Παράδειγμα 9: Να μη νοιάζεται κανείς για την υγιεινή

Κάποιοι άνθρωποι, επειδή γεννήθηκαν σε υποανάπτυκτες χώρες ή περιβάλλοντα, ή σε οικογένειες με κακές συνθήκες, δεν είναι τόσο ιδιότροποι με κάποια πράγματα στη ζωή τους. Μπορεί να μην είναι σχολαστικοί με την υγιεινή των τροφίμων, μπορεί να φοράνε τα ίδια ρούχα για πολύ καιρό χωρίς να τα πλύνουν και, ακόμη κι αν τα ρούχα τους μυρίζουν ιδρώτα, μπορεί να μην το παρατηρήσουν καν. Τι είδους εκδήλωση είναι αυτή; (Είναι μια εκδήλωση των συνηθειών του τρόπου ζωής κάποιου.) Είναι ένα ζήτημα συνηθειών του τρόπου ζωής· δείχνει πως κάποιος δεν δίνει μεγάλη σημασία στην υγιεινή. Κάποιοι άνθρωποι χρησιμοποιούν την ίδια πετσέτα για να πλένουν το πρόσωπό τους και τα πόδια τους, κι έπειτα τη χρησιμοποιούν για να σκουπίζουν τον ιδρώτα όταν βγαίνουν έξω να εργαστούν κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μερικές φορές, αν δουν κάποιον που έχει τραυματιστεί, χρησιμοποιούν την ίδια πετσέτα ακόμα και για να καλύψουν την πληγή του. Δεν ενδιαφέρονται καθόλου για την υγιεινή. Τι πρόβλημα είναι αυτό; Αυτό συνδέεται κάπως με τις συνθήκες της οικογένειας στην οποία γεννήθηκαν. Κάποιοι άνθρωποι προέρχονται από οικογένειες με καλές συνθήκες διαβίωσης, όπου το κάθε μέλος της οικογένειας έχει πολλές διαφορετικές πετσέτες και πετσέτες μπάνιου, με σαφή διαχωρισμό ανάμεσα σε εκείνες που χρησιμοποιούνται για το πρόσωπο και σε εκείνες που χρησιμοποιούνται για τα πόδια. Κάνουν μπάνιο και πλένουν το πρόσωπό τους κάθε μέρα, ενώ οι πετσέτες και οι πετσέτες μπάνιου πλένονται επίσης καθημερινά· φαίνεται, λοιπόν, ότι είναι ιδιαίτερα σχολαστικοί. Πώς διαμορφώνονται αυτές οι συνήθειες; Απορρέουν από το γεγονός ότι η οικογένεια διαθέτει μια ορισμένη οικονομική βάση και οικονομικές συνθήκες που οδήγησαν σε αυτές τις εξευγενισμένες συνήθειες του τρόπου ζωής. Ένας άνθρωπος φαίνεται έτσι πολύ προσεκτικός με την υγιεινή και ευπρεπής. Επιφανειακά, φαίνεται ότι είναι πολύ σχολαστικός, αλλά, στην πραγματικότητα, πίσω από όλα αυτά κρύβονται οι έμφυτες συνθήκες που οδήγησαν σε αυτό. Γιατί, λοιπόν, κάποιοι άνθρωποι δεν είναι προσεκτικοί με αυτά τα πράγματα; Κάποιοι άνθρωποι από τη φύση τους δεν έχουν την τάση να δίνουν μεγάλη σημασία σε τέτοια ζητήματα και, ακόμη κι αν έχουν τα μέσα, δεν δίνουν μεγάλη σημασία σε αυτά τα πράγματα· αυτό δεν είναι σημαντικό πρόβλημα. Για άλλους, οφείλεται στις συνθήκες και στο περιβάλλον της οικογένειάς τους. Σε μια οικογένεια επτά ή οκτώ ατόμων, μπορεί να χρησιμοποιούν όλοι με τη σειρά την ίδια πετσέτα για να πλένουν το πρόσωπο και τα πόδια τους. Μάλιστα, κάποιοι άνθρωποι μπορεί να πηγαίνουν για ύπνο χωρίς να πλύνουν τα πόδια τους και, παρόλα αυτά, να κοιμούνται καλά. Αυτό δεν επηρεάζει την καθημερινή τους ζωή ή τη διαγωγή τους. Εκείνοι που είναι σχολαστικοί μπορεί να πουν: «Όμως, τα πόδια σου έχουν μικρόβια· είναι πολύ βρόμικα!» Άλλοι μπορεί να απαντήσουν σ’ αυτό: «Τα πόδια δεν είναι βρόμικα· είναι καλυμμένα όλη μέρα και δεν έρχονται σε επαφή με τον έξω κόσμο, οπότε δεν έχουν μικρόβια, απλώς έχουν λίγο ιδρώτα. Οι άνθρωποι νομίζουν ότι ο ιδρώτας των ποδιών είναι βρόμικος, αλλά στην πραγματικότητα δεν ισχύει αυτό. Σε κάποια μέρη, τα πόδια χρησιμοποιούνται ακόμη και για την παρασκευή τροφίμων. Ποιος ξέρει· μπορεί τα τρόφιμα που αγοράζεις στην αγορά να έχουν φτιαχτεί από ζύμη που έπλασαν άνθρωποι με τα πόδια τους. Δεν το βλέπεις αυτό, αλλά τα τρως· κι ωστόσο εξακολουθείς να πιστεύεις ότι είσαι πολύ σχολαστικός!» Είτε κάποιος είναι ιδιότροπος είτε όχι, όλα αυτά είναι συνήθειες του τρόπου ζωής ή τρόποι διαβίωσης που έχουν διαμορφωθεί από έμφυτες συνθήκες. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με τον τρόπο με τον οποίο φέρεται. Τι είδους εκδηλώσεις σχετίζονται, λοιπόν, με τη διαγωγή ενός ανθρώπου; Για παράδειγμα, όλοι οι άνθρωποι, όταν έρχονται αντιμέτωποι με μια επικίνδυνη περίσταση, όταν τους κυνηγάει ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας, αγχώνονται και φοβούνται, και θα έχουν κάποιες ενστικτώδεις αντιδράσεις. Ωστόσο, κάποιοι άνθρωποι μπορεί να πουν: «Όσο αγχωμένοι και φοβισμένοι κι αν είμαστε όλοι μας αυτήν τη στιγμή, πρέπει να ηρεμήσουμε και ν’ αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα αυτής της περίστασης. Πρέπει πρώτα να καλύψουμε τους επικεφαλής