Μούδιασμα

Ας συζητήσουμε μια ακόμα εκδήλωση: το μούδιασμα. Τι πρόβλημα είναι αυτό; (Μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης.) Το μούδιασμα είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Ποιες είναι συνήθως οι εκδηλώσεις του μουδιάσματος στους ανθρώπους; Το να αντιδρούν με νωθρότητα, να είναι αργοκίνητοι και να μην έχουν ευελιξία όταν ενεργούν, καθώς και, όταν σκέφτονται προβλήματα, το να έχουν λίγες ιδέες ή να είναι σε θέση να συλλογιστούν μόνο λίγες σχετικά πτυχές των προβλημάτων. Όλο αυτό ονομάζεται μούδιασμα. Με ποια πτυχή της ανθρώπινης φύσης σχετίζεται το μούδιασμα; Σχετίζεται με το βάθος στο οποίο βλέπει κάποιος τους ανθρώπους και τα πράγματα, το βάθος της διαγωγής και των ενεργειών κάποιου, καθώς και τη νοημοσύνη ή το επίπεδό του όταν βλέπει ανθρώπους και πράγματα και φέρεται και ενεργεί. Γενικά, τι είδους άνθρωπος περιγράφεται με τον όρο «μουδιασμένος»; (Ένας άνθρωπος με σχετικά χαμηλό επίπεδο.) Όταν ένας άνθρωπος είναι μουδιασμένος, αυτό σημαίνει ότι έχει χαμηλό επίπεδο, χαμηλή νοημοσύνη και νωθρές αντιδράσεις· αυτές οι εκδηλώσεις είναι μούδιασμα. Το μούδιασμα είναι μια σημαντική ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Το συγκεκριμένο μούδιασμα δεν αναφέρεται στο μούδιασμα και την απώλεια αίσθησης στο χέρι σου ή στο πόδι σου· δεν πρόκειται γι’ αυτού του είδους τη σωματική αναισθησία. Ούτε αναφέρεται στη νωθρότητα, την απάθεια ή την ακαμψία που έχει κάποιος ως χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς του. Αντ’ αυτού, είναι μια νοητική αντίδραση ή μια εκδήλωση της νοημοσύνης κάποιου όταν χειρίζεται προβλήματα. Συνήθως, ένας τέτοιος άνθρωπος είναι συχνά μουδιασμένος, αργόστροφος και δεν έχει καμία αντίδραση απέναντι στους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα γύρω του. Με άλλα λόγια, βλέπει πράγματα, αλλά δεν μπορεί να δει καθαρά την ουσία αυτών των πραγμάτων και δεν μπορεί να διαπιστώσει τα προβλήματα που αυτά εμπεριέχουν. Όταν του υπενθυμίζεις ότι υπάρχει ένα πρόβλημα εδώ, δεν αντιδρά καν και δεν ξέρει ότι είναι πρόβλημα. Ακόμη κι αν κάποιος του επισημάνει το πρόβλημα, εκείνος και πάλι δεν μπορεί να δει καθαρά τη σοβαρότητα του προβλήματος ούτε την ουσία του. Κατά συνέπεια, πολλά ζητήματα τα χειρίζεται με πολύ αργό ρυθμό. Αυτό είναι μούδιασμα. Το μούδιασμα είναι από μόνο του μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Όσο για τους μουδιασμένους ανθρώπους, ανεξάρτητα από την ηλικία τους ή από το κατά πόσο είναι μουδιασμένο οποιοδήποτε μέρος του σώματός τους, σε ό,τι αφορά τις εκδηλώσεις της ανθρώπινης φύσης τους σ’ αυτήν την πτυχή, δεν μπορούν να κάνουν συγκεκριμένο, ουσιαστικό έργο ούτε μπορούν να επωμιστούν έργο το οποίο έχει να κάνει με τεχνικό περιεχόμενο ή το οποίο είναι ιδιαίτερα εξειδικευμένο. Ασφαλώς, τέτοιοι άνθρωποι δεν είναι ούτε ικανοί για επικεφαλής και εργάτες. Αν ένας επικεφαλής ή εργάτης είναι μουδιασμένος, τότε θα προκύψουν προβλήματα στο έργο που κάνει· το έργο θα οδηγηθεί σε τέλμα και θα παραλύσει. Δεν είναι σε θέση να εντοπίζουν προβλήματα ούτε να τα λύνουν έγκαιρα, οπότε, όταν προκύπτουν διάφορα προβλήματα, δεν μπορούν να τα εντοπίσουν, και τα προβλήματα δεν μπορούν να λυθούν. Δεν μπορούν να δουν τα τυχόν προβλήματα με τα μάτια τους, κι έτσι δεν μπορούν να επιχειρήσουν να τα λύσουν, ενώ δεν ξέρουν και ποιο έργο είναι το σημαντικότερο να κάνουν. Καθημερινά, μπορούν να κάνουν μόνο λίγο επιφανειακό έργο ακολουθώντας μια ρουτίνα. Όποιες εργασιακές ρυθμίσεις κι αν εκδίδει ο Άνωθεν, εκείνοι τις διαβιβάζουν, αλλά αφού το κάνουν αυτό, δεν έχουν την παραμικρή ιδέα κατά πόσο μπορούν να υλοποιηθούν όπως πρέπει, ποια αποτελέσματα μπορούν να επιτευχθούν ή ποιες θα είναι οι επακόλουθες συνέπειες. Δεν μπορούν να δουν τίποτα καθαρά. Όσοι άνθρωποι γύρω τους κι αν κάνουν κακό ή προκαλούν αναστατώσεις και διαταράξεις, εκείνοι δεν μπορούν να το αντιληφθούν. Επίσης, δεν ξέρουν πόσο έργο πρέπει να παρακολουθείται ούτε ποιο συγκεκριμένο έργο πρέπει να υλοποιηθεί. Κάποιος τους ρωτάει: «Έχεις αναθέσει και διευθετήσει το έργο;» Εκείνοι λένε: «Έχει διευθετηθεί απόλυτα. Συναναστράφηκα μαζί τους και διάβασα μία φορά μεγαλόφωνα την εργασιακή ρύθμιση· όλοι τη γνωρίζουν». Είναι αυτό υλοποίηση της εργασιακής ρύθμισης; (Όχι.) Για να υλοποιηθεί η εργασιακή ρύθμιση, απαιτείται