Η πρώτη άσκηση για την επιδίωξη της αλήθειας: να εγκαταλείπεις

Η εγκατάλειψη των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό

I. Εγκατάλειψη των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σχετικά με τον Θεό: Εγκατάλειψη των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σχετικά με το έργο του Θεού

ΣΤ. Το έργο του Θεού δεν αλλάζει τις έμφυτες συνθήκες των ανθρώπων· στοχεύει στο να αλλάξει τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους

6. Διάφορες εκδηλώσεις των έμφυτων συνθηκών, της ανθρώπινης φύσης και των διεφθαρμένων διαθέσεων

Η συναναστροφή μας κατά την περίοδο αυτή σχετίζεται με ένα συγκεκριμένο θέμα που αφορά την αρχή της άσκησης της «εγκατάλειψης» στο πλαίσιο του πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια —τις έμφυτες συνθήκες, την ανθρώπινη φύση και τις διεφθαρμένες διαθέσεις. Μετά από τις επανειλημμένες συναναστροφές πάνω σ’ αυτό, άραγε έχετε τώρα λίγη διάκριση όσον αφορά συγκεκριμένες εκδηλώσεις και αποκαλύψεις που αφορούν αυτές τις τρεις πτυχές, δηλαδή τις έμφυτες συνθήκες, την ανθρώπινη φύση και τις διεφθαρμένες διαθέσεις; (Η διάκρισή μου σχετικά μ’ αυτά τα πράγματα είναι κάπως καλύτερη από πριν. Προηγουμένως, πολλές φορές μπέρδευα τον χαρακτήρα με τις διεφθαρμένες διαθέσεις, αλλά μέσα από τις πρόσφατες συναναστροφές του Θεού, μπορώ τώρα να τα διαχωρίσω σε κάποιον βαθμό.) Γιατί είναι απαραίτητο να γίνει διαφοροποίηση σ’ αυτά τα πράγματα; (Για να γνωρίσουμε ποια προβλήματα που έχουμε μέσα μας πρέπει να επιλυθούν και ποια πρέπει απλώς να τα προσεγγίζουμε σωστά.) Πολύ σωστά. Η τόσο λεπτομερής συναναστροφή ξεκαθαρίζει περισσότερο τις διαφορές μεταξύ έμφυτων συνθηκών, ανθρώπινης φύσης και διεφθαρμένων διαθέσεων, και οι άνθρωποι αποκτούν μια σαφέστερη κατανόηση για τις διεφθαρμένες διαθέσεις και τις εκδηλώσεις ενός εξαιρετικά άσχημου χαρακτήρα, που είναι δύο ξεχωριστά πράγματα. Συγκεκριμένα, οι άνθρωποι μπορούν να διακρίνουν μεταξύ του άσχημου χαρακτήρα, των διεφθαρμένων διαθέσεων και των έμφυτων συνθηκών. Κάποια ελαττώματα της ανθρώπινης φύσης δεν θα τα θεωρούν διεφθαρμένες διαθέσεις και, φυσικά, δεν θα θεωρούν διεφθαρμένες διαθέσεις ούτε κάποιες ανεπάρκειες και κάποια ελαττώματα που εμπίπτουν στις έμφυτες συνθήκες. Όταν οι άνθρωποι έχουν αυτήν τη διάκριση, κατανοούν όλο και πιο ξεκάθαρα τις διάφορες εκδηλώσεις των διεφθαρμένων διαθέσεων και δεν κάνουν πλέον την τρίχα τριχιά όσον αφορά τα προβλήματα που δεν έχουν σχέση με διεφθαρμένες διαθέσεις. Ταυτόχρονα, έχουν και μια σαφέστερη κατανόηση ως προς το τι είναι στην πραγματικότητα οι διεφθαρμένες διαθέσεις. Μπορείτε, λοιπόν, να εξηγήσετε ξεκάθαρα τι ακριβώς είναι οι διεφθαρμένες διαθέσεις; Έχουν οι διεφθαρμένες διαθέσεις κάποια σχέση με τις έμφυτες συνθήκες; Επηρεάζονται μήπως από τις έμφυτες συνθήκες; (Όχι.) Ας υποθέσουμε ότι ένας άνθρωπος είναι όμορφος, έχει ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα και χαρακτηριστικά με σωστές αναλογίες· μπορεί μήπως κανείς να πει ότι, επειδή έχει καλή εμφάνιση, δεν έχει διεφθαρμένες διαθέσεις, ότι η ανθρώπινη φύση του είναι τόσο τέλεια και αγνή όσο η εμφάνισή του, ότι δεν είναι καθόλου αλαζονικός ούτε μοχθηρός, αλλά είναι εξαιρετικά άγιος; Μπορεί να το πει κανείς αυτό; (Όχι.) Εφόσον κάναμε μια τέτοια συναναστροφή, ουσιαστικά έχουν πια ξεκαθαριστεί οι διαφορές μεταξύ αυτών των τριών πτυχών, δηλαδή των διεφθαρμένων διαθέσεων, των έμφυτων συνθηκών και της ανθρώπινης φύσης, σωστά; (Ναι.) Είναι εύκολο να διακριθούν.

