Όταν κάποιος πιστεύει στον Θεό, θα πρέπει να κατανοεί τι ακριβώς σκοπεύει ν’ αλλάξει ο Θεός στους ανθρώπους με το έργο Του, πώς λύνει ο Θεός το πρόβλημα της διαφθοράς των ανθρώπων και τι σκοπεύει να πετύχει στους ανθρώπους· αυτά είναι ζητήματα πάνω στα οποία πρέπει να γίνεται ξεκάθαρη συναναστροφή, έτσι δεν είναι; Με λίγα λόγια, θα πρέπει να κατανοεί κανείς ποια ακριβώς αποτελέσματα σκοπεύει να πετύχει ο Θεός στους ανθρώπους με το έργο Του. Κατ’ αρχάς, σ’ αυτό το στάδιο του έργου Του, ο Θεός εκφράζει την αλήθεια και παρέχει ζωή. Το έργο της παροχής της αλήθειας στους ανθρώπους γίνεται μέσα από την ξεκάθαρη συναναστροφή πάνω στις αλήθεια-αρχές που πρέπει να τηρούν οι άνθρωποι όταν έρχονται αντιμέτωποι με κάθε λογής ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα στην αληθινή ζωή, έτσι ώστε, αφού τις κατανοήσουν, να μπορούν να βλέπουν τους ανθρώπους και τα πράγματα, να φέρονται και να ενεργούν με βάση αυτές τις αλήθεια-αρχές, και πάνω σ’ αυτήν τη βάση, να εξαλειφθούν οι διεφθαρμένες διαθέσεις τους, να είναι σε θέση ν’ αποβάλουν αυτές τις διεφθαρμένες διαθέσεις και να υποταχθούν αληθινά και απόλυτα στον Θεό. Ασφαλώς, αυτό είναι κι ένα σημάδι σωτηρίας και παράλληλα μια αληθινή εκδήλωση σωτηρίας που μπορεί τελικά να δει κανείς στους ανθρώπους. Σε όλη τη διαδικασία κατά την οποία ο Θεός παρέχει την αλήθεια στους ανθρώπους, ποια είναι τα κύρια ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν; Υπάρχουν κυρίως δύο είδη ζητημάτων που πρέπει να επιλυθούν. Το πρώτο είδος είναι οι αντιλήψεις των ανθρώπων που πρέπει να εξαλειφθούν. Οι διαφόρων ειδών παράλογες, στρεβλές και ακλόνητες σκέψεις και απόψεις των ανθρώπων που προέρχονται από τον Σατανά αναφέρονται συνολικά ως αντιλήψεις των ανθρώπων. Αυτές οι εσφαλμένες σκέψεις και απόψεις ελέγχουν τις σκέψεις και τις συμπεριφορές των ανθρώπων κι έχουν γίνει ήδη μια βασική θεωρία σκέψης με βάση την οποία βλέπουν τους ανθρώπους και τα πράγματα, φέρονται και ενεργούν, κι επομένως θα πρέπει να εξαλειφθούν εντελώς. Πρόκειται για ένα ζήτημα που σχετίζεται με τις σκέψεις των ανθρώπων και που πρέπει να επιλυθεί. Το άλλο είδος ζητήματος που πρέπει να επιλυθεί αφορά τις διεφθαρμένες διαθέσεις των ανθρώπων. Οι διεφθαρμένες διαθέσεις είναι ένα θέμα πάνω στο οποίο γίνεται συχνά συναναστροφή, συζήτηση και ανάλυση στην εκκλησιαστική ζωή. Κάποιες διεφθαρμένες διαθέσεις προκαλούνται από τις παράλογες σκέψεις και απόψεις των ανθρώπων, ενώ άλλες διεφθαρμένες διαθέσεις είναι αμιγώς σατανικές διαθέσεις. Τα δύο πράγματα που σκοπεύει να εξαλείψει ο Θεός από τους ανθρώπους μέσα από το έργο και τα λόγια Του είναι οι αντιλήψεις τους και οι διεφθαρμένες διαθέσεις τους. Το πρώτο σχετίζεται με το πώς βλέπει κανείς τους ανθρώπους και τα πράγματα, ενώ το δεύτερο σχετίζεται με το πώς φέρεται και ενεργεί. Όταν εξαλειφθούν αυτά τα δύο πράγματα και οι άνθρωποι έχουν κερδίσει την αλήθεια και είναι σε θέση να υποταχθούν στον Θεό και να έρθουν σε αρμονία μ’ Αυτόν, τότε το έργο του Θεού θα έχει φέρει το αποτέλεσμά του και θα έχει φτάσει στο τέλος του. Ωστόσο, καθ’ όλη τη διαδικασία του έργου του Θεού —είτε πρόκειται για τον τρόπο με τον οποίο εργάζεται ο Θεός, για τα συγκεκριμένα βήματα του έργου Του ή για καθεμία από τις αλήθειες που εκφράζει ο Θεός— τίποτε από αυτά δεν στοχεύει σε πτυχές όπως την προσωπικότητα, το επίπεδο, τις ικανότητες, τα ένστικτα, τις συνήθειες της ζωής και τις ρουτίνες της ζωής των ανθρώπων ή τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι τους. Με άλλα λόγια, ο στόχος, ο σκοπός και η σημασία του έργου του Θεού δεν είναι ν’ αλλάξει το έμφυτο επίπεδο και τις έμφυτες ικανότητες, τα ένστικτα, την προσωπικότητα των ανθρώπων και ούτω καθεξής. Όποιο επίπεδο και όποια εργασιακή ικανότητα κι αν διαθέτεις ή όπως κι αν είναι η έμφυτη προσωπικότητά σου, οι συνήθειες της ζωής σου, τα ένστικτά σου και διάφορες άλλες πτυχές, ο Θεός δεν εξετάζει τίποτε από αυτά. Εξετάζει μόνο το κατά πόσο είσαι ένας άνθρωπος με κανονική ανθρώπινη φύση, κι έπειτα, με βάση αυτό, σου παρέχει την αλήθεια και εργάζεται σ’ εσένα. Όποιες