Η πρώτη άσκηση για την επιδίωξη της αλήθειας: να εγκαταλείπεις

Η εγκατάλειψη των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό

I. Εγκατάλειψη των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σχετικά με τον Θεό: Εγκατάλειψη των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σχετικά με το έργο του Θεού

Εδώ και λίγο καιρό, συναναστρεφόμαστε πάνω στο θέμα της επιδίωξης της αλήθειας. Το περιεχόμενο που σχετίζεται μ’ αυτό το θέμα είναι αρκετά ευρύ, αλλά όσο ευρύ κι αν είναι, είναι αναπόσπαστο από κάποια ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι στην καθημερινή τους ζωή, τα οποία έχουν να κάνουν με το πώς βλέπουν τους ανθρώπους και τα πράγματα και το πώς φέρονται και ενεργούν, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Πρόκειται για αληθινά ζητήματα στη ζωή των ανθρώπων. Δεν είναι διαχωρισμένα από την καθημερινότητα των ανθρώπων ούτε από την κανονική ανθρώπινη φύση τους. Αυτά τα ζητήματα περιλαμβάνουν τις στάσεις και τις απόψεις των ανθρώπων απέναντι σε διάφορα πράγματα, καθώς και τα κάθε λογής σημαντικά ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι στην ύπαρξή τους και στη διαδρομή της ζωής τους. Το περιεχόμενο της προηγούμενης συναναστροφής μας είχε να κάνει με μία πτυχή άσκησης στο πλαίσιο της «εγκατάλειψης» σε σχέση με το «Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια»: την εγκατάλειψη των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό. Τι αφορά αυτή η άσκηση; Αφορά τη σχέση ανάμεσα στους ανθρώπους και τον Θεό, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Το περιεχόμενο των προηγούμενων συναναστροφών είχε να κάνει με το πώς θα πρέπει να βλέπει κανείς τους κάθε λογής ανθρώπους και τα κάθε λογής πράγματα σύμφωνα με τις αρχές και τα πρότυπα που απαιτεί ο Θεός, καθώς και το πώς να χειρίζεται τους κάθε λογής ανθρώπους και τα κάθε λογής πράγματα. Το περιεχόμενο της προηγούμενης συναναστροφής μας αφορούσε τη σχέση ανάμεσα στους ανθρώπους και τον Θεό, και πληροφορούσε τους ανθρώπους για το πώς θα πρέπει να εγκαταλείψουν τις διάφορες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες που δεν συνάδουν με τις προθέσεις και τις απαιτήσεις του Θεού ούτε με τις αλήθεια-αρχές. Αυτά είναι αληθινά προβλήματα που υπάρχουν ανάμεσα στους ανθρώπους και τον Θεό στη διαδρομή της πίστης στον Θεό και στη διαδικασία της ύπαρξης. Χωρίσαμε αυτό το μεγάλο θέμα της «εγκατάλειψης των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό» σε τέσσερις πτυχές: Η πρώτη είναι οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες, η δεύτερη είναι οι παράλογες απαιτήσεις, η τρίτη είναι η επιφυλακτικότητα και η καχυποψία και η τέταρτη είναι η εξονυχιστική εξέταση και η αδιάκριτη περιέργεια. Ξεκινήσαμε τη συναναστροφή μας από τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες. Το πρώτο σημείο στις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες σχετίζεται με το έργο του Θεού· δηλαδή, τι αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες έχουν οι άνθρωποι σχετικά με το έργο του Θεού. Συναναστραφήκαμε σε κάποιο βαθμό πάνω σ’ αυτό. Η συναναστροφή μας πάνω σ’ αυτό το σημείο είχε να κάνει με το πώς βλέπουν οι άνθρωποι το έργο του Θεού και ποιες αποκλίσεις, αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες εμφανίζονται σε όσα γνωρίζουν και στις ιδέες που έχουν οι άνθρωποι για το έργο του Θεού· αυτές τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες πρέπει να τις εγκαταλείψουν οι άνθρωποι. Αν οι άνθρωποι εγκαταλείψουν αυτές τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες κι αναζητήσουν την αλήθεια, θα μπορέσουν να γνωρίσουν το έργο του Θεού και να έχουν αγνή κατανόηση των λόγων του Θεού. Οι άνθρωποι, όταν το έργο του Θεού δεν συμμορφώνεται με τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους, θα πρέπει να κάνουν αυτοκριτική και να προσπαθήσουν ν’ αποκτήσουν αυτογνωσία, ενώ παράλληλα θα πρέπει να εγκαταλείψουν τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους, αντί να βασίζονται σ’ αυτές για ν’ αξιολογήσουν πώς θα πρέπει να είναι το έργο του Θεού ή ποιο αποτέλεσμα σκοπεύει να πετύχει ο Θεός στους ανθρώπους με το έργο Του. Οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες των ανθρώπων σχετικά με το έργο του Θεού έχουν άμεσο αντίκτυπο στη ζωή-είσοδο των ανθρώπων και στη στάση τους απέναντι στον Θεό, επομένως αυτές οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες είναι επίσης κάτι που πρέπει να εγκαταλείψουν οι άνθρωποι. Για παράδειγμα, αναφέραμε στη συναναστροφή μας ότι ο Θεός δεν αλλάζει το έμφυτο επίπεδο, την έμφυτη προσωπικότητα, τα έμφυτα ένστικτα των ανθρώπων και ούτω καθεξής, ότι οι έμφυτες ιδιότητες με τις οποίες γεννιούνται οι άνθρωποι και τα ένστικτα της σάρκας τους δεν είναι οι στόχοι του έργου του Θεού, κι ότι το έργο Του στοχεύει στις διεφθαρμένες διαθέσεις των ανθρώπων και στα πράγματα που έχουν μέσα τους οι άνθρωποι, τα οποία επαναστατούν ενάντια στον Θεό και είναι ασύμβατα με τον Θεό. Αν οι άνθρωποι φαντάζονται ότι το έργο του Θεού έχει ως στόχο ν’ αλλάξει το επίπεδό τους, τα ένστικτά τους ή ακόμα και την προσωπικότητά τους, τις συνήθειές τους, τα μοτίβα διαβίωσής τους και ούτω καθεξής, τότε κάθε