Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (13) Μέρος δεύτερο

Τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους

Την προηγούμενη φορά, αναφέραμε ότι οι άνθρωποι χωρίζονται γενικά σε τρεις κατηγορίες. Πώς διακρίνονται αυτές οι τρεις κατηγορίες; Διακρίνονται με βάση την προέλευσή τους. Η πρώτη κατηγορία είναι εκείνοι που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα, η δεύτερη κατηγορία είναι εκείνοι που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους και η τρίτη κατηγορία είναι εκείνοι που έχουν μετενσαρκωθεί από ανθρώπους. Έχουμε ολοκληρώσει τη συζήτηση για τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα, και θα μιλήσουμε τώρα για τα χαρακτηριστικά εκείνων που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους. Ποια κύρια χαρακτηριστικά των ανθρώπων που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους σάς έρχονται στο μυαλό; (Είναι εχθρικοί απέναντι στην αλήθεια και τον Θεό.) Αυτή είναι μια μάλλον γενική δήλωση· πρέπει να περιγράψετε τις ουσιώδεις εκδηλώσεις τους, καθώς και να αντλήσετε τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων αυτού του είδους με βάση τις καθημερινές τους αποκαλύψεις και τις συγκεκριμένες εκδηλώσεις τους στη ζωή. Γνωρίζετε τι είναι ένα χαρακτηριστικό; Ένα χαρακτηριστικό είναι μια εκδήλωση που αντιπροσωπεύει την ουσία ενός συγκεκριμένου τύπου ανθρώπου. Αν κάποιος διαθέτει τα χαρακτηριστικά ενός συγκεκριμένου τύπου ανθρώπου, έχει την ουσία αυτού του τύπου ανθρώπου, και αν κάποιος είναι αυτός ο τύπος ανθρώπου, θα διαθέτει φυσικά αυτά τα χαρακτηριστικά· κανείς δεν αποτελεί εξαίρεση. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό. Μπορείτε να σκεφτείτε τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους; (Αποστρέφονται ιδιαίτερα και μισούν την αλήθεια. Αντιδρούν με οργή και απέχθεια στο άκουσμα της αλήθειας.) Το να αντιδρούν με οργή και απέχθεια όταν βλέπουν την αλήθεια είναι μια συγκεκριμένη εκδήλωση. Τι άλλο μπορείτε να σκεφτείτε; (Είναι μοχθηροί και ύπουλοι. Δεν ξέρω αν αυτό μετράει ως χαρακτηριστικό;) Αυτό είναι κάπως σχετικό. (Είναι επίσης άσπλαχνοι και αλαζόνες.) Η ασπλαχνία είναι άλλη μια συγκεκριμένη εκδήλωση. Η αλαζονεία είναι ένα κοινό χαρακτηριστικό που διαθέτουν οι διεφθαρμένοι άνθρωποι, και δεν το διαθέτουν μόνο εκείνοι που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους· το διαθέτουν επίσης και εκείνοι που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα και εκείνοι που έχουν μετενσαρκωθεί από ανθρώπους· αυτοί οι δύο τύποι. Εκτός από εκείνες τις συγκεκριμένες σατανικές διεφθαρμένες διαθέσεις, ποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά διαθέτουν εκείνοι που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους ως προς την ανθρώπινη φύση τους; Δηλαδή, ποια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά των όσων αποκαλύπτουν, λένε και κάνουν στην καθημερινή τους ζωή; (Η φαυλότητα.) Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό. Ποια άλλα χαρακτηριστικά υπάρχουν; Εκείνοι που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους και εκείνοι που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα διαθέτουν και οι δύο κάποια ιδιαίτερα και ουσιώδη χαρακτηριστικά, αλλά τα χαρακτηριστικά αυτών των δύο τύπων είναι εντελώς διαφορετικά. Τα χαρακτηριστικά εκείνων που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα είναι η στρεβλή κατανόηση, το μούδιασμα, η αίσθηση μπερδέματος και η ανοησία. Γιατί αυτά τα χαρακτηριστικά; Αυτά τα χαρακτηριστικά επαρκούν για να αποδείξουν ότι, ως προς την ουσία του, αυτού του είδους ο άνθρωπος υστερεί σε ανθρώπινα χαρακτηριστικά, καθώς και στη νοημοσύνη και στον τρόπο σκέψης που πρέπει να διαθέτουν οι άνθρωποι. Επομένως, αυτά τα πολύ τυπικά χαρακτηριστικά αποδεικνύουν ότι οι άνθρωποι αυτού του είδους έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα. Εκείνοι που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους είναι διαφορετικοί από εκείνους που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά τους; Εφόσον έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους, είναι διάβολοι που έγιναν άνθρωποι. Η εσωτερική τους ουσία είναι εκείνη ενός διαβόλου. Παρόλο που δεν είναι ζώα —δεν είναι ανόητοι ή μουδιασμένοι, και ίσως δεν έχουν στρεβλή κατανόηση— δεν είναι ούτε άνθρωποι και δεν έχουν την κανονική σκέψη των ανθρώπων. Καθώς έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους, είναι σίγουρα σε απόλυτη συμφωνία και πανομοιότυποι με τους διαβόλους ως προς την ουσία και την αληθινή μορφή, χωρίς καμία διαφορά. Ποια είναι, λοιπόν, τα χαρακτηριστικά εκείνων που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους; Το πρώτο χαρακτηριστικό είναι ότι ψεύδονται καθ’ έξιν. Όπως και αν ψεύδονται, το πρόσωπό τους δεν κοκκινίζει, η καρδιά τους δεν χτυπάει δυνατά, και φέρονται εξαιρετικά φυσιολογικά και φυσικά, χωρίς να αφήνουν να φανεί το παραμικρό ψεγάδι ή κενό. Κανείς δεν μπορεί να διακρίνει ποια από τα λόγια τους είναι αληθινά και ποια ψεύτικα. Το δεύτερο χαρακτηριστικό είναι η διαστροφή. Μόλις τώρα αναφέρατε το τρίτο χαρακτηριστικό, το οποίο είναι το κακό. Οι άνθρωποι που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους έχουν τρία χαρακτηριστικά. Παρόλο που υπάρχει ένα χαρακτηριστικό λιγότερο σε σχέση με εκείνους που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα, επειδή είναι διάβολοι, η καταστροφική δύναμη και ο βαθμός της σοβαρής βλάβης που προκαλούν στους ανθρώπους ξεπερνούν κατά πολύ τον πόνο ή τη ζημιά που προκαλούν εκείνοι που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα. Ως προς τον βαθμό, τα μέσα που διαθέτουν οι διάβολοι για να βλάψουν σοβαρά τους ανθρώπους είναι πολύ πιο σκληρά από εκείνα των ζώων που βλάπτουν τους ανθρώπους. Η παγίδευση, η καταπάτηση, το μούδιασμα, η παραπλάνηση και η σοβαρή βλάβη των ανθρώπων είναι έμφυτα στους διαβόλους· είναι η φύση-ουσία τους. Όσο για τα ζώα, εφόσον δεν είναι άγρια, γενικά