πτυχές της αλήθειας κι αν σου παρέχει ο Θεός και όποιο έργο κι αν κάνει σ’ εσένα, σε τελική ανάλυση αυτό δεν γίνεται προκειμένου ν’ αλλάξει το έμφυτο επίπεδό σου και τα έμφυτα ένστικτά σου, δεν γίνεται για ν’ ανεβάσει ή να βελτιώσει το επίπεδό σου ή τα ένστικτά σου ούτε για να τα κάνει ιδιαίτερα υπερφυσικά· καμία από αυτές τις πτυχές δεν είναι ο στόχος που θέλει ν’ αλλάξει ο Θεός με το έργο Του. Επομένως, όσα χρόνια κι αν πιστεύεις στον Θεό, όσα κηρύγματα κι αν έχεις ακούσει και όση προσπάθεια κι αν έχεις καταβάλει για τα λόγια του Θεού, το έμφυτο επίπεδό σου θα παραμείνει το ίδιο και δεν πρόκειται ν’ αλλάξει. Δεν πρόκειται ν’ αλλάξει επειδή πιστεύεις στον Θεό εδώ και πολλά χρόνια, έχεις ακούσει κηρύγματα για πολλά χρόνια και έχεις τρέξει δεξιά κι αριστερά και έχεις δαπανήσει τον εαυτό σου για πολλά χρόνια. Ασφαλώς, το ίδιο ισχύει και για την προσωπικότητά σου, τα ένστικτά σου, τις συνήθειες της ζωής σου, τα ενδιαφέροντα, τα χόμπι σου και ούτω καθεξής· δεν πρόκειται ν’ αλλάξουν επειδή πιστεύεις στον Θεό εδώ και πολλά χρόνια και έχεις κάνει το καθήκον σου για πολλά χρόνια. Σύμφωνα με τις αντιλήψεις των ανθρώπων, αυτή η αλλαγή σίγουρα δεν σημαίνει υποβίβαση, αλλά μάλλον εξύψωση· δηλαδή, να γίνουν αυτά τα πράγματα υψηλότερα και καλύτερα από πριν. Με άλλα λόγια, σε όποιο στάδιο κι αν βρίσκεται το έργο του Θεού και όποια μέθοδο κι αν χρησιμοποιεί ο Θεός για να κάνει το έργο Του, τα πράγματα που αλλάζει το έργο του Θεού δεν είναι το έμφυτο επίπεδο, η εργασιακή ικανότητα, τα ένστικτα, η προσωπικότητα των ανθρώπων και ούτω καθεξής. Επομένως, αν το επίπεδό σου είναι χαμηλό κι αυτήν τη στιγμή δεν διαθέτεις το επίπεδο για να γίνεις επικεφαλής ή εργάτης ή για να γίνεις επιβλέπων σ’ ένα ορισμένο αντικείμενο του έργου, τότε δεν θα το διαθέτεις ούτε σε 20 ή 30 χρόνια από σήμερα· και ακόμη κι αν σωθείς στο τέλος επειδή επιδιώκεις την αλήθεια, και πάλι δεν θα το διαθέτεις. Το επίπεδό σου δεν πρόκειται ν’ αλλάξει. Μήπως, τότε, θ’ αλλάξουν τα ένστικτά σου; Όλοι βιώνουν τη γέννηση, τη γήρανση, την ασθένεια και τον θάνατο και, όταν έρχονται αντιμέτωποι με σημαντικά γεγονότα, νιώθουν νευρικότητα, φόβο, τρόμο και ούτω καθεξής· ούτε αυτά τα ένστικτα πρόκειται ν’ αλλάξουν. Για παράδειγμα, όλοι οι άνθρωποι, όταν ακούνε έναν ιδιαίτερα δυνατό θόρυβο, καλύπτουν το κεφάλι τους και κρύβονται σε ασφαλές μέρος· αυτό είναι ένστικτο. Όταν το χέρι σου αγγίζει μια φλόγα ή γενικά κάτι καυτό, το απομακρύνεις ενστικτωδώς ή, όταν ακούς κάποια δυσάρεστα νέα, ενστικτωδώς ανατριχιάζεις μέσα σου και νιώθεις τρόμο. Όταν αντιμετωπίζεις κίνδυνο, ενστικτωδώς, η πρώτη σου σκέψη θα είναι: «Είμαι ασφαλής; Θα με βρει αυτός ο κίνδυνος;» Αυτό είναι ένστικτο. Επίσης, όταν κάποιος ορμάει κατά πάνω σου για να σε χτυπήσει, ενστικτωδώς, τον αποφεύγεις για να προστατευτείς· όταν μπαίνει σκόνη ή νερό στα μάτια σου, τα κλείνεις ενστικτωδώς· κι όταν έχεις πονόδοντο, αγγίζεις συχνά το δόντι σου με το χέρι σου. Αντιδράς ενστικτωδώς μ’ ένα φυσικό αντανακλαστικό, μια συγκεκριμένη εκδήλωση ή μια ενστικτώδη ενέργεια. Οι άνθρωποι γεννήθηκαν μ’ αυτές τις ενστικτώδεις αντιδράσεις. Κανείς δεν μπορεί να τους τις αφαιρέσει κι ούτε ο Θεός πρόκειται να τις αλλάξει. Ο Θεός όρισε αυτές τις ενστικτώδεις αντιδράσεις στους ανθρώπους όταν τους δημιούργησε, και ο στόχος τους είναι να προστατεύουν τους ανθρώπους. Είναι κάτι που πρέπει να διαθέτει ένα δημιουργημένο ανθρώπινο ον. Ο Θεός δεν πρόκειται να σου αφαιρέσει αυτά τα ένστικτα κι ούτε πρόκειται να τα χάσεις επειδή επιδιώκεις την αλήθεια. Τι εννοώ μ’ αυτό; Εννοώ ότι δεν ισχύει πως δεν θα φοβάσαι τη φωτιά ή πως δεν θα νιώθεις ότι καίγεται το χέρι σου όταν το βάλεις σ’ ένα τηγάνι με καυτό λάδι, επειδή επιδιώκεις την αλήθεια, έχεις κατανοήσει πολλές αλήθειες κι έχεις αληθινή υποταγή στον Θεό· αυτό είναι αδύνατον. Τι θα σκεφτόσουν αν κάποιος κατέθετε μια τέτοια μαρτυρία; Μήπως θα τον ζήλευες και θα τον θαύμαζες; Πώς θα αξιολογούσες και θα χαρακτήριζες κάτι τέτοιο; Αν μη τι άλλο, πρόκειται για ένα υπερφυσικό φαινόμενο και ο Θεός δεν θα το έκανε πραγματικότητα. Όσο για τα ένστικτα