και τους εργάτες, καθώς και τους αδελφούς και τις αδελφές από άλλες περιοχές, ώστε να μπορέσουν να φύγουν γρήγορα». Όμως, άλλοι μπορεί να σκεφτούν διαφορετικά: «Να καλύψουμε εκείνους; Και τι θα γίνει μ’ εμένα; Τι θα συμβεί αν στο τέλος δεν μπορέσω να ξεφύγω; Πρέπει να τρέξω πρώτος! Όποιος τρέξει πρώτος δεν θα πιαστεί, δεν θα φυλακιστεί ούτε θα βασανιστεί». Βλέπεις, παρόλο που όλοι οι άνθρωποι, όταν αντιμετωπίζουν κάποιον κίνδυνο, έχουν την ίδια ενστικτώδη αντίδραση του φόβου, κάποιοι δίνουν προτεραιότητα στην προστασία των άλλων και βάζουν σε δεύτερη μοίρα την ασφάλεια της δικής τους ζωής· αυτοί οι άνθρωποι δείχνουν αγάπη και καλοσύνη. Ωστόσο, άλλοι σκέφτονται πρώτα τον εαυτό τους και το βάζουν στα πόδια χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους άλλους· αυτό είναι εγωισμός. Στην πραγματικότητα, από την πλευρά της συνείδησης της ανθρώπινης φύσης τους, άραγε οι άνθρωποι της δεύτερης ομάδας γνωρίζουν ότι πρέπει να προστατεύσουν πρώτα τους επικεφαλής και τους εργάτες, καθώς και τους αδελφούς και τις αδελφές από άλλες περιοχές; Το αντιλαμβάνονται αυτό ως σκεπτικό; (Ναι.) Παρόλο που όλοι οι άνθρωποι κατανοούν εξίσου αυτό το σκεπτικό και έχουν ενστικτώδεις αντιδράσεις, διαφέρουν ως προς τις εκδηλώσεις τους. Αυτό αντικατοπτρίζει τις διαφορές στην ανθρώπινη φύση μεταξύ των ανθρώπων. Κάποιοι άνθρωποι είναι εγωιστές και ευτελείς, σκέφτονται μόνο τον εαυτό τους και αγνοούν τους άλλους, ενώ άλλοι είναι καλόκαρδοι, μπορούν να είναι ανιδιοτελείς και να σκέφτονται τους άλλους, να θέτουν ως προτεραιότητα την προστασία των άλλων και να μην ενεργούν εγωιστικά. Δεν αντικατοπτρίζει αυτό διαφορετικά είδη ανθρώπινης φύσης; (Ναι.) Αυτό κάνει ξεκάθαρο τον διαχωρισμό. Επομένως, από αυτά τα είδη ανθρώπων, που έχουν δύο διαφορετικά είδη ανθρώπινης φύσης, ποιοι άνθρωποι είναι σε θέση ν’ αποδεχθούν την αλήθεια και να αποβάλουν τη διεφθαρμένη διάθεσή τους; (Οι άνθρωποι που έχουν καλή ανθρώπινη φύση είναι σε θέση ν’ αποδεχθούν την αλήθεια και ν’ αποβάλουν εύκολα τη διεφθαρμένη διάθεσή τους.) Και τι γίνεται με τους ανθρώπους που είναι εγωιστές; (Δεν είναι εύκολο γι’ αυτούς να κάνουν πράξη την αλήθεια· ακόμη κι αν την κατανοούν, δεν μπορούν να την κάνουν πράξη, οπότε δυσκολεύονται ν’ αποβάλουν τη διεφθαρμένη διάθεσή τους.) Ακριβώς. Επομένως, ενώ όλοι οι άνθρωποι μπορεί ν’ αποκαλύψουν μια διεφθαρμένη διάθεση, εφόσον έχουν διαφορετική ανθρώπινη φύση, τότε, ομοίως, θα διαφέρουν και ως προς το κατά πόσο μπορούν ν’ αποβάλουν τη διεφθαρμένη διάθεσή τους. Εφόσον οι άνθρωποι έχουν διαφορετικά είδη ανθρώπινης φύσης, αντιδρούν στην ίδια περίσταση με διαφορετικές στάσεις και προσεγγίσεις. Αυτό καθορίζει το κατά πόσο ένας άνθρωπος μπορεί τελικά ν’ αποδεχθεί την αλήθεια και τα θετικά πράγματα, το κατά πόσο μπορεί να βαδίσει στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας και το κατά πόσο μπορεί ν’ αποβάλει τη διεφθαρμένη διάθεσή του. Η ανθρώπινη φύση κάποιου είναι κομβική, έτσι δεν είναι; Όλοι οι άνθρωποι, όταν αντιμετωπίζουν έναν κίνδυνο, θα έχουν κάποιες ενστικτώδεις αντιδράσεις· όλοι νιώθουν φόβο, πανικό και τρόμο, είναι αβέβαιοι, φοβούνται τον θάνατο και θέλουν να το βάλουν στα πόδια. Σε μια τέτοια κρίσιμη περίσταση, ένας άνθρωπος με καλή και καλοσυνάτη ανθρώπινη φύση θα σκεφτεί πρώτα να προστατεύσει τους επικεφαλής και τους εργάτες, καθώς και τους αδελφούς και τις αδελφές από άλλες περιοχές· αυτό που θα σκεφτεί πρώτα είναι η ασφάλεια των άλλων. Παρόλο που έχει κι εκείνος κάποιες ενστικτώδεις αντιδράσεις —φόβο, πανικό, τρόμο— και φυσικά διαθέτει επίσης το ένστικτο της αυτοπροστασίας, ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεται την περίσταση δεν είναι να προστατεύσει πρώτα τον εαυτό του, αλλά να προστατεύσει τους άλλους. Έτσι φέρεται ένας άνθρωπος που έχει καλοσυνάτη ανθρώπινη φύση. Και πώς φέρεται ένας άνθρωπος που είναι εγωιστής; Μπορεί να σκέφτεται τους άλλους, αλλά δεν τους προστατεύει· προστατεύει πρώτα τον εαυτό του. Επομένως, οι άνθρωποι που έχουν καλοσυνάτη ανθρώπινη φύση, που μπορούν να συναισθάνονται και να προστατεύουν τους άλλους, είναι πιθανό ν’ αποδεχθούν την αλήθεια. Η συνείδηση και η λογική της ανθρώπινης φύσης τους εναρμονίζονται με τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για ν’ αποδεχθούν την αλήθεια και