πτυχή της άσκησής τους στην καθημερινή ζωή θα επηρεάζεται και θα παρασύρεται από τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους και, αναπόφευκτα, θα εμπεριέχει πολλά στρεβλά μέρη και ακραία πράγματα. Αυτά τα στρεβλά μέρη και τα ακραία πράγματα δεν εναρμονίζονται με τις αλήθεια-αρχές και θα έχουν ως αποτέλεσμα να αποκλίνουν οι άνθρωποι από τη συνείδηση και τη λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης και να ξεφεύγουν από την τροχιά της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Ας πούμε, για παράδειγμα, πως, στο πλαίσιο των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σου, πιστεύεις ότι ο Θεός θέλει ν’ αλλάξει το επίπεδο, τις ικανότητες ή ακόμα και τα ένστικτα των ανθρώπων· αν θεωρείς ότι αυτά είναι τα πράγματα που θέλει ν’ αλλάξει ο Θεός, τι είδους επιδιώξεις θα έχεις; Θα έχεις στρεβλές και εμμονικές επιδιώξεις· θα θέλεις να επιδιώξεις ν’ αποκτήσεις ανώτερο επίπεδο και θα εστιάζεις στην εκμάθηση διαφόρων ειδών δεξιοτήτων και στην αφομοίωση διαφόρων ειδών γνώσεων, ώστε να αποκτήσεις ανώτερο επίπεδο και ανώτερες ικανότητες, καθώς και ανώτερη διορατικότητα και καλλιέργεια του εαυτού σου, και ακόμα και κάποιες ικανότητες που είναι ανώτερες από εκείνες των συνηθισμένων ανθρώπων. Έτσι, θα δίνεις σημασία στις εξωτερικές ικανότητες και στα εξωτερικά ταλέντα. Ποιες είναι, λοιπόν, οι συνέπειες που έχουν τέτοιες επιδιώξεις στους ανθρώπους; Όχι μόνο δεν θα καταφέρουν να βαδίσουν στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας, αλλά αντ’ αυτού θ’ ακολουθήσουν το μονοπάτι των Φαρισαίων. Θ’ ανταγωνίζονται μεταξύ τους για να δουν ποιος έχει ανώτερο επίπεδο, ποιος έχει ανώτερα χαρίσματα, ποιος έχει ανώτερες γνώσεις, ποιος έχει μεγαλύτερες δυνατότητες, ποιος έχει περισσότερα προτερήματα, ποιος έχει μεγαλύτερο κύρος ανάμεσα στους ανθρώπους κι απολαμβάνει τον σεβασμό και την εκτίμηση των άλλων. Έτσι, όχι μόνο δεν θα είναι σε θέση να κάνουν πράξη την αλήθεια και να ενεργούν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, αλλά αντ’ αυτού θ’ ακολουθήσουν ένα μονοπάτι που θα τους απομακρύνει από την αλήθεια.

ΣΤ. Το έργο του Θεού δεν αλλάζει τις έμφυτες συνθήκες των ανθρώπων· στοχεύει στο να αλλάξει τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους

1. Το έργο του Θεού δεν αλλάζει τις έμφυτες συνθήκες των ανθρώπων

Το έργο του Θεού είναι να μεταμορφώσει τις διεφθαρμένες διαθέσεις των ανθρώπων και τις διάφορες παράλογες σκέψεις και απόψεις τους που παραβιάζουν την αλήθεια, στο πλαίσιο της κανονικής ανθρώπινης φύσης τους, έτσι ώστε να μπορέσουν ν’ αποκατασταθούν και να βελτιστοποιηθούν η συνείδηση και η λογική τους. Με άλλα λόγια, όσο περισσότερο κατανοείς την αλήθεια τόσο πιο κανονικές θα γίνονται η συνείδηση και η λογική σου, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουν ν’ αναπτύσσονται προς μία ωφέλιμη κατεύθυνση· αυτό δεν είναι καθόλου υπερφυσικό. Τι εννοώ με τη λέξη «κανονικές»; Αν οι άνθρωποι έχουν επίγνωση της συνείδησης και αίσθημα δικαίου, θα γίνουν καλοσυνάτοι· για να το θέσω με ανθρώπινους όρους, θα δείχνουν κατανόηση, θα είναι έντιμοι, λογικοί και όχι ισχυρογνώμονες και επιρρεπείς στις στρεβλώσεις. Αυτό είναι το αποτέλεσμα που σκοπεύει να πετύχει ο Θεός ως προς την ανθρώπινη φύση των ανθρώπων. Όσο οι άνθρωποι κατανοούν ολοένα και περισσότερο την αλήθεια, ένα παρεπόμενο αποτέλεσμα είναι ότι η ανθρώπινη φύση τους γίνεται όλο και πιο κανονική. Ωστόσο, αν οι επιδιώξεις των ανθρώπων βασίζονται στις δικές τους αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, αυτές οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες θα ασκούν μεγάλη αρνητική επίδραση και αρνητική καθοδήγηση στις επιδιώξεις τους και θα τους οδηγούν σε κάθε λογής στρεβλά, ακολουθούμενα με πείσμα, ακραία και παράλογα μονοπάτια. Για παράδειγμα, στο πλαίσιο των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών τους, οι άνθρωποι πιστεύουν ότι το έργο του Θεού αποσκοπεί στην εξύψωση της ανθρώπινης φύσης των ανθρώπων κι έχει ως στόχο να δώσει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να υπερβούν τα ανθρώπινα ένστικτα, το ανθρώπινο επίπεδο ή ακόμα και την ανθρώπινη ηλικία και το ανθρώπινο φύλο. Όταν οι άνθρωποι έχουν τέτοιες αντιλήψεις, θα επιδιώκουν, θα προσπαθούν και θα προχωρούν ψηλαφιστά προς αυτήν την κατεύθυνση. Σε ποια πράγματα θα εστιάζουν, λοιπόν; Από τη μία πλευρά, θα εστιάζουν στις γνώσεις, στις ικανότητες, στις δεξιότητες, στα χαρίσματα και στα ταλέντα· από την άλλη πλευρά, θα εστιάζουν στην υπερφυσικότητα. Ξέρετε ποιες είναι οι εκδηλώσεις της υπερφυσικότητας; (Μήπως σημαίνει ότι, σε κάποια πράγματα, οι άνθρωποι θα υφίστανται ποιοτικές αλλαγές κατευθείαν, χωρίς να πληρώνουν κάποιο τίμημα;) Είναι όπως όταν κάποιος δεν διαβάζει συνήθως τα λόγια του Θεού, αλλά του συμβαίνει κάτι και ξαφνικά τα λόγια του Θεού εμφανίζονται στο μυαλό του, ή όταν κάποιος δεν ήταν ποτέ καλός στο τραγούδι ή στον χορό, αλλά, μετά από μια έμπνευση, ξαφνικά μπορεί να τραγουδάει και να χορεύει, και μάλιστα να χορεύει αρκετά καλά, ή όταν κάποιος δεν έμαθε ποτέ μια ξένη γλώσσα, αλλά ξαφνικά μπορεί να μιλήσει μια ξένη γλώσσα. Δεν είναι υπερφυσικά αυτά τα πράγματα; (Ναι.) Για παράδειγμα, έστω ότι