που έχει δημιουργήσει ο Θεός για το ανθρώπινο γένος, δεν πρόκειται να σου τα αφαιρέσει επειδή επιδιώκεις την αλήθεια ούτε πρόκειται να τα μετατρέψει σε υπερφυσικές δυνάμεις. Για παράδειγμα, ας πούμε ότι βρίσκεσαι σ’ έναν σκοτεινό χώρο και δεν μπορείς να δεις τίποτα· ενστικτωδώς, θ’ απλώσεις τα χέρια σου για να ψηλαφίσεις γύρω σου και θ’ ακούσεις προσεκτικά για να ξεχωρίσεις τους ήχους γύρω σου, προσπαθώντας να βρεις με το ένστικτό σου πώς θα προχωρήσεις. Δεν πρόκειται να υπερβείς τη σάρκα επειδή επιδιώκεις την αλήθεια —δεν θα ισχύει ότι όσο πιο σκοτεινός είναι ο χώρος θα νιώθεις και πιο οξυμένη την όρασή σου, θα μπορείς να βλέπεις τα πράγματα πιο καθαρά και θα μπορείς να βρεις ευκολότερα τον δρόμο σου— αυτό είναι υπερφυσικό και είναι κάτι που δεν κάνει ο Θεός. Ακόμη κι αν έχεις κατανοήσει πολλές αλήθειες και είσαι σε θέση να υποταχθείς στην αλήθεια και να την κάνεις πράξη, είναι ήδη ικανοποιητικό να παραμείνουν ίδια τα ένστικτά σου σ’ αυτήν την πτυχή και να μην υποβαθμιστούν, κι ωστόσο εσύ θέλεις να γίνουν υπερφυσικά. Αυτό είναι αδύνατον! Επιπλέον, ούτε η ικανότητα ενός ανθρώπου να βλέπει και να χειρίζεται πράγματα ούτε η ικανότητά του να λύνει προβλήματα είναι αυτό που σκοπεύει ν’ αλλάξει ο Θεός με το έργο Του. Η ικανότητα ενός ανθρώπου να χειρίζεται πράγματα εξαρτάται αφενός από το επίπεδό του και αφετέρου από το έμφυτο IQ του, το οποίο περιλαμβάνει τα χαρίσματά του. Κάποιοι άνθρωποι γεννιούνται έχοντας ιδιαίτερες ικανότητες και χαρίσματα να χειρίζονται εξωτερικά ζητήματα, δηλαδή, είναι καλοί στη σκέψη και στις κοινωνικές επαφές, γεννιούνται με μια ιδιαίτερη κοινωνική ικανότητα και ξέρουν πώς ν’ αλληλεπιδρούν με τους ανθρώπους, να βλέπουν τα πράγματα και να χειρίζονται ορισμένα ζητήματα. Έχουν στο μυαλό τους ιδιαίτερα ξεκάθαρα και λογικά νήματα σκέψης για κάθε λογής πράγματα. Όταν βλέπουν κάτι, μπορούν να συλλάβουν τον πυρήνα του ζητήματος, χωρίς αποκλίσεις ή παραλογισμούς, και να χειρίζονται προβλήματα με σχετική ακρίβεια. Αυτοί οι άνθρωποι διαθέτουν την ικανότητα να χειρίζονται ζητήματα. Κάποιοι άνθρωποι δεν γεννιούνται μ’ αυτήν την ικανότητα και απλώς τους αρέσει να διαβάζουν βιβλία, να καλλιεργούν φυτά, να φυτεύουν γρασίδι, να εκτρέφουν πουλιά, και άλλα τέτοια πράγματα. Πώς ονομάζεται αυτό; Ονομάζεται εξευγενισμένος και χαλαρός τρόπος ζωής. Πρόκειται για ανθρώπους που επιδιώκουν την κομψότητα και τον εξευγενισμό. Δεν είναι καλοί στις κοινωνικές επαφές ούτε στον χειρισμό εξωτερικών ζητημάτων· δεν έχουν αυτήν την ικανότητα. Όταν πρέπει να βγουν έξω και να χειριστούν ζητήματα, να συμβουλευτούν έναν δικηγόρο ή ν’ αλληλεπιδράσουν με κάποια προσωπικότητα, τους κατακλύζει η δειλία και ο φόβος και δεν τολμούν να κοιτάξουν αυτόν τον άνθρωπο στα μάτια, ενώ όταν κάποιος τους κάνει ερωτήσεις, διστάζουν, κομπιάζουν και δεν ξέρουν τι να πουν. Δεν είναι άχρηστοι; Ένας τέτοιος άνθρωπος, όταν δεν αντιμετωπίζει κάποιο ζήτημα, είναι πολύ καλός στους κομπασμούς και λέει: «Έκανα το τάδε πράγμα, είχα ένα τόσο ένδοξο παρελθόν, κάποτε ήρθα σ’ επαφή με τους τάδε ανθρώπους και έχω γνωρίσει τις τάδε διασημότητες…». Ωστόσο, όταν τον στέλνει κάποιος να χειριστεί κάτι στην πράξη, εξαφανίζεται χωρίς ν’ αφήσει κανένα ίχνος. Αποδεικνύεται ότι το μόνο πράγμα για το οποίο είναι ικανός είναι οι κομπασμοί· δεν έχει κανένα αληθινό ταλέντο ούτε αληθινές γνώσεις και καμία ικανότητα να χειρίζεται υποθέσεις. Άραγε, αν κάποιος επιδιώκει την αλήθεια, μπορεί αυτό ν’ αλλάξει το γεγονός ότι είναι κακός στον χειρισμό ζητημάτων; Δυστυχώς, όχι· δεν μπορεί. Δείτε τα άτομα που έχουν εσωστρεφή προσωπικότητα και, από την παιδική τους ηλικία, φοβούνται ν’ αντικρίσουν άλλους ανθρώπους. Όταν φτάνουν στην ηλικία των είκοσι ή των τριάντα ετών, εξακολουθούν να νιώθουν μεγάλη νευρικότητα όταν μιλάνε σε άλλους ανθρώπους ή όταν χειρίζονται ζητήματα που προϋποθέτουν αλληλεπίδραση με άλλους ανθρώπους. Μέχρι να γίνουν μεσήλικες, εξακολουθούν να είναι ντροπαλοί και να κοκκινίζουν όταν μιλάνε μπροστά σε πλήθος. Τέτοιοι άνθρωποι δεν πρόκειται ποτέ στη ζωή τους να μπορέσουν ν’ αντικρίσουν τον