Η πρώτη άσκηση για την επιδίωξη της αλήθειας: να εγκαταλείπεις

Η εγκατάλειψη των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό

I. Εγκατάλειψη των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σχετικά με τον Θεό: Εγκατάλειψη των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σχετικά με το έργο του Θεού

Εδώ και λίγο καιρό, συζητάμε για την «εγκατάλειψη», η οποία είναι το πρώτο κύριο σημείο άσκησης σε σχέση με τον τρόπο επιδίωξης της αλήθειας. Την προηγούμενη φορά, συναναστραφήκαμε πάνω στο τρίτο σημείο της «εγκατάλειψης»: την εγκατάλειψη των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό. Αυτό ήταν εντελώς νέο περιεχόμενο. Δεν υπάρχει μόνο μία πτυχή σ’ αυτό το περιεχόμενο· περιλαμβάνει πολλά σημεία και πολλά περιεχόμενα. Αυτά τα περιεχόμενα είναι αυτό που βιώνουν οι άνθρωποι όσο πραγματοποιείται το έργο του Θεού και σχετίζονται άμεσα με τη ζωή και τις επιδιώξεις των ανθρώπων, οπότε, η πρώτη πτυχή πάνω στην οποία πρέπει οπωσδήποτε να συναναστραφούμε είναι οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες των ανθρώπων σχετικά με τον Θεό. Πρόκειται για ένα θέμα που δεν μπορούν ν’ αποφύγουν οι άνθρωποι όσο βαδίζουν στο μονοπάτι της πίστης στον Θεό. Συναναστράφηκα εν μέρει πάνω σ’ αυτό το περιεχόμενο την προηγούμενη φορά. Ας μας πει κάποιος συγκεκριμένα πάνω σε τι συναναστράφηκα. (Την προηγούμενη φορά, Θεέ μου, συναναστράφηκες πάνω στην εγκατάλειψη των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό. Ο Θεός εξέθεσε πρώτα τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες μας σε σχέση με το έργο Του. Για παράδειγμα, έχουμε αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σε σχέση με την ημέρα του Θεού, ενώ πιστεύουμε επίσης ότι το έργο του Θεού είναι πολύ υπερφυσικό κι ότι, εφόσον το Άγιο Πνεύμα εργάζεται και συγκινεί τους ανθρώπους, οι άνθρωποι θα είναι σε θέση να λύσουν οποιαδήποτε προβλήματα και οι διεφθαρμένες διαθέσεις τους θα μεταμορφωθούν. Κατά την έκθεση αυτών των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών, ο Θεός μάς είπε ότι το αποτέλεσμα που σκοπεύει να πετύχει στο έργο Του είναι να θεμελιώσει μέσα μας τα λόγια Του, ώστε, όταν μας συμβαίνει κάτι στην καθημερινή μας ζωή, να μπορούμε ν’ ασκούμαστε σύμφωνα με τα λόγια του Θεού και τις αλήθεια-αρχές· αυτή είναι η απαίτηση που έχει ο Θεός από τον καθέναν από εμάς.) Ποιος άλλος μπορεί να προσθέσει κάτι σ’ αυτό; (Την προηγούμενη φορά, συναναστράφηκες επίσης πάνω στο γεγονός ότι οι άνθρωποι πιστεύουν πως ο Θεός αποφαίνεται γι’ αυτούς με βάση τις προσωρινές εκδηλώσεις τους, ενώ παράλληλα νομίζουν πως τηρώντας τους κανονισμούς προς τα έξω και έχοντας καλές συμπεριφορές προς τα έξω, ικανοποιούν τον Θεό και μπορούν να φτάσουν στη σωτηρία· όλα αυτά είναι αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες των ανθρώπων. Επίσης, όταν οι άνθρωποι είναι αδύναμοι ή αποκαλύπτουν επαναστατικότητα και διαφθορά, πιστεύουν ότι ο Θεός θα τους πειθαρχήσει και θα τους τιμωρήσει· είναι κι αυτό μια αντίληψη και μια φαντασιοκοπία. Από αυτές τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες των ανθρώπων που εξέθεσε ο Θεός, κατανοήσαμε ότι ο Θεός δεν θέλει την καλή μας συμπεριφορά προς τα έξω ούτε θέλει να τηρούμε ορισμένες πρακτικές και κάποιους κανονισμούς προς τα έξω. Αντ’ αυτού, ελπίζει ότι, όταν μας συμβαίνει κάτι, θα είμαστε σε θέση ν’ αναζητήσουμε τις αλήθεια-αρχές και να εισέλθουμε στην αλήθεια-πραγματικότητα.) Όλοι έχουν λίγο πολύ αυτές τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Οι άνθρωποι, προτού αρχίσουν να επιδιώκουν την αλήθεια ή όταν δεν κατανοούν και δεν έχουν αποκτήσει ακόμα την αλήθεια, τείνουν να