Νούμερο 4: Η ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων

Ποια είναι η τέταρτη ικανότητα; Η ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων. Η ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων έχει κάποιες διαφορές από την ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων και από την ικανότητα κατανόησης. Η ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων αφορά το κατά πόσο, όταν εμφανίζονται νέα πράγματα, μπορείς να διακρίνεις αν είναι θετικά ή αρνητικά και ποιο όφελος ή ποια βλάβη επιφέρουν στη ζωή σου, στο έργο σου και στην επιβίωσή σου, καθώς και πώς τα βλέπεις, πώς τα αντιμετωπίζεις και πώς τα εφαρμόζεις. Αν έχεις καλό επίπεδο, τότε όταν εμφανίζονται νέα πράγματα, θα είσαι ιδιαίτερα ευαίσθητος και ιδιαίτερα οξυδερκής. Αφού λάβεις γρήγορα πληροφορίες για κάποιο νέο πράγμα, θα είσαι σε θέση να αναγνωρίσεις ποιο όφελος ή ποια βλάβη επιφέρει στους ανθρώπους ή ποια μειονεκτήματα έχει. Αν είναι ωφέλιμο για ένα ορισμένο ζήτημα στην αληθινή σου ζωή, μπορείς αμέσως να αξιοποιήσεις τα προτερήματά του· αν είναι βλαβερό, μπορείς επίσης να αποφύγεις τη βλάβη που προκαλεί ή τα μειονεκτήματα που έχει για τους ανθρώπους. Με άλλα λόγια, διαθέτεις έναν ορισμένο βαθμό αποδοχής νέων πραγμάτων και μπορείς γρήγορα να βλέπεις καθαρά τα νέα πράγματα που είναι αρνητικά, βλαβερά για τους ανθρώπους και έχουν μειονεκτήματα· αυτό σημαίνει να έχει κανείς ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων. Εδώ έγκειται η διαφορά ανάμεσα στην ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων από τη μία, και στην ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων και την ικανότητα κατανόησης από την άλλη. Η ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων αναφέρεται κυρίως στην ευαισθησία ενός ανθρώπου απέναντι στα νέα πράγματα και στην ικανότητά του να τα διακρίνει. Αν διακρίνεις τα νέα πράγματα γρήγορα, είσαι σε θέση να αποδέχεσαι γρήγορα τα προτερήματα και τα οφέλη τους και να τα εφαρμόζεις στην αληθινή ζωή για να εξυπηρετούν τη ζωή ή το έργο σου, κι έπειτα εγκαταλείπεις ή αποκλείεις τα παλιά πράγματα που έχουν αντικατασταθεί από αυτά τα νέα πράγματα, αυτό σημαίνει ότι διαθέτεις ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων κι ότι είσαι ένας άνθρωπος καλού επιπέδου. Μετά, είναι οι άνθρωποι μέτριου επιπέδου. Τέτοιοι άνθρωποι είναι ιδιαίτερα αργοί στην αποδοχή κάποιων νέων πραγμάτων που έχουν ήδη αντικαταστήσει παλιά πράγματα, καθώς και νέων απόψεων και νέων τεχνολογιών. Σε τι αναφέρεται ο όρος «αργοί»; Αναφέρεται στο γεγονός ότι μπορούν να αποδεχθούν κάποιο νέο πράγμα μόνο όταν έχει ήδη διαδοθεί ευρέως, χρησιμοποιείται πολύ εκτεταμένα και ο όρος που χρησιμοποιείται γι’ αυτό το πράγμα έχει γίνει πολύ συνηθισμένος. Δεν έχουν καμία αντίληψη για τα νέα πράγματα και δεν μπορούν να διακρίνουν αν είναι θετικά ή αρνητικά. Ακόμη κι όταν εμφανίζονται θετικά νέα πράγματα, αντιστέκονται σ’ αυτά και τα περιφρονούν μέσα τους· έχουν μονίμως τις δικές τους αντιλήψεις και στάσεις και εναρμονίζονται διαρκώς με τις κοσμικές τάσεις, ενώ είναι κλειστοί σε νέα πράγματα και δεν τα αποδέχονται, αλλά τα απορρίπτουν. Μόνο όταν κάποιο νέο πράγμα διαδίδεται ευρέως και πολλοί άνθρωποι έχουν βιώσει και συνειδητοποιήσει τα πλεονεκτήματά του και έχουν ωφεληθεί από αυτό αρχίζουν κι εκείνοι να το αποδέχονται και να το εφαρμόζουν. Αυτό σημαίνει να έχει κανείς μέτριο επίπεδο. Τέτοιοι άνθρωποι αποδέχονται πολύ παθητικά τα νέα πράγματα· δεν τα αποδέχονται ενεργητικά. Αυτό συμβαίνει επειδή, αφενός, δεν έχουν καμία ευαισθησία απέναντι στα νέα πράγματα· είναι μουδιασμένοι, οπισθοδρομικοί και κλειστοί. Αφετέρου, συμβαίνει επίσης επειδή έχουν ορισμένες αντιλήψεις και απόψεις για τα νέα πράγματα, διατηρώντας μια στάση απαξίωσης και περιφρόνησης απέναντί τους. Ο υποκειμενικός λόγος γι’ αυτό είναι ότι έχουν μέτριο επίπεδο και μέτρια ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων, με αποτέλεσμα