ν’ αποβάλουν τη διεφθαρμένη διάθεσή τους. Όσο για τους ανθρώπους που είναι εγωιστές, ακόμη κι αν κατανοούν την αλήθεια, δεν την αποδέχονται ούτε την κάνουν πράξη. Όταν έρχονται αντιμέτωποι με κάποιον κίνδυνο, η ανθρώπινη φύση τους εκδηλώνει αυτοπροστασία και εγωισμό. Επομένως, κρίνοντας από αυτήν την ανθρώπινη φύση την οποία εκδηλώνουν, είναι εμφανές ότι τους λείπουν οι βασικές προϋποθέσεις που είναι απαραίτητες για ν’ αποδεχθούν την αλήθεια και ν’ αποβάλουν τη διεφθαρμένη διάθεσή τους. Αυτό σημαίνει ότι σε περιπτώσεις όπου απαιτείται να κάνουν πράξη την αλήθεια, η συνείδηση και η λογική τους παύουν να λειτουργούν. Ενεργούν κόντρα στη συνείδηση και τη λογική τους. Δεν επιλέγουν ν’ αναζητήσουν την αλήθεια και να κάνουν τα δίκαια πράγματα που πρέπει να κάνουν, αλλά, αντιθέτως, επιλέγουν να πάνε κόντρα στη συνείδηση και τη λογική τους, και μάλιστα πάνε κόντρα ακόμα και στην ηθική δικαιοσύνη και στην αλήθεια, ικανοποιώντας πλήρως τις εγωιστικές τους επιθυμίες και τις ανάγκες των συμφερόντων τους για να προστατεύσουν τον εαυτό τους και να διαφυλάξουν όλα τα συμφέροντά τους. Επομένως, δεν θα είναι εύκολο γι’ αυτούς τους ανθρώπους να βαδίσουν στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας ή στο μονοπάτι της σωτηρίας. Αυτό σημαίνει ότι είναι πολύ δύσκολο ν’ αποβάλουν τη διεφθαρμένη διάθεσή τους. Για να το θέσουμε πιο μετριοπαθώς, αντί να πούμε ότι δεν είναι σε θέση ν’ αποβάλουν τη διεφθαρμένη διάθεσή τους, θα πούμε ότι είναι πολύ δύσκολο να το κάνουν. Άρα, εξετάζοντας τώρα το ζήτημα, άραγε το κατά πόσο ένας άνθρωπος μπορεί ν’ αποβάλει τη διεφθαρμένη διάθεσή του και να φτάσει στη σωτηρία εξαρτάται αποκλειστικά από τις έμφυτες συνθήκες του; (Όχι.) Από τι εξαρτάται; (Από την ανθρώπινη φύση του.) Εξαρτάται από τον χαρακτήρα του και από το κατά πόσο η συνείδηση και η λογική της ανθρώπινης φύσης του μπορούν να λειτουργήσουν όταν αντιμετωπίζει διάφορους ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα. Με άλλα λόγια, εξαρτάται από το κατά πόσο ενεργεί σύμφωνα με τη συνείδηση και τη λογική του όταν συμβαίνει κάτι. Αν ένας άνθρωπος ενεργεί όπως τον κατευθύνει η συνείδηση και η λογική του, θα επιλέγει θετικά πράγματα και θα επιλέγει την αλήθεια. Ωστόσο, αν ενεργεί κόντρα στη συνείδηση και τη λογική του, τότε, όση αλήθεια κι αν κατανοεί ή ανεξάρτητα απ’ το αν το επίπεδό του είναι υψηλό ή χαμηλό, θα πηγαίνει κόντρα στην ηθική δικαιοσύνη, θα πηγαίνει κόντρα στις αλήθεια-αρχές και θα χάνει ακόμα και την ανθρώπινη φύση του. Τι είναι ξεκάθαρο μέσα από αυτό; Δεν είναι κομβική η ανθρώπινη φύση; (Ναι.) Αν ένας άνθρωπος, ανεξάρτητα από την περίσταση, ενεργεί κόντρα στη συνείδηση και τη λογική του και κόντρα στην ηθική δικαιοσύνη σε ό,τι έχει να κάνει με τα συμφέροντά του, τότε θα χάσει την ανθρώπινη φύση του. Θα κάνει τα πάντα για να διασφαλίσει και να προστατεύσει τα δικά του συμφέροντα. Έτσι, όταν αντιμετωπίζει μια περίσταση, δεν θα επιλέξει να ενεργήσει σύμφωνα με τη συνείδηση και τη λογική του. Αντιθέτως, θα πάει κόντρα σε αυτές για χάρη των συμφερόντων του, θυσιάζοντας την ακεραιότητα και την αξιοπρέπειά του προκειμένου να πετύχει τους στόχους του. Εξετάζοντάς το από αυτήν την οπτική, όσο καλά κι αν συμπεριφέρεται συνήθως ένας τέτοιος άνθρωπος, το μόνο που επιδιώκει είναι τα δικά του συμφέροντα· είναι πολύ δύσκολο ν’ αποβάλει τη διεφθαρμένη διάθεσή του. Δεν αποδέχεται την αλήθεια. Όσο πιο κρίσιμη είναι η στιγμή και όσο περισσότερο έρχεται αντιμέτωπος με την πραγματικότητα, τόσο περισσότερο επιλέγει να πάει κόντρα στη συνείδησή του, στη λογική και στην αλήθεια· και όσο πιο κρίσιμη είναι η στιγμή, τόσο περισσότερο αποκαλύπτει τη διεφθαρμένη διάθεση της αποστροφής για την αλήθεια και την εγωιστική και ευτελή ανθρώπινη φύση του. Επομένως, για έναν τέτοιον άνθρωπο είναι πολύ δύσκολο ν’ αποβάλει τη διεφθαρμένη διάθεσή του. Άραγε, είναι πλέον ξεκάθαρο ότι η ανθρώπινη φύση ενός ανθρώπου αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για ν’ αποβληθεί μια διεφθαρμένη διάθεση; Το τι είδους ανθρώπινη φύση έχει ένας άνθρωπος καθορίζει το κατά πόσο μπορεί τελικά ν’ αποβάλει τη διεφθαρμένη διάθεσή του, το κατά πόσο μπορεί τελικά να βαδίσει στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας και το κατά πόσο μπορεί τελικά να φτάσει στη σωτηρία.

Παράδειγμα 10: Να είναι κανείς από τη φύση του λιγομίλητος

Κάποιοι άνθρωποι είναι από τη φύση τους λιγομίλητοι, με ήπια και ανεκτική προσωπικότητα. Σπάνια κάνουν φασαρία για μικροπράγματα ή έρχονται σε αντιπαράθεση με τους άλλους, και ούτε είναι υπερβολικά υψηλών τόνων. Δεν μιλάνε επιδεικτικά και η φωνή τους είναι απαλή. Προς τα έξω, φαίνονται ιδιαίτερα ήπιοι και ενεργούν με μεθοδικό τρόπο και χωρίς βιασύνη. Μάλιστα, υπάρχουν και κάποιοι συνεσταλμένοι άνθρωποι που δεν θέλουν να έχουν πολλή λεκτική επικοινωνία με τους άλλους ούτε είναι πρόθυμοι να έχουν πάρα πολλές αλληλεπιδράσεις μαζί τους. Όπου πάνε, ουσιαστικά δεν γίνεται αισθητή η παρουσία τους. Με τι είδους πρόβλημα σχετίζονται αυτές οι εκδηλώσεις; (Αυτό είναι ένα πρόβλημα που έχει να κάνει με την προσωπικότητά τους.) Πρόκειται για ένα πρόβλημα της έμφυτης προσωπικότητάς τους. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν αυτήν την προσωπικότητα προς τα έξω, ενώ και οι ενδόμυχες σκέψεις τους είναι επίσης πολύ απλές. Είναι σχετικά ευγενικοί με τους άλλους, αλληλεπιδρούν μαζί τους σχετικά έντιμα, δεν τους εκμεταλλεύονται και, όταν οι άλλοι τους κάνουν κάποια χάρη ή τους προσφέρουν βοήθεια, εκείνοι τους το ξεπληρώνουν, ενώ θυμούνται μέσα τους την καλοσύνη των άλλων. Αυτοί οι άνθρωποι φαίνεται προς τα έξω ότι έχουν καλή ανθρώπινη φύση: Είναι άκακοι τόσο απέναντι στους ανθρώπους όσο και απέναντι στα ζώα· είναι ανεκτικοί, ευαίσθητοι απέναντι στους άλλους και δεν τους κάνουν φασαρία για μικροπράγματα· δεν εμπλέκονται σε αντιπαραθέσεις ούτε κουτσομπολεύουν τους άλλους· δεν κρίνουν τους ανθρώπους πίσω από την πλάτη τους και ποτέ δεν επιτίθενται στους άλλους και δεν τους βλάπτουν με δική τους πρωτοβουλία· όταν κάποιος αντιμετωπίζει μια δυσκολία, εφόσον μπορούν να βοηθήσουν, δεν θα πουν ποτέ όχι και δεν ζητάνε τίποτα ως αντάλλαγμα. Οι περισσότεροι θα έλεγαν ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι αρκετά καλόβολοι. Δεν φαίνεται, λοιπόν, προς τα έξω ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν καλή ανθρώπινη φύση; (Ναι.) Όμως, κάποια στιγμή, ο οίκος του Θεού τούς ρωτάει πώς πηγαίνουν τα πράγματα: «Πώς είναι το έργο των επικεφαλής της εκκλησίας σας; Τι γνώμη έχουν γι’ αυτούς οι αδελφοί και οι αδελφές; Αυτό το διάστημα, είχε καθόλου αποτελέσματα το ευαγγελικό έργο; Έχει διαταράξει ή αναστατώσει κανείς το έργο της εκκλησίας;» Εκείνοι το συλλογίζονται: «Γιατί με ρωτάνε τέτοια πράγματα; Πού το πάνε; Μήπως υπαινίσσονται πως θα πρέπει να πω ότι οι επικεφαλής δεν τα πηγαίνουν καλά; Μήπως θέλουν ν’ απαλλάξουν τους επικεφαλής μας από τα καθήκοντά τους; Προσπαθούν να μου αποσπάσουν λόγια και να πάρουν επιβεβαίωση από μένα. Ε λοιπόν, δεν πρόκειται να πω τίποτα. Αν οι επικεφαλής απαλλαγούν μια μέρα από τα καθήκοντά τους και μάθουν ότι ανέφερα τα προβλήματά τους, άραγε δεν θα μου κρατήσουν κακία;» Έτσι, απαντούν: «Οι επικεφαλής κάνουν πολύ καλή δουλειά τον τελευταίο καιρό· δεν παρατήρησα κανένα πρόβλημα». Αυτό λένε μόνο. Όταν τους ρωτάνε ξανά: «Αλήθεια δεν έχεις παρατηρήσει κανένα πρόβλημα;», εκείνοι απαντούν: «Γιατί δεν ρωτάς την αδελφή τάδε να σου πει; Έχει τακτικές αλληλεπιδράσεις με τους επικεφαλής. Έρχεται αρκετά συχνά σ’ επαφή μαζί τους και τους ξέρει καλά. Εγώ δεν τους ξέρω τόσο καλά». Όμως, στην πραγματικότητα, σκέφτονται μέσα τους: «Ακόμα κι αν ξέρω, δεν μπορώ να πω τίποτα. Αν μιλήσω ανοιχτά και αργότερα οι επικεφαλής απαλλαγούν από τα καθήκοντά τους, άραγε δεν θα μου κρατήσουν κακία; Ακόμη κι αν δεν απαλλαγούν από τα καθήκοντά τους, αν μάθουν ότι είπα κάτι κακό γι’ αυτούς, άραγε δεν θα μου κάνουν τη ζωή δύσκολη; Θα μπορούσαν να με βασανίσουν; Θα μου αφαιρούσαν το καθήκον μου; Δεν μπορώ να πω τίποτα!» Τι είδους εκδήλωση είναι αυτή; (Είναι εκδήλωση δολιότητας.) Και με τι είδους πρόβλημα σχετίζεται; Με μια διεφθαρμένη διάθεση. Τέτοιοι άνθρωποι φαίνεται προς τα έξω ότι έχουν από τη φύση τους καλή προσωπικότητα και καλή ανθρώπινη φύση, αλλά, όποτε πρόκειται να αξιολογήσουν τους άλλους ή ν’ αναφέρουν προβλήματα, ισχυρίζονται ότι δεν ξέρουν, λέγοντας ότι είναι πιστοί για μικρό διάστημα και ότι δεν κατανοούν την αλήθεια, ότι είναι πολύ ανόητοι για να δουν καθαρά πράγματα. Σε όποιον κι αν παρατηρήσουν προβλήματα, ποτέ δεν το αναφέρουν ούτε μιλάνε ανοιχτά γι’ αυτό. Όταν κάποιος κρίνει τους επικεφαλής πίσω από την πλάτη τους ή κάνει επιπόλαια το καθήκον του, εκείνοι παριστάνουν ότι δεν το παρατηρούν ή ότι δεν γνωρίζουν τίποτε γι’ αυτό και ποτέ δεν αναφέρουν το οτιδήποτε. Όταν οι επικεφαλής ρωτούν: «Έχεις περάσει πολύ χρόνο με τον τάδε· πώς εκτελεί συνήθως το καθήκον