Το να είναι κανείς επιδέξιος στις επιχειρήσεις

Την προηγούμενη φορά, συναναστραφήκαμε σχετικά με την αγάπη για τις επιχειρήσεις. Σε ποια πτυχή θα πρέπει να ενταχθεί αυτή η εκδήλωση αγάπης και συμπάθειας για τις επιχειρήσεις; (Στις έμφυτες συνθήκες.) Γιατί θεωρείται έμφυτη συνθήκη; (Είναι ένα ενδιαφέρον κι ένα χόμπι, οπότε θεωρείται έμφυτη συνθήκη.) Αφενός, είναι ενδιαφέρον και χόμπι· αφετέρου, αν κάποιος αγαπά τις επιχειρήσεις και έχει επιχειρηματικό μυαλό, δηλαδή είναι εκ φύσεως επιδέξιος σ’ αυτά χωρίς να έχει κάνει επαγγελματικές σπουδές, και μπορεί να τα καταλάβει και ξέρει πώς να βγάζει λεφτά, να βγάζει κέρδος, να εκμεταλλεύεται επιχειρηματικές ευκαιρίες και ούτω καθεξής χωρίς καθοδήγηση από άλλους, τότε αυτός ο άνθρωπος διαθέτει μέσα στις έμφυτες συνθήκες του ένα προτέρημα ως προς τις επιχειρήσεις. Αν κάποιος διαθέτει έμφυτα αυτό το προτέρημα, τότε σίγουρα πρόκειται για μια έμφυτη συνθήκη, και οι έμφυτες συνθήκες έχουν ελάχιστη σχέση με τις επιρροές που δέχεται κανείς μετά τη γέννησή του. Βλέπεις, κάποιοι άνθρωποι αρχίζουν να μαθαίνουν να ασχολούνται με τις επιχειρήσεις στα 15 ή τα 16 τους, όταν πάνε ακόμα σχολείο. Όποτε έχουν κάτι καλό, σκέφτονται τρόπους να το πουλήσουν. Πουλάνε ακόμα και τα δώρα γενεθλίων που τους κάνουν οι γονείς τους. Δεν ξοδεύουν το χαρτζιλίκι τους, αλλά αντίθετα το φυλάνε όλο για επιχειρηματική δραστηριότητα. Μέχρι να φτάσουν τα 18 ή τα 19, μπορούν ήδη και λειτουργούν μικρές επιχειρήσεις. Στο σχολείο παίρνουν απλώς μέτριους βαθμούς, αλλά έχουν μυαλό για επιχειρήσεις, είναι γρήγοροι στους υπολογισμούς και ξέρουν καλά τα κόλπα των επιχειρήσεων —αυτό είναι προτέρημα. Η αγάπη για τις επιχειρήσεις εμπίπτει στις κατηγορίες των προτερημάτων ή των ενδιαφερόντων και των χόμπι μέσα στο πλαίσιο των έμφυτων συνθηκών. Εν πάση περιπτώσει, αποτελεί πτυχή των έμφυτων συνθηκών και σ’ αυτές ταξινομείται η εκδήλωση της αγάπης για τις επιχειρήσεις. Κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν απαραίτητα κάποιο χόμπι ή προτέρημα που σχετίζεται με τις επιχειρήσεις. Όταν ασχολούνται με τις επιχειρήσεις, βασίζονται κυρίως στην απάτη και την εξαπάτηση των άλλων. Δεν βγάζουν χρήματα μέσω της δικής τους σκληρής δουλειάς και του δικού τους αγώνα ούτε χρησιμοποιώντας νόμιμα επιχειρηματικά μέσα και μεθόδους, αλλά αντίθετα επιδίδονται σε κάθε μορφή απάτης και εξαπάτησης, και εκμεταλλεύονται νομικά παραθυράκια για να πετύχουν τον στόχο τους, που είναι να βγάλουν κέρδος και να