Τα 11 πρότυπα για την αξιολόγηση του επιπέδου ενός ανθρώπου

Στην προηγούμενη συνάθροιση, συναναστραφήκαμε πάνω στο τι είναι το επίπεδο, καθώς και στο πώς πρέπει να αξιολογείται το επίπεδο ενός ανθρώπου. Συνολικά, πόσα πρότυπα με βάση τα οποία αξιολογείται το επίπεδο ενός ανθρώπου απαριθμήσαμε; (Έντεκα.) Επαναλάβετε άλλη μία φορά αυτά τα έντεκα πρότυπα. (Ικανότητα μάθησης, ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων, ικανότητα κατανόησης, ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων, νοητική ικανότητα, ικανότητα κρίσης, ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων, ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα, ικανότητα λήψης αποφάσεων, ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων και ικανότητα καινοτομίας.) Καθεμία από αυτές τις έντεκα ικανότητες αποτελεί πτυχή της αξιολόγησης του συνολικού επιπέδου ενός ανθρώπου. Την προηγούμενη φορά, συναναστραφήκαμε πάνω στις δέκα από αυτές· η συναναστροφή μας κάλυψε έως και την ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων. Σε κάθε ικανότητα, συναναστραφήκαμε πάνω στις εκδηλώσεις του καλού επιπέδου, του μέτριου επιπέδου, του χαμηλού επιπέδου και του ανύπαρκτου επιπέδου. Ουσιαστικά, οι άνθρωποι που δεν έχουν επίπεδο δεν έχουν προτερήματα, πραγματικά χόμπι ή ενδιαφέροντα. Με ό,τι κι αν έρχονται αντιμέτωποι, δεν έχουν καμία άποψη και καμία ικανότητα κρίσης. Δεν έχουν την ικανότητα να αναγνωρίζουν τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα ούτε την ικανότητα να αποδέχονται το οτιδήποτε και, ασφαλώς, ακόμη λιγότερο θα μπορούσε να πει κανείς ότι έχουν την ικανότητα να ανταποκρίνονται στα πράγματα ή την ικανότητα να λαμβάνουν αποφάσεις. Τέτοιοι άνθρωποι, επειδή δεν έχουν προτερήματα, συνδέονται ακόμα λιγότερο με την ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων.

Νούμερο 10: Η ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων

Στην προηγούμενη συνάθροιση, συναναστραφήκαμε εν μέρει πάνω στο περιεχόμενο που αφορά την ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων. Σε τι αναφέρεται κυρίως η ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων; Ο όρος «αξιολόγηση» αναφέρεται σ’ αυτό που οι άνθρωποι αποκαλούν διαφοροποίηση, με την έννοια της ικανότητας αναγνώρισης των σκέψεων, των απόψεων, των στάσεων, και των θεμάτων υπέρ των οποίων συνηγορούν οι άνθρωποι, τα γεγονότα και τα πράγματα. Η ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων έχει να κάνει κυρίως με τις σκέψεις και τις απόψεις κάποιου σε σχέση με ορισμένα ζητήματα· δηλαδή, με πράγματα που σχετίζονται με τη σφαίρα της σκέψης. Αν έχεις την ικανότητα να αναγνωρίζεις και να εκτιμάς αυτά τα πράγματα, τότε είσαι άνθρωπος με ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων. Αν δεν ξέρεις πώς να βλέπεις και ουσιαστικά δεν μπορείς να αντιληφθείς αυτά τα ζητήματα που σχετίζονται με σκέψεις και απόψεις, τότε δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχεις την ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων· αυτή η ικανότητα δεν έχει καμία σχέση μ’ εσένα. Ωστόσο, όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με κάτι, αν μπορείς να αναγνωρίσεις την προέλευσή του και τον σκοπό που κρύβεται πίσω από αυτό, κι αν μπορείς να αναγνωρίσεις κατά πόσο οι σκέψεις και οι απόψεις που μεταφέρει και υποστηρίζει είναι σωστές ή όχι, καθώς και να αναγνωρίσεις κατά πόσο στέκουν αυτές οι σκέψεις και οι απόψεις, κατά πόσο είναι θετικά ή αρνητικά πράγματα και κατά πόσο συμμορφώνονται με τους νόμους της εξέλιξης των πραγμάτων ή προσεγγίζουν φαινόμενα τα οποία εντάσσονται στους νόμους που διέπουν όλα τα πράγματα που δημιούργησε ο Θεός —αν έχεις μια τέτοια ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων— τότε αυτό αποδεικνύει ότι το επίπεδό σου είναι αρκετά καλό. Στην περίπτωση που οι σκέψεις και οι απόψεις που υποστηρίζει αυτό το πράγμα, ή η κατεύθυνση και οι στόχοι που προάγει, περιέχουν σφάλματα, στρεβλώσεις, στοιχεία που δεν συνάδουν με την ανθρώπινη φύση ούτε με τη λογική σκέψη ή στοιχεία που ουσιαστικά δεν εναρμονίζονται με τους αντικειμενικούς νόμους που διέπουν όλα τα πράγματα τα οποία δημιούργησε ο Θεός, αν εσύ μπορείς να τα εντοπίσεις όλα αυτά και μπορείς, επίσης, να εντοπίσεις και τι είναι σωστό και τι είναι λάθος, αυτό είναι αρκετό για να αποδειχθεί ότι έχεις την ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων κι ότι η ικανότητά σου να αξιολογείς και να εκτιμάς τα πράγματα είναι υψηλή. Το γεγονός ότι έχεις αυτήν την ικανότητα σημαίνει ότι το επίπεδό σου είναι πολύ καλό. Για παράδειγμα, όταν διαβάζεις ένα άρθρο που έχει γράψει ένας αδελφός ή μια αδελφή από την εκκλησία, μπορείς να εντοπίσεις κατά πόσο η κατανόησή τους για τα πράγματα, η κατανόησή τους για τη φύση-ουσία των ανθρώπων και η κατανόησή τους για τα λόγια του Θεού εναρμονίζονται με τις αλήθεια-αρχές, κατά πόσο οι απόψεις που εκφράζονται στο άρθρο είναι στρεβλές και κατά πόσο η οπτική και η στάση που υιοθετούν είναι σωστές ή λανθασμένες· μπορείς να εντοπίσεις όλα αυτά τα πράγματα. Αν μπορείς να συμφωνήσεις με τις σκέψεις και τις απόψεις του άρθρου που είναι σωστές και παράλληλα μπορείς να αναγνωρίσεις και να διορθώσεις τις παράλογες σκέψεις και απόψεις που περιλαμβάνονται στο άρθρο, και ξέρεις γιατί είναι λανθασμένες αυτές οι σκέψεις και οι απόψεις, ποιες πτυχές της λογικής σκέψης ή ποιους αντικειμενικούς νόμους των θετικών πραγμάτων παραβαίνουν και, σε βαθύτερο επίπεδο, μπορείς να δεις ποια πτυχή των αλήθεια-αρχών παραβιάζουν για την οποία ο Θεός έχει νουθετήσει το ανθρώπινο γένος, αυτό αποδεικνύει ότι το επίπεδό σου είναι καλό. Πρώτα απ’ όλα, έστω ότι μπορείς να δεις ποια θετικά πράγματα περιλαμβάνει αυτό το άρθρο τα οποία αξίζει να μάθεις και, παράλληλα, μπορείς να αξιολογήσεις ποια θετική κατεύθυνση παρέχει στους ανθρώπους, καθώς και ποια θετική παροχή, βοήθεια και υποστήριξη αποφέρει· και αν, επιπλέον, μπορείς να ξέρεις ποια δυσμενή, αρνητικά και στρεβλά πράγματα περιέχει το άρθρο, ποιες παράλογες σκέψεις και απόψεις που μπορεί να οδηγήσουν σε επιζήμια κατεύθυνση το σκεπτικό των ανθρώπων περιλαμβάνει, και ποιες αρνητικές επιδράσεις ενδέχεται να έχουν αυτές στους ανθρώπους, πώς θα πρέπει να διορθωθούν αυτά τα παράλογα πράγματα και πώς θα πρέπει να αντισταθμιστούν ορισμένες ελλείψεις ώστε το άρθρο να μπορεί να αποφέρει μεγαλύτερο όφελος στους ανθρώπους, τότε αυτό είναι μία από τις εκδηλώσεις του ότι έχεις την ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων. Για παράδειγμα, όταν μαθαίνεις χορό, παρατηρώντας μια παράσταση χορού, μπορείς να εντοπίσεις ποιες κινήσεις είναι πολύ ανθρώπινες, εκφράζουν τις σκέψεις και τις επιθυμίες στο πλαίσιο της ανθρώπινης φύσης, απορρέουν από την οπτική της ανθρώπινης φύσης, βασίζονται στην ανθρώπινη φύση και συνάδουν πάρα πολύ με τις ανάγκες της συνείδησης και της λογικής της κανονικής ανθρώπινης φύσης, ενώ παράλληλα μπορείς να εντοπίσεις και ποιες κινήσεις, εκφράσεις του προσώπου και εκφραστικές μέθοδοι της γλώσσας του σώματος, καθώς και ποιες σκέψεις που υποστηρίζονται μέσω αυτών, είναι θετικές και μπορούν να εμπλουτίσουν τον πνευματικό κόσμο ενός ανθρώπου· μπορείς να τα δεις όλα αυτά τα πράγματα. Δεν είσαι σε θέση μόνο να χορεύεις ή να εκτελείς κάποιες απλές κινήσεις· αντιθέτως, μπορείς να βλέπεις τις σκέψεις που υποστηρίζονται σε μια παράσταση χορού· μπορείς να συλλάβεις το νόημα των σκέψεων που εμπεριέχει η παράσταση, καθώς και τις χορευτικές φόρμες που χρησιμοποιούνται υπό την καθοδήγηση αυτών των σκέψεων. Αν οι φόρμες και η γλώσσα του σώματος που χρησιμοποιούνται στον συγκεκριμένο χορό είναι ωφέλιμες για τους ανθρώπους και είναι κάτι που πρέπει να μάθεις, να αποδεχθείς και να αντλήσεις στοιχεία από αυτό, τότε το γεγονός ότι μπορείς να δεις και να μάθεις αυτά τα πράγματα και μπορείς να αποδεχθείς τα θετικά τους στοιχεία είναι μια εκδήλωση του ότι έχεις την ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων. Ασφαλώς, αν ο χορός παρουσιάζει κάποιες στρεβλές σκέψεις που δεν εναρμονίζονται με την ανθρώπινη φύση, αλλά εσύ μπορείς και πάλι να τις αντιληφθείς, μπορείς να αναγνωρίσεις πού έγκεινται τα λάθη και παράλληλα ξέρεις τι είναι λάθος σ’ αυτήν τη μορφή παρουσίασης και ποιες είναι οι σκέψεις που την καθοδηγούν, αν μπορείς να τα δεις και να τα αναγνωρίσεις όλα αυτά, τότε είναι κι αυτό μια εκδήλωση του ότι έχεις την ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων. Τώρα που έδωσα αυτά τα δύο παραδείγματα, κατανοείτε τι είναι η ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων; Έχει καθοριστεί αυτό το πρότυπο με βάση το οποίο αξιολογείται κατά πόσο κάποιος έχει καλό επίπεδο και την ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων; (Ναι.)

