Εξαιτίας των διεφθαρμένων διαθέσεών τους, και όσοι έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα ψεύδονται όπως ακριβώς οι διάβολοι, αλλά όταν τους επιπλήξει κάποιος, θα το παραδεχθούν ως έναν βαθμό μέσα τους. Παρόλο που μπορούν να το παραδεχθούν, επειδή έχουν την ιδιότητα ενός ζώου, δεν μπορούν να κατανοήσουν την αλήθεια, οπότε δεν καταλαβαίνουν ποτέ πώς να μην ψεύδονται ή πώς να ενεργούν σύμφωνα με τις αρχές. Ακόμη κι αν πουν: «Δεν πρόκειται να πω ποτέ ξανά ψέματα, θέλω να λέω την αλήθεια», όταν προσπαθούν να το κάνουν αυτό πράξη, φαίνονται πολύ αδέξιοι και ηλίθιοι. Οι άλλοι το βρίσκουν αστείο και μόνο που το βλέπουν, και λένε: «Καλά, ποιος κάνει έτσι πράξη την αλήθεια; Πρώτη φορά βλέπω τέτοιο πράγμα· πραγματικά νιώθω πως διευρύνθηκαν οι ορίζοντές μου!» Μοιάζουν με ζώο που στέκεται όρθιο και περπατάει με τα δύο πόδια σαν άνθρωπος· το θέαμα είναι πολύ αλλόκοτο και περίεργο. Επίσης, κάποιοι άνθρωποι που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα θέλουν να είναι ειλικρινείς και να κάνουν κάποια καλά πράγματα, αλλά δεν μπορούν να βρουν τις ακριβείς αρχές άσκησης. Η άσκησή τους είναι πολύ άτοπη και καταντά αστεία. Οι άλλοι το βρίσκουν αστείο και μόνο που το βλέπουν, κι ωστόσο αυτοί οι άνθρωποι εξακολουθούν να νομίζουν ότι είναι ειλικρινείς. Δεν είναι γελοίο αυτό; Έστω ότι τους λες: «Αν θέλεις να είσαι ειλικρινής, θα πρέπει να φροντίσεις να μη λες ψέματα, να μη βρίσκεις προφάσεις, να μην προσπαθείς να δικαιολογείς τον εαυτό σου και να μην προβάλλεις παράλογα επιχειρήματα. Αυτό αρκεί. Αυτό σημαίνει να είναι κανείς ειλικρινής. Αν κάνεις πράγματα που παραβαίνουν την αλήθεια, κι επομένως κάνεις παραβάσεις, μπορείς να ανοιχτείς και να ξεγυμνώσεις τον εαυτό σου. Απλώς αποδέξου ό,τι λέει ο οποιοσδήποτε, εφόσον αυτό συνάδει με την αλήθεια. Μην κάνεις πράγματα που στερούνται λογικής ή είναι γελοία». Εκείνοι, όμως, δεν το κατανοούν αυτό. Όταν το κάνουν αυτό πράξη, σφάλλουν. Ποιο θα λέγατε ότι είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα των ανθρώπων αυτού του είδους; Είναι ότι δεν πληρούν το πρότυπο των κανονικών ανθρώπων. Υπάρχει κάποια διαφορά ανάμεσα στους ανθρώπους που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα και στους ανθρώπους που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους; (Ναι.) Πού έγκειται η διαφορά; (Η πρακτική τους δεν είναι στρεβλή επειδή είναι διάβολοι με διαβολική φύση, αλλά κυρίως επειδή δεν έχουν επίπεδο και δεν μπορούν ν’ αποκτήσουν το κανονικό σκεπτικό και την κανονική λογική που θα πρέπει να έχουν οι άνθρωποι.) Σωστά· το επίπεδό τους υστερεί. Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου μπορεί υποκειμενικά να θέλουν να κάνουν πράξη την αλήθεια, αλλά δεν μπορούν να συλλάβουν τις αρχές· μπορούν μόνο να τηρούν κανονισμούς. Επομένως, η πρακτική τους είναι ριζοσπαστική, ανόητη και ηλίθια. Οι άλλοι θέλουν να τους βοηθήσουν, αλλά δεν ξέρουν από πού ν’ αρχίσουν, επειδή η διάθεση αυτών των ανθρώπων είναι σαν ένας σκαντζόχοιρος καλυμμένος με αγκάθια. Όπως κι αν συναναστραφεί κανείς μαζί τους πάνω στην αλήθεια, εκείνοι φαίνονται ανίκανοι να την κατανοήσουν ή να τη συλλάβουν. Μετά από πέντε ή έξι χρόνια βοήθειας και υποστήριξης, κατανοούν μόνο λίγα λόγια και δόγματα και εξακολουθούν να μην μπορούν να κάνουν πράξη την αλήθεια. Το επίπεδό τους είναι πάρα πολύ χαμηλό. Κι ωστόσο, αυτοί οι ηλίθιοι άνθρωποι κάνουν μονίμως αηδιαστικά πράγματα. Όταν δεν πρόκειται για σημαντικά ή σπουδαία ζητήματα, για εθιμοτυπικούς λόγους ή για να διατηρήσεις τα προσχήματα, μπορείς και πάλι να μιλήσεις μαζί τους, έστω και απρόθυμα. Όταν, όμως, εμπλέκονται σπουδαία ζητήματα, για παράδειγμα, όταν γίνεται συζήτηση για την εκτέλεση καθηκόντων ή έργου, έχεις μια περίεργη, άβολη αίσθηση και φοβάσαι ότι θ’ αντισταθούν ή θα διαφωνήσουν με κάποιον τρόπο και θα σε φέρουν σε δύσκολη θέση. Δεν αξίζει να συζητάς σπουδαία ζητήματα με τέτοιους ανθρώπους. Πολύ απλά, δεν μπορείς ν’ αλληλεπιδράσεις μαζί τους· όταν αλληλεπιδράς μαζί τους, προκαλούνται πάρα πολλά προβλήματα και παράλληλα επηρεάζονται τα σπουδαία ζητήματα. Ξεστομίζουν μονίμως διαστρεβλωμένα επιχειρήματα και σχόλια που είναι άσχετα με το θέμα, τα οποία, πολύ απλά, είναι αηδιαστικό να τα ακούει κανείς. Τι άλλα στρεβλά πράγματα έχουν κάνει οι άνθρωποι αυτού του είδους; Αν ένας τέτοιος άνθρωπος αναπτύξει αισθήματα για ένα άτομο του αντίθετου φύλου κι έχει μοχθηρή λαγνεία, νομίζει ότι πρέπει να είναι ειλικρινής, ότι πρέπει ν’ ανοιχτεί σε σχέση μ’ αυτό το ζήτημα κι ότι δεν μπορεί να το κρατά καταπιεσμένο μέσα του, οπότε, κατά τη διάρκεια μιας συνάθροισης, μιλάει δημοσίως γι’ αυτό το ζήτημα. Το άτομο του αντίθετου φύλου για το οποίο έχει αισθήματα νιώθει περίεργα και άβολα