ευρύτερο κόσμο. Άλλοι άνθρωποι είναι διαφορετικοί· από τότε που ήταν έφηβοι, τους άρεσε να μιλάνε και ν’ αλληλεπιδρούν με άλλους ανθρώπους. Με όποια προσωπικότητα κι αν αλληλεπιδρούν, δεν πρόκειται να νιώσουν φόβο και, ό,τι κι αν κάνουν, δεν πρόκειται ν’ αγχωθούν ή να πανικοβληθούν. Είναι εύστροφοι, οπότε δεν παθαίνουν τρακ μπροστά σε κοινό. Όσο περισσότεροι άνθρωποι είναι παρόντες, τόσο μεγαλώνει η χαρά και η ενέργειά τους και τόσο περισσότερο θέλουν να κάνουν επίδειξη. Άραγε, αν κάποιος βιώσει το έργο του Θεού, μπορεί ν’ αλλάξει η προσωπικότητά του και η ικανότητά του να χειρίζεται ζητήματα; (Όχι.) Ο Θεός δεν αλλάζει τέτοια πράγματα στους ανθρώπους. Κάποιοι άνθρωποι ξέρουν ότι η ανεπαρκής ικανότητά τους να χειρίζονται ζητήματα είναι μια ατέλεια της ανθρώπινης φύσης τους, οπότε εργάζονται σκληρά για να την υπερνικήσουν. Ίσως, όταν γίνουν μεσήλικες ή ηλικιωμένοι, έχοντας βιώσει δεκαετίες σκληραγώγησης και έχοντας συσσωρεύσει εκτεταμένη εμπειρία, να μπορούν μόλις και μετά βίας ν’ αντιμετωπίσουν κάποια άμεσα ζητήματα· όμως, και πάλι δεν θα έχουν την ικανότητα να χειρίζονται καίρια ζητήματα ζωής και θανάτου. Συγκεκριμένα, κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να χειριστούν τίποτε μόνοι τους όταν γεράσουν· οτιδήποτε κι αν προσπαθούν να χειριστούν, τα κάνουν εντελώς θάλασσα —απλώς δεν μπορούν να το επωμιστούν— και δεν μπορούν καν ν’ αναλάβουν το φορτίο της φροντίδας των ίδιων τους των οικογενειακών υποθέσεων. Και τι κάνουν; Σε κάποιες περιπτώσεις, τα παιδιά τους έχουν την ικανότητα να χειρίζονται ζητήματα, οπότε αφήνουν τα παιδιά τους να τους βοηθήσουν, ενώ εκείνοι απολαμβάνουν πράγματα που έχουν ήδη γίνει γι’ αυτούς. Σκέφτονται: «Έχω συνεισφέρει, έχω την ικανότητα να χειρίζομαι υποθέσεις», αλλά στην πραγματικότητα, δεν έχουν αυτήν την ικανότητα. Ανέλαβαν αυτές τις υποθέσεις τα παιδιά τους, τα οποία πλέον μεγάλωσαν και είναι ικανά ν’ αναλάβουν τα ηνία. Αυτοί οι άνθρωποι, όταν χειρίζονται πράγματα, μπορεί να μη νιώθουν πλέον την ίδια νευρικότητα και τον ίδιο φόβο που ένιωθαν όταν ήταν νέοι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχει αλλάξει ή έχει βελτιωθεί η ικανότητά τους να χειρίζονται ζητήματα. Τι σημαίνει; Σημαίνει ότι είναι μεγαλύτεροι σε ηλικία, έχουν αποκτήσει εμπειρία και δεν φοβούνται πλέον πράγματα. Τι σημαίνει ότι «δεν φοβούνται πλέον πράγματα»; Σημαίνει ότι είναι σε θέση να βλέπουν τα ζητήματα πιο χαλαρά, επειδή έχουν βιώσει πολλά κι έχουν καταλάβει πώς λειτουργούν τα πράγματα, οπότε, αν όντως διατρέξουν λίγο κίνδυνο, δεν πρόκειται να φοβηθούν, και θα σκεφτούν: «Εδώ είμαι, λοιπόν. Αν θες χρήματα, δεν έχω· αν θες τη ζωή μου, πάρ’ την —κάνε ό,τι θες!» Άραγε, έχουν κάνει καμία πρόοδο αυτοί οι άνθρωποι; Δεν έχουν κάνει καμία απολύτως πρόοδο· εξακολουθούν να είναι αρκετά απρόσεκτοι και μπερδεμένοι όταν χειρίζονται πράγματα. Είναι εξίσου απερίσκεπτοι και ανυπόμονοι με πριν. Δεν κατάφερναν να φέρουν σε πέρας πράγματα στο παρελθόν και δεν έχουν αλλάξει στο ελάχιστο ακόμα και τώρα. Απλώς έτσι είναι. Πείτε Μου, έτσι δεν είναι στην πραγματικότητα τα πράγματα; (Ναι.)

Υπάρχουν ανάμεσά σας άνθρωποι όλων των ηλικιών. Έως τώρα, έχετε βιώσει ποτέ κάτι ιδιαίτερο; Στη διαδικασία επιδίωξης της αλήθειας, έχει μήπως αλλάξει εντελώς το επίπεδό σου και έχει γίνει πολύ καλύτερο από πριν ή έχουν μήπως αλλάξει τα ένστικτά σου; Είχατε ποτέ μια τέτοια εμπειρία; (Όχι.) Τότε, λοιπόν, μήπως έχει πει ποτέ κανείς: «Κάποτε ήμουν εντελώς άχρηστος. Δεν είχα ευγλωττία, δεν είχα ικανότητες ούτε δεξιότητες και δεν ήμουν επιδέξιος στις κοινωνικές επαφές. Τώρα που έχω αποδεχθεί το έργο του Θεού, μπορώ να μιλάω με ευγλωττία, είμαι επιδέξιος στις κοινωνικές επαφές και, όταν χειρίζομαι πράγματα, είμαι ευφυής, έχω τον τρόπο μου και ξέρω πώς να τα αντιμετωπίζω»; Μήπως είχε κανείς μια τέτοια εμπειρία; (Όχι.) Κάποιοι λένε: «Παρόλο που δεν μου έχουν συμβεί τέτοια πράγματα, από τότε που άρχισα να πιστεύω στον Θεό, όσο βιώνω το έργο του Θεού, νιώθω ότι η προσωπικότητά μου έχει αλλάξει. Παλιότερα, μιλούσα αργά κι όλοι με έλεγαν “αργοκίνητο καράβι”. Είχα κι άλλο ένα παρατσούκλι· με έλεγαν “σαλιγκάρι”. Από τότε που άρχισα να πιστεύω στον Θεό, οι αντιδράσεις μου έχουν γίνει πιο γρήγορες από πριν και μιλάω και ενεργώ πιο γρήγορα. Επίσης, χειρίζομαι πράγματα πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά». Άραγε, συμβαίνουν τέτοια πράγματα; (Όχι.) Υπάρχει μία περίπτωση στην οποία μπορεί να είναι δυνατό κάτι τέτοιο. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι, όταν μαθαίνουν μια ξένη γλώσσα και εξασκούνται για πρώτη φορά στην ομιλία της, μιλάνε πολύ αργά· λένε μία λέξη τη φορά. Οι άλλοι νομίζουν ότι οι συγκεκριμένοι άνθρωποι μπορεί να μιλάνε τόσο αργά επειδή, από γεννησιμιού τους, έχουν αργή ιδιοσυγκρασία. Μετά από τρία ή πέντε χρόνια, επειδή αυτοί οι άνθρωποι είχαν συχνές επαφές με ομιλητές αυτής της ξένης γλώσσας, καταφέρνουν να τη μιλάνε με μεγάλη ευχέρεια και με την ίδια ταχύτητα με την οποία μιλάνε τη μητρική τους γλώσσα, και οι άλλοι που είναι ανίδεοι, σκέφτονται: «Η προσωπικότητα αυτού του ανθρώπου έχει αλλάξει. Παλιότερα, μιλούσε αργά και προκαλούσε ανυπομονησία σε όσους τον άκουγαν, αλλά τώρα μιλάει με μεγάλη ευχέρεια· έχει γίνει πιο σβέλτος. Από τον άμεσο και ξεκάθαρο τρόπο με τον οποίο μιλάει, μπορείς να καταλάβεις ότι χειρίζεται ζητήματα με αμεσότητα και ότι έχει καλή προσωπικότητα». Μήπως, σ’ αυτήν την περίπτωση, έχει υπάρξει κάποια αλλαγή στην προσωπικότητά του; (Όχι.) Στην πραγματικότητα, αυτό είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο. Είναι η διαδικασία της κανονικής προόδου όταν μαθαίνει κάποιος ένα επάγγελμα· δεν είναι μια διαδικασία αλλαγής προσωπικότητας. Είτε πρόκειται για το επίπεδο, την ικανότητα και τα ένστικτα είτε για την προσωπικότητα, τις συνήθειες, τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι, καμία από αυτές τις πτυχές δεν είναι πράγματα που θέλει ν’ αλλάξει ο Θεός μέσα από το έργο Του. Αν πιστεύεις πάντα ότι ο Θεός εργάζεται και μιλάει για να παρέχει την αλήθεια στους ανθρώπους με σκοπό ν’ αλλάξει όλες αυτές τις έμφυτες ιδιότητες των ανθρώπων, και νομίζεις ότι μόνο τότε μπορεί κάποιος να θεωρηθεί ότι αναγεννήθηκε πλήρως, ότι είναι πραγματικά ένας καινούριος άνθρωπος όπως έχει αναφέρει ο Θεός, τότε κάνεις μεγάλο λάθος. Αυτή είναι μια ανθρώπινη αντίληψη και φαντασιοκοπία. Αφού το κατανοήσεις αυτό, θα πρέπει να εγκαταλείψεις αυτές τις αντιλήψεις, τις φαντασιοκοπίες, τις εικασίες και τα συναισθήματα. Με άλλα λόγια, στη διαδικασία επιδίωξης της αλήθειας, δεν θα πρέπει να βασίζεσαι πάντα σε συναισθήματα ή εικασίες για να συνοψίσεις αυτά τα πράγματα: «Έχει βελτιωθεί το επίπεδό μου; Έχουν αλλάξει τα ένστικτά μου; Εξακολουθεί η προσωπικότητά μου να είναι το ίδιο κακή με πριν; Έχουν αλλάξει οι ρουτίνες της ζωής μου;» Μην τα συλλογίζεσαι αυτά· ένας τέτοιος συλλογισμός είναι μάταιος, επειδή δεν είναι αυτές οι πτυχές που σκοπεύει ν’ αλλάξει ο Θεός, και τα λόγια και το έργο του Θεού δεν στόχευαν ποτέ σε αυτά τα πράγματα. Το έργο του Θεού δεν είχε ποτέ στόχο ν’ αλλάξει το επίπεδο, τα ένστικτα, την προσωπικότητα των ανθρώπων και ούτω καθεξής, ούτε έχει μιλήσει ποτέ ο Θεός για τον σκοπό της αλλαγής αυτών των πτυχών στους ανθρώπους. Αυτό που υπονοείται είναι πως το έργο του Θεού παρέχει στους ανθρώπους την αλήθεια με βάση τις έμφυτες καταστάσεις τους, έχοντας ως στόχο να κάνει τους ανθρώπους να κατανοήσουν την αλήθεια κι έπειτα ν’ αποδεχθούν την αλήθεια και να υποταχθούν σε αυτήν. Με άλλα λόγια, ό,τι είδους επίπεδο κι αν έχεις και όπως κι αν είναι η προσωπικότητά σου και τα ένστικτά σου, αυτό που θέλει να κάνει ο Θεός είναι να θεμελιώσει την αλήθεια μέσα σου, ν’ αλλάξει τις παλιές σου αντιλήψεις και τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου, και όχι ν’ αλλάξει το επίπεδο, τα ένστικτα και την προσωπικότητα που έχεις από τη φύση σου. Το καταλαβαίνετε τώρα, έτσι δεν είναι; Τι στοχεύει ν’ αλλάξει το έργο του Θεού; (Το έργο του Θεού στοχεύει ν’ αλλάξει τις παλιές αντιλήψεις και τις διεφθαρμένες διαθέσεις των ανθρώπων.) Τώρα που κατανοείς αυτήν την αλήθεια, θα πρέπει να εγκαταλείψεις αυτές τις φαντασιοκοπίες και τις αντιλήψεις που δεν