Τα 11 πρότυπα για την αξιολόγηση του επιπέδου ενός ανθρώπου

Στην προηγούμενη συνάθροιση, συναναστραφήκαμε πάνω σ’ ένα σημαντικό θέμα που αφορά στην επιδίωξη της αλήθειας: «την εγκατάλειψη των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό». Στο πλαίσιο αυτού του σημαντικού θέματος, μιλήσαμε για την εγκατάλειψη των ανθρώπινων αντιλήψεων και φαντασιοκοπιών σε σχέση με το έργο του Θεού, θίγοντας κάποια θέματα σχετικά με τις έμφυτες συνθήκες, την ανθρώπινη φύση και τις διεφθαρμένες διαθέσεις των ανθρώπων και, σε αυτά τα θέματα, αναφέρθηκαν ζητήματα που σχετίζονται με το επίπεδο. Την προηγούμενη φορά, συναναστραφήκαμε λίγο πάνω στα ζητήματα που σχετίζονται με το επίπεδο, διορθώνοντας ένα κομμάτι των αντιλήψεων των ανθρώπων. Έχοντας ακούσει όλα αυτά, έχετε πλέον έναν ακριβή ορισμό του τι είναι επίπεδο; Τι ακριβώς είναι το επίπεδο; Πώς θα πρέπει να γίνεται κατανοητό το επίπεδο; Πώς μπορεί να κρίνει κανείς αν το επίπεδο ενός ανθρώπου είναι καλό, μέτριο ή χαμηλό; Με βάση ποιες πτυχές πρέπει να κρίνεται αυτό; Αναζητήσατε πάνω σ’ αυτά τα ερωτήματα; Τα συλλογιστήκατε; (Τα συλλογίστηκα λίγο. Στην προηγούμενη συνάθροιση, ανέφερες στη συναναστροφή Σου ότι για να αξιολογήσουμε το επίπεδο ενός ανθρώπου πρέπει να εξετάσουμε την αποδοτικότητά του και την αποτελεσματικότητά του όταν ενεργεί. Παλιότερα, δεν κατανοούσα αρκετά αυτήν την πλευρά, και μάλιστα μπέρδευα τα προτερήματα με το επίπεδο. Για παράδειγμα, όταν έβλεπα κάποιον που έχει ιδιαίτερα καλές ακαδημαϊκές επιδόσεις ή που μιλάει με άνεση πολλές γλώσσες, νόμιζα πως αυτό δείχνει ότι έχει καλό επίπεδο. Μόνο ακούγοντας τη συναναστροφή Σου μπόρεσα να κρίνω ξεκάθαρα τι πραγματικά είναι καλό επίπεδο και τι συνιστά απλώς κάποια προτερήματα. Αν ένας άνθρωπος φαίνεται προς τα έξω αρκετά οξυδερκής, αλλά έχει πολύ χαμηλή αποδοτικότητα όταν κάνει κάποιο καθήκον και δεν είναι ποτέ σε θέση να κατανοήσει τις αλήθεια-αρχές, τότε το επίπεδό του είναι σχετικά χαμηλό.) Να αξιολογούμε το επίπεδο ενός ανθρώπου με βάση την αποδοτικότητά του και την αποτελεσματικότητά του όταν ενεργεί· αυτή είναι μια γενικόλογη διατύπωση. Πέρα από την αποδοτικότητα και την αποτελεσματικότητα ενός ανθρώπου όταν ενεργεί, υπάρχουν συγκεκριμένα πρότυπα αξιολόγησης του επιπέδου ενός ανθρώπου: Πρώτον, η ικανότητα μάθησης. Δεύτερον, η ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων. Τρίτον, η ικανότητα κατανόησης. Τέταρτον, η ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων. Πέμπτον, η γνωστική ικανότητα. Έκτον, η ικανότητα κρίσης. Έβδομον, η ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων. Όγδοον, η ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα. Ένατον, η ικανότητα λήψης αποφάσεων, η οποία μπορεί να αναφέρεται και ως ικανότητα εκτέλεσης. Δέκατον, η ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων. Ενδέκατον, η ικανότητα καινοτομίας. Τα συγκρατήσατε στο μυαλό σας; (Ναι.) Πόσα είναι συνολικά; (Έντεκα.) Διαβάστε τα μεγαλόφωνα. (Ένα, ικανότητα μάθησης. Δύο, ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων. Τρία, ικανότητα κατανόησης. Τέσσερα, ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων. Πέντε, γνωστική ικανότητα. Έξι, ικανότητα κρίσης. Επτά, ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων. Οκτώ, ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα. Εννιά, ικανότητα λήψης αποφάσεων. Δέκα, ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων. Έντεκα, ικανότητα καινοτομίας.) Σε γενικές γραμμές, για να κρίνετε το επίπεδο ενός ανθρώπου, πρέπει να εξετάσετε αυτές τις δύο πτυχές: την αποδοτικότητά του και την αποτελεσματικότητά του όταν ενεργεί. Συγκεκριμένα, για να αξιολογήσετε την αποδοτικότητά του και την αποτελεσματικότητά του όταν ενεργεί, πρέπει να αποφανθείτε συνολικά με βάση αυτά τα έντεκα πρότυπα. Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα μπορείτε να κρίνετε με ακρίβεια ποιο είναι πραγματικά το επίπεδο ενός ανθρώπου. Ασφαλώς, για να αξιολογήσετε το επίπεδο ενός ανθρώπου, το πρώτο βήμα είναι να εξετάσετε τις συνολικές του ικανότητες σε διάφορες πτυχές, κι έπειτα την αποδοτικότητά του και την αποτελεσματικότητά του όταν ενεργεί. Αν διαθέτει επίπεδο και ικανότητα σε διάφορες πτυχές, τότε σίγουρα θα ενεργεί με αποδοτικότητα και αποτελεσματικότητα. Αν η αποδοτικότητα κάποιου όταν ενεργεί είναι υψηλή και η αποτελεσματικότητά του είναι καλή, τότε όταν αξιολογήσεις τις ικανότητές του σε κάθε πεδίο με βάση τα έντεκα πρότυπα, ασφαλώς θα είναι επίσης καλές. Καμία από αυτές τις έντεκα ικανότητες μεμονωμένα δεν μπορεί να προσδιορίσει πλήρως κατά πόσο το επίπεδο ενός ανθρώπου είναι καλό ή όχι· αυτό θα πρέπει να κριθεί συνολικά. Ασφαλώς, ανάμεσα σ’ αυτές τις έντεκα ικανότητες, ποιες είναι οι πιο σημαντικές; Οι πιο σημαντικές είναι η ικανότητα κρίσης, η ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων, η ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα και η ικανότητα λήψης αποφάσεων· αυτές έχουν να κάνουν με την ικανότητα ενός ανθρώπου να ενεργεί αφού κατανοήσει μια θεωρία. Οι υπόλοιπες ικανότητες σχετίζονται με την κατανόηση και τη μάθηση, που έχουν να κάνουν με τον ανθρώπινο νου. Στη συνέχεια, θα συναναστραφούμε πάνω σ’ αυτές τις έντεκα ικανότητες, μία προς μία.

