβολεύω και για να το θυμάται ο Θεός;» Αφού κάνουν το καθήκον τους για ένα διάστημα, βολιδοσκοπούν και πώς τους βλέπουν οι επικεφαλής και οι εργάτες και αν τους αξιολογούν αρνητικά σε κάτι. Τι είδους ανθρώπινη φύση είναι αυτή ακριβώς; Κρίνοντας από την ανθρώπινη φύση που εκδηλώνεται μέσα από τη στάση με την οποία χειρίζονται τα ζητήματα, τέτοιοι άνθρωποι είναι πολύ προβληματικοί και δεν τους είναι εύκολο ν’ αποδεχθούν την αλήθεια. Γιατί συμβαίνει αυτό; Επειδή τους είναι δύσκολο να είναι ειλικρινείς· η συνείδησή τους δεν έχει αίσθημα δικαίου, η λογική τους δεν είναι ορθή κι ο τρόπος με τον οποίο κρίνουν τα πράγματα είναι παράλογος. Γιατί λέω ότι είναι παράλογος; Επειδή είναι σχετικά ακραίοι, έχουν την τάση να κολλάνε εμμονικά με πράγματα και είναι ελεεινοί· δεν βλέπουν τα πράγματα με τον τρόπο σκέψης της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Δεν είναι ανοιχτοί και ξεκάθαροι· αντιθέτως, ζουν μ’ έναν ιδιαίτερα σκοτεινό τρόπο. Ωστόσο, δεν νιώθουν ποτέ ότι ζουν με σκοτεινό τρόπο και μάλιστα θεωρούν ότι είναι πιο έξυπνοι από τους άλλους κι ότι ζουν πιο εξευγενισμένα και με περισσότερη προσοχή στη λεπτομέρεια από τους άλλους. Θαυμάζουν ιδιαίτερα την εξυπνάδα τους. Είναι αυτό που λέμε «περνιούνται για έξυπνοι». Οι άνθρωποι που περνιούνται για έξυπνοι υστερούν πολύ ως προς τη λογική της ανθρώπινης φύσης τους και ως προς το αίσθημα δικαίου που εμπεριέχει η συνείδησή τους. Επομένως, η ανθρώπινη φύση τέτοιων ανθρώπων είναι άσχημη και οι άλλοι δεν είναι πρόθυμοι να βρίσκονται σ’ επαφή μαζί τους. Όποιος κι αν πει κάτι, τέτοιοι άνθρωποι θα το κάνουν θέμα. Όλα όσα ερμηνεύουν είναι ακραία πράγματα τα οποία είναι στρεβλά, προέρχονται από την παρορμητικότητα, τον Σατανά και τα συναισθήματα· είναι όλα πράγματα που είναι σκοτεινά και αρνητικά, πράγματα που είναι αντίθετα προς την αλήθεια και αντιστέκονται στην αλήθεια. Αυτά τα πράγματα δεν μπορούν να καθοδηγήσουν καθόλου τους ανθρώπους στο σωστό μονοπάτι. Έτσι, οι άνθρωποι αυτού του είδους είναι πολύ αποκρουστικοί και αηδιαστικοί. Ζουν σε σκοτεινές γωνιές και στον μικρόκοσμό τους. Είναι ιδιαίτερα ναρκισσιστές και θαυμάζουν τον εαυτό τους, θεωρώντας ότι ζουν μια πιο εκλεκτή, ευγενή, αξιοσέβαστη και αξιοπρεπή ζωή από τους άλλους· κανείς δεν μπορεί να τους αγγίξει. Στην πραγματικότητα, ο χαρακτήρας τέτοιων ανθρώπων είναι πολύ ποταπός και δεν έχουν αληθινή αξιοπρέπεια. Η έλλειψη αληθινής αξιοπρέπειας σημαίνει ότι ο χαρακτήρας τους είναι ιδιαίτερα