Αν βλέπεις κάτι και ξέρεις τις σκέψεις και τις απόψεις που υποστηρίζει ή την οπτική και τη στάση που υιοθετεί το συγκεκριμένο πράγμα, αλλά δεν ξέρεις κατά πόσο αυτές οι σκέψεις και οι απόψεις είναι σωστές ή λανθασμένες, τότε δεν έχεις και πολλή ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων. Μπορεί απλώς να πιστεύεις το εξής: «Αυτός ο χορός είναι αρκετά καλός· αυτό το άρθρο είναι αρκετά καλό· αυτή η ταινία είναι αρκετά καλή· έχει καλλιτεχνική αξία και οι τεχνικές έκφρασης που χρησιμοποιεί είναι εξαιρετικές». Παρατηρείς, λοιπόν, απλώς το συγκεκριμένο πράγμα και μαθαίνεις γι’ αυτό μόνο από την οπτική της βιομηχανίας ή από την οπτική της γνώσης, χωρίς να μπορείς να προσδιορίσεις κατά πόσο οι σκέψεις και οι απόψεις που υποστηρίζει είναι σωστές ή λανθασμένες, δίκαιες ή άδικες, θετικές ή αρνητικές· και μπορεί να κάνεις ερωτήσεις όπως: «Συνάδουν με την αλήθεια αυτές οι σκέψεις και οι απόψεις; Εναρμονίζεται αυτή η πράξη με την ανθρώπινη φύση; Συμμορφώνεται με τους νόμους της εξέλιξης των πραγμάτων; Υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι; Έχουν συμβεί τέτοια γεγονότα; Είναι αυτό ένα θετικό πράγμα;» Αν κάθε πρόταση που διατυπώνεις καταλήγει σε ερωτηματικό, τότε δεν έχεις την ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων. Αν ξέρεις μόνο τις σχετικές τεχνικές και επαγγελματικές πτυχές ή τις πτυχές που βασίζονται στη γνώση, αλλά σε ό,τι έχει να κάνει με τη σφαίρα της σκέψης, δεν έχεις την ικανότητα να κρίνεις κατά πόσο τα πράγματα είναι σωστά ή λανθασμένα, δίκαια ή άδικα, τότε τι λέει αυτό για το επίπεδό σου; Υποδεικνύει ότι έχεις μέτριο επίπεδο. Παρόλο που έχεις κάποια ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων, η ικανότητά σου περιορίζεται στην εκτίμηση των σκέψεων του συντάκτη από τεχνική και επαγγελματική σκοπιά. Μπορείς μόνο να συλλάβεις ή να κατανοήσεις γιατί ο συντάκτης έκανε αυτό που έκανε, αλλά δεν μπορείς να αξιολογήσεις κατά πόσο οι σκέψεις και οι απόψεις που υποστηρίζει είναι σωστές ή όχι, κατά πόσο είναι θετικά πράγματα, πόσο μεγάλη επίδραση έχουν αυτές οι σκέψεις και οι απόψεις στους ανθρώπους μόλις παρουσιάζονται, κατά πόσο είναι θετική ή αρνητική αυτή η επίδραση ή ποιες συνέπειες επιφέρουν στους ανθρώπους· δεν ξέρεις τίποτε από αυτά. Σ’ αυτήν τη βάση, το επίπεδο τέτοιων ανθρώπων είναι απλώς μέτριο. Μπορούν μόνο να εκτιμούν, αλλά δεν μπορούν να αξιολογούν και, ως εκ τούτου, δεν μπορούν να φτάσουν το επίπεδο κάποιου που έχει την ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων. Κάποιοι άνθρωποι, όποιο καθήκον κι αν κάνουν, έχουν πολύ μικρή ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων. Νομίζουν ότι είναι αποδεκτό να ενεργούν με οποιονδήποτε τρόπο. Οι απόψεις και οι στάσεις τους είναι πολύ συγκεχυμένες και εντελώς ασαφείς. Ό,τι κι αν λέει οποιοσδήποτε άλλος, μπορούν να το αποδεχθούν, χωρίς να έχουν ακριβείς απόψεις ή αρχές άσκησης. Ως αποτέλεσμα, δεν κάνουν καλά κανένα καθήκον. Όποιο έργο κι αν αναλάβουν, το να καθορίσουν και να οριοθετήσουν τη θετικότητα ή την αρνητικότητα και το σωστό ή το λάθος διαφόρων σκέψεων και απόψεων που προκύπτουν στην πορεία του έργου τους τους φαίνεται ιδιαίτερα συγκεχυμένο και ασαφές. Όταν οι άλλοι τους ρωτάνε: «Έχει προκύψει η τάδε σκέψη ή άποψη· είναι σωστή;» εκείνοι λένε: «Το μυαλό των ανθρώπων είναι