κατ’ αρχάς ν’ ανατεθούν κατάλληλα οι αρμοδιότητες στους επικεφαλής και τους εργάτες, προσδιορίζοντας ποιος επικεφαλής θα πρέπει να χειριστεί ποιο έργο και διασφαλίζοντας ότι το κάθε αντικείμενο του έργου ανατίθεται σε συγκεκριμένους ανθρώπους. Επιπλέον, θα πρέπει να ειπωθεί στους επικεφαλής και στους εργάτες συγκεκριμένα πώς θα το κάνουν και σύμφωνα με ποιες αρχές. Όλα αυτά τα ζητήματα θα πρέπει να επεξηγηθούν με σαφήνεια, ώστε να γνωρίζουν όλοι πώς θα κάνουν το έργο. Μόνο αυτό σημαίνει κατανομή του έργου. Κάποιοι άνθρωποι, όταν εκτελούν έργο, απλώς διαβάζουν μεγαλόφωνα την εργασιακή ρύθμιση στους άλλους και ζητάνε από όλους ν’ αναφέρουν τι καταλαβαίνουν και πώς νιώθουν γι’ αυτήν, κι αυτό είναι όλο. Εφόσον βλέπουν ότι όλοι είναι απασχολημένοι με τα καθήκοντά τους, υποθέτουν ότι η εργασιακή ρύθμιση έχει υλοποιηθεί όπως πρέπει. Σ’ αυτό το σημείο, αν τους ρωτήσεις: «Μήπως οι αδελφοί και οι αδελφές έχουν οποιεσδήποτε δυσκολίες όταν κάνουν τα καθήκοντά τους; Εξακολουθούν να υπάρχουν οποιαδήποτε προβλήματα; Συναναστράφηκες για να τα λύσεις;» εκείνοι απαντούν: «Δεν έχω ακούσει για κανένα πρόβλημα· θα πάω να το ελέγξω». Στην πραγματικότητα, ο άνθρωπος που είναι αρμόδιος για το έργο δεν ανέφερε προβλήματα ή δυσκολίες, αλλά αυτές οι δυσκολίες όντως υπάρχουν. Δεν μπορούν να τα εντοπίσουν επειδή ακριβώς είναι πολύ μουδιασμένοι. Για παράδειγμα, όταν δύο άνθρωποι δεν μπορούν να συνεργαστούν μεταξύ τους και ανταγωνίζονται μεταξύ τους για τη θέση ενώ κάνουν τα καθήκοντά τους, εκείνοι δεν μπορούν καν να το αντιληφθούν, κι αυτό επηρεάζει το έργο. Μάλιστα, λένε: «Έχουν πολύ καλή σχέση μεταξύ τους· συζητούν και επικοινωνούν ο ένας με τον άλλον. Αν δεν μπορούσαν να συνεργαστούν, δεν θα μιλούσαν». Οι άλλοι τους ρωτάνε: «Μήπως ανταγωνίζονται μεταξύ τους για τη θέση; Μπορούν να συνεργαστούν αρμονικά;» Εκείνοι απαντούν: «Δεν ξέρω». Μόνο αφού διερευνηθεί το ζήτημα, ανακαλύπτεται ότι οι δυο τους δεν μπορούν να συνεργαστούν κι ότι ανταγωνίζονται μεταξύ τους· ανταγωνίζονται για το ποιος κάνει πιο μεγαλόπνοα κηρύγματα, για το ποιανού η φωνή είναι δυνατότερη και για το ποιος μιλάει για περισσότερη ώρα. Ο εκλεκτός λαός του Θεού έχει παρατηρήσει προ πολλού αυτά τα πράγματα. Αν ρωτήσεις αυτόν τον άνθρωπο: «Έχουν λυθεί έγκαιρα αυτά τα προβλήματα;» εκείνος θ’ απαντήσει: «Όχι, δεν έχουν λυθεί. Δεν ήξερα ότι εγώ έπρεπε να κάνω αυτό το έργο». Δεν ξέρουν καν ότι πρέπει να λύσουν ένα τέτοιο σημαντικό πρόβλημα· δεν είναι άμυαλοι; (Ναι.) Διαβάζουν μία φορά μεγαλόφωνα τις εργασιακές ρυθμίσεις κι έπειτα απαιτούν από όλους να κάνουν δηλώσεις και να ορκιστούν ότι θα κάνουν καλά το καθήκον τους και, μετά από αυτό, θεωρούν ότι η δουλειά τους έχει ολοκληρωθεί. Λένε στον εαυτό τους: «Θυμάμαι ποιος είναι ο επικεφαλής της εκκλησίας, ποιος είναι συγκεκριμένα υπεύθυνος για κάθε αντικείμενο του έργου και ποιος είναι αρμόδιος για το έργο παραγωγής ταινιών», αλλά δεν μπορούν με τίποτα να δουν πώς θα πρέπει να εκτελεστούν αυτά τα συγκεκριμένα αντικείμενα του έργου. Έτσι φαίνονται όσοι είναι μουδιασμένοι και αργόστροφοι· είναι ανόητοι. Δεν μπορούν να παρατηρήσουν τα τυχόν προβλήματα και δεν ξέρουν πώς να συναναστρέφονται πάνω σε οποιαδήποτε πτυχή των αλήθεια-αρχών. Όταν προκύπτουν προβλήματα που αφορούν τις αλήθεια-αρχές, δεν ξέρουν πώς να συναναστραφούν πάνω στην αλήθεια για να τα λύσουν. Όταν προκύπτουν προβλήματα που έχουν να κάνουν με το προσωπικό ή με το διοικητικό έργο, επίσης δεν μπορούν να τα αντιληφθούν. Ακόμη κι αν βλέπουν ότι κάποιος δεν μπορεί να κάνει το έργο, δεν ξέρουν πώς να λύσουν αυτό το πρόβλημα. Δεν μπορούν να δουν τίποτα καθαρά. Αυτό σημαίνει να είναι κανείς μουδιασμένος. Το μόνο που ξέρουν είναι ν’ αναφέρουν κάποια δόγματα, αλλά δεν είναι ικανοί στο έργο· φαίνονται μουδιασμένοι και αργόστροφοι. Πείτε Μου, είναι ένας τέτοιος άνθρωπος επικεφαλής που ανταποκρίνεται στα πρότυπα; (Όχι.) Αν οι επικεφαλής και οι εργάτες είναι μουδιασμένοι, αυτό είναι πρόβλημα· δεν θα είναι σε θέση να κάνουν καθόλου έργο. Αν δεν κάνουν το έργο που οφείλουν να κάνουν, κι όταν κάποιος αναφέρει ένα πρόβλημα, δεν το χειρίζονται, τότε αυτό παύει πλέον να είναι απλώς ένα ζήτημα μουδιάσματος και αντ’ αυτού δείχνει έλλειψη κανονικής ανθρώπινης φύσης και απώλεια της κανονικής λειτουργίας της συνείδησης και της λογικής.