άσχημος, επειδή όλα αυτά που απορρέουν από την ανθρώπινη φύση τους είναι σκοτεινά πράγματα που δεν μπορούν να βγουν ανοιχτά στο φως, δεν είναι έντιμα και ξεκάθαρα πράγματα. Επομένως, τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν καθόλου αξιοπρέπεια. Τι συνέπειες είναι πιθανό να επιφέρουν οι άνθρωποι που έχουν την τάση να είναι καχύποπτοι; Με απλούς όρους, τέτοιοι άνθρωποι είναι όλο πονηρά τεχνάσματα. Το γεγονός ότι έχουν την τάση να είναι καχύποπτοι σημαίνει ότι διαθέτουν πολλά πονηρά τεχνάσματα. Δείτε πώς καταπιέζουν και συλλαμβάνουν τον εκλεκτό λαό του Θεού οι διάβολοι βασιλιάδες· διαθέτουν τόσα πονηρά σχέδια, βλάπτοντας τελικά τους ανθρώπους σε βαθμό που διαλύονται οι οικογένειές τους, καθώς κάποια μέλη τους πεθαίνουν και χωρίζουν μεταξύ τους. Αυτό το κάνουν οι δαίμονες και οι διάβολοι βασιλιάδες. Επομένως, κανένας από αυτούς που έχουν τάση να είναι καχύποπτοι δεν είναι καλός άνθρωπος. Οι πιστοί στον Θεό θα πρέπει να βλέπουν τους ανθρώπους και τα πράγματα με βάση τις αλήθεια-αρχές, δεν θα πρέπει να γίνονται καχύποπτοι χωρίς λόγο και θα πρέπει να στηρίζουν σε αποδείξεις τα όσα λένε. Οι σκέψεις που κάνεις όταν βλέπεις έναν άνθρωπο ή ένα ζήτημα θα πρέπει τουλάχιστον να είναι θετικές και ευχάριστες στους άλλους. Ακόμη καλύτερα, θα πρέπει να συμμορφώνονται με τις αλήθεια-αρχές, να βοηθούν τους άλλους και να έχουν θετική επιρροή πάνω τους. Ωστόσο, καμία από τις σκέψεις και τις απόψεις που διαμορφώνουν οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν την τάση να είναι καχύποπτοι δεν συμμορφώνεται με την αλήθεια· αν μη τι άλλο, δεν είναι θετικά πράγματα. Με άλλα λόγια, η οπτική από την οποία τέτοιοι άνθρωποι εξετάζουν τα προβλήματα ή οι σκέψεις και οι ιδέες που διαμορφώνουν πολύ απλά δεν συμμορφώνονται με την αλήθεια. Επομένως, τέτοιοι άνθρωποι ζουν σε σκοτεινές γωνιές και δεν έχουν καθόλου ακεραιότητα ούτε αξιοπρέπεια. Όλα τα πράγματα που απορρέουν από τις σκέψεις τους είναι σκοτεινά και μοχθηρά· αυτά τα πράγματα δεν συμμορφώνονται με τις αλήθεια-αρχές και δεν πρόκειται να έχουν θετική επιρροή στους ανθρώπους ή στη ζωή τους. Αν αποδεχθείς τις διάφορες σκέψεις και απόψεις που απορρέουν από την καχυποψία τέτοιων ανθρώπων, σε δηλητηριάζουν και σε συμπαρασύρουν· είναι όπως όταν σε διαφθείρει ο Σατανάς. Ωστόσο, αν μπορείς να διακρίνεις τέτοιους ανθρώπους και να τους αντιμετωπίζεις ως ένα αρνητικό παράδειγμα, μπορείς να κάνεις κάποια πρόοδο και ν’ αποκτήσεις κάποια διάκριση στην κατανόηση των αρνητικών πραγμάτων. Εδώ ολοκληρώνεται η συζήτησή μας σχετικά με την τάση προς την καχυποψία.