κερδίσουν λεφτά. Τι πρόβλημα είναι αυτό; Τέτοιοι άνθρωποι διεξάγουν συστηματικά επιχειρηματική δραστηριότητα με αυτόν τον τρόπο· αυτό αφορά, άραγε, την ουσία της ανθρώπινης φύσης τους; (Ναι.) Είναι καλή ή άσχημη μια τέτοια ανθρώπινη φύση; (Είναι άσχημη.) Υπό ποία έννοια είναι άσχημη; Τέτοιοι άνθρωποι, γενικά μιλώντας, όσον αφορά την ανθρώπινη φύση τους, έχουν άσχημο χαρακτήρα. Ο στόχος που έχουν οι άνθρωποι όταν ασχολούνται με τις επιχειρήσεις είναι πάντα να βγάλουν χρήματα. Αν βγάζεις χρήματα με νόμιμες επιχειρηματικές πρακτικές, κάτι τέτοιο είναι μια ικανότητα που διαθέτεις και αποτελεί όφελος που έχεις αποκτήσει μέσω του προτερήματος που σου έχει δώσει ο Θεός. Αλλά αν κάποιος δεν αποκτά χρήματα και κέρδη με νόμιμες επιχειρηματικές πρακτικές, αλλά με κάθε μορφής απάτη και εξαπάτηση, τότε τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν ακεραιότητα και έχουν τιποτένιο χαρακτήρα. Έχουν συνείδηση τέτοιοι άνθρωποι; (Όχι.) Για να το πούμε λαϊκά, η συνείδησή τους είναι τελείως σάπια —δεν έχουν συνείδηση. Γιατί λέμε ότι δεν έχουν συνείδηση; (Γενικά, οι άνθρωποι που έχουν συνείδηση νιώθουν μομφή απ’ αυτήν αφότου διαπράξουν απάτη και εξαπάτηση έναντι άλλων ανθρώπων, και δεν ξανακάνουν τέτοια πράγματα. Ωστόσο, όσοι δεν έχουν συνείδηση νοιάζονται μόνο να βγάλουν κέρδος. Η συνείδησή τους δεν έχει καμία επίγνωση, οπότε απλώς συνεχίζουν να κάνουν αυτά τα πράγματα.) Δεν έχουν τη λειτουργία της συνείδησης· μπορεί, επίσης, να πει κανείς ότι δεν έχουν συνείδηση. Αν είχαν συνείδηση, η συνείδησή τους θα λειτουργούσε και τότε, αφότου εξαπατούσαν κάποιον μια φορά, θα ένιωθαν αυτομομφή από τη συνείδησή τους. Ακόμα κι αν έβγαζαν κέρδος, μέσα τους θα ένιωθαν απαίσια. Όταν θα ξόδευαν τα χρήματα, θα κοκκίνιζε το πρόσωπό τους και θα ένιωθαν άβολα μέσα τους, καθώς θα αισθάνονταν ότι αυτό που έκαναν ήταν βρόμικο και ευτελές. Έτσι, από τότε και στο εξής, δεν θα εξαπατούσαν ποτέ ξανά κανέναν· όσο μεγάλο κι αν ήταν το πιθανό κέρδος, δεν θα το έκαναν ποτέ. Αυτή είναι η λειτουργία της συνείδησης. Αλλά όσοι είναι επιδέξιοι στο να εξαπατούν τους άλλους, να τους ξεγελούν και να διαπράττουν απάτη εναντίον τους θα το κάνουν κάθε φορά που το θέλουν. Αφότου τα καταφέρουν, δεν αισθάνονται άσχημα μέσα τους όταν ξοδεύουν τα χρήματα. Μόλις πάρουν στα χέρια τους τα χρήματα, θεωρούν ότι είναι έξυπνοι και ιδιοφυείς, κι αισθάνονται πανευτυχείς και ιδιαίτερα περήφανοι για την επιτυχία των στρατηγικών της απάτης τους. Κλέβουν στο ζύγι, πουλάνε