χρησιμοποιούν αυτές τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες προκειμένου να κάνουν εικασίες για το πώς εργάζεται ο Θεός ή προκειμένου να βγάλουν βιαστικά συμπεράσματα για το πώς θα εργαστεί ο Θεός. Ταυτόχρονα, τείνουν επίσης να χρησιμοποιούν αυτές τις εικασίες για ν’ αποφανθούν για τον εαυτό τους, την έκβασή τους και το κατά πόσο θα λάβουν ευλογίες ή θα δυστυχήσουν στο μέλλον. Επομένως, στη διαδικασία επιδίωξης της αλήθειας, αυτές οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες εμποδίζουν σε μεγάλο βαθμό τους ανθρώπους ν’ αποδεχθούν το έργο του Θεού, να επιδιώξουν την αλήθεια και ν’ αποκτήσουν την αλήθεια. Με άλλα λόγια, αν οι άνθρωποι δεν μπορέσουν να εγκαταλείψουν αυτές τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες, αλλά εξακολουθούν πάντα να τις θεωρούν κίνητρό τους και κύρια αιτία για να πιστεύουν στον Θεό και να Τον ακολουθούν, τότε αυτές οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες θα τους εμποδίζουν σε μεγάλο βαθμό να επιδιώξουν και ν’ αποκτήσουν την αλήθεια. Και τελικά, μπορούν να χρησιμοποιήσουν μόνο τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους για να προσδιορίσουν την αξία, την ταυτότητα και τη θέση τους ενώπιον του Θεού, καθώς και για να προσδιορίσουν τι είδους μεταχείριση θα μπορούν να έχουν στον οίκο του Θεού, ποιος θα είναι ο προορισμός τους και τι ευλογίες θα λάβουν στο μέλλον, πόση εξουσία θα έχουν και πόσες πόλεις θα κυβερνούν, κατά πόσο θα είναι ένας πυλώνας ή ένας στυλοβάτης στους ουρανούς ή πόσα μπορούν να κερδίσουν σ’ αυτήν τη ζωή και πόσα μπορούν να κερδίσουν στον κόσμο που θα έρθει. Επειδή αυτές οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες έχουν να κάνουν με τη ζωή και τις επιδιώξεις των ανθρώπων, επηρεάζουν τα μονοπάτια που ακολουθούν οι άνθρωποι και, ασφαλώς, επηρεάζουν επίσης την τελική έκβαση και τον προορισμό τους. Οι άνθρωποι ζουν και επιδιώκουν μέσα στις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους. Είναι, επομένως, αναπόφευκτο να βλέπουν τα πάντα και να κρίνουν και να προσδιορίζουν τα πάντα με βάση αυτές τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες. Έτσι, όπως κι αν παρέχει ο Θεός την αλήθεια και λέει στους ανθρώπους τι απόψεις θα πρέπει να διατηρούν και ποιο μονοπάτι θα πρέπει ν’ ακολουθούν, όσο οι άνθρωποι δεν εγκαταλείπουν τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους, θα συνεχίζουν να ζουν σύμφωνα με αυτές· όπως είναι φυσικό, αυτές οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες θα γίνουν η ζωή τους και οι νόμοι βάσει των οποίων επιβιώνουν και, αναπόφευκτα, θα γίνουν οι τρόποι και οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν για ν’ αντιμετωπίζουν τα κάθε λογής γεγονότα και πράγματα. Μόλις οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες των ανθρώπων γίνουν οι αρχές και τα κριτήρια με τα οποία βλέπουν τους ανθρώπους και τα πράγματα και φέρονται και ενεργούν, τότε, όπως κι αν πιστεύουν στον Θεό, όπως κι αν επιδιώκουν και όσες κακουχίες κι αν υποφέρουν ή όσο μεγάλο τίμημα κι αν πληρώσουν, όλα αυτά θα είναι μάταια. Από τη στιγμή που ένας άνθρωπος ζει σύμφωνα με τις δικές του αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, τότε αντιστέκεται στον Θεό και είναι εχθρικός απέναντί Του· δεν έχει αληθινή υποταγή στα περιβάλλοντα που διαμορφώνει ο Θεός ή στις απαιτήσεις Του. Επομένως, στο τέλος, η έκβασή του θα είναι πολύ τραγική. Αν πιστεύεις στον Θεό για πολλά χρόνια και έχεις δαπανήσει τον εαυτό σου για Εκείνον, αν είσαι συνέχεια στο τρέξιμο και πληρώνεις μεγάλο τίμημα, αλλά η αφετηρία και η πηγή όλων αυτών που κάνεις είναι οι δικές σου αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, τότε δεν αποδέχεσαι αληθινά τον Θεό και δεν υποτάσσεσαι αληθινά σε Αυτόν. Είτε αυτές οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες προέρχονται από τα βιβλία, είτε από την κοινωνία, είτε από τις δικές σου προσωπικές επιθυμίες και τα δικά σου ενδιαφέροντα, εν ολίγοις, εφόσον είναι αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, δεν είναι η αλήθεια· και εφόσον δεν είναι η αλήθεια, είναι εχθρικές απέναντι στην αλήθεια, είναι ένα πρόσκομμα για την αποδοχή της αλήθειας κι ένας εχθρός του Θεού και της αλήθειας. Επομένως, όσο ζεις σύμφωνα με τις δικές σου αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, θα αξιολογείς και θα βλέπεις τα πάντα με βάση αυτές τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες και είναι σίγουρο ότι, στο τέλος, εξαιτίας τους θα επαναστατήσεις ενάντια στα περιβάλλοντα που διαμορφώνει για σένα ο Θεός και ενάντια στην καθοδήγηση του Θεού ή στην κυριαρχία που έχει πάνω σου. Με λίγα λόγια, δεν υπάρχει σ’ αυτό αληθινή αποδοχή και υποταγή. Γιατί; Επειδή, όσες κακουχίες κι αν υποφέρεις ή όσο μεγάλο τίμημα κι αν πληρώσεις, εφόσον ζεις σύμφωνα με τις δικές σου αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, οι κακουχίες που υποφέρεις και το τίμημα που πληρώνεις δεν συνάδουν με τις αλήθεια-αρχές και δεν έχουν καμία σχέση με την αλήθεια· θα μπορούσε να πει κανείς ότι οι κακουχίες που υποφέρεις και το τίμημα που πληρώνεις βασίζονται σε ανθρώπινες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες και στις δικές σου προτιμήσεις κι ότι σκοπός τους είναι να ικανοποιήσεις τις σαρκικές σου επιθυμίες και να εκπληρώσεις κάποιους δικούς σου στόχους. Είναι ακριβώς όπως η εκδήλωση του Παύλου: Έκανε πολύ έργο και έτρεξε πολύ, κηρύττοντας το ευαγγέλιο στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, αλλά όσες κακουχίες κι αν υπέφερε, όσο μεγάλο τίμημα κι αν πλήρωσε και όσο κι αν έτρεξε, ποτέ δεν είχε σκέψεις και απόψεις που ήταν σύμφωνες με την αλήθεια, ποτέ δεν αποδέχθηκε την αλήθεια και ποτέ δεν είχε τη στάση και την αληθινή εμπειρία της υποταγής στον Θεό· ζούσε μονίμως σύμφωνα με τις δικές του αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες. Ποια ήταν η συγκεκριμένη αντίληψη και η φαντασιοκοπία του; Ότι όταν θα τελείωνε τον δρόμο και θα είχε αγωνιστεί τον καλό αγώνα, θα τον περίμενε ένας στέφανος δικαιοσύνης· αυτή ήταν η αντίληψη και η φαντασιοκοπία του Παύλου. Ποια ήταν η συγκεκριμένη θεωρητική βάση της αντίληψης και της φαντασιοκοπίας του; Ότι ο Θεός θα καθόριζε την έκβαση ενός ανθρώπου με βάση το πόσο έτρεξε, το τίμημα που πλήρωσε και το μέγεθος των κακουχιών που υπέφερε. Ακριβώς πάνω σε μια τέτοια θεωρητική βάση της αντίληψης και της φαντασιοκοπίας του, άρχισε ο Παύλος ασυναίσθητα να βαδίζει πάνω στο μονοπάτι των αντίχριστων. Ως αποτέλεσμα, όταν έφθασε στο τέλος της διαδρομής, δεν είχε κατανοήσει καθόλου ότι είχε συμπεριφορά και εκδηλώσεις αντίστασης απέναντι στον Θεό ή ουσία αντίστασης απέναντι στον Θεό, πόσο μάλλον είχε μετανοήσει. Εξακολουθούσε να παραμένει προσκολλημένος στην αρχική του αντίληψη και φαντασιοκοπία όσο πίστευε στον Θεό, και όχι μόνο δεν είχε την παραμικρή αληθινή υποταγή στον Θεό, αλλά, αντιθέτως, πίστευε ότι δικαιούνταν ακόμη περισσότερο να λάβει μια καλή έκβαση και έναν καλό προορισμό ως αντάλλαγμα από τον Θεό. Η φράση «ως αντάλλαγμα» ακούγεται ωραία, είναι ένας κόσμιος τρόπος διατύπωσης, αλλά, στην πραγματικότητα, δεν επρόκειτο για κάποια ανταλλαγή ούτε καν για κάποια συναλλαγή· ζητούσε αυτά τα πράγματα ευθέως από τον Θεό, τα απαιτούσε απερίφραστα από τον Θεό. Πώς τα απαιτούσε από τον Θεό; Ακριβώς όπως είπε: «Τελείωσα