Ανικανότητα

Στη συνέχεια, ας μιλήσουμε για την ανικανότητα. Όλοι καταλαβαίνουν τι σημαίνει ανικανότητα: αναφέρεται στο να μην μπορεί κάποιος να χειριστεί τίποτε καλά και να φαίνεται ανήμπορος, ακριβώς όπως όταν οι άνθρωποι λένε συχνά: «Γιατί είσαι τόσο ανίκανος; Πραγματικά δεν έχεις καθόλου προοπτικές!» Είναι καλό πράγμα η ανικανότητα; (Όχι.) Τότε ας την κατηγοριοποιήσουμε· τι είναι; (Είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης.) Η ανικανότητα είναι ξεκάθαρα μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Ανικανότητα σημαίνει ένας άνθρωπος να έχει πολύ χαμηλή νοημοσύνη σε ό,τι αφορά τον χειρισμό ζητημάτων, καθώς και χαμηλές ικανότητες επιβίωσης· αυτό αναφέρεται ως ανικανότητα. Κάποιοι άνθρωποι μιλάνε αδέξια, δεν είναι σε θέση να εκφραστούν· μάλιστα κάποιοι έχουν και συνεσταλμένη, εσωστρεφή προσωπικότητα. Όταν πρέπει να μιλήσουν μπροστά σε πολύ κόσμο ή να βγουν στο προσκήνιο, παθαίνουν τρακ, ντρέπονται και δεν τολμούν να μιλήσουν, ενώ συχνά τους εκφοβίζουν οι άλλοι. Κάποιοι κακοί άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι δικαιολογημένο να εκφοβίζουν αυτούς τους ανθρώπους, καθώς κι ότι είναι πολύ αστείο και διασκεδαστικό· κοροϊδεύουν και πειράζουν καθημερινά τέτοιου είδους ανθρώπους. Οι ανίκανοι άνθρωποι έχουν χαμηλή ικανότητα χειρισμού των ζητημάτων. Κάποιοι από αυτούς μπορεί επίσης να έχουν χαμηλές ικανότητες επιβίωσης και να μην μπορούν να βγάλουν χρήματα, ενώ είναι πάντα πολύ άτολμοι και υπερβολικά επιφυλακτικοί απέναντι στους άλλους. Όταν βλέπουν επιβλητικούς ανθρώπους, τους αποφεύγουν και δεν τολμούν να μιλήσουν. Ακόμη κι όταν δέχονται εκφοβισμό, δεν τολμούν ν’ αντισταθούν, από φόβο μήπως προσβάλουν τους άλλους. Κρίνοντας από τις εκδηλώσεις ανικανότητας στην ανθρώπινη φύση τέτοιων ανθρώπων, πρόκειται απλώς για ένα είδος ατέλειας της ανθρώπινης φύσης. Κανενός η ανικανότητα δεν τον οδήγησε ποτέ να διαμορφώσει εσφαλμένες σκέψεις και απόψεις ή να επιφέρει δυσμενείς επιπτώσεις στον ίδιο ή σε άλλους· επομένως, η ανικανότητα είναι απλώς μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Θέλει κανείς να είναι ανίκανος; (Όχι.) Κανείς δεν θέλει να είναι ανίκανος· γιατί; Οι ανίκανοι άνθρωποι δέχονται εκφοβισμό και όλοι τούς περιφρονούν, έτσι δεν είναι; (Έτσι είναι.) Αν σου ζητούσαν να διαλέξεις ανάμεσα στο να είσαι κακός ή να είσαι