όταν το ακούει αυτό, και έρχεται σε δύσκολη θέση. Αν προσπαθήσεις να τον σταματήσεις, ταράζεται και λέει: «Εγώ μιλάω μέσα από την καρδιά μου και είμαι ειλικρινής. Με ποιο δικαίωμα μ’ εμποδίζεις να κάνω πράξη την αλήθεια; Είναι δικαίωμά μου! Επιτέλους βρήκα το θάρρος να μιλήσω γι’ αυτό, κι ωστόσο εσύ με περιορίζεις! Ούτε ο ίδιος ο Θεός δεν με περιορίζει· με ποιο δικαίωμα, λοιπόν, το κάνεις εσύ; Ακόμη κι ο Θεός μού δίνει την ευκαιρία να είμαι ειλικρινής· μόνο εσύ με περιφρονείς και δεν μ’ αφήνεις να είμαι ειλικρινής. Αν κρατήσω αυτό το ζήτημα καταπιεσμένο μέσα μου και δεν μιλήσω γι’ αυτό, τότε δεν συγκαλύπτω τα γεγονότα; Δεν δείχνει αυτό ότι είμαι δόλιος; Τότε δεν θα ήμουν ειλικρινής. Αν δεν είμαι ειλικρινής, θα με σώσει και πάλι ο Θεός;» Όπως βλέπεις, όλοι όσοι το ακούνε αυτό νιώθουν άβολα και ντρέπονται, κι ωστόσο αυτός ο άνθρωπος επιμένει να μπει σε λεπτομέρειες, και μάλιστα δεν μπορείς καν να τον περιορίσεις. Πείτε Μου, σε σχέση μ’ αυτό το ζήτημα, θα πρέπει να είναι κανείς ανεκτικός και υπομονετικός ή να συναναστραφεί πάνω στις αλήθεια-αρχές για να τον περιορίσει; (Θα πρέπει να συναναστραφούμε πάνω στις αλήθεια-αρχές για να τον περιορίσουμε.) Αν κάποιος προσπαθήσει πρώτα να τον βοηθήσει από αγάπη, παροτρύνοντάς τον να μη λέει στο εξής τέτοια πράγματα που δεν είναι εποικοδομητικά για τους άλλους, θα είναι σε θέση να το κατανοήσει και να το αποδεχθεί αυτό; (Όχι.) Τότε, ένας τέτοιος άνθρωπος είναι στρεβλός, είναι κάπως ανόητος και η λογική του δεν είναι πολύ ορθή, οπότε το μόνο που μπορεί να κάνει κανείς είναι να τον περιορίσει. Όλοι οι άνθρωποι έχουν μοχθηρή λαγνεία και, κατά καιρούς, μπορεί κάποιος να έχει κάποια αισθήματα ή να κάνει κάποιες σκέψεις για ένα άτομο του αντίθετου φύλου. Αρκεί να το αναγνωρίζει αυτό ιδιωτικά. Αν τα πράγματα παίρνουν άσχημη κατεύθυνση, θα πρέπει κανείς να ελαχιστοποιεί την επαφή μ’ έναν τέτοιο άνθρωπο ή ν’ αποφεύγει στο εξής να βρίσκεται μόνος μαζί του. Οι άνθρωποι που έχουν κανονική ανθρώπινη φύση χρησιμοποιούν σοφές μεθόδους και ενεργούν σύμφωνα με τις αρχές όταν αντιμετωπίζουν τέτοια ζητήματα. Ξέρουν ότι δεν μπορούν να χειριστούν ένα τέτοιο ζήτημα απλώς και μόνο εφαρμόζοντας τις αρχές άσκησης του να είναι ειλικρινείς, αλλά ότι θα πρέπει επίσης να εφαρμόσουν και κάποιες αρχές σοφίας. Όμως, οι άνθρωποι που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα δεν ξέρουν πώς να χειρίζονται τέτοια ζητήματα, και μάλιστα θεωρούν ότι αν ανοιχτούν δημοσίως για τέτοια πράγματα, είναι ειλικρινείς. Δεν ξέρουν τι συνέπειες θα επιφέρει αυτό. Όταν προσπαθούν να είναι ειλικρινείς, απλώς τηρούν έναν κανονισμό και έναν τύπο. Και ποιο είναι το αποτέλεσμα; Προκαλούν μπελάδες στον εαυτό τους, στο άτομο για το οποίο έχουν αισθήματα, και σε όλους τους άλλους. Το άτομο για το οποίο έχουν αισθήματα επηρεάζεται και περιορίζεται από αυτό το ζήτημα, και νιώθει ότι δεν είναι σε θέση ν’ αντιμετωπίσει την κατάσταση. Και όλοι οι άλλοι νιώθουν κάπως αμήχανα όταν το ακούνε, και σκέφτονται: «Αν ακούσουμε, είναι σαν να επεμβαίνουμε αδιάκριτα στην ιδιωτική ζωή κάποιου· αν, όμως, δεν ακούσουμε, και πάλι θα επιμείνουν να μιλήσουν, νομίζοντας ότι είναι ειλικρινείς». Όπως βλέπεις, όλοι θεωρούν αυτό το ζήτημα ακανθώδες και προβληματικό. Δεν θα έλεγες ότι τέτοιοι άνθρωποι είναι μεγάλος μπελάς; Αν συναναστραφείς πάνω στις αρχές, δεν τις αποδέχονται και λένε: «Όταν εσείς είστε ειλικρινείς και ανοίγεστε, μπορείτε να λέτε τα πάντα, αλλά όταν λέω κάτι εγώ, πειράζει. Κι εγώ ειλικρινής δεν είμαι; Γιατί εγώ δεν έχω το δικαίωμα να μιλήσω;» Δεν δίνουν καν προσοχή σ’ αυτά που λένε οι άλλοι. Είναι το δικό τους ζήτημα κατάλληλο για συναναστροφή δημοσίως; Αυτοί οι άνθρωποι πολύ απλά δεν μπορούν να το δουν καθαρά αυτό και δεν κατανοούν τις αρχές του να είναι κανείς ειλικρινής. Στο τέλος, τους κάνουν όλους να αισθάνονται ότι είναι αρκετά δύσκολο να χειριστούν την κατάσταση. Οι άνθρωποι του ίδιου είδους θα τους μιμηθούν, λέγοντας: «Κοίτα, μπορούν να συναναστρέφονται ακόμη και για τέτοια πράγματα. Έχουν πραγματικά αποφασιστικότητα, είναι πραγματικά ειλικρινείς!» Όσοι έχουν ανόθευτη κατανόηση ξέρουν μόλις το ακούσουν αυτό ότι η άσκησή τους είναι λανθασμένη και ότι έχει αποκλίνει. Αν θέλεις να τους βοηθήσεις, πολύ απλά δεν πρόκειται να το αποδεχθούν. Τι θα πουν; «Δεν θα μπορέσεις να με βοηθήσεις. Η κατανόησή μου είναι διαφορετική από τη δική σου. Εγώ θ’ ασκηθώ μ’ αυτόν τον τρόπο». Τι μπορεί να γίνει, λοιπόν; Είσαι σε θέση να τους βοηθήσεις; (Όχι.) Αν προσπαθήσεις πραγματικά να τους βοηθήσεις, απλώς θα καταλήξεις να κάνεις χειρότερα τα πράγματα· όχι μόνο δεν πρόκειται να το αποδεχθούν, αλλά θα διαφωνήσουν μαζί σου και δεν θα σε αφήσουν σε ησυχία. Δεν είναι προβληματικό αυτό; (Ναι.)