ψεύτικα φάρμακα, ψεύτικο τζίνσενγκ, κρέας με έγχυση υδάτινου διαλύματος —ό,τι πουλάνε είναι νοθευμένο και προϊόν παραπλάνησης. Κάθε επιχειρηματικό εγχείρημα στο οποίο συμμετέχουν περιλαμβάνει τακτικές εξαπάτησης και παγίδες, και όλα τα χρήματα που βγάζουν αποκτώνται με απατηλά μέσα. Με όποιου είδους επιχείρηση κι αν ασχολούνται, ποτέ δεν το κάνουν με τρόπο που να ακολουθεί τους κανόνες χρεώνοντας τη σωστή τιμή. Βλέπεις, κάποιοι άνθρωποι, στις επιχειρήσεις τους, εξαπατούν συγκεκριμένα τους τακτικούς πελάτες. Για παράδειγμα, αν αγοράζεις συχνά απ’ αυτούς και ξέρουν ότι έχεις χρήματα, θα σου χρεώσουν 100 γουάν για ένα προϊόν που σε άλλους το πουλάνε 10. Θα πουν μάλιστα: «Δεν το πουλάω σε κανέναν άλλον, το κρατάω μόνο για σένα. Βλέπεις πόσο δυνατή είναι η σχέση μας; Καλή συμφωνία σού κάνω, έτσι δεν είναι;» Εξαπατούν τους ανθρώπους και τους κάνουν μάλιστα να νιώθουν ευγνωμοσύνη —τι επιδέξιοι απατεώνες που είναι! Οι άνθρωποι που δεν έχουν καμία αίσθηση αυτομομφής στη συνείδησή τους δεν νιώθουν καθόλου τύψεις και δεν έχουν καμιά επίγνωση της συνείδησης σε ό,τι κι αν κάνουν, οπότε μπορεί να πει κανείς ότι τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν συνείδηση. Όπως κι αν είναι η λογική τους, αν κρίνουμε μόνο με βάση τη συνείδησή τους, αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν ανθρώπινη φύση και διαθέτουν τιποτένιο χαρακτήρα. Σε τι βαθμό είναι τιποτένιος ο χαρακτήρας τους; Δεν έχουν ούτε συνείδηση ούτε ανθρώπινη φύση. Δηλαδή, δεν έχουν την επίγνωση, τη λειτουργία και τη συγκράτηση της συνείδησης που έχουν οι κανονικοί άνθρωποι. Χωρίς να τους συγκρατεί η συνείδησή τους, είναι ικανοί να κάνουν τα πάντα. Όταν έχουν επιχειρηματική δραστηριότητα, μπορούν και επιδίδονται σε εξαπάτηση και σε απάτες· στην οποιαδήποτε επιχειρηματική δραστηριότητα, μπορούν να «μαγειρεύουν» τα πράγματα και να παραβιάζουν τους κανόνες. Μπορούν να διαπράξουν την οποιαδήποτε ανήθικη πράξη. Ακόμα κι όταν χτίζουν σπίτια, χρησιμοποιούν κακής ποιότητας υλικά. Βλέπεις, τι φταίει για αυτά τα στραβά κτίρια και για τις καταρρεύσεις κτιρίων στην ηπειρωτική Κίνα; Φταίει το γεγονός ότι οι εργολάβοι, για να αποκομίσουν εξωφρενικά κέρδη, υιοθέτησαν κατώτερων προδιαγραφών αναλογίες για τα μείγματα σκυροδέματος και τεχνικές χρήσης χαλύβδινων ράβδων, κάτι που ήδη επηρέασε την κατάσταση των κτιρίων. Κατά συνέπεια, λίγο καιρό αφότου μπουν μέσα οι ένοικοι, κάποια κτίρια καταρρέουν. Αν γινόταν σεισμός πέντε ή έξι