ανίκανος, ασφαλώς θα επέλεγες να είσαι κακός κι όχι ανίκανος. Θα σκεφτόσουν μέσα σου: «Δεν πρόκειται ποτέ να γίνω ανίκανος! Σ’ αυτήν την κοινωνία, οι ανίκανοι άνθρωποι δέχονται άσχημη αντιμετώπιση και εκφοβισμό, δεν είναι δημοφιλείς· όπου κι αν πάνε, οι άλλοι τους περιφρονούν και τους ποδοπατούν. Όχι μόνο δεν γίνεται καθόλου αισθητή η παρουσία τους, αλλά μπορεί να τους αφαιρεθεί ακόμη και το δικαίωμά τους για επιβίωση. Όμως, δεν ισχύει το ίδιο όταν είναι κανείς κακός άνθρωπος· όπου πηγαίνουν οι κακοί άνθρωποι, οι άλλοι τους φοβούνται και τους αντιμετωπίζουν με μεγάλο σεβασμό. Κανείς δεν τολμάει να τους προκαλέσει. Όπου κι αν πάνε, απολαμβάνουν προνόμια και μάλιστα μπορούν ακόμα και να ποδοπατούν αδίστακτα τους άλλους. Οι κακοί άνθρωποι ακμάζουν όπου κι αν βρίσκονται σ’ αυτόν τον κόσμο». Αν σας ζητούσαν να επιλέξετε τώρα, κανένας από εσάς δεν θα επέλεγε να είναι ανίκανος· θα επιλέγατε όλοι σας να είστε κακοί άνθρωποι. Είναι σωστή αυτή η άποψη; (Όχι.) Γιατί δεν είναι σωστή; Με ποια αλήθεια-αρχή έρχεται σε αντίφαση; Η ανικανότητα είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Οι συνηθέστερες εκδηλώσεις είναι το να μην μπορεί κάποιος να χειριστεί τίποτε καλά, να δέχεται διακρίσεις και αποκλεισμό. Επειδή οι ανίκανοι άνθρωποι δέχονται εκφοβισμό και ποδοπατιούνται στην κοινωνία, κανένας δεν είναι πρόθυμος να είναι ανίκανος. Όλοι οι άνθρωποι ζηλεύουν όσους είναι ικανοί και επιδέξιοι, και μάλιστα όλοι επιθυμούν να ξεχωρίζουν από τους άλλους, ν’ αποκτήσουν δύναμη και επιρροή, να ποδοπατούν τους άλλους αδίστακτα, να έχουν προνόμια και κύρος σε οποιαδήποτε ομάδα, και όχι μόνο ν’ αποφεύγουν τον εκφοβισμό από τους άλλους, αλλά και να μπορούν να εκφοβίζουν τους άλλους κατά βούληση. Άραγε, είναι σωστή μια τέτοια σκέψη και άποψη; Συμμορφώνεται με την αλήθεια; (Όχι.) Έχετε ακούσει τόσες αλήθειες, κι ωστόσο ακόμη και τώρα εξακολουθείτε να εγκρίνετε τους κακούς ανθρώπους· αυτό σημαίνει ότι και η διάθεσή σας είναι αρκετά μοχθηρή. Ζηλεύετε και θαυμάζετε όποιον κακό άνθρωπο βλέπετε. Ξέρετε πολύ καλά μέσα σας ότι οι κακοί άνθρωποι δεν είναι καλοί, κι ωστόσο δεν μπορείτε να πάψετε να τους ακολουθείτε, θεωρώντας ότι έτσι έχετε ένα μέσο υποστήριξης και δεν θα πέσετε θύματα εκφοβισμού. Όταν βλέπεις ανίκανους ανθρώπους, τους απεχθάνεσαι και τους περιφρονείς, ενώ θέλεις ακόμα και να τους ποδοπατήσεις. Έχεις, όμως, σκεφτεί ποτέ πόσο κακό θα διέπραττες και πόσα αντίποινα θα δεχόσουν αν ακολουθούσες κακούς ανθρώπους; Ποιες