Πώς να προσεγγίσει κάποιος σωστά το δικό του επίπεδο

Τώρα που έχουμε συναναστραφεί πάνω στο τι είναι επίπεδο, καθώς και στο πώς διαχωρίζονται οι βαθμίδες και τα είδη των επιπέδων των ανθρώπων, αφού τα ακούσατε όλα αυτά, αποκομίσατε κανένα όφελος; (Ναι.) Ξέρετε πραγματικά ότι είναι χαμηλό το επίπεδό σας; (Ναι.) Κάποιοι άνθρωποι που δεν έχουν καθόλου επίπεδο λένε: «Πώς γίνεται να μην έχω καθόλου επίπεδο; Δεν θα με πείραζε να είχα ακόμα και μέτριο ή χαμηλό επίπεδο». Κανένας δεν θέλει να εμπίπτει στην κατηγορία των ανθρώπων που δεν έχουν καθόλου επίπεδο, που είναι ηλίθιοι, ανόητοι ή άχρηστοι, αλλά να που τα φέρνει έτσι η τύχη και κάποιοι άνθρωποι, αν αξιολογήσουν τον εαυτό τους με βάση τις κύριες εκδηλώσεις τους και τα αποτελέσματα της εκτέλεσης του καθήκοντός τους όλα αυτά τα χρόνια, πραγματικά εμπίπτουν στην κατηγορία των ανθρώπων που δεν έχουν καθόλου επίπεδο. Μήπως αυτό κάνει κάποιους ανθρώπους αρνητικούς; Όταν πολλά πράγματα δεν γίνονται σαφή, οι άνθρωποι σκέφτονται βλακωδώς το εξής: «Έχω ικανότητες, έχω δυνατότητες, είμαι σοφός, το επίπεδό μου δεν είναι κακό, είμαι ευγενής, ανήκω στη βασιλεία του Θεού, είμαι ένας πυλώνας, ένας στυλοβάτης» και παραμένουν βλακωδώς γαντζωμένοι στους ευσεβείς τους πόθους, νιώθουν πολύ καλά, έχουν αρκετή αυτοπεποίθηση και σκέφτονται ότι έχουν δυνατότητες και ελπίδα· δεν είναι αρνητικοί και ζουν με κάποιον σκοπό. Ωστόσο, μόλις μάθουν τα πραγματικά δεδομένα, θλίβονται και σκέφτονται: «Δεν σημαίνει αυτό ότι δεν έχω ελπίδα σωτηρίας;» και βυθίζονται σε αρνητική κατάσταση. Αν αυτά τα πράγματα δεν γίνουν σαφή, οι άνθρωποι είναι βλακωδώς αλαζονικοί· όσο πιο ανόητος είναι ένας άνθρωπος τόσο πιο αλαζονικός γίνεται και τόσο περισσότερο η αλαζονεία του ξεφεύγει από κάθε όριο. Όσοι είναι έξυπνοι, αφού αποδεχθούν την παροχή της αλήθειας όλα αυτά τα χρόνια, θα κάνουν αυτοκριτική και θα εξετάσουν τον εαυτό τους, θα συγκρίνουν την αλήθεια με τον εαυτό τους και σταδιακά οι αποκαλύψεις της αλαζονικής τους διάθεσης θα μειωθούν. Όσο πιο χαμηλό είναι το επίπεδο ενός ανθρώπου τόσο πιο βλακωδώς αλαζονικός είναι ο άνθρωπος αυτός. Δεν υπάρχει ένα ρητό που λέει: «Είναι ένα τίποτα, κι ωστόσο δεν υποκλίνονται σε κανέναν»; Αυτό το ρητό είναι αρκετά εύστοχο· όσοι είναι ένα τίποτα δεν υποκλίνονται σε κανέναν. Γιατί; Επειδή το επίπεδό τους είναι πολύ χαμηλό. Σε τι βαθμό; Σε βαθμό που δεν έχουν νοημοσύνη, δεν ξέρουν την έκταση των δυνατοτήτων τους, δεν ξέρουν μέχρι πού φτάνει η νοημοσύνη τους, δεν ξέρουν ότι υπάρχουν πάντα άνθρωποι που είναι καλύτεροι από εκείνους, και δεν ξέρουν τι είναι καλό επίπεδο. Και ως πού φτάνει η αλαζονεία τους; Ως το σημείο που οι άλλοι το βρίσκουν αηδιαστικό και εμετικό να τη βλέπουν· αυτή είναι βλακώδης αλαζονεία. Το ρητό «Είναι ένα τίποτα, κι ωστόσο δεν