Το μούδιασμα είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Παρόλο που αυτή η ατέλεια δεν ανέρχεται στο επίπεδο μιας διεφθαρμένης διάθεσης, αυτό το πρόβλημα είναι από μόνο του θανάσιμο. Ένας ζωντανός άνθρωπος στέκεται εκεί, με όλες τις αισθήσεις και τα άκρα του να λειτουργούν κανονικά, αλλά απλώς δεν έχει την ικανότητα ενός κανονικού ανθρώπου να βλέπει τους ανθρώπους και τα πράγματα ή να φέρεται και να ενεργεί. Όταν κάνει έργο, είναι σαν ένας άχρηστος άνθρωπος χωρίς καθόλου σκέψεις· δεν μπορεί να εντοπίσει κανένα πρόβλημα και είναι ακόμα λιγότερο ικανός να λύσει προβλήματα όταν τα αναφέρουν οι άλλοι, ενώ δεν μπορεί να δει ούτε ποιο έργο πρέπει να γίνει. Στο μυαλό του, είναι λες και δεν τον αφορά τίποτα. Ως αποτέλεσμα, δεν μπορεί να κάνει κανένα έργο· δεν αξίζει τίποτα, είναι ένας άχρηστος άνθρωπος. Δεν είναι αρκετά σοβαρό αυτό το πρόβλημα; Όπως βλέπεις, οι ισχυρογνώμονες και οι ευαίσθητοι άνθρωποι τουλάχιστον σκέφτονται ενεργά, έχουν το σκεπτικό ενός κανονικού ανθρώπου· με άλλα λόγια, το μυαλό τους λειτουργεί διαρκώς. Το μυαλό των μουδιασμένων ανθρώπων, όμως, είναι απλοϊκό· είναι λες και το μυαλό τους έχει παραλύσει, είναι σαν να είναι νεκροί. Παρόλο που έχουν μάτια, ό,τι κι αν δουν, δεν υπάρχει καμία αντίδραση στο μυαλό τους, δεν πρόκειται να το συλλογιστούν στο μυαλό τους· δεν έχουν καθόλου σκέψεις και είναι εντελώς σαν ξύλινες φιγούρες. Τι είναι οι ξύλινες φιγούρες; Είναι άνθρωποι φτιαγμένοι από ξύλο· εξωτερικά, μοιάζουν με ανθρώπους, αλλά όταν τους μιλάς, δεν αντιδρούν. Τους ζητάς να προσέχουν το σπίτι, αλλά όταν γίνεται διάρρηξη στο σπίτι, εκείνοι δεν κάνουν τίποτα. Τους ρωτάς: «Γιατί δεν πρόσεχες το σπίτι;» κι εκείνοι και πάλι δεν αντιδρούν. Είναι πολύ προβληματικό ένας άνθρωπος να μην έχει καμία αντίδραση σε τίποτα. Με άλλα λόγια, οι λειτουργίες τις οποίες θα πρέπει να επιτελούν τα ένστικτα της ανθρώπινης φύσης —όπως οι λειτουργίες της σκέψης και της επίγνωσης και οι λειτουργίες των ματιών, των αυτιών, του εγκεφάλου και της καρδιάς— δεν μπορούν να εκτελεστούν. Είτε δεν έχουν είτε υστερούν στις σκέψεις που θα πρέπει να έχουν οι άνθρωποι με κανονική ανθρώπινη φύση. Αυτό αποκαλείται μούδιασμα. Οι μουδιασμένοι άνθρωποι δεν διαφέρουν και πολύ από τους άχρηστους ανθρώπους. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Λες ότι οι άνθρωποι αυτού του είδους είναι μουδιασμένοι, ότι τα μάτια τους, τα αυτιά τους και το μυαλό τους δεν μπορούν να επιτελέσουν τη λειτουργία τους. Αν, όμως, τους προσβάλεις, αντιδρούν. Αν υποστούν μια απώλεια, αντιδρούν. Μπορούν, λοιπόν, και πάλι να θεωρούνται ανόητοι;» Ακόμη και κάποια ζώα μπορούν να κατανοήσουν την ανθρώπινη ομιλία· μπορούν να κατανοήσουν τόσο τα καλά όσο και τα κακά πράγματα που λες γι’ αυτά. Αν κάποιος, ως ανθρώπινο ον, δεν μπορεί να κατανοήσει την ανθρώπινη ομιλία, τότε υστερεί σε σχέση με το πρότυπο του ανθρώπου. Επομένως, για να αξιολογηθεί κατά πόσο κάποιος είναι άνθρωπος, πρέπει να χρησιμοποιηθεί το πρότυπο των ανθρώπων. Γιατί αναφέρω τα ζώα; Για να σου δώσω να καταλάβεις ότι είσαι ένα ζωντανό πλάσμα που εντάσσεται στην κατηγορία των δημιουργημένων ανθρώπων· δεν είσαι ζώο. Αν, ως άνθρωπος, δεν έχεις τις σκέψεις που έχουν μέχρι και τα ζώα, τότε υστερείς πάρα πολύ. Ακόμη και τα ζώα ξέρουν να είναι καλά και να αποκτούν στενή σχέση με τους ανθρώπους που τους φέρονται καλά και που τους παρέχουν τα καθημερινά τους γεύματα. Αν εσύ, ως άνθρωπος, δεν έχεις τέτοια ανθρώπινη φύση, αξίζεις και πάλι να αποκαλείσαι άνθρωπος; Γιατί κάνω αυτήν τη σύγκριση; Για να σου δώσω να καταλάβεις ότι δεν είσαι ζώο ούτε ζώο ανώτερου επιπέδου· είσαι άνθρωπος, είσαι το ανώτατο ον ανάμεσα σε όλα τα πράγματα που δημιούργησε ο Θεός: ένα ανθρώπινο ον. Έχεις γλωσσική ικανότητα, ικανότητα σκέψης και την ικανότητα να κατανοείς την αλήθεια. Ο Θεός σε δημιούργησε για να είσαι ο κύριος όλων των πραγμάτων, να διαχειρίζεσαι όλα τα πράγματα και τα άλλα έμβια όντα. Είσαι ο διαχειριστής όλων των έμβιων όντων ανάμεσα σε όλα τα πράγματα. Για να τα διαχειριστείς, πρέπει να είσαι ανώτερός τους. Πρέπει να είσαι καλύτερος από αυτά, προκειμένου να έχεις την ικανότητα να τα διαχειριστείς. Επομένως, δεν αναφέρω τα ζώα για να σε υποτιμήσω, αλλά για να σου υπενθυμίσω και να σε κάνω να καταλάβεις ότι θα πρέπει