Νούμερο 1: Η ικανότητα μάθησης

Η πρώτη είναι η ικανότητα μάθησης. Η ικανότητα μάθησης δεν αναφέρεται αποκλειστικά στη μάθηση ενός πεδίου γνώσης· περιλαμβάνει και τη μάθηση μιας γλώσσας, μιας συγκεκριμένης τεχνικής δεξιότητας, τη μάθηση και την αποδοχή ενός νέου πράγματος και ούτω καθεξής. Όλα αυτά εμπίπτουν στο εύρος της ικανότητας μάθησης. Για παράδειγμα, ένας άνθρωπος, όταν μαθαίνει μια τεχνική δεξιότητα, υπό κανονικές συνθήκες μπορεί κατά βάση να εξοικειωθεί μ’ αυτήν μέσα σε έξι μήνες, κι έπειτα να την ασκεί αυτόνομα. Αν μπορείς να εξοικειωθείς μ’ αυτήν και να την ασκείς αυτόνομα μετά από έξι μήνες μάθησης, αυτό σημαίνει ότι έχεις ικανότητα μάθησης. Αν χρειάζεσαι διπλάσιο χρόνο από τον μέσο άνθρωπο για να μάθεις κάτι, αν, δηλαδή, μετά από έξι μήνες ακόμη δεν έχεις εξοικειωθεί μ’ αυτό και χρειάζεσαι άλλους έξι μήνες για να το μάθεις, τότε αυτό δείχνει ότι έχεις χαμηλό επίπεδο. Με άλλα λόγια, σε ό,τι αφορά την ικανότητα μάθησης, αν μπορείς να εξοικειωθείς με μια τεχνική δεξιότητα ή γνώση εντός του κανονικού χρονικού πλαισίου, αυτό σημαίνει ότι το επίπεδό σου είναι μέτριο ή άνω του μετρίου. Ωστόσο, αν υπερβαίνεις αυτό το χρονικό πλαίσιο και χρειάζεσαι τον διπλάσιο ή τον τριπλάσιο χρόνο από τους άλλους για να μάθεις την τεχνική δεξιότητα ή γνώση, τότε το επίπεδό σου είναι χαμηλό. Αν δαπανάς τον διπλάσιο ή τριπλάσιο χρόνο από τον μέσο άνθρωπο και δεν μπορείς και πάλι να τη μάθεις, και σου λείπει η ικανότητα μάθησης, τι λέει αυτό για το επίπεδό σου; Χωρίς ικανότητα μάθησης, δεν ανταποκρίνεσαι καν στο γενικό πρότυπο του κανονικού ανθρώπινου επιπέδου. Είσαι χειρότερος από τους ανθρώπους χαμηλού επιπέδου· δεν έχεις καθόλου επίπεδο. Σε ποια κατηγορία εμπίπτει κάποιος που δεν έχει καθόλου επίπεδο; Κάποιος που δεν έχει καθόλου επίπεδο εμπίπτει στην κατηγορία των ανθρώπων που είναι διανοητικά ανεπαρκείς και ηλίθιοι, που δεν έχουν καθόλου ικανότητα μάθησης. Αυτό εμπεριέχει η ικανότητα μάθησης.

Νούμερο 2: Η ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων

Η δεύτερη είναι η ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων. Η ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων αναφέρεται στη δυνατότητα ενός ανθρώπου να αντιλαμβάνεται τις αρχές και τα κόλπα κάποιου πράγματος που βλέπει ή που συναντά συχνά. Για παράδειγμα, όταν μαθαίνεις μια επαγγελματική δεξιότητα, αν ακούσεις τις θεωρητικές οδηγίες και παρατηρήσεις πρακτικές επιδείξεις και, εντός ενός κανονικού χρονικού πλαισίου, μπορέσεις να αντιληφθείς τα κόλπα και τις αρχές που σχετίζονται μ’ αυτήν τη δεξιότητα, αυτό σημαίνει ότι έχεις καλό επίπεδο και κάποια ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων. Αν δεν μπορείς να το αντιληφθείς αμέσως και, ακόμη κι αν κάποιος συναναστραφεί ξανά μαζί σου, και πάλι δεν μπορείς να το αντιληφθείς, ή, ακόμη κι όταν σου κάνει επανειλημμένα υποδείξεις, και πάλι δεν μπορείς να αντιληφθείς ποιο είναι το κόλπο για να κάνεις αυτό το πράγμα και ποιες είναι οι σχετικές αρχές, τότε έχεις χαμηλή ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων. Ίσως μετά από κάποιο διάστημα να μπορέσεις να μάθεις λίγο ψηλαφώντας αργά μέσα από την πρακτική, αλλά αυτό είναι όλο κι όλο. Αν, όσο χρόνο κι αν δαπανήσεις —είτε τρία είτε πέντε χρόνια— αυτό που μπορείς να κατανοήσεις εξακολουθεί να περιορίζεται σ’ ένα μικρό πεδίο και, όταν ενεργείς, απλώς τηρείς ορισμένους κανονισμούς και κανόνες, χωρίς να μπορείς να κατανοήσεις τους σχετικούς θεμελιώδεις νόμους και να τους εφαρμόσεις πραγματικά στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι έχεις χαμηλή ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων· τέτοιοι άνθρωποι έχουν χαμηλό επίπεδο. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι εκτελούν εκκλησιαστικό έργο και, αφού συναναστραφείς μαζί τους πάνω στις αλήθεια-αρχές, θεωρούν ότι όλα όσα είπες είναι σωστά και δεν έχουν καμία αμφιβολία γι’ αυτά πάνω στα οποία συναναστράφηκες. Ωστόσο, πολύ απλά δεν μπορούν να κατανοήσουν γιατί πρέπει να γίνουν έτσι τα πράγματα και δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν τις σχετικές αρχές. Ιδίως όταν έρχονται αντιμέτωποι με διάφορα προβλήματα ή ειδικές περιστάσεις είτε στην αληθινή ζωή είτε όταν κάνουν το καθήκον τους, δεν ξέρουν πώς να εφαρμόσουν τις αρχές ή πώς να προσεγγίσουν και να χειριστούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σύμφωνα με τις αρχές. Αυτό δείχνει έλλειψη ικανότητας αντίληψης των πραγμάτων. Οι άνθρωποι που δεν έχουν ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων δεν καταλαβαίνουν αφού ακούσουν τη συναναστροφή πάνω στην αλήθεια, και ζητούν μονίμως πράγματα όπως: «Μπορείς να δώσεις άλλο ένα παράδειγμα;» ή «Μπορείς να το εξηγήσεις με περισσότερες λεπτομέρειες;» Μόνο αφού δώσεις ένα παράδειγμα και το εξηγήσεις λεπτομερώς μπορούν να καταλάβουν λίγο. Αν, όμως, συναναστραφείς βαθύτερα πάνω σε κάτι, και πάλι δεν μπορούν να καταλάβουν και θα σου ζητήσουν να δώσεις άλλο ένα παράδειγμα. Γιατί σου ζητούν επανειλημμένα να δώσεις παραδείγματα; Για να εξηγήσεις παρόμοιες περιστάσεις στην αληθινή ζωή μέσα από παραδείγματα, έτσι ώστε να μπορούν απλώς να θυμούνται μια συγκεκριμένη προσέγγιση ή έναν κανονισμό. Γιατί το κάνουν αυτό; Επειδή έχουν πολύ χαμηλή ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων. Θα μπορούσε να πει κανείς κι ότι δεν έχουν καθόλου ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων· δεν