πρέπει να βγεις έξω για ένα επείγον ζήτημα, αλλά δεν ξέρεις να οδηγείς και, μέσα στην απελπισία σου, προσεύχεσαι κι αμέσως νιώθεις να βράζει το αίμα σου και ξαφνικά ξέρεις να οδηγείς, και μάλιστα οδηγείς σταθερά σαν να είσαι έμπειρος οδηγός. Κάποιος σε ρωτάει: «Πώς και οδηγείς τόσο καλά;» Εσύ απαντάς: «Ούτε κι εγώ ξέρω. Όλα αυτά τα έκανε ο Θεός· με παρακίνησε το Άγιο Πνεύμα. Κοίτα! Αυτά εδώ τα χέρια δεν είναι πια δικά μου· τα κρατάει το Άγιο Πνεύμα!» Στην πραγματικότητα, δεν το κάνει αυτό το Άγιο Πνεύμα· αντ’ αυτού, ένα άλλο είδος πνεύματος έχει εισέλθει μέσα σου και σε χειραγωγεί, με αποτέλεσμα να έχεις γίνει διαφορετικός άνθρωπος και να μην μπορείς να ελέγξεις τον εαυτό σου. Δεν είναι αυτό υπέρβαση των εγγενών δυνατοτήτων κάποιου; Δεν είναι υπερφυσικό; (Ναι.) Τι σημαίνει «υπερφυσικό»; Είναι ένα καλό φαινόμενο; (Όχι, ένας άνθρωπος καταλήγει να μην είναι κανονικός.) Αν ξαφνικά ξέρεις μια γλώσσα, έχεις μια δεξιότητα ή κατανοείς κάποιες γνώσεις χωρίς να έχεις αφιερώσει ένα διάστημα στη μελέτη τους ή να σ’ έχει καθοδηγήσει κάποιος ειδικός, αυτό είναι υπερφυσικό. Αν η ζωή-διάθεση ενός ανθρώπου έχει αλλάξει χωρίς να χρειάστηκε να επιδιώξει την αλήθεια, ν’ αναζητήσει, να περιμένει ή να βιώσει πράγματα, δεν είναι τρομακτικό αυτό; (Ναι.) Αν εξακολουθούν να υπάρχουν πολλές αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες στο μυαλό σου και στο υποσυνείδητό σου, τότε θα πρέπει να τις εγκαταλείψεις και να μην τις επιδιώκεις, επειδή δεν είναι αληθινή γνώση του έργου του Θεού και δεν εναρμονίζονται με τις μεθόδους και τις αρχές του έργου του Θεού. Το έργο του Θεού δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να υπερβεί την κανονική ανθρώπινη φύση σου, και το αποτέλεσμα που επιτυγχάνει σ’ εσένα το έργο του Θεού δεν είναι σε καμία περίπτωση η μεταμόρφωση της κανονικής ανθρώπινης φύσης σου σε μια ανώτερη, υπερφυσική ανθρώπινη φύση. Ακόμη περισσότερο, ο Θεός δεν θα σε μεταμόρφωνε από έναν κανονικό άνθρωπο σ’ έναν ασυνήθιστο άνθρωπο. Έστω ότι, όσο βιώνεις το έργο του Θεού, η συνείδησή σου γίνεται όλο και πιο ευαίσθητη κι αναπτύσσεις μεγαλύτερο αίσθημα ντροπής. Γίνεσαι καλοσυνάτος, μπορείς πλέον να λαμβάνεις υπόψη τις προθέσεις του Θεού και είσαι σε θέση να διαφυλάττεις το εκκλησιαστικό έργο και τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Επιπλέον, τα λόγια και οι πράξεις σου δεν πηγαίνουν κόντρα στη συνείδηση και τη λογική σου, καταφέρνεις σταδιακά να ενεργείς σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές και μπορείς ν’ αναγνωρίζεις κάθε είδους ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα, με βάση τα λόγια του Θεού. Αυτό αποδεικνύει ότι το μονοπάτι στο οποίο βαδίζεις στην πίστη σου στον Θεό είναι σωστό. Έστω, όμως, ότι εξακολουθείς ν’ αφουγκράζεσαι για ν’ ακούσεις κάποια φωνή όταν προσεύχεσαι, και αναμένεις κάποια έμπνευση, μια αναλαμπή φωτός ή κάποια υπερφυσική αποκάλυψη όταν αναζητάς από τον Θεό και ικετεύεις τον Θεό. Επιπλέον, η συνείδηση και η λογική σου δεν έχουν αποκατασταθεί ούτε διορθωθεί καθόλου, και δεν έχεις αποκτήσει αίσθημα δικαίου ούτε έχεις υποταχθεί στον Θεό. Αυτό αποδεικνύει ότι υπάρχουν προβλήματα στην επιδίωξή σου και στο μονοπάτι στο οποίο βαδίζεις, και θα μπορούσε επίσης να πει κανείς ότι δεν έχεις αρχίσει να βαδίζεις καθόλου στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας. Επίσης, συχνά επιζητάς υποσυνείδητα να γίνεις υπερφυσικό ον και συχνά νιώθεις ότι θα πρέπει να υπερβείς τη σάρκα —να μην πεινάς όταν δεν τρως και να μη νιώθεις κουρασμένος ή νυσταγμένος όταν δεν κοιμάσαι ή δεν ξεκουράζεσαι για αρκετές μέρες— και μάλιστα επιζητάς να κατανοήσεις και να αφομοιώσεις ξαφνικά πράγματα που δεν κατανοείς ή που δεν έχεις μάθει όσο κάνεις το καθήκον σου, όταν τα χρειάζεσαι επειγόντως. Όλες αυτές οι φαντασιοκοπίες που αφορούν υπερφυσικά πράγματα προέρχονται από ανθρώπινες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες. Επειδή οι άνθρωποι δεν έχουν βιώσει το έργο του Θεού, είναι φυσικό να ξεχειλίζουν από φαντασιοκοπίες σχετικά με αυτό το έργο. Στην πραγματικότητα, το έργο του Θεού είναι το πιο αληθινό και το πιο πρακτικό πράγμα. Ο Θεός ποτέ δεν ενεργεί σύμφωνα με τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες των ανθρώπων· ποτέ δεν εκτελεί τέτοιου είδους έργο στους ανθρώπους. Κάνει μόνο λίγο υπερφυσικό έργο υπό πολύ ιδιαίτερες συνθήκες και σε πολύ λίγους ανθρώπους, αλλά αυτό το έργο είναι απλώς προσωρινό και κάτι που χρειάζεται σε ειδικές περιπτώσεις· δεν είναι μια μέθοδος έργου που εκδηλώνεται συχνά στους ανθρώπους στο πλαίσιο της σωτηρίας του Θεού. Στο έργο διαχείρισής Του, ο Θεός σκοπεύει να σώσει τους ανθρώπους, να τους δώσει τη δυνατότητα ν’ αποβάλουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους και να φτάσουν στη σωτηρία, και η βασική μέθοδος με την οποία εργάζεται ο Θεός είναι να παρέχει στους ανθρώπους την αλήθεια, έτσι ώστε να μπορέσουν ν’ ασκούνται σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές αφού κατανοήσουν την αλήθεια. Επομένως, όποιες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες κι αν έχεις στο μυαλό σου και στο υποσυνείδητό σου, όσο λογικές κι αν είναι οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες σου ή όσο κι αν καλύπτουν τις πνευματικές σου ανάγκες, όποιοι κι αν είναι οι λόγοι, θα παραμείνουν για πάντα αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες και θα πρέπει να τις εγκαταλείψεις και να μην παραμένεις προσκολλημένος σ’ αυτές. Σε όποια έκταση κι αν γίνεται το έργο του Θεού και για όσο διάστημα κι αν συνεχίζεται, οι άνθρωποι θα παραμείνουν για πάντα άνθρωποι και δεν πρόκειται ποτέ να γίνουν άγγελοι. Ακόμη κι αν ασπρίσεις από την κορυφή ως τα νύχια, με άσπρα μαλλιά, πρόσωπο βαμμένο άσπρο, άσπρο μπλουζάκι και άσπρο παντελόνι, και βάλεις δύο φτερά, δεν μπορείς να γίνεις άγγελος· οι άνθρωποι θα παραμείνουν για πάντα άνθρωποι. Επιπλέον, ο όρος «άνθρωποι» εδώ αναφέρεται στους ανθρώπους που έχουν τη συνείδηση και τη λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης, κι όχι σε εξαιρετικούς ανθρώπους, πόσο μάλλον ασυνήθιστους. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι καθόλου υπερφυσικοί, αλλά η ξεκάθαρη διαφορά τους από τους άπιστους που δεν πιστεύουν στον Θεό είναι ότι δεν διαπράττουν κακό, μπορούν να κάνουν πράξη την αλήθεια μόλις την κατανοήσουν, και καταλαβαίνουν πώς να βλέπουν τους ανθρώπους και τα πράγματα και να φέρονται και να ενεργούν με βάση τα λόγια του Θεού και σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού και τις αλήθεια-αρχές, αντί να ζουν με βάση τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους και τις διάφορες σκέψεις κι απόψεις που ενσταλάζει στους ανθρώπους ο Σατανάς. Για όσο καιρό κι αν επιδιώκουν οι άνθρωποι σύμφωνα με τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους στη διαδικασία της πίστης τους στον Θεό, και όσα κι αν θεωρούν ότι έχουν αποκομίσει, αυτά δεν μετράνε στα μάτια του Θεού κι ο Θεός δεν θυμάται τίποτε από αυτά. Τι εννοώ όταν το λέω αυτό; Συγκεκριμένα, ότι αν, με βάση τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες σου, συγκρατείς όλες τις κανονικές ανάγκες της σάρκας σου ή προσπαθείς σκληρά ν’ αλλάξεις τα ένστικτά σου, το επίπεδό σου, τις ικανότητές σου, την προσωπικότητά σου, τα μοτίβα διαβίωσής σου και τις συνήθειες της ζωής σου, τότε όσο σκληρά κι αν προσπαθείς να συγκρατήσεις και ν’ αλλάξεις αυτά τα πράγματα, ακόμη κι αν καταφέρεις να πετύχεις κάποια αποτελέσματα, αυτό δεν σημαίνει ότι έχεις ήδη αποκομίσει κάτι στο μονοπάτι της άσκησης της αλήθειας και, ακόμη περισσότερο, δεν σημαίνει ότι είσαι ήδη άνθρωπος που επιδιώκει την αλήθεια· ο Θεός δεν θυμάται αυτά τα πράγματα. Καταλάβατε; (Ναι.)

Παρόλο που οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες των ανθρώπων είναι αόρατες και προς τα έξω δεν φαίνεται ν’ αναγκάζουν τους ανθρώπους να λένε ή να κάνουν κάτι ή να βαδίζουν σε οποιοδήποτε μονοπάτι, ελέγχουν στενά τις σκέψεις και τον εσωτερικό εαυτό των ανθρώπων, βαθιά μέσα στην καρδιά τους και στο υποσυνείδητό τους. Γιατί συμβαίνει αυτό; Επειδή όλα τα πράγματα που αγαπούν κι επιδιώκουν οι άνθρωποι ταιριάζουν απόλυτα με τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους, και παράλληλα αυτά τα πράγματα ικανοποιούν τις ανάγκες της ανθρώπινης σάρκας, καθώς και κάθε είδους επιθυμία και περιέργεια που έχει ένας άνθρωπος. Για παράδειγμα, οι άνθρωποι, στο πλαίσιο των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών τους, πιστεύουν ότι το έργο του Θεού έχει ως στόχο να τους μεταμορφώσει σε εξαιρετικά όντα που διαφέρουν από τους συνηθισμένους ανθρώπους, καθώς κι ότι, όταν τους παρακινεί το Άγιο Πνεύμα, θα μπορούν να μιλάνε διάφορες γλώσσες. Είναι εμφανές ότι αυτό υπερβαίνει τις εγγενείς δυνατότητες και το εύρος της κανονικής ανθρώπινης φύσης τους, αλλά σε πολύ μεγάλο βαθμό ικανοποιεί τη ματαιοδοξία τους, την περιέργειά τους και την ανταγωνιστικότητά τους. Με άλλα λόγια, προτού οι άνθρωποι αποκτήσουν την αλήθεια, τους αρέσουν κάποια υπερφυσικά πράγματα, κι αυτά τα πράγματα τους κάνουν να νιώθουν σημαντικοί, καθώς και ανώτεροι και διαφορετικοί από τους συνηθισμένους ανθρώπους· αυτό ακριβώς αγαπά και λαχταρά το διεφθαρμένο ανθρώπινο γένος. Όλοι ελπίζουν να ξεχωρίσουν ανάμεσα στο ανθρώπινο είδος, να είναι διαφορετικοί από όλους τους άλλους, να είναι μοναδικοί κι ανεπανάληπτοι, και ν’ απολαμβάνουν τον σεβασμό και τον θαυμασμό των άλλων. Για παράδειγμα, υπάρχει ένα φαινόμενο στο διεφθαρμένο ανθρώπινο γένος: Όταν παράγεται μόνο ένα τεμάχιο από κάποιο πράγμα, οι πλούσιοι και οι εξέχοντες ανταγωνίζονται σφόδρα μεταξύ τους για να το αγοράσουν. Σε ποιον βαθμό το κάνουν αυτό; Σε βαθμό που αυτό το προϊόν καταλήγει να πωλείται σε πολύ υψηλότερη ή ακόμα και σε δεκαπλάσια τιμή από την αρχική. Ο άνθρωπος που καταφέρνει να το αγοράσει σκέφτεται: «Κοίτα, τσίμπησα αυτό το πράγμα που είναι μοναδικό στον κόσμο. Δεν είμαι πραγματικά ισχυρός; Δεν είμαι καλύτερος από τους άλλους; Κανένας άλλος δεν είναι τόσο ικανός όσο εγώ!» Στο μυαλό του νιώθει ικανοποιημένος με τον εαυτό του και θεωρεί ότι είναι ιδιαίτερος, εξαιρετικός και πολύ ικανός. Τι είδους διάθεση είναι αυτή; (Αλαζονεία.) Αυτό προκαλείται από μια αλαζονική διάθεση. Κάποιοι άνθρωποι νιώθουν άβολα όταν φοράνε το ίδιο ρούχο μ’ έναν άλλον άνθρωπο. Αν φοράνε ένα ρούχο που οι άλλοι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να το αγοράσουν και δεν το έχουν ξαναδεί