ελεύθερο. Δεν πρέπει να περιορίζεται. Πρέπει να υπάρχει πλουραλισμός· πρέπει να επιτρέπεται να παρουσιάζεται και να εκφράζεται οποιαδήποτε σκέψη». Αυτή είναι η άποψή τους σε σχέση με την ύπαρξη διαφόρων σκέψεων. Με άλλα λόγια, όποιες σκέψεις ή απόψεις κι αν προκύπτουν —είτε είναι δίκαιες είτε άδικες, είτε είναι σωστές είτε λανθασμένες— εκείνοι πιστεύουν ότι όλες θα πρέπει να υπάρχουν και να παρουσιάζονται ελεύθερα. Θεωρούν ότι, εφόσον κάποιος σκέφτεται με κάποιον τρόπο, εφόσον κάποιος έχει κάποια ανάγκη, εφόσον υπάρχει ένα κοινό για κάποια σκέψη ή υπάρχουν άνθρωποι που την ενστερνίζονται, τότε έχει αξία η ύπαρξή της. Αυτή τους η σκέψη και η άποψη είναι πολύ συγκεχυμένη. Όπως το διατυπώνουν οι άπιστοι, συχνά βρίσκεται σε μια «γκρίζα ζώνη» χωρίς όρια. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν αυστηρά πρότυπα ή κριτήρια για να κρίνουν κατά πόσο τα πράγματα είναι σωστά ή λανθασμένα. Μπορεί, επίσης, να πει κανείς ότι τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν συγκεκριμένη στάση ούτε αληθινές σκέψεις ή απόψεις. Ασφαλώς, μπορεί να πει κανείς κι ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν εκφράζουν καμία θετική υποστήριξη για τίποτα. Μπορούν, λοιπόν, τέτοιοι άνθρωποι να αποδεχθούν την αλήθεια; Μπορούν, άραγε, να κατανοήσουν την αλήθεια; Είναι πραγματικά δύσκολο να το πει κανείς αυτό. Είναι πρόβλημα να έχει κανείς χαμηλό επίπεδο. Οι άνθρωποι που έχουν χαμηλό επίπεδο, όταν έρχονται αντιμέτωποι ταυτόχρονα με δύο σκέψεις ή απόψεις, δεν έχουν δική τους γνώμη· δεν ξέρουν ποια από τις δύο είναι σωστή και ποια είναι λανθασμένη. Ακολουθούν την πλευρά που είναι πιο ισχυρή. Αυτό ονομάζεται έλλειψη στάσης. Τέτοιοι άνθρωποι είναι μπερδεμένοι. Δεν θα συζητήσουμε πώς είναι η επιδίωξη της ανθρώπινης φύσης τους ή ο χαρακτήρας τους· αποκλειστικά και μόνο ως προς την ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων, αυτοί οι άνθρωποι έχουν μέτριο επίπεδο. Γιατί το λέω αυτό; Επειδή, παρόλο που το επίπεδό τους τους δίνει τη δυνατότητα να εκτιμούν κάποια πράγματα στη σφαίρα της σκέψης, δεν έχουν την ικανότητα να αξιολογούν την αυθεντικότητα των πραγμάτων και να αναγνωρίζουν κατά πόσο αυτά είναι δίκαια ή άδικα, σωστά ή λανθασμένα. Επομένως, το επίπεδό τους χαρακτηρίζεται μέτριο. Επειδή σε ό,τι έχει να κάνει με την αξιολόγηση των πραγμάτων οι σκέψεις, οι απόψεις και οι στάσεις τους είναι πολύ συγκεχυμένες, και επειδή δεν έχουν θετικά πράγματα ως βάση ή ως κριτήριο, μπορούν να κάνουν κάποια καλά πράγματα, αλλά μπορούν να κάνουν και κάποια κακά πράγματα. Μπορούν να κάνουν κάποια σχετικά σωστά πράγματα που ωφελούν τους άλλους και βοηθούν την ανθρωπότητα, αλλά, ταυτόχρονα, μπορούν να κάνουν πράγματα που βλάπτουν τους άλλους και που έχουν δυσμενή επίδραση πάνω τους. Επομένως, το επίπεδο τέτοιων ανθρώπων είναι απλώς μέτριο. Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι σε μια ταινία οι σκέψεις που υποστηρίζει ο σκηνοθέτης είναι σχετικά θετικές και σχετικά ανθρώπινες, ότι είναι πράγματα που εναρμονίζονται ως έναν βαθμό με τις ανάγκες της ανθρώπινης φύσης —τις ανάγκες που είναι θεμιτές στη σημερινή κοινωνία, όπως η δημοκρατία, η ελευθερία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και άλλα θετικά πράγματα— κι ότι μέσω της ταινίας ο σκηνοθέτης φέρνει στην επιφάνεια αυτά τα πράγματα που βρίσκονται στο βάθος των ανθρώπινων σκέψεων, προκειμένου να βοηθήσει τους ανθρώπους να τα αναγνωρίσουν. Αν δει αυτήν την ταινία ένας άνθρωπος μέτριου επιπέδου, μπορεί να αναγνωρίσει ότι αυτές οι σκέψεις είναι καλές και σωστές. Μπορεί να δει ότι αυτές οι σκέψεις είναι σχετικά δημοφιλείς και σεβαστές στη σημερινή κοινωνία· μπορεί να αντιληφθεί την ορθότητα των σκέψεων που υποστηρίζει ο σκηνοθέτης. Αν, όμως, σ’ αυτήν την ταινία ο σκηνοθέτης υποστηρίζει παράλληλα κάποιες αντισυμβατικές σκέψεις —πράγματα που οι περισσότεροι ενήλικες και άνθρωποι με ικανότητα κατανόησης δεν θα σκεφτόντουσαν, πράγματα που είναι πολύ ακραία και που, θα μπορούσε μάλιστα να πει κανείς, εμφανίζονται σπάνια ή είναι σχεδόν αδύνατον να συμβούν σύμφωνα με τους κανονικούς νόμους της εξέλιξης των πραγμάτων— τότε οι άνθρωποι που έχουν μέτρια ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων δεν θα μπορούσαν να τα διακρίνουν όταν έβλεπαν την ταινία. Θα σκεφτόντουσαν: «Αυτές οι συγκεκριμένες σκέψεις που υποστηρίζει ο σκηνοθέτης δεν είναι λανθασμένες. Ακόμη κι αν μόνο ένας μικρός αριθμός ανθρώπων βρίσκει αρεστά αυτά τα πράγματα και τα ενστερνίζεται, και πάλι αυτές οι σκέψεις θα πρέπει να γίνονται σεβαστές στη σημερινή κοινωνία· θα πρέπει να δημοσιοποιούνται, ώστε να μπορούν όλοι να τις μάθουν και να τις αποδεχθούν». Όπως βλέπεις, ανεξάρτητα απ’ το αν τα πράγματα που υποστηρίζει ο σκηνοθέτης στην ίδια ταινία είναι θετικά ή έχουν αρνητική επίδραση στους ανθρώπους, εκείνοι θα τα αποδεχθούν και μάλιστα θα τα εκτιμούν ιδιαιτέρως. Για εκείνους, δεν υπάρχει σαφής ή απόλυτος διαχωρισμός ανάμεσα στο σωστό και στο λάθος. Επομένως, μπορούν να αποδεχθούν τα θετικά πράγματα σ’ αυτήν την ταινία, αλλά μπορούν να αποδεχθούν και τα αρνητικά πράγματα. Εφόσον μπορούν να αποδεχθούν αυτά τα πράγματα, θα τα εφαρμόζουν κιόλας. Θα ενσωματώσουν αυτά τα πράγματα σε έργα που εκφράζουν τις δικές τους σκέψεις και απόψεις ή θα τα ενσταλάζουν στους άλλους στην καθημερινότητα, επηρεάζοντάς τους. Ασφαλώς, τα θετικά πράγματα θα έχουν θετική επίδραση στους ανθρώπους, ενώ τα αρνητικά πράγματα οπωσδήποτε θα έχουν αρνητική επίδραση στους ανθρώπους. Επομένως, όσο κάνουν καλά πράγματα, αυτού του είδους οι άνθρωποι θα κάνουν και κάποια κακά πράγματα. Με άλλα λόγια, όταν πεινάς, θα σου δώσουν, για παράδειγμα, ένα μπολ με χυλό βρώμης, αλλά δεν θα είναι καθαρός, θα είναι ανακατεμένος με λίγη άμμο, κι αν τον τρως για μεγάλο χρονικό διάστημα, αυτό θα είναι βλαβερό για την υγεία σου. Ή θα σου δώσουν ένα πιάτο φαΐ, αλλά θα είναι ανακατεμένο με πράγματα όπως μύγες και κουνούπια. Μπορεί να σου φανεί νόστιμο, αλλά περιέχει κάποια βακτήρια που είναι βλαβερά για τον οργανισμό. Αυτοί οι άνθρωποι, παρόλο που θα έχουν εξαλείψει την πείνα σου και θα έχουν γεμίσει το στομάχι σου, παράλληλα θα έχουν προκαλέσει κάποιες δυσμενείς επιδράσεις στον οργανισμό σου. Με τον ίδιο τρόπο, αν σου λείπει η διάκριση, όταν βλέπεις ένα έργο, είναι πολύ πιθανό να αποδεχθείς κάποιες εσφαλμένες σκέψεις και απόψεις που προβάλλει, να παραπλανηθείς και να δηλητηριαστείς από αυτό. Επομένως, είναι πολύ σημαντικό να διαθέτεις και την ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων. Αυτές είναι οι εκδηλώσεις των ανθρώπων μέτριου επιπέδου, ως προς την ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων.