να είσαι καλύτερος από αυτά. Θα πρέπει να χρησιμοποιείς τις ικανότητες που θα πρέπει να διαθέτει η ανθρώπινη φύση σου, καθώς και τα διάφορα είδη κοινής λογικής και ικανοτήτων που έχεις αποκτήσει από τότε που γεννήθηκες, ώστε να τα διαχειρίζεσαι και να ηγείσαι αυτών, κάνοντας ό,τι θα πρέπει να κάνει ένας άνθρωπος, ό,τι σου έχει αναθέσει ο Θεός να κάνεις. Αν θεωρείς τον εαυτό σου δημιουργημένο άνθρωπο, θα πρέπει να χρησιμοποιείς το πρότυπο του δημιουργημένου ανθρώπινου γένους για να αξιολογείς την ανθρώπινη φύση σου και την ουσία σου. Αυτό το πρότυπο δεν θα πρέπει να είναι χαμηλότερο από το πρότυπο που έχει ορίσει ο Θεός για το ανθρώπινο γένος. Επομένως, για να αξιολογηθούν το επίπεδο ενός ανθρώπου και τα προβλήματα που έχει σε διάφορες πτυχές της ανθρώπινης φύσης του, πρέπει να χρησιμοποιηθεί το πρότυπο των ανθρώπων. Πολλοί άνθρωποι είναι νοητικά μουδιασμένοι και νωθροί στις αντιδράσεις τους ως προς την ανθρώπινη φύση, κι αυτό έχει ως αποτέλεσμα, όσο κάνουν τα καθήκοντά τους, να εκτελούν πολλά απ’ αυτά ανεπαρκώς· είναι ανίκανοι στο εκκλησιαστικό έργο και δεν είναι σε θέση ν’ ασκηθούν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Επομένως, θα πρέπει να έχεις αυτογνωσία και να ξέρεις την αξία σου. Αν δεν διαθέτεις τέτοιο επίπεδο ή τέτοια ανθρώπινη φύση ή αν έχεις την ατέλεια του μουδιάσματος στην ανθρώπινη φύση σου, τότε δεν θα πρέπει ν’ ανταγωνίζεσαι για να γίνεις επικεφαλής ή επιβλέπων. Αν γίνεις επικεφαλής ή επιβλέπων, τότε για όποιας εκκλησίας το έργο κι αν είσαι υπεύθυνος, η συγκεκριμένη εκκλησία θα παραλύσει. Για όποιο αντικείμενο του έργου κι αν είσαι υπεύθυνος, το συγκεκριμένο έργο θα είναι απόλυτο χάος. Αν δεν μπορείς να είσαι ικανός γι’ αυτό, θα πρέπει να κάνεις στην άκρη και ν’ αφήσεις να το κάνουν εκείνοι που είναι ικανοί να το εκτελέσουν. Καταλάβατε; (Ναι.) Η αρχή άσκησης είναι να έχει κανείς αυτεπίγνωση κι έπειτα να μάθει να κάνει στην άκρη για εκείνους που είναι πιο ικανοί και να προτείνει άλλους. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Είμαι τόσο μουδιασμένος που δεν μπορώ να καταλάβω ποιος είναι καλός· πώς μπορώ να προτείνω τον οποιονδήποτε;» Αν δεν μπορείς να καταλάβεις ποιος έχει καλό επίπεδο και δεν μπορείς να κάνεις προτάσεις, πρέπει να πάρεις κάποια μαθήματα. Όταν βλέπεις κάποιον που κατανοεί την αλήθεια και μπορεί να διακρίνει τους άλλους, πρέπει να μαθαίνεις από αυτόν. Αν συναναστραφείς περισσότερο μαζί του, θα μπορέσεις να μάθεις κάποια πράγματα. Εφόσον έχεις την ατέλεια του μουδιάσματος στην ανθρώπινη φύση σου, μην είσαι εκλεκτικός ή επιλεκτικός στα καθήκοντα που κάνεις. Εσύ έχεις αυτήν την ατέλεια, οπότε δεν υπάρχουν πολλά είδη έργου και καθηκόντων που μπορείς να κάνεις. Αν, με μεγάλη δυσκολία, βρεθεί μια κατάλληλη θέση για σένα κι εσύ εξακολουθείς να είσαι εκλεκτικός και επιλεκτικός, τότε αυτό δεν είναι πρόβλημα μουδιάσματος ούτε ατέλεια της ανθρώπινης φύσης· είναι μια διεφθαρμένη διάθεση. Ποια διεφθαρμένη διάθεση; Η αλαζονεία, η απουσία υποταγής και το να μην ξέρεις ποια είναι η αξία σου. Είσαι ένα τίποτα, απλώς και μόνο ένας άχρηστος, ένας ηλίθιος, κι ωστόσο εξακολουθείς να θέλεις να κάνεις καθήκοντα που είναι αξιοσέβαστα, που δεν είναι κοπιαστικά και που τα έχουν σε ιδιαίτερη εκτίμηση οι άλλοι· αυτό υποδηλώνει αλαζονική διάθεση. Αν είσαι πολύ μουδιασμένος, κι ενώ έχεις έργο που οφείλεις να κάνεις και ζητήματα που πρέπει να φροντίσεις, δεν τα κάνεις ούτε τα παρατηρείς, αν δεν μπαίνεις καν στον κόπο να κουνήσεις το μικρό σου δαχτυλάκι όταν τα πράγματα πηγαίνουν στραβά κι ακόμη και όταν βλέπεις κάτι που βλάπτει τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, το αγνοείς και σκέφτεσαι: «Αφού αυτό το πρόβλημα δεν αφορά το σπίτι μου, δεν θ’ ασχοληθώ μ’ αυτό», τότε δεν πρόκειται απλώς για μούδιασμα, αλλά για έλλειψη συνείδησης και λογικής. Αν έχεις έστω και λίγη συνείδηση και λογική και αντιμετωπίζεις τα ζητήματα του οίκου του Θεού σαν δικά σου, τότε θα πρέπει να εκπληρώνεις την ευθύνη σου και να μην επιτρέπεις να βλάπτονται τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Αν, όμως, σου λείπει αυτή η καλή πρόθεση και δεν κάνεις ούτε ένα καλό πράγμα, τότε δεν είσαι αργόστροφος και μουδιασμένος; Εδώ ολοκληρώνεται η συζήτησή μας πάνω στην εκδήλωση του μουδιάσματος.