υποκλίνονται σε κανέναν» σημαίνει ότι δεν μπορούν να πετύχουν τίποτα, οι υποθέσεις τους στη ζωή είναι ένα απόλυτο χάος, δεν μπορούν να δουν τίποτα καθαρά, δεν έχουν καθόλου σκέψεις ούτε απόψεις και δεν μπορούν να καταλάβουν κατά πόσο οι απόψεις των άλλων είναι σωστές ή κατά πόσο είναι ακριβείς, ενώ απλώς επιμένουν βλακωδώς στην αλαζονεία τους και σκέφτονται: «Έχω ικανότητες, έχω δυνατότητες, είμαι σοφός, είμαι καλύτερος από τους άλλους!» Πείτε Μου, είναι καλύτερο να τους αφήσει κανείς να είναι βλακωδώς αλαζονικοί άνθρωποι που δεν υποκλίνονται σε κανέναν ή να τους ενημερώσει ότι το επίπεδό τους είναι χαμηλό, ότι είναι ένα τίποτα, ότι είναι απλώς ανόητοι, άχρηστοι και νοητικά ανεπαρκείς, ώστε να γίνουν αρνητικοί; Εσείς ποιο από τα δύο επιλέγετε; (Να τους αφήσουμε να γίνουν αρνητικοί, επειδή, αν είναι βλακωδώς αλαζονικοί, τότε είναι πιθανό να κάνουν πράγματα που παραβιάζουν τις αρχές, και μπορούν να διαταράξουν και να αναστατώσουν το εκκλησιαστικό έργο.) Αν γίνουν αρνητικοί, μπορούν να επιστρέψουν στη λογική της ανθρώπινης φύσης και να έχουν καλύτερη συμπεριφορά, να κάνουν λιγότερα πράγματα που προκαλούν διαταράξεις και αναστατώσεις. Αυτό αποτελεί ένα είδος προστασίας για εκείνους. Παρόλο που δεν έχουν κάνει πολλά ωφέλιμα πράγματα για τους άλλους, αν κάνουν λιγότερα πράγματα που προκαλούν διαταράξεις και αναστατώσεις, αυτό σημαίνει ότι θα διαπράξουν πολύ λιγότερες παραβάσεις και πονηρά έργα, κι έτσι η πιθανότητα να τιμωρηθούν στο μέλλον θα μειωθεί, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Χωρίς ν’ αναφερθούμε στο κατά πόσο μπορούν να φτάσουν στη σωτηρία, καθώς αυτό είναι κάτι σχετικά μακρινό, δεν θα μειωθεί η πιθανότητα να παραβιάσουν τα διοικητικά διατάγματα του Θεού και να προσβάλουν τη διάθεση του Θεού; Και δεν θα αυξηθούν οι πιθανότητες επιβίωσής τους; (Ναι.) Αν το δούμε από την οπτική αυτών των οφελών, το να αφήσει κανείς τους ανθρώπους να αναγνωρίσουν το επίπεδό τους, να συνειδητοποιήσουν τελικά ότι δεν έχουν καθόλου επίπεδο και να γίνουν αρνητικοί αποδεικνύεται, στην πραγματικότητα, ότι είναι καλό πράγμα. Διαφορετικά, όταν οι άλλοι λένε: «Είσαι ένα τίποτα, κι ωστόσο δεν υποκλίνεσαι σε κανέναν· αυτό είναι βλακώδης αλαζονεία!» εκείνοι πολύ απλά δεν μπορούν να το δουν καθαρά ούτε να το αναγνωρίσουν· εμφανίζουν απείθεια κι εξακολουθούν να σκέφτονται: «Το επίπεδό μου δεν είναι χαμηλό! Κι εσύ λες ότι είμαι βλακωδώς αλαζονικός. Είμαι πολύ καλύτερος από έναν ανόητο!» Αυτό αποδεικνύει περαιτέρω ότι είναι όντως ανόητοι, ότι η νοημοσύνη τους είναι πολύ χαμηλή, κι ακόμη περισσότερο πρέπει να αποδεχθούν το γεγονός ότι δεν έχουν καθόλου επίπεδο. Σε τι ωφελεί να αποδεχθείς αυτό το γεγονός; Ο στόχος δεν είναι να γίνεις αρνητικός, αλλά να βοηθηθείς ώστε να αντιμετωπίζεις σωστά τον εαυτό σου και να μην ενεργείς βλακωδώς. Οι άνθρωποι είναι αλαζονικοί επειδή έχουν μια διεφθαρμένη διάθεση και δεν έχουν καθόλου αυτογνωσία. Ωστόσο, η αλαζονεία κάποιων ανθρώπων είναι φυσιολογική αλαζονεία. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι έχουν κεφάλαιο επειδή έχουν φυλακιστεί κι έχουν υποφέρει, έχουν συνεισφέρει στην εκκλησία με ορισμένους τρόπους ή διαθέτουν χαρίσματα που τους κάνουν καλύτερους από τους άλλους· επειδή έχουν μια αλαζονική διάθεση που συνδυάζεται με κάποιο κεφάλαιο, μπορεί να θεωρηθεί κατανοητό το γεγονός ότι αποκαλύπτουν αλαζονεία. Αν, όμως, είσαι ένα τίποτα, αν ουσιαστικά δεν μπορείς να καταφέρεις τίποτα, δεν έχεις κάνει καμία συνεισφορά κι ακόμη περισσότερο δεν έχεις κανένα προτέρημα, κι ωστόσο εξακολουθείς να είσαι αλαζονικός, τότε αυτό δεν βγάζει νόημα· δεν είναι ορθολογικό. Σου το λέω τώρα ξεκάθαρα: Δεν έχεις καθόλου επίπεδο, είσαι ένα τίποτα και δεν έχεις καν προτερήματα. Το μυαλό σου είναι άδειο και, σε σύγκριση με τους ανθρώπους που έχουν σκέψεις, το δικό σου μυαλό δεν έχει περιεχόμενο. Παρόλο που είσαι κι εσύ άνθρωπος, υστερείς πολύ σε σχέση μ’ αυτούς· στα μάτια του Θεού, δεν ανταποκρίνεσαι στα πρότυπα του ανθρώπου. Για ποιο πράγμα, λοιπόν, εξακολουθείς να είσαι αλαζονικός; Με βάση τα λόγια του Θεού, δεν ανταποκρίνεσαι στα πρότυπα του ανθρώπου. Στα μάτια του Θεού, δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεσαι ως ανθρώπινο ον. Όμως, επειδή η χάρη του Θεού είναι τεράστια, ο Θεός σε έχει εξυψώσει, σε έχει επιλέξει και σε αντιμετωπίζει ως άνθρωπο, επιτρέποντάς σου να κάνεις καθήκον στον οίκο του Θεού. Μήπως ο Θεός σε αντιμετωπίζει ως άνθρωπο για να σε βλέπει να αντιμετωπίζεις τον Θεό και την αλήθεια που σου παρέχει με τέτοιον βλακωδώς αλαζονικό τρόπο; Για να σε βλέπει να αντιμετωπίζεις το καθήκον σου και τη ζωή σου μ’ αυτόν τον τρόπο; Όχι. Εφόσον ο Θεός σε αντιμετωπίζει ως άνθρωπο και σου λέει τις διάφορες αλήθειες που πρέπει να κατανοήσουν οι άνθρωποι, ελπίζει ότι θα μπορέσεις να είσαι ένας αληθινός άνθρωπος, ελπίζει ότι θα μπορέσεις να αποδεχθείς τις σκέψεις που θα πρέπει να έχουν οι άνθρωποι, κι ότι δεν θα είσαι βλακωδώς αλαζονικός. Επομένως, είναι λάθος να είσαι αρνητικός· δεν θα πρέπει να είσαι αρνητικός. Εφόσον ο Θεός δεν σε έχει αντιμετωπίσει ούτε σε έχει αγνοήσει με βάση το επίπεδό σου, αλλά, αντιθέτως, σε έχει αντιμετωπίσει ως κανονικό άνθρωπο και σε έχει χρησιμοποιήσει μ’ αυτόν τον τρόπο, θα πρέπει να είσαι αντάξιος αυτής της χάρης του Θεού και να μην απογοητεύεις τον Θεό. Όποιο επίπεδο κι αν έχεις κι όποιο έργο κι αν μπορείς να κάνεις, απλώς να το κάνεις καλά. Μην προσπαθείς να ξεστομίσεις πομπώδεις ιδέες, μην κάνεις ό,τι δεν θα έπρεπε να κάνει ένας άνθρωπος και μην έχεις εξωφρενικές ιδέες ή φιλοδοξίες που δεν θα έπρεπε να έχει ένας άνθρωπος. Να κάνεις αυτό που οφείλει να κάνει ένας άνθρωπος και να είσαι αντάξιος της εξύψωσης από τον Θεό. Δεν είναι σωστό αυτό; Δεν λύνει το πρόβλημα της αρνητικότητας; (Ναι.)

