Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (12) Μέρος πέμπτο

IV. Το τέταρτο χαρακτηριστικό: Ανοησία

Αυτό πάνω στο οποίο συναναστραφήκαμε πριν από λίγο ήταν η τρίτη εκδήλωση των ανθρώπων που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα: το γεγονός ότι είναι μπερδεμένοι. Υπάρχει άλλη μία εκδήλωση: το γεγονός ότι είναι ανόητοι. Η ανοησία σχετίζεται και με τη νοημοσύνη· πόσο ανόητοι είναι, λοιπόν, αυτοί οι άνθρωποι; Ποιες εκδηλώσεις δείχνουν ανοησία; Κάποιοι άνθρωποι, όταν κηρύττουν το ευαγγέλιο, λένε: «Να λαμβάνετε υπόψη τις προθέσεις του Θεού! Ο Θεός δεν έχει καν πού την κεφαλή κλίναι. Οι προθέσεις του Θεού είναι φιλόπονες! Το έργο του Θεού δεν είναι εύκολο· είναι κοπιαστικό!» Οι άπιστοι, όταν το ακούνε αυτό, λένε: «Τι ασυναρτησίες είναι αυτές που λες;» Οι άπιστοι βρίσκουν αυτά τα λόγια ακατανόητα. Δεν πιστεύουν στον Θεό, οπότε δεν ξέρουν σε τι αναφέρονται αυτά τα λόγια ούτε ποιο είναι το υπόβαθρό τους. Δεν είναι, λοιπόν, ανόητο να λες αυτά τα πράγματα; (Ναι.) Από ποια άποψη είναι ανόητο; Απευθύνονται στο λάθος ακροατήριο, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Κάποιοι μπερδεμένοι άνθρωποι, αφού συλληφθούν, ανακρίνονται από τη μοχθηρή αστυνομία, η οποία ρωτάει: «Πιστεύετε στον θεό· τι σας λέει ο θεός να κάνετε; Δεν ξέρεις ότι είναι παράνομο να πιστεύεις στον θεό; Έχετε παραβιάσει τον νόμο. Το κράτος δεν επιτρέπει μια τέτοια πίστη!» Στην πραγματικότητα, αυτοί οι μοχθηροί αστυνομικοί απλώς ψάχνουν να βρουν ένα πάτημα που μπορούν να το χρησιμοποιήσουν για να καταδικάσουν τους πιστούς στον Θεό, αλλά ένας τέτοιος ανόητος άνθρωπος αδυνατεί να το δει καθαρά αυτό. Λέει: «Η πίστη μας στον Θεό δεν είναι παράνομη. Ο Θεός μάς λέει να είμαστε ειλικρινείς, να βαδίζουμε στο σωστό μονοπάτι και να είμαστε καλοί άνθρωποι». Οι διάβολοι, όταν το ακούνε αυτό, λένε: «Εφόσον ο θεός σάς λέει να είστε ειλικρινείς, τότε πείτε μας, ποιοι είναι οι επικεφαλής της εκκλησίας σας; Πού φυλάσσονται τα χρήματα της εκκλησίας σας; Μίλα με ειλικρίνεια! Αν δεν μιλήσεις με ειλικρίνεια, ο θεός σου θα σε καταδικάσει!» Όταν το ακούει αυτό ένας τέτοιος ανόητος άνθρωπος, μένει εμβρόντητος. Δεν δείχνει αυτό ότι είναι ανόητος; Πώς μπορεί κανείς να μιλήσει με ειλικρίνεια στους διαβόλους; Πώς μπορεί κανείς να πει την αλήθεια του Θεού στους διαβόλους; Δεν πρέπει να τους την πει σε καμία περίπτωση. Υπάρχουν και ανόητοι άνθρωποι που ρωτάνε τους αστυνομικούς: «Γιατί μας συλλαμβάνετε διαρκώς; Γιατί κάνετε μονίμως τη ζωή δύσκολη σ’ εμάς, τους πιστούς στον Θεό; Γιατί κατασκευάζετε συνεχώς φήμες για εμάς;» Πράγματι δεν ξέρουν γιατί; Περιμένουν να πάρουν μια απάντηση από αυτούς; Θα πάρουν κάποια απάντηση; Δεν είναι παράλογο, δεν είναι ανόητο να τους ρωτάνε το γιατί; Όμως, αυτοί οι ανόητοι άνθρωποι μπορούν όντως να ρωτάνε τέτοια ανόητα πράγματα. Πολύ απλά, δεν καταλαβαίνουν και συνεχίζουν να ρωτάνε: «Γιατί το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας μάς διώκει συνεχώς; Γιατί συλλαμβάνει μονίμως εμάς τους πιστούς στον Θεό και μάλιστα κατασκευάζει και φήμες για εμάς; Είναι ξεκάθαρο ότι μας διώκει και δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στο σπίτι μας, κι ωστόσο λέει ότι έχουμε εγκαταλείψει τις οικογένειές μας. Τα λόγια αυτών των διαβόλων δεν βασίζονται σε γεγονότα! Δεν είναι εντελώς κατασκευασμένο αυτό που λένε; Απλώς δημιουργούμε κάποια βίντεο με καλλιτεχνικές παραστάσεις για να καταθέσουμε μαρτυρία για τον Θεό και να διακηρύξουμε τα λόγια του Θεού· γιατί οι διάβολοι και οι σατανάδες το μισούν τόσο πολύ αυτό; Πηγαίνουν διαρκώς στο σπίτι μου για να απειλήσουν και να εκφοβίσουν την οικογένεια και τους συγγενείς μου, τοποθετώντας μάλιστα και κάμερες παρακολούθησης· γιατί;» Υπάρχει καν λόγος να τα ρωτήσει κανείς αυτά; Δεν είναι ανόητο να το πει κανείς αυτό; Αν άρχισες μόλις τώρα να πιστεύεις στον Θεό, τότε θα ήταν λογικό να μην καταλαβαίνεις τι γίνεται. Πιστεύεις, όμως, στον Θεό εδώ και τόσα χρόνια· πώς γίνεται και πάλι να μην ξέρεις; Κι αν ξέρεις, τότε γιατί ρωτάς; Κάποιοι άνθρωποι και πάλι δεν μπορούν να βγάλουν άκρη: «Δεν έχουμε εναντιωθεί ποτέ ούτε στο Κόμμα ούτε στο κράτος, δεν έχουμε εμπλακεί ποτέ σε πολιτικές δραστηριότητες, δεν έχουμε προσπαθήσει ποτέ να ανατρέψουμε την κυβέρνηση ή το καθεστώς της, δεν έχουμε απειλήσει ποτέ το καθεστώς της· γιατί, λοιπόν, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας μάς συλλαμβάνει και μας διώκει διαρκώς; Κρυβόμαστε συνεχώς, δεν μπορούμε να πάμε στο σπίτι μας ούτε να τηλεφωνήσουμε στις οικογένειές μας, παρόλο που το θέλουμε. Ειλικρινά δεν το καταλαβαίνω· γιατί το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας μάς κάνει διαρκώς τη ζωή δύσκολη;» Αν πραγματικά δεν μπορείς να το δεις καθαρά αυτό, τότε είσαι πάρα πολύ ανίδεος· είσαι πραγματικά ανόητος. Έστω ότι μια γυναίκα παντρεύεται έναν άπιστο. Όσο είχαν σχέση, εκείνος έλεγε: «Θα πιστέψω κι εγώ μαζί σου· θα εισέλθουμε μαζί στη βασιλεία των ουρανών». Μιλούσε τόσο όμορφα, αλλά στην πραγματικότητα, είναι ένας δύσπιστος, ένας διάβολος· απλώς την παραμύθιαζε. Όταν, όμως, εκείνη απαρνιέται τα πάντα προκειμένου να δαπανήσει τον εαυτό της για τον Θεό, εκείνος γίνεται πυρ και μανία. Δεν την αφήνει να παρευρίσκεται στις συναθροίσεις, δεν την αφήνει να κάνει το καθήκον της, και δεν την αφήνει να διαβάζει τα λόγια του Θεού. Η ανόητη γυναίκα εξακολουθεί να αναρωτιέται: «Δεν ήταν έτσι παλιά. Με αγαπούσε πάρα πολύ, νοιαζόταν πάρα πολύ για μένα, με καταλάβαινε τόσο πολύ και υποστήριζε απόλυτα την πίστη μου στον Θεό. Γιατί έχει γίνει τώρα εντελώς διαφορετικός άνθρωπος; Παλιά, πίστευε κι εκείνος· γιατί έχει γίνει έτσι;» Όλα τα χρόνια που λείπει από το σπίτι κάνοντας το καθήκον της, συλλογίζεται διαρκώς αυτό το ζήτημα: «Δεν υπάρχει περίπτωση να κοίταζε ο σύζυγός μου άλλη γυναίκα. Με αγαπάει όσο τίποτε άλλο. Είμαι η μία και μοναδική γι’ αυτόν, είμαι η πρώτη του αγάπη. Δεν θα αγαπούσε ποτέ μια άλλη γυναίκα. Εξάλλου, ο σύζυγός μου είναι ένας άδολος άνδρας και δεν έχει μεγάλες ικανότητες ή δεξιότητες· ποια θα ήθελε να είναι μαζί του;» Στην πραγματικότητα, παρόλο που τα σκέφτεται αυτά, νιώθει αβεβαιότητα μέσα της. Ελπίζει ότι ο σύζυγός της θα την περιμένει ακόμα. Όμως, στην πραγματικότητα, ακόμη και παλιότερα, όταν εκείνη βρισκόταν ακόμα στο σπίτι, επειδή δαπανούσε καθημερινά τον χρόνο της για την πίστη της στον Θεό και για να κάνει το καθήκον της, εκείνος είχε ήδη βρει μια άλλη γυναίκα. Παρ’ όλα αυτά, εκείνη πιστεύει ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατο: «Οποιοσδήποτε άλλος θα μπορούσε να κοιτάξει μια άλλη γυναίκα, αλλά όχι αυτός. Δεν είναι τέτοιος άνθρωπος! Όταν ήμουν ακόμα στο σπίτι, έλεγε μέχρι κι ότι ήθελε να πιστέψει στον Θεό!» Πείτε Μου, δεν είναι εξαιρετικά ανόητη; (Ναι.) Όλα αυτά τα χρόνια που δεν είναι στο σπίτι, όχι μόνο ο σύζυγός της έχει βρει κάποια άλλη, αλλά ακόμη και τα παιδιά της και οι γονείς της την έχουν απαρνηθεί. Έπαψε προ πολλού να θεωρείται μέλος αυτής της οικογένειας. Ποιος ξέρει πώς την προσβάλλουν πίσω από την πλάτη της ή πόσο βαθιά τη μισούν. Κι ωστόσο, εκείνη δεν μπορεί να το δει καθαρά αυτό· πείτε Μου, δεν δείχνει ανοησία αυτό; (Ναι.) Σε ποιον βαθμό είναι ανόητη; Σε βαθμό που της λείπει εντελώς η κανονική ανθρώπινη νοημοσύνη· επομένως, δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει το κανονικό ανθρώπινο σκεπτικό για να βλέπει τους ανθρώπους και τα πράγματα. Χρησιμοποιεί μονίμως τις παιδιάστικες, στρεβλές, ηλίθιες σκέψεις και απόψεις της για να βλέπει και να αξιολογεί τα πράγματα. Στο τέλος, εγκλωβίζεται συχνά σε δύσκολες συνθήκες, γίνεται πολύ παθητική και ενεργεί με μεγάλη αφέλεια. Δεν είναι ανόητο αυτό; (Ναι.) Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που είναι έτσι ανόητοι. Το γεγονός ότι είναι ανόητοι σημαίνει ότι δεν έχουν τη νοημοσύνη της κανονικής ανθρώπινης φύσης και, επομένως, όταν βλέπουν τους ανθρώπους και τα πράγματα ή όταν χειρίζονται ζητήματα, δεν έχουν τις βασικές αρχές ως στήριγμα για να μπορούν να πετύχουν καλά αποτελέσματα· έτσι δεν είναι; (Ναι.)

Με λίγα λόγια, αν οι άνθρωποι που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα αξιολογηθούν με πρότυπο την αλήθεια, το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι ότι ουσιαστικά υστερούν σ’ αυτό· πρόκειται για ένα πολύ υψηλό πρότυπο. Αν αξιολογηθούν με βάση τη νοημοσύνη της κανονικής ανθρώπινης φύσης, είναι ανίκανοι ακόμη και να βλέπουν τους ανθρώπους, τα γεγονότα, τα πράγματα ή τις περιστάσεις που προκύπτουν στην καθημερινότητά τους χρησιμοποιώντας το σκεπτικό της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Για να ακριβολογούμε, στην καθημερινότητα, τέτοιοι άνθρωποι δεν μπορούν καν να διαχειριστούν αυτόνομα τη διατροφή τους, την ένδυσή τους, τη στέγασή τους ή τις μετακινήσεις τους ούτε μπορούν να ανταποκριθούν σ’ αυτά τα ζητήματα και να τα χειριστούν αυτόνομα. Ακόμη κι αν καταφέρνουν μόλις και μετά βίας να επιβιώσουν χωρίς να πεθάνουν από την πείνα, κρίνοντας από τις εκδηλώσεις τους σε σχέση με τη διαχείριση διαφόρων ζητημάτων, τέτοιοι άνθρωποι φαίνονται πολύ ηλίθιοι και αδέξιοι και υπολείπονται πολύ σε αληθινή κανονική ανθρώπινη φύση. Ας πάρουμε, για παράδειγμα, κάποια ζώα: δεν ξέρουν καν από μόνα τους πόσο φαγητό πρέπει να φάνε. Μόνο αν οι άνθρωποι τα ταΐζουν σε καθορισμένες ώρες και με μετρημένες ποσότητες μπορούν να τρώνε υγιεινά. Πάρτε για παράδειγμα τα σκυλιά: αν τα αφήσεις να φάνε ελεύθερα, χωρίς κανέναν περιορισμό ως προς την ποσότητα, θα φάνε πάρα πολύ. Θα συνεχίσουν να τρώνε μέχρι να σκάσουν και να μην μπορούν να φάνε περισσότερο. Επομένως, ένα ιδιαίτερα εμφανές χαρακτηριστικό των ανθρώπων που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα είναι ότι δεν μπορούν να διαχειριστούν πολλές πτυχές της ζωής τους αυτόνομα. Γιατί δεν μπορούν να το κάνουν αυτό αυτόνομα; Επειδή δεν ξέρουν ποτέ ποιες είναι οι αρχές για τέτοια πράγματα, ποιες είναι οι βασικές προϋποθέσεις ή ποια είναι τα όρια που δεν πρέπει να υπερβαίνουν. Είναι όπως ακριβώς κάποια ζώα όταν τρώνε: δεν ξέρουν πόσο φαγητό πρέπει να φάνε. Αν δεν τα διαχειριστούν οι άνθρωποι, θα φάνε μέχρι να σκάσουν και να πεθάνουν. Αν υπάρχει κάποιος να τα διαχειρίζεται και να τα ταΐζει, ίσως παραμείνουν υγιή. Αυτό το χαρακτηριστικό είναι αρκετά εμφανές και στους ανθρώπους που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα. Ισχύει ακριβώς αυτό που λένε κάποιοι άνθρωποι: «Τρώνε χωρίς να ξέρουν αν πεινάνε ή αν έχουν χορτάσει και κοιμούνται χωρίς να ξέρουν αν είναι μέρα ή νύχτα». Διαθέτουν, λοιπόν, τέτοιοι άνθρωποι τη νοημοσύνη της ανθρώπινης φύσης; Είναι ξεκάθαρο ότι δεν τη διαθέτουν. Ζητήματα όπως πώς θα πρέπει να τρώει κανείς για να προσαρμόζεται η υγεία του στις τέσσερις εποχές του χρόνου, δεδομένου ότι το σώμα του βιώνει διαφορετικές συνθήκες, ποια τρόφιμα είναι υγιεινά και ποια είναι ανθυγιεινά σε κάθε εποχή, ποιοι τρόποι ζωής είναι υγιεινοί και ποιοι ανθυγιεινοί, είναι πράγματα που μπορεί να μην τα γνωρίζει ένας