ρίχτερ, τα περισσότερα κτίρια θα κατέρρεαν και οι συνέπειες θα ήταν ασύλληπτες. Αυτοί οι σκληρόκαρδοι εργολάβοι δεν έχουν καθόλου συνείδηση —όταν βλέπουν ανθρώπους να πεθαίνουν, ψάχνουν αμέσως τους υποστηρικτές τους για να λάβουν αντίμετρα και να αντιμετωπίσουν την κατάσταση. Αν οι υποστηρικτές τους είναι αρκετά ισχυροί και πάρουν αντίμετρα, το ζήτημα μπορεί να συγκαλυφθεί με επιτυχία. Καλύπτουν κάποια έξοδα κηδείας και αυτοί οι λίγοι θάνατοι ξεχνιούνται έτσι απλά, ενώ κανείς δεν θα μπορεί να τους κάνει σε καμία περίπτωση να λογοδοτήσουν. Η συνείδησή τους δεν έχει καμία επίγνωση. Και καλά, αφήστε το να πεθάνουν λίγοι άνθρωποι —ακόμα κι αν πέθαιναν δεκάδες, εκατοντάδες ή δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, δεν θα ίδρωνε το αυτί τους. Στα μάτια τους, οι ανθρώπινες ζωές δεν έχουν καμία διαφορά με τις ζωές των μυρμηγκιών —δεν σημαίνουν τίποτα. Πείτε Μου, έχουν συνείδηση τέτοιοι άνθρωποι; Μπορούμε να πούμε ότι οι άνθρωποι που δεν έχουν συνείδηση δεν έχουν ανθρώπινη φύση. Άραγε, λοιπόν, οι πράξεις της απάτης και της εξαπάτησης των άλλων κατά τη διεξαγωγή επιχειρηματικής δραστηριότητας αποτελούν αποκαλύψεις διεφθαρμένων διαθέσεων; (Ναι.) Υπάρχουν συγκεκριμένες διεφθαρμένες διαθέσεις σ’ αυτό. Ποιες διεφθαρμένες διαθέσεις; (Η φαυλότητα και η δολιότητα.) Οι χαρακτηριστικές και αντιπροσωπευτικές διεφθαρμένες διαθέσεις τους είναι η δολιότητα και η μοχθηρία. Όσοι μπορούν να διαπράξουν κάθε μορφή απάτης και εξαπάτησης είναι ιδιαίτερα δόλιοι. Κάποιες φορές, τα μέσα που χρησιμοποιούν για να προβούν σε απάτη και εξαπάτηση έναντι των άλλων είναι τέτοια που δεν θα περίμενες ποτέ, και μπορεί μάλιστα να νιώσεις πολύ χαρούμενος ενώ σε εξαπατούν, νομίζοντας ότι σε μεταχειρίζονται μια χαρά. Αργείς πολύ να ξυπνήσεις και να συνειδητοποιήσεις ξαφνικά ότι σε έχουν πιάσει κορόιδο. Κι όταν πας να τους βρεις, έχουν ήδη εξαφανιστεί χωρίς ν’ αφήσουν ίχνη. Πόσο εξεζητημένα είναι τα μέσα που χρησιμοποιούν για να εξαπατούν τους ανθρώπους! Τις δεκαετίες του 1980 και του 1990, στο Γκουανγκντόνγκ της Κίνας υπήρχε ιδιαίτερη ανάπτυξη της βιομηχανίας και του εμπορίου. Κάποιες συγκριτικά προηγμένες οικιακές συσκευές δεν είχαν φτάσει ακόμα στις περιοχές της ενδοχώρας, οπότε κάποιοι κάτοικοι της ενδοχώρας ταξίδευαν στο Γκουανγκντόνγκ για να τις αγοράσουν, προκειμένου να συμβαδίσουν με τις νέες τάσεις. Όταν οι έμποροι συνειδητοποίησαν ότι αυτοί οι πελάτες προέρχονταν από τις περιοχές της ενδοχώρας, άρχισαν να σκέφτονται