του; Είναι σε θέση να υπομείνει κακουχίες και να πληρώσει ένα τίμημα;» εκείνοι απαντούν: «Βασικά, βλέπω ότι σηκώνεται αρκετά νωρίς το πρωί και ότι πηγαίνει για ύπνο αρκετά αργά το βράδυ». Στην πραγματικότητα, έχουν παρατηρήσει προ πολλού ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος συχνά παρακολουθεί βίντεο του άπιστου κόσμου και ότι δεν πληρώνει ένα τίμημα όταν κάνει το καθήκον του, αλλά δεν λένε την αλήθεια· πάντα διατηρούν μια επιφανειακή αρμονία με όλους. Προς τα έξω, η έμφυτη προσωπικότητά τους φαίνεται μια χαρά και η ανθρώπινη φύση τους φαίνεται επίσης καλή, αλλά τι κρύβεται πίσω από αυτήν τη φαινομενικά καλή ανθρώπινη φύση; Είναι ανθρωπάρεσκοι· είναι ανθρωπάρεσκοι που δεν προσβάλλουν κανέναν, δεν βλάπτουν ποτέ κανέναν, δεν εκμεταλλεύονται ποτέ τους άλλους και δεν κάνουν ποτέ εχθρούς. Ποια είναι η αρχή τους στον τρόπο με τον οποίο φέρονται; (Να μην προσβάλλουν κανέναν.) Δεν προσβάλλουν κανέναν, δεν βλάπτουν κανέναν και επιζητούν μόνο να προστατεύουν τον εαυτό τους. Δεν δείχνει αυτό ότι είναι ύπουλοι; (Ναι.) Ακόμα κι όταν κάποιος συναναστρέφεται ειλικρινά μαζί τους, λέγοντας: «Τον περισσότερο καιρό κάνουμε μαζί τα καθήκοντά μας. Σε παρακαλώ να μου επισημάνεις τυχόν προβλήματα που βλέπεις σ’ εμένα. Σου υπόσχομαι να το αποδεχθώ και ν’ αλλάξω. Επίσης, σε παρακαλώ να συναναστραφείς μαζί μου πάνω στις αρχές άσκησης ως προς αυτό το ζήτημα»· ακόμη κι όταν ο άλλος άνθρωπος είναι τόσο ειλικρινής, εκείνοι και πάλι δεν λένε την αλήθεια. Αντιθέτως, λένε υποκριτικά: «Είσαι πολύ καλύτερος από μένα. Στην πραγματικότητα, παρόλο που κανείς σας δεν το συνειδητοποιεί, είμαι πολύ αδύναμος. Γίνομαι αρνητικός και επίσης είμαι επαναστατικός». Όσο ειλικρινά κι αν τους ρωτήσουν οι άλλοι, εκείνοι και πάλι δεν λένε τίποτα. Αρνούνται κατηγορηματικά να προσβάλλουν τον οποιονδήποτε και δεν πρόκειται ποτέ να κάνουν έστω και μία αληθινή δήλωση. Δεν πρόκειται να πουν την αλήθεια σε κανέναν, αλλά κρατάνε τα πάντα θαμμένα μέσα τους. Όπως προκύπτει, λοιπόν, δεν είναι ότι δεν κάνουν καθόλου σκέψεις, αφού δεν είναι ρομπότ και δεν ζουν σε γυάλα. Έχουν όντως απόψεις για διάφορους ανθρώπους και διάφορα ζητήματα, αλλά δεν τις εκφράζουν ποτέ ούτε τις μοιράζονται με κανέναν ή τις μεταφέρουν σε κανέναν. Απλώς τα κρατάνε όλα μέσα τους, εν μέρει επειδή δεν θέλουν να τους αντιληφθούν οι άλλοι και εν μέρει επειδή δεν θέλουν να προσβάλουν κανέναν. Ποια είναι, λοιπόν, η αρχή τους στον τρόπο με τον οποίο φέρονται; Μήπως δεν έχουν καθόλου αρχές; (Ναι.) Δεν έχουν καθόλου αρχές. Ποτέ δεν αναζητούν την αλήθεια ούτε τηρούν τις αρχές. Εστιάζουν μόνο στην υπεράσπιση και τη διαφύλαξη του εαυτού τους. Εφόσον δεν βλάπτονται οι ίδιοι, δεν τους νοιάζει τι απαιτεί ο Θεός. Δεν έχουν καθόλου αρχές ούτε όρια στον τρόπο με τον οποίο φέρονται, και δεν προσβάλλουν κανέναν· πολύ απλά είναι ανθρωπάρεσκοι. Επομένως, φαίνονται καλοί άνθρωποι και στα μάτια των άλλων, επειδή συχνά βοηθούν όσους αλληλεπιδρούν μαζί τους και, όποτε τους ζητήσουν οτιδήποτε, εκείνοι δεν λένε ποτέ όχι, με αποτέλεσμα να τους δίνουν την εντύπωση ότι είναι καλοί άνθρωποι. Ωστόσο, αν εξετάσεις προσεκτικά τις αρχές της διαγωγής τους, θα διαπιστώσεις ότι δεν έχουν καθόλου αρχές στον τρόπο με τον οποίο φέρονται. Σε ό,τι έχει να κάνει με ζητήματα που σχετίζονται με διεφθαρμένες διαθέσεις, άραγε θ’ αναζητήσουν την αλήθεια για να τα λύσουν; Θα ασκηθούν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές; (Όχι.) Η απάντηση είναι σίγουρα όχι. Αυτοί οι άνθρωποι παραμένουν προσκολλημένοι στη δική τους υποκειμενική κατανόηση, πιστεύοντας ότι έχουν καλή ανθρώπινη φύση και ότι είναι καλόκαρδοι. Νομίζουν ότι δεν έχουν ποτέ κακές προθέσεις απέναντι στους άλλους ή, τουλάχιστον, ότι δεν θα έβλαπταν ποτέ σκοπίμως τους άλλους ούτε θα έπλητταν τα συμφέροντά τους. Όποτε οι άλλοι έχουν οποιοδήποτε αίτημα ή οποιαδήποτε ανάγκη, εκείνοι πάντα ανταποκρίνονται. Σύμφωνα με την κατανόησή τους, πιστεύουν ότι το να μην προσβάλλουν και να μη βλάπτουν κανέναν τούς καθιστά καλούς ανθρώπους. Πιστεύουν ότι αν δεν κάνουν εχθρούς, δεν θα βρεθούν αντιμέτωποι με καμία επικίνδυνη κατάσταση και κανείς δεν θα τους βλέπει σαν εχθρό. Έτσι, δεν θα πληγωθούν και θα παραμείνουν ασφαλείς. Σε τι αποσκοπούν αυτοί οι άνθρωποι όταν φέρονται έτσι; Ο μοναδικός τους στόχος είναι η αυτοπροστασία· για εκείνους αρκεί να ζουν σε αυτό που πιστεύουν πως είναι το πιο άνετο και ασφαλές καταφύγιο και η ζώνη άνεσής τους. Δεν έχουν καμία πρόθεση ν’ αλλάξουν τις αρχές και τα όρια στον τρόπο με τον οποίο φέρονται ούτε την κατεύθυνση της διαγωγής τους, και σίγουρα δεν έχουν καμία