να είναι πολύ μουδιασμένοι· όταν εμφανίζονται μπροστά τους νέα πράγματα, δεν έχουν καμία επίγνωση, κανένα αίσθημα και τους λείπει η στάση ενεργητικής αποδοχής τους. Επιπλέον, είναι από τη φύση τους ιδιαίτερα οπισθοδρομικοί, μουδιασμένοι και αποβλακωμένοι. Αυτοί οι δύο λόγοι τούς κάνουν αργούς στην αποδοχή νέων πραγμάτων. Μόνο όταν πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν ήδη κάποιο πράγμα, μιλάνε για τα πλεονεκτήματά του, την ευκολία που προσφέρει, τον αντίκτυπο που έχει στους ανθρώπους και τα οφέλη που τους επιτρέπει ν’ αποκομίσουν, κι όταν τα έχουν δει όλα αυτά με τα ίδια τους τα μάτια —και παράλληλα έχουν δει τους ανθρώπους γύρω τους να το έχουν βιώσει προσωπικά ως έναν βαθμό— το αποδέχονται αργά μέσα τους κι έπειτα αρχίζουν να το χρησιμοποιούν. Τι είδους επίπεδο υποδηλώνει αυτό; Τέτοιοι άνθρωποι έχουν μέτρια ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων. Όταν κάποιος έχει μέτρια ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων, αυτό σημαίνει ότι το επίπεδό του είναι μέτριο. Για παράδειγμα, κάποιοι αδελφοί και αδελφές, όταν κηρύττουν το ευαγγέλιο ή κάνουν κάποιο επαγγελματικό έργο, πρωτοστατούν στη δοκιμή και την εφαρμογή μιας νέας μεθόδου ή επαγγελματικής τεχνικής. Διαπιστώνουν γρήγορα ότι είναι πολύ καλό να χρησιμοποιηθεί αυτή η επαγγελματική τεχνική, καθώς μ’ αυτήν αποκτούν πολύ καλή αποτελεσματικότητα όταν κάνουν το καθήκον τους, ενώ αυξάνεται και η αποδοτικότητά τους. Έπειτα, προωθούν αμέσως αυτήν τη νέα τεχνική ή μέθοδο, ενθαρρύνοντας άλλους αδελφούς και αδελφές να τη μάθουν και να την εφαρμόσουν. Οι άνθρωποι καλού επιπέδου έχουν την ευχέρεια ν’ αναζητούν νέες τεχνικές και μεθόδους όταν κάνουν το καθήκον τους. Πολύ γρήγορα, μπορούν ν’ αντιληφθούν ξεκάθαρα και ν’ αξιολογήσουν με ακρίβεια ένα νέο πράγμα και ν’ αρπάξουν αυτήν την ευκαιρία, καθώς και ν’ αποδεχθούν πλήρως μια νέα τεχνική ή μέθοδο και να την εφαρμόσουν σε έργο της αληθινής ζωής. Μπορούν να καταλήγουν συνεχώς σε συμπεράσματα σχετικά με τα προτερήματα και τις αδυναμίες αυτού του νέου πράγματος και τα αποτελέσματα που μπορεί να πετύχει, και κατόπιν να κάνουν προσαρμογές. Μέσα από μια περίοδο εξερεύνησης, συλλαμβάνουν σταδιακά ποιες πτυχές αυτού του τεχνικού επαγγέλματος ή αυτών των πληροφοριών μπορούν να εφαρμοστούν στο εκκλησιαστικό έργο και ποιες δεν μπορούν. Μετά, βελτιώνουν προοδευτικά αυτό το νέο πράγμα στο έργο τους, σύμφωνα με τις αρχές και τις απαιτήσεις του οίκου του Θεού. Όσο περισσότερο βελτιώνουν αυτό το νέο πράγμα τόσο καλύτερο γίνεται, αποφέροντας τελικά καρπούς. Αυτή είναι μια εκδήλωση καλού επιπέδου. Ωστόσο, κάποιοι άνθρωποι, όταν κηρύττουν το ευαγγέλιο, παραμένουν αυστηρά προσκολλημένοι στην αρχική μέθοδο, είτε κηρύττοντας με τη μέθοδο του ενός προς έναν ή των δύο προς έναν είτε βασιζόμενοι στην επιστράτευση μεγάλου πλήθους ανθρώπων. Είναι μουδιασμένοι και αποβλακωμένοι, και αποδέχονται την προηγμένη μέθοδο με αργούς ρυθμούς. Παρόλο που αναγνωρίζουν λεκτικά ότι η προηγμένη μέθοδος ακούγεται πολύ καλή και είναι εφικτή, μέσα τους έχουν διαρκώς επιφυλάξεις. Φοβούνται ότι αν εφαρμόσουν αυτήν τη μέθοδο, θα αποφέρει ανεπαρκή αποτελέσματα, οπότε δεν τολμούν να το δοκιμάσουν. Οι άλλοι τους πείθουν, λέγοντας: «Δεν χρειάζεται ν’ ανησυχείς για όλα αυτά. Το έχουμε δοκιμάσει ήδη· αν ασκηθείς μ’ αυτόν τον τρόπο, θα πετύχεις πολύ καλά αποτελέσματα». Εκείνοι, όμως, και πάλι δεν τολμούν να το δοκιμάσουν, και συνεχίζουν να ακολουθούν την αρχική μέθοδο. Μόνο όταν πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν τη νέα μέθοδο για να κηρύξουν το ευαγγέλιο, κερδίζοντας περισσότερους ανθρώπους κάθε μήνα και αυξάνοντας την αποδοτικότητα, αποφασίζουν κι εκείνοι απρόθυμα να κάνουν μια δοκιμή, αλλά και πάλι κάνουν μόνο μικρά βήματα και δεν τολμούν ν’ αλλάξουν εντελώς τα σχέδια και τις στρατηγικές τους. Αυτό σημαίνει να είναι κανείς πολύ αργός στην αποδοχή νέων πραγμάτων· αυτό σημαίνει να έχει κανείς μέτριο επίπεδο. Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου έχουν ακόμα χειρότερη ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων. Δεν μπορούν ν’ αντιληφθούν ξεκάθαρα ένα νέο πράγμα, δεν μπορούν να το κρίνουν και δεν ξέρουν πώς να το αντιμετωπίσουν. Μέσα τους, προβάλλουν αντίσταση, θεωρώντας ότι οι άνθρωποι που πιστεύουν στον Θεό δεν θα πρέπει ν’ αποδέχονται νέα πράγματα και δεν θα πρέπει ν’ αποδέχονται νέες πληροφορίες και τεχνολογίες. Όπως βλέπεις, είναι αρκετά κλειστοί. Έως και σήμερα, άνθρωποι από ορισμένα δόγματα δεν χρησιμοποιούν ηλεκτρικό ρεύμα, δεν βλέπουν τηλεόραση και δεν χρησιμοποιούν ηλεκτρονικούς υπολογιστές ή οποιαδήποτε άλλα ηλεκτρονικά προϊόντα. Όταν βγαίνουν έξω, δεν χρησιμοποιούν σύγχρονα μέσα μεταφοράς· δεν χρησιμοποιούν ούτε ποδήλατα. Πώς μετακινούνται; Με βοϊδάμαξες και κάρα με άλογα, σηκώνοντας σύννεφα σκόνης καθώς μετακινούνται. Κάποιοι άνθρωποι ρωτάνε: «Γιατί δεν μετακινείσαι με ποδήλατο ή αυτοκίνητο;» Εκείνοι λένε: «Αυτά τα πράγματα είναι κατασκευασμένα από τον άνθρωπο. Φοβόμαστε ότι δεν θα άρεσε στον Θεό να τα χρησιμοποιούμε». Αυτό σημαίνει να έχει κανείς χαμηλή ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων. Οι άνθρωποι που έχουν χαμηλή ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων βλέπουν πολλά πράγματα με λανθασμένο τρόπο. Είναι κολλημένοι στους παλιούς τους τρόπους, παραμένουν σταθεροί στη δική τους οπτική και αντιστέκονται σε όλα τα νέα πράγματα. Το γεγονός ότι αντιστέκονται είναι από μόνο του ένα πρόβλημα ως προς το σκεπτικό τους και το μυαλό τους. Τι δείχνει το γεγονός ότι έχουν ένα τέτοιο πρόβλημα; Για να το θέσω συντηρητικά, δείχνει ότι το επίπεδο τέτοιων ανθρώπων είναι πολύ μέτριο. Αν είναι διαρκώς ανίκανοι ν’ αποδεχθούν νέα πράγματα, τότε το επίπεδό τους είναι χαμηλό και έχουν άκαμπτο τρόπο σκέψης. Πιστεύουν ότι το έργο του Θεού είναι αμετάβλητο και ότι, όσα λόγια έχει πει ο Θεός, θα λέει για πάντα μόνο αυτά τα ίδια λόγια, και όποιο έργο έχει κάνει, θα κάνει για πάντα μόνο αυτό το ίδιο έργο. Όσο γι’ αυτό το ανθρώπινο είδος και αυτήν την εποχή, πιστεύουν ότι όσα είδαν και βίωσαν αρχικά θα παραμείνουν αμετάβλητα και θα είναι πάντα έτσι. Για παράδειγμα, πριν από 20 ή 30 χρόνια, οι άνθρωποι είχαν μια συγκεκριμένη αντίληψη σε σχέση με την ένδυση. Πίστευαν ότι τα βαμβακερά υλικά ήταν εντελώς φυσικά και ότι όλα τα είδη βαμβακερών υφασμάτων ήταν καλά· είτε επρόκειτο για μπουφάν με βαμβακερή επένδυση είτε για μπλουζάκια ή εσώρουχα, εφόσον ήταν φτιαγμένα από βαμβάκι, ήταν καλύτερα από τις συνθετικές ίνες. Απλώς διατηρούσαν σθεναρά αυτήν την πεποίθηση. Ωστόσο, 20 ή 30 χρόνια αργότερα, η υφαντουργία αναπτύχθηκε και εμφανίστηκαν πολλά υφάσματα που είναι παρόμοια με το βαμβάκι, καθώς και διάφορα ενδύματα από συνθετικές ίνες. Υπάρχουν πολλά υφάσματα που είναι καλύτερα από τα βαμβακερά· αναπνέουν περισσότερο, διαχέουν γρηγορότερα τη θερμότητα, απορροφούν γρηγορότερα την υγρασία και δεν παραμορφώνονται, δεν συρρικνώνονται ούτε ξεθωριάζουν όπως κι αν πλυθούν. Επιπλέον, είναι πολύ άνετα και ελαφριά, ενώ δεν προκαλούν κανέναν ερεθισμό στο δέρμα. Κάποιοι άνθρωποι, όμως, και πάλι δεν μπορούν ν’ αποδεχθούν τις συνθετικές ίνες. Εξακολουθούν να πιστεύουν ότι μόνο τα βαμβακερά υφάσματα είναι καλά, επειδή το βαμβάκι αναπτύσσεται στο έδαφος, δημιουργείται από τον Θεό και είναι φυσικό, ενώ οι συνθετικές ίνες κατασκευάζονται από τον άνθρωπο. Αδυνατούν να συνειδητοποιήσουν ότι, παρόλο που το βαμβάκι έχει προετοιμαστεί από τον Θεό και είναι το καλύτερο, η γη έχει μολυνθεί και οι κάμπιες που προσβάλλουν το βαμβάκι γίνονται πιο ανθεκτικές με κάθε γενιά. Τα συνηθισμένα παρασιτοκτόνα δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα. Τελικά, το βαμβάκι πρέπει να υποβληθεί σε ειδική επεξεργασία απολύμανσης, έτσι ώστε να μην προκαλεί φαγούρα σ’ αυτόν που το φοράει. Αν η επεξεργασία γίνει σωστά, το κόστος του ενδύματος γίνεται υψηλό, οδηγώντας σε εξαιρετικά