κανονικός άνθρωπος στην ηλικία των είκοσι, αλλά στα τριάντα θα γνωρίζει κάποια από αυτά και στα σαράντα θα γνωρίζει ακόμη περισσότερα. Στα πενήντα, θα έχει συνοψίσει μια σειρά εξατομικευμένων κανόνων, προσαρμοσμένων στη δική του φυσική κατάσταση ώστε να τους εφαρμόζει, και ουσιαστικά αυτοί οι κανόνες θα παραμείνουν παγιωμένοι και σταθεροί, χωρίς περαιτέρω σημαντικές αλλαγές. Όμως, οι άνθρωποι που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα, ακόμη κι αν φτάσουν στην ηλικία των ογδόντα, και πάλι δεν μπορούν να συνοψίσουν μια σειρά κανόνων που θα ακολουθούν στη ζωή τους. Τρώνε είτε πάρα πολύ είτε πολύ λίγο και αποκτούν είτε στομαχικές διαταραχές είτε δυσπεψία. Δεν έχουν την παραμικρή ιδέα ποια προβλήματα προκαλούνται στην υγεία από ποιες συνήθειες του τρόπου ζωής ή από ποιες τροφές· απλώς τρώνε ό,τι να ’ναι. Αν τους ζητήσεις να συνοψίσουν ένα πρόγραμμα διατροφής ή μια διατροφική προσέγγιση που τους ταιριάζει με βάση τις τροφές που είναι κατάλληλες ή ακατάλληλες για την κράση τους και με βάση διάφορες πληροφορίες, δεν μπορούν να το κάνουν. Για παράδειγμα, κάποιος λέει στο διαδίκτυο ότι τα τσόφλια αυγών έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο κι ότι μπορεί να τα τρώει κανείς σαν συμπλήρωμα για την πρόσληψη ασβεστίου, οπότε το σκέφτονται: «Δεν είμαι πολύ ψηλός, επειδή μου λείπει ασβέστιο· θα τρώω τσόφλια αυγών για να συμπληρώσω την πρόσληψη ασβεστίου». Όπως αποδεικνύεται, όμως, αφού τα τρώνε για ένα διάστημα, δεν φαίνεται να υπάρχει καμία βελτίωση στα επίπεδα ασβεστίου τους. Πείτε Μου, δεν είναι στρεβλό αυτό; Όταν βρίσκεις κατά τύχη κάποιες πληροφορίες στο διαδίκτυο που λένε ότι τα τσόφλια αυγών έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως συμπλήρωμα ασβεστίου, πώς θα πρέπει να το αντιληφθείς αυτό; Είναι πολύ ξεκάθαρο ότι οι άνθρωποι που τρώνε τσόφλια αυγών είναι επιρρεπείς στις στρεβλώσεις. Η αντίληψή τους είναι εσφαλμένη, οπότε και η άσκησή τους είναι στρεβλή, ακραία και ηλίθια. Ποιος είναι, λοιπόν, ο σωστός τρόπος να το αντιληφθεί κανείς αυτό; Ενώ τα τσόφλια αυγών μπορεί να έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο, δεν είναι κάτι που μπορούμε να τρώμε. Παραμένει άγνωστο το κατά πόσο μπορούν όντως να έχουν τη δράση ενός συμπληρώματος ασβεστίου, και ακόμη κι αν μπορούν να συμπληρώσουν τα επίπεδα ασβεστίου σου, το κατά πόσο μπορεί να το απορροφήσει ο οργανισμός σου είναι επίσης αβέβαιο. Επιπλέον, υπάρχουν όντως αποδείξεις ότι τα τσόφλια αυγών μπορούν να αποτελέσουν συμπλήρωμα ασβεστίου; Έχει επαληθευτεί αυτός ο ισχυρισμός; Στην πραγματικότητα, υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούν να συμπληρώσουν την πρόσληψη ασβεστίου και είναι όλα ιατρικά αποδεδειγμένα. Αν αρνείσαι να αποδεχθείς αυτές τις αποδεδειγμένες μεθόδους, τότε είσαι παράλογος. Δεν μπορείς να παίρνεις απλώς δισκία για να συμπληρώσεις την πρόσληψη ασβεστίου σου; Αυτή είναι η απλούστερη μέθοδος. Δεν βλάπτουν το στομάχι ούτε τα δόντια, έχουν ωραία γεύση και μπορείς να νιώσεις το αποτέλεσμα. Αυτή δεν είναι η σωστή αντίληψη; (Ναι.) Όμως, εκείνοι που έχουν στρεβλή αντίληψη δεν το κατανοούν μ’ αυτόν τον τρόπο· πηγαίνουν τα πράγματα στα άκρα. Πιστεύουν το εξής: «Αν κάποιος λέει ότι τα τσόφλια αυγών μπορούν να συμπληρώσουν την πρόσληψη ασβεστίου, τότε λογικά δεν υπάρχει πρόβλημα να τα τρώμε. Αν χρειάζεσαι συμπλήρωμα ασβεστίου, θα πρέπει να τα τρως». Δεν σκέφτονται αν ο οργανισμός τους μπορεί να τα απορροφήσει αφού τα φάνε. Αυτό δείχνει πως έχουν στρεβλή αντίληψη, πως είναι ακραίοι. Αν κάποιος έλεγε: «Η μπανανόφλουδα έχει πολλές βιταμίνες, κι αν την τρως θα γίνεις πιο όμορφος», θα την τρώγατε; (Όχι.) Γιατί όχι; (Επειδή κάποιες τροφές που δημιούργησε ο Θεός θα πρέπει να τρώγονται αφού αφαιρεθεί η φλούδα τους, σύμφωνα με τη φυσική τάξη των πραγμάτων. Το να επιμένει κανείς να τρώει τη φλούδα είναι ακραίο. Αν κάποιος θέλει να συμπληρώσει την πρόσληψη βιταμινών του για να γίνει πιο όμορφος, θα πρέπει να τρώει τροφές που είναι κανονικά βρώσιμες και που ομορφαίνουν.) Αυτή είναι η σωστή αντίληψη. Δείτε, όμως, αυτούς τους ακραίους ανόητους· δεν το αντιλαμβάνονται μ’ αυτόν τον τρόπο. Επιμένουν να πιέζουν τον εαυτό τους να φάει τη φλούδα, και μάλιστα λένε: «Πρέπει να επαναστατήσω ενάντια στη σάρκα μου. Πρέπει να τρώω μπανανόφλουδες για να συμπληρώσω τα επίπεδά μου σ’ ένα συγκεκριμένο θρεπτικό συστατικό». Δεν σκέφτονται όμως: «Η μπανανόφλουδα δεν έχει ωραία γεύση. Δεν είναι τροφή. Δεν θα τη φάω. Γιατί να μη φάω απλώς κάτι άλλο που περιέχει αυτήν τη θρεπτική ουσία;» Αυτή δεν είναι η σωστή αντίληψη; (Ναι.) Αν μπορείς να ξεχωρίζεις έτσι τα πράγματα, αν μπορείς ν’ αντιλαμβάνεσαι τα πράγματα μ’ αυτόν τον τρόπο, αυτό αποδεικνύει ότι διαθέτεις ανθρώπινη νοημοσύνη. Αν, όμως, δεν μπορείς να ξεχωρίζεις έτσι τα πράγματα, και μόλις ακούς ότι η μπανανόφλουδα περιέχει ένα συγκεκριμένο θρεπτικό συστατικό, επιμένεις να τη φας ακόμη κι αν έχει άσχημη γεύση, τότε είσαι ανόητος, είσαι ένας άνθρωπος που έχει μετενσαρκωθεί από ζώο και δεν διαθέτεις το σκεπτικό της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Οποιαδήποτε αίρεση ή πλάνη μπορεί να παραπλανήσει τέτοιους ανθρώπους, και πολύ απλά είναι ανίκανοι να διακρίνουν κατά πόσο οι διάφορες πληροφορίες είναι σωστές ή έγκυρες· πάντα την πατάνε. Όλα αυτά συνιστούν μια εκδήλωση του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζουν τα διάφορα συγκεκριμένα ζητήματα οι άνθρωποι που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα· είναι