πρόθεση ν’ αποβάλουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους. Αυτοί οι άνθρωποι είναι ανθρωπάρεσκοι και αποφεύγουν τους μπελάδες. Όσο κι αν οι άλλοι συναναστρέφονται πάνω στις αλήθεια-αρχές ή πάνω στα όρια και τις αρχές στον τρόπο με τον οποίο πρέπει να φέρεται κανείς, εκείνοι δεν πρόκειται ν’ αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο φέρονται. Έχουν, λοιπόν, καλή ανθρώπινη φύση αυτοί οι άνθρωποι; (Όχι.) Άραγε, μπορούν αυτοί οι άνθρωποι ν’ αποδεχθούν την αλήθεια ή να τηρήσουν τις αρχές; (Όχι.) Γιατί δεν μπορούν να τηρήσουν τις αλήθεια-αρχές; Επειδή, στο μυαλό τους, το πρότυπό τους για τον τρόπο με τον οποίο φέρονται είναι να είναι ανθρωπάρεσκοι. Σε ό,τι έχει να κάνει με οποιοδήποτε ζήτημα που απαιτεί να έχουν άποψη ή να πάρουν μια θέση, παραμένουν σιωπηλοί, διατηρούν αδιάφορη στάση και η προσέγγισή τους είναι να μην ανακατεύονται, αλλά να παραμένουν απαθείς και αποστασιοποιημένοι σαν να μην τους αφορά. Ως αποτέλεσμα, δεν έχουν καμία αιχμή στο πώς φέρονται και ενεργούν· είναι σαν ένα χέλι που γλιστράει. Δεν νοιάζονται για τους ανθρώπους και τα γεγονότα γύρω τους. Όσο σημαντικά κι αν είναι τα ζητήματα σε οποιοδήποτε περιβάλλον ή με οποιονδήποτε άνθρωπο, εκείνοι δεν ενδιαφέρονται καθόλου να νοιαστούν, να ρωτήσουν ή να μάθουν γι’ αυτά. Πιστεύουν ότι εφόσον δεν εμπλέκονται οι ίδιοι σε κάτι, δεν υπάρχει λόγος να ενδιαφερθούν. Πώς πάει εκείνο το σχετικό ρητό; «Μην επιζητάς επιβράβευση, αλλά πώς να αποφύγεις τα λάθη». Αυτή είναι και μια αρχή με την οποία φέρονται οι ανθρωπάρεσκοι. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά των διεφθαρμένων διαθέσεων αυτών των ανθρώπων; Η δολιότητα, η μοχθηρία, η αδιαλλαξία, η άρνηση ν’ αποδεχθούν την αλήθεια· διαθέτουν σχεδόν όλα τα χαρακτηριστικά των διεφθαρμένων διαθέσεων. Προς τα έξω, μπορεί να μην κάνουν κακό και σπάνια να διαπράττουν παραβάσεις, αλλά, αν παρατηρήσεις τις αρχές και τους τρόπους με τους οποίους φέρονται, το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό είναι ότι δεν ακολουθούν ποτέ τις αλήθεια-αρχές και δεν έχουν όρια στο πώς φέρονται. Ακόμη κι όταν κάποιος τους προσβάλει ή θίξει την αξιοπρέπειά τους, εκείνοι το ανέχονται και το παίρνουν στην πλάκα, ενώ δεν αποκαλύπτουν ούτε εκδηλώνουν ποτέ τις ενδόμυχες σκέψεις τους. Προς τα έξω, φαίνονται πολύ ανεκτικοί, με καλοσυνάτη ανθρώπινη φύση και δεν δείχνουν καμία πρόθεση να επιτεθούν ή να ζητήσουν εκδίκηση. Ωστόσο, δεν είναι ότι δεν κάνουν καθόλου σκέψεις· θυμούνται τι έκανες και, την κατάλληλη στιγμή, θα βγουν μπροστά για να προστατεύσουν και να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, κάνοντάς σου μια ορισμένη αντεπίθεση που μπορεί να μην την παρατηρήσεις καν. Δεν τηρούν τις αλήθεια-αρχές· οι αρχές και τα όρια στο πώς φέρονται εξυπηρετούν αποκλειστικά την υπεράσπιση των συμφερόντων τους, της ασφάλειας και της υπόληψής τους. Είναι σωστό να περιγράφονται αυτοί οι άνθρωποι ως μοχθηροί, αδιάλλακτοι, δόλιοι και άνθρωποι που αποστρέφονται την αλήθεια. Κάποιοι μπορεί να πουν: «Δεν έχουν βλάψει τα συμφέροντα των άλλων ούτε έχουν κάνει κάτι κακό· πώς, λοιπόν, μπορείς να λες ότι έχουν αυτές τις διεφθαρμένες διαθέσεις; Σε τι το βασίζεις αυτό;» Βασίζεται στις σκέψεις, τις απόψεις και τις στάσεις τους σε ό,τι έχει να κάνει με τον τρόπο με τον οποίο βλέπουν τους ανθρώπους και τα πράγματα και τον τρόπο με τον οποίο φέρονται και ενεργούν. Το έχετε παρατηρήσει αυτό; (Πλέον, το βλέπουμε.) Γιατί δεν μπορούσες να το δεις πριν; Τι σε παραπλάνησε σ’ αυτούς τους ανθρώπους; (Από τα λόγια και τις πράξεις τους, νομίζαμε ότι ήταν πολύ καλόβολοι και, από τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούσαν και συνεργάζονταν με τους άλλους και από το γεγονός ότι δεν έβλαπταν κανέναν, υποθέταμε ότι είχαν καλή ανθρώπινη φύση. Μας παραπλάνησε το προσωπείο που φορούσαν προς τα έξω.) Το γεγονός ότι κάποιος έχει ήπια προσωπικότητα προς τα έξω και ποτέ δεν επιτίθεται στους ανθρώπους ούτε βλάπτει τα ζώα δεν σημαίνει ότι έχει καλή ανθρώπινη φύση. Τι είδους αποκαλύψεις της ανθρώπινης φύσης αντιπροσωπεύουν μια πραγματικά καλή ανθρώπινη φύση; (Πρώτα απ’ όλα, το να μη βλάπτει κανείς τους άλλους και να μην τους εκμεταλλεύεται. Επιπλέον, όταν προκύπτει κίνδυνος, η πρώτη του σκέψη να είναι να προστατεύσει τους επικεφαλής και τους εργάτες, καθώς και τους αδελφούς και τις αδελφές που επιδιώκουν την αλήθεια, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τη δική του ασφάλεια, και να είναι σε θέση να βάζει πρώτα τα συμφέροντα του οίκου του Θεού σε κάθε περίσταση. Όλα αυτά είναι εκδηλώσεις καλής ανθρώπινης