τον δρόμο μου, αγωνίστηκα τον καλό αγώνα· ο στέφανος της δόξας είναι πλέον δικός μου. Αυτό αξίζω και αυτό θα πρέπει να μου δώσει δικαιωματικά ο θεός». Το μονοπάτι που ακολούθησε ο Παύλος ήταν ένα μονοπάτι αντίστασης στον Θεό, το οποίο τον οδήγησε στην καταστροφή, και η τελική έκβαση που επήλθε σε αυτόν ήταν η τιμωρία του. Αυτό ήταν άρρηκτα συνδεδεμένο με την αντίληψη και την φαντασιοκοπία του σχετικά με τον Θεό. Παρέμεινε για πάντα επίμονα προσκολλημένος στη δική του αντίληψη και φαντασιοκοπία· έκανε στην άκρη και αγνόησε όσα είπε ο Θεός, τις αλήθειες —την οδό της ζωής— που παρείχε ο Θεός στους ανθρώπους, και μάλιστα υιοθέτησε μια στάση απαξίωσης και περιφρόνησης και δεν αναγνώρισε καν ούτε αποδέχθηκε το γεγονός ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν η ενσάρκωση του Θεού. Όταν έφτασε στο τέλος της διαδρομής, εξακολουθούσε να παραμένει επίμονα προσκολλημένος στη δική του αντίληψη και φαντασιοκοπία όπως πριν, και συνέχιζε να τα βάζει με τον Θεό, καταλήγοντας, στο τέλος, στην αναπόφευκτη έκβαση της καταστροφής. Επομένως, αν, κατά τη διαδικασία της πίστης τους στον Θεό, οι άνθρωποι μπορέσουν να εγκαταλείψουν όλα τα διάφορα αρνητικά τους συναισθήματα και κάποια πράγματα στην αληθινή ζωή που τους εμποδίζουν να επιδιώξουν την αλήθεια, αλλά δεν μπορέσουν να εγκαταλείψουν τους φραγμούς που υπάρχουν ανάμεσα στον εαυτό τους και τον Θεό ή την εχθρικότητά τους απέναντι στον Θεό, τότε αυτό θα είναι πολύ λυπηρό και τραγικό και, στο τέλος, θα έχουν την ίδια έκβαση με τον Παύλο: θα τιμωρηθούν. Αυτό είναι βέβαιο πέρα από κάθε αμφιβολία. Επομένως, στην άσκηση της «εγκατάλειψης», το σημείο της «εγκατάλειψης των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό» είναι το πιο καίριο και το πιο σημαντικό και δεν μπορεί να παραβλεφθεί. Πρέπει να εξετάζεις συχνά το εξής: Στη σχέση σου με τον Θεό και όσο βιώνεις το έργο του Θεού, τι αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες εξακολουθείς να έχεις που δεν συνάδουν με την αλήθεια, με τις επιθυμίες ή τις απαιτήσεις του Θεού και που παρεμβάλλονται ανάμεσα σ’ εσένα και στον Θεό. Θα πρέπει να τις εξετάζεις, να τις συγκρίνεις με τα λόγια του Θεού, κι έπειτα να τις εγκαταλείπεις. Ο σκοπός της εγκατάλειψης δεν είναι να περάσεις από μια διαδικασία, αλλά ν’ αποδεχθείς την αλήθεια, ν’ αποδεχθείς τις αλήθεια-αρχές που έχει διατυπώσει ο Θεός στους ανθρώπους για το ζήτημα αυτό, και να χρησιμοποιήσεις αυτές τις αλήθεια-αρχές για ν’ αντικαταστήσεις τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες σου και ν’ αλλάξεις την οπτική πίσω από την επιδίωξή σου και την κατεύθυνση της επιδίωξής σου, ώστε να μπορείς να είσαι σε αρμονία με τον Θεό στη ζωή σου και όσο ακολουθείς τον Θεό, αντί να είσαι σε αρμονία με τις δικές σου αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες. Το έργο του Θεού είναι να εξαλείψει τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες των ανθρώπων· ο Θεός παρέχει στους ανθρώπους την αλήθεια και για να εξαλείψουν τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους. Ο Θεός, εξαλείφοντας τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες των ανθρώπων, τους δίνει τη δυνατότητα να έχουν σωστές σκέψεις, απόψεις, θέσεις και οπτικές όταν προσεγγίζουν κάθε περιβάλλον που διαμορφώνει Εκείνος κι όταν προσεγγίζουν κάθε ζήτημα που αντιμετωπίζουν στη ζωή. Ο Θεός κάνει το έργο Του και παρέχει στους ανθρώπους την αλήθεια μέσα από τα λόγια Του, όχι για να εκπληρώσει τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους, αλλά για να τις καταρρίψει και, τελικά, να δώσει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους και να γνωρίσουν τον Θεό.