εξαιρετικά ανόητοι, η αντίληψή τους είναι στρεβλή και παράλογη και πηγαίνουν τα πάντα στα άκρα. Όταν οι άνθρωποι λένε πως κάτι είναι βρώσιμο βάσει ερευνών, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να το φας ούτε σημαίνει ότι τίποτε άλλο δεν μπορεί να το αντικαταστήσει. Αν πεις ότι η αλήθεια δεν μπορεί να αντικατασταθεί από καμία θεωρία, αυτό είναι αντικειμενικό και ακριβές. Όμως, αυτά τα θρεπτικά συστατικά είναι υλικές ουσίες· είναι αδύνατον να μην υπάρχουν υποκατάστατα. Ο Θεός δημιούργησε πλούσια ποικιλία τροφών και υπάρχουν πολλές τροφές που περιέχουν διαφορετικά θρεπτικά συστατικά. Οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν ακριβείς επιλογές με βάση τη δική τους κράση, την ηλικιακή τους ομάδα και την τρέχουσα κατάσταση της υγείας τους· δεν είναι απαραίτητο να παραμένουν προσκολλημένοι σε κανονισμούς. Οι άνθρωποι που φτάνουν στα άκρα, αφού ακούσουν κάποιες πληροφορίες, δεν μπορούν να τις αντιμετωπίσουν σωστά ούτε μπορούν να τις διακρίνουν. Τους παραπλανούν μονίμως αυτά τα πράγματα και, στο τέλος, λένε: «Όλα στο διαδίκτυο είναι ψέματα· ούτε μία λέξη δεν είναι αλήθεια!» Όπως βλέπεις, τώρα πηγαίνουν στο άλλο άκρο. Μπορείς να ψάξεις πληροφορίες στο διαδίκτυο, αλλά θα πρέπει να ξέρεις πώς να χρησιμοποιείς την ανθρώπινη νοημοσύνη και το σωστό ανθρώπινο σκεπτικό για να τις διακρίνεις, ώστε να κάνεις μια σωστή επιλογή για το τι θα χρησιμοποιήσεις και τι θα απορρίψεις. Αν κάτι σε ωφελεί, μπορείς να το χρησιμοποιήσεις· αν δεν σε ωφελεί ή δεν σου ταιριάζει, μπορείς να το αντιμετωπίσεις ως αναφορά ή ως ένα είδος πρακτικής γνώσης. Οι άνθρωποι που έχουν ανθρώπινο σκεπτικό ασκούνται μ’ αυτόν τον τρόπο. Όσοι δεν διαθέτουν ανθρώπινο σκεπτικό ασκούνται με τρόπο που αποκλίνει είτε προς τα αριστερά είτε προς τα δεξιά· είτε εξαπατώνται είτε δυσπιστούν απέναντι στα πάντα. Είναι ανίκανοι να διακρίνουν τέτοια ζητήματα με προσοχή. Τέτοιοι άνθρωποι φαίνονται ιδιαίτερα αδιάλλακτοι, γελοίοι, μπερδεμένοι και ηλίθιοι στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τις διαφόρων ειδών πληροφορίες ή με τον οποίο χειρίζονται ζητήματα της αληθινής ζωής. Οι άνθρωποι που είναι τόσο ηλίθιοι, που δεν μπορούν να διακρίνουν το σωστό από το λάθος ή το δίκαιο από το άδικο, πώς τα βγάζουν πέρα στη ζωή τους κάθε μέρα; Ανησυχείς και μόνο που βλέπεις πώς συμπεριφέρονται· μπορείς να ελπίζεις ακόμα ότι θα είναι σε θέση να εισέλθουν στην αλήθεια-πραγματικότητα;

Μια γυναίκα παντρεύτηκε ένα γλοιώδες κάθαρμα και σκέφτεται: «Ο σύζυγός μου με αγαπάει πάρα πολύ. Έχω βρει την αληθινή αγάπη κι έχω ερωτευτεί», και νιώθει πολύ ευτυχισμένη. Οι άλλοι, όμως, κοιτάζουν τον σύζυγό της και βλέπουν ότι δεν είναι καν άνθρωπος —ότι είναι διάβολος— και αναρωτιούνται πώς μπορεί να είναι ακόμη τόσο μαγεμένη και να περνάει τόσο καλά. Ακόμη κι εκείνοι ανησυχούν και προβληματίζονται γι’ αυτήν. Στο τέλος, αφού κάνει παιδιά μαζί του, την παρατάει κι αυτή δεν έχει πια καμία στήριξη· η ζωή της γίνεται ανυπόφορα δύσκολη! Από τα ανόητα πράγματα που κάνουν οι άνθρωποι που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα, είναι ξεκάθαρο πως το γεγονός ότι καταφέρνουν να ζουν και να επιβιώνουν οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη χάρη του Θεού. Ο Θεός τούς δίνει πνοή ώστε να μπορούν να παραμένουν ζωντανοί και τους δίνει τροφή ώστε να μπορούν να επιβιώνουν. Τα πουλιά στον ουρανό, τα μικρόσωμα ζώα και ακόμη και τα μυρμήγκια στο χώμα έχουν όλα φαγητό για να φάνε· πόσο πιο πολύ ισχύει αυτό για τους ανθρώπους; Εφόσον μετενσαρκώθηκες με τη μορφή ανθρώπου, ο Θεός σού δίνει τα μέσα για να επιβιώσεις. Είτε σε συντηρεί κάποιος είτε έχεις ένα συγκεκριμένο προτέρημα που σου επιτρέπει να εξασφαλίζεις τα προς το ζην. Αυτή είναι η χάρη του Θεού. Ο Θεός δεν σε αφήνει να πεθάνεις από την πείνα, αλλά σου δίνει έναν τρόπο να επιβιώσεις, οπότε μπορείς να ζήσεις ως τα βαθιά γεράματα, να ζήσεις ως το τέλος. Επομένως, χωρίς τη χάρη του Θεού, με το επίπεδο με το οποίο γεννήθηκαν όσοι έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα, δεδομένου ότι δεν έχουν κανονικό σκεπτικό και την παραμικρή ικανότητα να χειρίζονται προβλήματα, δεν θα κατάφερναν να εξασφαλίσουν ούτε τα προς το ζην από μόνοι τους. Από μια άλλη οπτική, οι άνθρωποι που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα στην πραγματικότητα είναι αρκετά ευλογημένοι. Λαμβάνοντας υπόψη τις ικανότητές τους σε όλες τις πτυχές και τη νοημοσύνη τους, θα ήταν κυριολεκτικά αδύνατον να εξασφαλίσουν τα προς το ζην σ’ αυτόν τον σύνθετο και κακό κόσμο. Επειδή, όμως, ο Θεός δείχνει χάρη και έλεος σε όλα τα δημιουργημένα όντα, είτε έχεις μετενσαρκωθεί από ένα ζώο είτε από έναν άνθρωπο, στα μάτια του Θεού, αν είσαι ένα δημιουργημένο ον και σου έχει δώσει πνοή, τότε σου παρέχει κανονικά αυτά που χρειάζεσαι για να ζήσεις και να επιβιώσεις, επιτρέποντάς σου να συντηρείς τη ζωή σου και να συνεχίζεις να ζεις. Αν, λοιπόν, λες: «Βγαίνω έξω και παλεύω να βγάλω χρήματα, συντηρώντας τον εαυτό μου ώστε να τρέφομαι σωστά και να είμαι υγιής· δεν τα καταφέρνω καλά; Δεν με προσβάλλεις αποκαλώντας με ανόητο;», τότε κάνεις λάθος. Το γεγονός ότι μπορείς να βγάλεις χρήματα και να συντηρείσαι δεν οφείλεται απαραίτητα στην ικανότητά σου· κατά ένα ενενήντα εννιά τοις εκατό οφείλεται στη χάρη του Θεού. Ο Θεός σού δίνει κάποιο σθένος κι έτσι σου επιτρέπει να μοχθήσεις για να βγάλεις χρήματα για το φαγητό σου· σου δίνει ένα ορισμένο προτέρημα, καθώς κι ένα υγιές