δεν έχουν μεγάλη καταστροφική δύναμη απέναντι στους ανθρώπους· μόνο ορισμένα ζώα βλάπτουν κάπως σοβαρά τους ανθρώπους, τρώγοντας ανθρώπινη σάρκα ή βλάπτοντάς τους ενστικτωδώς. Οι διάβολοι είναι διαφορετικοί. Δεν έχει σημασία αν είναι μεγάλοι ή μικροί διάβολοι —δεν χρειάζεται να διακρίνουμε μεταξύ διαφορετικών τύπων διαβόλων— όλοι τους προκαλούν τον ίδιο πόνο και εξίσου σοβαρή βλάβη στους ανθρώπους. Οποιεσδήποτε λεγόμενες διαφορές εκδηλώνονται αποκλειστικά στα μέσα ή τις μεθόδους, αλλά η ουσία των διαβόλων είναι πάντα η ίδια: βλάπτουν σοβαρά τους ανθρώπους. Ανεξάρτητα από το αν τους έχεις προκαλέσει, η φύση-ουσία τους είναι πάντα να βλάπτουν τους ανθρώπους. Εφόσον τους πλησιάσεις, εφόσον τους αφορούν τα ζητήματα στη ζωή σου, είτε αυτά είναι σημαντικά είτε ασήμαντα, είναι πιθανό να σε βλάψουν. Αν κατανοείς κάποιες αλήθειες, διαθέτεις κάποιες αλήθεια-πραγματικότητες και έχεις διάκριση σχετικά με αυτούς τους διαβόλους, τότε ο βαθμός στον οποίο θα σε βλάψουν είναι σχετικά μικρότερος ή χαμηλότερος. Αν, όμως, το ανάστημά σου είναι μικρό, δεν κατανοείς την αλήθεια και δεν διαθέτεις την αλήθεια και ζωή, τότε μπορούμε εύκολα να συμπεράνουμε σε ποιον βαθμό θα σε βλάψουν: όπως κι αν θέλουν να σε βλάψουν, θα σε βλάψουν με αυτόν τον τρόπο, και σε όποιο βαθμό κι αν θέλουν να σε βλάψουν, θα σε βλάψουν σε αυτόν τον βαθμό. Αυτή η βλάβη προκαλείται στους ανθρώπους από εκείνους που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους. Βλέπεις, όταν οι διάβολοι είναι στην εξουσία, ακόμη κι αν τους υποστηρίζεις, και πάλι θα σε βλάψουν, και αν δεν τους υποστηρίζεις ή εναντιώνεσαι σ’ αυτούς, και πάλι θα σε βλάψουν. Εφόσον σε κυβερνούν, εφόσον βρίσκεσαι υπό την εξουσία τους, εφόσον ακολουθείς τον Θεό αλλά δεν έχεις κερδίσει την αλήθεια ούτε έχεις κερδηθεί πλήρως από τον Θεό, τότε είσαι, από κάθε άποψη, ο ηττημένος αντίπαλος των διαβόλων, το θύμα τους, και κανείς δεν αποτελεί εξαίρεση σε αυτό. Αυτό αναφέρεται σε μεγάλους διαβόλους. Όσο για εκείνους που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους, είναι μικροί διάβολοι της πραγματικής ζωής, είναι διάφορα είδη διαβόλων. Αν ζεις μαζί τους, ένα από τα πιο συνηθισμένα φαινόμενα θα είναι ότι ψεύδονται καθ’ έξιν. Θα εξαπατάσαι και θα ξεγελιέσαι διαρκώς από αυτούς· δεν θα ξέρεις ποια από τα λόγια τους είναι αληθινά και ποια ψεύτικα, και θα σε αναστατώνουν σε σημείο που θα νιώθεις κάθε μέρα ανησυχία. «Είναι αλήθεια ή ψέμα αυτό που είπαν; Προσπαθούν να με ξεγελάσουν πάλι; Πώς μπορώ να διακρίνω αν αυτό που λένε είναι σωστό ή λάθος;» Βλέπεις, αν ζεις μαζί τους, θα υποφέρεις πολύ εξαιτίας τους. Και μόνο το γεγονός ότι λένε συνεχώς ψέματα θα σε αναστατώνει σε σημείο που θα βρίσκεσαι σε απόλυτη σύγχυση και καθημερινά η καρδιά σου δεν θα βρίσκει καμία ησυχία, γαλήνη ή χαρά.

I. Το πρώτο χαρακτηριστικό: Ψεύδονται καθ’ έξιν

Οι άνθρωποι που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους ψεύδονται καθ’ έξιν και ό,τι κάνουν είναι πολύ ύπουλο. Ό,τι κι αν λένε κρυφά στους άλλους ή ό,τι κι αν κάνουν στα παρασκήνια, δεν λένε έπειτα την αλήθεια γι’ αυτό· αντ’ αυτού, παρουσιάζουν μια διαφορετική ιστορία. Σου κακολογούν έναν άνθρωπο και κακολογούν εσένα σ’ έναν άλλον άνθρωπο. Ως αποτέλεσμα, υψώνονται φραγμοί ανάμεσα σ’ εσένα και σ’ εκείνον τον άνθρωπο, και σχηματίζετε κακή εντύπωση ο ένας για τον άλλον. Στην πραγματικότητα, δεν γνωρίζεστε καθόλου μεταξύ σας και δεν ξέρει πολλά ο ένας για τον άλλον. Έχετε γίνει εχθροί, ακριβώς επειδή αυτός ο διάβολος επινόησε πράγματα για να σπείρει τη διχόνοια μεταξύ σας. Ο διάβολος έχει παίξει μαζί σου, κι ωστόσο εσύ εξακολουθείς να μην ξέρεις τι συμβαίνει και πιστεύεις ότι όσα είπε ο διάβολος είναι αλήθεια κι ότι είναι καλός μαζί σου. Βλέπεις, κάποιος που είναι καθ’ έξιν ψεύτης είναι ικανός να παίζει σε τέτοιο βαθμό με τους ανθρώπους. Ψεύδεται διαρκώς· συχνά, κουτσομπολεύει, σπέρνει τη διχόνοια και κατασκευάζει αυθαίρετα φήμες μεγαλοποιώντας και εμπλουτίζοντας διάφορες ιστορίες και κάνοντας αβάσιμους ισχυρισμούς όταν είναι μαζί σου. Αυτό σε αναστατώνει σε σημείο που νιώθεις άβολα, και πρέπει διαρκώς να έχεις διάκριση και να είσαι σε επιφυλακή: «Τι άσχημα πράγματα είπε για μένα ο τάδε; Πώς πρέπει ν’ αντιμετωπίσω τον τάδε;» Σε αναστατώνει σε σημείο που σε αποδιοργανώνει εντελώς, διαταράζοντας τον ρυθμό της ζωής σου, τα μοτίβα διαβίωσής σου και την τρέχουσα κατάστασή σου. Όταν το ανάστημά σου είναι μικρό και δεν κατανοείς την αλήθεια, κι όταν δεν έχεις ακόμη κερδίσει την αλήθεια, πέφτεις συχνά θύμα της επιρροής του, και μάλιστα κάποια από τα ψέματά του σε παραπλανούν, σε αναστατώνουν, σε περιορίζουν και σε εγκλωβίζουν. Για παράδειγμα, έστω ότι εκλέγεσαι επικεφαλής εκκλησίας και σου λέει: «Ο τάδε είπε για σένα: “Αυτός ο τύπος νομίζει ότι μπορεί να είναι επικεφαλής; Στην πραγματικότητα είναι ένα τίποτα, κι ωστόσο έχει το θράσος να συναναστρέφεται με τους ανθρώπους πάνω στην αλήθεια!”» Στην πραγματικότητα, ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν είπε ποτέ κάτι τέτοιο· αυτός ο διάβολος ήθελε να το πει αυτό και ρίχνει το φταίξιμο σε κάποιον άλλο. Αυτό το σχόλιό του και μόνο σε κάνει να νιώθεις αδύναμος, και προσέρχεσαι ενώπιον του Θεού και προσεύχεσαι: «Θεέ μου, το ανάστημά μου είναι όντως μικρό και δεν μπορώ να επωμιστώ αυτό το έργο. Έχω χρέος απέναντί Σου, δεν έχω κάνει καλά το έργο μου. Θέλω να παραιτηθώ, αλλά φοβάμαι ότι αυτό θα έδειχνε έλλειψη αφοσίωσης. Τι να κάνω;» Σ’ έχει αναστατώσει σε σημείο που δεν μπορείς να συνεχίσεις το έργο σου· ακόμη κι αν συνεχίσεις, το κάνεις με ένα κάπως αρνητικό συναίσθημα, χάνοντας σταδιακά το αίσθημα φορτίου σου για το εκκλησιαστικό έργο, ώσπου, στο τέλος, το έργο οδηγείται σε τέλμα. Έχεις αναστατωθεί, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Είναι πραγματικά προβληματικό να ζει κανείς, ν’ αλληλεπιδρά και να εργάζεται μ’ έναν τέτοιο άνθρωπο. Τα λόγια του εμπεριέχουν πάρα πολλή αναλήθεια, πάρα πολλή νόθευση, πάρα πολλή από