Η διάκριση των διαφόρων εκδηλώσεων που έχουν οι άνθρωποι με διαφορετικά επίπεδα και η αναφορά αυτών των συγκεκριμένων παραδειγμάτων αποσκοπούν να σε βοηθήσουν να συσχετίσεις τον εαυτό σου μ’ αυτά. Γίνεται ώστε να μπορέσεις να προσδιορίσεις με ακρίβεια τη δική σου θέση, να προσεγγίσεις ορθολογικά το δικό σου επίπεδο και τις διάφορες συνθήκες σου, καθώς και την έκθεση, την κρίση και το κλάδεμα που δέχεσαι από τον Θεό ή το έργο που έχει ρυθμιστεί για σένα, κι έτσι να μπορέσεις να υποταχθείς και να είσαι ευγνώμων από τα βάθη της καρδιάς σου, και όχι να δείχνεις αντίσταση και απέχθεια. Όταν οι άνθρωποι μπορούν να προσεγγίσουν ορθολογικά το επίπεδό τους κι έπειτα να προσδιορίσουν με ακρίβεια τη θέση τους, ενεργώντας προσγειωμένα ως δημιουργημένα όντα που θέλει ο Θεός, κάνοντας σωστά αυτό που πρέπει να κάνουν με βάση το έμφυτο επίπεδό τους και προσφέροντας την αφοσίωσή τους και όλη τους την προσπάθεια, καταφέρνουν να ικανοποιήσουν τον Θεό. Ο Θεός, αφού σου έχει δώσει αυτό το επίπεδο κι αυτές τις συνθήκες, δεν πρόκειται να σε εξαναγκάσει να κάνεις πράγματα που σου είναι δύσκολα· δεν πρόκειται να αναγκάσει ένα ψάρι να ζήσει στη στεριά. Ο Θεός θα σου ζητήσει να προσφέρεις όσα ακριβώς σου έχει δώσει. Ο Θεός δεν θα έχει υπερβολικές απαιτήσεις από σένα ζητώντας κάτι που δεν σου έχει δώσει. Αν θέτεις διαρκώς υπερβολικά υψηλές απαιτήσεις για τον εαυτό σου, προσπαθώντας να είσαι ένας δυνατός άνθρωπος, ένας υπεράνθρωπος, κάποιος πέρα από τα συνηθισμένα, αυτό υποδηλώνει ότι έχεις μια διεφθαρμένη διάθεση· αυτό είναι φιλοδοξία. Αν το επίπεδό σου είναι καλό, αναλαμβάνεις περισσότερο έργο· αν το επίπεδό σου είναι μέτριο, δεν μπορείς παρά ν’ αναλάβεις λιγότερο έργο. Όποιο καθήκον κι αν μπορείς να κάνεις, να δίνεις όλο σου το είναι, να αφοσιώνεσαι σ’ αυτό και να ενεργείς σύμφωνα με τις αρχές· να μην προσπαθείς να ξεστομίσεις πομπώδεις ιδέες. Είναι λάθος να θέλεις πάντα να αποδείξεις ότι δεν είσαι ένας συνηθισμένος άνθρωπος, να θέλεις πάντα να σε εκτιμούν οι άλλοι. Αυτό δείχνει μεγάλη έλλειψη αυτεπίγνωσης, δείχνει ότι δεν ξέρεις ποια είναι η αξία σου. Αν συνεχίσεις να επιδιώκεις με βάση τη φιλοδοξία και τις επιθυμίες σου, δεν θα έχεις καλή κατάληξη. Επομένως, οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου δεν πρέπει να έχουν μονίμως τη βλέψη να γίνουν επικεφαλής, υπεύθυνοι ομάδας ή επιβλέποντες· δεν πρέπει να στοχεύουν υπερβολικά ψηλά. Αν το επίπεδό σου είναι χαμηλό, τότε απλώς κάνε ευσυνείδητα όσα μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου. Αν δεν έχεις σκέψεις και δεν μπορείς να χειριστείς κανένα