σώμα, κι έτσι σου επιτρέπει να κάνεις μια δουλειά, να βγάζεις χρήματα, να συντηρείς μια οικογένεια και να επιβιώνεις. Σε τι βασίζεται το γεγονός ότι μπορείς να κάνεις αυτά τα πράγματα; Όλα βασίζονται στο γεγονός ότι ο Θεός σού δίνει την πιο θεμελιώδη έμφυτη συνθήκη που σε καθιστά ικανό να απασχολείσαι σε μια κανονική ανθρώπινη δουλειά, επιτρέποντάς σου τελικά να συντηρείσαι και να εξασφαλίζεις τα προς το ζην. Με λίγα λόγια, σε κάθε περίπτωση, είτε είσαι ανόητος είτε μπερδεμένος, αυτήν τη στιγμή, ως δημιουργημένο ον με την εξωτερική εμφάνιση ενός ανθρώπου, θα πρέπει να ξέρεις ποια είναι η ταυτότητά σου και η αξία σου. Επιπλέον, θα πρέπει ν’ αντιλαμβάνεσαι σωστά τι σου έχει δώσει ο Θεός, τι σου έχει προσφέρει, και ποια είναι η χάρη και το έλεος του Θεού. Αν ταιριάζεις με τα διάφορα χαρακτηριστικά των ανθρώπων που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα και θεωρείς ότι ανήκεις σίγουρα σ’ αυτήν την κατηγορία ανθρώπων, τι πρέπει να κάνεις; Είναι εύκολο να το χειριστείς αυτό: Όποια κι αν είναι η προέλευσή σου, είτε διαθέτεις από τη φύση σου ανθρώπινη νοημοσύνη και ανθρώπινο σκεπτικό είτε όχι, παραμένει γεγονός ότι τώρα έχεις ανθρώπινη ταυτότητα. Εφόσον έχεις ανθρώπινη ταυτότητα, θα πρέπει να εκπληρώνεις το καθήκον ενός ανθρώπου· να κάνεις όσα μπορείς, όσο καλύτερα μπορείς, και, στον μέγιστο δυνατό βαθμό, να πετυχαίνεις και να κάνεις καλά όσα οφείλει να κάνει ένας άνθρωπος. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Είπες ότι οι άνθρωποι που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα χαρακτηρίζονται από στρεβλή αντίληψη, είναι μουδιασμένοι, μπερδεμένοι και ανόητοι· αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν ανθρώπινη νοημοσύνη. Αυτοί οι άνθρωποι, στη συντριπτική τους πλειονότητα, δεν κατανοούν καθόλου την αλήθεια· πώς μπορούν να κάνουν καλά και όπως πρέπει το καθήκον τους;» Αν δεν κριθείς με αυστηρά πρότυπα, μπορείς να καταφέρεις να το κάνεις καλά και όπως πρέπει, επειδή, όπως και να ’χει, έχεις πλέον ανθρώπινη ταυτότητα· εφόσον είσαι υπάκουος και δεν ξεστομίζεις στρεβλά επιχειρήματα, μπορείς να το καταφέρεις αυτό. Αν δεν μπορείς να διαχειριστείς ούτε αυτά τα δύο σημεία, τότε λέω ότι διατρέχεις πραγματικά κίνδυνο και θα πρέπει ν’ απομακρυνθείς από την εκκλησία. Αν πεις: «Μπορώ να διαχειριστώ αυτά τα δύο σημεία. Δεν θα ξεστομίζω στρεβλά επιχειρήματα και αποδέχομαι τις σωστές δηλώσεις. Θα κάνω ό,τι μου λένε να κάνω και θα το κάνω όπως μου λένε να το κάνω»· αν μπορείς πραγματικά ν’ ασκηθείς μ’ αυτόν τον τρόπο, τότε θα είσαι σε θέση να καταφέρεις να κάνεις καλά και όπως πρέπει το καθήκον σου. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Κάνω καλά και όπως πρέπει το καθήκον μου, αλλά θέλω να το κάνω και σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές». Αν έχεις πραγματικά την πρόθεση να αγωνιστείς για τις αλήθεια-αρχές δεδομένου ότι είσαι σε θέση να κάνεις καλά και όπως πρέπει το καθήκον σου, τότε σε όποιο επίπεδο κι αν μπορείς να φτάσεις, είναι μια χαρά· δεν υπάρχουν απαιτήσεις. Εφόσον δεν είσαι ξεροκέφαλος, δεν ξεστομίζεις στρεβλά επιχειρήματα, δεν τονίζεις διαρκώς τις δικές σου αιτιολογίες, δεν ενεργείς παράλογα και δεν αρνείσαι να το παραδεχτείς όταν έχεις κάνει κάτι ανόητο, αυτό αρκεί. Αναφορικά με τη συμμόρφωση των πράξεών σου στις αλήθεια-αρχές, μπορείς να κάνεις όσα είσαι ικανός να κάνεις· κάνε απλώς ό,τι νομίζεις πως μπορείς να κάνεις. Οι απαιτήσεις από τους ανθρώπους αυτού του είδους δεν είναι υψηλές, επειδή τους είναι κάπως δύσκολο να φτάσουν στις αλήθεια-αρχές. Επομένως, με βάση τις έμφυτες συνθήκες τους, δεν είναι αυστηρά υποχρεωμένοι να ενεργούν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Γιατί δεν απαιτείται κάτι τέτοιο; Επειδή είναι ανίκανοι να το κάνουν. Αν επιμείνεις στην απαίτησή σου να ενεργούν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, θα είναι σαν να αναγκάζεις ένα ψάρι να ζήσει στη στεριά. Πάρε για παράδειγμα κάποια ζώα· αν απαιτείς από αυτά να τρώνε την κατάλληλη ποσότητα σε κάθε γεύμα, να μην τρώνε υπερβολικά και να μη μεγαλώνει το στομάχι τους, μπορούν να το κάνουν; Δεν μπορούν. Τρώνε μεμιάς όσο μπορούν μέχρι να μην μπορούν να φάνε άλλο. Έτσι είναι και οι άνθρωποι που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα. Αν απαιτήσεις από αυτούς να ενεργούν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, δεν μπορούν να το κάνουν. Σημαίνει, λοιπόν, αυτό ότι τέτοιοι άνθρωποι εγκαταλείπονται; Όχι, δεν εγκαταλείπονται. Όμως, το γεγονός ότι δεν εγκαταλείπονται δεν σημαίνει ότι απαιτούμε από αυτούς να κατανοούν και να συλλαμβάνουν τις αλήθεια-αρχές. Πολύ απλά, σημαίνει ότι τους αντιμετωπίζουμε σωστά, αφήνοντάς τους να κάνουν ό,τι είναι ικανοί να κάνουν. Δεν ακυρώνουμε τα προσόντα τους να κάνουν το καθήκον τους ούτε ακυρώνουμε τα προσόντα τους να επιδιώκουν την αλήθεια, πόσο μάλλον τα προσόντα τους να φτάσουν στη σωτηρία. Σημαίνει απλώς και μόνο ότι δεν είναι αυστηρά υποχρεωμένοι να ασκούνται σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές ούτε είναι αυστηρά υποχρεωμένοι να φτάνουν στις αλήθεια-αρχές σε όλα τα πράγματα. Με άλλα λόγια, θα πρέπει να κάνουν όσα είναι ικανοί να κάνουν. Εφόσον δεν προσπαθούν σκοπίμως να προκαλέσουν αναστάτωση, δεν ξεστομίζουν στρεβλά επιχειρήματα και δεν διαπράττουν παραπτώματα από απερισκεψία σε ό,τι έχει να κάνει με κρίσιμα ζητήματα αρχής, αυτό αρκεί. Οι απαιτήσεις από αυτούς τους ανθρώπους δεν είναι υψηλές. Καταλάβατε; (Ναι.)