ακριβή τιμή πώλησης. Αν η επεξεργασία δεν γίνει σωστά, τότε δεν είναι τόσο καλό όσο τα ενδύματα από συνθετικές ίνες. Όπως βλέπεις, η ποιότητα των ενδυμάτων από συνθετικές ίνες είναι ιδιαίτερα καλή στις μέρες μας· πολλοί επαγγελματίες αθλητές φοράνε τέτοια ενδύματα και όλα τα σχόλια είναι αρκετά θετικά. Κάποιοι άνθρωποι, όμως, αφού το ακούσουν αυτό, εξακολουθούν να μην το αποδέχονται και παραμένουν πεπεισμένοι ότι τα βαμβακερά υφάσματα είναι καλύτερα. Δεν είναι ανίδεοι και πεισματάρηδες αυτοί οι άνθρωποι; (Ναι.) Αυτή η άγνοια κι αυτό το πείσμα είναι ένα πρόβλημα της ανθρώπινης φύσης τους. Πώς είναι, λοιπόν, το επίπεδό τους; (Το επίπεδό τους δεν είναι καλό.) Όταν ένα νέο πράγμα εμφανίζεται μπροστά σε κάποιον, η στάση του για να κρίνει κατά πόσο είναι σωστό ή λάθος —ώστε ν’ αποφασίσει αν θα το αποδεχθεί ή θα το απορρίψει— εξαρτάται από το επίπεδό του. Αν οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι το νέο πράγμα είναι σωστό κι εκείνος ακολουθήσει το πλήθος και το αποδεχθεί παθητικά, τότε αυτός ο άνθρωπος στην καλύτερη περίπτωση είναι μέτριου επιπέδου. Αν δεν μπορεί να διακρίνει κατά πόσο ένα νέο πράγμα είναι σωστό ή λάθος, κατά πόσο είναι ωφέλιμο για τους ανθρώπους και ποια είναι τα προτερήματα και τα ελαττώματά του σε σύγκριση με τα παλιά πράγματα στα οποία πίστευε σθεναρά έως τότε, μην έχοντας τη δυνατότητα να διακρίνει ή να ξεχωρίσει τις διαφορές ανάμεσα στο νέο πράγμα και στα παλιά πράγματα, αν δεν μπορεί να κρίνει τίποτε από αυτά, τότε αυτό αποδεικνύει ότι δεν έχει ικανότητα αποδοχής νέων πραγμάτων· με άλλα λόγια, δεν έχει καθόλου ικανότητα κατανόησης. Τέτοιοι άνθρωποι είναι χαμηλού επιπέδου. Αρχικά, όταν εμφανίζεται κάτι νέο, δεν διαθέτουν την απαραίτητη ευαισθησία. Όταν ακούνε γι’ αυτό το πράγμα, δεν έχουν ούτε ικανότητα αποδοχής του. Στο τέλος, ακόμη κι αν αποδεχθούν απρόθυμα το νέο πράγμα, αυτό θα γίνει μόνο με τη βοήθεια και την πειθώ των άλλων, οι οποίοι πρέπει μάλιστα να συγκρίνουν τα πλεονεκτήματα και τα προτερήματα του νέου πράγματος με τα παλιά πράγματα, ώστε να επιτρέψουν σ’ αυτούς τους ανθρώπους να δουν με τα ίδια τους τα μάτια ότι υπάρχουν ξεκάθαρες διαφορές ανάμεσα στο νέο πράγμα και στα παλιά πράγματα και ότι το νέο πράγμα είναι εμφανώς ανώτερο από τα παλιά πράγματα, για να μπορέσουν να το αποδεχθούν. Ωστόσο, μέσα τους, αυτοί οι άνθρωποι και πάλι δεν μπορούν να δουν καθαρά τι είναι καλό σε πολλά άλλα νέα πράγματα και εξακολουθούν να θεωρούν ότι τα παλιά πράγματα είναι καλά και ότι θα πρέπει να διατηρηθούν. Μόνο σε περιστάσεις όπου δεν έχουν καμία επιλογή αποδέχονται τα νέα πράγματα απρόθυμα και παθητικά. Αυτοί οι άνθρωποι είναι χαμηλού επιπέδου. Ένας άνθρωπος μέτριου επιπέδου είναι κάποιος που, με λίγες υποδείξεις, καταλαβαίνει αμέσως, συνειδητοποιώντας ότι έβλεπε τα πράγματα με στρεβλό, απαρχαιωμένο τρόπο. Αυτό σημαίνει να έχει κανείς μέτριο επίπεδο. Από την άλλη πλευρά, ένας άνθρωπος χαμηλού επιπέδου χρειάζεται επαναλαμβανόμενες υποδείξεις και προτροπές, καθώς και συλλογική πειθώ από όλους —σε συνδυασμό με κάποια δεδομένα και συγκεκριμένα παραδείγματα που δείχνουν πώς αυτό το νέο πράγμα ωφελεί τους ανθρώπους αφού υιοθετηθεί ευρέως— προτού το αποδεχθεί και το χρησιμοποιήσει απρόθυμα. Ωστόσο, κατ’ ιδίαν, εξακολουθεί να επιλέγει το παλιό πράγμα. Αυτός είναι ένας άνθρωπος πολύ χαμηλού επιπέδου. Το να έχει κανείς χαμηλό επίπεδο σημαίνει ότι αδυνατεί μονίμως ν’ αναγνωρίσει τις θετικές επιδράσεις που έχει στους ανθρώπους η εμφάνιση νέων πραγμάτων και δεν μπορεί να βρει τις διαφορές ανάμεσα στα νέα και στα παλιά πράγματα, ενώ αδυνατεί μονίμως και ν’ ανακαλύψει ή να εντοπίσει τα πλεονεκτήματα και τις εξελίξεις των νέων πραγμάτων και τα μειονεκτήματα και την οπισθοδρομικότητα των παλιών πραγμάτων· σημαίνει, επίσης, ότι διατηρεί πάντα τις παλιές του σκέψεις και απόψεις και, επομένως, έχει πολύ χαμηλή ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων. Οι άνθρωποι που έχουν χαμηλή ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων είναι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου. Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου δεν μπορούν να δουν καθαρά την ουσία ή τη ρίζα των προβλημάτων, όπως κι αν τους εξηγήσεις τα πράγματα. Δεν μπορεί να ειπωθεί καν ότι οι άνθρωποι που έχουν το χαμηλότερο επίπεδο διαθέτουν οποιαδήποτε ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων· όταν έρχονται αντιμέτωποι με νέα πράγματα, το ζήτημα δεν είναι κατά πόσο είναι υποκειμενικά πρόθυμοι να τα μάθουν και να τα αποδεχθούν, αλλά ότι δεν έχουν καμία απολύτως αντίληψη απέναντί τους. Είτε στην αληθινή ζωή είτε όταν κάνουν το καθήκον τους, όποια νέα πράγματα κι αν εμφανιστούν, όποια πράγματα κι αν προοδεύσουν ή όποια πράγματα κι αν βελτιωθούν, εκείνοι δεν έχουν καμία αντίληψη και καμία επίγνωση. Μήπως έχουν άγνοια γι’ αυτά τα πράγματα επειδή δεν διαβάζουν τις ειδήσεις ή εφημερίδες; Όχι. Ο λόγος είναι ότι πολύ απλά το επίπεδό τους υστερεί σε ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων. Είναι σαν να μην διαθέτουν δεκτικές ικανότητες. Σε ό,τι έχει να κάνει με την εμφάνιση οποιωνδήποτε νέων πραγμάτων, είναι μουδιασμένοι, αποβλακωμένοι και δεν έχουν αντίληψη. Ακόμη κι αν ζουν σε μια πολύβουη πόλη, είναι λες και ζουν σ’ ένα απομακρυσμένο ορεινό χωριό. Είναι εντελώς ανίδεοι για οποιαδήποτε σημαντικά ή ασήμαντα γεγονότα που συμβαίνουν στην ανθρώπινη ζωή. Επομένως, στο εύρος της ζωής τους, δεν υπάρχουν καθόλου νέα πράγματα που μπορούν να επηρεάσουν τη διατροφή, την ένδυση, τη στέγαση και τις μετακινήσεις τους. Είναι ακριβώς όπως τα ζώα. Τα πράγματα στη σφαίρα της σκέψης τους περιορίζονται στο μικρό εύρος των πραγμάτων που εμπίπτουν στη σφαίρα της ζωής τους, στα πράγματα που γνωρίζουν από την ηλικία στην οποία μάθαιναν να βλέπουν τα διάφορα πράγματα στον κόσμο. Πέρα απ’ αυτό, οτιδήποτε από τον εξωτερικό κόσμο δεν έχει καμία απολύτως επίδραση σ’ αυτούς και δεν τους ενδιαφέρει καθόλου. Τι σόι άνθρωποι είναι αυτοί; Δεν είναι διανοητικά ανεπαρκείς; (Ναι.) Ασφαλώς, τα ζητήματα για τα οποία μιλάμε εδώ είναι πολύ μικρές, ασήμαντες πτυχές της καθημερινής ζωής· δεν αναφερόμαστε σε εθνικές υποθέσεις ή σε σημαντικές παγκόσμιες ειδήσεις. Ακόμη και η εμφάνιση ενός πολύ μικρού νέου πράγματος είναι κάτι το οποίο αγνοούν, και δεν δείχνουν κανέναν απολύτως βαθμό αποδοχής. Αυτή η «αποδοχή» αναφέρεται στο πώς η εμφάνιση ενός νέου πράγματος αλλάζει τις σκέψεις και τις απόψεις τους, φέρνει κάποιες βελτιώσεις στη ζωή τους —μεταξύ άλλων, στον τρόπο ζωής, στις βασικές γνώσεις για τη ζωή, και ούτω καθεξής— και οδηγεί σε κάποια βελτίωση και πρόοδο στην ικανότητά τους να χειρίζονται προβλήματα στη ζωή. Οι άνθρωποι που δεν έχουν ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων διατηρούν πάντα τη ρουτίνα τους, τον αρχικό τρόπο ζωής τους. Για παράδειγμα, στο παρελθόν οι άνθρωποι έλεγαν συχνά ότι το σιγομαγειρεμένο τόφου με σπανάκι ήταν θρεπτικό, καθώς παρέχει σίδηρο και ασβέστιο, και κάποιος μεγάλωσε τρώγοντάς το μ’ αυτόν τον τρόπο. Αργότερα, κάποιοι είπαν ότι οι ερευνητές σε θέματα διατροφής ανακάλυψαν πως το σπανάκι περιέχει οξαλικό οξύ και πως αν το τρώει κανείς με τόφου για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί εύκολα να οδηγήσει στον σχηματισμό λίθων στον οργανισμό. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος, αφού το ακούει αυτό, σκέφτεται: «Τι είναι το οξαλικό οξύ; Ποιος έχει δει ποτέ οξαλικό οξύ στο σπανάκι; Το τρώω τόσα χρόνια και δεν έχει συμβεί τίποτα. Θα συνεχίσω να το τρώω!» Δεν το αποδέχεται. Αυτός ο άνθρωπος δεν έχει κανέναν βαθμό αποδοχής νέων πραγμάτων ή νέων απόψεων. Αντιθέτως, οι άνθρωποι που έχουν ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων, μόλις επιβεβαιώσουν ότι το σπανάκι περιέχει οξαλικό οξύ, θα σκεφτούν πώς να αφαιρέσουν το οξαλικό οξύ και, μαθαίνοντας περισσότερα γι’ αυτό, ανακαλύπτουν ότι το οξαλικό οξύ αφαιρείται αν