θα ήταν οι πιθανότητες να λάβεις σωτηρία αν ακολουθούσες κακούς ανθρώπους; Θα μπορούσες να μη διαπράξεις κακό αν ακολουθούσες κακούς ανθρώπους; Ας πούμε ότι ακολουθείς κακούς ανθρώπους, υπηρετώντας τους πιστά κι ενεργώντας σαν υφιστάμενός τους. Μπορεί να μοιραστούν ένα κομμάτι της πίτας μαζί σου και ίσως μπορέσεις να τους ακολουθήσεις για να ποδοπατάς κι εσύ τους άλλους αδίστακτα και να έχεις το καλύτερο φαγητό και ποτό, να βιώνεις μεγάλες απολαύσεις, να μη δέχεσαι εκφοβισμό και να αποκτήσεις θέση ανάμεσα στους άλλους σ’ αυτήν τη ζωή. Πρέπει, όμως, να διαπράξεις μεγάλο κακό για ν’ απολαύσεις αυτά τα πράγματα! Ξέρεις πόσα αντίποινα και πόσο σοβαρή τιμωρία θα λάβεις; Άραγε είναι αυτό το σωστό μονοπάτι; (Όχι.) Είστε, λοιπόν, και πάλι πρόθυμοι να κάνετε αυτήν τη θυσία, δηλαδή να επιλέξετε να διαπράξετε κακό και να λάβετε τιμωρία μόνο και μόνο για να μην είστε ανίκανοι και να μην πέσετε θύματα εκφοβισμού; Να θυσιάσετε τον προορισμό σας και τη μοίρα σας σε αντάλλαγμα με τις απολαύσεις σ’ αυτήν τη ζωή; Αυτή είναι η σκέψη σας και η οπτική σας; Κάποιοι άνθρωποι έχουν όντως μια τέτοια οπτική· θα προτιμούσαν να είναι κακοί άνθρωποι παρά να είναι ανίκανοι και να δέχονται εκφοβισμό. Δεν επιθυμούν τότε να βαδίσουν στο μονοπάτι των κακών ανθρώπων; Η ανικανότητα είναι απλώς μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης· γιατί είναι τόσο κακό αυτό; Είναι πράγματι η καλύτερη επιλογή να εκφοβίζει κανείς τους άλλους και να διαπράττει κακό; Αν ο Θεός δεν σε αφήνει να λιμοκτονήσεις και σου παρέχει τροφή, μπορείς όντως να πεθάνεις της πείνας; Αν ο Θεός σού επιτρέπει να έχεις μια ζωή γεμάτη χαρά, ελευθερία, ευτυχία, αγαλλίαση και γαλήνη, δεν θα σου λείπει τίποτε από αυτά τα πράγματα. Και τι έγινε αν σ’ εκφοβίζουν οι άλλοι; Κανείς δεν μπορεί να σου στερήσει αυτά τα πράγματα· ό,τι σου δίνει ο Θεός δεν μπορεί να σου το πάρει κανείς. Αν ακολουθήσεις κακούς ανθρώπους και βαδίσεις στο μονοπάτι των κακών ανθρώπων, όλες οι απολαύσεις που θα βιώσεις θα είναι αμαρτωλές απολαύσεις. Επιπλέον, οποιαδήποτε χρήματα ή υλική απόλαυση αποκτάς διαπράττοντας κακό θα αποκτώνται βίαια, η απόλαυση που βιώνεις σ’ αυτήν τη ζωή θα υπερβαίνει αυτά που σου έχει δώσει ο Θεός, κι έτσι θα πρέπει να την ξεπληρώσεις με πολλές ζωές στο μέλλον. Αν αποκτήσεις τις απολαύσεις της σάρκας σ’ αυτήν τη ζωή με το αντίτιμο της τιμωρίας, δεν δείχνει αυτό ότι δεν βαδίζεις στο σωστό μονοπάτι; Θα προτιμούσατε να είστε κακοί άνθρωποι