Δ. Η πεποίθηση των ανθρώπων ότι το έργο του Θεού μπορεί να αλλάξει το επίπεδο, τα ένστικτα, την προσωπικότητά τους και ούτω καθεξής

Έχουμε συναναστραφεί προηγουμένως πάνω σε κάποιες από τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες των ανθρώπων σε σχέση με το έργο του Θεού. Πέρα από αυτές τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες, οι άνθρωποι έχουν και κάποιες άλλες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σε σχέση με το έργο του Θεού, τις οποίες πρέπει να εγκαταλείψουν στη διαδικασία επιδίωξης της αλήθειας. Για παράδειγμα, οι άνθρωποι πιστεύουν ότι, αφού αποδεχθούν το έργο του Θεού, αν μπορούν να επιδιώξουν την αλήθεια, θ’ ανανεωθούν εντελώς, και ότι, μόλις μετατρέψουν τα λόγια του Θεού σε ζωή τους, θα έχουν μια εντελώς νέα ζωή και θ’ αναγεννηθούν, θα γίνουν άλλοι άνθρωποι. Πιστεύουν ότι το επίπεδό τους θα έχει βελτιωθεί και ότι τα ένστικτά τους θα έχουν επίσης αλλάξει σε κάποιον βαθμό, κι έτσι θα τους συμβαίνουν συχνά πράγματα που δεν θα περίμεναν ποτέ. Με άλλα λόγια, όχι μόνο θα μπορούν να κάνουν πράγματα που υπερβαίνουν το επίπεδό τους και τα ένστικτά τους, αλλά θα μπορούν και να τα κάνουν εξαιρετικά αβίαστα και απρόσκοπτα. Επιπλέον, κάποιοι άνθρωποι, στη διαδικασία της πίστης τους στον Θεό, συχνά νομίζουν κιόλας ότι, από τότε που άρχισαν να επιδιώκουν την αλήθεια, η προσωπικότητα και η ιδιοσυγκρασία τους έχουν βελτιωθεί, τα μάτια τους είναι πιο λαμπερά από πριν και η ακοή τους καλύτερη. Κατά καιρούς, κοιτάζονται στον καθρέφτη και πιστεύουν ότι μοιάζουν όλο και περισσότερο με αγγέλους· πιστεύουν ότι ομορφαίνουν ολοένα και περισσότερο και ότι έχουν αποκτήσει πολύ περισσότερη ζωντάνια από ποτέ. Μάλιστα, κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν κιόλας ότι έχουν αλλάξει ορισμένες από τις συνήθειες της ζωής τους και ότι οι ρουτίνες της ζωής τους είναι πλέον διαφορετικές· στο παρελθόν, αν πήγαιναν για ύπνο πολύ αργά, χασμουριόνταν ασταμάτητα, αλλά από τότε που άρχισαν να επιδιώκουν την αλήθεια, αυτές οι αντιδράσεις έχουν εξαφανιστεί και το θεωρούν αυτό ιδιαίτερα θαυμαστό. Οι άνθρωποι, σύμφωνα με τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους, πιστεύουν ότι, μόλις αρχίσουν να επιδιώκουν την αλήθεια, ο Θεός θα κάνει κάποιο έργο σ’ αυτούς, ώστε να υποστούν απρόσμενες μεταμορφώσεις. Μία από αυτές τις μεταμορφώσεις είναι η βελτίωση του επιπέδου τους από τη μια στιγμή στην άλλη: από άνθρωποι με μέτριο ή πολύ χαμηλό επίπεδο θα γίνουν εξαιρετικά οξυδερκείς, ικανοί και έμπειροι, άνθρωποι με επίπεδο και σοφία, ενώ θα εξυψωθεί και η σφαίρα της σκέψης τους. Όταν οι άνθρωποι πρωταρχίζουν να πιστεύουν στον Θεό και αποφασίζουν να επιδιώξουν την αλήθεια, έχουν απίστευτα υπερβολικές και μη ρεαλιστικές φαντασιοκοπίες για την επιδίωξη της αλήθειας· εν ολίγοις, καμία από αυτές δεν συνάδει ουσιαστικά με την πραγματικότητα. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι, εφόσον επιδιώκουν την αλήθεια, πολλές πτυχές τους θα εξυψωθούν και θα κάνουν άλματα προόδου, καθώς και ότι σε κάποια πεδία θα ξεπεράσουν κιόλας τους συνηθισμένους ανθρώπους. Επομένως, κάποιοι άνθρωποι υιοθετούν το όνομα Λιού Τσάο, άλλοι το όνομα Μα Τσάο και άλλοι το όνομα Νίου Τσάο. Αυτά τα ονόματα σημαίνουν, αντίστοιχα, άνθρωπος που ξεπερνάει τα γαϊδούρια, τα άλογα και τα βόδια· με άλλα λόγια, άνθρωπος που μπορεί να τρέχει γρηγορότερα από ένα άλογο και που έχει μεγαλύτερη δύναμη από ένα γαϊδούρι ή ένα βόδι. Τα γαϊδούρια είναι γενικά πολύ δυνατά στη ρυμούλκηση, τα άλογα έχουν πολύ δυνατά πόδια και τα βόδια έχουν μεγάλη αντοχή, οπότε αυτοί οι άνθρωποι υιοθετούν τα ονόματα