Η επόμενη βαθμίδα είναι οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου. Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου δεν έχουν καμία ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων. Με άλλα λόγια, όταν βλέπουν το οτιδήποτε, δεν ξέρουν ποιες σκέψεις και απόψεις είναι σωστό να έχουν ούτε ξέρουν ποια οπτική γωνία ή στάση είναι σωστό να υιοθετήσουν. Δεν ξέρουν καν τι είδους εσφαλμένες σκέψεις και απόψεις έχουν οι άνθρωποι γι’ αυτό το ζήτημα ούτε ποιες σκέψεις έλεγχαν συνήθως τους ανθρώπους όταν αντιμετώπιζαν τέτοια ζητήματα στο παρελθόν· αυτό προϋποθέτει λογική σκέψη, και οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου πολύ απλά υστερούν σ’ αυτό, οπότε δεν υπάρχει περίπτωση να μπορούν να εκτιμήσουν τα πράγματα. Μόνο αν ένας άνθρωπος είναι σε θέση να εκτιμά τα πράγματα, μπορεί κατόπιν να ειπωθεί πώς είναι αυτή η εκτίμηση ή κατά πόσο ο συγκεκριμένος άνθρωπος έχει την ικανότητα να αξιολογεί τα πράγματα. Αν δεν μπορεί καν να εκτιμά τα πράγματα, δεν έχει καν νόημα να συζητάμε αν έχει την ικανότητα να τα αξιολογεί. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι, αφού διαβάσουν ένα άρθρο, λένε: «Αυτό το άρθρο έχει περίτεχνη γλώσσα, η έκφρασή του ρέει πολύ ομαλά και είναι αρκετά χιουμοριστικό. Αυτό το άρθρο είναι υπέροχα γραμμένο!» Κάποιος ρωτάει: «Ποιες σκέψεις και απόψεις στόχευε να εκφράσει ο συντάκτης σ’ αυτό το άρθρο; Ποια είναι η στάση του απέναντι στους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα αυτού του είδους;» «Α! Υπάρχει κάποια στάση; Έχει να κάνει και με σκέψεις και απόψεις; Δεν το παρατήρησα αυτό. Όπως και να ’χει, πιστεύω ότι το άρθρο είναι καλογραμμένο και το διάβασα ευχάριστα». Ο άλλος ρωτάει: «Τότε ποιες από τις σκέψεις και τις απόψεις που εξέφρασε σου άρεσαν; Ξέρεις ποια παράγραφος ή ποια ιστορία εκφράζει ποιο είδος σκέψεων και απόψεων του συντάκτη και ποια είναι η κεντρική ιδέα του άρθρου;» Εκείνοι λένε: «Δεν το έχω ξεκαθαρίσει αυτό ακόμα». Το διαβάζουν άλλες δυο τρεις φορές και εξακολουθούν να πιστεύουν απλώς ότι το άρθρο είναι καλογραμμένο και εύγλωττο. Όσο για το ποιες σκέψεις και απόψεις εκφράζει, δεν μπορούν να το αντιληφθούν αυτό. Αυτό εκθέτει πώς είναι το επίπεδό τους, έτσι δεν είναι; Αν διαβάζουν αυτό το άρθρο και δεν μπορούν να αντιληφθούν ποιες σκέψεις και απόψεις εξηγεί, το μόνο που θα μπορούσε να πει κανείς είναι ότι τους λείπει η ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων και ότι είναι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου. Αν το άρθρο περιέχει ξεκάθαρη γλώσσα που εξηγεί ήδη τις σωστές σκέψεις και απόψεις και εκείνοι εξακολουθούν να μην μπορούν να το αντιληφθούν αυτό, τότε αυτό αποδεικνύει ότι το επίπεδό τους είναι εξαιρετικά χαμηλό. Μπορούν μόνο να πουν: «Αυτό το άρθρο είναι καλογραμμένο, η γλώσσα του ρέει ομαλά και το ύφος γραφής είναι καλό», αλλά δεν ξέρουν ούτε κατανοούν κατά πόσο τα γεγονότα που αναφέρει το άρθρο είναι αντικειμενικά, τι συναισθήματα προκαλεί το άρθρο στους αναγνώστες ή τι μπορούν να μάθουν και να αντλήσουν από αυτό οι αναγνώστες· πρέπει αναγκαστικά να ρωτήσουν τον συντάκτη. Αυτό αποδεικνύει απολύτως ότι τέτοιοι άνθρωποι έχουν χαμηλό επίπεδο. Πώς γίνεται εμφανές το χαμηλό τους επίπεδο; Να πώς γίνεται εμφανές το χαμηλό τους επίπεδο: Δεν κατανοούν τι είναι οι σκέψεις και οι απόψεις, δεν κατανοούν πώς να εκτιμούν τα πράγματα και, ασφαλώς, είναι και εντελώς ανίκανοι να αξιολογούν τα πράγματα. Συνολικά, αυτό αναφέρεται ως έλλειψη της ικανότητας αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων. Αυτό στο οποίο οι άνθρωποι που δεν έχουν την ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων είναι χειρότεροι από τους ανθρώπους μέτριου επιπέδου είναι ότι δεν τους λείπει μόνο η ικανότητα αξιολόγησης των πραγμάτων, αλλά