Έχουμε συναναστραφεί πάνω σε κάποιες από τις εκδηλώσεις της ουσίας των ανθρώπων που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα. Ασφαλώς, υπάρχουν κάποιες εκδηλώσεις για τις οποίες δεν έχουμε μιλήσει με πολλές λεπτομέρειες. Αν μιλούσαμε πιο συγκεκριμένα γι’ αυτές, κάποιοι άνθρωποι ίσως να μην μπορούσαν να το αντέξουν, οπότε μιλήσαμε πιο γενικά, αφήνοντας κάποιο περιθώριο. Από ό,τι κι αν έχεις μετενσαρκωθεί, σε τελική ανάλυση έχεις πλέον ανθρώπινη ταυτότητα. Εφόσον έχεις ανθρώπινη ταυτότητα, νοιάζεσαι για την εικόνα σου και την αξιοπρέπειά σου, επομένως θα σου αφήσουμε λίγη αξιοπρέπεια και δεν θα μιλήσουμε με πάρα πολλές λεπτομέρειες γι’ αυτήν την πτυχή. Όσα συζητήσαμε ήδη περιγράφουν λίγο πολύ το πώς έχουν τα πράγματα· σύγκρινε τον εαυτό σου με αυτά. Ας πούμε ότι οι εκδηλώσεις σου ταιριάζουν με εκείνες των ανθρώπων που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα κι ότι νιώθεις αρκετά προβληματισμένος μέσα σου· αισθάνεσαι ότι εφόσον έχεις τέτοιου είδους ταυτότητα, αφενός έχει μειωθεί η αξία σου και αφετέρου έχει θιχτεί η ακεραιότητά σου και έχει αμφισβητηθεί η αξιοπρέπειά σου. Δεν ξέρεις πώς να χειριστείς τη σχέση σου με τον Θεό και ξαφνικά νιώθεις ότι η θέση σου έχει καταποντιστεί, ότι είσαι κατώτερος από τους άλλους, θεωρείς ότι δεν έχεις πλέον τίποτε αξιοσέβαστο, ότι ο χαρακτήρας σου δεν είναι ευγενής κι ότι δεν είσαι αξιότιμος, και ξαφνικά νιώθεις μέσα σου ότι δεν έχεις καμία ελπίδα ούτε υποστήριξη κι ότι ο μελλοντικός προορισμός σου είναι στον αέρα. Θα ήταν καλές εκδηλώσεις αυτές; (Όχι.) Τότε, δεν θα έπρεπε να αλλάξεις ρότα; (Ναι.) Εφόσον αυτές οι εκδηλώσεις κι αυτό το είδος αντίληψης δεν είναι καλά, τι πρέπει να γίνει; Πρέπει να βρούμε μια διέξοδο για τέτοιους ανθρώπους, ώστε να τους κάνουμε να νιώσουν λίγο καλύτερα. Ο στόχος δεν είναι να τους καθησυχάσουμε ούτε να τους ξεγελάσουμε· είναι να τους δώσουμε τη δυνατότητα ν’ αντιμετωπίζουν σωστά αυτό το ζήτημα και να πασχίζουν να ασκούνται σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Τι πρέπει, λοιπόν, να κάνουν; Πώς θα πρέπει ν’ αντιλαμβάνονται αυτό το ζήτημα οι άνθρωποι που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα; Κατ’ αρχάς, από την οπτική του Θεού, από ό,τι κι αν έχει μετενσαρκωθεί ένας άνθρωπος, αυτό το έχει ορίσει ο Θεός· οι άνθρωποι δεν έχουν κανέναν λόγο σ’ αυτό. Ας πούμε ότι είσαι ένας από αυτούς τους ανθρώπους. Αν σου ζητούσε κάποιος να επιλέξεις, θα επέλεγες να μετενσαρκωθείς ως ζώο ή ως άνθρωπος; (Ως άνθρωπος.) Γιατί θα το επέλεγες αυτό; (Επειδή μόνο αν μετενσαρκωνόμασταν ως άνθρωποι θα μπορούσαμε να έχουμε την ευκαιρία ν’ ακούσουμε τι λέει ο Θεός και να κατανοήσουμε τα λόγια Του.) Κι αν μετενσαρκωνόσασταν ως ζώα; (Δεν θα είχαμε καμία ευκαιρία ν’ ακούσουμε τα λόγια του Θεού.) Αυτό σημαίνει ότι δεν θα είχατε ποτέ την ευκαιρία ν’ ακούσετε τη φωνή του Θεού. Επομένως, αφού το ξέρεις αυτό, είναι καλό πράγμα που από ζώο μετενσαρκώθηκες σε άνθρωπο· θα πρέπει να ευχαριστείς ακόμη περισσότερο τον Θεό, δεν θα πρέπει να έχεις παράπονα από Εκείνον. Θα πρέπει να ευχαριστείς τον Θεό που σου έδωσε την ευκαιρία να είσαι ένα ανθρώπινο ον, κάτι που, εκτός αυτού, είναι μία ευκαιρία που δίνεται μια φορά στα χίλια χρόνια. Εξάλλου, ο Θεός ενσαρκώθηκε για να σώσει τους ανθρώπους, κι ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν αποκτήσει αυτήν τη χάρη της σωτηρίας, εσύ την έχεις αποκτήσει· είχες την καλή τύχη ν’ ακούσεις τη φωνή του Θεού και ν’ ακούσεις τον Θεό να εκφράζει την αλήθεια. Αυτό είναι ευλογία για σένα. Είναι κάτι το οποίο, ως δημιουργημένη μορφή ζωής, δεν θα μπορούσες να είχες αποκτήσει ακόμα και μετά από πολλές ζωές ή πολλές εποχές, ακόμη κι αν είχες ικετεύσει γι’ αυτό. Ο Θεός σε επέλεξε συγκεκριμένα σ’ αυτήν την εποχή, επιτρέποντάς σου να μετενσαρκωθείς σε άνθρωπο, να ζήσεις στον οίκο του Θεού και, μαζί με το ανθρώπινο γένος, να κάνεις το καθήκον ενός δημιουργημένου όντος, μετατρέποντας την ταυτότητά σου από εκείνη ενός ζώου σ’ εκείνη ενός μέλους του ανθρώπινου γένους και επιτρέποντάς σου να κάνεις το καθήκον ενός ανθρώπινου όντος. Τι μεγάλη τιμή και τι σπουδαίο προνόμιο είναι αυτό! Αυτό είναι κάτι που πολλές δημιουργημένες μορφές ζωής θα εύχονταν να είχαν, αλλά δεν θα το αποκτήσουν ποτέ· κι ωστόσο, εσύ το έχεις αποκτήσει και το απολαμβάνεις σήμερα. Αυτή η ευκαιρία είναι εξαιρετικά σπάνια· για οποιαδήποτε δημιουργημένη μορφή ζωής, πρόκειται για ευκαιρία που έρχεται μία φορά στα χίλια χρόνια. Επομένως, όχι μόνο δεν θα πρέπει να βυθίζεσαι στην απελπισία, να παραπονιέσαι και να νιώθεις ταραγμένος ή να σκέφτεσαι ότι η θέση σου είναι κατώτερη από των άλλων, αλλά, αντιθέτως, θα πρέπει στην πραγματικότητα να νιώθεις τυχερός. Θα πρέπει να ευχαριστείς τον Θεό· να ευχαριστείς τον Θεό για την