Ξεδιάντροπα χοντρόπετση στάση

Ας μιλήσουμε τώρα για την ξεδιάντροπα χοντρόπετση στάση. Τι είδους πρόβλημα είναι η ξεδιάντροπα χοντρόπετση στάση; (Μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης.) Άραγε είναι ατέλεια; (Είναι ένα πρόβλημα άσχημου χαρακτήρα.) Ο άσχημος χαρακτήρας σημαίνει άσχημη ανθρώπινη φύση. Με ποια πτυχή της ανθρώπινης φύσης σχετίζεται η ξεδιάντροπα χοντρόπετση στάση; Σχετίζεται με τη συνείδηση και τη λογική, καθώς και με την ακεραιότητα και την αξιοπρέπεια. Έχει να κάνει με τη πτυχή του χαρακτήρα ενός ανθρώπου. Ποιες είναι οι συγκεκριμένες εκδηλώσεις της ξεδιάντροπα χοντρόπετσης στάσης; Ποια πράγματα υποδηλώνουν ότι ένας άνθρωπος είναι ξεδιάντροπα χοντρόπετσος; Όποια ξεδιάντροπα πράγματα κάνει είναι σίγουρα εκδηλώσεις ξεδιάντροπα χοντρόπετσης στάσης. Όταν κολακεύει και καλοπιάνει τους άλλους χωρίς να νιώθει ότι προκαλεί έτσι αμηχανία, δεν είναι αυτό ξεδιάντροπα χοντρόπετση στάση; (Ναι.) Γιατί λέμε ότι αυτό είναι ξεδιάντροπα χοντρόπετση στάση; Επειδή όταν ένας άνθρωπος ενεργεί έτσι, αυτό υποδηλώνει ότι δεν έχει αίσθημα ντροπής. Μπορεί να λέει κάποια λόγια που παραβιάζουν τη συνείδηση της κανονικής ανθρώπινης φύσης ή που δεν συνάδουν με τα πραγματικά γεγονότα, όσο άβολα ή δυσάρεστα κι αν είναι τα λόγια αυτά, χωρίς να κοκκινίζει ή να τον πιάνει ταχυπαλμία, και δεν τον νοιάζει πώς θα εκλάβουν οι άλλοι αυτά τα λόγια μόλις τα ακούσουν· ακόμη κι αν οι άλλοι γελάσουν μαζί του, δεν τον νοιάζει. Δεν έχει αίσθημα ντροπής, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Ξεδιάντροπα χοντρόπετση στάση δεν σημαίνει ακριβώς το να μην έχει κάποιος αίσθημα ντροπής; Επίσης, όταν κάποιος είναι ξεκάθαρα ένα τίποτα, κι ωστόσο εξακολουθεί να ανταγωνίζεται δημόσια για τη θέση και για να γίνει επικεφαλής, δεν είναι αυτό ξεδιάντροπα χοντρόπετση στάση; (Ναι.) Όχι μόνο ανταγωνίζεται δημόσια, αλλά στις εκλογές νοθεύει και τα ψηφοδέλτια. Ενώ οι άλλοι δίνουν μία ψήφο ανά άτομο, εκείνος δίνει δύο ψήφους στον εαυτό του· δεν είναι αυτό ξεδιάντροπα χοντρόπετση στάση; (Ναι.) Όταν οι άλλοι δεν τον ψηφίζουν, ψηφίζει εκείνος τον εαυτό του. Τέτοιοι άνθρωποι ανταγωνίζονται αναίσχυντα και χωρίς αίσθημα ντροπής προκειμένου να γίνουν επικεφαλής· πόσο ξεδιάντροπα χοντρόπετσοι πρέπει να είναι! Γενικά, όλοι όσοι αγαπούν τη θέση και έχουν φιλοδοξίες θέλουν να δείξουν τον καλό τους εαυτό, ώστε να υπάρχει πιθανότητα να τους επιλέξουν οι άλλοι ως επικεφαλής. Μόλις επιλεγούν ως επικεφαλής, νιώθουν αρκετά υπερήφανοι, αλλά αν δεν επιλεγούν, νιώθουν δυστυχισμένοι και δυσαρεστημένοι· αυτό είναι μια κανονική εκδήλωση. Ωστόσο, οι ξεδιάντροπα χοντρόπετσοι άνθρωποι δεν είναι έτσι. Θα χρησιμοποιήσουν όποιο μέσο είναι απαραίτητο για να γίνουν επικεφαλής. Λένε: «Όλοι με αντιπαθούν και δεν πρόκειται να με ψηφίσουν, αλλά εγώ θα βρω τρόπο να γίνω επικεφαλής. Ακόμη κι αν χρειαστεί να εξαπατήσω και να χρησιμοποιήσω ύπουλα μέσα, θα τους κάνω όλους να με ψηφίσουν για επικεφαλής!» Οι άλλοι λένε: «Και να γίνεις επικεφαλής, πάλι θα σε αντιπαθούν όλοι. Δεν έχουμε καλή γνώμη για σένα και η φήμη σου είναι κακή. Αν διευθετήσεις οποιοδήποτε έργο, κανείς δεν πρόκειται να σε ακούσει». Εκείνοι απαντούν: «Ακόμη κι αν δεν με ακούτε, εγώ και πάλι θα προσπαθήσω να γίνω επικεφαλής!» Πόσο ξεδιάντροπα χοντρόπετσοι πρέπει να είναι αυτοί οι άνθρωποι! Κρίνοντας από αυτό, δεν λείπει η αυτεπίγνωση από αυτούς τους ανθρώπους; (Ναι.) Τους λείπει η αυτεπίγνωση και έχουν μια κάπως βίαιη πτυχή. Κρίνοντας από τις σκέψεις και τις απόψεις των ξεδιάντροπα χοντρόπετσων ανθρώπων όσον αφορά τη διαγωγή τους, δεν έχουν κανένα αίσθημα ντροπής στην ανθρώπινη φύση τους, δεν νοιάζονται για την ακεραιότητα ή τον χαρακτήρα, για τη συνείδηση ή το αίσθημα αμηχανίας ούτε νοιάζονται για την ηθική και τα στοιχειώδη όρια της διαγωγής τους· τα παραβλέπουν όλα αυτά. Κρίνοντας από τις σκέψεις τους και την επίγνωσή τους, είναι πολύ ηλίθιοι, ανίδεοι και ευτελείς. Γι’ αυτό λέμε ότι έχουν ανεπαρκή, άσχημο χαρακτήρα. Τα ξεδιάντροπα πράγματα που κάνουν ωθούνται, λοιπόν, σίγουρα από τις εσφαλμένες σκέψεις και απόψεις τους. Στις εκλογές της εκκλησίας, επιμένουν να επιλέξουν τον εαυτό τους, να ψηφίσουν τον εαυτό τους και να γίνουν επικεφαλής· δεν δέχονται να μη γίνουν και, αν δεν γίνουν, θα μισούν τους αδελφούς και τις αδελφές επειδή δεν τους ψήφισαν. Μόλις μάθουν ότι δεν τους ψήφισες, παύουν