δεν έχουν κιόλας την ικανότητα εκτίμησης των πραγμάτων. Επομένως, δεν μπορούν να τα διακρίνουν και δεν ξέρουν πώς να εκτιμούν πράγματα που αφορούν τη σφαίρα των σκέψεων και των απόψεων, τη λογική σκέψη ή το κατά πόσο κάτι εναρμονίζεται με την ανθρώπινη φύση και με τους αντικειμενικούς νόμους των πραγμάτων. Δεν μπορούν καν να αντιληφθούν αν αυτό το άρθρο εξηγεί κάποιες σκέψεις ή απόψεις, πόσο μάλλον να αναγνωρίσουν κατά πόσο οι σκέψεις και οι απόψεις αυτές είναι σωστές ή λανθασμένες. Μπορούν να διαβάζουν πράγματα που σχετίζονται με λέξεις, γνώσεις, τεχνικές δεξιότητες και επαγγέλματα μόνο και μόνο επειδή πήγαν σχολείο, αλλά παραμένουν στην βαθμίδα όπου μπορούν μόνο να διαβάζουν, να παρακολουθούν και να ακούνε πράγματα, χωρίς να μπορούν να τα εκτιμήσουν. Έτσι είναι οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου. Όσοι έχουν χαμηλό επίπεδο μπορούν να μιλάνε για πράγματα που σχετίζονται με τη σφαίρα των τεχνικών δεξιοτήτων και των επαγγελμάτων ή των γνώσεων, όπως για το σε ποιον διάσημο δημιουργό ανήκει ένα έργο, σε ποια διάσημη προσωπικότητα αποδίδεται ένα διάσημο ρητό, σε ποιο στυλ έκφρασης παραπέμπει κάτι ή ποια τεχνική δεξιότητα ή ποιο επάγγελμα χρησιμοποιήθηκε για την επίτευξή του· αυτά τα πράγματα μπορούν να τα αντιληφθούν. Ωστόσο, δεν κατανοούν τις έννοιες που υποστηρίζονται και εκφράζονται με βάση τη σφαίρα αυτών των επαγγελμάτων, των τεχνικών δεξιοτήτων ή των γνώσεων, ούτε ποιες είναι οι έννοιες, οι βάσεις ή οι θεμελιώδεις αρχές πίσω από τον σχεδιασμό και την παρουσίαση αυτών των πραγμάτων. Αυτό σημαίνει να έχει κανείς χαμηλό επίπεδο. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν ένα χαρακτηριστικό: Δεν ξέρουν πώς να συλλογίζονται ή να σκέφτονται τα ζητήματα. Δεν ξέρουν πώς να αναγνωρίσουν, να κρίνουν ή να μπορέσουν να κατανοήσουν τη ρίζα και την ουσία των φαινομένων που προκαλούνται από κάτι, αλλά ούτε και τη μελλοντική κατεύθυνση της εξέλιξης αυτών των φαινομένων και τον αντίκτυπο που θα έχουν στους ανθρώπους, στα γεγονότα και στα πράγματα. Τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν κανονικό σκεπτικό. Τα πράγματα που μπορούν να κατανοήσουν και η εμπειρία ζωής που μπορούν να συλλάβουν είναι εξαιρετικά περιορισμένα. Με όποια σύνθετα ζητήματα κι αν βρεθούν αντιμέτωποι, δεν μπορούν να τα κατανοήσουν ούτε να τα δουν καθαρά. Με άλλα λόγια, μπορούν να σκεφτούν μόνο τα λόγια που ακούν και το κείμενο που βλέπουν επιφανειακά, καθώς και τις εξωτερικές φόρμες και μεθόδους που αφορούν ένα θέμα· μέχρι εκεί μπορούν να φτάσουν μόνο. Όσο για βαθύτερες πτυχές, όπως οι σχέσεις, η λογική και οι αμοιβαίες επιρροές μεταξύ διαφόρων πραγμάτων, ούτε τις σκέφτονται ούτε είναι ικανοί να τις σκεφτούν. Μάλιστα, κάποιοι άνθρωποι σκέφτονται κάτι ακόμα και σε σημείο που χάνουν την όρεξή τους για φαγητό, τον ύπνο τους ή παθαίνουν κατάθλιψη, αλλά εξακολουθούν να μην μπορούν να το δουν καθαρά. Αυτό σημαίνει να έχει κανείς χαμηλό επίπεδο. Το κατά πόσο ένας άνθρωπος έχει την ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων εξαρτάται από το κατά πόσο, όταν έρχεται αντιμέτωπος μ’ ένα ζήτημα, μπορεί να κρίνει ώστε να καταλήξει σε διάφορα ενδεχόμενα για τις σύνθετες σχέσεις, τις συνδέσεις ή τις αμοιβαίες επιρροές ανάμεσα σε διάφορα πράγματα, καθώς και για τα επακόλουθα αποτελέσματα που μπορεί να προκύψουν. Αν ένας άνθρωπος μπορεί μόνο να αναφέρει τι είπε ή τι έκανε κάποιος, αναπαράγοντας απλώς τι άκουσε ή τι είδε, χωρίς καμία διάκριση και χωρίς να μπορεί να αντιληφθεί κανένα ζήτημα, τότε αυτό υποδηλώνει ότι δεν έχει κανονικό σκεπτικό. Οι άνθρωποι που δεν έχουν την ικανότητα να σκέφτονται δεν έχουν ούτε την ικανότητα να εκτιμούν τα πράγματα και, ασφαλώς, ούτε την ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων· δεν ξέρουν