ευκαιρία που σου έχει δώσει, να Τον ευχαριστείς για το γεγονός ότι σε εξύψωσε, αφού αυτό που έχει κάνει είναι πολύ σπουδαίο: Αυτό που έχει κάνει δείχνει αληθινή χάρη και έλεος απέναντι στα δημιουργημένα όντα. Αφού αποδέχθηκες αυτήν τη χάρη από τον Θεό, θα πρέπει να είσαι ευγνώμων που έχει αλλάξει την ταυτότητά σου και την κατηγορία σου. Όμως, δεν αρκεί απλώς να Τον ευχαριστείς και τίποτε παραπάνω· πέρα από το να Τον ευχαριστείς, θα πρέπει να σκεφτείς και πώς θα αξιοποιήσεις αυτήν την ευκαιρία. Όποια κι αν ήταν η αρχική σου ταυτότητα, τώρα που μπορείς να κάνεις το καθήκον σου ως ανθρώπινο ον, αυτή είναι μια καλή ευκαιρία ν’ αλλάξεις την ταυτότητά σου και ν’ αλλάξεις την κατηγορία σου ως δημιουργημένο ον. Πώς μπορείς, λοιπόν, να κάνεις αυτήν την αλλαγή; Το πρώτο κύριο σημείο είναι να κάνεις καλά το καθήκον σου. Αν, λόγω των διαφόρων περιορισμών των έμφυτων συνθηκών σου, είσαι ικανός μόνο να μοχθείς και να κάνεις σωματική εργασία, να κάνεις βρόμικη και κουραστική εργασία και, με βάση την ταυτότητά σου και την αξία σου, το καθήκον που κάνεις δεν μπορεί παρά να περιορίζεται για πάντα σ’ αυτό το πλαίσιο, χωρίς καμία δυνατότητα ανακούφισης ή βελτίωσης, τότε τι θα πρέπει να κάνεις; Ποια αρχή θα πρέπει ν’ ακολουθείς; Αν, όποιες εκδηλώσεις κι αν εξετάζουμε, είτε πρόκειται για τη νοημοσύνη σου, είτε για τον χαρακτήρα σου, είτε για τις έμφυτες συνθήκες σου, η αξία σου ανάμεσα στους ανθρώπους θα είναι πάντα τέτοια —θα είσαι, δηλαδή, πάντα ένας ανάξιος, ανόητος, μπερδεμένος, μουδιασμένος, αργόστροφος άνθρωπος με στρεβλή αντίληψη και η αξία σου δεν πρόκειται ποτέ ν’ αυξηθεί— τότε πώς θα πρέπει ν’ αντιμετωπίζεις το καθήκον σου; Αυτό είναι υψίστης σημασίας. Έστω ότι η αξία σου δεν πρόκειται ν’ αυξηθεί ποτέ και δεν πρόκειται να έχεις ποτέ την παραμικρή αξιοπρέπεια ανάμεσα στους ανθρώπους. Στα μάτια του Θεού, είσαι αιωνίως κολλημένος στο ίδιο σημείο· πολύ απλά, αυτό είσαι. Η κατηγορία σου μπορεί να έχει εμφανή χαρακτηριστικά που είναι ορατά προς τα έξω και δεν πρόκειται ν’ αλλάξεις ποτέ από ζώο σε αληθινό άνθρωπο. Δεν έχεις καμία ελπίδα να φτάσεις στη σωτηρία, επειδή δεν μπορείς να κατανοήσεις την αλήθεια και δεν διαθέτεις καν ανθρώπινη νοημοσύνη. Δεν κατανοείς τις αλήθειες των οραμάτων και, στον οίκο του Θεού, δεν ξέρεις πώς να κηρύττεις το ευαγγέλιο, υστερείς και δεν ανταποκρίνεσαι σε κανενός είδους καθήκον που έχει να κάνει με επαγγελματικές δεξιότητες· θα μείνεις για πάντα κολλημένος σε βρόμικες και κουραστικές εργασίες και δεν έχεις κανέναν τρόπο ν’ ανατρέψεις τις συνθήκες στις οποίες βρίσκεσαι. Έστω ότι είσαι έτσι· τι θα έκανες; Θα έπαυες να πιστεύεις στον Θεό; Θα τα παρατούσες τελείως; Κάποιοι άνθρωποι θα έφταναν μήπως ακόμη και στο σημείο ν’ αφαιρέσουν τη ζωή τους; Θα έλεγαν μήπως: «Δεν θέλω να ζω πια. Ούτως ή άλλως δεν έχω καμία διέξοδο· τι νόημα έχει να ζω έτσι;» Αν όση προσπάθεια κι αν καταβάλλεις, όσο επιμελής κι αν είσαι, όσο κι αν πασχίζεις ή όσο μεγάλο τίμημα κι αν πληρώνεις, η αξία σου δεν πρόκειται ν’ αλλάξει ποτέ, και στον οίκο του Θεού θα είσαι για πάντα μόνο κάποιος που μοχθεί και γίνεται μούσκεμα στον ιδρώτα, ένας κατώτερος άνθρωπος χωρίς αξιοπρέπεια, τον οποίο περιφρονούν όλοι, τότε, σε ό,τι έχει να κάνει με το πώς ν’ αντιμετωπίζεις το καθήκον σου, την ανάθεση από τον Θεό και τις διάφορες απαιτήσεις του Δημιουργού, ποιον τρόπο άσκησης θα πρέπει να επιλέξεις; Αυτό είναι το πιο καίριο ζήτημα. Κατ’ αρχήν, αλλά και θεωρητικά, η αξία σου και η ταυτότητά σου είναι καθορισμένες, αλλά στην πραγματικότητα, τη δεδομένη στιγμή, ανάμεσα στους ανθρώπους και στα μάτια του Θεού, η αληθινή σου ταυτότητα είναι εκείνη ενός ανθρώπου. Γιατί λέω ότι είναι εκείνη ενός ανθρώπου; Επειδή το καθήκον που μπορείς να κάνεις, οι καθημερινές σου αποκαλύψεις και οι διάφορες ενστικτώδεις ικανότητες των έμφυτων συνθηκών σου εμπίπτουν στο βασικό εύρος αυτού που είναι κανονικό για ένα ανθρώπινο ον· διαθέτεις τις βασικές προϋποθέσεις για να είσαι άνθρωπος. Απλώς και μόνο με βάση αυτό το σημείο, πώς θα πρέπει ν’ αντιμετωπίζεις το καθήκον σου; Τα ζώα δεν κατανοούν τις αλήθεια-αρχές, δεν ξέρουν πώς να κάνουν καλά το καθήκον τους, πώς να παραμένουν προσηλωμένα στο καθήκον τους ούτε πώς να κάνουν το καθήκον τους με αφοσίωση και να επιμένουν στην παροχή υπηρεσίας μέχρι το τέλος· τα ζώα δεν κατανοούν αυτά τα πράγματα. Τώρα, όμως, ως άνθρωπος, εσύ κατανοείς, ξέρεις, οπότε θα πρέπει να πετύχεις αυτά τα πράγματα. Εφόσον είσαι ικανός να πετύχεις αυτά τα πράγματα, ο Θεός θα έχει απαιτήσεις από σένα με βάση αυτήν την αρχή. Ωστόσο, επειδή δεν είσαι ικανοποιημένος με την ταυτότητά σου και νιώθεις ότι ο Θεός είναι άδικος, αν αποθαρρυνθείς κι έχεις παράπονα από Εκείνον, θεωρείς ότι η ζωή σου είναι ταπεινωτική και αναξιοπρεπής, κι έπειτα