ποτέ, και που όλοι όσοι το βλέπουν το ζηλεύουν, πώς νιώθουν; (Ικανοποιημένοι με τον εαυτό τους.) Νιώθουν ιδιαίτερα ικανοποιημένοι με τον εαυτό τους και πιστεύουν ότι δεν μοιάζουν με κανέναν άλλον κι ότι βρίσκονται ένα σκαλί πιο πάνω από τους υπόλοιπους. Τι είδους διάθεση το προκαλεί αυτό; (Η αλαζονεία.) Προκαλείται κι αυτό από μια αλαζονική διάθεση. Βλέπεις, σχεδόν το 100% των ανθρώπων έχουν αυτήν τη νοοτροπία: Αν έχουν κατακτήσει μια τεχνική ή επαγγελματική δεξιότητα, νομίζουν ότι είναι καλύτεροι από τους άλλους κι ότι κανένας δεν είναι εξίσου καλός μ’ αυτούς. Αν κατακτήσει και κάποιος άλλος την ίδια τεχνική ή επαγγελματική δεξιότητα, θα ζηλεύουν αυτόν τον άνθρωπο και θα εύχονται απεγνωσμένα κανένας να μην μπορούσε να τους φτάσει. Γιατί έχουν τέτοια νοοτροπία; (Θέλουν να μη μοιάζουν με κανέναν άλλο.) Αν είναι οι μοναδικοί που έχουν κατακτήσει αυτήν την επαγγελματική δεξιότητα, τότε είναι ανώτεροι από τον μέσο άνθρωπο στην ομάδα τους. Επειδή έχουν γνώσεις σ’ αυτήν την τεχνική ή επαγγελματική δεξιότητα, φοβούνται ότι οι άλλοι θα τη μάθουν από αυτούς. Αν οι άλλοι αναζητήσουν βοήθεια από αυτούς, θα τους διδάξουν; (Όχι.) Θα σου διδάξουν μόνο κάποια απλά πράγματα· όσο για τα πιο σημαντικά και καίρια πράγματα, δεν πρόκειται να τα διδάξουν σε κανέναν και θα σ’ αφήσουν να τα καταλάβεις μόνος σου. Τι σκέφτονται πραγματικά; «Αν σου το διδάξω, τότε πώς θα ξεχωρίζω; Αν μπορούσαν να το κάνουν όλοι, τότε δεν θα καταντούσα απλώς ένας συνηθισμένος άνθρωπος; Αν κανείς σας δεν ξέρει πώς να το κάνει, τότε εγώ είμαι ο ανώτερος εδώ κι όλοι εσείς θα πρέπει να με καλοπιάνετε· έτσι θα νιώθω σημαντικός, σωστά; Ανάμεσά σας, εγώ δεν έχω την υψηλότερη θέση και τις περισσότερες ικανότητες; Εγώ είμαι το μεγάλο κεφάλι ανάμεσά σας, έτσι δεν είναι;» Επειδή γνωρίζουν κάπως μια επαγγελματική ή τεχνική δεξιότητα, φοβούνται βαθιά μέσα τους ότι οι άλλοι θα τη μάθουν από αυτούς, και δεν θέλουν οι άλλοι να τους μοιάσουν. Το να έχει ο οποιοσδήποτε την ίδια επαγγελματική ή τεχνική δεξιότητα ή εξειδίκευση μ’ αυτούς τούς ταράζει, οπότε σκέφτονται διαρκώς τρόπους για να μαθαίνουν κάτι ώστε να ξεπεράσουν τους άλλους. Θέλουν να είναι ανώτεροι από τους άλλους και θέλουν διαρκώς να επισκιάζουν τους άλλους για να νιώθουν σημαντικοί. Είναι αυτό η σωστή επιδίωξη; (Όχι.) Ακριβώς επειδή το διεφθαρμένο ανθρώπινο γένος έχει τέτοιους πόθους και τέτοιες επιδιώξεις, είναι φυσικό οι άνθρωποι ν’ αναπτύσσουν κάθε λογής αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με το έργο του Θεού και να επιζητούν να είναι ένα σκαλί πιο πάνω από τους άλλους, να έχουν θέση και κύρος, να νιώθουν σημαντικοί, να μη μοιάζουν με κανέναν άλλον ή ακόμα και να γίνουν υπεράνθρωποι ή εξαιρετικοί άνθρωποι στα μάτια των άλλων. Επομένως, οι άνθρωποι θα πρέπει να εγκαταλείψουν αυτές τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες σχετικά με το έργο του Θεού. Συγκεκριμένα, πώς θα πρέπει να γίνει πράξη αυτό; Μην επιδιώκεις ανώτερα χαρίσματα ή ταλέντα και μην επιδιώκεις ν’ αλλάξεις το επίπεδό σου ή τα ένστικτά σου, αλλά, αντ’ αυτού, με βάση τις έμφυτες συνθήκες σου —όπως το επίπεδό σου, τις ικανότητές σου και τα ένστικτά σου— να κάνεις το καθήκον σου σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού και να κάνεις το κάθε πράγμα σύμφωνα με αυτά που ζητάει ο Θεός. Ο Θεός δεν απαιτεί κάτι που να ξεπερνά τις ικανότητες ή το επίπεδό σου· ούτε πρέπει να βάζεις τον εαυτό σου σε περιττές δυσκολίες. Αρκεί να κάνεις απλώς ό,τι καλύτερο μπορείς με βάση αυτά που κατανοείς και αυτά που μπορείς να πετύχεις, και να ασκείσαι όπως σου το επιτρέπουν οι καταστάσεις σου. Για παράδειγμα, αν με βάση το επίπεδό σου και τα ταλέντα σου είσαι κατάλληλος μόνο για τον ρόλο του επικεφαλής ομάδας, τότε κάνε καλή δουλειά ως επικεφαλής ομάδας· διευκρίνισε ποιες εργασίες και ποιες επαγγελματικές δεξιότητες εμπίπτουν στο πεδίο αυτού του ρόλου, ασχολήσου μ’ αυτές μία προς μία και υλοποίησέ τες σύμφωνα με τις μεθόδους και τις αρχές που σου έχει διδάξει ο Θεός· μ’ αυτόν τον τρόπο, θα καταφέρεις να ικανοποιήσεις τον Θεό. Έστω ότι ακολουθείς τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες σου, και σκέφτεσαι: «Εφόσον είμαι ικανός για επικεφαλής ομάδας, αν προσπαθήσω περισσότερο για να τα πάω καλύτερα, αν υπομείνω λίγες κακουχίες και πληρώσω ένα μικρό τίμημα και το Άγιο Πνεύμα κάνει μεγάλο έργο πάνω μου, τότε δεν θα μπορέσω να γίνω επικεφαλής εκκλησίας ή επικεφαλής μιας ομάδας λήψης αποφάσεων; Οι άνθρωποι μπορεί να πιστεύουν ότι δεν το έχω μέσα μου, αλλά θα ικετεύσω τον Θεό· τίποτε δεν είναι δύσκολο για τον Θεό! Δεν θέλω να είμαι επικεφαλής ομάδας. Θα προσευχηθώ στον Θεό, ζητώντας Του να μου επιτρέψει να επωμιστώ σπουδαιότερο έργο, να μ’ αφήσει να γίνω επικεφαλής ή εργάτης». Είναι σωστή μια τέτοια επιδίωξη; (Όχι, είναι λανθασμένη.) Γιατί λέτε ότι είναι λανθασμένη; (Τέτοιοι άνθρωποι θέλουν διαρκώς να κάνουν πράγματα που ξεπερνούν το επίπεδό τους και τις ικανότητές τους και δεν μπορούν να μείνουν σταθεροί στο έργο τους με βάση το επίπεδο και τα ταλέντα τους, διατηρώντας τη θέση που τους αναλογεί.) Δεν είναι σωστό να θέλεις διαρκώς να είσαι υπεράνθρωπος· δεν είναι αυτό που θα πρέπει να επιδιώκει ένας κανονικός άνθρωπος.