ζεματίσει κανείς το σπανάκι σε βραστό νερό. Όσοι έχουν ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων, μόλις ακούνε νέες πληροφορίες, θα διακρίνουν, μέσα από ερωτήσεις, την ορθότητα των πληροφοριών και κατά πόσο κάτι είναι ωφέλιμο για τους ανθρώπους, κι έπειτα θα αποφασίσουν αν θα το αποδεχθούν ή θα το απορρίψουν. Θα κάνουν ερωτήσεις, θα μάθουν τις σχετικές λεπτομέρειες, κι έπειτα θα εφαρμόσουν αυτές τις πληροφορίες στην αληθινή ζωή, αποφεύγοντας τα μειονεκτήματα ή τη βλάβη που προκαλεί στους ανθρώπους το συγκεκριμένο νέο πράγμα. Από την άλλη πλευρά, οι μπερδεμένοι άνθρωποι που δεν έχουν καθόλου ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων, όποιες νέες πληροφορίες κι αν ακούσουν, ούτε ενδιαφέρονται ούτε ρωτάνε γι’ αυτές, αλλά τις απορρίπτουν απευθείας, διατηρώντας μόνο παλιά, ξεπερασμένα πράγματα. Σε τελική ανάλυση, αυτό έχει να κάνει με το πρόβλημα του επιπέδου τους. Όταν πρόκειται για νέα πράγματα, δεν ξέρουν πώς να τα προσεγγίσουν ή ποιες αρχές πρέπει να συλλάβουν ούτε λαμβάνουν υπόψη ποιες συνέπειες μπορεί να έχει στη ζωή τους ή στο έργο τους η απόρριψη των νέων πραγμάτων. Με λίγα λόγια, διατηρούν μονίμως μια καχύποπτη στάση απέναντι στα νέα πράγματα και τις νέες πληροφορίες και δεν τολμούν να τα αποδεχθούν. Τέτοιοι άνθρωποι είναι χαμηλού επιπέδου.

Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου δεν μπορούν να λύσουν μόνοι τους τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στη ζωή, όσα τέτοια προβλήματα κι αν προκύψουν. Τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν την ικανότητα να ζουν αυτόνομα. Ανεξάρτητα από το ζήτημα, εξακολουθούν να ενεργούν με όποιον τρόπο τους κληροδότησαν οι πρόγονοί τους στο παρελθόν· δεν αλλάζουν τίποτα και τον ακολουθούν άκαμπτα μέχρι τέλους. Αν τους επικρίνεις, λέγοντας ότι είναι λάθος να ενεργούν έτσι, δεν πρόκειται ν’ ακούσουν και μάλιστα θα πεισμώσουν πάρα πολύ και θα διαφωνήσουν μαζί σου: «Έτσι πέρασε σ’ εμάς από τους προγόνους μας. Η γενιά του παππού μου και η γενιά των γονιών μου το έκαναν μ’ αυτόν τον τρόπο, κι έτσι πέρασε σ’ εμάς!» Είναι απαραιτήτως σωστά τα πράγματα που περνάνε από γενιά σε γενιά; Δεν εξετάζουν αυτό το ερώτημα, κι αυτό αποδεικνύει ότι έχουν χαμηλό επίπεδο. Αν είχαν το επίπεδο ενός κανονικού ανθρώπου, θα σκεφτόντουσαν αυτό το ερώτημα. Όταν άκουγαν πληροφορίες για νέα πράγματα, θα έδειχναν κάποιον βαθμό αποδοχής. Αν δεν εμφανίζουν αυτές τις εκδηλώσεις, αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν κανέναν βαθμό αποδοχής. Τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν την ικανότητα να ζουν αυτόνομα. Σε όποια ηλικία κι αν φτάσουν, λένε πάντα: «Στην εποχή του πατέρα μου, έτσι ήταν. Στην εποχή του παππού μου και του προπάππου μου, έτσι ήταν. Οπότε, και στη δική μου γενιά πρέπει να συνεχίσει να είναι έτσι». Είναι ξεκάθαρο ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι απολιθώματα. Είναι σαν σάπια κούτσουρα, σαν να φοράνε παρωπίδες! Δεν έχουν καμία ικανότητα αποδοχής νέων πραγμάτων, κι αυτό δείχνει ότι έχουν πολύ χαμηλό επίπεδο. Όπως κι αν τους εξηγήσεις τις εξελίξεις των νέων πραγμάτων, δεν πρόκειται να τα αποδεχθούν. Τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν την ικανότητα να ζουν αυτόνομα. Επιφανειακά, μπορεί να φαίνεται ότι χειρίζονται τη διατροφή, την ένδυση, τη στέγαση και τις μετακινήσεις τους μόνοι τους, αλλά οι τρόποι και οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν είναι ανεπαρκείς. Δεν προσαρμόζουν τον τρόπο ζωής τους σύμφωνα με τις εξελίξεις της εποχής ή την ανάπτυξη των διαφόρων πεδίων της κοινής λογικής και της γνώσης που έχει αποκτήσει το ανθρώπινο γένος. Τέτοιοι άνθρωποι είναι χαμηλού επιπέδου. Παρόλο που δεν λιμοκτονούν, δεν παγώνουν από το κρύο και δεν έχουν αρρωστήσει ποτέ σοβαρά, κρίνοντας από την οπτική τους πάνω στην επιβίωση και από τον τρόπο ζωής τους, ζουν απλώς με μπερδεμένο τρόπο και θα μπορούσαν επίσης να χαρακτηριστούν