φύσης.) Να είναι καλόκαρδος, στοργικός, υπομονετικός και ανεκτικός, να σέβεται τους άλλους, να είναι πρόθυμος να λαμβάνει υπόψη τους άλλους, να μην εκμεταλλεύεται τους ανθρώπους, να είναι σχετικά ακέραιος, καθώς και ταπεινός, χαμηλών τόνων και όχι αυταρχικός: το να κατέχει κανείς αυτές τις ιδιότητες της ανθρώπινης φύσης, σε συνδυασμό με την ικανότητα να τηρεί τις αλήθεια-αρχές και να διαφυλάττει τα συμφέροντα του οίκου του Θεού —αυτό είναι καλή ανθρώπινη φύση. Αν κάποιος διαθέτει προς τα έξω ιδιότητες της ανθρώπινης φύσης όπως η ανεκτικότητα, η υπομονή, η καλοσύνη, η θέληση να μην εκμεταλλεύεται τους άλλους, η ευαισθησία απέναντι στους άλλους, το νοιάξιμο για τους άλλους, αλλά σε ό,τι έχει να κάνει με τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, τα απεμπολεί πρόθυμα και μάλιστα παίρνει την πρωτοβουλία να τα ξεπουλήσει κιόλας, άραγε έχει καλή ανθρώπινη φύση; (Όχι.) Αυτό σημαίνει ότι η ανθρώπινη φύση του δεν είναι καλή. Πώς αξιολογείται η καλή ανθρώπινη φύση; Ποια είναι η ελάχιστη απαίτηση; (Θα πρέπει, τουλάχιστον, να είναι κανείς σε θέση να διαφυλάττει τα συμφέροντα του οίκου του Θεού.) Να είναι κανείς σε θέση να διαφυλάττει τα συμφέροντα του οίκου του Θεού· κι έπειτα, σε αυτήν τη βάση, να μπορεί να συνεργάζεται αρμονικά με τους άλλους, να είναι καλόκαρδος και ανεκτικός, να μην εκμεταλλεύεται τους άλλους και να μπορεί να είναι υπομονετικός και να κατανοεί τις αδυναμίες των άλλων, να είναι ευαίσθητος απέναντι στους άλλους, να μπορεί να δίνει αγάπη, να βοηθά και να στηρίζει τους άλλους και να νοιάζεται για εκείνους που είναι αδύναμοι, και ούτω καθεξής —όλα αυτά είναι χαρακτηριστικά της καλής ανθρώπινης φύσης. Αντιθέτως, όταν κάποιος είναι εγωιστής, ευτελής, άπληστος, σκληρός και υπερβολικά υστερόβουλος απέναντι στους άλλους, όταν του αρέσει να κουτσομπολεύει και να καταπιέζει τους άλλους, όταν είναι ξεροκέφαλος, επιδεικτικός, ιδιαίτερα ρηχός, μοχθηρός, ακόλαστος, θρασύς και δεν έχει αίσθημα ντροπής, τι είδους εκδηλώσεις είναι αυτές; (Είναι εκδηλώσεις άσχημης ανθρώπινης φύσης.) Άραγε, μπορεί κάποιος που έχει αυτές τις εκδηλώσεις να διαφυλάττει και πάλι τα συμφέροντα του οίκου του Θεού; (Όχι.) Πραγματικά καλή ανθρώπινη φύση είναι να έχει κανείς τις εκδηλώσεις της καλής ανθρώπινης φύσης, καθώς και την ικανότητα να διαφυλάττει τα συμφέροντα του οίκου του Θεού.

Παράδειγμα 11: Να φαίνεται κανείς ευγενικός, αλλά να διασπαθίζει τις προσφορές

Κάποιοι άνθρωποι φαίνονται πολύ καλοσυνάτοι προς τα έξω· μπορούν να είναι υπομονετικοί και ανεκτικοί με τους άλλους και διαθέτουν όλα τα χαρακτηριστικά της καλής ανθρώπινης φύσης. Όμως, σε ό,τι έχει να κάνει με το έργο της εκκλησίας, τις προσφορές του Θεού ή τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, μπορούν να τα ξεπουλήσουν όλα αυτά. Θα λέγατε ότι αυτό το είδος ανθρώπου έχει καλή ανθρώπινη φύση; (Όχι.) Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι, όταν αγοράζουν πράγματα για τους αδελφούς και τις αδελφές, επιλέγουν αντικείμενα καλής ποιότητας, φθηνά και πρακτικά. Όμως, όταν πρόκειται να δαπανήσουν προσφορές για ν’ αγοράσουν κάτι, επιλέγουν ακριβά αγαθά. Ακόμη κι αν πρόκειται απλώς για ένα τρακτέρ, θα θέλουν να πάρουν ένα που διαθέτει πλοήγηση. Ό,τι κι αν αγοράζουν, στρέφονται πάντα στις καλύτερες, τις πιο ακριβές και τις τεχνολογικά προηγμένες επιλογές και αρνούνται ακόμη και να σκεφτούν ως ενδεχόμενο οτιδήποτε φθηνότερο. Συνήθως, φαίνεται να έχουν κανονικές σχέσεις με τους άλλους· δεν εκμεταλλεύονται τους ανθρώπους, είναι αρκετά ανεκτικοί και φέρονται στους άλλους καλά από κάθε άποψη. Όμως, όταν πρόκειται να δαπανήσουν προσφορές, αναδύεται η αδίστακτη πλευρά τους και βγαίνει στην επιφάνεια το καταχθόνιο πρόσωπό τους. Άραγε, μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν καλή ανθρώπινη φύση; (Όχι.) Είναι όντως αυθεντική η καλή ανθρώπινη φύση τους; Δεν είναι παρά προσποίηση και επιτήδευση προς τα έξω· είναι όλα ένα προσωπείο. Σε ό,τι έχει να κάνει πραγματικά με ζητήματα που αφορούν στα συμφέροντα του οίκου του Θεού, και ιδίως σε ό,τι έχει να κάνει με τη δαπάνη προσφορών, βγαίνει στην επιφάνεια η απληστία τους και αποκαλύπτονται το καταχθόνιο πρόσωπό τους, η διαβολική τους όψη και η θηριώδης συμπεριφορά τους. Είναι αυτό καλή ανθρώπινη φύση; (Όχι.) Για παράδειγμα, κάποιος κάνει αίτηση για τα πνευματικά δικαιώματα του βιβλίου Ο Λόγος Ενσαρκώνεται και εκείνοι λένε: «Αν κάνουμε αίτηση στο όνομα της εκκλησίας ως οργανισμού, θα εξοικονομήσουμε πολλά χρήματα. Αν, όμως, κάνουμε αίτηση στο όνομα του ενσαρκωμένου Χριστού, θα μας κοστίσει πολύ περισσότερα. Πρέπει να