έργο, μην πιέζεις τα πράγματα· εφόσον ο Θεός δεν σου έχει δώσει αυτό το επίπεδο, δεν έχει ορίσει υπερβολικά υψηλές απαιτήσεις για σένα. Όσο για τις αλήθεια-αρχές, να τις κάνεις πράξη στον βαθμό που μπορείς να τις κατανοήσεις και να τις αποδεχθείς· αυτό είναι το πιο σημαντικό. Αυτό που μπορείς να αντιληφθείς είναι αυτό που σου έχει δώσει ο Θεός. Έχεις εφαρμόσει αυτά τα πράγματα στο καθήκον σου ή στην ανάθεση που σου έχει εμπιστευτεί ο Θεός; Αν τα έχεις εφαρμόσει, τότε έχεις δώσει όλο σου το είναι και έχεις προσφέρει την αφοσίωσή σου. Ο Θεός θα είναι ικανοποιημένος και εσύ θα ανταποκρίνεσαι στα πρότυπα ως δημιουργημένο ον. Αν το επίπεδό σου είναι χαμηλό, ο Θεός σε καμία περίπτωση δεν θα έχει απαιτήσεις από σένα σύμφωνα με τα πρότυπα που ισχύουν για εκείνους που έχουν καλό επίπεδο. Ο Θεός δεν θα το κάνει αυτό. Όσοι δεν έχουν καθόλου επίπεδο βρίσκονται στη χαμηλότερη βαθμίδα ανάμεσα στους ανθρώπους σε ό,τι αφορά το επίπεδο. Αν κάποιοι πιστοί στον Θεό δεν έχουν καθόλου επίπεδο, τότε πώς θα πρέπει να ασκούνται; Θέλεις ν’ ακολουθείς τον Θεό; Παραδέχεσαι ότι ο Θεός είναι κυρίαρχος σε όλα όσα αφορούν τον άνθρωπο; Θέλεις να υποταχθείς στην ενορχήστρωση και τις ρυθμίσεις του Θεού για σένα; Αν είσαι πρόθυμος να αποδεχθείς και να υποταχθείς, τότε ησύχασε την καρδιά σου και αποδέξου όλες τις ρυθμίσεις του Θεού για σένα. Σύμφωνα με το επίπεδό σου, μπορείς να κάνεις μόνο κάποιες εργασίες που απαιτούν σωματική προσπάθεια, εργασίες που δεν είναι ορατές, που οι άνθρωποι τις αντιμετωπίζουν υποτιμητικά και δεν τις θυμούνται· αν αυτή είναι η περίπτωσή σου, θα πρέπει να το αποδεχθείς από τον Θεό και να μην έχεις παράπονα, και, ακόμα περισσότερο, δεν θα πρέπει να επιλέγεις τα καθήκοντά σου με βάση τις δικές σου επιθυμίες. Να κάνεις ό,τι σου αναθέτει ο οίκος του Θεού και, εφόσον εμπίπτει στο επίπεδό σου, να το κάνεις καλά. Για παράδειγμα, αν σου ανατεθεί να εκτρέφεις χοίρους, θα πρέπει να τους ταΐζεις καλά, ώστε οι αδελφοί και οι αδελφές να μπορούν να φάνε καλό χοιρινό. Αν σου ανατεθεί να εκτρέφεις κότες, θα πρέπει να τις ταΐζεις και να τις διαχειρίζεσαι καλά, ώστε να κάνουν αυγά κανονικά κατά την περίοδο της ωοτοκίας, και θα πρέπει επίσης να τις προστατεύεις από άλλα ζώα, έτσι ώστε όλοι όσοι βλέπουν τις κότες που εκτρέφεις να λένε ότι έχουν εκτραφεί καλά. Αυτό αποδεικνύει ότι εκτιμάς όλα τα πράγματα που έχει δημιουργήσει ο Θεός και ότι μπορείς να τα διαχειρίζεσαι καλά· αποδεικνύει ότι, για όποιο πλάσμα ή ζώο κι αν πρόκειται, μπορείς να το εκτιμάς και να το διαχειρίζεσαι καλά, θεωρώντας ότι αυτό αποτελεί δική σου ευθύνη και καθήκον για να το εκτελέσεις. Παρόλο που δεν μπορείς να κάνεις άλλο έργο, παρόλο που δεν μπορείς να διαδραματίσεις κύριο και αποφασιστικό ρόλο στο έργο της εκκλησίας και δεν έχεις