τη δική του βούληση και πάρα πολλά από τα δικά του κίνητρα· όλα όσα λέει είναι ψέματα. Πρέπει μονίμως να διακρίνεις τα εξής: «Ποια από τα λόγια του είναι αληθινά και ποια είναι ψεύτικα; Τι έχει όντως κάνει στα παρασκήνια και τι δεν έχει κάνει; Είναι αληθινός πιστός στον Θεό; Λέει ότι στο εξής οπωσδήποτε θα κάνει καλά το καθήκον του κι οπωσδήποτε θα ανταποκριθεί στην προαγωγή που του έδωσε ο οίκος του Θεού· είναι όντως ειλικρινή αυτά τα λόγια; Θα ενεργεί σύμφωνα με τον όρκο που έχει δώσει και την αποφασιστικότητα που έχει εκφράσει;» Όταν βλέπεις τη συμπεριφορά του, το μυαλό σου κατακλύζεται από ένα σωρό ερωτήματα. Συχνά, νιώθεις ότι είναι τρομακτικός, αλλά τα λόγια του ακούγονται αρκετά αξιόπιστα και λογικά. Κι ωστόσο, τη νύχτα στα όνειρά σου, βλέπεις ότι το πρόσωπό του έχει μετατραπεί στο πρόσωπο ενός διαβόλου, ότι δείχνει τα δόντια του και ακονίζει τα νύχια του, κι αναρωτιέσαι: «Είναι όντως άνθρωπος; Ποια από τα λόγια του είναι αληθινά και ποια είναι ψεύτικα; Πώς γίνεται να μην μπορώ να τον δω καθαρά; Αυτός ο άνθρωπος είναι πολύ τρομακτικός!» Νιώθεις ότι είναι τρομακτικός και αναξιόπιστος, αλλά όταν ελέγχεις το έργο του, είναι κατά βάση ικανοποιητικό, κι όταν τον ακούς να μιλάει, δεν παρατηρείς κανένα ολίσθημα. Ωστόσο, πολύ απλά δεν είσαι σε θέση να τον δεις καθαρά· έχεις μια απροσδιόριστη υποψία στο πνεύμα σου και νιώθεις διαρκώς στην καρδιά σου ότι μπορεί να προκαλέσει μπελάδες, νιώθεις διαρκώς ότι τα λόγια του είναι ανειλικρινή κι όχι απολύτως αληθινά. Ίσως μια μέρα να φανερωθεί ότι είναι στη φύση του να ψεύδεται, και να επιβεβαιωθεί η αίσθηση που έχεις γι’ αυτόν: Ανακαλύπτεις ότι η υποψία και η αίσθηση που είχες τότε γι’ αυτόν ήταν σωστές κι ότι παρόλο που τα λόγια που έλεγε ακούγονταν πολύ ευχάριστα και αξιόπιστα, ήταν όλα ψεύτικα και δόλια· στα παρασκήνια, πολύ απλά δεν έκανε καθόλου αληθινό έργο. Μπορεί, λοιπόν, και πάλι να εμπιστευτεί κανείς έναν τέτοιο άνθρωπο; (Όχι.) Παρόλο που νιώθεις μέσα σου ότι δεν μπορεί πλέον να τον εμπιστευτεί κανείς, όταν τον συναντάς ξανά και τον ακούς να μιλάει, η κατανόησή του φαίνεται αρκετά ανόθευτη, αυτά που λέει ακούγονται ευχάριστα και δεν μπορείς να βρεις κανένα πρόβλημα στα λόγια του, ενώ και προς τα έξω μπορεί να υπομένει κακουχίες και να πληρώνει ένα τίμημα. Συλλογίζεσαι: «Τι συμβαίνει εδώ; Ίσως να τον έκρινα λάθος, ίσως να ήμουν κακοπροαίρετος. Ας τον εμπιστευτώ άλλη μία φορά. Όπως και να ’χει, αυτήν τη στιγμή δεν μπορώ να βρω έναν κατάλληλο άνθρωπο να τον αντικαταστήσει σ’ αυτό το έργο, οπότε θα τον χρησιμοποιήσω άλλη μία φορά». Έπειτα, συνεχίζεις να τον χρησιμοποιείς, και το τελικό αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο: Ανακαλύπτεις ότι σε έχει εξαπατήσει ξανά. Μιλάει όμορφα, αλλά στην πραγματικότητα, στα παρασκήνια, απλώς φέρνει εις πέρας το δικό του εγχείρημα και δεν κάνει τίποτε αληθινό. Αν, αφού κηρύξει το ευαγγέλιο για έναν μήνα, κερδίσει δέκα ανθρώπους, επιμένει να λέει ότι κέρδισε πενήντα. Πολύ απλά, δεν πρόκειται να πει την αλήθεια. Είναι καθ’ έξιν ψεύτης, αυθεντία στο ψέμα. Τον εμπιστεύεσαι και τον χρησιμοποιείς ξανά και ξανά και, ως αποτέλεσμα, σε πιάνει κορόιδο ξανά και ξανά. Και στο τέλος, ποιος είναι αυτός που ζημιώνεται; Ασφαλώς, βιώνοντας αυτά τα πράγματα, οι άνθρωποι αναπτύσσουν διάκριση απέναντι στους άλλους, αυξάνεται η διορατικότητά τους, αυξάνεται η εμπειρία τους και γίνονται καλύτεροι στο να κρίνουν τους άλλους· όμως τι είναι αυτό που ζημιώνεται στην πραγματικότητα; Το εκκλησιαστικό έργο. Πείτε Μου, λοιπόν, αυτή και μόνο η φύση-ουσία των ανθρώπων που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους —δηλαδή το γεγονός ότι είναι καθ’ έξιν ψεύτες— βλάπτει σοβαρά τους άλλους ή όχι; (Τους βλάπτει.) Πόσο σοβαρά τους βλάπτει; Μπορούν να σε παραπλανήσουν; (Ναι, μπορούν να μας παραπλανήσουν και να μας εκμεταλλευτούν.) Μπορούν να σε παραπλανήσουν, να σε εκμεταλλευτούν και να σε αναστατώσουν· μπορεί αυτό να φτάσει στο σημείο της χειραγώγησης; (Ναι.) Αν είσαι νέος και δεν έχεις εμπειρία, και δεν κατανοείς την αλήθεια ούτε μπορείς να δεις καθαρά τα ζητήματα, μπορούν να σε χειραγωγούν. Τι σημαίνει να σε χειραγωγούν; Σημαίνει να είσαι αβοήθητος απέναντί τους, να σε ελέγχουν εκείνοι, σαν να σε έχουν δεμένο χειροπόδαρα, να επηρεάζουν και να παρασύρουν τον τρόπο σκέψης σου για τα πράγματα, καθώς και τις σκέψεις και τις απόψεις σου, ό,τι κάνεις στη συνέχεια να γίνεται εξολοκλήρου με βάση το δικό τους σχέδιο, και να πέφτεις εντελώς στην παγίδα που έχουν στήσει για σένα· αυτό σημαίνει να σε χειραγωγούν. Τα σχεδιάζουν όλα εκ των προτέρων στα παρασκήνια, χρησιμοποιώντας κάθε λογής τακτικές για να μηχανορραφήσουν εναντίον σου. Σε διαβάζουν σαν ανοιχτό βιβλίο· βλέπουν ξεκάθαρα τι κατανοείς και τι δεν μπορείς να δεις καθαρά, σε ποια ζητήματα έχεις διάκριση και σε ποια όχι, ποια είναι τα όριά σου, πώς μπορεί να σ’ εκμεταλλευτεί κάποιος και ποια λόγια μπορούν να σε παραπλανήσουν. Στο τέλος, εκμεταλλεύονται τις ατέλειές σου και τα διάφορα αδύναμα σημεία σου για να κατασκευάσουν ψέματα και να σε πιάσουν κορόιδο. Μέσα σου, ξέρεις απόλυτα ότι αυτό που έκαναν ήταν λάθος ή ότι υπάρχει πρόβλημα σε όσα είπαν κι ότι έλεγαν ψέματα, αλλά δεν έχεις τη σοφία να το αντιμετωπίσεις· νιώθεις δυσφορία, αλλά είσαι αβοήθητος απέναντί τους και η μόνη κατάληξη είναι να σε σέρνουν από τη μύτη. Δεν δείχνει αυτό ότι σε χειραγωγούν; (Ναι.) Στο τέλος, η κατεύθυνση προς την οποία εξελίσσονται τα πράγματα, έως και το τελικό αποτέλεσμα, είναι εκείνη που προέβλεπε το σχέδιό τους· αυτό σημαίνει ότι σε έχουν χειραγωγήσει. Με άλλα λόγια, χάνεις εντελώς την ικανότητα να ελέγχεις την κατεύθυνση προς την οποία εξελίσσονται τα πράγματα, και σε σέρνουν εντελώς από τη μύτη. Στο τέλος, όποιον στόχο κι αν θέλουν να πετύχουν, ό,τι κι αν θέλουν να καταφέρουν, όποιον κι αν θέλουν να εκμεταλλευτούν και όπως κι αν θέλουν να ενεργήσουν, γίνεται το δικό τους. Πείτε Μου, δεν δείχνει αυτό ότι σε χειραγωγούν; (Ναι.)