εγκαταλείψεις το καθήκον σου και αρνηθείς να κάνεις ακόμα κι αυτό για το οποίο είσαι ικανός, τότε είσαι εντελώς επαναστατικός. Στα μάτια του Θεού, δεν ανταποκρίνεσαι στα πρότυπα ως δημιουργημένο ον· παρεκκλίνεις από τη νόρμα. Τι πρέπει να κάνεις, λοιπόν; Είτε θεωρείσαι αξιότιμος είτε ταπεινός, και ανεξάρτητα από τι προήλθες ή ποια προβλήματα υπάρχουν με τις έμφυτες συνθήκες σου, με λίγα λόγια, βάλε τα δυνατά σου για να κάνεις ό,τι είσαι ικανός να κάνεις και βάλε τα δυνατά σου να το κάνεις καλά. Αν, ακόμη κι αφού βάλεις τα δυνατά σου, εξακολουθείς να υστερείς ως προς τις αλήθεια-αρχές, ο Θεός έχει ένα ελάχιστο πρότυπο που απαιτείται από τους κάθε λογής ανθρώπους: Εφόσον δίνεις όλο σου το είναι, δείχνεις την ειλικρίνειά σου και προσφέρεις την αφοσίωσή σου, θα ανταποκρίνεσαι στα πρότυπα. Ο Θεός δεν απαιτεί από κάθε άνθρωπο να φτάνει στο εκατό τοις εκατό· το εξήντα τοις εκατό είναι αρκετό. Τι θέλει ο Θεός; Αυτό που θέλει ο Θεός είναι μια στάση· αν η στάση σου είναι να επιθυμείς να κάνεις το καθήκον ενός δημιουργημένου όντος, να κάνεις καλά ό,τι πρέπει να κάνεις και ό,τι πρέπει να πετύχεις, χωρίς να μετανιώνεις μετά για κάτι, τότε ο Θεός αποδέχεται αυτήν τη στάση. Ο Θεός θα εγκρίνει αυτήν τη στάση και θα σε προστατεύει, ώστε να φτάσεις στο τέλος του μονοπατιού. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Τι θα γίνει όταν φτάσω στο τέλος του μονοπατιού;» Δεν θα σου πω τώρα· θα σου πω αργότερα. Όταν φτάσεις στο τέλος του μονοπατιού, θα ξέρεις. Με λίγα λόγια, αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία τώρα είναι το πώς αντιμετωπίζεις αυτό το ζήτημα, πώς αντιμετωπίζεις το καθήκον που σου έχει δώσει ο Θεός και πώς εκπληρώνεις το καθήκον που σου έχει δώσει ο Θεός. Όποιο κι αν είναι αυτό το καθήκον, εφόσον είναι κάτι που σου ανέθεσε ο οίκος του Θεού, θα πρέπει να δώσεις όλο σου το είναι για να το κάνεις. Όταν αναγνωρίζεις τα προβλήματα που έχεις, θα πρέπει να κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς για να μην ξεστομίζεις στρεβλά επιχειρήματα, να μην κάνεις πράγματα που προσβάλλουν τον Θεό και να μη λες πράγματα που προσβάλλουν τον Θεό· αντ’ αυτού, θα πρέπει να κάνεις πράγματα που ωφελούν τους ανθρώπους και τον οίκο του Θεού και να λες πράγματα που ωφελούν τους ανθρώπους και τον οίκο του Θεού. Κάποιοι από εσάς λένε: «Εξακολουθώ να μην είμαι ικανός γι’ αυτό τη δεδομένη στιγμή». Τότε, πάρε τον χρόνο σου· μην είσαι ανυπόμονος. Αν δεν μπορείς να το κάνεις σήμερα, τότε κάν’ το αύριο. Αν δεν μπορείς να το κάνεις φέτος, προσπάθησε να το κάνεις του χρόνου. Απλώς πάρε τον χρόνο σου. Αν, όμως, μέχρι τη στιγμή που θα αναγγελθούν οι εκβάσεις των ανθρώπων δεν το έχεις πετύχει ακόμα, τότε απλώς θα πρέπει να υποστείς εσύ ο ίδιος τις συνέπειες. Κανένας δεν θα πληρώσει τα σπασμένα για τη δική σου συμπεριφορά. Κατανοητό; (Ναι.) Αυτό το ζήτημα θα πρέπει να λύνεται εύκολα· όλα εξαρτώνται από τον ορθολογισμό ενός ανθρώπου και από το κατά πόσο μπορεί να κατανοήσει αυτά τα λόγια. Αν μπορείς να τα κατανοήσεις, τότε αυτά τα πράγματα θα είναι αρκετά εύκολο να λυθούν. Ακόμη κι αν κάποιοι άνθρωποι λένε ότι είναι λίγο δύσκολο, εφόσον προσπαθούν προς αυτήν την κατεύθυνση, στο τέλος θα έχουν κάποια αποτελέσματα. Αν δεν βαδίσεις σ’ αυτό το μονοπάτι, ίσως να μπορέσεις και πάλι να επιβιώσεις, αλλά είναι δύσκολο να πει κανείς ποια θα είναι η έκβαση που θα σε περιμένει στο τέλος· κανένας δεν μπορεί να την εγγυηθεί και κανένας δεν θα σου δώσει καμία διαβεβαίωση γι’ αυτήν.

Πώς νιώθετε τώρα που ακούσατε το σημερινό θέμα; Πιθανότατα να νιώθετε αρκετά ταραγμένοι συναισθηματικά, έτσι δεν είναι; Αυτό είναι ένα από τα θέματα που είναι λιγότερο πρόθυμοι ν’ αντιμετωπίσουν οι άνθρωποι από τη στιγμή που αρχίζουν να πιστεύουν στον Θεό, έτσι δεν είναι; Δεν τους είναι ακόμη πιο δυσάρεστο και δύσκολο να αποδεχθούν το συγκεκριμένο θέμα σε σχέση με αυτό των παρόχων υπηρεσιών; Είναι δύσκολο να το αποδεχθείτε; Στην πραγματικότητα, είστε σε θέση να το αποδεχθείτε, έτσι δεν είναι; (Έτσι είναι.) Αν οι άνθρωποι είναι σίγουροι για την ταυτότητα του Θεού κι έχουν βρει τη θέση που τους αναλογεί, τότε αυτά τα λόγια και τα ζητήματα αυτού του είδους δεν θα πρέπει να τους είναι πολύ δύσκολα· μόνο λίγοι άνθρωποι ίσως δυσκολεύονται κάπως μ’ αυτά. Οι περισσότεροι άνθρωποι, όμως, αφού το ακούσουν αυτό, είναι απίθανο να συνεχίσουν να ψάχνουν ποια είναι πραγματικά η αξία και η ταυτότητά τους. Ακόμη κι αν ταυτίζονται όντως με κάποιες από τις εκδηλώσεις των ανθρώπων που έχουν μετενσαρκωθεί από ζώα, θα είναι σε θέση να το αντιμετωπίσουν αυτό σωστά και μετά από λίγο θα νιώθουν μια χαρά, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Θα σταματήσουμε, λοιπόν, τη σημερινή μας συναναστροφή σ’ αυτό το σημείο. Γεια σας!

20 Ιανουαρίου 2024