ότι είχαν μια ευκαιρία να διαπράξουν μια απάτη. Οι άνθρωποι από την ενδοχώρα αγόραζαν κασετόφωνα, τηλεοράσεις και άλλες συσκευές. Μετά την πληρωμή, οι πωλητές τούς έλεγαν μέχρι και πόσο διαρκούσε η εγγύηση και τους έλεγαν ότι, αν υπήρχαν προβλήματα με τις συσκευές, μπορούσαν να έρθουν να τις αλλάξουν, πράγμα που έκανε τους πελάτες να πιστεύουν ότι η εξυπηρέτηση μετά την πώληση ήταν μια χαρά. Καθώς εκείνοι ετοιμάζονταν να φύγουν, οι πωλητές έλεγαν ότι έπρεπε να πακετάρουν τις συσκευές και στη συνέχεια τις πήγαιναν στο πίσω μέρος για να τις τυλίξουν. Όταν, όμως, οι πελάτες έφταναν στο σπίτι και άνοιγαν τη συσκευασία, αντί για συσκευές έβρισκαν μέσα μόνο τούβλα και πέτρες. Μόνο τότε συνειδητοποιούσαν ότι οι έμποροι είχαν αλλάξει τα προϊόντα και ότι είχαν πέσει θύματα απάτης. Η διαδρομή για να γυρίσουν πίσω και να τους βρουν θα ήταν πολύ μεγάλη και θα περιελάμβανε επίσης πολλά έξοδα ταξιδιού, οπότε δεν μπορούσαν παρά να καταπιούν την απώλεια και να πάρουν ένα μάθημα από την εμπειρία —όταν αγοράζεις κάτι, πρέπει με το ένα χέρι να δίνεις τα χρήματα και με το άλλο να παίρνεις τα προϊόντα, και όλα πρέπει να τα ελέγχεις αυτοπροσώπως για να είσαι σίγουρος ότι παίρνεις αυτό για το οποίο πλήρωσες. Τέτοια πράγματα συμβαίνουν πολλές φορές σε ανθρώπους που κάνουν συχνά επαγγελματικά ταξίδια. Τώρα, τέτοια περιστατικά δεν είναι πλέον απλώς περιστασιακά γεγονότα σε μια μεμονωμένη πόλη, αλλά έχουν γίνει συνήθειο. Τα περιστατικά κάθε λογής απάτης και εξαπάτησης αυξάνονται και όλο και περισσότεροι άνθρωποι που ασχολούνται με τις επιχειρήσεις εμπλέκονται σε απάτες. Γιατί παλιά δεν υπήρχαν τόσα τέτοια περιστατικά; Απλώς επειδή, τότε, κάποιοι άνθρωποι δεν είχαν ανακαλύψει ακόμα αυτές τις τακτικές απάτης. Μόλις διαδόθηκαν στην κοινωνία αυτές οι τακτικές απάτης, οι έμποροι άρχισαν ο ένας μετά τον άλλον να τις μιμούνται και να τις αντιγράφουν, και άρχισαν να το κάνουν όλοι. Άρχισαν να το κάνουν όλοι —θα μπορούσε αυτό να σημαίνει ότι η συνείδησή τους υπέστη αργότερα διαφθορά; Όχι, αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν έμφυτα και πολλή συνείδηση. Απλώς, παλιά, εξαιτίας του επιπέδου της εμπειρίας ή των γνώσεών τους, δεν είχαν καταλάβει ακόμα πώς να διαπράττουν εξαπάτηση και απάτη έναντι των άλλων μ’ αυτόν τον τρόπο. Αργότερα, με τη διαφθορά του κοινωνικού κλίματος, έχουν γίνει όλο και πιο αδίστακτοι και ανελέητοι στο να κάνουν τέτοια πράγματα, και η φύση των πράξεών τους έχει γίνει όλο και πιο ελεεινή.