ξέρουν πώς να εφαρμόζουν τις αρχές ούτε στην αληθινή ζωή ούτε όταν κάνουν το καθήκον τους. Όπως κι αν συναναστραφείς μαζί τους, όσα συγκεκριμένα παραδείγματα κι αν τους δώσεις κι όσες αρχές κι αν τους εξηγήσεις ξεκάθαρα, θίγοντας ακόμα και τις αρχές για τον χειρισμό ειδικών περιστάσεων, εκείνοι μπορεί ν’ ακούνε από το πρωί ως το βράδυ και πάλι να μην το καταλαβαίνουν. Θεωρούν ότι αυτά που λες είναι απλώς θεωρία και εξακολουθούν να μην ξέρουν πώς να χειριστούν τα διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην αληθινή ζωή. Αυτό δείχνει έλλειψη ικανότητας αντίληψης των πραγμάτων. Οι άνθρωποι που δεν έχουν ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων, όπως κι αν τους εξηγούν τα πράγματα οι άλλοι, δεν μπορούν να τα καταλάβουν· αυτό σημαίνει να έχει κανείς χαμηλό επίπεδο. Άραγε οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου έχουν παράλληλα χαμηλή αποδοτικότητα και αποτελεσματικότητα όταν ενεργούν; (Ναι.) Αν ένας άνθρωπος έχει χαμηλή ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων, τότε σίγουρα και η αποδοτικότητα και η αποτελεσματικότητά του όταν ενεργεί θα είναι χαμηλές· δεν θα ξέρει ποιες αρχές εμπλέκονται όταν έρχεται αντιμέτωπος με κάτι ούτε θα ξέρει πώς να εφαρμόσει τις αρχές στην αληθινή ζωή. Αυτό υποδηλώνει χαμηλό επίπεδο. Υπάρχει άλλο ένα είδος ανθρώπων που, όσο πιο λεπτομερής και συγκεκριμένη είναι η συναναστροφή των άλλων, τόσο περισσότερο μπερδεύονται και δεν μπορούν να την κατανοήσουν. Για παράδειγμα, όταν ο οίκος του Θεού συναναστρέφεται πάνω στη διάκριση των ψευδοεπικεφαλής και των αντίχριστων, εκείνοι, αφού ακούσουν, λένε: «Γιατί δεν το καταλαβαίνω αυτό; Γίνεται συναναστροφή πάνω στις αρχές, δίνονται παραδείγματα και απαριθμούνται ειδικές περιστάσεις, αλλά όλα αυτά μου ακούγονται πολύ μπερδεμένα. Τι ακριβώς λέγεται εδώ; Ποιο είδος ανθρώπων θα πρέπει να χειριζόμαστε; Θα πρέπει να χειριζόμαστε τους ψευδοεπικεφαλής ή τους αντίχριστους; Μήπως είναι αντίχριστος ο επικεφαλής της εκκλησίας μας; Αυτός ο άνθρωπος φαίνεται λίγο κακός· άραγε οι εκδηλώσεις του οφείλονται σε μια διεφθαρμένη διάθεση ή σε κακή ανθρώπινη φύση; Τι ακριβώς είναι, ψευδοεπικεφαλής ή αντίχριστος; Και πάλι δεν καταλαβαίνω». Δεν κατανοούν καν ποιες είναι οι αλήθεια-αρχές πάνω στις οποίες συναναστρέφεσαι· όσο περισσότερο ακούνε τόσο περισσότερο μπερδεύονται. Όχι μόνο δεν καταφέρνουν να συνδέσουν αυτές τις αλήθεια-αρχές με πραγματικές περιστάσεις, αλλά μπερδεύονται και τόσο πολύ που δεν ξέρουν καν για ποιο θέμα μιλάς. Δεν δείχνει αυτό έλλειψη ικανότητας αντίληψης των πραγμάτων; (Ναι.) Για παράδειγμα, φαντάσου μια περίπτωση στην οποία έχουν συναθροιστεί όλοι μαζί για να συναναστραφούν πάνω σε ένα και μοναδικό θέμα και ο καθένας συνεισφέρει τις σκέψεις του. Εσύ συναναστρέφεσαι πάνω στην κατανόησή σου, εγώ εκφράζω την αντίληψή μου σχετικά μ’ αυτό· κάποιος θέτει ένα ερώτημα και κάποιος άλλος θέτει ένα διαφορετικό ερώτημα, όλα με επίκεντρο το συγκεκριμένο θέμα. Όσοι δεν έχουν επίπεδο ακούνε αυτήν τη συζήτηση και δεν μπορούν να βγάλουν άκρη. Μέσα τους, σκέφτονται: «Για ποιο πράγμα μιλάτε όλοι σας; Γιατί δεν μπορώ να το καταλάβω;» Μπερδεύονται. Δεν μπορούν να συλλάβουν τη λογική πίσω από τα εύλογα ερωτήματα που θέτουν οι άλλοι ή γιατί τίθενται αυτά τα ερωτήματα· δεν μπορούν να καταλάβουν τους λόγους πίσω από αυτό. Είναι ακόμη χειρότεροι κι από έναν απλό παρατηρητή. Όσοι έχουν επίπεδο, ακόμη κι αν απλώς παρατηρούν παραμένοντας αμέτοχοι, μπορούν να ξεχωρίσουν ποιος είναι σωστός και ποιος είναι λάθος, τον λόγο για τον οποίο κάποιος θέτει ένα συγκεκριμένο ερώτημα, κατά πόσο τα ερωτήματα είναι βαθυστόχαστα ή ρηχά, πώς απαντώνται τα ερωτήματα· όσοι, όμως, δεν έχουν επίπεδο δεν μπορούν να καταλάβουν τίποτε από αυτά και δεν μπορούν να κατανοήσουν τη λογική πίσω από αυτά. Αυτό δείχνει ότι δεν έχουν ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων. Όταν οι άλλοι συναναστρέφονται πάνω σε κάτι, εκείνοι, αφού ακούσουν, δεν μπορούν να το διακρίνουν. Δεν ξέρουν κατά πόσο ό,τι ειπώθηκε είναι αληθές και αντικειμενικό ούτε μπορούν να δουν καθαρά το υπόβαθρο και την ουσία του ζητήματος· τα έχουν εντελώς χαμένα. Όσο για τον λόγο για τον οποίο συζητείται αυτό το θέμα, τον λόγο για τον οποίο πρέπει να τονίζονται κατ’ επανάληψη οι αρχές που αφορούν σ’ αυτό το θέμα, καθώς και ποιων τα ερωτήματα σχετίζονται μ’ αυτές τις αρχές και ποιων όχι, δεν μπορούν να τα κατανοήσουν ή να τ’ αντιληφθούν όλα αυτά. Όσο συνεχίζουν ν’ ακούνε, τους πιάνει υπνηλία· αρχίζουν να θεωρούν τον εαυτό τους απλό παρατηρητή σ’ αυτήν τη συναναστροφή και η καρδιά τους θολώνει. Άλλοι άνθρωποι, όσο περισσότερο γίνεται συναναστροφή πάνω στις αλήθεια-αρχές τόσο περισσότερη νοητική καθαρότητα και διαύγεια αποκτούν. Όσοι, όμως, δεν έχουν επίπεδο, όσο περισσότερο ακούνε τόσο περισσότερο μπερδεύονται και τόσο περισσότερο θολώνουν οι σκέψεις τους. Αυτό δείχνει έλλειψη ικανότητας αντίληψης των πραγμάτων. Αυτό δεν υποδηλώνει εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο; Τέτοιοι άνθρωποι μπορούν ν’ αποκαλούνται και άνθρωποι χωρίς επίπεδο. Τι είδους άνθρωποι είναι εκείνοι που δεν έχουν επίπεδο; (Είναι διανοητικά ανεπαρκείς άνθρωποι.) Οι διανοητικά ανεπαρκείς, οι ηλίθιοι και οι ανόητοι είναι η κατηγορία των ανθρώπων με το χαμηλότερο επίπεδο. Αυτή είναι η δεύτερη πτυχή: η ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων.