σημαντικές συνεισφορές, αν μπορείς να καταβάλεις κάθε προσπάθεια και να δείξεις αφοσίωση σε κάποιο έργο που δεν είναι αξιοσημείωτο και επιζητείς μόνο να ικανοποιήσεις τον Θεό, τότε αυτό αρκεί. Αυτό σημαίνει ότι δεν αποδείχθηκες ανάξιος της εξύψωσής σου από τον Θεό. Μην είσαι επιλεκτικός στις εργασίες ανάλογα με το αν είναι βρόμικες ή κουραστικές, αν σε βλέπουν οι άλλοι να τις κάνεις, αν σε επαινούν ή αν σε αντιμετωπίζουν υποτιμητικά επειδή τις κάνεις. Μη σκέφτεσαι αυτά τα πράγματα· απλώς να επιζητείς να το αποδέχεσαι από τον Θεό, να υποτάσσεσαι και να εκπληρώνεις τα καθήκοντα που πρέπει να εκπληρώνεις. Όταν συναναστρέφομαι πάνω στις εκδηλώσεις των ανθρώπων που δεν έχουν καθόλου επίπεδο, μπορεί να λέω ότι είσαι ανόητος, άχρηστος και νοητικά ανεπαρκής. Ωστόσο, αν μπορείς να επωμιστείς τις εργασίες που σου εμπιστεύονται και στο τέλος δεν αποδειχθείς ανάξιος της εξύψωσης του Θεού και της πνοής της ζωής που σου έδωσε Εκείνος, δεν ζεις ούτε τρως μάταια, δεν απολαμβάνεις μάταια τα υλικά αγαθά που παρέχει ο Θεός στους ανθρώπους και δεν αποδεικνύεσαι ανάξιος των λόγων που διατυπώνει ο Θεός. Αυτό είναι αρκετό. Παρόλο που από πλευράς επιπέδου δεν είσαι αντάξιος ενός ολοκληρωμένου ανθρώπου, αν μπορείς να κάνεις το καθήκον σου και κάνεις το έργο μ’ αυτήν την αφοσίωση κι αυτήν την ειλικρίνεια, αν μη τι άλλο, στην καρδιά του Θεού, ανταποκρίνεσαι στα πρότυπα ενός δημιουργημένου όντος. Αυτό που θέλει ο Θεός είναι αυτή η αφοσίωση κι αυτή η ειλικρίνεια· θέλει ένα δημιουργημένο ον που ανταποκρίνεται στα πρότυπα. Όποιο καθήκον κι αν σου αναθέτει ο οίκος του Θεού, το αποδέχεσαι από τον Θεό και μπορείς να αποδεχθείς και να υποταχθείς. Αυτό είναι το πιο πολύτιμο πράγμα. Αν έχεις κάνει αυτό που απαιτεί από σένα ο Θεός κι έχεις προσφέρει όλα όσα μπορείς να προσφέρεις, άραγε ο Θεός θα έχει και πάλι μεγαλύτερες απαιτήσεις από σένα; Αν η ειλικρίνειά σου και η αφοσίωσή σου θεωρούνται πολύτιμες στα μάτια του Θεού, τότε η ζωή σου έχει αξία. Είναι καλή αυτή η κατανόηση; (Ναι.)

Ορισμένοι λένε: «Νομίζω ότι ακόμα δεν το καταλαβαίνω. Γιατί προκαθορίζει ο Θεός τους ανθρώπους με κάθε λογής επίπεδα; Εφόσον ο Θεός θέλει οι άνθρωποι να καταθέτουν μαρτυρία γι’ Αυτόν, να κάνουν πράξη την αλήθεια και να αποβάλουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους, γιατί δεν μπορεί να δώσει καλό επίπεδο στους ανθρώπους; Είναι τόσο δύσκολο για τον Θεό να δώσει καλό επίπεδο στους ανθρώπους; Αν ο Θεός είχε κάνει έτσι τα πράγματα ώστε οι άνθρωποι να έχουν ικανότητες σε όλους τους τομείς —νοητική ικανότητα, ικανότητα κρίσης, ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων, ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα, ικανότητα λήψης αποφάσεων, ικανότητα καινοτομίας και, ακόμη περισσότερο, ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων— αν έδινε στους ανθρώπους ικανότητες σε όλους τους τομείς, δεν θα ήταν καλό το επίπεδό τους; Ακόμη κι αν έδινε στους ανθρώπους μέτριο επίπεδο, δεν θα μπορούσαν να κατανοήσουν την αλήθεια σε μέτριο βαθμό; Αν οι άνθρωποι μπορούσαν να κατανοήσουν την αλήθεια, τότε δεν θα μπορούσαν να κάνουν πράξη την αλήθεια; Και δεν θα μπορούσαν να αποβάλουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους και να πετύχουν τη σωτηρία;» Ποιο είναι το πρόβλημα με τους ανθρώπους που έχουν τέτοιες σκέψεις; Οι άνθρωποι δεν κατανοούν γιατί ο Θεός τούς δίνει ένα εντελώς μέτριο επίπεδο. Είναι δύσκολο να βρεθούν επικεφαλής που έχουν καλό επίπεδο και είναι επίσης εξαιρετικά δύσκολο να γίνεται σωστά το εκκλησιαστικό έργο. Οι άνθρωποι σκέφτονται: «Αν ο Θεός έδινε καλό επίπεδο στους ανθρώπους, δεν θα ήταν ευκολότερο να βρεθούν επικεφαλής; Δεν θα ήταν ευκολότερο να γίνει το εκκλησιαστικό έργο; Γιατί ο Θεός δεν δίνει καλό επίπεδο στους ανθρώπους;» Εξετάζοντας το ζήτημα από την οπτική του συνολικού έργου του οίκου του Θεού, ασφαλώς, αν υπήρχαν περισσότεροι άνθρωποι που έχουν καλό επίπεδο, θα ήταν όντως ευκολότερο το εκκλησιαστικό έργο. Ωστόσο, υπάρχει μια προϋπόθεση: Στον οίκο του Θεού, ο Θεός κάνει το δικό Του έργο και οι άνθρωποι δεν διαδραματίζουν αποφασιστικό ρόλο. Επομένως, το κατά πόσο το επίπεδο των ανθρώπων είναι καλό, μέτριο ή χαμηλό δεν καθορίζει τα αποτελέσματα του έργου του Θεού. Τα τελικά αποτελέσματα που είναι να επιτευχθούν πραγματοποιούνται από τον Θεό. Τα πάντα οδηγούνται από τον Θεό· τα πάντα είναι έργο του Αγίου Πνεύματος. Έτσι θα πρέπει να εξηγηθεί αυτό το ζήτημα από την οπτική του έργου του Θεού· αυτός είναι ο ένας λόγος. Υπάρχει κι άλλος ένας λόγος: Οι άνθρωποι, αφότου τους διέφθειρε ο Σατανάς, κατέχουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις του Σατανά ως ουσία της ζωής τους· με άλλα λόγια, όλοι ζουν σύμφωνα με τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους και η ζωή τους κυβερνάται από τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους. Αν, παράλληλα, κάποιος διαθέτει καλό ή εξαιρετικό επίπεδο και οι ικανότητές του σε όλους τους τομείς είναι πλήρεις, τέλειες και άψογες, αυτό θα ενθαρρύνει τις διεφθαρμένες διαθέσεις του. Θα οδηγήσει σε ασυγκράτητη κλιμάκωση των διεφθαρμένων διαθέσεών του, κάνοντάς τες ανεξέλεγκτες, και θα έχει ως αποτέλεσμα αυτός ο άνθρωπος να γίνει πιο αλαζονικός, αδιάλλακτος, δόλιος και μοχθηρός. Θα του είναι ακόμη δυσκολότερο ν’ αποδεχθεί την αλήθεια και δεν θα υπάρχει κανένας τρόπος να εξαλείψει τις διεφθαρμένες διαθέσεις του. Αυτός είναι ο άλλος λόγος. Επιπλέον, ο Θεός δίνει στους ανθρώπους τέτοιο επίπεδο επειδή το ανθρώπινο γένος που θέλει να σώσει ο Θεός είναι από τη φύση του ένα μη ολοκληρωμένο ανθρώπινο