Πείτε Μου, λαμβάνοντας υπόψη απλώς και μόνο ότι οι άνθρωποι που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους είναι από τη φύση τους καθ’ έξιν ψεύτες, είναι μεγάλη ή όχι η ζημιά που κάνουν στον εκλεκτό λαό του Θεού και ιδίως στο εκκλησιαστικό έργο; (Είναι μεγάλη.) Η ζημιά είναι τεράστια! Εκτός, λοιπόν, από το γεγονός ότι επηρεάζουν την καθημερινότητα κάποιων ατόμων, τι άλλη μεγάλη ζημιά προκαλούν στους ανθρώπους; (Η αναστάτωση που προκαλούν με τις πράξεις τους στους ανθρώπους γύρω τους όσοι έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους είναι πολύ σοβαρή. Παλιότερα, είχα συναντήσει έναν τέτοιο άνθρωπο· όπου κι αν βρισκόταν, το μέρος ήταν γεμάτο ίντριγκες και ανταγωνισμούς για τη δύναμη και τη θέση, υψώνονταν φραγμοί ανάμεσα στους ανθρώπους, και οι αδελφοί και οι αδελφές ένιωθαν μάλιστα τις καρδιές τους να βυθίζονται στο σκοτάδι.) Αυτό προκάλεσε χάος, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Όταν το αποτέλεσμα είναι να υπάρχει καχυποψία και αντιπαλότητα μεταξύ των ανθρώπων, οδηγώντας τους σε κατάσταση χάους, τότε αυτή η ζημιά είναι τεράστια! Αργότερα, λοιπόν, απέκτησαν όλοι διάκριση απέναντι σ’ αυτόν τον διάβολο; (Ναι.) Απομακρύνθηκε; (Απομακρύνθηκε.) Αφού απομακρύνθηκε, συνόψισαν όλοι τα πράγματα; Τις κύριες συγκεκριμένες εκδηλώσεις που δείχνουν ότι έλεγε ψέματα, τα ψέματα που είπε, τα πράγματα για χάρη των οποίων είπε ψέματα, τις μεθόδους και τον τόνο της φωνής που χρησιμοποιούσε όταν έλεγε ψέματα, τον σκοπό που ήθελε να πετύχει· συνοψίσατε όλοι σας αυτές τις συγκεκριμένες μεθόδους και εκδηλώσεις; (Ναι. Για παράδειγμα, είναι καθ’ έξιν ψεύτης· τα λόγια του έχουν μια φυσική τάση να συγχέουν το σωστό με το λάθος και να κάνουν το άσπρο μαύρο, παρουσιάζοντας τις θετικές προσωπικότητες ως αρνητικές και τις αρνητικές προσωπικότητες ως θετικές. Φόρτωνε αβάσιμες κατηγορίες σε όποιον φθονούσε ή μισούσε, ενώ ταυτόχρονα υποκινούσε τους αδελφούς και τις αδελφές να εναντιωθούν σ’ αυτόν τον άνθρωπο, προκαλώντας χάος. Επίσης, καταπίεζε κάποιους καλούς ανθρώπους ή όσους πετύχαιναν αποτελέσματα στα καθήκοντά τους, ενώ προήγαγε όσους έβλεπε με καλό μάτι και όσους τον καλόπιαναν.) Πρόκειται για έναν αντίχριστο, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Ποιες είναι οι κύριες μέθοδοι που χρησιμοποιούν τέτοιοι άνθρωποι όταν ψεύδονται; Κατασκευάζουν πράγματα από το πουθενά, εμπλουτίζουν και μεγαλοποιούν διάφορες ιστορίες, ρίχνουν το φταίξιμο σε άλλους, λένε μυθεύματα για να προκαλέσουν συγκρούσεις και σπέρνουν τη διχόνοια· τι άλλο; (Ρίχνουν λάδι στη φωτιά.) Ρίχνουν λάδι στη φωτιά και εντείνουν τις συγκρούσεις. Για παράδειγμα, δύο άνθρωποι τα πηγαίνουν αρκετά καλά μεταξύ τους, δεν θέλουν να έρθουν σε αντιπαράθεση για τίποτα ούτε να γίνουν εχθροί με κανέναν, αλλά ένας τέτοιος άνθρωπος ρίχνει λάδι στη φωτιά για ν’ αρχίσουν να τσακώνονται μεταξύ τους. Αν δει αυτούς τους δύο ανθρώπους να τσακώνονται, τότε αυτό τον χαροποιεί και η πλεκτάνη του έχει πετύχει. Υπάρχουν μερικοί άνθρωποι αυτού του είδους σε κάθε ομάδα. Όλοι οι άνθρωποι έχουν διεφθαρμένες διαθέσεις· θα έκαναν, όμως, αυτά τα πράγματα όσοι έχουν μετενσαρκωθεί από ανθρώπους; (Όχι.) Γιατί όχι; Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα σ’ αυτούς και στους ανθρώπους που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους; (Οι κανονικοί άνθρωποι έχουν το ελάχιστο πρότυπο συνείδησης.) Σωστά. Έχουν το ελάχιστο πρότυπο συνείδησης· στη διαγωγή τους, τους συγκρατεί η συνείδησή τους. Δεν πρόκειται να κάνουν αυτά τα πράγματα που δείχνουν ηθική διαφθορά, αυτά τα πράγματα που σημαίνουν ότι έχουν χάσει την ακεραιότητά τους και την αξιοπρέπειά τους ή αυτά τα πράγματα που βλάπτουν τους άλλους και ωφελούν τους ίδιους. Το γεγονός ότι έχουν συνείδηση σημαίνει ότι έχουν ένα ελάχιστο πρότυπο, κι έτσι συγκρατούνται οι πράξεις τους. Έχουν, λοιπόν, συνείδηση οι άνθρωποι που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους; (Όχι.) Τότε, τι είδους καρδιά έχουν; (Κακόβουλη καρδιά.) Έχουν κακόβουλη και μοχθηρή καρδιά, κι επομένως μπορούν να ψεύδονται καθ’ έξιν και, όπως κι αν ψεύδονται, δεν νιώθουν άβολα μέσα τους. Γιατί δεν νιώθουν άβολα; Επειδή είναι διάβολοι και δεν έχουν καθόλου συνείδηση, οπότε όταν ψεύδονται και κάνουν κακό, δεν νιώθουν άβολα ούτε κατηγορούν τον εαυτό τους. Αντιθέτως, αν δεν πουν ψέματα και αν —όπου κι αν βρίσκονται— δεν κάνουν κάποιο κακό ή δεν προκαλέσουν σαματά και χάος, αλλά όλοι οι άνθρωποι έχουν μια γαλήνια και χαρούμενη ζωή και ζουν όλοι ενώπιον του Θεού, εκείνοι δυσφορούν και νιώθουν άβολα μέσα τους. Γιατί νιώθουν άβολα; Επειδή όλοι προσέρχονται ενώπιον του Θεού, συλλογίζονται τα λόγια Του, ενεργούν σύμφωνα με τα λόγια Του και με τις αλήθεια-αρχές, ζουν στο πλαίσιο της κανονικής ανθρώπινης φύσης και δεν λατρεύουν εκείνους· δεν ξεχωρίζουν εκείνοι ανάμεσα στους ανθρώπους και δεν νιώθουν σημαντικοί, οπότε σκέφτονται: «Μια τέτοια ζωή είναι πολύ βαρετή, δεν έχει καθόλου πλάκα!» Προκειμένου να διασκεδάσουν, να βρουν ενδιαφέρον στη ζωή τους, να ζήσουν απολαμβάνοντας τον σεβασμό των άλλων και νιώθοντας σημαντικοί, πρέπει να δημιουργήσουν μπελάδες και να προκαλέσουν κάποια προβλήματα, να προκαλέσουν τρικυμία, αναταραχή και χάος ανάμεσα στους ανθρώπους. Πώς το λέει το ρητό; Να ξεσηκώσουν θύελλα. Σε τέτοιους ανθρώπους αρέσει να ξεσηκώνουν θύελλα όπου κι αν βρίσκονται· δεν τους αρέσει να παραμένουν στη θέση που τους αρμόζει. Οι κανονικοί άνθρωποι θέλουν να παραμένουν στη θέση που τους αρμόζει· να ζουν μια σταθερή ζωή και να κάνουν ό,τι οφείλουν να κάνουν ακολουθώντας μια συγκεκριμένη ρουτίνα. Δεν θέλουν να ξεσηκώνουν θύελλες. Όμως, οι άνθρωποι που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους δεν παραμένουν στη θέση που τους αρμόζει. Γιατί δεν παραμένουν στη θέση που τους αρμόζει; Επειδή κατοικεί ένας διάβολος μέσα σ’ αυτούς τους ανθρώπους, και στους διαβόλους αρέσει να προκαλούν προβλήματα σε όποια ομάδα κι αν βρίσκονται. Ακόμη κι αν δεν τους έχεις προκαλέσει ή ενοχλήσει, εκείνοι απλώς δημιουργούν από μόνοι τους μπελάδες· αυτό σημαίνει να ξεσηκώνει κανείς θύελλα. Σε όποια ομάδα κι αν βρίσκονται αυτοί οι άνθρωποι, είτε την εξετάζεις από