Νούμερο 3: Η ικανότητα κατανόησης

Η τρίτη πτυχή είναι η ικανότητα κατανόησης. Η ικανότητα κατανόησης είναι παρόμοια με την ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων, αλλά πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ τους; Η ικανότητα κατανόησης εστιάζει περισσότερο στο πώς πρέπει να εναρμονίζονται οι αρχές της αλήθειας και τα μονοπάτια άσκησης με τα διάφορα ζητήματα στην αληθινή ζωή κι έπειτα να υλοποιούνται σε αληθινό έργο, αφού έχει κατανοήσει και αφομοιώσει κανείς αυτές τις αρχές κι αυτά τα μονοπάτια. Εκεί έγκειται η διαφορά. Οι άνθρωποι που έχουν ικανότητα κατανόησης, αφού κατανοήσουν τους θεμελι ώδεις νόμους και τις αρχές κάποιου πράγματος, έχουν ένα μονοπάτι άσκησης μέσα τους κι ένα ακριβές πλαίσιο, μια συγκεκριμένη κατεύθυνση κι έναν ορισμένο σκοπό. Ξέρουν πώς να εφαρμόζουν αυτές τις θεμελιώδεις έννοιες και τις αρχές και ξέρουν, επίσης, τις αρχές άσκησης που σχετίζονται με κάποιες ειδικές περιστάσεις. Ας υποθέσουμε ότι κάποιος, αφού ακούσει μια συναναστροφή πάνω σε κάποιες αλήθεια-αρχές, μπορεί ν’ αναγνωρίσει την ουσία κάποιων προβλημάτων κι έπειτα να χρησιμοποιήσει την αλήθεια για να λύσει κάποια πραγματικά προβλήματα στην αληθινή ζωή. Με άλλα λόγια, αφού ακούσει αυτές τις αρχές, κατανοεί αμέσως με ποιον τρόπο άσκησης θα έπρεπε να είχε αντιμετωπίσει μια προηγούμενη περίσταση και, όταν προκύψουν ξανά τέτοιες περιστάσεις, ξέρει και πώς να εφαρμόσει τις αρχές για να τις προσεγγίσει, ενώ έχει αμέσως κι ένα μονοπάτι άσκησης μέσα του· η κατανόηση των αρχών και των θεμελιωδών εννοιών λειτουργεί σαν ένα φως που τον καθοδηγεί, επιτρέποντάς του να ξέρει γρήγορα πώς να χειρίζεται διάφορα ζητήματα στη ζωή ή στο έργο του και επιτρέποντάς του να έχει ένα μονοπάτι, μια κατεύθυνση και αρχές άσκησης. Σ’ αυτήν την περίπτωση, ένας τέτοιος άνθρωπος έχει ικανότητα κατανόησης, η οποία, ασφαλώς, είναι εκδήλωση καλού επιπέδου. Ας πούμε ότι κάποιος, αφού ακούσει κάποια συναναστροφή πάνω στις αλήθεια-αρχές, ξέρει πώς θα πρέπει ν’ ασκείται και να χειρίζεται στην πραγματική του ζωή τα πράγματα που είναι κοινά και καθολικά ή που έχει βιώσει. Ωστόσο, δεν ξέρει πώς να εφαρμόζει αυτές τις αλήθεια-αρχές σε ειδικές, περίπλοκες περιστάσεις, απρόσμενες συνθήκες ή ασυνήθιστα προβλήματα και φαινόμενα που δεν έχει βιώσει, και χρειάζεται και πάλι ν’ αναζητήσει και να ρωτήσει προκειμένου να λάβει μια ακριβή απάντηση ή ν’ αποκτήσει ένα συγκεκριμένο πλάνο άσκησης, ώστε να γνωρίζει πώς να τα χειρίζεται και να τα λύνει όλα αυτά. Διαφορετικά, ακόμη κι αφού ακούσει τις αλήθεια-αρχές, και πάλι δεν ξέρει πώς να χειρίζεται τέτοια ζητήματα ή προβλήματα. Αυτό υποδηλώνει ότι έχει μέτρια ικανότητα κατανόησης ή θα μπορούσε επίσης να πει κανείς ότι ένας τέτοιος άνθρωπος έχει μέτριο επίπεδο. Κάποιοι άνθρωποι έχουν εργαστεί για δέκα ή είκοσι χρόνια και, με κάποια εργασιακή εμπειρία, σε συνδυασμό με την ξεκάθαρη συναναστροφή από τον οίκο του Θεού πάνω στις αλήθεια-αρχές, ξέρουν πώς να χειρίζονται συνηθισμένες περιστάσεις και έχουν λάβει επιβεβαίωση ότι αυτός ο τρόπος χειρισμού είναι σωστός. Ωστόσο, όταν έρχονται αντιμέτωποι με ορισμένα σύνθετα, ειδικά, ασυνήθιστα προβλήματα τα οποία δεν έχουν βιώσει ποτέ στο έργο τους, δεν ξέρουν πώς να τα χειριστούν και πρέπει να λάβουν μια ξεκάθαρη απάντηση κάνοντας ερωτήσεις, ώστε να μπορέσουν ν’ αρχίσουν να τα χειρίζονται. Αν η περίσταση αλλάξει και γίνει πιο σύνθετη από ό,τι είχαν φανταστεί ή από τις συνθήκες που γνωρίζουν, περιέρχονται σε σύγχυση, μη γνωρίζοντας πώς θα πρέπει να την αντιμετωπίσουν και γνωρίζοντας ακόμη λιγότερο πώς θα πρέπει ν’ ασκηθούν και να τη χειριστούν με τρόπο που εναρμονίζεται με τις αρχές. Όταν δεν ξέρουν πώς ν’ ασκηθούν, είτε ενεργούν με βάση τις φαντασιοκοπίες, τις φιλοδοξίες και τις επιθυμίες τους είτε απλώς βάζουν στην άκρη το πρόβλημα και το αγνοούν —όπως κι αν ενεργούν— το γεγονός ότι όταν έρχονται αντιμέτωποι με μια τέτοια περίσταση περιέρχονται σε σύγχυση και δεν ξέρουν πώς να εφαρμόσουν τις αρχές για να τη χειριστούν αποδεικνύει ότι το επίπεδό τους είναι πολύ μέτριο. Αν κάποιος μπορεί να χειρίζεται γενικές περιστάσεις, αλλά δεν ξέρει πώς να χειρίζεται ειδικές περιστάσεις, αυτό υποδηλώνει ότι έχει μέτριο επίπεδο. Αν, όταν έρχεται αντιμέτωπος με ειδικές περιστάσεις, περιέρχεται σε τέτοια σύγχυση που δεν μπορεί καν να χειριστεί τα ζητήματα τα οποία θα μπορούσε να χειριστεί υπό κανονικές συνθήκες, τότε αυτό υποδηλώνει ότι έχει χαμηλό επίπεδο. Ένας άνθρωπος χαμηλού επιπέδου έχει και χαμηλή ικανότητα κατανόησης. Υπάρχει κάποια διαφορά ανάμεσα σε κάποιον που έχει χαμηλή ικανότητα κατανόησης και σε κάποιον που έχει επαρκή ικανότητα κατανόησης; (Ναι.)