να σε συμπαθούν. Ό,τι κι αν πεις, βρίσκουν κάτι για ν’ ανταπαντήσουν. Είναι εξαιρετικά σκληροί όταν σου μιλάνε, σαν να βγάζουν φωτιές. Επίσης, σκέφτονται πώς θα πάρουν εκδίκηση και θα σε βασανίσουν, και μάλιστα μπορεί ακόμη και ν’ αρνηθούν να σου μιλήσουν για όλη τους τη ζωή. Αυτό που αποκαλύπτεται σ’ αυτές τις συγκεκριμένες ενέργειες τέτοιων ανθρώπων είναι μια διεφθαρμένη διάθεση. Τι είδους διεφθαρμένη διάθεση είναι; (Φαυλότητα.) Για να το θέσουμε ήπια, είναι αλαζονεία και υπερεκτίμηση των ικανοτήτων τους· πολύ απλά θέλουν να γίνουν επικεφαλής. Ωστόσο, κρίνοντας από τα μέσα με τα οποία ενεργούν και από τις διάφορες εκδηλώσεις τους, είναι άνθρωποι που έχουν φαύλη διάθεση. Η διεφθαρμένη διάθεση αυτών των ξεδιάντροπα χοντρόπετσων ανθρώπων που έχουν φαύλη ανθρώπινη φύση είναι πολύ εμφανής. Όλες οι πράξεις τους μπορούν ν’ ανέλθουν στο επίπεδο των διεφθαρμένων διαθέσεων. Το γεγονός ότι είναι ξεδιάντροπα χοντρόπετσοι αποτελεί μια εκδήλωση του χαρακτήρα τους· επομένως, στα λόγια τους και στις πράξεις τους διέπονται από αυτήν την πτυχή του χαρακτήρα τους, με αποτέλεσμα να διαπράττουν πολλές ξεδιάντροπες πράξεις και ν’ αποκαλύπτουν διάφορες διεφθαρμένες διαθέσεις, όπως αλαζονεία και φαυλότητα. Συνεπώς, ως έναν βαθμό, οι ελεεινές εκδηλώσεις που αποκαλύπτονται από τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου εμπίπτουν στις διεφθαρμένες διαθέσεις· όλες αυτές οι εκδηλώσεις συνδέονται και διαπλέκονται με τη φύση-ουσία του, ενώ οι συγκεκριμένες αποκαλύψεις οποιασδήποτε διεφθαρμένης διάθεσης προέρχονται από τον ελεεινό χαρακτήρα του. Έτσι, ο ελεεινός χαρακτήρας και οι διεφθαρμένες διαθέσεις είναι αλληλένδετα. Οι άνθρωποι αποκτούν διεφθαρμένες διαθέσεις αφού τους διαφθείρει ο Σατανάς. Για παράδειγμα, όλες οι πτυχές ελεεινού χαρακτήρα στην ανθρώπινη φύση των ανθρώπων, όπως το να είναι ισχυρογνώμονες, στενόμυαλοι και ξεδιάντροπα χοντρόπετσοι, είναι αποτέλεσμα της διαφθοράς τους και της διαμόρφωσής τους από τον Σατανά. Όλοι οι άνθρωποι, προτού αποδεχθούν την αλήθεια, αποδέχονται αρχικά τη διαφθορά και την παραπλάνηση πολλών παράλογων, κακών και αρνητικών σκέψεων και απόψεων· αποδέχονται μέσα τους αυτά τα παράλογα πράγματα ως ζωή τους, κι αυτό σημαίνει ότι οι διεφθαρμένες διαθέσεις γίνονται η ζωή τους.

Η ξεδιάντροπα χοντρόπετση στάση έχει και κάποιες άλλες εκδηλώσεις. Κάποιοι επικεφαλής και εργάτες ενεργούν εμφανώς με τρόπο που προκαλεί διαταράξεις και αναστατώσεις, εξαπατούν τους ανωτέρους τους ενώ αποκρύπτουν πράγματα από τους κατωτέρους τους ή παραβιάζουν τις εργασιακές ρυθμίσεις, και μάλιστα οι πράξεις τους βλάπτουν σοβαρά ακόμα και το εκκλησιαστικό έργο. Ωστόσο, όχι μόνο δεν στοχάζονται και δεν αντιλαμβάνονται τα προβλήματα που έχουν ούτε παραδέχονται το κακό που έκαναν αναστατώνοντας το εκκλησιαστικό έργο, αλλά, αντιθέτως, πιστεύουν ακόμα και ότι τα πήγαν καλά και θέλουν να επιζητούν τα εύσημα και ανταμοιβές, κομπάζοντας και καταθέτοντας παντού μαρτυρία για το πόσο έργο έχουν κάνει, πόσες κακουχίες έχουν υπομείνει, πόσες συνεισφορές έχουν κάνει κατά τη διάρκεια του έργου τους, πόσους ανθρώπους έχουν κερδίσει κηρύττοντας το ευαγγέλιο όσο καιρό εργάζονται, και ούτω καθεξής. Δεν αναγνωρίζουν καθόλου πόσο κακό έχουν κάνει ούτε πόσο μεγάλη βλάβη έχουν προκαλέσει στο εκκλησιαστικό έργο. Ασφαλώς, ούτε μετανοούν, πόσο μάλλον αντιστρέφουν την πορεία τους. Πείτε Μου, τέτοιοι άνθρωποι δεν είναι ξεδιάντροπα χοντρόπετσοι; (Ναι.) Αν τους ρωτήσεις: «Εκτέλεσες το εκκλησιαστικό έργο σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές; Συμμορφώθηκε το έργο σου με τις εργασιακές ρυθμίσεις του οίκου του Θεού;» εκείνοι αποφεύγουν το θέμα. Αν έπειτα οι άλλοι εκθέσουν το γεγονός ότι προκάλεσαν σοβαρές απώλειες στις προσφορές του Θεού κατά το έργο τους —με κάποιες από αυτές να ανέρχονται σε μερικές εκατοντάδες γουαν, κάποιες σε μερικές χιλιάδες και κάποιες ακόμη και σε δεκάδες χιλιάδες— ποια είναι η αντίδρασή τους όταν τους ζητείται αποζημίωση; Οι κανονικοί άνθρωποι που έχουν συνείδηση, λογική και αίσθημα ντροπής θα κατέρρεαν μόλις το άκουγαν αυτό και θα ένιωθαν ταπεινωμένοι και ντροπιασμένοι από τα βάθη της καρδιάς τους. Θα πίστευαν ότι δεν είχαν κάνει καλά το έργο τους κι ότι χρωστάνε πάρα πολλά στον Θεό, κι έτσι δεν θα προσπαθούσαν να δικαιολογηθούν· ακόμη κι αν έκαναν κάποιο συγκεκριμένο έργο και υπέμειναν πολλές