διανοητικά ανεπαρκείς, ηλίθιοι ή ανόητοι. Κάποιοι άνθρωποι δεν νιώθουν άνετα όταν τους αποκαλεί κανείς διανοητικά ανεπαρκείς ή ηλίθιους, αλλά ακόμη κι αν δεν νιώθουν άνετα, είναι η αλήθεια. Το επίπεδό τους είναι πραγματικά τόσο χαμηλό. Θα ήθελα όντως να πω κάτι που θα σε κάνει να νιώθεις άνετα, αλλά πολύ απλά δεν διαθέτεις το κατάλληλο επίπεδο γι’ αυτό. Υστερείς σε ικανότητα σε κάθε πτυχή και δεν έχεις σωστές, ακριβείς σκέψεις ή απόψεις που εναρμονίζονται με το σκεπτικό της κανονικής ανθρώπινης φύσης απέναντι σε οποιοδήποτε ζήτημα. Δεν είναι αυτό έλλειψη επιπέδου; Δείχνει ήδη αρκετή αβρότητα το γεγονός ότι δεν σε αποκαλώ άχρηστο. Ένας τέτοιος άνθρωπος που δεν έχει καθόλου επίπεδο απέχει μόνο ένα βήμα από κάποιον με διανοητική αναπηρία. Οι άνθρωποι με διανοητική αναπηρία δεν έχουν καν την ικανότητα να φροντίζουν τον εαυτό τους και βασίζονται εξ ολοκλήρου στη βοήθεια άλλων. Την ώρα του φαγητού, οι γονείς τους ακόμα πρέπει να τους ταΐζουν κάθε μπουκιά, και οι ίδιοι δεν ξέρουν καν αν έχουν χορτάσει ή όχι. Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου είναι διανοητικά ανεπαρκείς· είναι ηλίθιοι και απέχουν μόνο ένα βήμα από κάποιον διανοητικά ανάπηρο. Τόσο χαμηλό είναι το επίπεδό τους. Πείτε Μου, δεν είναι αξιολύπητοι αυτοί οι άνθρωποι; Δεν είναι πολύ εκνευριστικοί; Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου δεν έχουν ικανότητα μάθησης, ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων και ικανότητα κατανόησης· ακόμη λιγότερο έχουν ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων. Δεν διαθέτουν καμία ικανότητα σε καμία πτυχή. Όπως κι αν τους εξηγείς τα πράγματα ή τους δίνεις παραδείγματα, εκείνοι και πάλι δεν μπορούν να βγάλουν άκρη ή να καταλάβουν τι ειπώθηκε. Δεν είναι αυτό διανοητική ανεπάρκεια; Όπως κι αν εξηγείς κάτι, εκείνοι δεν μπορούν να το καταλάβουν. Ακόμη κι αν μιλάς πολύ ξεκάθαρα και το εξηγείς διεξοδικά, εκείνοι και πάλι δεν το πιάνουν, και μάλιστα βρίσκουν πολύ περίεργα όσα λες. Τους λείπει το σκεπτικό της κανονικής ανθρώπινης φύσης και επινοούν κιόλας μια σειρά από πλάνες για να σε διαψεύσουν. Δεν υπάρχει τρόπος να λογικέψεις τέτοιους ανθρώπους· πες τους μόνο πέντε λέξεις: «Είσαι πέρα από κάθε λογική!» Τόσο χαμηλό είναι το επίπεδό τους. Γίνεται να μη σου προκαλούν ανησυχία και εκνευρισμό; Ό,τι κι αν πεις σε τέτοιους ανθρώπους, είναι ανώφελο. Όπως κι αν προσπαθήσεις να τους διαφωτίσεις, εκείνοι δεν καταλαβαίνουν. Ακόμη και για ένα ασήμαντο ζήτημα, παίρνει όλη μέρα να τους διαφωτίσεις, κι αν μιλάς με λίγο πιο βαθυστόχαστο τρόπο, δεν πρόκειται να καταλάβουν· πρέπει να χρησιμοποιείς τους πιο ρηχούς όρους και να λες πολλά για να μπορέσουν να καταλάβουν. Ακόμη κι αφού κατανοήσουν ένα ζήτημα, όταν προκύπτει κάποιο παρόμοιο ζήτημα, και πάλι δεν το πιάνουν. Δεν είναι αυτό διανοητική ανεπάρκεια; Ωστόσο, ένας τέτοιος διανοητικά ανεπαρκής άνθρωπος δεν πιστεύει ότι είναι ανόητος. Λέει: «Μην υποθέτεις ότι είμαι ανόητος. Αν προσφερθείς να μου δώσεις είτε δέκα γουάν είτε δέκα δολάρια, πρόσεξε τι θα επιλέξω· οπωσδήποτε θα επιλέξω τα δολάρια, επειδή ξέρω ότι έχουν μεγαλύτερη αξία». Οι άλλοι λένε: «Δεν παύεις να είσαι ανόητος». Γιατί λένε οι άλλοι ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι ανόητοι; Επειδή ένας συνηθισμένος άνθρωπος δεν θα χρησιμοποιούσε ένα τέτοιου είδους παράδειγμα για να αποδείξει ότι δεν είναι ανόητος ούτε θα χρησιμοποιούσε μια τέτοια κατώτερη μέθοδο για να το δείξει. Τέτοιοι άνθρωποι, ακριβώς επειδή έχουν εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο, επειδή δεν έχουν κανένα πρότυπο αξιολόγησης των ανθρώπων, των γεγονότων ή των πραγμάτων και δεν ξέρουν πώς να τα αξιολογούν, ποτέ δεν θεωρούν τον εαυτό τους ανόητο. Οι πραγματικά οξυδερκείς άνθρωποι, αφού πασχίσουν και παλέψουν σταθερά σε μια ομάδα ανθρώπων για τρία με πέντε χρόνια, θα συνειδητοποιήσουν ότι σε οποιαδήποτε ομάδα υπάρχουν κάποιοι που είναι καλύτεροί τους, κάποιοι που τους