Ορισμένοι άνθρωποι, όπως κι αν συναναστρέφονται οι άλλοι, δεν μπορούν να συλλάβουν τις αρχές. Κατανοούν μόνο δόγματα και κανονισμούς και μπορούν να φωνάζουν μερικά συνθήματα, αλλά δεν ξέρουν πώς να κάνουν αληθινό έργο και να λύνουν προβλήματα. Βλέπεις, αφού ακούσουν τη συναναστροφή, μιλάνε με μεγάλη σαφήνεια και δομημένο λόγο, λες και κατανοούν αληθινά. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν έχουν κατανοήσει καθόλου τι ειπώθηκε. Όταν πρέπει να κάνουν συγκεκριμένο έργο, περιέρχονται σε σύγχυση και δεν ξέρουν από πού να ξεκινήσουν. Όταν έρχονται αντιμέτωποι με προβλήματα, δεν ξέρουν πώς να τα λύσουν. Και πάλι δεν μπορούν να κάνουν συγκεκριμένο έργο. Εξακολουθούν να μην έχουν αρχές στη μεταχείριση και τον χειρισμό διαφόρων ανθρώπων και ζητημάτων. Μέσα τους, σκέφτονται: «Κατανόησα τις αλήθεια-αρχές όταν άκουσα τα κηρύγματα· γιατί δεν μπορώ να τις εφαρμόσω σε περιβάλλοντα της αληθινής ζωής; Γιατί δεν λειτουργεί αυτό που κατανοώ και που αναφέρω συχνά;» Σαστίζουν και πάλι. Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου ξέρουν μόνο πώς ν’ αναφέρουν δόγματα και να τηρούν κανονισμούς, αλλά, όταν έρχονται αντιμέτωποι με περιστάσεις, δεν μπορούν να τις δουν καθαρά, τα δόγματα που αναφέρουν είναι εντελώς άχρηστα, δεν μπορούν καν να τηρήσουν τους κανονισμούς και δεν μπορούν να λύσουν κανένα πρόβλημα. Δεν ξέρουν πώς ν’ ασκηθούν όταν προκύπτουν δυσκολίες. Για παράδειγμα, όταν κάποιος διαταράσσει και αναστατώνει το εκκλησιαστικό έργο λέγοντας κάποια εξωφρενικά πράγματα, εκείνοι δεν μπορούν να διακρίνουν ποια είναι η φύση αυτού του ζητήματος. Δεν ξέρουν ποια πράγματα θεωρούνται διατάραξη και αναστάτωση ή ποια είναι η φύση τους· και ακόμη λιγότερο ξέρουν πώς πρέπει να λυθεί το πρόβλημα. Κάποιος τους ρωτάει: «Δεν ξέρεις πώς να διακρίνεις τους κακούς ανθρώπους; Γιατί δεν έχεις αρχές για τον χειρισμό των κακών ανθρώπων;» Εκείνοι απαντούν: «Κατανοώ αυτά τα δόγματα, αλλά δεν ξέρω ποια προβλήματα είναι κατάλληλα να λύσουν ή σε ποιους ανθρώπους είναι κατάλληλο να εφαρμοστούν». Αυτό υποδηλώνει έλλειψη ικανότητας κατανόησης, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Βλέπεις, αφού άκουσαν τις αρχές, ήταν σε θέση να τις συνοψίσουν πολύ καλά μία προς μία με βάση την κυριολεκτική τους σημασία, τις θυμόντουσαν με αρκετή ακρίβεια και μάλιστα τις έλεγαν με άνεση απέξω, χωρίς να παραλείψουν ούτε μία λέξη. Ωστόσο, δυστυχώς, στην αληθινή ζωή, σε ό,τι έχει να κάνει με το πώς βλέπουν τους ανθρώπους και τα πράγματα και πώς φέρονται και ενεργούν, δεν έχουν κανένα απολύτως μονοπάτι άσκησης, αλλά ξέρουν μόνο πώς να φωνάζουν συνθήματα, ν’ αναφέρουν δόγματα και να τηρούν κανονισμούς. Είτε στην αληθινή ζωή είτε όταν κάνουν το καθήκον τους, με ό,τι κι αν έρθουν αντιμέτωποι, δεν ξέρουν πώς ν’ αναζητήσουν την αλήθεια ούτε πώς ν’ ασκηθούν σύμφωνα με τις αρχές. Αυτό υποδηλώνει έλλειψη ικανότητας κατανόησης. Οι άνθρωποι που δεν έχουν ικανότητα κατανόησης, παρόλο που διαβάζουν συχνά τα λόγια του Θεού, δεν μπορούν να κατανοήσουν ποια είναι η αλήθεια στα λόγια του Θεού ή ποιες είναι οι αρχές. Επομένως, όταν συμβαίνει κάτι, δεν μπορούν να βρουν τα σχετικά λόγια του Θεού για να το διακρίνουν και να το λύσουν, και πρέπει να ζητήσουν από άλλους να τους βρουν τα σχετικά λόγια του Θεού. Σε τι εστιάζουν μονίμως όταν διαβάζουν τα λόγια του Θεού; Ψάχνουν κατά πόσο υπάρχουν συγκεκριμένα παραδείγματα που εξηγούν το ζήτημα. Αν δεν υπάρχουν παραδείγματα, δεν μπορούν να κατανοήσουν το νόημα των λόγων του Θεού. Για παράδειγμα, αν δεν παρέχονται παραδείγματα σε σχέση με τα λόγια του Θεού που εκθέτουν τη φύση-ουσία των ανθρώπων, δεν μπορούν να τα κατανοήσουν. Δεν μπορούν να κάνουν πράξη τη διάκριση συγκρίνοντας τις δικές τους καταστάσεις με τα λόγια του Θεού. Μπορούν να καταλάβουν μόνο αν κάποιος συναναστραφεί πάνω στην αλήθεια και τους διακρίνει και τους αναλύσει με βάση τις πραγματικές τους καταστάσεις. Χωρίς μια τέτοια συναναστροφή, δεν μπορούν να κατανοήσουν τα λόγια του Θεού. Τέτοιοι άνθρωποι παραπονιούνται μονίμως όταν διαβάζουν τα λόγια του Θεού, λέγοντας: «Γιατί δεν υπάρχουν συγκεκριμένα παραδείγματα; Πώς είναι δυνατόν να το συσχετίσω αυτό με τον εαυτό μου; Αυτά τα λόγια είναι πολύ δυσνόητα· όπως κι αν τα διαβάσω, δεν μπορώ να τα αντιστοιχίσω με τον εαυτό μου!» Αυτό δείχνει ότι δεν μπορούν να κατανοήσουν τα λόγια του Θεού, πόσο μάλλον να κατανοήσουν την αλήθεια ή να εφαρμόσουν τα λόγια του Θεού στην