παρά να δεχθείτε εκφοβισμό· αυτό αντικατοπτρίζει την αντίληψη και την εκτίμηση που έχετε για το κακό στα βάθη της ψυχής σας. Γιατί είναι, λοιπόν, τόσο κακό να είναι κανείς ανίκανος; Αν το εξετάσει κανείς από την οπτική της ανθρώπινης φύσης, είναι ένα είδος ατέλειας, αλλά παράλληλα και μια έμφυτη συνθήκη, δηλαδή κάτι που δεν μπορούν ν’ αλλάξουν οι άνθρωποι. Οι ανίκανοι άνθρωποι δεν έγιναν ανίκανοι από δική τους επιλογή. Παρόλο που είναι μια ατέλεια, δεν είναι μια διεφθαρμένη διάθεση, δεν αποτελεί πρόβλημα στον χαρακτήρα ενός ανθρώπου. Γιατί είναι, λοιπόν, τόσο κακό; Αν, λόγω της ανικανότητάς σου και της χαμηλής σου θέσης, δέχεσαι συχνά εκφοβισμό και μπορείς να κατανοήσεις βαθιά την αδικία και το κακό αυτού του κόσμου και το σκότος αυτής της κοινωνίας και, ως αποτέλεσμα, προσέλθεις ειλικρινά ενώπιον του Θεού για ν’ αποδεχθείς την κυριαρχία Του και υποταχθείς πρόθυμα στο κράτος και τις ενορχηστρώσεις του Θεού, αφήνοντάς Τον να ελέγξει τη μοίρα σου, τότε αυτή η ανικανότητα δεν είναι μια μορφή προστασίας σου; Η ανικανότητα δεν είναι αρνητικό πράγμα· είναι απλώς ένα είδος ατέλειας της ανθρώπινης φύσης. Τι σημαίνει «ατέλεια»; Σημαίνει μια ανεπάρκεια, ένα ασήμαντο ζήτημα, ένα ψεγάδι· είναι απλώς κάτι που δεν είναι τέλειο, είναι κάπως ελλιπές, δεν ταιριάζει εντελώς με τις προτιμήσεις κάποιου, δεν είναι ιδανικό, αλλά δεν υποδηλώνει άσχημο ή ελεεινό χαρακτήρα. Γιατί, λοιπόν, δεν μπορείτε ν’ ανεχτείτε αυτήν τη μικρή ατέλεια; Επιπλέον, αυτή η μικρή ατέλεια μπορεί ν’ αποφέρει σημαντικά οφέλη στη ζωή-είσοδό σου. Ή θα μπορούσε να πει κανείς ότι κάποιοι άνθρωποι, επειδή έχουν αυτήν την ατέλεια της ανθρώπινης φύσης, αυτήν την έμφυτη συνθήκη, είναι περισσότερο ικανοί ν’ ακολουθήσουν ολόψυχα τον Θεό μέχρι τέλους. Τελικά, επειδή μπορούν ν’ αποδεχθούν την αλήθεια και να υποταχθούν στον Θεό, κι επειδή έχουν θεοφοβούμενη καρδιά, είναι σε θέση ν’ αποβάλουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους και να λάβουν σωτηρία. Από αυτήν την οπτική, πρόκειται για ευλογία· οι άνθρωποι δεν θα πρέπει ν’ αρνούνται να είναι ανίκανοι. Γιατί είναι τόσο κακό να είναι κανείς ανίκανος; Η διεφθαρμένη διάθεση ενός ανθρώπου δεν πρόκειται να χειροτερεύσει λόγω ανικανότητας. Ο Θεός δεν πρόκειται να περιφρονεί κάποιον ή ν’ αρνηθεί να τον σώσει επειδή είναι ανίκανος ούτε πρόκειται η ανικανότητα να επηρεάσει έναν άνθρωπο ως προς την αποδοχή της αλήθειας ή τη σωτηρία. Επομένως, η σκέψη σας και η οπτική σας πρέπει ν’ αλλάξουν· απέχουν ακόμα πολύ από αυτό που πρέπει να είναι. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Θα προτιμούσα να είμαι κακός άνθρωπος παρά ανίκανος. Οι ανίκανοι άνθρωποι δεν έχουν καθόλου προοπτικές, όλοι τούς περιφρονούν και μάλιστα περιφρονούν ακόμη και οι ίδιοι τον εαυτό τους. Είναι ανούσιο να είσαι ανίκανος, αλλά υπέροχο να είσαι κακός άνθρωπος: μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις, να εκφοβίζεις όποιον φαίνεται εύκολο θύμα εκφοβισμού, και κανείς δεν τολμάει ν’ αντισταθεί. Πόση αίγλη έχει μια τέτοια ζωή!» Τι όφελος έχει η αίγλη; Αν ευημερείς και ζεις μια ζωή γεμάτη αίγλη στον κόσμο, οι προοπτικές σου και ο προορισμός σου θα καταστραφούν. Δεν θα μπορείς πλέον να προσέλθεις ενώπιον του Θεού και δεν θα νιώθεις πλέον συνδεδεμένος με τον Θεό· ο Θεός και το περιβάλλον διαβίωσης και εργασίας του οίκου του Θεού δεν θα σε ελκύουν πλέον. Θα εγκαταλείψεις τον Θεό και θ’ αναζητήσεις ένα περιβάλλον διαβίωσης στο οποίο μπορείς ν’ αξιοποιήσεις τα δυνατά σου σημεία και να αναδείξεις την αξία σου. Ο οίκος του Θεού περιορίζει τις κακές πράξεις των ανθρώπων και κανένας κακός άνθρωπος δεν μπορεί να καταλήξει πουθενά ούτε να παραμείνει ακλόνητος στον οίκο του Θεού. Αν σου αρέσουν οι κακοί άνθρωποι και θέλεις κι εσύ να γίνεις κακός, άραγε μπορείς και πάλι να παραμείνεις στον οίκο του Θεού; Αργά ή γρήγορα, θ’ απομακρυνθείς. Όχι μόνο δεν θα καταφέρεις ν’ αποκτήσεις έναν καλό προορισμό, αλλά μετά θάνατον θα λάβεις και τιμωρία για το κακό που διέπραξες. Επομένως, παρόλο που η ανικανότητα είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης, δεν είναι μια διεφθαρμένη διάθεση ούτε σημαίνει ότι η ανθρώπινη φύση κάποιου είναι κακή. Ποιος δεν έχει κάποια ελαττώματα; Η ανικανότητα είναι ακριβώς όπως κάποιοι άνθρωποι που γεννιούνται με τραύλισμα ή όπως κάποιοι άνθρωποι που γεννιούνται λίγο άσχημοι· όλα αυτά είναι έμφυτες ατέλειες. Οι άνθρωποι έχουν διαφορετικό χρώμα δέρματος· κάποιοι γεννιούνται λευκοί, κάποιοι γεννιούνται με κίτρινο δέρμα και κάποιοι γεννιούνται με μαύρο δέρμα. Αυτό είναι μια έμφυτη συνθήκη. Οι άνθρωποι που έχουν κίτρινο δέρμα μπορεί να φαίνεται ότι δεν είναι τόσο υγιείς κι ότι δεν έχουν τόσο ωραία επιδερμίδα· αυτό είναι μια ασήμαντη ατέλεια. Οι άνθρωποι που έχουν μαύρο δέρμα φαίνονται πιο ρωμαλέοι, κι ωστόσο κανείς δεν θέλει να έχει μαύρο δέρμα. Γενικά, όλοι ζηλεύουν τους ανθρώπους που έχουν λευκό δέρμα, αλλά ακόμη και ανάμεσα σ’ αυτούς, κάποιοι πιστεύουν ότι