κακουχίες, δεν θα θεωρούσαν ότι αξίζει να το αναφέρουν αυτό. Αν το έργο τους είχε πράγματι γίνει καλά, θα ήταν δυνατόν να έχει προκαλέσει τόση βλάβη στο έργο του οίκου του Θεού; Δεν θα ήταν δυνατόν. Κρίνοντας απλώς και μόνο από τη βλάβη που προκάλεσαν, αποδεικνύεται ότι το έργο τους έγινε ανεπαρκώς, κι έτσι θα πρέπει να παραδεχθούν το λάθος τους και να μετανοήσουν. Ανεξάρτητα απ’ το αν οι απώλειες που προκάλεσαν χρήζουν αποζημίωσης, αν μη τι άλλο θα πρέπει ν’ αναγνωρίσουν το γεγονός ότι το έργο τους προκάλεσε αναστατώσεις και διαταράξεις στο εκκλησιαστικό έργο. Μόνο οι εντελώς ξεδιάντροποι άνθρωποι θ’ αρνούνταν ν’ αναγνωρίσουν αυτό το γεγονός. Θα έλεγαν: «Ακόμη κι αν αποκαταστήσω τις απώλειες, δεν πρόκειται ν’ αναγνωρίσω ότι έκανα σφάλματα ούτε ότι έκανα κάτι λάθος στο έργο μου. Ακόμη κι αν ξεπληρώσω τα χρέη, εξακολουθώ να είμαι ένας αξιέπαινος άνθρωπος, καλύτερος από τον μέσο άνθρωπο στον οίκο του Θεού. Είχα ένδοξο ιστορικό!» Τι είδους ανθρώπινη φύση είναι αυτή; Πείτε Μου, τέτοιου είδους άνθρωποι έχουν καθόλου αίσθημα ντροπής; Ξέρουν έστω και πώς γράφεται το «αίσθημα ντροπής»; Αν όντως δεν έχουν καθόλου αίσθημα ντροπής, αυτό είναι πρόβλημα. Αν γνωρίζουν ξεκάθαρα μέσα τους ότι έχουν κάνει κακό, αλλά αρνούνται πεισματικά να το παραδεχτούν με λόγια, τότε αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι πολύ αδιάλλακτοι; Αν αναγνωρίζουν μέσα τους ότι έχουν κάνει κακό και μπορούν να το παραδεχτούν και με λόγια, τότε εξακολουθούν να θεωρούνται άνθρωποι που έχουν συνείδηση· εξακολουθούν να έχουν μέσα τους αίσθημα ντροπής. Αν όχι μόνο αρνούνται να το παραδεχτούν με λόγια, αλλά δείχνουν και απείθεια μέσα τους, αντιστέκονται διαρκώς και μάλιστα διαδίδουν παντού και ισχυρισμούς ότι ο οίκος του Θεού τούς φέρεται άδικα κι ότι είναι θύματα κακοτυχίας, τότε το πρόβλημά τους είναι σοβαρό. Πόσο σοβαρό; Δεν έχουν καθόλου συνείδηση ούτε λογική. Η συνείδηση πρέπει να εμπεριέχει τόσο αίσθημα δικαίου όσο και καλοσύνη. Μία πτυχή του αισθήματος δικαίου είναι ότι οι άνθρωποι πρέπει να έχουν αίσθημα ντροπής. Μόνο όταν οι άνθρωποι ξέρουν τι θα πει ντροπή μπορούν να είναι έντιμοι, να έχουν αίσθημα δικαίου, ν’ αγαπούν τα θετικά πράγματα και να εμμένουν σ’ αυτά. Ωστόσο, αν δεν έχεις αίσθημα ντροπής στη συνείδησή σου και στο αίσθημα δικαίου σου και δεν ξέρεις τι θα πει ντροπή —κι αν, ακόμη κι αφού κάνεις κάτι λάθος, δεν νιώθεις άσχημα γι’ αυτό, δεν ξέρεις πώς να κάνεις αυτοκριτική ή να μισήσεις τον εαυτό σου, δεν μετανιώνεις καθόλου, δεν σε νοιάζει πώς θα σε εκθέσουν οι άλλοι, δεν κοκκινίζεις και δεν νιώθεις καμία ντροπή— τότε η συνείδηση που έχεις ως άνθρωπος είναι προβληματική και θα μπορούσε να πει κανείς ακόμη κι ότι δεν έχεις συνείδηση. Σ’ αυτήν την περίπτωση, είναι δύσκολο να πει κανείς κατά πόσο έχεις κακή ή πονηρή καρδιά. Είναι πιθανό να έχεις πονηρή καρδιά, την καρδιά ενός λύκου· όχι θετική, αλλά αρνητική. Οι άνθρωποι που δεν έχουν συνείδηση και ανθρώπινη φύση είναι δαίμονες. Αν κάνεις κάτι λάθος και δεν νιώθεις καθόλου ντροπή ούτε μεταμέλεια ή αίσθημα ενοχής, κι όχι μόνο δεν κάνεις αυτοκριτική, αλλά διαφωνείς, αντιτίθεσαι και επιχειρείς να υπερασπιστείς τον εαυτό σου και να δικαιολογηθείς, φορώντας ένα όμορφο προσωπείο, τότε, αν αξιολογηθεί με βάση το πρότυπο της ανθρώπινης φύσης, η ανθρώπινη φύση σου είναι προβληματική. Όπως κι αν είναι η λογική σου, αν υστερείς ως προς το πρότυπο της συνείδησης, τότε είναι δύσκολο να πει κανείς κατά πόσο έχεις όντως ανθρώπινη φύση ή όχι. Ας μη συζητήσουμε ποιο είναι το εσωτερικό σου πνεύμα, από πού ήρθες ή τι κακό έχεις κάνει στο παρελθόν· ας μη μιλήσουμε για την προηγούμενη ζωή σου. Μιλώντας αποκλειστικά για τη συνείδηση που θα πρέπει να έχεις σ’ αυτήν τη ζωή, αν δεν έχεις αίσθημα ντροπής, τότε δεν ανταποκρίνεσαι στα πρότυπα ως άνθρωπος. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Είμαι ξεδιάντροπα χοντρόπετσος, οπότε απλώς παίρνω ό,τι θέλω». Εξαρτάται, όμως, από το πού το κάνεις αυτό· αν το κάνεις αυτό στον οίκο του Θεού, δεν θα έχει αποτέλεσμα. Δεν μπορείς να ζεις σε βάρος του οίκου του Θεού. Αν επιμείνεις να ζεις σε βάρος του, είναι σίγουρο ότι θα προκαλέσεις συμφορές στον εαυτό σου. Κάποιοι άνθρωποι σκέφτονται: «Είμαι χοντρόπετσος σαν παχύδερμο ζώο. Όπου κι αν πάω, ενεργώ μ’ αυτόν τον τρόπο· περιφέρομαι λες και μου ανήκει το μέρος! Δεν με νοιάζει τι λένε οι άλλοι για μένα· ποιος μπορεί να μου κάνει κάτι;» Οι άνθρωποι μπορεί να μην είναι σε θέση να σου κάνουν κάτι, αλλά εφόσον πιστεύεις στον Θεό, θα πρέπει να δίνεις προσοχή στο πώς μετράει και αξιολογεί ο Θεός όλα όσα κάνεις, πώς σε χαρακτηρίζει ο Θεός και ποια είναι η ετυμηγορία Του για σένα. Αν δεν δίνεις προσοχή σ’ αυτό, άραγε εξακολουθείς να είσαι άνθρωπος που πιστεύει στον Θεό; Αν δεν νοιάζεσαι ούτε γι’ αυτό, τότε είσαι δύσπιστος. Μπορεί να παραβλέπεις αυτά που λένε οι άλλοι για σένα, αλλά δεν θα έπρεπε να σε νοιάζει το πώς σε αξιολογεί ο Θεός, πώς σε βλέπει και ποια είναι η ετυμηγορία Του για σένα; Αν ο Θεός σε αξιολογεί ως ξεδιάντροπα χοντρόπετσο, εντελώς απαθή απέναντι σε οποιαδήποτε ντροπή και άνθρωπο που δεν έχει αίσθημα ντροπής, αν αξιολογεί ότι η ανθρώπινη φύση σου έχει πολλές ελλείψεις κι ότι σου λείπουν κάποια πολύ σημαντικά πράγματα, τότε θα πρέπει ν’ αρχίσεις να φέρεσαι εντελώς διαφορετικά· θα πρέπει να μετανοήσεις και να σταματήσεις να επινοείς δικά σου επιχειρήματα. Ακόμη κι αν έχεις εκατοντάδες χιλιάδες δικαιολογίες, το γεγονός και μόνο ότι είσαι ξεδιάντροπα χοντρόπετσος αρκεί για να προσδιοριστεί ότι υπάρχει τεράστιο πρόβλημα στην ανθρώπινη φύση σου και τη συνείδησή σου. Αξιολογώντας αυτό και μόνο, το πρόβλημά σου είναι πολύ σοβαρό. Αν μπορείς να καταλάβεις τι λέω, θα πρέπει να μετανοήσεις και να πάψεις να επινοείς μέσα σου δικά σου επιχειρήματα. Τα επιχειρήματά σου πηγάζουν από την παρορμητικότητα, από τα συναισθήματα, από τον Σατανά· ακόμη κι αν πιστεύεις ότι τα επιχειρήματά σου δεν είναι λανθασμένα, δεν είναι η αλήθεια. Η αξιολόγησή σου από τον Θεό δεν βασίζεται εξ ολοκλήρου στις διεφθαρμένες διαθέσεις σου. Προτού εξετάσει τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου, ο Θεός κοιτάζει αρχικά την ανθρώπινη φύση σου. Το πώς είναι η ανθρώπινη φύση σου και ποια είναι η στάση σου απέναντι σε κάθε ζήτημα καθορίζονται από τον χαρακτήρα σου. Αυτό που παρατηρεί ο Θεός είναι σίγουρα ακριβές, και το πρότυπο με το οποίο σε αξιολογεί συμμορφώνεται με την αλήθεια. Όποιον κι αν αξιολογεί, η αξιολόγησή Του δεν βασίζεται ποτέ στο πώς φαίνεται ο συγκεκριμένος άνθρωπος προς τα έξω, αλλά στο τι κάνει στην πραγματικότητα, στις αποκαλύψεις και τις εκδηλώσεις του στην καθημερινή του ζωή, στις σκέψεις, τις απόψεις και τις στάσεις του όταν χειρίζεται το κάθε ζήτημα, καθώς και στη στάση του απέναντι στα θετικά πράγματα, απέναντι στην αλήθεια και απέναντι στον Θεό. Όπως κι αν σε χαρακτηρίσει ή σε αξιολογήσει τελικά ο Θεός, δεν πρόκειται να αδικηθείς. Η αξιολόγηση δεν βασίζεται σε μια προσωρινή σου εκδήλωση ή σε μια περιστασιακή παράβαση· είναι μια αξιολόγηση που βασίζεται στις συνολικές σου εκδηλώσεις. Επομένως, ο Θεός αξιολογεί τον κάθε άνθρωπο με ακρίβεια και αντικειμενικότητα. Έτσι δεν είναι; (Ναι.) Η εκδήλωση της ξεδιάντροπα χοντρόπετσης στάσης έχει να κάνει με τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου. Ασφαλώς, ως έναν βαθμό, ανέρχεται και στο επίπεδο μιας διεφθαρμένης διάθεσης. Επειδή τέτοιοι άνθρωποι έχουν αυτήν την πτυχή της ανθρώπινης φύσης, οδηγούνται έτσι στο να κάνουν ορισμένα πράγματα, κι όταν κάνουν αυτά τα πράγματα, αποκαλύπτουν τη διεφθαρμένη διάθεσή τους. Όποιου είδους διεφθαρμένη διάθεση κι αν αποκαλύπτεται, οι διεφθαρμένες διαθέσεις που αποκαλύπτουν και οι ενέργειες που πραγματοποιούν οι ξεδιάντροπα χοντρόπετσοι άνθρωποι είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την ανθρώπινη φύση τους. Επομένως, το κατά πόσο μπορούν ν’ αλλάξουν και ν’ αποβληθούν οι διεφθαρμένες διαθέσεις ενός ανθρώπου εξαρτάται από τον χαρακτήρα του. Αν έχει κακό χαρακτήρα, αν αντιστέκεται στην αλήθεια, αν απεχθάνεται και αποστρέφεται την αλήθεια κι αν αρνείται να την αποδεχθεί, τότε θα είναι δύσκολο ν’ αποβληθούν οι διεφθαρμένες διαθέσεις του και δεν θα μπορέσει να φτάσει στη σωτηρία. Ωστόσο, αν, ως προς τον χαρακτήρα του, δεν είναι κακός άνθρωπος και μπορεί να κατανοήσει και ν’ αποδεχθεί την αλήθεια, αν δεν είναι ισχυρογνώμων και δεν έχει προβλήματα ελεεινού χαρακτήρα, τότε μπορούν ν’ αποβληθούν οι διεφθαρμένες διαθέσεις του. Όλοι έχουν διεφθαρμένες διαθέσεις, αλλά τι είναι αυτό που καθορίζει το κατά πόσο μπορεί κάποιος ν’ αποβάλει τη διαφθορά και να φτάσει στη σωτηρία; (Εξαρτάται από τον χαρακτήρα του.) Ακριβώς· εξαρτάται από το κατά πόσο είναι ή δεν είναι καλή η ανθρώπινη φύση του.