αληθινή ζωή. Το μόνο που κατανοούν είναι απλά δόγματα και κανονισμούς, αλλά αυτά τα δόγματα κι αυτοί οι κανονισμοί είναι άχρηστα στην αληθινή ζωή. Όταν συμβαίνει κάτι, εξακολουθούν να μην έχουν μονοπάτι άσκησης. Αυτό υποδηλώνει ότι δεν έχουν ικανότητα κατανόησης. Άραγε είναι χαμηλού επιπέδου οι άνθρωποι που δεν έχουν ικανότητα κατανόησης; (Ναι.) Οι άνθρωποι με το χαμηλότερο επίπεδο είναι εκείνοι που δεν έχουν καθόλου επίπεδο· τέτοιοι άνθρωποι δεν μπορούν να βγάλουν νόημα από τις διάφορες αρχές που ακούνε· δεν ξέρουν γιατί δίνεται το τάδε και το δείνα παράδειγμα, γιατί λέγονται συγκεκριμένα πράγματα ή γιατί οι άνθρωποι έχουν ορισμένες εκδηλώσεις. Δεν μπορούν να κατανοήσουν τέτοια πράγματα, αυτά τα πράγματα τους φαίνονται ακαταλαβίστικα. Ακόμη κι αν τους δώσεις μερικά παραδείγματα, νομίζουν ότι απλώς τους λες ιστορίες ή ανέκδοτα και νιώθουν σαν παιδιά που ακούν μια ιστορία, την οποία βρίσκουν ενδιαφέρουσα και διασκεδαστική. Αν κάποιος τους ρωτήσει κατά πόσο κατανοούν αυτό που άκουσαν, εκείνοι απαντούν καταφατικά, και μάλιστα μπορούν να αντιγράψουν το χιούμορ στα λόγια των άλλων ή να μιμηθούν τον τρόπο με τον οποίο επέκριναν τους ανθρώπους. Αν τους ρωτήσεις: «Ξέρεις τις σχετικές αρχές που θα πρέπει να τηρούν οι άνθρωποι;» εκείνοι απαντούν: «Ορίστε; Υπάρχουν αρχές; Δεν το έπιασα αυτό». Άραγε τέτοιοι άνθρωποι έχουν ικανότητα κατανόησης; (Όχι.) Δεν έχουν ικανότητα κατανόησης και δεν μπορούν να κατανοήσουν τα λόγια του Θεού. Οι άνθρωποι που δεν έχουν ικανότητα κατανόησης τρώνε και πίνουν μερικά χωρία ή κεφάλαια των λόγων του Θεού καθημερινά, ως ένα είδος ρουτίνας και με βάση ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, και επίσης μαθαίνουν ύμνους και παρευρίσκονται σε συναθροίσεις σε προγραμματισμένες ώρες. Όταν, όμως, κλείνουν τα βιβλία τους ή τις ηχογραφήσεις των ύμνων, το μόνο που κρατάνε από όσα έφαγαν και ήπιαν είναι μερικές πνευματικές φράσεις και κάποια άψυχα λόγια, όπως οι φράσεις που λένε συχνά οι άνθρωποι: «Ο Θεός κυριαρχεί στα πάντα» και «Να υποτάσσεσαι στον Θεό σε όλα τα πράγματα» ή «Ο Θεός ορίζει τη μοίρα του ανθρώπου» και «Απλώς να κάνεις πράξη την αγάπη προς τον Θεό». Σε πραγματικές περιστάσεις κακουχίας, μπορούν μόνο να ξεστομίζουν δήθεν πνευματικές φράσεις, όπως: «Υποφέρω λόγω των συναισθημάτων» ή «Υποφέρω λόγω της σάρκας». Όσο για οποιεσδήποτε αρχές που σχετίζονται με τη διαγωγή, την καθημερινή ζωή, το έργο και διάφορες άλλες αρχές της αλήθειας, ούτε τις γνωρίζουν ούτε κατανοούν καμία από αυτές. Αυτά τα πράγματα λείπουν από την καρδιά τους και δεν μπορούν να υπάρχουν μέσα τους. Γιατί δεν μπορούν αυτά τα πράγματα να υπάρχουν μέσα τους; Επειδή, σε ό,τι αφορά το επίπεδό τους, τέτοιοι άνθρωποι πολύ απλά δεν μπορούν να κατανοήσουν αυτές τις αλήθεια-αρχές κι αυτές οι αλήθεια-αρχές τούς φαίνονται ακαταλαβίστικες· κι έτσι, αυτά τα πράγματα δεν μπορούν να ριζώσουν στην καρδιά τους. Αυτό που έχει μέσα του ένας άνθρωπος και αυτό που μπορεί να αποδεχθεί μαρτυρά τι μπορεί να κατανοήσει και τι δεν αδυνατεί να καταλάβει. Αν ένας άνθρωπος δεν έχει καθόλου επίπεδο, δεν έχει ικανότητα κατανόησης και δεν μπορεί να κατανοήσει το ακριβές νόημα των λόγων του Θεού, τότε, ακόμη κι αν τοποθετούνταν στους ουρανούς ή στον τρίτο ουρανό, θα μπορούσε να κατανοήσει τα λόγια του Θεού; Θα μπορούσε να κάνει πράξη την αλήθεια; Θα μπορούσε να υποταχθεί στον Θεό; (Όχι.) Θα παρέμενε ακριβώς όπως είναι. Το επίπεδό του θα παρέμενε το ίδιο μ’ αυτό που ήταν πάντα. Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου μπορούν να κατανοήσουν μόνο ένα πολύ περιορισμένο εύρος πραγμάτων. Όσοι έχουν καλό επίπεδο μπορούν να κατανοήσουν περισσότερα, σε μεγαλύτερο βάθος και σε υψηλότερο επίπεδο. Οι άνθρωποι μέτριου επιπέδου έχουν πολύ λιγότερη κατανόηση από τους ανθρώπους καλού επιπέδου· αυτά που μπορούν να κατανοήσουν περιορίζονται σ’ ένα μέτριο εύρος και δεν μπορούν να υπερβούν αυτό το εύρος, επειδή τους περιορίζει το επίπεδό τους. Οι χειρότεροι είναι εκείνοι που δεν έχουν καθόλου επίπεδο. Τέτοιοι άνθρωποι, αποκλειστικά και μόνο με βάση το επίπεδό τους, δεν έχουν καθόλου ικανότητα κατανόησης. Επομένως, η εκδήλωσή τους στην αληθινή ζωή κι όταν κάνουν το καθήκον τους είναι ότι δεν κατανοούν τίποτα· είτε πιστεύουν στον Θεό εδώ και δέκα ή είκοσι χρόνια είτε ακόμα και μέχρι τα βαθιά γεράματα, τα δόγματα που σχετίζονται με την πίστη στον Θεό και οι πνευματικές φράσεις που αναφέρουν εξακολουθούν να είναι τα ίδια ξεπερασμένα πράγματα που κατανοούσαν όταν πρωτάρχισαν να πιστεύουν. Όσα χρόνια κι αν πιστεύουν, δεν κάνουν καμία πρόοδο. Γιατί δεν κάνουν πρόοδο; Επειδή δεν έχουν καθόλου ικανότητα κατανόησης και, όσα χρόνια κι αν πιστεύουν στον Θεό, τα πράγματα που μπορούν να αφομοιώσουν είναι μόνο αυτά τα άψυχα λόγια. Ακόμη κι αν πιστεύουν εδώ και πολλά χρόνια, δεν βελτιώνονται ως προς την ικανότητα μάθησης, την ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων, την ικανότητα κατανόησης και άλλες ικανότητες. Τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί; Είναι άνθρωποι εξαιρετικά χαμηλού επιπέδου. Επειδή το επίπεδό τους είναι χαμηλό και οι διάφορες ικανότητές τους δεν βελτιώνονται, τέτοιοι άνθρωποι, ακόμη κι αν ζήσουν μέχρι τα σαράντα, τα πενήντα, τα εξήντα ή τα εβδομήντα τους, θα εξακολουθούν να έχουν πολύ ανεπαρκή ικανότητα να φροντίσουν τον εαυτό τους. Παρατηρώντας την ικανότητά τους να επιβιώσουν και να φροντίσουν τον εαυτό τους, μπορείς να καταλάβεις πώς είναι το επίπεδο τέτοιων ανθρώπων. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι διανοητικά ανεπαρκής, ηλίθιος και ανόητος και η ικανότητά του να φροντίζει τον εαυτό του είναι πολύ χαμηλή. Γιατί λέω ότι η ικανότητά του να φροντίζει τον εαυτό του είναι πολύ χαμηλή; Επειδή έχει χαμηλή ικανότητα μάθησης, ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων και ικανότητα κατανόησης, η εμπειρία, η κοινή λογική, τα μοτίβα και τα κόλπα για να κάνει πράγματα που αποκτά στη ζωή είναι πολύ περιορισμένα. Ακόμη και στα εξήντα ή στα εβδομήντα του, παραμένει ο ίδιος. Οι άνθρωποι καλού επιπέδου, μέχρι να φτάσουν στα τριάντα τους, έχουν ήδη αναπτύξει κάποια γνώση για τα διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στη ζωή και στο μονοπάτι της ζωής τους, αφού έχουν αποκτήσει κάποια κατανόηση, διορατικότητα και εμπειρία από αυτά τα πράγματα. Μέσα από αυτήν την εμπειρία, ξέρουν τι να κάνουν όταν αντιμετωπίζουν διάφορα προβλήματα, έτσι ώστε να μπορούν να ζουν καλύτερα και να προστατεύουν τον εαυτό τους πιο αποτελεσματικά. Ωστόσο, οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου, επειδή οι ικανότητές τους σε όλες τις πτυχές είναι ανεπαρκείς, σε όποια ηλικία κι αν φτάσουν, εξακολουθούν να έχουν πολύ χαμηλή ικανότητα επιβίωσης. Πόσο χαμηλή είναι; Είναι τόσο χαμηλή που τους λείπει η ικανότητα να ζουν αυτόνομα. Κάποιοι μπορεί να πουν: «Κοίτα, τρώνε με την ψυχή τους, κοιμούνται ήρεμα και έχουν καλή σωματική υγεία· πώς είναι δυνατόν να λες ότι τους λείπει η ικανότητα να ζουν αυτόνομα;» Η ικανότητα επιβίωσης στην οποία αναφερόμαστε δεν έχει να κάνει με το κατά πόσο κάποιος μπορεί να φάει ή να κοιμηθεί. Αν ένας άνθρωπος δεν ξέρει καν ότι πρέπει να φάει όταν είναι η ώρα του φαγητού, τότε δεν είναι κανονικός άνθρωπος, αλλά διανοητικά ανάπηρος· είναι ακόμα λιγότερο αναγκαίο να εξετάσει κανείς το επίπεδο τέτοιων ανθρώπων. Η αξιολόγησή μας σε ό,τι αφορά το επίπεδο των ανθρώπων συνίσταται κυρίως σε εκείνους που θεωρούνται κανονικοί προς τα έξω. Δεν περιλαμβάνει ανθρώπους με σωματικές αναπηρίες, με διανοητική αναπηρία, με ψυχικές ασθένειες ή ανθρώπους που δεν έχουν την ικανότητα να φροντίσουν τον εαυτό τους. Συχνά βλέπουμε κάποιους ανθρώπους που δεν μπορούν καν να βρουν τα μοτίβα, τις αρχές ή τα κόλπα για να διαχειριστούν την τροφή, την ένδυση, τη στέγαση και τις μετακινήσεις τους. Σε όποια ηλικία κι αν φτάσουν, δεν ξέρουν πώς να χειρίζονται αυτές τις πτυχές της ζωής με τρόπο που εναρμονίζεται με τις αρχές και με την ανθρώπινη φύση. Για παράδειγμα, δεν ξέρουν ποια ρούχα είναι τα καταλληλότερα για την κάθε εποχή και πολύ απλά ακολουθούν αυτό που κάνουν οι άλλοι. Όταν κάνει κρύο έξω, φοράνε πολύ λεπτά ρούχα και αρπάζουν κρύωμα, κι ωστόσο δεν καταλαβαίνουν το γιατί· ή αρρωσταίνουν επειδή τρώνε ανθυγιεινές τροφές, αλλά δεν ξέρουν τι το προκάλεσε. Δεν μπορούν να αντλήσουν συμπεράσματα από αυτές τις εμπειρίες. Δεν είναι διανοητικά ανεπαρκείς; Δεν τους λείπει η ικανότητα να ζουν αυτόνομα; (Ναι.) Όσων χρονών κι αν είναι, δεν ξέρουν πώς να ζουν και απλώς τα κουτσοβολεύουν στη ζωή, μέσα σε σύγχυση. Ένας κανονικός άνθρωπος μπορεί να μην έχει εμπειρία όταν κάνει το πρώτο του παιδί, αλλά μέχρι να κάνει δεύτερο παιδί, θα έχει αποκτήσει κάποια εμπειρία σχετικά με το πώς να φροντίζει και να ταΐζει το παιδί του. Κάποιοι άνθρωποι, όμως, ακόμη κι αφού κάνουν δύο ή τρία παιδιά, εξακολουθούν να μην έχουν καθόλου εμπειρία. Όταν τους ρωτάει κάποιος πώς φροντίζουν τα παιδιά τους, εκείνοι λένε: «Δεν ξέρω, απλώς τα κουτσοβολεύω. Σε κάθε περίπτωση, όταν τα παιδιά πεινάνε, τα ταΐζω και, μόλις χορτάσουν, ξεμπέρδεψα». Όποιο παιδί πέσει στα χέρια τους θα είναι τυχερό αν επιβιώσει. Με τέτοιο επίπεδο ικανότητας επιβίωσης που έχουν, ούτε ένα παιδί δεν θα επιζούσε υπό τη δική τους φροντίδα. Κάποιοι άνθρωποι δεν κατανοούν πώς να χειρίζονται τα διάφορα προβλήματα που προκύπτουν στη ζωή ή στην επιβίωση. Τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν ικανότητα επιβίωσης. Για παράδειγμα, όταν προκύπτουν ταυτόχρονα δύο ζητήματα, περιέρχονται σε σύγχυση και δεν ξέρουν τι να κάνουν ή ποιο ζήτημα να χειριστούν πρώτο. Αγχώνονται, τους πιάνει νευρικότητα και φόβος και παραπονιούνται, λέγοντας: «Γιατί συνέβησαν ταυτόχρονα αυτά τα δύο ζητήματα; Τι να κάνω τώρα;» Ανησυχούν τόσο πολύ που δεν μπορούν να φάνε ούτε να κοιμηθούν. Είναι έτσι στα τριάντα τους και, ακόμη και στα εξήντα τους, το ανάστημά τους παραμένει το ίδιο. Όταν προκύπτουν διάφορες περιστάσεις και δεν μπορούν να βρουν μια λύση, αρχίζουν να κλαίνε. Οι άλλοι λένε: «Γιατί κλαις; Δεν έγινε και τίποτα σπουδαίο· αυτά είναι πολύ συνηθισμένα ζητήματα. Απλώς πρέπει να τα ιεραρχήσεις κατά προτεραιότητα και να τα χειριστείς ανάλογα με τη βαρύτητά τους». Αν κάποιος δεν μπορεί να χειριστεί αυτά τα ζητήματα και παραλείπει γεύματα και χάνει τον ύπνο του γι’ αυτά ή σκέφτεται ακόμα και να βάλει τέλος στη ζωή του, δεν είναι εξαιρετικά άβουλος; Και μάλιστα παραπονιέται, λέγοντας: «Γιατί δεν συνέβη αυτό σε κάποιον άλλον; Γιατί συνέβη σ’ εμένα;» Συνέβη σ’ εσένα, οπότε χειρίσου το. Αν δεν μπορείς να το χειριστείς, ρώτα κάποιον από τον περίγυρό σου που καταλαβαίνει. Μόλις ξεκαθαρίσεις το ζήτημα, δεν θα ξέρεις πώς να το χειριστείς; Όταν δεν συμβαίνει τίποτα, τέτοιοι άνθρωποι είναι αρκετά καλοί ομιλητές και παρουσιάζουν τη μία σειρά δογμάτων μετά την άλλη. Όταν, όμως, συμβαίνει κάτι, πανικοβάλλονται, περιέρχονται σε σύγχυση, αρχίζουν να κλαψουρίζουν, κολλάει το μυαλό τους και οι σκέψεις τους γίνονται όλες ένα κουβάρι· δεν ξέρουν τι να κάνουν. Αν κάποιος είναι νέος, δεν έχει περάσει πολλά στη ζωή και δεν έχει εμπειρία, τότε είναι φυσιολογικό να νιώθει νευρικότητα και φόβο όταν συμβαίνουν πράγματα. Ωστόσο, μέχρι να φτάσει στα τριάντα ή στα σαράντα του, έχοντας περάσει πολλά πράγματα στον κόσμο και έχοντας αποκτήσει εμπειρία, γίνεται σχετικά πιο ώριμος και έμπειρος και χειρίζεται τα ζητήματα με μεγαλύτερη σταθερότητα και σιγουριά. Οι νέοι άνθρωποι που το βλέπουν αυτό εντυπωσιάζονται και νομίζουν ότι μπορούν να βασιστούν σε τέτοιους ανθρώπους. Αν ένας άνθρωπος δεν έχει επίπεδο και ικανότητα επιβίωσης, τότε δεν έχει ούτε την ικανότητα να φροντίζει τον εαυτό του. Αν δεν έχει γύρω του ενήλικες ή έμπειρους ανθρώπους να τον βοηθήσουν και να επιβλέπουν τα πράγματα γι’ αυτόν, τα κάνει θάλασσα σε όλα όσα χειρίζεται. Τέτοιοι άνθρωποι έχουν εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο. Πόσο χαμηλό είναι ακριβώς το επίπεδο κάποιων ανθρώπων; Πάρτε για παράδειγμα κάποιες νοικοκυρές, οι οποίες δεν ξέρουν πόσο ρύζι ή πόσα πιάτα χρειάζονται για το γεύμα μιας πολυμελούς οικογένειας· κάποιες μαγειρεύουν εδώ και είκοσι ή τριάντα χρόνια και εξακολουθούν να μην ξέρουν πόσο φαγητό να ετοιμάσουν για κάθε γεύμα ή πόσο αλμυρά πρέπει να είναι τα πιάτα, και μερικές φορές δεν μπορούν καν ν’ αντιληφθούν με ακρίβεια αν το φαγητό έχει μαγειρευτεί σωστά. Τόσο χαμηλό είναι το επίπεδό τους. Άραγε λειτουργεί το μυαλό τέτοιων ανθρώπων; Έχουν το μυαλό ενός γουρουνιού! Τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν την ικανότητα να ζουν αυτόνομα. Δεν έχουν κανένα μονοπάτι για να κάνουν το οτιδήποτε, και κάνουν εύκολα λάθη. Όταν συμβαίνει κάτι, αν δεν υπάρχει κανείς να επιβλέπει τα πράγματα γι’ αυτούς, τα κάνουν πάντα θάλασσα και μαντάρα. Είναι ηλίθιοι και διανοητικά ανεπαρκείς. Τέτοιοι άνθρωποι, που έχουν τη χειρότερη ικανότητα κατανόησης, κατανοούν μόνο δόγματα, όση συναναστροφή κι αν ακούσουν πάνω στις αλήθεια-αρχές. Στην αληθινή ζωή, εξακολουθούν να μην ξέρουν πώς να εφαρμόζουν αυτές τις αρχές. Με άλλα λόγια, τα δόγματα που κατανοούν δεν μπορούν να τους προσφέρουν κανέναν στόχο, κατεύθυνση ή μονοπάτι στην αληθινή ζωή. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που έχουν τη χαμηλότερη ικανότητα κατανόησης. Εδώ ολοκληρώνεται η συναναστροφή μας πάνω στην τρίτη ικανότητα, την ικανότητα κατανόησης.