Και όσοι έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα εμφανίζουν εκδηλώσεις ψεύδους, αλλά τα δικά τους ψέματα δεν εκδηλώνονται ακριβώς όπως τα ψέματα εκείνων που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους. Η στάση τους απέναντι στα ψέματα και οι μέθοδοι που υιοθετούν όταν ψεύδονται είναι επίσης διαφορετικές. Όταν ξεσκεπάζονται τα ψέματα που λένε όσοι είναι διάβολοι, ακόμη κι αν, επειδή δεν έχουν άλλη εναλλακτική, παραδέχονται προς τα έξω ότι είπαν ψέματα, εξακολουθούν να νιώθουν απολύτως δικαιολογημένοι. Πιστεύουν ότι δεν έγινε και κάτι το σπουδαίο. Ή, ακόμη κι αν εκφράσουν τη στάση τους και παραδεχθούν ενώπιον όλων ότι ήταν λάθος να πουν ψέματα, στα παρασκήνια εξακολουθούν να ψεύδονται και να εξαπατούν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, χωρίς ν’ αλλάξουν καθόλου. Πολύ απλά, δεν θεωρούν ότι το ψέμα είναι κάτι μοχθηρό ή αρνητικό. Είναι το όπλο τους για την επιβίωσή τους· πώς θα μπορούσαν να το εγκαταλείψουν; Όσοι ψεύδονται καθ’ έξιν πιστεύουν το εξής: «Ζώντας σ’ αυτόν τον ανθρώπινο κόσμο, αν κάποιος δεν έλεγε ψέματα, αν ανοιγόταν και ξεγύμνωνε τον εαυτό του στους άλλους για τα πάντα, κι αν οι άλλοι μάθαιναν και μπορούσαν ν’ αντιληφθούν τα πάντα, θα εξακολουθούσε να έχει εαυτό; Θα είχε πια κανένα νόημα να συνεχίσει να ζει; Θα εξακολουθούσε να έχει αξιοπρέπεια; Εξάλλου, αν κάποιος έλεγε μονίμως την απόλυτη αλήθεια για τα πάντα, πόσο μονότονη και ανιαρή θα ήταν η ζωή! Πολύ απλά, θα πρέπει να λέμε ψέματα, είτε υπάρχει λόγος είτε όχι». Όπως και να το δούμε, είτε ψεύδονται σκοπίμως είτε ακούσια, πρόκειται για μια φυσική αποκάλυψη της φύσης τους. Με λίγα λόγια, το να ψεύδονται καθ’ έξιν είναι ένα κυρίαρχο χαρακτηριστικό των διαβόλων· αυτό είναι σίγουρο πέρα από κάθε αμφιβολία. Και μόνο από αυτό το σημείο αν το εξετάσει κανείς, είναι εντελώς αδύνατο οι άνθρωποι αυτού του είδους ν’ αποδεχθούν την αλήθεια και να είναι ειλικρινείς· σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να το κάνουν αυτό. Επιπλέον, νιώθουν περιφρόνηση για την απαίτηση του Θεού να είναι ειλικρινείς. Είτε έρχονται αντιμέτωποι μ’ ένα συγκεκριμένο ζήτημα είτε όχι, η στάση τους απέναντι στην απαίτηση του Θεού να είναι ειλικρινείς οι άνθρωποι είναι πάντα μια στάση περιφρόνησης, κοροϊδίας, αποστροφής και απέχθειας. Βλέπουν με απαξίωση την απαίτηση του Θεού και την αρχή διαγωγής που σχετίζεται με την ειλικρίνεια. Από τα βάθη της καρδιάς τους, αποστρέφονται την αλήθεια και δεν την αποδέχονται· και μάλιστα, αντιτίθενται ρητά στην ειλικρίνεια και αρνούνται να είναι ειλικρινείς.

Το να ψεύδονται καθ’ έξιν είναι ένα ιδιαίτερα εμφανές χαρακτηριστικό όσων έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους. Όσο έχεις στενή επαφή μαζί τους, όσο αλληλεπιδράς, επικοινωνείς και συσχετίζεσαι μαζί τους στο έργο ή στη ζωή, θα φανερώνεται σιγά σιγά αυτό τους το χαρακτηριστικό και το αληθινό τους πρόσωπο, δηλαδή, το γεγονός ότι ψεύδονται καθ’ έξιν. Επομένως, είναι πολύ εύκολο να διακρίνει κανείς αυτούς τους ανθρώπους. Δεν χρειάζεται να εξετάσεις τις σκέψεις και τις απόψεις κάποιου για τους άλλους ανθρώπους, τα γεγονότα ή τα πράγματα. Μόλις διαπιστώσεις ότι είναι καθ’ έξιν ψεύτης, με βάση αυτό το σημείο και μόνο, μπορείς να πεις με εκατό τοις εκατό βεβαιότητα ότι είναι διάβολος κι όχι άνθρωπος. Κάποιοι άνθρωποι ρωτάνε: «Υπάρχει έστω και μία τοις εκατό πιθανότητα κάποιος που ψεύδεται καθ’ έξιν να μην είναι διάβολος και να έχει ακόμα ελπίδα να φτάσει στη σωτηρία;» Σου λέω ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως πιθανότητα. Όποιος είναι καθ’ έξιν ψεύτης είναι εκατό τοις εκατό διάβολος· δεν υπάρχει ούτε μία τοις εκατό πιθανότητα να ισχύει κάτι διαφορετικό. Είναι κατανοητό αυτό; Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Μήπως θα υπήρχε περίπτωση κάποιοι άνθρωποι να ψεύδονται καθ’ έξιν επειδή έχουν διαφθαρεί πολύ βαθιά, έχουν επηρεαστεί σοβαρότατα από τις πονηρές τάσεις της κοινωνίας και έχουν θαφτεί η συνείδηση και η λογική της ανθρώπινης φύσης τους ή οι ίδιοι έχουν αφομοιωθεί εντελώς από διαβόλους; Μήπως γι’ αυτό ψεύδονται καθ’ έξιν; Αν, αφού οι αδελφοί και οι αδελφές τούς προσφέρουν βοήθεια και υποστήριξη για ένα διάστημα, κι αφού ποτιστούν και τραφούν με τα λόγια του Θεού, καταφέρει σταδιακά ν’ αφυπνιστεί η συνείδησή τους και ν’ ανακάμψει η λογική τους, δεν θ’ αλλάξουν τότε και δεν θα σταματήσουν να ψεύδονται καθ’ έξιν;» Σου λέω ότι δεν υπάρχει τέτοια πιθανότητα, ούτε μία στα δέκα εκατομμύρια. Επομένως, όποιος ψεύδεται καθ’ έξιν είναι διάβολος, δεν είναι σε καμία περίπτωση άνθρωπος, και δεν έχει ούτε στο ελάχιστο