ξεπερνούν. Πιστεύουν πάντα ότι το επίπεδό τους δεν είναι αρκετά καλό, ότι οι ικανότητές τους και η νοημοσύνη τους δεν είναι αρκετά καλά. Είναι πάντα σε θέση να ανακαλύπτουν τις ανεπάρκειές τους, να αναγνωρίζουν πού υστερούν σε σύγκριση με τους άλλους και να εντοπίζουν τα προβλήματά τους· μπορούν πάντα να βλέπουν τα δυνατά σημεία των άλλων. Τέτοιοι άνθρωποι είναι οξυδερκείς και έχουν επίπεδο. Στο μεταξύ, εκείνοι που δεν έχουν επίπεδο, όταν ζουν σε μια ομάδα ανθρώπων, πιστεύουν πάντα ότι οι άλλοι είναι κατώτεροί τους. Βλέπουν ότι κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν καν να γράψουν κάποιες λέξεις με τη σωστή ορθογραφία ή να πληκτρολογήσουν, και τους περιφρονούν θεωρώντας ότι έχουν χαμηλό επίπεδο. Χρησιμοποιούν αυτά τα ασήμαντα, μικρά πράγματα που μπορούν να κάνουν οι ίδιοι, προκειμένου να επιβεβαιώσουν ότι το δικό τους επίπεδο είναι καλό. Υπάρχουν και άνθρωποι που, όταν βλέπουν άλλους ανθρώπους να είναι λιγότερο σχολαστικοί με την υγιεινή τους ή να μην ξέρουν πώς να ντυθούν καλά, λένε ότι έχουν χαμηλό επίπεδο. Οι ίδιοι είναι λίγο πιο καθαροί, μπορούν να φοράνε ένα προσωπείο φινέτσας ή έχουν κάποιες γνώσεις και κάποια προτερήματα, οπότε θεωρούν ότι το δικό τους επίπεδο είναι καλό. Είναι οξυδερκείς ή ανόητοι αυτοί οι άνθρωποι; Είναι ανόητοι. Παρατηρήστε πώς μιλάνε οι οξυδερκείς άνθρωποι: «Γιατί τα έκανα πάλι θάλασσα; Συνειδητοποιώ ότι είμαι ανόητος!» Όσοι λένε συχνά ότι είναι ανόητοι και ότι έχουν ανεπάρκειες είναι πραγματικά οξυδερκείς. Όσοι δεν παραδέχονται ποτέ ότι είναι ανόητοι και λένε μονίμως: «Νομίζεις ότι είμαι ανόητος; Δοκίμασε να μου ζητήσεις χρήματα και θα δεις αν θα σου τα δώσω!» είναι πραγματικά ανόητοι. Στην καθομιλουμένη, για να πούμε ότι κάποιος είναι ανόητος, λέμε «του λείπει κάποια βίδα». Δεν δείχνει ανοησία το ότι μπορούν να λένε τέτοια ανόητα πράγματα; Δεν δείχνει ότι τους λείπει κάποια βίδα; (Ναι.) Όταν βλέπουν κάποιον που έχει ορισμένα ελαττώματα ή κάποιες ελλείψεις ή που αφήνει κενά σε ό,τι κάνει, γελάνε πίσω από την πλάτη του, λέγοντας: «Πώς γίνεται να είναι τόσο ανόητος;» Όταν βλέπουν κάποιον που είναι υστερόβουλος και χρησιμοποιεί ύπουλες μεθόδους για να εκμεταλλευτεί τους άλλους, τον θεωρούν οξυδερκή και άνθρωπο καλού επιπέδου. Οι πραγματικά οξυδερκείς άνθρωποι αξιολογούν την ποιότητα του επιπέδου κάποιου και το κατά πόσο είναι οξυδερκής ή ανόητος με βάση τις διάφορες ικανότητές του. Ωστόσο, οι ανόητοι άνθρωποι εξετάζουν μόνο ποιος είναι υστερόβουλος, ποιος εκμεταλλεύεται τους άλλους και αποφεύγει μονίμως τις απώλειες και ποιος εξυπηρετεί τον εαυτό του επιδέξια μέσα από τεχνάσματα, θεωρώντας ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι οξυδερκείς και έχουν καλό επίπεδο. Στην πραγματικότητα, όλοι οι άνθρωποι αυτού του είδους είναι ανόητοι. Οι άνθρωποι που αξιολογούν την ποιότητα του επιπέδου ενός ανθρώπου με βάση το πόσο υστερόβουλος είναι είναι ανόητοι. Πριν από λίγο, αναφέραμε μία από τις πιο ανόητες εκδηλώσεις. Λένε: «Αν μου προσφέρεις δέκα δολάρια ή δέκα γουάν, πρόσεξε ποιο από τα δύο θα επιλέξω. Σε καμία περίπτωση δεν θα επέλεγα τα γουάν· μη νομίζεις πως δεν ξέρω ότι τα δολάρια έχουν μεγαλύτερη αξία! Αν μου προσφέρεις κρέας ή τόφου, πρόσεξε ποιο από τα δύο θα φάω. Νομίζεις ότι είμαι τόσο ανόητος που θα φάω το τόφου και όχι το κρέας; Ξέρω ότι το κρέας είναι πιο νόστιμο!» Τέτοιοι άνθρωποι είναι στην πραγματικότητα ανόητοι. Αν πραγματικά δεν θέλεις να δουν οι άλλοι την ανοησία σου, σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείς τέτοια παραδείγματα. Κατανοητό; (Ναι.) Δεν κάνουν συχνά αυτό το λάθος οι ανόητοι άνθρωποι; (Ναι.) Μάλιστα σκέφτονται: «Κοίτα πόσο καλός είμαι στο να δίνω παραδείγματα! Βλέπεις πόσο οξυδερκής είμαι; Σου φαίνομαι ανόητος; Εσύ είσαι ο ανόητος!» Το πιο ανόητο είδος ανθρώπου αποπνέει μονίμως ανοησία. Εδώ ολοκληρώνεται η συναναστροφή πάνω σ’ αυτήν την ικανότητα: την ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων.