Να κερδίζει κάποιος με κολακείες την εύνοια όσων έχουν δύναμη

Υπάρχει άλλο ένα είδος ανθρώπων: αυτοί που τους αρέσει να κερδίζουν με κολακείες την εύνοια όσων έχουν δύναμη. Είναι καλοί ή κακοί οι άνθρωποι που κερδίζουν με κολακείες την εύνοια όσων έχουν δύναμη; (Είναι κακοί.) Από ποια άποψη είναι κακοί; Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι τρομερά ακατάδεκτος. Όταν βλέπει κάποιον με θέση, καταβάλλει συνεχώς κάθε προσπάθεια για να κερδίσει με κολακείες την εύνοιά του· παίρνει την πρωτοβουλία να του μιλήσει και να του ανοιχτεί, να του σερβίρει φαγητό, να του πλύνει τα ρούχα και να του κάνει καθαριότητες. Δεν υπάρχει κάτι που δεν είναι πρόθυμος να κάνει. Αν δεν έχεις θέση, προσποιείται πως δεν σε βλέπει· κι αν τον προσεγγίσεις με δική σου πρωτοβουλία, μια ξινή έκφραση ζωγραφίζεται αμέσως στο πρόσωπό του μόλις σε βλέπει. Είναι καλοί τέτοιοι άνθρωποι; Σε ποια πτυχή εμπίπτει αυτού του είδους το πρόβλημα; (Ένας τέτοιος άνθρωπος έχει ποταπό χαρακτήρα και άσχημη ανθρώπινη φύση.) Η ανθρώπινη φύση του είναι άσχημη και ο χαρακτήρας του ποταπός. Πόσο άσχημη είναι η ανθρώπινη φύση του; (Δεν έχει ούτε ακεραιότητα ούτε αξιοπρέπεια.) Είναι καλοί οι άνθρωποι που κερδίζουν ενεργά την εύνοια όσων έχουν δύναμη με κολακείες; (Όχι.) Τι είδους άνθρωποι είναι, λοιπόν; Πώς είναι ο χαρακτήρας των ανθρώπων που τους αρέσει να κερδίζουν με κολακείες την εύνοια όσων έχουν δύναμη; Έχουν δύο διαφορετικά πρόσωπα όταν αντιμετωπίζουν τον ίδιο άνθρωπο. Δεν φοβούνται μην τους δουν καθαρά οι άλλοι, ενώ αφήνουν, μάλιστα, να φανούν ελεύθερα αυτές οι πλευρές του εαυτού τους. Έχουν κανένα αίσθημα ακεραιότητας και ντροπής αυτοί οι άνθρωποι; (Όχι.) Άραγε μπορούν να καταταχθούν στην κατηγορία των κακών ανθρώπων αυτοί οι άνθρωποι που δεν έχουν κανένα αίσθημα ακεραιότητας και ντροπής; (Ναι.) Γιατί μπορούν να καταταχθούν στην κατηγορία των κακών ανθρώπων; Έχουν δύο διαφορετικά πρόσωπα στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τους άλλους. Ας αναλύσουμε τη ρίζα των δύο αυτών διαφορετικών προσώπων. Αυτοί οι άνθρωποι αγαπούν ιδιαίτερα τη θέση, όπως και αγαπούν τους ανθρώπους που έχουν κύρος και δύναμη. Όταν βλέπουν ανθρώπους με θέση, είναι όλο χαμόγελα και δείχνουν απόλυτη υπακοή· συμπεριφέρονται απέναντί τους με δουλοπρέπεια και προσπαθούν να κερδίσουν με κολακείες την εύνοιά τους χωρίς ενδοιασμούς, ενώ τους γλείφουν χωρίς ντροπή. Ανεξάρτητα από το αν ο στόχος τους είναι να κερδίσουν την εύνοια αυτών των ανθρώπων ή αν έχουν ως απώτερο κίνητρο να αναγνωριστεί η αξία τους και να πάρουν προαγωγή, η στάση τους απέναντι στους άλλους είναι προβληματική και παραβιάζει τις αλήθεια-αρχές. Γιατί έχουν, λοιπόν, μια τέτοια στάση απέναντι στους ανθρώπους με θέση; (Για χάρη των δικών τους συμφερόντων.) Αυτό αποδεικνύει πως αγαπούν ιδιαίτερα τη θέση. Οι ίδιοι δεν έχουν την ικανότητα ή δεν έχουν τα προσόντα, τις προϋποθέσεις ή τις ευκαιρίες να αποκτήσουν θέση. Ωστόσο, προσπαθώντας να κερδίσουν με κολακείες την εύνοια όσων έχουν θέση και πλησιάζοντάς τους, μπορούν να ικανοποιήσουν την επιθυμία τους για θέση. Επομένως, μπορούν να προσπαθούν να κερδίσουν με κολακείες την εύνοια των άλλων και να τους γλείφουν χωρίς ενδοιασμούς και ντροπή. Ο χαρακτήρας τους είναι πολύ ποταπός. Δεν τους νοιάζει τι είδους άνθρωπος είναι αυτός που έχει θέση ούτε διακρίνουν αν η ανθρώπινη φύση του είναι καλή ή άσχημη, ή αν ο συγκεκριμένος άνθρωπος είναι κακός. Εφόσον έχει θέση ή χρήματα, τότε, ακόμη κι αν είναι κακός άνθρωπος, εκείνοι και πάλι θα προσπαθήσουν να κερδίσουν την εύνοιά του με κολακείες. Δεν έχουν καθόλου αρχές, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Γι’ αυτούς, ό,τι κι αν λένε οι άνθρωποι που έχουν θέση είναι σωστό και καλό, και όποιος κι αν είναι ο τρόπος με τον οποίο μιλάνε, είναι αποδεκτός. Εφόσον κάποιος έχει θέση, του συμπεριφέρονται καλά. Δεν έχουν καθόλου αρχές και είναι αφύσικα καλοί απέναντί του. Πραγματικά, δεν έχουν κανένα απολύτως αίσθημα ακεραιότητας και ντροπής. Δεν τους νοιάζει πώς τους βλέπουν και πώς τους αξιολογούν οι άλλοι. Δεν τους νοιάζει τι γνώμη έχουν οι άλλοι γι’ αυτούς. Σκέφτονται μέσα τους: «Απλώς μου αρέσουν οι άνθρωποι που έχουν θέση. Θέλω απλώς να είμαι καλός μαζί τους. Τι το κακό έχει να έχει κανείς θέση; Εσείς που δεν έχετε θέση δεν αξίζετε την καλοσύνη μου!» Τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν αρχές και αξιοπρέπεια. Δεν τους νοιάζει πώς τους βλέπουν οι άλλοι ούτε πώς τους αξιολογεί ο Θεός. Είναι άνθρωποι με ποταπό χαρακτήρα. Ενεργώντας έτσι, δεν νιώθουν τίποτα στη συνείδησή τους και η λογική τους δεν έχει πρότυπο κρίσης. Δεν έχουν ελάχιστα πρότυπα και είναι ασπόνδυλοι στον τρόπο με τον οποίο φέρονται. Όταν συναντούν κάποιον με θέση, κατευθείαν μαζεύονται, του κάνουν τεμενάδες και γίνονται σαν σκλάβοι, υιοθετώντας τον ρόλο του υποτακτικού τσιρακιού του. Όποιος έχει θέση γίνεται αφέντης τους. Έχουν ακεραιότητα ή αξιοπρέπεια τέτοιοι άνθρωποι; (Όχι.) Είναι ικανοί ακόμη και να γλείψουν με τον πιο γλοιώδη τρόπο τους ανθρώπους με θέση, και τολμούν να το κάνουν όσοι άνθρωποι κι αν είναι μπροστά. Δεν τους νοιάζουν οι απόψεις των άλλων ούτε πώς τους βλέπουν οι άλλοι, και μόνος τους στόχος είναι να ικανοποιήσουν τις δικές τους επιθυμίες. Έτσι ενεργούν απέναντι σε ανθρώπους που έχουν θέση. Τι συμβαίνει, όμως, όταν ένας άνθρωπος χάνει τη θέση που είχε; Τότε αλλάζουν πρόσωπο. Πώς αντιμετωπίζουν τότε τον συγκεκριμένο άνθρωπο; (Αρχίζουν κατευθείαν να τον αγνοούν.) Το πρόσωπό τους σκοτεινιάζει κατευθείαν και υιοθετούν μια τελείως διαφορετική στάση: «Έχασες τη θέση σου και περιμένεις να είμαι ακόμα καλός μαζί σου; Κάνε όνειρα!» Αν ένας άνθρωπος που έχει χάσει τη θέση του τους ζητήσει να του βάλουν ένα ποτήρι νερό, τον αγνοούν. Αν τους ζητήσει μια χείρα βοηθείας, τον αγνοούν. Αν θελήσει να κάνει μια εγκάρδια κουβέντα μαζί τους, του λένε: «Είσαι άξιος; Έχεις τα προσόντα να μιλάς μαζί μου; Ποιος νομίζεις ότι είσαι;» Πόσο φαύλη είναι η διάθεσή τους! Είναι έγκλημα να μην έχει κάποιος θέση; Αλλάζει κάποιος μόλις απομακρυνθεί από το επίσημο πόστο του; Δεν παραμένει ο ίδιος άνθρωπος; Γιατί δεν είναι πια άξιος να μιλάει με τέτοιους ανθρώπους; Γιατί δεν μπορούν τέτοιοι άνθρωποι να του δώσουν μια χείρα βοηθείας; Ακόμη κι αν αντιμετώπιζε δυσκολία ένα ζώο και χρειαζόταν τη βοήθεια κάποιου ανθρώπου, οι άνθρωποι, από αίσθημα συνείδησης, θα έπρεπε και πάλι να το βοηθήσουν, να το φροντίσουν στοργικά και να το περιποιηθούν· δεν θα ’πρεπε, λοιπόν, να κάνουν ακόμη περισσότερα για έναν άνθρωπο; Αυτοί, ωστόσο, δεν διαθέτουν ούτε καν αυτό το ίχνος ανθρώπινης καλοσύνης. Πέρα από αυτές τις εκδηλώσεις, κάποιοι άνθρωποι πάνε ένα βήμα παραπέρα. Σκέφτονται μέσα τους: «Παλιά, ήμουν καλός μαζί σου επειδή είχες θέση. Τώρα που την έχασες, περιμένεις και πάλι να σε σέβομαι και να σε αφήσω να περισώσεις την υπόληψή σου, να μη σε φέρνω σε δύσκολη θέση όταν μιλάμε και να υπακούω στις εντολές σου όπως παλιά; Με τίποτα! Να λες κι ευχαριστώ που δεν σε πατάω κάτω!» Τι είδους πλάσματα είναι ακριβώς; Όταν κάποιος αντιμετωπίζει δυσκολίες, όχι μόνο τον αγνοούν, αλλά τον πατάνε, μάλιστα, κάτω πίσω από την πλάτη του, ψάχνοντας ευκαιρίες να τον εκφοβίσουν και να τον καταπιέσουν. Τι είδους άνθρωποι είναι; (Είναι κακοί άνθρωποι.) Έτσι αναδύεται το αληθινό τους πρόσωπο ως κακοί άνθρωποι, σωστά; Απέναντι σε ανθρώπους που έχουν θέση, συμπεριφέρονται σαν υποτακτικά τσιράκια, φροντίζουν σχολαστικά να είναι σε όλα σωστοί και τους υποδέχονται με χαμόγελο. Είναι πολύ καλοί στο να συμφωνούν δουλικά με τους άλλους. Αν κάποιος αξιωματούχος πει πως οι πατάτες μπορούν να καλλιεργηθούν στο φεγγάρι, εκείνοι θα πεταχτούν και θα πουν: «Οι πατάτες που έχουν καλλιεργηθεί στο φεγγάρι είναι πεντανόστιμες!» Όταν, όμως, χάσει τη θέση του εκείνος ο αξιωματούχος, αλλάζουν τελείως στάση. Ό,τι κι αν πει πλέον ο πρώην αξιωματούχος, εκείνοι δεν θα το ακούσουν, ακόμη κι αν είναι σωστό. Ακόμη κι αν ο πρώην αξιωματούχος έχει αληθινή κατανόηση, αγνοούν αυτά που λέει, αρνούνται να τα αποδεχτούν και τον βρίσκουν απλώς αντιπαθητικό. Μέσα τους σκέφτονται: «Δεν έχεις θέση, οπότε δεν μετράει τίποτε απ’ όσα λες. Ακόμη κι αν αυτό που λες είναι σωστό, τι νόημα έχει; Ακόμη κι αν έχεις την αλήθεια-πραγματικότητα, και πάλι δεν σε συμπαθώ. Μου αρέσει απλώς να ποδοπατώ όσους δεν έχουν θέση· αν δεν το κάνω, πάει χαμένη η ευκαιρία!» Τι είδους πλάσματα είναι; Αν δεν έχεις θέση, σε αντιπαθούν. Όσο καλός κι αν είσαι μαζί τους, είναι ανώφελο. Ακόμη κι αν τους φέρεσαι επί ίσοις όροις και τους αντιμετωπίζεις σύμφωνα με τις αρχές, αυτό δεν μπορεί να αλλάξει τη στάση τους απέναντί σου. Έχουν ανθρώπινη φύση τέτοιοι άνθρωποι; (Όχι.) Ποια είναι η εκδήλωση της έλλειψης ανθρώπινης φύσης τους; Δεν είναι η φαυλότητα; (Ναι.) Η διάθεση των ανθρώπων που λατρεύουν να κερδίζουν με κολακείες την εύνοια όσων έχουν δύναμη είναι εξαιρετικά φαύλη· τέτοιους ανθρώπους τούς βρίσκω πολύ απλά αηδιαστικούς. Αυτοί οι άνθρωποι, όταν έχεις θέση, βλέπουν όλα τα ψεγάδια και όλες τις ατέλειές σου ως αρετές και δυνατά σημεία. Όταν, όμως, δεν έχεις θέση, βλέπουν όλα τα δυνατά σημεία σου και όλες τις αρετές σου ως ψεγάδια και ατέλειες. Δεν μετράει τίποτε απ’ όσα λες και βρίσκουν δυσάρεστα τα πάντα πάνω σου. Θέλουν μονίμως να σε τραμπουκίσουν, να σε ποδοπατήσουν και να σε καταπιέσουν. Έχουν φαύλη διάθεση, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Τραμπουκίζουν όπως θέλουν όσους δεν έχουν θέση. Θεωρούν πως είναι αμαρτία να μην τραμπουκίσουν τους πράους ανθρώπους. Ακόμη κι αν δεν τους προκαλέσεις, θα ψάξουν να σου βρουν κάποιο ελάττωμα, θα σε τραμπουκίσουν και θα σε ποδοπατήσουν, ενώ θα σε κοιτάζουν αφ’ υψηλού με τρομερή καταφρόνηση. Είναι θαρρείς και το να μην έχεις θέση είναι αμαρτία, σε καθιστά ανάξιο να ζεις ή να βρίσκεσαι στην παρουσία τους· αν δεν έχεις θέση, είναι λες και πήγαινες γυρεύοντας και σου αξίζει η κακοτυχία. Τι είδους πλάσματα είναι; Θα πρέπει να επιτρέπεται σε τέτοιους ανθρώπους να παραμένουν στην εκκλησία; (Όχι.) Μπορούν να επιλεχθούν ως επικεφαλής οι άνθρωποι που λατρεύουν ιδιαίτερα να κερδίζουν με κολακείες την εύνοια όσων έχουν δύναμη; (Όχι.) Γιατί όχι; Αυτός είναι πολύ απλά ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρονται σε ανθρώπους που έχουν θέση· αν αποκτούσαν θέση οι ίδιοι, δεν θα γίνονταν αυταρχικοί; Δεν θα θεωρούσαν πως οι ίδιοι είναι ανώτεροι όλων; Αυτό θα ήταν καταστροφικό! Θα αψηφούσαν τις εργασιακές ρυθμίσεις του οίκου του Θεού, τα διοικητικά διατάγματα της εκκλησίας, καθώς και τις προτάσεις των αδελφών, ενώ θα καταπίεζαν, μάλιστα, όσους δεν έχουν θέση, ανεξάρτητα από το τι έλεγαν ή τι έκαναν. Θα κατέστρεφαν την εκκλησία. Τέτοιοι άνθρωποι έχουν εξαιρετικά ισχυρή επιθυμία για δύναμη και, από τη στιγμή που πάρουν αυτό που θέλουν, οι συνέπειες είναι αδιανόητες. Οι άνθρωποι που προσπαθούν με κολακείες να κερδίσουν την εύνοια όσων έχουν δύναμη είναι ιδιαίτερα φαύλοι και έχουν ιδιαίτερα ποταπό χαρακτήρα. Ποια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της διεφθαρμένης διάθεσής τους; (Η φαυλότητα.) Η μοχθηρία, η φαυλότητα και η αποστροφή για την αλήθεια. Το άκρως μοχθηρό στοιχείο τους είναι πως χρησιμοποιούν δύο τελείως διαφορετικά πρόσωπα για να αντιμετωπίσουν τον ίδιο άνθρωπο, αλλάζοντας πολύ γρήγορα. Δεν είναι μοχθηρό αυτό; (Ναι.) Ακόμη κι αν δεν τους προκαλέσουν οι άνθρωποι που δεν έχουν θέση, εκείνοι θα πάρουν την πρωτοβουλία να τους επιτεθούν, να τους τραμπουκίσουν και να τους ποδοπατήσουν. Δεν είναι φαύλο αυτό; (Ναι.) Είτε ο άλλος άνθρωπος έχει θέση είτε όχι, εκείνοι δεν μπορούν να ενεργήσουν σύμφωνα με τις αρχές ούτε να του φερθούν δίκαια. Όταν τους λες: «Στον οίκο του Θεού, τη δύναμη την έχει η αλήθεια, και οι άνθρωποι τυγχάνουν δίκαιης μεταχείρισης» το αποδέχονται; (Όχι.) Απ’ το ένα αυτί μπαίνει και απ’ το άλλο βγαίνει, και σκέφτονται: «Ποια δικαιοσύνη; Οι άνθρωποι είναι πολύ απλά ανώτεροι ή κατώτεροι, ευγενείς ή ταπεινοί. Όσοι έχουν θέση είναι ευγενείς· όσοι δεν έχουν θέση είναι άχρηστα σκουπίδια!» Μ’ αυτήν τη λογική και την αρχή βλέπουν και αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους. Δεν αποδέχονται τις αλήθεια-αρχές, αλλά και πάλι εκφέρουν τη διεστραμμένη συλλογιστική τους. Δεν αποστρέφονται την αλήθεια; (Ναι.) Προσεγγίζουν τη θέση και τη δύναμη χρησιμοποιώντας τη δική τους λογική, τις δικές τους αρχές και τις δικές τους οπτικές για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις, και χρησιμοποιούν τις δικές τους αρχές και μεθόδους για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις για να χειριστούν αυτά τα ζητήματα, αντί για τις απαιτήσεις και τις αρχές του οίκου του Θεού για τον τρόπο αντιμετώπισης των ανθρώπων. Αυτό δεν είναι μη αποδοχή της αλήθειας και ανοιχτή εναντίωση σε αυτήν; Μέσα τους, σκέφτονται: «Αν έχεις θέση, είσαι το αφεντικό μες στην καρδιά μου». Ο Θεός και η αλήθεια δεν έχουν θέση μες στην καρδιά τους. Τι είδους διάθεση είναι αυτή; Άραγε το γεγονός πως είναι τόσο δεσποτικοί, καθώς και πεισματάρηδες σε βαθμό ανοησίας, δεν σημαίνει ότι δεν αποδέχονται την αλήθεια; Δεν σημαίνει ότι αποστρέφονται την αλήθεια; (Ναι.) Τέτοια ακριβώς είναι η διάθεσή τους. Σε ό,τι αφορά αποκλειστικά την ανθρώπινη φύση τους, τέτοιοι άνθρωποι έχουν ποταπό χαρακτήρα, είναι τελείως αηδιαστικοί και δεν αξίζει να έχετε σχέσεις μαζί τους. Σε ό,τι αφορά, όμως, τη διάθεσή τους, το θέμα δεν είναι μόνο το αν αξίζει να έχετε σχέσεις μαζί τους. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν φαύλες, μοχθηρές διαθέσεις και δεν είναι στόχοι σωτηρίας. Όλοι τους θα τιμωρηθούν και θα πεθάνουν· οι πράξεις τους ισοδυναμούν με θανάσιμο αδίκημα. Αυτοί οι άνθρωποι κερδίζουν στα τυφλά με κολακείες την εύνοια όσων έχουν δύναμη και φέρονται με δουλοπρέπεια σαν σκυλάκια, πράγμα αηδιαστικό. Ως επικεφαλής εκκλησίας, τέτοιοι άνθρωποι είναι επικίνδυνοι. Αν επιλέξετε τέτοιους ανθρώπους ως επικεφαλής εκκλησίας, θα σας βρει συμφορά. Κάποιοι περιφερειακοί επικεφαλής, επειδή είναι ανόητοι και αδυνατούν να δουν καθαρά τους άλλους, ορίζουν, μάλιστα, αυτού του είδους τους ανθρώπους ως υποψηφίους για επικεφαλής εκκλησίας, με αποτέλεσμα να εξαπατώνται οι αδελφοί και οι αδελφές στην εκκλησία. Οι άνθρωποι αυτού του είδους, οι οποίοι είναι καλοί στο να γλείφουν τους άλλους και να κερδίζουν με κολακείες την εύνοια όσων έχουν δύναμη, και οι οποίοι εξωτερικά φαίνεται να έχουν μεγάλο ζήλο και υπακούν την κάθε λέξη των επικεφαλής, επιλέγονται εύκολα ως υποψήφιοι. Κι αυτό επειδή κάποιοι επικεφαλής και εργάτες συμπαθούν αυτούς που τους γλείφουν και είναι δουλοπρεπείς, και δεν μπορούν να δουν καθαρά τις συνέπειες που θα προκαλέσει ένας τέτοιου είδους υποκριτής στην εκκλησία μόλις γίνει επικεφαλής. Συχνά, μόλις επιλεχθούν τέτοιοι άνθρωποι και αποκτήσουν θέση, εμφανίζεται αμέσως η κακόβουλη πλευρά τους και αρχίζουν να αναστατώνουν την εκκλησία. Οι επικεφαλής που τους επέλεξαν το μετανιώνουν όταν βλέπουν πως οι άνθρωποι που διάλεξαν είναι κακοί, αλλά δεν μπορούν να αποκαταστήσουν τις συνέπειες που έχουν προκαλέσει οι πράξεις τους στην εκκλησία. Αυτή η συνέπεια είναι εξ ολοκλήρου απόρροια των διεφθαρμένων διαθέσεων που έχουν οι επικεφαλής και οι εργάτες, καθώς και του ότι ενεργούν χωρίς αρχές. Όσοι λατρεύουν τη θέση και τη δύναμη δεν είναι άνθρωποι που αγαπούν την αλήθεια. Προσπαθούν να κερδίσουν με κολακείες την εύνοια οποιουδήποτε έχει θέση και χαμογελούν δουλικά όποτε βλέπουν επικεφαλής και εργάτες. Κάποιοι επικεφαλής δεν μπορούν να αντισταθούν σ’ αυτόν τον πειρασμό· πετάνε από τη χαρά τους όταν βλέπουν ανθρώπους με δουλικά χαμόγελα και θέλουν να τους δώσουν προαγωγή για να επιδείξουν τη δική τους ικανότητα. Στην πραγματικότητα, όταν αυτοί οι άνθρωποι φέρονται με δουλοπρέπεια απέναντί τους και τους χαμογελούν δουλικά, έχουν καταχθόνια κίνητρα· αυτοί οι επικεφαλής, όμως, τους θεωρούν πραγματικά καλούς. Μόλις γίνουν επικεφαλής αυτοί οι άνθρωποι, δεν υποτάσσονται σε κανέναν, ενώ αγνοούν ακόμη και τους ίδιους τους επικεφαλής που τους έδωσαν προαγωγή. Τότε μόνο συνειδητοποιούν οι επικεφαλής πως αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι καλοί και πως έδωσαν προαγωγή σε λάθος ανθρώπους. Τι θα πρέπει να γίνει σε μια τέτοια περίπτωση; Δεν θα πρέπει να διορθωθεί η κατάσταση; (Ναι.) Πώς θα πρέπει να διορθωθεί; (Αυτοί οι άνθρωποι θα πρέπει να εκτεθούν αμέσως, κι έπειτα να απαλλαχθούν από τα καθήκοντά τους.) Αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν αληθινό έργο· είναι απλώς μπερδεμένοι άνθρωποι που ξέρουν μόνο πώς να γλείφουν όσους έχουν δύναμη και να κερδίζουν με κολακείες την εύνοιά τους. Οι επικεφαλής θα πρέπει να τους απαλλάξουν αμέσως από τα καθήκοντά τους και να μετανιώσουν που εκείνη την περίοδο ήταν τυφλοί και στα μάτια και στην καρδιά και ανίκανοι να διακρίνουν τους ανθρώπους, με αποτέλεσμα να επιλέξουν τα λάθος άτομα. Έχουν ακόμα τον χρόνο να διορθώσουν αμέσως την κατάσταση. Μπορείτε πλέον να δείτε καθαρά τέτοιους ανθρώπους που κερδίζουν με κολακείες την εύνοια όσων έχουν δύναμη; (Ναι.) Τέτοιοι άνθρωποι δεν είναι καλοί.

Να έχει κανείς εξαιρετική μνήμη

Στη συνέχεια, ας μιλήσουμε για τις εκδηλώσεις που αφορούν τις έμφυτες συνθήκες. Όταν έχει κανείς εξαιρετική μνήμη, σε ποια πτυχή εμπίπτει αυτή η εκδήλωση; (Στις έμφυτες συνθήκες.) Σε ποια πτυχή θα πρέπει να εμπίπτει το να έχει κανείς πολύ καλή μνήμη, να θυμάται πράγματα με ακρίβεια, να απομνημονεύει άρθρα, χωρία των λόγων του Θεού, ύμνους ή μια εργασιακή ρύθμιση πολύ καθαρά και με μεγάλη ακρίβεια; (Στο καλό επίπεδο —μια έμφυτη συνθήκη.) Πρόκειται για μια έμφυτη συνθήκη. Όσο για τη συγκεκριμένη πτυχή των έμφυτων συνθηκών στην οποία ανήκει, δεν νομίζω πως πρόκειται για το επίπεδο. Αν κάποιος έχει απλώς καλή μνήμη, μπορεί να θυμάται πράγματα, θυμάται πολλά, τα θυμάται με ακρίβεια και τα συγκρατεί καλά στη μνήμη του, τότε αυτό εμπίπτει το πολύ πολύ στην κατηγορία των έμφυτων προτερημάτων, ταλέντων και ικανοτήτων. Όσο για το αν το επίπεδό του είναι καλό ή όχι, αυτό εξαρτάται από την ικανότητα αντίληψής του. Αν κάποιος έχει εξαιρετικά καλή μνήμη, αν μπορεί να απομνημονεύσει ένα απόσπασμα στίχων, μια ενότητα γνώσεων και δογμάτων ή μια επαγγελματική δεξιότητα πολύ καλά, πολύ γρήγορα και συγκρατώντας τα καλά, αλλά αυτά που απομνημονεύει είναι μόνο κάποια κανονιστικά και άκαμπτα πράγματα που δεν αφορούν τις αλήθεια-αρχές και δεν μπορούν να εφαρμοστούν ή να υλοποιηθούν στην πραγματική ζωή ή στο έργο —αν έχει απλώς καλή μνήμη— τότε αυτό αποτελεί μόνο ένα προτέρημα και μια ικανότητα εντός των έμφυτων συνθηκών του και δεν φτάνει σε σημείο να αφορά το επίπεδό του. Τι είναι το επίπεδο; Το συζητήσαμε νωρίτερα. (Η αποδοτικότητα και η αποτελεσματικότητα στα πράγματα που κάνει κάποιος.) Αν έχεις καλή μνήμη, καθώς και καλό επίπεδο, τι είδους εκδηλώσεις και χαρακτηριστικά θα πρέπει να έχεις; Σε ό,τι αφορά τα πράγματα που ακούς, με βάση το γεγονός ότι μπορείς να τα θυμάσαι με ακρίβεια, μπορείς επίσης να κατανοήσεις τα βασικά σημεία, να βρεις τις αρχές, να βρεις ένα μονοπάτι άσκησης και ένα σχέδιο προς υλοποίηση, κι έπειτα μπορείς να εφαρμόσεις πραγματικά αυτά τα πράγματα στην αληθινή ζωή και στο έργο, ενεργώντας αποδοτικά και αποτελεσματικά. Σημαίνει πως τα λόγια του Θεού και οι αλήθεια-αρχές που έχεις απομνημονεύσει δεν μένουν σε θεωρητικό επίπεδο, αλλά υλοποιούνται στην εκτέλεση του καθήκοντός σου και γίνονται η αλήθεια-πραγματικότητά σου, παράγοντας αποτελέσματα στο έργο που είναι ορατά στους άλλους και βελτιώνοντας την αποδοτικότητα του έργου. Αυτό πάει να πει ότι δεν έχεις μόνο καλή μνήμη, αλλά έχεις και καλό επίπεδο. Δεν ισχύει πως το να έχει κανείς καλή μνήμη ισοδυναμεί με το να έχει καλό επίπεδο. Αντ’ αυτού, έχεις καλό επίπεδο μόνο αν έχεις ικανότητα κατανόησης, αν μπορείς να αναζητάς την αλήθεια και να βρίσκεις τις αρχές της άσκησής της όταν σου συμβαίνει κάτι, και αν υλοποιείς το έργο χωρίς αποκλίσεις, αλλά και γρήγορα, αποτελεσματικά και με ακρίβεια. Το καλό επίπεδο δεν έχει να κάνει με το να κατανοείς κάποια δόγματα και να μπορείς στη συνέχεια να ξεστομίσεις πολλά απ’ αυτά. Αντ’ αυτού, έχει να κάνει με το να καταλαβαίνεις και να αφομοιώνεις κάποιες αλήθεια-αρχές, κι έπειτα να μπορείς να τις εφαρμόζεις με ευελιξία στο έργο και το καθήκον σου, κάνοντάς τες μέρος της αληθινής σου ζωής και μετατρέποντάς τες από θεωρία σε πραγματικότητα, πράγμα που επιτρέπει στις αλήθεια-αρχές να έχουν επίδραση και να αποφέρουν αποτελέσματα στους ανθρώπους, προσφέροντάς τους οφέλη και πλεονεκτήματα. Αυτό σημαίνει να έχει κανείς επίπεδο. Αν κολλήσεις στο σημείο όπου καταλαβαίνεις λόγια και δόγματα, αλλά δεν μπορείς να υλοποιήσεις το έργο ούτε μπορείς να βρεις τις αρχές ή τα μέσα —αν, με άλλα λόγια, αυτή η πτυχή της αλήθεια-αρχής παραμένει πάντα μια θεωρία για σένα, και δεν έχεις κανέναν τρόπο, καμία μέθοδο και κανένα μονοπάτι για να τη μετατρέψεις σε πραγματικότητα— αυτό σημαίνει ότι δεν έχεις επίπεδο ή ότι έχεις χαμηλό επίπεδο. Όσο καλή κι αν είναι η μνήμη σου, ακόμη κι αν υπερτερεί της μνήμης των συνηθισμένων ανθρώπων σε σημείο να αποτελεί μια σχεδόν εξαιρετική ικανότητα, αυτό δεν σημαίνει ότι έχεις καλό επίπεδο. Σε τι αναφέρεται το καλό επίπεδο; Πώς αξιολογείται το επίπεδο; (Κρίνεται με βάση το αν ένας άνθρωπος μπορεί να κατανοήσει τις αρχές του έργου και να υλοποιήσει αυτές τις αρχές σωστά για να πετύχει αποτελέσματα.) Κρίνεται με βάση την αποδοτικότητα και την αποτελεσματικότητα, σωστά; (Ναι.) Κάποιοι άνθρωποι μπορούν να θυμούνται εργασιακές ρυθμίσεις γρήγορα και με ακρίβεια, ενώ μπορούν να τις κατανοήσουν και σε θεωρητικό επίπεδο. Ωστόσο, όταν έρχεται η ώρα της υλοποίησης, αν κάποιος τους ρωτήσει: «Πώς θα πρέπει να γίνει αυτό το έργο; Έχεις ιδέες, σχέδια ή βήματα;» εκείνοι απαντούν: «Όχι, δεν ξέρω πώς να το κάνω». Αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν επίπεδο. Στην καλύτερη περίπτωση, πρόκειται για ένα προτέρημα σε κάποιον τομέα. Θυμάμαι πως όταν συναναστραφήκαμε για πρώτη φορά πάνω σ’ αυτό το θέμα, συζητήσαμε γι’ αυτό το ζήτημα. Μπορεί να το έχετε ξεχάσει, κι αυτήν τη φορά κατατάξατε ξανά την εξαιρετική μνήμη στην κατηγορία του επιπέδου. Το να παρερμηνεύετε μονίμως τα προτερήματα και τα ταλέντα ενός ανθρώπου, και να κατατάσσετε μονίμως ένα συγκεκριμένο προτέρημα ή ταλέντο στην κατηγορία του καλού επιπέδου είναι σοβαρότατο λάθος. Αν αυτό το θέμα λυθεί και κατανοήσετε τι πάει να πει προτέρημα, τι πάει να πει ταλέντο ή ικανότητα και τι πάει να πει αληθινό επίπεδο, αυτό θα σας ωφελήσει να διακρίνετε ανθρώπους, όπως και θα ωφελήσει την ανάπτυξή σας στη ζωή. Αν μη τι άλλο, μπορεί να σας βοηθήσει να χαλιναγωγήσετε λιγάκι την αλαζονική διάθεσή σας, έτσι ώστε να μην πιστεύετε πια εσφαλμένα πως έχετε εξαίρετο επίπεδο απλώς και μόνο επειδή είστε καλοί στον χορό ή το τραγούδι. Μπορείτε, λοιπόν, να συνεχίσετε να αξιολογείτε έτσι αυτό το ζήτημα; (Όχι.) Τι χρειάζεται, λοιπόν, να διαθέτουν πραγματικά οι άνθρωποι που είναι καλοί στο τραγούδι έτσι ώστε να έχουν καλό επίπεδο; (Πρέπει να έχουν ικανότητα κατανόησης, να ξέρουν ποιος τρόπος τραγουδιού συνάδει με τις αρχές, καθώς και να έχουν αντιληπτική ικανότητα.) Η αντιληπτική ικανότητα είναι καίριας σημασίας. Όπως βλέπεις, όλοι αυτοί οι άνθρωποι γνωρίζουν κάποια μουσική θεωρία, αλλά, όταν τραγουδάνε, τα αποτελέσματα διαφέρουν. Κάποιοι άνθρωποι μπορούν να βολιδοσκοπήσουν και να αναζητήσουν ένα μονοπάτι για να τραγουδούν. Ακούνε διάφορα τραγούδια, διαφορετικές μελωδίες και διαφορετικά στυλ τραγουδιού από διάφορους ανθρώπους, και έχουν τα αυτιά τους τεντωμένα για να ανακαλύψουν ποιες τεχνικές τραγουδιού είναι συγκινητικές και απολαυστικές. Μέσα απ’ αυτήν τη διαδικασία, βρίσκουν ένα συγκεκριμένο αίσθημα, κι έπειτα συνεχίζουν να εξερευνούν και να εκπαιδεύονται με βάση το αίσθημα αυτό. Μετά από λίγο καιρό, νιώθουν πως έχουν βελτιωθεί στο τραγούδι, και οι άλλοι τους ακούνε πρόθυμα να τραγουδούν. Σταδιακά, το συγκρίνουν αυτό με τις θεωρίες και επιβεβαιώνουν πως αυτό το μονοπάτι άσκησης είναι σωστό. Μπορούν να ανακαλύψουν το μονοπάτι άσκησης για να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο τραγουδούν και να διορθώσουν τις προηγούμενες εσφαλμένες μεθόδους που ακολουθούσαν όταν τραγουδούσαν. Μπορούν τότε να εφαρμόσουν και να υλοποιήσουν περαιτέρω στο τραγούδι τους τα καλά, σωστά, θετικά στοιχεία που έχουν καταλάβει. Μπορούν να αντιληφθούν ποιος τρόπος τραγουδιού είναι σωστός και ποιος είναι λανθασμένος, καθώς και ποιος τρόπος γεννά ένα καλό αίσθημα και ποιος γεννά ένα κακό. Αυτό σημαίνει ότι έχουν καλό επίπεδο. Αν έχουν μόνο θεωρητικές γνώσεις, αλλά δεν μπορούν να ενσωματώσουν τη θεωρία στο πραγματικό τους τραγούδι και η αντίληψή τους είναι στρεβλή, τότε δεν έχουν καλό επίπεδο. Κοιτάξτε κάποιους ανθρώπους που τραγουδούν: όταν οι άλλοι επισημαίνουν πως χρησιμοποιούν μια ψεύτικη φωνή, εκείνοι μπορούν να το αποδεχτούν και, μετά από ένα δύο χρόνια εκπαίδευσης, το διορθώνουν. Αν και δεν είναι ακόμα πολύ επιδέξιοι στο τραγούδι, ήδη τραγουδούν με τον αυθεντικό τους τόνο και την αυθεντική τους φωνή. Από την άλλη, κάποιοι άνθρωποι τραγουδούν με ψεύτικη φωνή, κι αυτό είναι ξεκάθαρο σε όλους όσοι τους ακούνε. Εκείνοι, όμως, εξακολουθούν να νομίζουν πως τραγουδούν με την αληθινή τους φωνή, τον αυθεντικό τους τόνο και την αυθεντική τους φωνή, και δεν μπορούν να διακρίνουν τη διαφορά. Αυτό δείχνει ότι δεν έχουν επίπεδο και αντιληπτική ικανότητα, ότι είναι ανίκανοι να αντιληφθούν τα πράγματα. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στο επίπεδο και ένα προτέρημα. Αν έχεις ταλέντο στο τραγούδι, αυτό είναι το προτέρημά σου· είναι μια έμφυτη συνθήκη. Ωστόσο, το αν μπορείς να τραγουδήσεις καλά και να αντιληφθείς την ουσία, τις αρχές και τα βασικά σ’ αυτόν τον τομέα, σ’ αυτό το επάγγελμα, είναι ζήτημα επιπέδου. Αν μπορείς να αντιληφθείς την ουσία, τα βασικά και τις αρχές, τότε μπορείς να γίνεις τραγουδιστής, κορυφαίος ερμηνευτής. Αν σου αρέσει πολύ να τραγουδάς, είναι κάτι που μαθαίνεις γρήγορα, και κατέχεις άριστα και με ακρίβεια τις μελωδίες, τον ρυθμό και τον τόνο, αυτό μπορεί να αποκληθεί μόνο έμφυτο προτέρημα και θεωρείται πως είσαι καλός στη συγκεκριμένη επαγγελματική δεξιότητα. Ωστόσο, εξαιτίας του πολύ μέτριου και περιορισμένου επιπέδου σου, θα παραμείνεις για πάντα απλώς καλός σ’ αυτό —θα παραμείνεις για πάντα εντός αυτών των ορίων. Δεν θα μπορείς να φτάσεις στο επίπεδο να κατέχεις άριστα τα βασικά ούτε θα μπορείς να γίνεις αληθινός τραγουδιστής, κορυφαίος ερμηνευτής. Αυτός είναι ο περιορισμός που επιβάλλεται από το επίπεδό σου. Οι άνθρωποι με καλό επίπεδο έχουν δυνατότητες και περιθώρια ανάπτυξης, ενώ όσοι έχουν μέτριο ή χαμηλό επίπεδο δεν έχουν ούτε δυνατότητες ούτε περιθώρια ανάπτυξης. Έτσι, σε όποιον τομέα κι αν έχεις προτερήματα, αν το επίπεδό σου είναι χαμηλό, είναι αναπόφευκτο πως θα περιορίζεσαι απ’ αυτό. Όσο ταλαντούχος κι αν είσαι σε έναν συγκεκριμένο τομέα, όσο κι αν σου αρέσει ή όσο μεγάλο κι αν είναι το ενδιαφέρον σου, δεν θα έχεις δυνατότητες ανάπτυξης εξαιτίας του χαμηλού σου επιπέδου, επειδή δεν μπορείς να ξεπεράσεις το επίπεδό σου. Καταλάβατε; (Ναι.) Τώρα που τα είπα αυτά, θα χάσετε την αυτοπεποίθησή σας να τραγουδάτε; Μιλάω απλώς για το συγκεκριμένο ζήτημα, χρησιμοποιώντας ένα από τα προτερήματά σας ως παράδειγμα για να συναναστραφώ πάνω στη διαφορά μεταξύ επιπέδου και προτερημάτων. Ωστόσο, ο οίκος του Θεού δεν απαιτεί να γίνετε αληθινά σπουδαίοι τραγουδιστές, να τραγουδάτε με έναν συγκεκριμένο υψηλό βαθμό ακρίβειας, να τραγουδάτε με ένα ιδιαίτερο στυλ που έχετε αναπτύξει ή να γίνετε πολύ πετυχημένοι τραγουδιστές. Δεν απαιτούνται τέτοια πράγματα. Αν αξιοποιήσετε καλά το επίπεδο και τα προτερήματα που έχετε τώρα, αυτό είναι μια χαρά. Εφόσον υπάρχει έκφραση αληθινών αισθημάτων και ειλικρίνεια, αυτό αρκεί. Λοιπόν, μην αποθαρρυνθείτε και μην τα παρατήσετε απλώς επειδή είπα πως κάποιοι από εσάς έχετε χαμηλό επίπεδο ή πολύ μέτριο επίπεδο με λίγα περιθώρια ανάπτυξης. Αυτό δεν είναι απαραίτητο. Θα αποθαρρυνθείτε; (Όχι.) Πρέπει να δείτε σωστά αυτό το ζήτημα. Αν δεν χρησιμοποιούσα τις δικές σας περιπτώσεις ως παραδείγματα, μπορεί να μην το πιάνατε, μπορεί να μην είχατε εμπεριστατωμένη κατανόηση και, ό,τι κι αν έλεγα, δεν θα το λαμβάνατε σοβαρά υπόψη. Για να σας βοηθήσω να καταλάβετε απόλυτα, έπρεπε να σας δώσω μερικά παραδείγματα για να αποκτήσετε όλοι μια καλύτερη κατανόηση. Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα καταλάβετε με μεγαλύτερη ακρίβεια και τη διαφορά μεταξύ επιπέδου και προτερημάτων. Σας πειράζει αυτός ο τρόπος συναναστροφής; (Όχι, δεν μας πειράζει.) Είναι καλό που δεν σας πειράζει. Να βλέπετε σωστά αυτό το θέμα. Να εξασκείστε όπως πρέπει. Το να αφιερώνεσαι ολόκαρδα σ’ αυτό και να εξασκείσαι προς έναν καλό στόχο και μια καλή κατεύθυνση θα είναι πάντα καλύτερο από το να μη σημειώνεις πρόοδο ή να μένεις κολλημένος στους παλιούς σου τρόπους. Αν και το επίπεδό σου είναι περιορισμένο ή χαμηλό, πρέπει και πάλι να καταβάλεις προσπάθεια να ασκηθείς και να πασχίσεις να καταφέρεις όσο περισσότερα μπορείς εντός του εύρους του περιορισμένου επιπέδου σου. Πρέπει να αφιερώνουμε όλη την καρδιά και όλες τις προσπάθειές μας, κάνοντας αυτό το καθήκον και επιτελώντας αυτό το έργο με μια στάση ευθύνης και αφοσίωσης. Αυτή είναι η αρχή άσκησης που θα πρέπει να ακολουθείς. Δεν πρέπει να γίνεις αρνητικός ή να τα παρατήσεις απλώς και μόνο επειδή το προτέρημά σου δεν έχει δυνατότητα ανάπτυξης και επειδή δεν θα μπορέσεις να βρεθείς στο προσκήνιο στο μέλλον. Αυτό δεν είναι αποδεκτό και σίγουρα δεν είναι η αλήθεια-αρχή που θα πρέπει να ακολουθήσεις κατά την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος. Καταλάβατε; (Ναι.)

Σε καθέναν απ’ αυτούς τους τρεις τομείς —τις έμφυτες συνθήκες, την ανθρώπινη φύση και τις διεφθαρμένες διαθέσεις— υπάρχουν πολλές συγκεκριμένες λεπτομέρειες που πρέπει να γίνουν κατανοητές. Είναι απαραίτητο να συναναστρεφόμαστε πάνω σ’ αυτά τα ζητήματα; (Ναι.) Είναι πολλές οι πτυχές που οι άνθρωποι κατανοούν μόνο επιφανειακά και δεν μπορούν να εξηγήσουν καθαρά. Μπορεί, όταν έχουν κάποια προτερήματα, να νομίζουν έπειτα πως έχουν ευγενή χαρακτήρα, πως είναι αξιότιμοι και απαλλαγμένοι από διεφθαρμένες διαθέσεις, πως έχουν καλή ανθρώπινη φύση και υψηλό επίπεδο. Όλα αυτά απορρέουν από την ανικανότητα των ανθρώπων να διακρίνουν καθαρά αυτά τα διάφορα προβλήματα. Όσο περισσότερες λεπτομέρειες περιλαμβάνουν αυτά τα προβλήματα, τόσο περισσότερη συναναστροφή απαιτούν· το θέμα δεν μπορεί να καλυφθεί σε μία ή δύο συναντήσεις, αλλά απαιτεί πολλές συναναστροφές. Εντάξει, θα σταματήσουμε σ’ αυτό το σημείο τη συναναστροφή μας για σήμερα. Αντίο!

14 Οκτωβρίου 2023