Λιού Τσάο, Μα Τσάο και Νίου Τσάο. Όπως βλέπεις, αφιερώνουν πολλή σκέψη στα ονόματα που επιλέγουν. Από τα ονόματα που επιλέγουν οι άνθρωποι για τον εαυτό τους είναι εμφανές ότι έχουν τη δική τους κατανόηση σχετικά με το έργο του Θεού· δυστυχώς, αυτή η κατανόηση δεν συνάδει με την αλήθεια και δεν είναι θετική, αλλά είναι μια αντίληψη και μια φαντασιοκοπία των ανθρώπων. Ανεξάρτητα απ’ το αν αυτή η αντίληψη και η φαντασιοκοπία είναι στρεβλή ή ακραία, εν ολίγοις, είναι ασύμβατη με τα γεγονότα και με την αλήθεια· είναι πολύ ανούσια και έχει να κάνει με υπερφυσικά πράγματα. Ο Θεός εργάζεται στους ανθρώπους σύμφωνα με την εξής αρχή: Όποιο κι αν είναι το επίπεδο των ανθρώπων και όποια κι αν είναι η εργασιακή τους ικανότητα ή η ικανότητά τους ν’ αντιμετωπίζουν πράγματα, και ανεξάρτητα από τα έμφυτα ένστικτά τους, την προσωπικότητά τους, τις συνήθειες, τις ρουτίνες της ζωής τους, τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι τους ή ακόμα και το φύλο τους, εν ολίγοις, το αποτέλεσμα που θέλει να πετύχει το έργο του Θεού είναι να δώσει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να κατανοήσουν την αλήθεια, να την αποδεχθούν, να υποταχθούν σ’ αυτήν κι έπειτα να εισέλθουν στην αλήθεια-πραγματικότητα, με βάση το έμφυτο επίπεδό τους, τα έμφυτα ένστικτα, την προσωπικότητα, τις συνήθειες, τις σωστές ρουτίνες της ζωής τους, καθώς και τα θεμιτά ενδιαφέροντα και χόμπι τους και ούτω καθεξής. Με ποια προϋπόθεση, λοιπόν, επιτυγχάνεται αυτό το αποτέλεσμα; Επιτυγχάνεται με την προϋπόθεση ότι οι άνθρωποι έχουν την ικανότητα να κατανοήσουν και ν’ αντιληφθούν την αλήθεια και με την προϋπόθεση ότι έχουν κανονική ανθρώπινη φύση. Δεν επιτυγχάνεται με την προϋπόθεση ότι έχουν δήθεν ανώτερη ανθρώπινη φύση ούτε με την προϋπόθεση ότι έχουν υπερφυσική ανθρώπινη φύση. Επομένως, πάνω σε όποιες πτυχές της αλήθειας κι αν συναναστρεφόμαστε, όλες αποσκοπούν να σου δώσουν τη δυνατότητα να εισέλθεις σ’ αυτές, με την προϋπόθεση ότι διαθέτεις κανονική ανθρώπινη φύση και την ικανότητα να κατανοήσεις την αλήθεια. Ωστόσο, οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες των ανθρώπων είναι το ακριβώς αντίθετο. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι το αποτέλεσμα που επιτυγχάνει ο Θεός στους ανθρώπους μέσα από το έργο Του και εκφράζοντας την αλήθεια αντιτίθεται στο έμφυτο επίπεδο και τα έμφυτα ένστικτά τους, καθώς και στην προσωπικότητα, τις συνήθειες, τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι τους. Οι άνθρωποι συχνά ελπίζουν να τους συμβεί κάποιο θαύμα, να τους συμβεί κάτι υπερφυσικό ή κάτι απρόσμενο που υπερβαίνει το επίπεδο και τα ένστικτά τους, αντί να καταβάλουν προσπάθεια για ν’ αναζητήσουν την αλήθεια με προσγειωμένο τρόπο. Τι αποδεικνύει αυτό το γεγονός; Δεν αποδεικνύει ότι οι άνθρωποι θεωρούν ιδιαίτερα υπερφυσική και ανούσια την επιδίωξη της αλήθειας; Δεν αποδεικνύει ότι θεωρούν ιδιαίτερα υπερφυσικούς και ανούσιους τους τρόπους με τους οποίους εργάζεται ο Θεός στους ανθρώπους; (Ναι.) Οι άνθρωποι συχνά ελπίζουν ότι όσο περισσότερο επιδιώκουν την αλήθεια τόσο υψηλότερο επίπεδο θ’ αποκτήσουν ή ότι, αφού ακούσουν πολλά κηρύγματα και αποδεχθούν και κατανοήσουν μεγάλο μέρος της αλήθειας, θ’ αποκτήσουν υψηλότερο επίπεδο από πριν. Αυτό δεν είναι μια αντίληψη και φαντασιοκοπία; (Ναι.) Πάρτε για παράδειγμα την εκμάθηση ενός επαγγέλματος: Όταν μελετούσες στο σχολείο, αν ήθελες να μάθεις καλά ένα επάγγελμα, έπρεπε ν’ αποστηθίσεις τις γνώσεις που σχετίζονται μ’ αυτό και να μελετάς από το πρωί ως το βράδυ, αφιερώνοντας τον ελεύθερο χρόνο σου στην προσπάθεια να το μάθεις. Από τότε που