κανονική ανθρώπινη φύση. Είναι κατανοητό αυτό; (Είναι κατανοητό.) Αυτό είναι βέβαιο· δεν υπάρχουν εξαιρέσεις ούτε ειδικές συνθήκες. Θα πρέπει να το βλέπετε καθαρά αυτό το ζήτημα. Ίσως να δεις κάποιον που, όταν χειρίζεται ένα ζήτημα, λέει κάτι αναληθές στους άπιστους —όπως ένα ψέμα— προκειμένου να διαφυλάξει τα συμφέροντα του οίκου του Θεού και να προστατεύσει τους αδελφούς και τις αδελφές. Τότε, έχεις αμφιβολίες γι’ αυτό το ζήτημα και σκέφτεσαι: «Παλιότερα, νόμιζα ότι ήταν άνθρωπος που επιδιώκει την αλήθεια· πώς μπόρεσε, λοιπόν, να πει ψέματα για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα; Αν μπορεί να λέει ψέματα γι’ αυτό το σημαντικό ζήτημα, μήπως είναι διάβολος; Μήπως το ότι επιδιώκει την αλήθεια είναι ένα προσωπείο;» Είναι σωστός αυτός ο τρόπος κατανόησης; (Όχι.) Πού έγκειται το λάθος; Πώς θα πρέπει να δει κανείς σωστά αυτό το ζήτημα; (Δεν έχει διακρίνει την πρόθεση πίσω από τις ενέργειες αυτού του ανθρώπου ούτε το αποτέλεσμα που επιτυγχάνεται. Αν κάποιος λέει κάτι αναληθές, αλλά το κάνει αυτό για να πετύχει ένα θετικό αποτέλεσμα —να διαφυλάξει τα συμφέροντα του οίκου του Θεού και να προστατεύσει τους αδελφούς και τις αδελφές— αυτό δεν είναι ψέμα· είναι ένα είδος σοφίας. Δεν έχει διακρίνει τη διαφορά ανάμεσα στο ψέμα και στην άσκηση σοφίας.) Πρέπει να βλέπεις καθαρά τη φύση του ψεύδους. Να εξετάζεις σε ποια αρχή βασίζεται ένα ψέμα και ποιον σκοπό επιδιώκει να πετύχει. Αν κάποιος λέει κάτι αναληθές για να πετύχει ένα θετικό αποτέλεσμα και να τηρήσει τις αρχές, αυτό δεν είναι ψέμα· είναι σοφία. Επιπλέον, να παρατηρείς αν πρόκειται για κάποιον που ψεύδεται καθ’ έξιν στην καθημερινότητα. Αν είπε ψέματα μόνο σε μία περίσταση, δεν μπορείς να καταλήξεις στο συμπέρασμα ότι είναι ψεύτης ή ότι ψεύδεται καθ’ έξιν, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Αν, σε ένα σημαντικό ζήτημα, είπε κάτι αναληθές για να διαφυλάξει τα συμφέροντα του οίκου του Θεού και εσύ τον χαρακτηρίσεις ως κάποιον που ψεύδεται καθ’ έξιν, αυτό είναι στρεβλό. Το να χαρακτηρίζεις και να βλέπεις τους ανθρώπους μ’ αυτόν τον τρόπο δεν συνάδει με τις αρχές. Αν είπε ψέματα σε μία περίσταση για να προστατεύσει την υπόληψη και τη φήμη του, αλλά γενικά δεν ψεύδεται στα περισσότερα ζητήματα και, ακόμη κι αν ψεύδεται, μπορεί έπειτα να το διορθώσει, τότε ούτε ένας τέτοιος άνθρωπος μπορεί να προσδιοριστεί ως κάποιος που ψεύδεται καθ’ έξιν. Μόνο όσοι έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους ψεύδονται καθ’ έξιν. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Λες ότι ψεύδονται καθ’ έξιν, αλλά μερικές φορές λένε και την αλήθεια. Για παράδειγμα, αγόρασαν κάτι, κι όταν κάποιος ρώτησε την τιμή, είπαν την αλήθεια· δεν είπαν ψέματα γι’ αυτό. Πώς μπορείς να λες ότι ψεύδονται καθ’ έξιν;» Όταν δεν εμπλέκονται η ιδιωτική τους ζωή, τα συμφέροντά τους, η θέση τους ή η υπόληψή τους, δεν χρειάζεται να πουν ψέματα. Είναι και γι’ αυτούς κουραστικό να λένε ψέματα, οπότε, για να γλιτώσουν την ταλαιπωρία, δεν λένε ψέματα για ασήμαντα πράγματα. Ωστόσο, απλώς και μόνο το γεγονός ότι δεν ψεύδονται σε μία περίσταση ή δεν ψεύδονται για ασήμαντα πράγματα δεν σημαίνει ότι δεν ψεύδονται καθ’ έξιν. Θα πρέπει απλώς να παρατηρήσεις αν ψεύδονται όταν επικοινωνούν με τους άλλους, όταν περιγράφουν ή εξιστορούν σημαντικά γεγονότα, όταν εμπλέκονται τα συμφέροντά τους, η φήμη και το κέρδος τους, η θέση, οι προοπτικές ή οι ευθύνες τους, ή όταν εμπλέκονται οι απόψεις τους. Σε μια τέτοια περίπτωση, παρατήρησε πόση αναλήθεια εμπεριέχεται στα λόγια τους, πόση αλήθεια και πόση αξιοπιστία. Έστω πως τα λόγια τους εμπεριέχουν πάρα πολλή αναλήθεια και ουσιαστικά κάνουν το άσπρο μαύρο, επινοούν πράγματα από το πουθενά και ρίχνουν την ευθύνη σε άλλους· κι έστω πως αποδίδουν σε άλλους τα κακά πράγματα που έκαναν οι ίδιοι και παίρνουν εκείνοι τα εύσημα για τα καλά πράγματα που έκαναν οι άλλοι· έστω, επίσης, ότι έκαναν ένα λάθος σ’ ένα ζήτημα και, ενώ θα έπρεπε ν’ αναλάβουν την ευθύνη, κατάφεραν να ξεγλιστρήσουν με τα επιχειρήματά τους, αποφεύγοντας πλήρως την ευθύνη τους και χρεώνοντάς τη σε άλλους· ή έστω ότι δεν έκαναν καλά το έργο τους, δεν πλήρωσαν ένα τίμημα, δεν εκπλήρωσαν την ευθύνη τους ή δεν το έκαναν επειδή φοβήθηκαν τον κίνδυνο, και είπαν ψέματα, δίνοντας μια σχετικά εύλογη δικαιολογία για να συγκαλύψουν την αλήθεια και να απαλλαγούν από την ευθύνη. Όλα αυτά δεν είναι ψέματα; (Ναι.) Όλα αυτά είναι ψέματα. Ψεύδονται καθ’ έξιν. Με άλλα λόγια, όποτε τα ζητήματα αφορούν τα προσωπικά τους συμφέροντα, τις ευθύνες τους, την υπόληψή τους, τη θέση τους και ούτω καθεξής, λένε ψέματα για όλα