απόσταση είτε ρωτάς να μάθεις για τις συνθήκες των μελών της, νιώθεις μονίμως ότι επικρατεί εκεί μια δαιμονική ατμόσφαιρα. Κατά καιρούς, ακούς ότι ο Α συγκρούεται με τον Β, ότι ο Γ δεν τα πηγαίνει καλά με τον Δ κι ότι αγνοούν ο ένας τον άλλον, ότι ο Ε έχει διαφωνίες με τον Ζ στο έργο τους, ότι ο Θ ανταγωνίζεται διαρκώς για τη θέση κι ότι το έργο του πρέπει πάντα να ξαναγίνεται από την αρχή. Αν δεις οποιαδήποτε εκκλησία στην οποία επικρατεί πάντα μια χαοτική και συγκεχυμένη ατμόσφαιρα, στην οποία δεν υπάρχει γαλήνη, στην οποία οι άνθρωποι δεν μπορούν ποτέ να τα πηγαίνουν καλά ή να συνεργάζονται αρμονικά, τότε υπάρχουν σ’ αυτήν ένας ή ακόμη και πολλοί διάβολοι που προκαλούν αναστάτωση. Όσοι διάβολοι κι αν προκαλούν αναστάτωση σε μια εκκλησία, πλήττουν βαθιά όλους τους άλλους ανθρώπους που έχουν κάποιο ελάχιστο πρότυπο συνείδησης και θέλουν να ενεργούν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Μόλις απομακρυνθούν οι κάθε λογής διάβολοι, όταν όλοι αρχίσουν να ζουν ξανά την εκκλησιαστική ζωή και να κάνουν και πάλι μαζί τα καθήκοντά τους, η ατμόσφαιρα είναι διαφορετική. Παρόλο που δεν μπορείς να πεις ότι όλοι έχουν φλογερό πάθος, τουλάχιστον όλοι νιώθουν ότι οι άνθρωποι εκεί έχουν ανθρώπινη ζεστασιά και δεν προκαλούν μπελάδες· η ατμόσφαιρα εκεί δεν είναι δαιμονική, είναι ανθρώπινη. Σε μέρη όπου η ατμόσφαιρα είναι δαιμονική, όταν οι άνθρωποι συζητούν μεταξύ τους, όσο μιλάνε, κάτι δεν πάει καλά με το βλέμμα τους, καθώς και με τον τόνο της φωνής τους και την ατμόσφαιρα. Δεν διατηρούν οπτική επαφή όταν μιλάνε· επιπλέον, αυτά που λένε είναι πολύ απλά, κανείς τους δεν είναι πρόθυμος να μιλήσει μέσα από την καρδιά του και δεν υπάρχει λεκτική επικοινωνία. Είναι σαν να υπάρχει ένα τείχος ανάμεσά τους. Δεν υπάρχει καμία επικοινωνία μεταξύ τους· τρέφουν μίσος μέσα τους. Είναι πιθανό αυτοί οι άνθρωποι να είναι τα θύματα. Είτε αυτοί οι άνθρωποι είναι τα θύματα είτε οι θύτες, με λίγα λόγια, έχουν αναμειχθεί διάβολοι σ’ αυτήν την ομάδα και της προκαλούν αναστάτωση, αναστατώνουν τις καρδιές των ανθρώπων σε σημείο που είναι άνω κάτω και δεν μπορούν να βρουν ηρεμία. Όταν οι άνθρωποι αυτής της ομάδας ζουν μαζί, νιώθουν μονίμως ότι τίποτα δεν είναι ικανοποιητικό και δεν προχωρά ομαλά, δεν μπορούν να συνυπάρξουν αρμονικά, πόσο μάλλον, βέβαια, να συνεργαστούν αρμονικά. Όταν οι άνθρωποι σ’ αυτήν την ομάδα μιλάνε, ενεργούν και κάνουν τα καθήκοντά τους, νιώθουν μονίμως δυσαρέσκεια μέσα τους, ενώ υπάρχουν και φραγμοί ανάμεσά τους. Αυτό συμβαίνει επειδή σ’ αυτήν την ομάδα υπάρχουν διάβολοι που προκαλούν αναστάτωση, κι έτσι όλοι περιορίζονται και νιώθουν δυστυχισμένοι.

Ορισμένοι άνθρωποι βίωσαν σοβαρή αναστάτωση από διαβόλους και ουσιαστικά χειραγωγήθηκαν από αυτούς. Όταν τους είδα μετά από έναν-δύο μήνες, τα πρόσωπά τους είχαν μια περίεργη έκφραση, σαν να τους είχαν πιάσει κορόιδα. Μήπως τους έλειπε το έργο του Αγίου Πνεύματος και η παρουσία του Θεού; Γιατί φαίνονταν τόσο αλλόκοτοι; Αργότερα, μέσα από προσεκτική διερεύνηση, ανακάλυψα ότι όντως είχε συμβεί κάτι: Δύο διάβολοι είχαν θέσει υπό τον έλεγχό τους όλους αυτούς τους ανθρώπους. Σε ποιον βαθμό τούς έλεγχαν οι διάβολοι; Οι διάβολοι έκαναν ό,τι ήθελαν. Οι εργασιακές ρυθμίσεις που εξέδιδε ο Άνωθεν και οι αρχές πάνω στις οποίες συναναστρεφόταν ο Άνωθεν δεν μπορούσαν να υλοποιηθούν· υπήρχαν όλες μόνο κατ’ όνομα. Δεδομένου ότι αυτοί οι δύο διάβολοι έκλειναν τον δρόμο, κανένας δεν τολμούσε να εκφράσει άποψη ή να αναφέρει προβλήματα. Αργότερα, κάποιοι άνθρωποι θύμωσαν τόσο πολύ όταν έγινε λόγος γι’ αυτούς τους δύο διαβόλους, που ξέσπασαν σε κλάματα. Γιατί δεν τους εξέθεσες εκείνη την περίοδο; Παρόλο που υπήρχαν τόσοι άνθρωποι εκεί, κανένας δεν τόλμησε να υψώσει ανάστημα και να εκθέσει τους διαβόλους· πόση δύναμη πρέπει να είχαν αυτοί οι διάβολοι; Προς τα έξω φαίνονται άνθρωποι, αλλά στην πραγματικότητα έχουν την ουσία ενός διαβόλου. Αυτοί οι άνθρωποι προκαλούν φόβο στους άλλους όπου κι αν πάνε. Προκαλούν φόβο και ρίγος στους άλλους και μόνο που έρχονται σ’ επαφή μαζί τους. Αν ένα παιδί συναντήσει έναν τέτοιο άνθρωπο, θα βάλει τα κλάματα από τον φόβο του. Πόσο φοβούνται οι άδολοι άνθρωποι όταν συναντούν τέτοιους ανθρώπους; Όταν βρίσκονται ενώπιόν τους, δεν τολμούν ούτε να πάρουν μια βαθιά ανάσα ή να μιλήσουν δυνατά, και μάλιστα προσπαθούν γρήγορα να τους αποφύγουν παρακάμπτοντάς τους. Κάποιος είδε ότι αυτοί οι διάβολοι δεν υλοποιούσαν το έργο σύμφωνα με τις εργασιακές ρυθμίσεις, και είπε: «Δεν είναι σωστό να γίνει έτσι· δεν συνάδει με τις αρχές πάνω στις οποίες συναναστράφηκε ο Άνωθεν». Ένας από αυτούς τους διαβόλους αποκρίθηκε: «Εγώ κάνω κουμάντο εδώ. Αν ξεπεράσεις τα όρια, είτε το πιστεύεις είτε όχι, μπορώ να σε αποβάλω αυτήν τη στιγμή!» Αυτό φόβισε τόσο πολύ τον συγκεκριμένο άνθρωπο που άσπρισε το πρόσωπό του και δεν τόλμησε να εκφράσει ξανά άποψη, λέγοντας με δάκρυα στα μάτια: «Έκανα λάθος. Πες ότι δεν είπα τίποτα και τέλος. Σε παρακαλώ, μη με αποβάλεις!» Οι άλλοι το είδαν αυτό και είπαν: «Είναι πολύ αδίστακτος, έχει πολύ μεγάλη δύναμη! Θα αποβάλει όποιον δεν τον υπακούει! Ήταν δύσκολο να μας δοθεί η ευκαιρία να κάνουμε τα καθήκοντά μας στον οίκο του Θεού. Αν μας αποβάλει, πού θα μπορούσαμε να στραφούμε για να βρούμε το δίκιο μας; Δεν θα ήμασταν ξοφλημένοι; Δεν θα χάναμε την ελπίδα να σωθούμε; Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να εκφράζουμε τις απόψεις μας· δεν πρέπει να αποβληθούμε εξαιτίας μιας στιγμής απροσεξίας». Όπως βλέπεις, τόσο πολύ φοβόντουσαν. Στο τέλος, όταν ξεσκεπάστηκαν οι διάβολοι, κάποιοι άνθρωποι εξέθεσαν τον τρόπο με τον οποίο έσπερναν τη διχόνοια και δημιουργούσαν κλίκες οι διάβολοι, ενώ άλλοι εξέθεσαν τις πλάνες που διέδιδαν οι διάβολοι για να παραπλανήσουν τους ανθρώπους. Στην πραγματικότητα, αυτοί οι άνθρωποι είχαν δει ξεκάθαρα το κακό που έκαναν οι διάβολοι τη δεδομένη στιγμή· απλώς κανένας δεν είχε τολμήσει να πει έστω και μία λέξη ή να αντισταθεί. Μάλιστα, κάποιοι έκλαιγαν όσο μιλούσαν, και φαίνονταν αρκετά αξιολύπητοι. Γιατί, όμως, δεν είχαν αντισταθεί όταν οι διάβολοι τους χειραγωγούσαν και τους έλεγχαν; Γιατί δεν είχαν καθόλου δύναμη τότε; Τώρα που ο Άνωθεν