άρχισες να πιστεύεις στον Θεό, νομίζεις ότι, εφόσον εργάζεται το Άγιο Πνεύμα, το επίπεδο των ανθρώπων θα βελτιώνεται και οι ίδιοι θα μεταμορφώνονται και θα είναι διαφορετικοί από πριν. Αποφαίνεσαι, λοιπόν, ότι, όπως κι αν εργάζεται ο Θεός, οι άνθρωποι θα πρέπει απλώς να συνεργάζονται και δεν είναι απαραίτητο να καταβάλουν προσπάθεια για την επιδίωξη της αλήθειας και την εκμάθηση επαγγελματικών γνώσεων· αρκεί να κάνουν το καθήκον τους, κι έτσι θα έχουν κάνει και πάλι πρόοδο πιστεύοντας στον Θεό μ’ αυτόν τον τρόπο. Έτσι δεν το φαντάζονται οι άνθρωποι; (Ναι.) Πείτε Μου, είναι αυτός ο σωστός τρόπος επιδίωξης; Μπορεί αυτός ο τρόπος επιδίωξης να οδηγήσει σε αληθινή μεταμόρφωση; (Όχι.) Δεν είναι δυνατόν να υπάρξει μεταμόρφωση. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν ότι για να τραγουδάνε καλά πρέπει ν’ ασκούνται από το πρωί ως το βράδυ, να κλέβουν τεχνικές άλλων ανθρώπων και ν’ ακούνε όλα τα είδη τραγουδιών για να μάθουν από τα προτερήματα των άλλων, κι ότι μόνο μ’ αυτόν τον τρόπο μπορούν να πετύχουν. Αντιθέτως, κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι το τραγούδι εξαρτάται από το ταλέντο· θεωρούν ότι αν ένας άνθρωπος έχει χάρισμα στο τραγούδι και του αρέσει να τραγουδάει, τότε θα μπορεί να τραγουδάει καλά, κι ότι αν κάποιος δεν έχει χάρισμα στο τραγούδι ή δεν του αρέσει να τραγουδάει, τότε θα πρέπει να βασιστεί στη συγκίνηση από το Άγιο Πνεύμα για να τραγουδάει καλά, για να τραγουδάει με συναίσθημα, έτσι ώστε οι άλλοι να νιώθουν ευχαρίστηση όταν τον ακούνε να τραγουδάει. Συνεπώς, οι περισσότεροι άνθρωποι τρέφουν μονίμως τέτοιες αυταπάτες· βασίζονται στη συγκίνησή τους από το Άγιο Πνεύμα, διαφορετικά δεν πρόκειται ν’ ανοίξουν το στόμα τους για να τραγουδήσουν. Αυτό δεν είναι αντίληψη και φαντασιοκοπία; Κάποιοι άνθρωποι νομίζουν ότι δεν χρειάζεται να καταβάλουν πολλή προσπάθεια για να μάθουν επαγγελματικές γνώσεις, ότι, εφόσον οι άνθρωποι επιδιώκουν την αλήθεια, ο Θεός θα εργάζεται, κι ότι είναι ανώφελο και μάταιο να κάνουν αυτές τις άσκοπες θυσίες. Πιστεύουν ότι είναι πολύ πιο χρήσιμο να εργάζεται ο Θεός από οποιαδήποτε προσπάθεια καταβάλλουν οι άνθρωποι και, επομένως, εφόσον οι άνθρωποι κάνουν τα καθήκοντά τους με ειλικρίνεια και είναι πρόθυμοι ν’ αφιερώσουν την καρδιά τους στον Θεό, το Άγιο Πνεύμα θα εργάζεται σ’ αυτούς και το επίπεδο και οι ικανότητές τους θα εξυψωθούν μεμιάς, υπερβαίνοντας το εύρος της κανονικής ανθρώπινης φύσης· θα είναι σε θέση να κατανοήσουν πράγματα που δεν έβγαζαν νόημα πριν και, παρόλο που παλιότερα δεν μπορούσαν να διαβάσουν ούτε δύο σειρές ενός κειμένου τη φορά, αφού αρχίσουν να πιστεύουν στον Θεό, θα μπορούν να διαβάζουν δέκα σειρές μεμιάς και να τις απομνημονεύουν όλες. Όμως, όσο κι αν εκπαιδεύονται, και πάλι δεν μπορούν να το πετύχουν αυτό, οπότε συλλογίζονται το εξής: «Μήπως δεν μου δίνει χάρη ο Θεός; Μήπως δεν εργάζομαι αρκετά σκληρά και δεν είμαι αρκετά ειλικρινής όταν κάνω το καθήκον μου;» Ισχύει αυτό; (Όχι.) Πιστεύεις ότι όσο περισσότερο μπορείς να καταφέρεις κάτι υπερφυσικό, ξεπερνώντας το εύρος του επιπέδου σου και των ικανοτήτων σου, τόσο περισσότερο αποδεικνύεται ότι αυτό είναι έργο του Θεού· ότι αν η ειλικρίνειά σου και η θέλησή σου να συνεργαστείς αυξάνονται ολοένα και περισσότερο, τότε ο Θεός θα εργάζεται σ’ εσένα ολοένα και περισσότερο και το επίπεδό σου και οι ικανότητές σου θα αυξάνονται ολοένα και περισσότερο. Άραγε, δεν είναι αυτό μια αντίληψη και φαντασιοκοπία που έχουν οι άνθρωποι; (Ναι.) Εσείς τείνετε ιδιαίτερα να σκέφτεστε έτσι; (Ναι.) Τι αποτέλεσμα έχει το να σκέφτεστε έτσι; Δεν οδηγεί πάντα σε αποτυχία και έλλειψη