Κάποιοι άνθρωποι λένε συχνά: «Τίποτα δεν είναι δύσκολο για τον Θεό»· αυτό το ρητό είναι γεγονός και όλοι μπορούν να το καταλάβουν αυτό. Κάποιοι άνθρωποι, όμως, έχουν στρεβλή κατανόηση· πιστεύουν πως ό,τι είναι αδύνατον να κάνουν οι άνθρωποι μπορεί να το πραγματοποιήσει γι’ αυτούς ο Θεός, αν απλώς προσευχηθούν σ’ Αυτόν, και πως αν οι άνθρωποι βασιστούν στον Θεό μ’ αυτόν τον τρόπο, μπορούν να υπερβούν τα ένστικτά τους και να γίνουν υπεράνθρωποι. Ισχύει πράγματι αυτό; (Όχι.) Το ρητό «Τίποτα δεν είναι δύσκολο για τον Θεό» προφανώς αναφέρεται στη δύναμη και την ουσία του Θεού, στην παντοδυναμία Του, καθώς και στην κυριαρχία Του πάνω σε όλα τα πράγματα· δεν υπάρχει τίποτα που να μην μπορεί να πραγματοποιήσει ο Θεός. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι πρέπει να υπερβούν την κανονική ανθρώπινη φύση και να γίνουν υπερφυσικοί· όσο παντοδύναμος κι αν είναι ο Θεός, το έργο που κάνει στους ανθρώπους βασίζεται στην κανονική ανθρώπινη φύση τους και γίνεται εντός του εύρους της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Ο Θεός ενορχηστρώνει και κατευθύνει όλα τα πράγματα, κατευθύνει τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα, έτσι ώστε να παρέχουν υπηρεσία στην πραγματοποίηση κάθε λογής πραγμάτων από Εκείνον, πραγματοποιώντας τα γεγονότα που Εκείνος πρόκειται να πραγματοποιήσει. Την περίοδο κατά την οποία ο Θεός πραγματοποιεί κάθε λογής πράγματα, οι άνθρωποι παραμένουν στην κανονική ανθρώπινη φύση· τίποτα δεν έχει αλλάξει γι’ αυτούς κι εξακολουθούν να είναι άνθρωποι. Όσο παντοδύναμος κι αν είναι ο Θεός κι όποιες μεθόδους κι αν χρησιμοποιεί για να ασκεί κυριαρχία σε κάτι ή για να πραγματοποιεί κάτι, οι δημιουργημένοι άνθρωποι παραμένουν για πάντα δημιουργημένοι άνθρωποι· εξακολουθούν να ζουν στο πλαίσιο της κανονικής ανθρώπινης φύσης και δεν είναι καθόλου υπερφυσικοί. Θα λέγατε όλοι σας ότι αυτά είναι πραγματικά γεγονότα; (Ναι.) Τι σημαίνει «δεν είναι υπερφυσικοί»; Σημαίνει ότι, όταν ο Θεός ενορχηστρώνει τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα, οι άνθρωποι αναπόφευκτα ζουν, επιβιώνουν, κάνουν το καθετί και ζουν στην παρούσα στιγμή υπό την ενορχήστρωση του Θεού. Όταν, όμως, ζεις στην παρούσα στιγμή, είναι θολή η επίγνωσή σου; (Όχι.) Εξακολουθείς να έχεις πνευματική διαύγεια. Έχει, λοιπόν, βελτιωθεί ή αλλάξει το επίπεδό σου μέσα σε μια στιγμή; (Όχι.) Παραμένει το ίδιο που ήταν αρχικά. Έχουν, τότε, αλλάξει μέσα σε μια στιγμή τα ένστικτά σου; Όχι, δεν έχουν αλλάξει ούτε αυτά. Υπό την κυριαρχία, τις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις του Θεού, όσα πράγματα κι αν βιώσεις, δεν συμβαίνει καμία απολύτως αλλαγή στην προσωπικότητά σου, τις συνήθειές σου, τα μοτίβα διαβίωσής σου ή στο επίπεδο, τις ικανότητες και τις διάφορες λειτουργίες της κανονικής ανθρώπινης φύσης σου. Απλώς, όταν οι άνθρωποι βιώνουν το έργο του Θεού, βιώνουν όλων των ειδών τα πράγματα και τους ανθρώπους στα δικά τους αντίστοιχα περιβάλλοντα, και το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι, όσο βιώνουν το έργο του Θεού, αποκτούν διορατικότητα κι αντλούν κάποια διδάγματα. Αν είναι άνθρωποι που επιδιώκουν την αλήθεια, τότε είναι σε θέση να θερίσουν καρπούς ως προς την αλήθεια και τη γνώση τους για τον Θεό. Όσο οι άνθρωποι βιώνουν το έργο του Θεού, το σκεπτικό τους είναι κανονικό, η επίγνωσή τους δεν είναι συγκεχυμένη και το επίπεδό τους, οι ικανότητές τους και τα ένστικτά τους παραμένουν τα ίδια που ήταν αρχικά, χωρίς καμία αλλαγή. Επομένως, το ρητό «Τίποτα δεν είναι δύσκολο για τον Θεό» αναφέρεται στην παντοδυναμία του Θεού και στην ενορχήστρωση όλων των πραγμάτων από Εκείνον. Δεν αναφέρεται στο ότι κάνει τους ανθρώπους υπερφυσικούς ή στο ότι αλλάζει την ουσία των δημιουργημένων ανθρώπων. Ο Θεός δεν αλλάζει την ουσία των ανθρώπων· οι άνθρωποι παραμένουν άνθρωποι και, είτε είσαι άνδρας είτε γυναίκα, δεν πραγματοποιείται καμία απολύτως αλλαγή ως προς αυτήν την πτυχή. Ο Θεός ενορχηστρώνει τα πάντα κι ο Θεός είναι πανίσχυρος· αυτό έχει και είναι ο Θεός, κι αυτό διαθέτει ο Θεός. Το ρητό «Τίποτα δεν είναι δύσκολο για τον Θεό» δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι έχουν γίνει υπερφυσικοί ούτε σημαίνει ότι οι άνθρωποι είναι πανίσχυροι. Ακόμη κι αν κάποιοι άνθρωποι μπορούν μερικές φορές να πετύχουν ορισμένα πράγματα που υπερβαίνουν το επίπεδό τους ή τα σωματικά τους ένστικτα, αυτό είναι το έργο του Αγίου Πνεύματος. Ο Θεός είναι Αυτός που τους έχει δώσει το συγκεκριμένο χάρισμα· δεν είναι ότι γεννήθηκαν μ’ αυτήν την ικανότητα. Αυτό συμβαίνει επειδή τα δημιουργημένα όντα δεν έχουν την ικανότητα ν’ αλλάξουν όλα όσα έχει ορίσει ο Θεός. Θα σας δώσω ένα απλό παράδειγμα σε σχέση με το ζήτημα του ανθρώπινου ενστίκτου. Λόγου χάρη, όταν οι άνθρωποι ακούνε έναν τρομακτικό ήχο, νιώθουν φόβο κι ενστικτωδώς κουλουριάζονται. Όσο χρονών κι αν είσαι, ήσουν έτσι από την παιδική σου ηλικία και θα παραμείνεις έτσι μέχρι να πεθάνεις· αυτό είναι ένστικτο. Τι σημαίνει «ένστικτο»; Είναι μια έμφυτη λειτουργία του υλικού σώματος και δεν πρόκειται ν’ αλλάξει ποτέ των ποτών. Ένας κανονικός άνθρωπος μπορεί να διατηρήσει τη ζωή και την επιβίωση της κανονικής ανθρώπινης φύσης μόνο αν διαθέτει έμφυτα ένστικτα, οπότε τα ανθρώπινα ένστικτα δεν είναι κάτι που σκοπεύει ν’ αλλάξει ο Θεός. Το καταλάβατε αυτό; (Ναι.) Σε τι αναφέρεται η φράση «ο Θεός είναι πανίσχυρος»; (Αναφέρεται στην εξουσία και την παντοδυναμία του ίδιου του Θεού.) Έχει καμία σχέση με τους ανθρώπους; (Δεν έχει καμία σχέση με τους ανθρώπους και δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν υπερφυσικά πράγματα.) Δεν σημαίνει ότι υπό τον έλεγχο του Θεού οι άνθρωποι είναι πανίσχυροι· ακόμη κι όταν οι άνθρωποι βρίσκονται υπό τον έλεγχο του Θεού, δεν μπορούν να γίνουν πανίσχυροι. Γιατί; (Επειδή οι άνθρωποι δεν είναι ο Θεός· οι άνθρωποι είναι απλώς δημιουργημένα όντα, ενώ ο Θεός είναι μοναδικός.) Σωστά· έτσι έχουν τα πράγματα. Οι άνθρωποι θα είναι για πάντα άνθρωποι. Δεν πρόκειται να γίνουν άλλο είδος, πόσο μάλλον βέβαια να γίνουν ο Θεός· οι ιδιότητες των ανθρώπων δεν πρόκειται ν’ αλλάξουν. Εφόσον οι ιδιότητες των ανθρώπων δεν πρόκειται ν’ αλλάξουν, θ’ αλλάξουν τα ένστικτά τους; (Όχι.) Δεν πρόκειται ν’ αλλάξουν τα ένστικτα των ανθρώπων ούτε οι συνήθειες ζωής τους και τα μοτίβα διαβίωσής τους ή οι έμφυτες προσωπικότητες που τους δίνει ο Θεός. Πάρτε για παράδειγμα τα μοτίβα διαβίωσης. Οι άνθρωποι, όπως τα περισσότερα πλάσματα, εργάζονται μετά την ανατολή του ηλίου και ξεκουράζονται μετά τη δύση του ηλίου. Όταν ξυπνάνε το πρωί και το μυαλό τους έχει ξεκουραστεί επαρκώς και το σώμα τους νιώθει άνετα, αρχίζουν να εργάζονται· τη νύχτα, όταν το σώμα τους αρχίζει να κουράζεται και χασμουριούνται και το μυαλό τους είναι εξαντλημένο, αρχίζουν να μπαίνουν σε κατάσταση ξεκούρασης· αυτό είναι ένα πολύ κανονικό μοτίβο διαβίωσης. Πρόκειται για ένα κοινό γνώρισμα των ανθρώπων και είναι ταυτόχρονα ένα ανθρώπινο ένστικτο και, ασφαλώς, ένα μοτίβο διαβίωσης που έχει ορίσει ο Θεός για το ανθρώπινο γένος. Αυτό το μοτίβο καθορίζεται σύμφωνα με την περιστροφή του ήλιου, της σελήνης και των άστρων και την ανατολή και τη δύση του ηλίου. Αν σπάσεις αυτό το μοτίβο διαβίωσης, βραχυπρόθεσμα μπορεί να μην υπάρξουν σημαντικά προβλήματα —όταν κατά καιρούς νιώθεις κουρασμένος και θέλεις να κοιμηθείς, μπορείς να ασκήσεις αυτοσυγκράτηση και να πιεις λίγο τσάι ή καφέ, και η σωματική σου κούραση θα μετριαστεί κάπως— μακροπρόθεσμα, όμως, το σώμα σου θ’ αναπτύξει προβλήματα. Γιατί θ’ αναπτύξει προβλήματα; Επειδή έχεις παραβιάσει το μοτίβο διαβίωσης που έχει ορίσει ο Θεός για τους ανθρώπους. Όταν το σώμα σου αναπτύξει προβλήματα και πας σ’ έναν γιατρό, εκείνος θα πει: «Πρέπει να πηγαίνεις για ύπνο νωρίς το βράδυ, να ξαπλώνεις το αργότερο στις 10 και να ξυπνάς στις 4 ή 5 το πρωί· σε λίγους μήνες, θα είσαι και πάλι καλά». Αφού ακολουθήσεις τη συμβουλή του γιατρού για τρεις μήνες, όλα τα συμπτώματα σωματικής δυσφορίας που έχεις ουσιαστικά θα εξαφανιστούν, οπότε θα σκεφτείς μέσα σου: «Φαίνεται ότι τα προβλήματα στο σώμα μου δεν ήταν κάποια σοβαρή ασθένεια, αλλά προκλήθηκαν επειδή δεν ακολουθούσα αυτό το κανονικό μοτίβο στη ζωή μου». Δεν θα έλεγες, λοιπόν, ότι τα μοτίβα διαβίωσης των ανθρώπων δεν πρέπει να σπάνε; (Ναι.) Αυτό το μοτίβο διαβίωσης των