είναι ρεαλιστικές και που αφορούν υπερφυσικά πράγματα, και δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείς αυτές τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες για να αξιολογείς τον εαυτό σου ή να έχεις απαιτήσεις από τον εαυτό σου. Αντ’ αυτού, θα πρέπει ν’ αναζητείς και ν’ αποδέχεσαι την αλήθεια με βάση τις διάφορες έμφυτες καταστάσεις που σου έδωσε ο Θεός. Ποιος είναι ο απώτερος σκοπός σε αυτό; Με βάση τις έμφυτες καταστάσεις σου, να κατανοήσεις τις αλήθεια-αρχές, να κατανοήσεις κάθε αλήθεια-αρχή που πρέπει να γίνεται πράξη όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με διάφορες περιστάσεις, και να μπορείς να βλέπεις τους ανθρώπους και τα πράγματα και να φέρεσαι και να ενεργείς σύμφωνα με αυτές τις αλήθεια-αρχές. Αν το κάνεις αυτό, ικανοποιείς τις απαιτήσεις του Θεού. Αυτό συμβαίνει επειδή ο σκοπός των λόγων και του έργου του Θεού είναι να θεμελιώσουν τις αλήθειες στους ανθρώπους, προκειμένου αυτές να γίνουν οι αρχές και τα κριτήρια άσκησής τους, να γίνουν οι βάσεις με τις οποίες βλέπουν τους ανθρώπους και τα πράγματα, φέρονται και ενεργούν, και να γίνουν η ζωή τους· δεν είναι ο σκοπός τους να μετατρέψουν τους ανθρώπους σε υπερανθρώπους ή σε ανθρώπους με υπερφυσικές δυνάμεις. Τι εννοώ όταν λέω «υπερανθρώπους» και «ανθρώπους με υπερφυσικές δυνάμεις»; Δεν είναι υπερφυσικές δυνάμεις να μπορεί κανείς να υπερβεί τα ένστικτά του, να υπερβεί το εύρος των ικανοτήτων του, να υπερβεί το επίπεδό του ή να υπερβεί ακόμα και το φύλο του και να μπορεί να ζει πέρα από το φύλο του; (Ναι.) Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι μπορούν να μιλάνε αρκετές ή ακόμα και περισσότερες από δέκα γλώσσες, χωρίς να έχουν κάνει εξειδικευμένες γλωσσικές σπουδές. Δεν είναι υπερφυσικό αυτό; (Ναι.) Αυτή η υπερφυσικότητα υπερβαίνει το ανθρώπινο επίπεδο, τις ανθρώπινες ικανότητες και τα ανθρώπινα ένστικτα, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Επιπλέον, όταν μιλάνε τις διάφορες γλώσσες, μπορούν με απίστευτη ευελιξία να υιοθετούν και διαφορετικές ανδρικές και γυναικείες φωνές. Δεν είναι αυτό ακόμη πιο υπερφυσικό; (Ναι.) Όσες γλώσσες κι αν μιλάνε, δεν τις μπερδεύουν μεταξύ τους, δεν κουράζονται όσο κι αν μιλάνε, και μάλιστα, και νερό να μην πιουν, δεν διψάνε. Επιπλέον, όσο περισσότερο μιλάνε, τόσο περισσότερο λαμποκοπούν τα μάτια τους, φωτίζεται το πρόσωπό τους και λάμπουν ολόκληροι. Δεν είναι υπερφυσικό αυτό; (Ναι.) Ακόμη κι αν τους πυροβολήσει κάποιος όσο μιλάνε, είναι μια χαρά κι απλώς συνεχίζουν να μιλάνε. Αυτό είναι ακόμη πιο υπερφυσικό, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Όταν βλέπουν τη σφαίρα, δεν προσπαθούν καν να την αποφύγουν, αλλά, αντιθέτως, στέκονται ευθεία μπροστά της. Η σφαίρα διαπερνά το στήθος τους, αλλά εκείνοι στέκονται ακλόνητοι και δεν παραπαίουν. Δεν τους επηρεάζει με κανέναν τρόπο και δεν τραυματίζεται ούτε μια τρίχα απ’ τα μαλλιά τους. Αυτό υπερβαίνει το ένστικτο, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Όλα αυτά τα φαινόμενα υπερβαίνουν το ανθρώπινο ένστικτο. Το πιο σοβαρό από όλα είναι ότι έχουν γίνει ασυνήθιστοι άνθρωποι, με άλλα λόγια, διαφορετικοί από τους συνηθισμένους ανθρώπους, άνθρωποι που υπερβαίνουν το επίπεδο και τις ικανότητες των κανονικών ανθρώπων και που υπερβαίνουν τα ένστικτα των κανονικών ανθρώπων. Από κάθε άποψη, οι εκδηλώσεις τους είναι διαφορετικές από εκείνες των συνηθισμένων ανθρώπων και είναι ιδιαίτερα υπερφυσικές. Αυτό προμηνύει μπελάδες. Άραγε, εξακολουθούν να είναι κανονικοί άνθρωποι; (Όχι.) Τότε τι είναι; (Κακά πνεύματα.) Είναι κακά πνεύματα. Θέλετε να το επιδιώξετε αυτό; (Όχι.) Κανείς σας δεν το θέλει· πιστεύεις, λοιπόν, ότι το έργο του Θεού θ’ άλλαζε σε τέτοιον βαθμό τους ανθρώπους; Άραγε, ο σκοπός του έργου του Θεού είναι να μεταμορφώσει τους ανθρώπους σε ασυνήθιστους ανθρώπους; (Όχι.) Ο σκοπός του είναι ν’ αποδεχθείς την αλήθεια και να βιώσεις τα περιβάλλοντα που έχει διαμορφώσει Εκείνος για σένα στο πλαίσιο της κανονικής ανθρώπινης φύσης, ώστε μέσα από αυτό να μπορέσεις να κατανοήσεις τις φιλόπονες προθέσεις με τις οποίες κάνει ο