Οι άνθρωποι αυτού του είδους χρησιμοποιούν μέσα απάτης και εξαπάτησης στις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες· άρα, θα επιδίδονται σε απάτη και εξαπάτηση έναντι των άλλων και όταν κάνουν άλλα πράγματα; (Ναι.) Τα μέσα και οι μέθοδοι που εφαρμόζουν στις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες, καθώς και η στάση τους απέναντι σε πράγματα όπως η απάτη και η εξαπάτηση αντιπροσωπεύουν την ανθρώπινη φύση τους. Έχουν τέτοιου είδους ανθρώπινη φύση, οπότε ό,τι κι αν κάνουν —ακόμα κι αν δεν αποτελεί εξαπάτηση και απάτη σε βάρος των άλλων— δεν θα είναι κάτι καλύτερο απ’ αυτό. Επειδή αυτή η ανθρώπινη φύση αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία κάνουν αυτά τα πράγματα, ό,τι κι αν κάνουν έχει ουσιαστικά την ίδια φύση —απλούστατα δεν έχουν την επίγνωση της συνείδησης. Όταν αυτοί οι άνθρωποι γίνονται αξιωματούχοι, οι μέθοδοι ομιλίας και δράσης τους είναι οι ίδιες μ’ εκείνες που χρησιμοποιούν στις επιχειρήσεις —δεν έχουν τη λειτουργία της συνείδησης, επιδίδονται σε εξαπάτηση και απάτη, βλάπτουν και σκοτώνουν ανθρώπους, και παραβιάζουν τον νόμο· είναι ικανοί να κάνουν οτιδήποτε αντιβαίνει στην ανθρώπινη φύση, την ηθική και την ηθική δικαιοσύνη. Συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο τόσο στις επιχειρήσεις όσο και στην πολιτική. Αν εμπλακούν σε επιστημονική έρευνα, μπορεί μήπως να αλλάξει η ανθρώπινη φύση τους επειδή το πεδίο στο οποίο δραστηριοποιούνται είναι διαφορετικό; Όχι. Για πείτε Μου, έχουν τέτοιοι άνθρωποι κάποιο πλεονέκτημα όσον αφορά την εκτέλεση έργου γενικών υποθέσεων στην εκκλησία; Κάποιοι λένε: «Ο τάδε ήταν κάποτε μεγάλο αφεντικό ή γενικός διευθυντής στα εγκόσμια. Οι μέθοδοι που εφαρμόζει στις επιχειρήσεις είναι ιδιαίτερα έξυπνες, αλλά λίγο ανήθικες. Μερικές φορές επιδίδεται σε εξαπάτηση και απάτη εναντίον των ανθρώπων. Δεν ξέρω αν είναι ή δεν είναι σωστό να προαγάγουμε έναν τέτοιον άνθρωπο για να αναλάβει το έργο γενικών υποθέσεων στην εκκλησία». Πείτε Μου, ένας τέτοιος άνθρωπος είναι καλός άνθρωπος; Είναι πραγματικά ένα ταλαντούχο άτομο; (Όχι.) Κάποιοι θεωρούν πάντα ότι αυτά τα άτομα είναι ταλαντούχα και συστήνουν όλους αυτούς που έχουν κάποιο κύρος στην κοινωνία, λέγοντας ότι ο τάδε ήταν γενικός διευθυντής ή ανώτερο στέλεχος, ότι κάποιος άλλος ανήκε στους δέκα κορυφαίους εξαιρετικούς νέους της κοινωνίας ή ήταν υπόδειγμα εργάτη, και ότι άλλοι κατέχουν μεταπτυχιακά ή διδακτορικά διπλώματα, ή έχουν εργαστεί ως δικηγόροι ή δημοσιογράφοι, ή ως δημόσιοι υπάλληλοι ή αξιωματούχοι. Οι άνθρωποι που προτείνουν αυτά τα άτομα στην πραγματικότητα δεν έχουν πνευματική κατανόηση και δεν κατανοούν την αλήθεια. Απλώς νιώθουν ότι τα διάφορα αντικείμενα του έργου στον οίκο του Θεού πρέπει να τα αναλαμβάνουν αυτοί οι ταλαντούχοι άνθρωποι και οι ελίτ από όλα τα κοινωνικά στρώματα, οπότε προτείνουν αυτούς τους ανθρώπους να αναλάβουν τον ρόλο των εποπτών γι’ αυτά τα αντικείμενα του έργου. Οι άνθρωποι αυτοί, αφότου έγιναν επόπτες, όχι μόνο δεν κατάφεραν να χειριστούν καλά το έργο, αλλά