γένος, με ικανότητες που είναι μέτριες και που έχουν ελλείψεις από κάθε άποψη. Εκτός αυτού, δεν επιτυγχάνει κανείς να γνωρίσει τα λόγια του Θεού και την αλήθεια απλώς και μόνο αξιοποιώντας διάφορες ικανότητες· απαιτείται μια διαδικασία. Τι περιλαμβάνει αυτή η διαδικασία; Περιλαμβάνει αλλαγές στο περιβάλλον, την απόκτηση μεγαλύτερης ηλικίας, την αύξηση των εμπειριών και των γνώσεων από τη ζωή, καθώς και την εμπειρία που αποκτάται μέσα από διάφορα περιβάλλοντα, τα οποία επιτρέπουν στους ανθρώπους, με βάση το έμφυτο επίπεδό τους και τα έμφυτα ένστικτά τους, να καταφέρουν σταδιακά να κατανοήσουν και να μάθουν σε τι αναφέρεται ουσιαστικά η αλήθεια που εμπεριέχεται στα λόγια του Θεού· τότε, αποδέχονται και κάνουν πράξη τα λόγια του Θεού. Μέσα από μια τέτοια διαδικασία, η αλήθεια που εμπεριέχεται στα λόγια του Θεού θεμελιώνεται σ’ έναν άνθρωπο για να γίνει η ζωή του. Δεν γίνεται μια θεωρία διαβίωσης ή μια φιλοσοφία κι ένα μέσο διαβίωσης· αντιθέτως, τα λόγια του Θεού γίνονται το θεμέλιο της ύπαρξής του. Ένας τέτοιος άνθρωπος γίνεται νέος άνθρωπος, μια νεογέννητη ζωή. Αυτή είναι μια απαραίτητη διαδικασία. Ακόμη κι αν, από κάθε άποψη, το επίπεδό σου είναι εξαιρετικά καλό και οι ικανότητές σου είναι ιδιαίτερα υψηλές, αυτές οι διαδικασίες δεν μπορούν να παραληφθούν. Ως δημιουργημένο ανθρώπινο ον, για να πετύχει τελικά κανείς να μεταμορφώσει τα λόγια του Θεού σε ζωή του, δεν μπορεί να παραλείψει κανένα βήμα της όλης διαδικασίας που πρέπει να βιώσει. Με άλλα λόγια, όλοι θ’ αναπτύξουν αντιλήψεις, φαντασιοκοπίες, αντίσταση, εναντίωση και επαναστατικότητα ενάντια στον Θεό. Όλοι θα περάσουν από εμπόδια, αποτυχίες, στραβοπατήματα, απαλλαγή από τα καθήκοντά τους, κλάδεμα, κρίση και παίδευση, θα βιώσουν διάφορα περιβάλλοντα, θα συναντήσουν ανθρώπους διαφόρων ειδών, και άλλες τέτοιες διαδικασίες. Όσο καλό ή υψηλό κι αν είναι το επίπεδό σου και όσο μεγάλες κι αν είναι οι ικανότητές σου από κάθε άποψη, καμία από αυτές τις διαδικασίες και κανένα από αυτά τα βήματα δεν μπορεί να παραληφθεί. Επομένως, ακόμη κι αν ο Θεός σού έδινε εξαιρετικά υψηλό επίπεδο και εξαιρετικά μεγάλες ικανότητες, και πάλι θα πήγαιναν στράφι. Είναι καλύτερο για σένα να είσαι ένας συνηθισμένος, κοινός άνθρωπος. Παρόλο που μπορεί να έχεις κάποιες ελλείψεις στην ανθρώπινη φύση σου, μπορείς να βιώσεις το έργο του Θεού, να κατανοήσεις τα λόγια Του αφού τα ακούσεις, και να αναγνωρίσεις τις αδυναμίες και τις ελλείψεις σου. Μ’ αυτόν τον τρόπο, αφενός αυτό που αποκομίζεις είναι πιο πρακτικό και λαμβάνεις περισσότερα από τον Θεό και, αφετέρου, καταφέρνεις να γνωρίσεις με μεγαλύτερη ακρίβεια τις φυσικές σου ικανότητες και γίνεσαι πιο ορθολογικός. Γι’ αυτό ο Θεός δεν σκοπεύει να δώσει καλό επίπεδο σε όλους· δίνει στους ανθρώπους μέτριο επίπεδο.