Θεός το έργο Του ή τις δικές σου ανεπάρκειες και ελλείψεις, τις δικές σου διεφθαρμένες διαθέσεις, κι έπειτα, με βάση αυτήν την κατανόηση, ν’ αναζητήσεις και να κάνεις πράξη την αλήθεια και να καταφέρεις σταδιακά να εισέλθεις σ’ αυτήν· αυτή η διαδικασία είναι αργή και δεν είναι καθόλου υπερφυσική. Κάποιοι άνθρωποι, όταν είναι αρνητικοί, θέλουν να λένε το εξής: «Τι έχω αποκομίσει από την πίστη στον Θεό τόσα χρόνια;» Λες ότι δεν έχεις αποκομίσει τίποτα, αλλά θα πρέπει να σκεφτείς προσεκτικά τα παρακάτω. Έχοντας πιστέψει στον Θεό τόσα χρόνια, μήπως έχεις πλέον αποκτήσει μια ξεκάθαρη εικόνα για πολλά πράγματα; Ισχύει ότι όσο μεγαλύτερο διάστημα πιστεύεις τόσο πιο ήρεμος και κατασταλαγμένος νιώθεις και τόσο περισσότερο πιστεύεις ότι αυτό είναι το σωστό μονοπάτι στη ζωή; Αν νιώθεις έτσι, αυτό σημαίνει ότι έχεις πράγματι αποκομίσει κάτι. Παρόλο που δεν έχεις αποκομίσει υλικά πράγματα, παρόλο που δεν έχεις αποκτήσει χρήματα, θέση, φήμη, κέρδος —πράγματα που μπορείς να πιάσεις με τα χέρια σου ή να δεις με τα μάτια σου— έχεις, ωστόσο, κατανοήσει κάποιες αλήθειες μέσα σου. Έχεις αποκτήσει κάποια κατανόηση για την πραγματική ύπαρξη του Θεού και την κυριαρχία Του στα πάντα. Επιπλέον, έχεις κατανοήσει τις προθέσεις του Θεού, καθώς και τις απαιτήσεις που έχει ο Θεός από τους ανθρώπους, και ξέρεις τι είναι ένα δημιουργημένο ον και ποιο καθήκον πρέπει να κάνεις. Κι αν, αυτήν τη στιγμή, δεν σου επιτρεπόταν να κάνεις ένα καθήκον, θα ένιωθες μεγάλη οδύνη και θα αισθανόσουν ότι η ζωή σου είναι άδεια. Άραγε, όλα αυτά δεν δείχνουν ότι έχεις ήδη αποκομίσει οφέλη από την πίστη σου στον Θεό; Αυτά που έχεις αποκομίσει αξίζουν περισσότερο από οποιοδήποτε υλικό αγαθό. Αυτά είναι τα αποτελέσματα που επιτυγχάνει το έργο του Θεού στους ανθρώπους. Ο Θεός δεν σκοπεύει να δώσει στους ανθρώπους τη δυνατότητα να υποστούν κάποιες υπερφυσικές, μη ρεαλιστικές αλλαγές που υπερβαίνουν την ανθρώπινη φύση, τα ανθρώπινα ένστικτα ή τις κανονικές ανάγκες και τις κανονικές εκδηλώσεις της σάρκας. Αντιθέτως, σκοπεύει να δώσει στους ανθρώπους τη δυνατότητα να βιώσουν κάθε λογής περιβάλλοντα στο πλαίσιο της κανονικής ανθρώπινης φύσης και, μέσα από αυτήν τη διαδικασία, ν’ αποκτήσουν σταδιακά και αργά κάθε λογής κατανόηση και εμπειρία. Με λίγα λόγια, καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της σταδιακής και αργής διαδικασίας, αλλάζουν λίγο λίγο οι σκέψεις και οι αντιλήψεις των ανθρώπων, οι οπτικές από τις οποίες βλέπουν τους ανθρώπους και τα πράγματα, οι απόψεις τους για τους κάθε λογής ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα και οι τρόποι με τους οποίους τ’ αντιμετωπίζουν όλα αυτά· κάποιες από τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους δεν είναι πλέον τόσο εμφανείς όσο πριν, ενώ η συνείδηση και η λογική τους αποκαθίστανται σε κάποιον βαθμό. Αποκομίζουν αυτά τα αληθινά οφέλη, αντί για αυτά τα μη ρεαλιστικά, απατηλά, κενά, ανούσια ή ακόμη και υπερφυσικά πράγματα.

Ο Θεός εκτελεί το έργο της σωτηρίας του ανθρώπινου γένους σταδιακά και, ασφαλώς, υπάρχει μια άλλη πιο βασική αρχή: Όταν ο Θεός κάνει το έργο Του, αφήνει τα πράγματα να ακολουθήσουν τη δική τους πορεία. Μπορεί να είναι κάπως δύσκολο να κατανοήσουν οι άνθρωποι αυτήν την αρχή, ότι δηλαδή «αφήνει τα πράγματα να ακολουθήσουν τη δική τους πορεία». Τι σημαίνει να αφήνει τα πράγματα να ακολουθήσουν τη δική τους πορεία; Σημαίνει ότι, είτε ο Θεός εργάζεται στους ανθρώπους είτε τους μιλάει, ποτέ δεν εξαναγκάζει κανέναν να κάνει κάτι. Ο Θεός διαμορφώνει περιβάλλοντα για σένα και σου παρέχει την αλήθεια, όπως ακριβώς κάνει και για τους άλλους ανθρώπους. Σε ό,τι αφορά τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να βλέπεις και να κατανοείς τα περιβάλλοντα που διαμορφώνει και την άποψη και τη στάση με τις οποίες πρέπει να τα προσεγγίζεις, ο Θεός έχει διατυπώσει σαφή λόγια και σου έχει πει ξεκάθαρες αλήθεια-αρχές. Όσο για το πώς τα προσεγγίζεις, αυτό είναι δική σου ελεύθερη επιλογή. Μπορείς να επιλέξεις ν’ αποδεχθείς την αλήθεια και να γνωρίσεις τον εαυτό σου ή μπορείς να επιλέξεις ν’ απορρίψεις