αυτά. Για παράδειγμα, κάποιος αγόρασε μια καρέκλα για μια οικογένεια φιλοξενίας, η οποία κόστισε εβδομήντα γουάν. Μόλις επέστρεψε και πήγε να αναφέρει το κόστος, σκέφτηκε: «Αυτή η διαδρομή ήταν αρκετά κουραστική και δεν γίνεται να μπήκα στον κόπο για το τίποτα. Πρέπει με κάποιον τρόπο να βγάλω τριάντα γουάν. Αυτό το ποσό είναι για τον κόπο μου, για το τρέξιμο που έκανα για αυτό το θέλημα». Έτσι, είπε ότι η καρέκλα κόστισε εκατό γουάν. Όπως βλέπεις, είπε ψέματα, έτσι δεν είναι; Γιατί είπε ψέματα; (Ήθελε να επωφεληθεί λίγο.) Ήθελε να βγάλει ένα μικρό κέρδος. Έστω ότι κάνει το καθήκον του μαζί με άλλους αδελφούς και αδελφές και βλέπει ότι δύο άνθρωποι τα πηγαίνουν καλά, και σκέφτεται: «Κανένας δεν έχει φιλίες μ’ εμένα, όλοι με περιφρονούν και κανένας δεν τα πηγαίνει καλά μαζί μου. Για να σας ανακατέψω λίγο εσάς τους δύο και να σπείρω λίγη διχόνοια στη σχέση σας». Έτσι, λέει στον έναν άνθρωπο: «Ο τάδε είπε ότι πιστεύεις πως είσαι πολύ μορφωμένος, αλλά αν είσαι όντως τόσο μορφωμένος, πώς γίνεται να μην μπορείς να γράψεις άρθρα;» Έπειτα, πηγαίνει στον άλλο άνθρωπο και λέει: «Ο τάδε είπε ότι παρόλο που είσαι ψηλός, δεν έχεις καλές αναλογίες και το επάνω μέρος του σώματός σου είναι δυσανάλογο με το κάτω μέρος». Με δυο κουβέντες και μόνο, σπέρνει τη διχόνοια ανάμεσα σ’ αυτούς τους δύο ανθρώπους. Όταν οι δυο τους συναντιούνται ξανά, επειδή θυμούνται τα διχαστικά λόγια, αντιπαθούν ο ένας τον άλλο και νιώθουν αμήχανα. Τι όφελος είχε ο υποκινητής; Προς τα έξω, φαίνεται ότι δεν κέρδισε τίποτα, αλλά όταν βλέπει αυτούς τους δύο να απομακρύνονται και τη σχέση τους να χαλάει, νιώθει πολύ καλά μέσα του και δεν ζηλεύει πλέον. Έπειτα, πιστεύει ότι έχει αποκτήσει ένα πλεονέκτημα. Επομένως, ψεύδεται ακόμη και σ’ αυτό το ζήτημα. Κάποιος μπορεί να πει: «Δεν δείχνει αυτό ότι έβλαψε τους άλλους χωρίς να επωφεληθεί ο ίδιος; Αν αυτοί οι δύο μιλήσουν μεταξύ τους, δεν θα μάθουν ότι εσύ ήσουν ο υποκινητής που μπήκε ανάμεσά τους; Δεν θα έχεις προκαλέσει συμφορά στον εαυτό σου;» Τον νοιάζει αυτό; Δεν τον νοιάζει. Εφόσον χωριστούν αυτοί οι δύο, εκείνος δεν ζηλεύει πια και πιστεύει ότι έχει αποκτήσει ένα πλεονέκτημα. Αυτό δεν είναι κάτι που κάνουν οι διάβολοι; (Ναι.) Έτσι ακριβώς ενεργούν οι διάβολοι.

Όσοι έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους μπορεί να μιλάνε ειλικρινά για δευτερεύοντα, ασήμαντα ζητήματα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι στη φύση τους να ψεύδονται. Σε όλα τα ζητήματα, είτε σημαντικά είτε ασήμαντα, εφόσον πιστεύουν ότι εμπλέκεται η εικόνα τους, εφόσον νιώθουν άβολα ή θέλουν ν’ αποκτήσουν κάποιο όφελος ή να πετύχουν κάποιο στόχο, εφόσον έχουν μια πρόθεση και θέλουν να ενεργήσουν, η προσέγγισή τους θα είναι σίγουρα να χρησιμοποιήσουν ψέματα για να το πετύχουν. Αυτό σημαίνει ότι ψεύδονται καθ’ έξιν. Ίσως να μη λένε ψέματα σε ό,τι έχει να κάνει με ζητήματα τροφής, ένδυσης ή στέγασης· συνήθως, δεν θα έμπαιναν στον κόπο να δαπανήσουν πνευματική ενέργεια για να πουν ψέματα για ασήμαντα πράγματα. Επιπλέον, στα δικά τους μάτια, κάποιοι άνθρωποι πολύ απλά δεν είναι στην ίδια στάθμη ή βαθμίδα με αυτούς, δεν μπαίνουν καν στον κόπο να τους δώσουν σημασία και δεν αντλούν καμία αίσθηση ολοκλήρωσης όταν παίζουν μαζί τους ή τους χειραγωγούν, οπότε δεν τους ενδιαφέρει να τους κάνουν τίποτα απολύτως. Αν πρόκειται να ενεργήσουν ενάντια σε κάποιον, θα πρέπει να είναι κάποιος που θεωρούν ίσο τους, κάποιος με τον οποίο μπορούν να παίξουν παιχνίδια και είναι αντίπαλός τους· μόνο τότε θα δώσουν σημασία σ’ αυτόν τον άνθρωπο. Αυτό είναι άλλο ένα χαρακτηριστικό των διαβόλων. Αν είσαι ένας συνηθισμένος άνθρωπος, νομίζουν ότι στερείσαι νοημοσύνης, ότι δεν είσαι ικανός ούτε άξιος να παίξεις παιχνίδια μαζί τους, και το βρίσκουν αυτό ανιαρό, οπότε σε αγνοούν. Οι διάβολοι είναι επιλεκτικοί όσον αφορά τους ανθρώπους με τους οποίους παίζουν. Όταν ζουν στο πλευρό σου, ίσως να μην τους δεις ποτέ να ψεύδονται ή να μην τους παρατηρήσεις ποτέ να ψεύδονται σκοπίμως για οτιδήποτε, αλλά, εφόσον είναι διάβολοι, σίγουρα θα ψεύδονται· αυτή είναι η εγγενής φύση των διαβόλων. Αν δεν λένε ψέματα σ’ εσένα, ο λόγος μπορεί να είναι ότι δεν σε θεωρούν άξιο. Σκέφτονται: «Πφφφ! Δεν θα μπω καν στον κόπο να σου πω ψέματα, κι ωστόσο εσύ φοβάσαι μην τυχόν παίξω μαζί σου. Ποιος είσαι; Νομίζεις ότι είσαι κάποιος;» Πολύ απλά, δεν σ’ έχουν σε καμία εκτίμηση· όχι μόνο δεν πρόκειται να σου πουν ψέματα, αλλά δεν θα μπουν καν στον κόπο να σου μιλήσουν. Είναι όπως όταν ρωτάς έναν μπερδεμένο άνθρωπο για τη σχέση του με κάποιον, κι εκείνος λέει: «Δεν μπορώ να τον φτάσω. Έχει καλύτερο