επρόκειτο να χειριστεί τους διαβόλους, βρήκαν τη δύναμή τους. Πείτε Μου, αν ο Θεός δεν είχε προφυλάξει και προστατεύσει αυτούς τους ανθρώπους που είχαν μικρό ανάστημα και δεν κατανοούσαν την αλήθεια, κι αν δεν είχαν την προστασία του Θεού, δεν θα τους είχαν βλάψει σοβαρά οι διάβολοι, σε σημείο να είναι ξοφλημένοι; Έτσι δεν είναι; (Ναι.) Όπως βλέπεις, οι άνθρωποι δεν φοβούνται τόσο τον Θεό, αλλά όταν τους βασανίζουν οι διάβολοι και οι σατανάδες, τρομοκρατούνται τόσο που τρέμουν σύγκορμοι και σπάει η φωνή τους από το κλάμα· τόσο τρομοκρατημένοι είναι! Όταν ο Άνωθεν εξέθεσε και χειρίστηκε αυτούς τους δύο διαβόλους, αυτοί οι άνθρωποι άκουσαν τα νέα και ένιωσαν επιτέλους απελευθερωμένοι. Όλους αυτούς τους μήνες, τους έλεγχαν οι διάβολοι και ζούσαν υπό τη δύναμη του Σατανά, είχαν βυθιστεί στο σκοτάδι, χωρίς φως στο τέλος του τούνελ, και οι φωνές τους έπεφταν στο κενό. Οι ζωές τους ήταν πολύ αξιολύπητες! Στο τέλος, αυτοί οι δύο διάβολοι αποπέμφθηκαν και όλοι απελευθερώθηκαν και χάρηκαν. Εγώ αναρωτήθηκα: «Ο Άνωθεν απέπεμψε αυτήν τη φορά αυτούς τους δύο διαβόλους, οπότε αν αυτοί οι άνθρωποι συναντήσουν ξανά διαβόλους που κάνουν κακό και ελέγχουν τους ανθρώπους, άραγε θα είναι σε θέση να τους διακρίνουν; Θα είναι σε θέση ν’ απομακρύνουν τους διαβόλους από τα πόστα τους χωρίς να χρειαστεί να βγει μπροστά ο Άνωθεν και να λύσει το ζήτημα; Θα είναι σε θέση να εκθέσουν συλλογικά τους διαβόλους, συνοψίζοντας όλες τις κακές τους πράξεις κι έπειτα απομακρύνοντάς τους από τα πόστα τους; Θα είναι σε θέση να μην τους ακούν, να μην τους αφήνουν να τους περιορίζουν όταν κάνουν τα καθήκοντά τους, και να τους πετάξουν έξω από την εκκλησία;» Κρίνοντας, όμως, από το ανάστημά τους, φοβάμαι ότι δεν μπορούν να το καταφέρουν αυτό. Αυτοί οι άνθρωποι, παρόλο που πιστεύουν ειλικρινά στον Θεό, που έχουν την αποφασιστικότητα να υποφέρουν, που είναι πρόθυμοι να κάνουν με αφοσίωση το καθήκον τους και να επιδιώξουν την αλήθεια, είναι απλούστατα πολύ δειλοί. Όταν εμφανίστηκε ένας και μόνο μικρός διάβολος για να προκαλέσει αναστάτωση, αυτοί οι άνθρωποι, όσο χρονών κι αν ήταν, ζάρωσαν σε μια γωνιά και φοβήθηκαν· ο διάβολος κατάφερε να τους θέσει όλους υπό τον έλεγχό του κι εκείνοι δεν τολμούσαν ν’ αντισταθούν. Όταν το είδα αυτό, συνειδητοποίησα πόσο αξιολύπητοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι. Αν ο Θεός δεν προστάτευε τους ανθρώπους, δεν νοιαζόταν γι’ αυτούς και δεν τους προφύλασσε, αυτό το ανθρώπινο γένος δεν θα είχε κανέναν τρόπο να επιβιώσει. Δείτε αυτά τα πράγματα που συμβαίνουν στην αληθινή ζωή: Η συμπεριφορά των διαφόρων διαβόλων, οι στόχοι τους, καθώς και οι μέθοδοι και οι τακτικές τους όταν ενεργούν, χαρακτηρίζονται κατά βάση από συνέπεια και μπορεί εύκολα να τα διακρίνει κανείς. Παρ’ όλα αυτά, όταν εμφανίζονται διάφοροι διάβολοι για να προκαλέσουν διατάραξη και αναστάτωση και να περιορίσουν, να ελέγξουν, να αιχμαλωτίσουν και να βλάψουν σοβαρά τον εκλεκτό λαό του Θεού, ελάχιστοι άνθρωποι τολμούν να υψώσουν ανάστημα και ν’ αντισταθούν, κανένας δεν παίρνει την πρωτοβουλία να εκθέσει αυτούς τους διαβόλους, να τους απομακρύνει από τα πόστα τους και από την εκκλησία· απλώς επιτρέπουν στους διαβόλους να ελέγχουν τον εκλεκτό λαό του Θεού και ν’ αναστατώνουν και να σαμποτάρουν το εκκλησιαστικό έργο. Αυτοί οι αξιολύπητοι άνθρωποι απλώς τα υπομένουν όλα· νιώθουν στενοχώρια μέσα τους και κλαίνε με μαύρο δάκρυ όσο προσεύχονται στον Θεό, αλλά δεν έχουν λύσεις· δεν έχουν σοφές μεθόδους και δεν χρησιμοποιούν την αλήθεια ως ένα ισχυρό όπλο για ν’ αντισταθούν στους διαβόλους, να τους πολεμήσουν και να τους αντιμετωπίσουν. Κανένας δεν το κάνει αυτό ούτε τολμά να το κάνει· δεν έχουν καν το θάρρος να πολεμήσουν τους διαβόλους. Σε οποιαδήποτε εκκλησία, αν εμφανιστούν κακοί άνθρωποι ή διάβολοι για να ελέγξουν τους ανθρώπους και να διαταράξουν και ν’ αναστατώσουν το εκκλησιαστικό έργο, οι περισσότεροι άνθρωποι απλώς το υπομένουν. Στο τέλος, ο οίκος του Θεού είναι εκείνος που βγαίνει μπροστά για ν’ αντιμετωπίσει αυτούς τους διαφόρων ειδών διαβόλους, τερματίζοντας τη μοίρα τους, επιτρέποντας στους αδελφούς και στις αδελφές να προστατευτούν, να ζήσουν κανονικά την εκκλησιαστική ζωή, να τρώνε και να πίνουν κανονικά τα λόγια του Θεού και να κάνουν κανονικά τα καθήκοντά τους, και επιτρέποντας στα διάφορα αντικείμενα του εκκλησιαστικού έργου να προχωρήσουν με τάξη. Μόνο και μόνο επειδή ο Θεός στέλνει ανθρώπους και ο οίκος του Θεού ρυθμίζει και καθοδηγεί προσωπικά την εκτέλεση αυτού του συγκεκριμένου έργου, προστατεύονται αυτοί οι ανώριμοι, ανίδεοι και αδύναμοι άνθρωποι ώστε να μην τους παραπλανήσουν και να μην τους βλάψουν σοβαρά οι κακοί άνθρωποι και οι αντίχριστοι. Πόσο αξιολύπητοι είναι αυτοί οι ανόητοι και ανίδεοι άνθρωποι που δεν κατανοούν την αλήθεια! Στο ευρύτερο περιβάλλον, ο Σατανάς έχει διαφθείρει ολόκληρο το ανθρώπινο γένος· σε συγκεκριμένα περιβάλλοντα διαβίωσης, διάφοροι διάβολοι αναστατώνουν, ελέγχουν και βλάπτουν σοβαρά τους ανθρώπους. Κάποιοι άνθρωποι έχουν μικρό ανάστημα και ρηχά θεμέλια, οπότε όταν έρχονται αντιμέτωποι με την αναστάτωση που προκαλούν οι κακοί άνθρωποι, δεν μπορούν να δουν καθαρά αυτά τα πράγματα. Θεωρούν μονίμως ότι δεν θα πρέπει να υπάρχουν κακοί άνθρωποι στην εκκλησία και νομίζουν ότι δεν υπάρχει αγάπη ή ανθρώπινη ζεστασιά ανάμεσα στους ανθρώπους. Κάποιοι δεν θέλουν καν να κάνουν πλέον τα καθήκοντά τους, λέγοντας: «Καλύτερα να πιστεύω στον Θεό στο σπίτι μου. Γιατί επιτρέπεται σε τέτοιους ανθρώπους να υπάρχουν στην εκκλησία;» Οι άνθρωποι που δεν κατανοούν την αλήθεια δεν μπορούν να δουν καθαρά αυτά τα πράγματα. Δεν είναι σε θέση να αντλήσουν διδάγματα από αυτά τα ζητήματα· δεν ξέρουν ότι όταν έρχονται αντιμέτωποι με τέτοια πράγματα, πίσω από αυτό κρύβονται οι καλές προθέσεις του Θεού· δεν ξέρουν σε ποιανού το πλευρό πρέπει να ταχθούν ή πώς να προσεγγίσουν αυτά τα ζητήματα χρησιμοποιώντας τις αλήθεια-αρχές· δεν είναι σε θέση να ενώσουν τις δυνάμεις τους με τους αληθινούς αδελφούς και τις αληθινές αδελφές για να εναντιωθούν στους διαβόλους και να τους πολεμήσουν. Δεν δείχνει αυτό ότι έχουν μικρό ανάστημα; Δεν είναι αυτό αξιολύπητο; (Ναι.)