εξοικονομήσουμε χρήματα σ’ αυτό· δεν πρέπει να δαπανούμε απερίσκεπτα τις προσφορές!» Είναι σωστή αυτή η δήλωση; Άραγε, έχουν αρχές στον τρόπο με τον οποίο χειρίζονται ένα τέτοιο σημαντικό ζήτημα; Ποιος ακριβώς εξέφρασε αυτά τα λόγια, ο Θεός ή η εκκλησία; (Τα εξέφρασε ο Θεός.) Σε ποιον, λοιπόν, θα πρέπει να ανήκουν τα πνευματικά δικαιώματα; Είναι πιο πρέπον να ανήκουν στον Θεό ή στην εκκλησία; (Είναι πιο πρέπον να ανήκουν στον Θεό.) Πρόκειται για ένα κρίσιμο ζήτημα. Ποιες είναι οι συνέπειες όταν σε ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα εστιάζει κανείς στην εξοικονόμηση χρημάτων; Τι προβλήματα θα μπορούσαν να προκύψουν; Οι συνέπειες θα μπορούσαν να είναι αδιανόητες! Αν παραβλέπεις τα συμφέροντα του οίκου του Θεού και σκέφτεσαι μόνο πώς θα εξοικονομήσεις χρήματα, τότε τι σόι άνθρωπος είσαι; Άραγε, τέτοιοι άνθρωποι έχουν συνείδηση ή ανθρώπινη φύση; (Δεν έχουν ανθρώπινη φύση.) Όσο καλοσυνάτοι ή ανεκτικοί κι αν φαίνονται προς τα έξω αυτοί οι άνθρωποι, έχουν πράγματι ανθρώπινη φύση; (Όχι.) Στην εκκλησία, όλα τα έξοδα για τρόφιμα, ποτά και καθημερινές ανάγκες καλύπτονται αποκλειστικά από τις προσφορές του Θεού. Έχω υπάρξει ποτέ μικροπρεπής απέναντί σας σε σχέση με αυτά τα έξοδα; Το μόνο που απαιτώ είναι ν’ αποφεύγετε τη σπατάλη· έχω, όμως, εξετάσει ποτέ εξονυχιστικά τα κανονικά σας έξοδα; (Όχι.) Από κάθε άποψη, Εγώ σας σκέφτομαι και ποτέ δεν έχω εξετάσει εξονυχιστικά τα έξοδά σας, κι ωστόσο εσείς γυρνάτε και κάνετε υπολογισμούς σε βάρος Μου. Δεν είναι αυτό έλλειψη ανθρώπινης φύσης; (Ναι.) Όσο καλοσυνάτος ή ανεκτικός κι αν φαίνεται απέναντι στους άλλους κάποιος που δεν έχει ανθρώπινη φύση, αυτό δεν είναι παρά ένα προσωπείο. Όταν έρχονται πραγματικά στιγμές όπου πρέπει να επιστρατεύσει τη συνείδηση και τη λογική, αποκαλύπτεται ότι δεν έχει καθόλου ανθρώπινη φύση. Άραγε, είναι καν άνθρωποι; (Όχι.) Δεν μπορούν να αποκαλούνται άνθρωποι. Όταν κάνω αγορές, είμαι κι Εγώ προσεκτικός και φειδωλός, λαμβάνω υπόψη πότε έχουν έκπτωση τα διάφορα αγαθά και ποιοι είναι οι κατάλληλοι τρόποι να τα αγοράσω και, αν κάτι είναι πρακτικό, κατάλληλο και σε λογική τιμή, θα το αγοράσω. Όμως, δεν αγοράζω κάτι αψήφιστα, δεν δαπανώ χρήματα για αγορές που δεν αξίζουν τον κόπο. Ωστόσο, υπάρχουν κάποια έξοδα που δεν μπορούν ν’ αποφευχθούν και που πρέπει να γίνουν· σ’ αυτές τις περιπτώσεις, ξοδεύω χρήματα σύμφωνα με τις αρχές. Επίσης, προσπαθώ να έχω φειδώ στο φαγητό Μου, τα ρούχα Μου και τις καθημερινές Μου ανάγκες. Δεν αγοράζω ό,τι θέλω· πρέπει να εξετάζω προσεκτικά τις αγορές Μου. Βλέπεις, ντύνομαι απλά, κόσμια και ευπρεπώς. Ξοδεύω χρήματα σύμφωνα με τις εξής αρχές: Αγοράζω ό,τι είναι απαραίτητο και πρακτικό και δεν αγοράζω ό,τι δεν είναι. Μη διασπαθίζετε και μη σπαταλάτε χρήματα· μην ξοδεύετε χρήματα που δεν πρέπει· να κάνετε οικονομία όπου πρέπει και ν’ αποφεύγετε τα περιττά έξοδα· αυτές είναι οι αρχές. Ωστόσο, κάποιοι άνθρωποι που δεν έχουν ανθρώπινη φύση, όταν βλέπουν μια ευκαιρία να δαπανήσουν τις προσφορές του Θεού, ανοίγουν διάπλατα τα μάτια τους. Αν πρόκειται να δαπανηθούν χρήματα για τα τρόφιμα, τα ρούχα, τη στέγαση ή τις μετακινήσεις των ανθρώπων, πιάνουν γρήγορα δουλειά. Ιδίως αν πρόκειται ν’ αγοραστούν ρούχα για άλλους ή να χορηγηθούν χρήματα για να καλυφθούν κάποια έξοδα διαβίωσης, ενθουσιάζονται υπερβολικά και γίνονται πολύ γενναιόδωροι. Μέσα τους, σκέφτονται: «Εντάξει, δεν ξοδεύονται δικά μου χρήματα. Ξοδεύονται τα χρήματα του Θεού και αυτό βελτιώνει τη φήμη μου· οπότε, γιατί όχι;» Έτσι, εκμεταλλεύονται την ευκαιρία για να κάνουν σπατάλες. Μέσα τους, έχουν κακές προθέσεις, αφού το μόνο που θέλουν είναι να βλάψουν τον οίκο του Θεού! Αν, όμως, ήταν δικά τους τα χρήματα, θα υπολόγιζαν τα πάντα και θα αρνούνταν να δαπανήσουν έστω και μια δεκάρα παραπάνω από ό,τι είναι απαραίτητο. Όσο καλοσυνάτοι κι αν φαίνονται συνήθως, αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν καλή ανθρώπινη φύση. Κατά την άποψή Μου, η στάση τους απέναντι στις προσφορές του Θεού τα λέει όλα. Το γεγονός ότι μπορούν να διασπαθίζουν τις προσφορές και ότι δεν έχουν καθόλου θεοφοβούμενη καρδιά δείχνει, αν μη τι άλλο, ότι δεν είναι καλοσυνάτοι, αλλά είναι ευτελείς και έχουν κακή ανθρώπινη φύση. Έτσι δεν είναι; (Ναι.)

Υπάρχουν πολλές εκδηλώσεις που σχετίζονται με τις έμφυτες συνθήκες, την ανθρώπινη φύση και τις διεφθαρμένες διαθέσεις κάποιου. Θίξαμε σήμερα ένα μέρος τους· πιθανότατα υπάρχουν και άλλες εκδηλώσεις, τις οποίες μπορούμε να καλύψουμε σε μελλοντικές συναναστροφές. Ας ολοκληρώσουμε σ’ αυτό το σημείο τη σημερινή μας συναναστροφή. Γεια σας!

23 Σεπτεμβρίου 2023