δεν είναι ωραίο να φαίνονται τόσο χλωμοί, κι έτσι θέλουν ν’ αποκτούν χρυσαφένια επιδερμίδα, θεωρώντας ότι μ’ αυτόν τον τρόπο φαίνονται υγιείς και λάμπει το δέρμα τους. Όπως βλέπεις, η ανικανότητα είναι όπως και οι διάφορες έμφυτες συνθήκες των ανθρώπων· πρόκειται απλώς για ένα είδος ατέλειας. Είναι, λοιπόν, σημαντικό πρόβλημα; (Όχι.) Επομένως, παρόλο που αυτό το πρόβλημα είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης, δεν σε επηρεάζει στην αποδοχή ή την κατανόηση της αλήθειας. Εξακολουθείτε, λοιπόν, ν’ αντιστέκεστε στο να είστε ανίκανοι άνθρωποι; (Όχι πια.) Θα συνεχίσετε να εκφοβίζετε τους ανίκανους ανθρώπους όταν τους βλέπετε; (Όχι.) Στο παρελθόν, τους εκφοβίζατε αρκετά, έτσι δεν είναι; Στο εξής, όταν βλέπετε ανίκανους ανθρώπους, θα συνεχίσετε να τους περιφρονείτε και να τους υποτιμάτε; (Όχι.) Αν εσύ ο ίδιος είσαι ανίκανος, τότε ειδικά δεν θα πρέπει με τίποτα να περιφρονείς τον εαυτό σου. Αν είσαι ανίκανος, δεν πειράζει· να ασκείσαι στο να είσαι ειλικρινής άνθρωπος σύμφωνα με τα λόγια του Θεού. Παρόλο που μπορεί να είσαι ανίκανος, θα πρέπει να είσαι ειλικρινής κι όχι δόλιος· ο Θεός συμπαθεί τέτοιους ανθρώπους. Τι αρέσει στον Θεό; Δεν του αρέσει η ανικανότητά σου. Του αρέσει το γεγονός ότι, λόγω της ανικανότητάς σου, είσαι πρόθυμος να είσαι ειλικρινής· του αρέσει το γεγονός ότι, επειδή σε περιφρονούν οι άλλοι και δεν μπορείς να κερδίσεις την εύνοιά τους, σκέφτεσαι τρόπους να είσαι ειλικρινής για να χαροποιείς και να ικανοποιείς τον Θεό, και κάνεις ό,τι λέει ο Θεός. Μ’ αυτόν τον τρόπο, η ανικανότητά σου μετατρέπεται σε όφελος, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Έχει αλλάξει πλέον η οπτική σας; (Ναι.) Ασφαλώς, δεν ισχύει απαραίτητα ότι όλοι οι ανίκανοι άνθρωποι μπορούν ν’ αποδεχθούν την αλήθεια. Κάποιοι άνθρωποι, πέρα από το γεγονός ότι έχουν την ατέλεια της ανικανότητας στην ανθρώπινη φύση τους, έχουν και προβλήματα στον χαρακτήρα τους. Δεν μπορούμε, λοιπόν, να το γενικεύσουμε. Από μόνη της, η ανικανότητα δεν είναι σοβαρό πρόβλημα, αλλά θα πρέπει να εξετάσεις και πώς είναι ο χαρακτήρας κάποιου. Αν κάποιος είναι δόλιος ή έχει ελεεινό χαρακτήρα, αν είναι ξεδιάντροπα χοντρόπετσος, έχει την τάση να είναι καχύποπτος, είναι ευαίσθητος, ισχυρογνώμων ή έχει ακόμα και φαύλη διάθεση, τότε αυτός ο άνθρωπος δεν είναι καθόλου καλός. Επομένως, ένας ανίκανος άνθρωπος δεν είναι απαραίτητα άνθρωπος με καλό χαρακτήρα. Ολοκληρώθηκε, λοιπόν, η συζήτησή μας για την ανικανότητα.