Το πρώτο χαρακτηριστικό των ανθρώπων που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους, το οποίο αποκαλύπτεται στην καθημερινότητά τους, είναι το γεγονός ότι ψεύδονται καθ’ έξιν. Ανεξάρτητα από την ηλικία, το φύλο ή το υπόβαθρό τους, και όσα χρόνια κι αν πιστεύουν στον Θεό, εφόσον τα λόγια τους εμπεριέχουν μονίμως ψέματα, εφόσον είναι όλο ψέματα και ψεύδονται καθ’ έξιν, αυτό σημαίνει ότι έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους· δεν είναι άνθρωποι. Και οι άνθρωποι ψεύδονται, επειδή έχουν διεφθαρμένες διαθέσεις· η δολιότητα και η μοχθηρία που εμπεριέχουν οι διεφθαρμένες διαθέσεις μπορούν να κάνουν τους ανθρώπους να ψεύδονται. Όμως, ο βαθμός στον οποίο ψεύδονται οι άνθρωποι διαφέρει από εκείνον στον οποίο ψεύδονται όσοι έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους. Αν κάποιος ψεύδεται καθ’ έξιν, από μόνο του αυτό το γεγονός αρκεί για να αποδείξει ότι, ως προς την ουσία του, δεν είναι άνθρωπος, αλλά διάβολος. Λόγω της επίδρασης της συνείδησης, είναι εντελώς αδύνατο οι άνθρωποι να φτάσουν στο σημείο να ψεύδονται καθ’ έξιν. Παρότι υπάρχουν και στιγμές που οι άνθρωποι ψεύδονται και επιδίδονται σε απάτη, τα ψέματά τους είναι απλώς και μόνο μια κανονική αποκάλυψη διεφθαρμένης διάθεσης· πρόκειται για περιστασιακά ψέματα σε σχέση με ορισμένα ζητήματα. Παρόλο που προς τα έξω τα ψέματα των ανθρώπων μπορεί να φαίνονται ίδια με τα ψέματα των διαβόλων, υπάρχει διαφορά ως προς την ουσία τους. Όταν ψεύδονται οι διάβολοι, ποτέ δεν κατηγορούν τον εαυτό τους ούτε νιώθουν τύψεις. Επιπλέον, νιώθουν πολύ ευχαριστημένοι με τον εαυτό τους, νιώθουν ικανοποίηση και αντλούν μια αίσθηση ολοκλήρωσης από τα ψέματα που λένε κι από τις ενέργειες εξαπάτησης που διαπράττουν. Αν ένα ψέμα δεν είναι επιτυχημένο, θα εντείνουν τις προσπάθειές τους, λέγοντας περισσότερα ψέματα και χρησιμοποιώντας πιο προηγμένες τακτικές εξαπάτησης, για να εξαπατήσουν περισσότερους ανθρώπους. Όταν, όμως, ψεύδονται οι κανονικοί άνθρωποι που έχουν διεφθαρμένες διαθέσεις, νιώθουν βάρος στη συνείδησή τους και κατηγορούν τον εαυτό τους, ενώ αισθάνονται και πολύ ντροπιασμένοι για να συνεχίσουν να ζουν. Αν έχουν εξαπατήσει κάποιον, νιώθουν κάποια ντροπή όταν τον συναντούν ξανά. Αν τους ζητηθεί να παραδεχθούν δημοσίως ότι είπαν ψέματα και να υποσχεθούν να μην πουν ποτέ ξανά κάποιο ψέμα, αλλά να λένε μόνο την αλήθεια, το τωρινό τους ανάστημα δεν μπορεί ακόμη ν’ ανταποκριθεί σε αυτό. Ωστόσο, έχουν επίγνωση μέσα τους, νιώθουν ντροπή και ενοχή και αισθάνονται ανησυχία για τα ψέματα που είπαν· κατηγορούν μέσα τους τον εαυτό τους. Όμως, οι άνθρωποι που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους ψεύδονται καθ’ έξιν. Αφότου πουν ένα ψέμα, δεν κατηγορούν μέσα τους τον εαυτό τους και δεν νιώθουν καθόλου ενοχές. Γιατί δεν νιώθουν ενοχές; Επειδή είναι διάβολοι. Όταν κάποιος νιώθει ενοχές απέναντι στους ανθρώπους ή στον Θεό, όταν κατηγορεί μέσα του τον εαυτό του, τότε έχει την κανονική επίγνωση ενός ανθρώπινου όντος. Εκείνοι, εφόσον είναι διάβολοι, δεν έχουν τέτοια επίγνωση. Επομένως, μπορούν να συνεχίσουν να ψεύδονται, και μάλιστα εντείνουν τις προσπάθειές τους· θα συνεχίσουν να ψεύδονται και δεν πρόκειται ν’ αλλάξουν ποτέ. Τελικά, πότε σταματούν τα ψέματά τους; Μόνο αφού αφήσουν την τελευταία πνοή της φυσικής τους ζωής, όταν δεν μπορούν πλέον να μιλήσουν, σταματούν και τα ψέματά τους. Όμως, το πνεύμα του ψεύτη διαβόλου που έχουν μέσα τους μετενσαρκώνεται σ’ έναν άλλο άνθρωπο, κι αυτός ο άνθρωπος θα συνεχίσει έπειτα να ψεύδεται. Επομένως, η φύση των διαβόλων βάσει της οποίας ψεύδονται δεν αλλάζει ποτέ. Αυτό σημαίνει ότι ψεύδονται καθ’ έξιν. Οι άνθρωποι που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους εξαπατούν τους πάντες και μπορούν να πουν οποιοδήποτε ψέμα. Μπορούν να ψεύδονται σε οποιαδήποτε περίσταση και για οποιοδήποτε ζήτημα, ενώ οι τακτικές τους στο ψέμα είναι ιδιαίτερα εξεζητημένες· κανένας δεν μπορεί να δει ότι ψεύδονται. Όπως βλέπεις, όταν λένε ένα ψέμα οι άνθρωποι που ψεύδονται συχνά, είναι όπως όταν ένας κανονικός άνθρωπος λέει την αλήθεια· φαίνεται πολύ φυσικό και δεν μπορείς να διακρίνεις κανένα ψεγάδι. Μπορεί να νομίζεις ότι λένε την αλήθεια. Αν θεωρήσεις ότι τα ψέματά τους είναι η αλήθεια, θα γελάνε μαζί σου μέσα τους και θα σκέφτονται: «Κορόιδο! Εγώ απλώς έπαιζα μαζί σου κι εσύ νόμιζες ότι λέω την αλήθεια; Πραγματικά, είσαι εντελώς ανόητος!» Την επόμενη φορά που θα σε δουν, θα συνεχίσουν να ψεύδονται και να παίζουν μαζί σου, απλώς και μόνο για να δουν πώς θα αντιδράσεις μόλις ακούσεις το ψέμα. Αν θεωρήσεις και πάλι ότι είναι η αλήθεια, θα νιώσουν ακόμα πιο ευτυχείς, θ’ αποκτήσουν μεγαλύτερη αίσθηση ολοκλήρωσης και θα νιώσουν ακόμη περισσότερο ότι είναι επιτυχημένοι στον τρόπο με τον οποίο φέρονται. Πείτε Μου, είναι άνθρωποι; Έχουν ανθρώπινη επίγνωση; Έχουν ανθρώπινο αίσθημα συνείδησης; Προφανώς και όχι. Όσο πιο αποτελεσματικά είναι τα ψέματά τους, τόσο πιο ευχαριστημένοι και ευτυχείς νιώθουν μέσα τους, τόσο