την αλήθεια· μπορείς να επιλέξεις ν’ αποδεχθείς την αποκάλυψή σου μέσα από τα περιβάλλοντα που ενορχηστρώνει ο Θεός ή μπορείς να επιλέξεις ν’ αγνοήσεις το έργο του Θεού· έχεις την ελευθερία επιλογής, είσαι ελεύθερος να επιλέξεις. Για παράδειγμα, σε ό,τι έχει σχέση με το καθήκον που οφείλεις να κάνεις, μπορείς να επιλέξεις να το κάνεις με όλη σου την καρδιά και όλη σου τη δύναμη ή μπορείς να επιλέξεις να το κάνεις με επιπόλαιη στάση. Αυτό εξαρτάται απολύτως από την προσωπική σου επιλογή και, ασφαλώς, εξαρτάται παράλληλα από το επίπεδό σου, τις ικανότητές σου, τα ένστικτά σου και ούτω καθεξής. Ο Θεός δεν κάνει επιπλέον έργο· με άλλα λόγια, υπό κανονικές συνθήκες, ο Θεός δεν κάνει επιπλέον έργο για να παροτρύνει ή να εξαναγκάσει. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι ο Θεός διαμορφώνει περιβάλλοντα για σένα —είναι σαν να έχει διαμορφώσει ένα τραπέζι για σένα, με ζεστά και κρύα πιάτα, ρύζι και σούπα, φρούτα, ποτά και τα λοιπά, και σου δίνει ελευθερία στο τι θα επιλέξεις— όποια επιλογή κι αν κάνεις, είσαι ελεύθερος να την κάνεις κι ο Θεός δεν παρεμβαίνει, απλώς εστιάζει στο να εκφράζει την αλήθεια για να εφοδιάζει τους ανθρώπους. Κάποιοι άνθρωποι, απλώς ρίχνουν μια φευγαλέα ματιά στο τραπέζι, χωρίς να δοκιμάσουν οι ίδιοι πώς είναι πραγματικά τα πεντανόστιμα πιάτα του. Σχολιάζουν μόνο το τραπέζι, λένε κάποια δόγματα κι έπειτα φεύγουν. Άλλοι απλώς επιλέγουν να κοιτάξουν το τραπέζι, ν’ αγνοήσουν τα πεντανόστιμα φαγητά του και να φύγουν χωρίς να έχουν καμία στάση ή άποψη. Υπάρχουν και άλλοι που έχουν δοκιμάσει προσωπικά και έχουν γευτεί τα πεντανόστιμα πιάτα του, ενώ έχουν μάθει και πώς να φτιάχνουν ένα από τα γευστικά αυτά φαγητά. Στο περιβάλλον που διαμορφώνει ο Θεός, όποια κι αν είναι η στάση σου —είτε το καλωσορίζεις, είτε το απορρίπτεις και το αρνείσαι, είτε το περιφρονείς και είσαι εχθρικός απέναντί του και ούτω καθεξής— από την πλευρά του Θεού, όλα αυτά είναι στάσεις. Πώς προσεγγίζει και αντιμετωπίζει ο Θεός τις διάφορες στάσεις των ανθρώπων; Έχοντας εφοδιάσει τους ανθρώπους με πάρα πολλές αλήθειες, ο Θεός απλώς παρακολουθεί και καταγράφει· αυτή είναι η στάση Του απέναντι στους ανθρώπους. Όσο για το τι επιλέγουν οι άνθρωποι ή ποια είναι η στάση τους, ο Θεός δεν παρεμβαίνει· αυτό το ζήτημα δεν έχει καμία σχέση με τον Θεό. Τότε, με τι έχει σχέση αυτό το ζήτημα; Έχει σχέση με το μονοπάτι που επιλέγεις, με αυτό που θα αποκομίσεις τελικά και με την τελική σου έκβαση. Σ’ αυτό το ζήτημα, ο Θεός δεν κάνει επιπλέον, βοηθητικό έργο· εκπληρώνει μόνο τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις που πρέπει να εκπληρώσει. Αφού σε έχει εφοδιάσει με την αλήθεια και σου έχει πει τις αρχές για ν’ αντιμετωπίζεις κάθε είδους ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα, μπορεί επίσης να διαμορφώσει περιβάλλοντα για σένα. Ωστόσο, ο Θεός δεν παρεμβαίνει στις συγκεκριμένες τελικές επιλογές που κάνεις ή στο μονοπάτι που ακολουθείς· σε αφήνει να επιλέξεις μόνος σου. Για παράδειγμα, αν εκλεγείς επικεφαλής ή εργάτης, μπορείς να επιλέξεις να ενεργείς σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές και τις εργασιακές ρυθμίσεις του οίκου του Θεού ή να ενεργείς αυθαίρετα και απερίσκεπτα σύμφωνα με τις δικές σου προτιμήσεις. Αν επιλέξεις να χειρίζεσαι τα πάντα σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές και κάνεις το καθήκον σου σύμφωνα με τις εργασιακές ρυθμίσεις, ο Θεός θα το παρατηρήσει και θα το καταγράψει αυτό, και στο τέλος θα έχεις αποκτήσει την αλήθεια και θα έχεις υποταχθεί στον Θεό· αυτή είναι μία έκβαση. Αν κάνεις πράγματα σύμφωνα με τη δική σου βούληση και ενεργείς αυθαίρετα και απερίσκεπτα, παραβιάζοντας τις εργασιακές ρυθμίσεις του οίκου του Θεού και τις αλήθεια-αρχές, είναι κι αυτό μια επιλογή και αντιπροσωπεύει το μονοπάτι που ακολουθείς· ο Θεός θα το παρατηρήσει και θα το καταγράψει και πάλι και, ασφαλώς, είναι αυτονόητο ποια θα είναι η έκβασή σου. Αν έχεις αποκτήσει την αλήθεια και ζωή, αυτό θα σου δώσει τη δυνατότητα ν’ αποκτήσεις και την έγκριση του Θεού και να εξασφαλίσεις έναν καλό προορισμό.