επίπεδο από μένα, έχει μυαλό στο κεφάλι του. Εγώ είμαι κατώτερος άνθρωπος, δεν είμαι τόσο ευγενής όσο εκείνος. Δεν θέλει να έχει καμία σχέση μαζί μου». Ακόμη και οι μπερδεμένοι άνθρωποι νιώθουν έτσι. Ας δούμε τώρα με ποιον αρέσει στους διαβόλους να παίζουν, με ποιον τους αρέσει να συναγωνίζονται, ποιον τους αρέσει να παραπλανούν, να εκμεταλλεύονται και να χειραγωγούν. Δεν έχουν κι εκείνοι πρότυπα κι ένα συγκεκριμένο εύρος; (Ναι.) Όταν επιλέγουν μια ομάδα ανθρώπων, αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να επιδίδονται σε παιχνίδια του μυαλού και να χρησιμοποιούν τεχνάσματα όπως εκείνοι. Μόνο όταν αλληλεπιδρούν με τέτοιους ανθρώπους νιώθουν ευτυχείς και το βρίσκουν διασκεδαστικό, και μόνο τότε μπορούν ν’ αντλήσουν κάποιο αίσθημα ολοκλήρωσης από τα παιχνίδια που παίζουν. Επομένως, όσον αφορά τους ανθρώπους που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους, θα πρέπει να βλέπει κανείς καθαρά το χαρακτηριστικό του ότι ψεύδονται καθ’ έξιν και την ουσία του. Το γεγονός και μόνο ότι δεν έχουν πει ψέματα σ’ εσένα δεν σημαίνει ότι δεν ψεύδονται και δεν σημαίνει ότι το ψέμα δεν είναι στη φύση τους. Αν δεν έχουν στενές σχέσεις μαζί σου και δεν σου δίνουν καν σημασία, κι απλώς θεωρούν ότι είσαι ένας συνηθισμένος πιστός, ότι δεν είσαι πολύ μορφωμένος άνθρωπος, αλλά μια απλή νοικοκυρά ή ένας απλός αγρότης, και δεν σ’ έχουν καθόλου σε εκτίμηση, τότε θα θεωρούν ότι αν σου έλεγαν ψέματα θα υποβίβαζαν τον εαυτό τους, θα χαράμιζαν τα εγκεφαλικά τους κύτταρα. Δεν πρόκειται, λοιπόν, να μπουν καν στον κόπο να σου πουν ψέματα. Πώς, λοιπόν, μπορείς να δεις καθαρά τέτοιους ανθρώπους; Εφόσον είναι διάβολοι που ψεύδονται καθ’ έξιν, ακόμη κι αν η φύση τους δεν αποκαλυφθεί στη συγκεκριμένη περίσταση, θα αποκαλυφθεί σε άλλες πιο κατάλληλες περιστάσεις. Το γεγονός και μόνο ότι δεν έχουν πει ψέματα σ’ εσένα δεν σημαίνει ότι δεν πρόκειται να πουν ψέματα. Εφόσον έχουν την ουσία ενός διαβόλου, σίγουρα θα ξεσκεπαστεί η φύση τους βάσει της οποίας ψεύδονται· δεν μπορεί να παραμείνει κρυφή. Είτε την κρύβουν καλά είτε όχι, και όσο κι αν ξεσκεπάζεται, εφόσον είναι στη φύση τους να ψεύδονται, και ψεύδονται συχνά, είναι διάβολοι· δεν είναι σε καμία περίπτωση άνθρωποι. Οι αληθινοί άνθρωποι δεν ψεύδονται συχνά· με άλλα λόγια, όσοι έχουν μετενσαρκωθεί από ανθρώπους δεν ψεύδονται συχνά. Γιατί λέω ότι δεν ψεύδονται συχνά; Επειδή, μόλις πουν ένα ψέμα, νιώθουν τύψεις και τους κατηγορεί η συνείδησή τους. Αν πουν ένα μεγάλο ψέμα που έχει συνέπειες, θα νιώθουν αηδιασμένοι με τον εαυτό τους για όλη τους τη ζωή· θ’ αρχίσουν να νιώθουν μέσα τους αποστροφή απέναντι στο ψέμα και δεν πρόκειται να λένε ψέματα όταν δεν είναι απαραίτητο. Επομένως, θα ψεύδονται ολοένα και λιγότερο. Επειδή νιώθουν τύψεις στη συνείδησή τους, θα συγκρατούνται ώστε να διαπράττουν λιγότερα παρόμοια σφάλματα, φτάνοντας τελικά στο σημείο να μην τα διαπράττουν καθόλου. Αυτό είναι κάτι που μπορούν να καταφέρουν οι άνθρωποι. Οι διάβολοι, όμως, δεν μπορούν να το καταφέρουν αυτό. Αφού πουν ένα ψέμα, δεν νιώθουν καθόλου τύψεις, οπότε όταν θέλουν να πουν ένα ψέμα, είναι ασυγκράτητοι. Δεν μπορεί να τους συγκρατήσει τίποτα· δεν μπορεί να τους συγκρατήσει κανένα περιβάλλον ούτε οποιοσδήποτε άνθρωπος με κύρος ή θέση, και ασφαλώς, ούτε η αλήθεια έχει καμία δύναμη να τους συγκρατήσει. Η έκθεσή τους από τους άλλους ανθρώπους δεν μπορεί με τίποτα να τους συγκρατήσει, πόσο μάλλον η αλήθεια, η οποία γι’ αυτούς είναι μόνο λέξεις γραμμένες στο χαρτί, είναι απλώς δόγματα και κανονισμοί και δεν μπορεί να τους συγκρατήσει καθόλου. Χωρίς κάτι να τους συγκρατεί, το ψέμα είναι η φυσική τους αποκάλυψη· ανά πάσα στιγμή και οπουδήποτε, μπορούν να λένε κάθε λογής ψέματα, ανάλογα με την περίπτωση. Αυτή είναι η φύση τους· δεν πρόκειται ν’ αλλάξει ποτέ μα ποτέ. Πώς, λοιπόν, μπορεί κανείς να δει καθαρά τη φύση τους; Κοίτα πώς τους αξιολογούν οι άνθρωποι που βρίσκονται γύρω τους. Αν οι άνθρωποι που τους γνωρίζουν λένε: «Αυτός ο τύπος ψεύδεται καθ’ έξιν, ό,τι βγαίνει από το στόμα του είναι ψέμα, ψεύδεται χωρίς να κοκκινίζει ή να ταράζεται και μπορεί να λέει ψέματα για το οτιδήποτε· κανένας δεν τολμά να πιστέψει ούτε λέξη από όσα λέει», τότε μπορούν να προσδιοριστούν ως διάβολοι κι όχι άνθρωποι. Τώρα που είπα τόσο πολλά, μπορείτε να δείτε καθαρά ότι όσοι έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους ψεύδονται καθ’ έξιν, και να επιβεβαιώσετε ότι έχουν αυτό το χαρακτηριστικό; Ο κανόνας, το συμπέρασμα ότι «Όσοι ψεύδονται καθ’ έξιν ισοδυναμούν με διαβόλους» παραμένει διαρκώς αμετάβλητο. Είναι κατανοητό αυτό; (Είναι κατανοητό.)