ανθρώπων είναι το ίδιο μ’ εκείνο άλλων πλασμάτων· όλα τα πλάσματα εργάζονται μετά την ανατολή του ηλίου και ξεκουράζονται μετά τη δύση του ηλίου. Ασφαλώς, υπάρχουν κάποια πλάσματα, όπως οι κουκουβάγιες, τα οποία ξεκουράζονται κατά τη διάρκεια της μέρας και βγαίνουν έξω και είναι δραστήρια τη νύχτα· το μοτίβο διαβίωσής τους είναι διαφορετικό από εκείνο των ανθρώπων και άλλων πλασμάτων, αλλά αν ήθελες να σπάσεις αυτό το μοτίβο διαβίωσής τους, θα ήταν αδύνατον. Επιπλέον, κάποια πλάσματα πέφτουν σε χειμερία νάρκη τον χειμώνα. Έχουν οι άνθρωποι αυτό το μοτίβο διαβίωσης; (Όχι.) Όχι, οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να πέσουν σε χειμερία νάρκη. Η ζωή των ανθρώπων έχει ένα μοτίβο: ξεκουράζονται για μία δύο μέρες την εβδομάδα, εργάζονται μετά την ανατολή του ηλίου και ξεκουράζονται μετά τη δύση του ηλίου. Διατηρούν συνεχώς αυτό το κανονικό μοτίβο εργασίας και ξεκούρασης και μ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί να διαφυλάσσεται η ζωή τους και να διατηρείται η επιβίωσή τους. Τα ανθρώπινα όντα έχουν τα δικά τους μοτίβα διαβίωσης, τα οποία όρισε ο Θεός. Έχουν όλα νόημα κι αποσκοπούν στη διατήρηση της κανονικής ζωής και της επιβίωσης της ανθρωπότητας. Επομένως, το έργο του Θεού δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να σπάσει τα μοτίβα της ανθρώπινης ζωής και επιβίωσης, όπως φαντάζονται οι άνθρωποι ότι θα γίνει, και θα πρέπει επίσης να εγκαταλείψεις αυτήν την αντίληψη και φαντασιοκοπία. Θα ήταν χαζό οι άνθρωποι να έσπαγαν με τη βία αυτά τα μοτίβα που έχει ορίσει ο Θεός γι’ αυτούς ή να ήθελαν διαρκώς να τα αλλάξουν επειδή διέπονται από κάποιες ιδέες για υπερφυσικά πράγματα. Αν νομίζεις ότι αλλάζοντάς τα θα εξυψωθεί η ζωή σου και θα βελτιωθεί η ανθρώπινη φύση σου, τότε προσπάθησε να τα αλλάξεις και δες για πόσο καιρό θα μπορέσεις να ζήσεις, δες πώς θα αλλάξουν τα πράγματα τις επόμενες μέρες και κατά πόσο θα εξυψωθεί η κανονική ανθρώπινη φύση σου και θα γίνεις υπεράνθρωπος ή άγγελος. Αν πιστεύεις ότι το έργο του Θεού θα πρέπει να εμπεριέχει ένα υπερφυσικό στοιχείο κι ότι θα πρέπει να αλλάξει τα μοτίβα διαβίωσής σου, και ταυτόχρονα θέλεις να τα αλλάξεις με τη βία για να μπορέσεις να γίνεις υπερβατικός, τότε μπορείς να το δοκιμάσεις. Ίσως, αφού προσπαθήσεις για αρκετά χρόνια, να αλλάξεις πραγματικά τα μοτίβα της ζωής σου και της επιβίωσής σου. Μόνο σε μία περίπτωση θα μπορούσε να συμβεί αυτό: να μην υπάρχει πλέον το υλικό σου σώμα, οπότε να είσαι πραγματικά υπερφυσικός και να μετατραπείς σ’ ένα σύννεφο καπνού, να μετατραπείς σ’ ένα «ουράνιο ον» και να γίνεις αθάνατος. Αν θέλεις να διατηρήσεις κανονικό και υγιές το υλικό σου σώμα και να μπορέσεις ν’ αποδεχθείς το έργο και τα λόγια του Θεού ενώ βρίσκεσαι σε κανονική κατάσταση, τότε δεν θα πρέπει να επιζητάς να γίνεις δήθεν υπεράνθρωπος ή να επιδιώκεις μια δήθεν ανυψωμένη ανθρώπινη φύση με βάση τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες σου· αντ’ αυτού, θα πρέπει να ζήσεις στο πλαίσιο της κανονικής ανθρώπινης φύσης, να διατηρήσεις το μοτίβο ζωής και επιβίωσης της κανονικής ανθρώπινης φύσης σου και παράλληλα να διατηρήσεις τα ένστικτα της κανονικής ανθρώπινης φύσης σου. Μην έχεις παράλογες απαιτήσεις από τον Θεό· όλες αυτές οι παράλογες απαιτήσεις προέρχονται από τις φαντασιοκοπίες και τις αντιλήψεις σου. Τα ένστικτά σου, τα μοτίβα διαβίωσής σου και ούτω καθεξής δεν είναι αυτό που σκοπεύει ν’ αλλάξει ο Θεός ούτε είναι πράγματα που σκοπεύει ν’ αλλάξει με το έργο Του. Ένας άνθρωπος που έχει σωθεί δεν είναι σε καμία περίπτωση κάποιος που ξεχειλίζει από αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, πόσο μάλλον κάποιος που είναι υπεράνθρωπος ή ασυνήθιστος. Αντιθέτως, είναι ένας άνθρωπος με κανονική ανθρώπινη φύση, συνείδηση και λογική, ένας άνθρωπος που μπορεί να δίνει βάση στα λόγια του Θεού, καθώς και να βλέπει τους ανθρώπους και τα πράγματα και να φέρεται και να ενεργεί σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές· είναι ένας άνθρωπος που μπορεί να υποτάσσεται στον Θεό σε όλα τα πράγματα, που δεν είναι καθόλου υπερφυσικός και που έχει ιδιαίτερα κανονική και πρακτική ανθρώπινη φύση.