μεγαλύτερη είναι η αίσθηση ολοκλήρωσης που νιώθουν και τόσο πιο ικανοί αισθάνονται. Αν περάσει μία μέρα χωρίς να πουν ψέματα για να εξαπατήσουν κάποιον ή να παίξουν μαζί του, νιώθουν ότι αυτή η μέρα ήταν δυσάρεστη και δεν άξιζε καθόλου, και πρέπει να βρουν μια ευκαιρία να εξαπατήσουν τους άλλους. Για παράδειγμα, αν ένας διάβολος δει δύο ανθρώπους που έχουν καλή σχέση μεταξύ τους και συνεργάζονται αρμονικά στα καθήκοντά τους, νιώθει άβολα μέσα του και συλλογίζεται: «Ας σπείρω λίγη διχόνοια κι ας ξεκινήσω κάποιες φήμες για να κάνω εσάς τους δύο να στραφείτε ο ένας ενάντια στον άλλο, κι έτσι, και να θέλετε, δεν θα μπορέσετε να τα ξαναβρείτε». Με δύο κουβέντες και μόνο, αυτός ο διάβολος παγιδεύει αυτούς τους δύο ανθρώπους σε έναν ιστό σύγχυσης, κι έπειτα έχουν διαφωνίες και διαμάχες μεταξύ τους και η σχέση τους δεν είναι πλέον τόσο αρμονική όσο παλιά· αυτό κάνει τον συγκεκριμένο διάβολο να νιώθει περιχαρής, ιδιαίτερα ευτυχής. Οι διάβολοι που κρύβονται στην εκκλησία κάνουν μονίμως τέτοιου είδους πράγματα. Οι διάβολοι του άπιστου κόσμου συλλαμβάνουν βάναυσα τους αδελφούς και τις αδελφές. Αν πεις ότι δεν πιστεύεις πλέον στον Θεό ή ότι δεν Τον ακολουθείς, ή αν έχεις παράπονα από τον Θεό ή Τον προδώσεις, εκείνοι χαίρονται. Μπορείς να κάνεις τα πάντα: Μπορείς να τρως, να πίνεις, να πηγαίνεις σε πόρνες και να τζογάρεις, μπορείς να διαπράξεις εμπρησμό, φόνο και λεηλασία, μπορείς να διαπράξεις οποιοδήποτε έγκλημα· εφόσον δεν πιστεύεις στον Θεό, εκείνοι είναι ευτυχείς. Υπάρχει κάποια σύνδεση ανάμεσα στα πράγματα που κάνουν οι διάβολοι μεταξύ των ανθρώπων και στα πράγματα που κάνει ο Σατανάς στο πνευματικό βασίλειο; Υπάρχουν καθόλου ομοιότητες; Αυτοί οι διάβολοι μισούν πολύ όποιον πιστεύει στον Θεό και βαδίζει στο σωστό μονοπάτι. Όταν βλέπουν ανθρώπους που επιδιώκουν την αλήθεια, που επιμένουν διαρκώς να ενεργούν σύμφωνα με τις αρχές, που καταθέτουν συχνά μαρτυρία για τον Θεό ή που κάνουν το καθήκον τους με αφοσίωση, όποιοι κι αν είναι αυτοί οι άνθρωποι, θυμώνουν και τους θεωρούν εχθρούς. Δεν πρόκειται για ζήλια· πρόκειται για μίσος. Για να πετύχουν τον σκοπό του αφανισμού, μία από τις μεθόδους που υιοθετούν είναι η εξαπάτηση μέσα από τα ψέματα, προκειμένου να σε αναστατώσουν, να σε παραπλανήσουν και να σε παρασύρουν. Μπορεί να μην έχουν κανένα όφελος όταν το κάνουν αυτό, αλλά μόλις σε παρασύρουν ώστε να χάσεις την πίστη σου στον Θεό, να γίνεις αρνητικός και αδύναμος και να μην είσαι πρόθυμος να κάνεις το καθήκον σου ή να μην μπορείς πλέον να συνεργάζεσαι αρμονικά με τους άλλους, έχουν πετύχει τον σκοπό τους, είναι ευτυχείς, και παύουν ν’ ανησυχούν. Αυτό δεν κάνουν οι διάβολοι; (Ναι.) Το γεγονός ότι οι διάβολοι είναι καθ’ έξιν ψεύτες είναι σίγουρο πέρα από κάθε αμφιβολία. Οποιοσδήποτε άνθρωπος —ανεξάρτητα από τη φυλή του, την εμφάνισή του, είτε είναι ψηλός είτε κοντός, παχύς ή αδύνατος, άσχημος ή όμορφος, ανεξάρτητα από το μορφωτικό του επίπεδο ή την προσωπικότητά του, είτε έχει μεγάλα είτε μικρά χαρίσματα, είτε έχει προτερήματα είτε όχι και όποια κι αν είναι τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι του— αρκεί να έχει μόνο ένα χαρακτηριστικό: να μπορεί να ψεύδεται καθ’ έξιν και να μην αλλάζει ποτέ. Δεν μιλάμε για τα περιστασιακά ψέματα, ούτε για τις περιπτώσεις όπου δεν έχει άλλη επιλογή, ούτε για τις περιπτώσεις στις οποίες πρέπει να χρησιμοποιήσει σοφία για ένα συγκεκριμένο ζήτημα· εδώ πρόκειται για το γεγονός ότι επιμένει να ψεύδεται, να επινοεί πράγματα, να χρησιμοποιεί τεχνάσματα και να κάνει μικροπρεπείς ελιγμούς, ανεξάρτητα από την αναγκαιότητα, την περίσταση, το υπόβαθρο ή το ζήτημα. Αν έχει αυτό το χαρακτηριστικό, τότε αυτό το είδος είναι πέρα για πέρα διάβολος. Μην πιστεύεις σε καμία περίπτωση ότι μπορεί να γίνει καλός άνθρωπος και μην πιστεύεις σε καμία περίπτωση τα ωραία λόγια που βγαίνουν από το στόμα του. Ακόμη κι αν εκφράζει αποφασιστικότητα ή δίνει τρομερούς όρκους, μην τον πιστεύεις, επειδή είναι διάβολος κι όχι άνθρωπος. Οι διάβολοι, ακόμη κι αν δίνουν τρομερούς όρκους, το κάνουν απλώς και μόνο για ν’ αντιμετωπίσουν προσωρινά την κατάσταση· είναι όλα μια απάτη. Είναι ουσιαστικά ανίκανοι να ενεργήσουν με βάση τους όρκους που δίνουν. Αν τους πιστέψεις, τότε είσαι ανόητος· δεν μπορείς να δεις καθαρά την ουσία των διαβόλων. Μπορούν να λένε ψέματα για τα πάντα, επομένως και οι τρομεροί όρκοι που δίνουν είναι επίσης ψέματα. Επειδή δεν πιστεύουν ποτέ ότι ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα πάντα ούτε ότι ο Θεός θα ανταποδώσει ανάλογα με τις πράξεις του κάθε ανθρώπου —δεν πιστεύουν ότι ο Θεός μπορεί να ενεργήσει μ’ αυτόν τον τρόπο— ακολουθούν ως εκ τούτου μόνο τη δική τους βούληση όταν ενεργούν, λένε ψέματα και εξαπατούν τους άλλους όπως τους αρέσει· είναι ικανοί να κάνουν τα πάντα προκειμένου να πετύχουν τους σκοπούς τους. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό των διαβόλων και παράλληλα είναι η φύση-ουσία τους. Το βλέπετε πλέον καθαρά αυτό το ζήτημα, έτσι δεν είναι; (Ναι.)