Έχουμε συναναστραφεί ξεκάθαρα πάνω στο πρώτο χαρακτηριστικό όσων έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους, δηλαδή στο ότι ψεύδονται καθ’ έξιν; (Ναι, μας είναι ξεκάθαρο.) Θα πρέπει να είναι εύκολο ν’ αποδεχθείτε και να κατανοήσετε αυτό το περιεχόμενο. Γιατί; Επειδή βλέπετε συχνά τέτοιους ανθρώπους στην καθημερινότητά σας· απλώς, παλιότερα, θεωρούσατε ότι οι εκδηλώσεις τους όταν ψεύδονται είναι κανονικές αποκαλύψεις διαφθοράς. Τώρα, μέσα από τη συναναστροφή, έχετε μάθει γιατί η φύση τους να λένε ψέματα και οι εκδηλώσεις αυτής τους της συμπεριφοράς δεν αλλάζουν ποτέ· αποδεικνύεται ότι αυτό καθορίζεται από την ιδιότητά τους, οπότε αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν ν’ αλλάξουν. Τι θα πρέπει να κάνετε όταν συναντάτε στο εξής τέτοιους ανθρώπους; (Δεν υπάρχει λόγος να συναναστρεφόμαστε με τέτοιους ανθρώπους ή να τους βοηθάμε. Αν είναι επιβλέποντες, θα πρέπει να απαλλάσσονται από τα καθήκοντά τους. Αν έχουν ήδη εμφανίσει κάποιες εκδηλώσεις κακών πράξεων κι έχουν αρχίσει να διαταράσσουν και ν’ αναστατώνουν το εκκλησιαστικό έργο, τότε θα πρέπει να απομακρύνονται, εφόσον είναι απαραίτητο, και να μην τους επιτρέπεται να παραμένουν στην εκκλησία ούτε για μία μέρα παραπάνω.) Οι διάβολοι ψεύδονται καθ’ έξιν· είναι σίγουρο ότι δεν μπορούν ν’ αλλάξουν. Ωστόσο, υπάρχει ένα είδος διαβόλων που έχουν κάποια χαρίσματα ή προτερήματα σε κάποιους τομείς. Αν είναι πρόθυμοι να παρέχουν υπηρεσία, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πάροχοι υπηρεσιών. Ο Θεός χρησιμοποιεί όλα τα πράγματα για παροχή υπηρεσιών στο έργο Του· ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας είναι ένα τέτοιο αντικείμενο υπηρεσίας και αντιθετικό στοιχείο. Για να εργαστεί κάποιος στον οίκο του Θεού, πρέπει να έχει σοφία· είναι και αυτό μία από τις αρχές. Αν όσοι έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους είναι πρόθυμοι ή κατάλληλοι να παρέχουν υπηρεσία, χρησιμοποιήστε τους ως παρόχους υπηρεσιών. Αν δεν μπορούν ούτε να παρέχουν υπηρεσία, ή αν η υπηρεσία τους κάνει περισσότερο κακό παρά καλό και προκαλεί πολύ μεγάλη ζημιά κι ο οίκος του Θεού δεν κερδίζει κανένα θετικό αποτέλεσμα από τη χρήση τους, αλλά, αντιθέτως, πρέπει ν’ ανησυχεί γι’ αυτούς, τότε δεν είναι κατάλληλοι για παροχή υπηρεσίας, οπότε το δικαίωμά τους να παρέχουν υπηρεσία πρέπει να ανακαλείται. Είναι σωστό αυτό; (Ναι, είναι σύμφωνο με τις αρχές.) Θα πρέπει ν’ αντιμετωπίζονται σύμφωνα με τις αρχές. Άλλο πράγμα η διάκριση και άλλο ο χειρισμός τους, στον οποίο θα πρέπει να έχετε σοφία και αρχές και να ενεργείτε με βάση τις πραγματικές συνθήκες. Ο στόχος της συναναστροφής πάνω σ’ αυτά τα ζητήματα είναι ν’ αποκτήσεις διάκριση, να γνωρίζεις ξεκάθαρα ποιες είναι οι ουσίες των διαφόρων ειδών ανθρώπων και, μέσα από την ουσία ενός ανθρώπου, να προσδιορίζεις κατά πόσο μπορεί ν’ αποδεχθεί την αλήθεια και να φτάσει στη σωτηρία. Ωστόσο, ο στόχος δεν είναι να εφαρμόζεις μία ενιαία προσέγγιση για όλους και να χειρίζεσαι όλους όσοι χαρακτηρίζονται διάβολοι αποπέμποντάς τους. Αντ’ αυτού, ο στόχος είναι να καταφέρεις να χρησιμοποιείς αποτελεσματικά τους διαβόλους για παροχή υπηρεσίας σύμφωνα με τις αρχές και με τις ανάγκες του έργου του οίκου του Θεού. Έστω ότι κάποιοι διάβολοι λένε: «Βλέποντας ότι είμαι διάβολος, θέλεις να με χρησιμοποιήσεις για παροχή υπηρεσίας. Αν δεν μπορέσω να φτάσω στη σωτηρία, δεν πρόκειται να παρέχω υπηρεσία!» Τι πρέπει να γίνει σ’ αυτήν την περίπτωση; (Αν δεν είναι πρόθυμοι να παρέχουν υπηρεσία, ας τους αφήσουμε να φύγουν.) Αν δεν είναι καν πρόθυμοι να παρέχουν υπηρεσία, τότε αφήστε τους να φύγουν γρήγορα. Κάποιοι διάβολοι λένε: «Θέλεις να με χρησιμοποιήσεις για παροχή υπηρεσίας; Δεν υπάρχει περίπτωση! Δεν πρόκειται να παρέχω υπηρεσία σ’ εσένα! Δεν πρόκειται να κάνω τίποτε άσχημο, απλώς θα τα κουτσοβολεύω στον οίκο του Θεού. Όταν έρχεται η στιγμή να εργαστώ, απλώς θα είμαι επιπόλαιος και θ’ ακολουθώ τις τυπικές διαδικασίες· δεν πρόκειται να το κάνω ευσυνείδητα για σένα!» Τι θα πρέπει να γίνεται όταν ανακαλύπτονται τέτοιοι άνθρωποι; (Θα πρέπει να απομακρύνονται.) Μόλις διαπιστωθεί ξεκάθαρα ότι κάποιος είναι διάβολος, να τον απομακρύνετε γρήγορα και τέλος· μη δείχνετε κανένα έλεος. Έστω πως κάποιοι διάβολοι συμπεριφέρονται καλά και ξέρουν ότι ψεύδονται καθ’ έξιν κι ότι είναι διάβολοι, καθώς κι ότι δεν μπορούν να είναι ειλικρινείς άνθρωποι και δεν μπορούν να φτάσουν στη σωτηρία, επειδή αυτό υπαγορεύει η φύση τους, αλλά, έχοντας ακούσει για τόσα χρόνια την αλήθεια, θέλουν κι εκείνοι ν’ ακολουθήσουν τον Θεό και τελικά να λάβουν ευλογίες, και κάνουν ό,τι τους ζητάει ο οίκος του Θεού. Αν αυτοί οι άνθρωποι δεν προκαλούν