πώς να σκέφτονται. Γιατί, λοιπόν, χρειάζεται να συζητήσουμε γι’ αυτήν την ικανότητα; Αν οι άνθρωποι δεν έχουν τις διάφορες ικανότητες εκτίμησης του υλικού κόσμου, τότε το επίπεδό τους είναι χαμηλό. Δεν ξέρουν πώς να σκέφτονται και το σκεπτικό τους στερείται λογικής, οπότε δεν έχουν την ικανότητα κατανόησης της αλήθειας. Αυτό συμβαίνει επειδή η αλήθεια αφορά κατ’ αρχάς διάφορες πτυχές ζητημάτων στην αληθινή ζωή των ανθρώπων και, ταυτόχρονα, αφορά τις διάφορες αρχές που θα πρέπει να κάνουν πράξη οι άνθρωποι προκειμένου να αποβάλουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους. Ασφαλώς, ακόμη περισσότερο αφορά τα διάφορα είδη μονοδιάστατων ή σύνθετων, πολύπλευρων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι στην αληθινή ζωή και τις μεταξύ τους σχέσεις. Είτε πρόκειται για μία μεμονωμένη αλήθεια είτε για πολλές, διασυνδεδεμένες αλήθειες, καμία αλήθεια δεν αποτελεί κανονισμό· αντιθέτως, είναι αρχές ή κριτήρια για την αξιολόγηση μιας κατηγορίας πραγμάτων. Όταν μιλάμε για αρχές και κριτήρια, δεν αναφερόμαστε σε κανονισμούς ή μαθηματικούς τύπους όπως το ότι ένα κι ένα κάνουν δύο. Εφόσον δεν πρόκειται για μαθηματικούς τύπους, οι άνθρωποι, όταν αντιμετωπίζουν ζητήματα στην αληθινή ζωή, πρέπει να μπορούν να συλλογίζονται και να αναζητούν ποια προβλήματα της ανθρώπινης φύσης εμπλέκονται, κατά πόσο οι αποκαλύψεις της ανθρώπινης φύσης σ’ αυτήν την πτυχή περιλαμβάνουν στοιχεία μιας διεφθαρμένης διάθεσης, και ποιες καταστάσεις και αποκαλύψεις υπάρχουν για το ίδιο είδος διεφθαρμένης διάθεσης, καθώς και ποιες πτυχές της αλήθειας πρέπει να κάνουν πράξη και να τηρούν προκειμένου να τη μεταμορφώσουν· οι άνθρωποι πρέπει να τα κατανοούν όλα αυτά. Αν ξέρεις μόνο τα λόγια της αλήθειας, αλλά δεν ξέρεις ποιες είναι οι αρχές που αναφέρονται σ’ αυτήν την πτυχή της αλήθειας, τότε δεν θα ξέρεις πώς να τη συσχετίσεις με πράγματα της αληθινής ζωής ούτε θα ξέρεις πώς να κάνεις πράξη την αλήθεια. Αν δεν έχεις την ικανότητα να κατανοείς την αλήθεια, δεν θα μπορείς να τη συσχετίσεις με τα προβλήματα που έχεις στον εαυτό σου ή με τα προβλήματα που αντιμετωπίζεις στην αληθινή ζωή. Δεν θα ξέρεις πόσες πτυχές της αλήθειας εμπλέκονται, ποιο είναι το μονοπάτι άσκησης και εισόδου ή ποια προβλήματα πρέπει να λύσεις. Ασφαλώς, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να μπορείς να βλέπεις τους ανθρώπους και τα πράγματα ή να φέρεσαι και να ενεργείς με βάση τα λόγια του Θεού ούτε να μπορείς να τηρείς τις αλήθεια-αρχές και να ασκείσαι σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Αν σου λείπει η ικανότητα να εκτιμάς κάποιους ανθρώπους, κάποια γεγονότα και πράγματα που σχετίζονται με την ανθρώπινη ζωή, αν δεν έχεις καμία σκέψη ή άποψη γι’ αυτά και ουσιαστικά δεν μπορείς να συλλάβεις τα πράγματα που σχετίζονται με τη σφαίρα της σκέψης, δεδομένου ότι δεν έχεις την ικανότητα να τα εκτιμάς και ακόμη περισσότερο δεν έχεις την ικανότητα να τα αξιολογείς, τότε μπορεί να πει κανείς ότι δεν έχεις την ικανότητα να κατανοείς την αλήθεια. Αν δεν έχεις την ικανότητα να κατανοείς την αλήθεια και δεν μπορείς να καταλάβεις την αλήθεια, τότε τι θα χρησιμοποιήσεις για να αλλάξεις τις ελλείψεις της ανθρώπινης φύσης σου και να αποβάλεις τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου; Αν δεν έχεις την ικανότητα να κατανοείς την αλήθεια, δεν θα ξέρεις ποιες αλήθεια-αρχές εμπλέκονται στο ζήτημα που βρίσκεται μπροστά σου. Ασφαλώς, δεν θα ξέρεις ούτε ποιες αλήθεια-αρχές θα πρέπει να τηρήσεις. Σ’ αυτήν την περίπτωση, θα ενεργείς στα τυφλά, είτε ακολουθώντας κανονισμούς, είτε ενεργώντας με βάση αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, είτε διαπράττοντας παραπτώματα ασύδοτα. Η μη κατανόηση της αλήθειας οδηγεί σ’ αυτές τις συνέπειες, σ’ αυτές τις εκδηλώσεις.