υλοποίησης; Μάλιστα, κάποιοι άνθρωποι γίνονται ακόμα και αρνητικοί, και λένε: «Έχω υπάρξει απόλυτα ειλικρινής απέναντι στον Θεό —γιατί ο Θεός δεν μου δίνει καλό επίπεδο; Γιατί ο Θεός δεν μου δίνει υπερφυσικές ικανότητες; Γιατί παραμένω πάντα αδύναμος; Το επίπεδό μου δεν έχει βελτιωθεί, δεν μπορώ να δω τίποτε καθαρά και μπερδεύομαι όταν έρχομαι αντιμέτωπος με σύνθετα ζητήματα. Έτσι ήταν και πριν· γιατί εξακολουθεί να είναι το ίδιο και τώρα; Επιπλέον, όταν εκτελώ το καθήκον μου και χειρίζομαι προβλήματα, γιατί δεν μπορώ ποτέ να υπερβώ τη σάρκα μου; Κατανοώ κάποια δόγματα, αλλά και πάλι, δεν μπορώ να δω τα πράγματα καθαρά και, όταν αντιμετωπίζω ζητήματα, παραμένω αναποφάσιστος και εξακολουθώ να υπολείπομαι όσων έχουν καλό επίπεδο. Επίσης, η εργασιακή μου ικανότητα είναι χαμηλή και δεν εκτελώ το καθήκον μου αποδοτικά. Το επίπεδό μου δεν έχει βελτιωθεί καθόλου! Τι συμβαίνει; Μήπως δεν είμαι αρκετά ειλικρινής απέναντι στον Θεό; Ή μήπως δεν με συμπαθεί ο Θεός; Σε τι υστερώ;» Κάποιοι άνθρωποι ψάχνουν διάφορους λόγους και έχουν δοκιμάσει πολλές προσεγγίσεις για ν’ αλλάξουν αυτό το γεγονός· για παράδειγμα, ακούνε περισσότερα κηρύγματα, απομνημονεύουν περισσότερα λόγια του Θεού, γράφουν περισσότερες σημειώσεις πνευματικής άσκησης, ακούνε περισσότερο ανθρώπους να συναναστρέφονται πάνω στην αλήθεια και αναζητούν περισσότερο, αλλά το τελικό αποτέλεσμα παραμένει απογοητευτικό. Το επίπεδό τους και η εργασιακή τους ικανότητα παραμένουν ίδια με πριν, χωρίς καμία βελτίωση, ακόμη και αφού πιστέψουν στον Θεό για τρία με πέντε χρόνια. Έπειτα, εξετάζουν την προσωπικότητά τους και διαπιστώνουν ότι είναι εξίσου δειλοί με πριν, το ίδιο νωθροί με μια γέρικη αγελάδα ή ότι εξακολουθούν να έχουν ανυπόμονη προσωπικότητα, να χειρίζονται τα πάντα με ξέφρενο τρόπο· δεν έχει υπάρξει καμία μεταμόρφωση! Άλλοι παρατηρούν ότι τελευταία δεν φαίνεται να έχουν αλλάξει τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι τους ούτε κάποιες από τις ατέλειες και τις συνήθειές τους ή κάποια από τα ελαττώματά τους. Είναι κι άλλοι που τους αρέσει να πηγαίνουν αργά για ύπνο και να σηκώνονται αργά το πρωί, και διαπιστώνουν ότι αυτές οι συνήθειες ζωής παραμένουν επίσης αμετάβλητες. Οπότε, αναρωτιούνται όλοι τους: «Τι συμβαίνει; Μήπως το Άγιο Πνεύμα δεν εργάζεται σ’ εμένα; Μήπως μ’ έχει εγκαταλείψει ο Θεός; Μήπως δεν είναι ευχαριστημένος από εμένα ο Θεός; Βαδίζω στο λάθος μονοπάτι; Μήπως επιδιώκω με τον λάθος τρόπο; Μήπως δεν κάνω το καθήκον μου με όλη μου την καρδιά; Δεν έχω πληρώσει αρκετό τίμημα;» Ψάχνουν να βρουν κάθε είδους λόγους, αλλά καταλήγουν και πάλι χωρίς αποτελέσματα. Ποιος είναι ο λόγος για τον οποίο δεν έχουν αποτελέσματα; (Ο λόγος είναι ότι ζουν μονίμως σύμφωνα με τις δικές τους αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες. Νομίζουν ότι, αφού αρχίσουν να πιστεύουν στον Θεό, αν είναι ειλικρινείς απέναντί Του, αμέσως μόλις αρχίσει να εργάζεται ο Θεός, το επίπεδό τους και η εργασιακή τους ικανότητα θα βελτιωθούν· αυτές οι ιδέες πηγάζουν από τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους.) Οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες των ανθρώπων καθορίζουν τους στόχους και τις μεθόδους της επιδίωξής τους, τα μονοπάτια που ακολουθούν και, τελικά, καθορίζουν τα κέρδη που θ’ αποκομίσουν και τις εκβάσεις τους. Τι θα κερδίσουν οι άνθρωποι αν έχουν τέτοιες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες; Μήπως θ’ αποκτήσουν την αλήθεια; Θ’ αποκτήσουν αληθινή πίστη στον Θεό και αληθινή αγάπη για τον Θεό; Θ’ αποκτήσουν αληθινή υποταγή στον Θεό; (Όχι.) Δεν θ’ αποκτήσουν τίποτε από αυτά.