αναστάτωση και υπάρχει κατάλληλο έργο γι’ αυτούς, τότε μπορεί να τους δοθεί η ευκαιρία να παρέχουν υπηρεσία. Σε ό,τι έχει να κάνει με το καθήκον που δίνει ο Δημιουργός, όλα τα δημιουργημένα όντα, ανεξάρτητα από την ιδιότητα της κατηγορίας στην οποία ανήκουν, θα πρέπει να το αντιμετωπίζουν ως δικό τους καθήκον· είναι κάτι που δεν μπορούν ν’ αποφύγουν. Ακόμη κι αν κάποιος είναι διάβολος και Σατανάς, αν παρέχει με προθυμία υπηρεσία στον Θεό, ο Θεός δεν θα τον αντιμετωπίζει άδικα· αυτή είναι η αρχή του Θεού για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει όλα τα δημιουργημένα όντα. Αν θεωρείς τον εαυτό σου δημιουργημένο ον και, ανεξάρτητα από την ιδιότητά σου, είσαι πρόθυμος να λατρεύεις τον Δημιουργό, είσαι πρόθυμος να παραδοθείς υπό το κράτος του Δημιουργού και να εκπληρώσεις το καθήκον σου ως δημιουργημένο ον, και είσαι πρόθυμος να παρέχεις υπηρεσία ακόμη κι αν δεν υπάρξει για σένα καλή έκβαση ή καλός προορισμός στο τέλος, είναι και αυτό επιτρεπτό. Ο Θεός δεν το απορρίπτει αυτό· ο Θεός δίνει στους ανθρώπους την ευκαιρία να παρέχουν υπηρεσία. Απλώς εξαρτάται από το πώς προσεγγίζουν αυτό το ζήτημα οι άνθρωποι. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Εφόσον η έμφυτη ιδιότητά μου δεν είναι καλή και δεν υπάρχει καμία ελπίδα να φτάσω στη σωτηρία όποιο καθήκον κι αν κάνω, δεν πρόκειται πλέον να κάνω κανένα καθήκον, δεν πρόκειται να παρέχω υπηρεσία! Θέλετε να με χρησιμοποιήσετε για παροχή υπηρεσίας και, στο τέλος, εσείς θα λάβετε ευλογίες και θα εισέλθετε στη βασιλεία των ουρανών, αλλά για μένα δεν θα υπάρχει κανένα μερίδιο. Δεν πρόκειται, λοιπόν, να συνεχίσω να πιστεύω!» Τέλεια! Αν οι διάβολοι θέλουν να φύγουν, αφήστε τους να φύγουν. Αν δεν φύγουν, η αποπομπή τους είναι εντελώς σύμφωνη με τις αρχές. Κάποιοι διάβολοι λένε: «Δεν μπορώ να το αρνηθώ ότι ψεύδομαι καθ’ έξιν, λέω ψέματα σε όλους, ακόμη και στον Θεό. Όμως, είτε ο οίκος του Θεού με βάλει να παρέχω υπηρεσία είτε με βάλει να ενεργώ ως αντιθετικό στοιχείο, όπως κι αν με αντιμετωπίσει, ακόμη κι αν δεν με αντιμετωπίσει ως άνθρωπο, δεν έχω παράπονα. Το γεγονός ότι είμαι διάβολος δεν μπορεί να διορθωθεί, έτσι δεν είναι; Είμαι πρόθυμος να παρέχω ό,τι υπηρεσία μού ζητηθεί και να καταβάλλω όποια προσπάθεια μου ζητηθεί». Θα πρέπει να γίνονται αποδεκτοί τέτοιοι άνθρωποι; (Ναι.) Κατ’ αρχήν, μπορούν κι αυτοί να γίνονται αποδεκτοί. Εφόσον υπάρχει μια αχτίδα ελπίδας για τη σωτηρία τους, θα πρέπει να γίνονται αποδεκτοί. Ανεξάρτητα από το αν παραδέχονται ότι είναι διάβολοι, τουλάχιστον έχουν κάποια αυτογνωσία, είναι πρόθυμοι να παρέχουν υπηρεσία και έχουν λίγη υποταγή· αυτό αρκεί για να πληρούν τις προϋποθέσεις αποδοχής. Όσο για το κατά πόσο μπορούν να κάνουν το καθήκον τους σύμφωνα με τα πρότυπα, αυτό μένει να φανεί, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Με λίγα λόγια, ό,τι είδους άνθρωπος κι αν είναι κάποιος, ακόμη κι αν οι άλλοι έχουν διακρίνει την ιδιότητά του, θα πρέπει και πάλι να ενεργούν σύμφωνα με τις αρχές στον τρόπο με τον οποίο τον αντιμετωπίζουν. Ασφαλώς, δεν εμπλέκεται εδώ μόνο μία αρχή· δεν σημαίνει ότι όλοι οι διάβολοι θα πρέπει να απορρίπτονται και να αποπέμπονται, ότι όλοι οι διάβολοι θα πρέπει να ριχτούν στην κόλαση, δεν ισχύει μόνο αυτή η αρχή. Ο Θεός έχει την κυριαρχία σε όλα τα πράγματα και χρησιμοποιεί όλα τα πράγματα για παροχή υπηρεσίας. Υπάρχουν αρχές για το ποια πράγματα μπορούν να παρέχουν υπηρεσία, ποια πράγματα παρέχουν ποιες υπηρεσίες και πώς τις παρέχουν, σε ποιο στάδιο παρέχουν υπηρεσία και για πόσο διάστημα, πόση υπηρεσία παρέχουν, υπό ποιες περιστάσεις δεν χρησιμοποιούνται πλέον και υπό ποιες περιστάσεις μπορούν να συνεχίσουν να χρησιμοποιούνται, και σε όλα αυτά υπάρχει η σοφία του Θεού. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να προσεγγίζουν αυτό το ζήτημα με παρορμητικότητα· θα πρέπει ν’ αναζητούν τις αρχές. Αν όλοι πιστεύουν ότι ένας συγκεκριμένος τρόπος να ενεργήσουν είναι σωστός και συνάδει με τις αρχές, τότε να ενεργείτε μ’ αυτόν τον τρόπο, να ενεργείτε με όποιον τρόπο οφείλετε να το κάνετε. Αν παραβιάζετε τις αρχές και χειρίζεστε έναν άνθρωπο στα τυφλά και χωρίς καμία βάση λόγω στιγμιαίου θυμού, αυτό είναι μια στάση που δείχνει ότι δεν παίρνετε στα σοβαρά την αλήθεια και τα λόγια του Θεού· για να ακριβολογούμε, είναι και μια εκδήλωση του ότι δεν έχετε θεοφοβούμενη καρδιά, οπότε σε καμία περίπτωση να μην ενεργείτε μ’ αυτόν τον τρόπο. Αυτά είναι κατά βάση όλα όσα περιλαμβάνει η συναναστροφή πάνω στο πρώτο χαρακτηριστικό όσων έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους, δηλαδή στο γεγονός ότι ψεύδονται καθ’ έξιν· έχουμε εξηγήσει ξεκάθαρα τις αρχές σε όλες τις πτυχές.