τα έκαναν τελείως θάλασσα, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει παντού χάος στο έργο της εκκλησίας. Ήταν τεράστια ανοησία! Το μόνο που μπορούσαν να κάνουν αυτοί οι άνθρωποι ήταν να ενεργήσουν με παράλογη βιασύνη, να δράσουν ανεξέλεγκτα διαπράττοντας παραπτώματα, να είναι ασύδοτοι και θρασύτατοι, και να εκτελέσουν ξεδιάντροπα κάποιο έργο —πέρα απ’ αυτό, δεν υπήρχε ούτε ένα αντικείμενο του έργου που να μπορούσαν πραγματικά να κάνουν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Το μεγαλύτερο χαρακτηριστικό αυτών των ανθρώπων είναι ότι ποτέ δεν αναζητούν την αλήθεια σε οτιδήποτε κάνουν και δεν έχουν θεοφοβούμενη καρδιά. Για ποιον λόγο μπορούν να γίνουν επόπτες; Ένας λόγος είναι ότι πιστεύουν πως ανήκουν στην ελίτ, ότι είναι ταλαντούχα άτομα και στυλοβάτες απ’ όλα τα κοινωνικά στρώματα, οπότε θεωρούν ότι πρέπει να αναλαμβάνουν καίριες θέσεις, να αναλαμβάνουν μεγάλες ευθύνες και να παίζουν σημαντικό ρόλο μετά την ένταξή τους στον οίκο του Θεού, ότι πρέπει να έχουν κύρος και να τους αποδίδεται σεβασμός, κι ότι ο οίκος του Θεού δεν μπορεί χωρίς αυτούς. Έτσι, σπρώχνουν τον εαυτό τους στο προσκήνιο, προσπαθώντας να γίνουν επόπτες και να αναλάβουν έργο. Άλλος ένας λόγος είναι, επίσης, ότι τους δίνει ευκαιρίες ο οίκος του Θεού. Εφόσον είναι πρόθυμοι να κάνουν το έργο, τους δίνεται η δυνατότητα να δοκιμάσουν —είτε είναι ικανοί είτε όχι, πρέπει να περάσουν ένα τεστ. Αλλά αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν το παραμικρό γνήσιο ταλέντο ούτε την παραμικρή αληθινή γνώση. Ας αφήσουμε στην άκρη το αν κατανοούν την αλήθεια και αν μπορούν να ενεργήσουν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές —μόνο από την άποψη του επιπέδου, των ταλέντων, της διορατικότητας, της ικανότητάς τους να κατανοούν διάφορα θέματα, της ικανότητάς τους να βλέπουν τα πράγματα και της ικανότητάς τους να χειρίζονται υποθέσεις, οι περισσότεροι απ’ αυτούς δεν έχουν γνήσιο ταλέντο ούτε αληθινή γνώση. Εφόσον δεν έχουν γνήσιο ταλέντο ούτε αληθινή γνώση, γιατί είναι και πάλι τόσο πρόθυμοι και ενεργητικοί στο να αναλαμβάνουν σημαντικές ευθύνες και να επωμιστούν το έργο; Επειδή υποκινούνται από τη φιλοδοξία και τη ματαιοδοξία τους, και επιπλέον, είναι θρασύτατοι —δεν ξέρουν μέχρι πού πραγματικά φτάνουν, αλλά πάντα θέλουν να κάνουν επίδειξη. Ως αποτέλεσμα αυτού, δεν καταφέρνουν να κάνουν καλά το έργο και απλώς γίνονται ρεζίλι. Γιατί το λέω αυτό; Επειδή, απ’ τη στιγμή που αυτοί οι άνθρωποι ανέλαβαν αυτούς τους ρόλους, κάθε έργο που έκαναν ήταν τελείως ανοργάνωτο, ένα απόλυτο μπάχαλο. Για να το περιγράψω με μία λέξη, ήταν «χάος». Δεν είχαν αρχές στη χρησιμοποίηση ανθρώπων ούτε στη διαχείριση ζητημάτων, ξόδευαν παράλογα τις προσφορές και δεν παρακολουθούσαν ούτε χειρίζονταν έγκαιρα διάφορα αντικείμενα του έργου. Για τους περισσότερους απ’ αυτούς, ακόμα και το πιο βασικό έργο των γενικών υποθέσεων ήταν πέρα από τις δυνατότητές τους· τα άφησαν όλα άνω-κάτω. Γεωργία, εκτροφή πουλερικών, εκτροφή προβάτων —κανείς τους δεν ήταν ικανός να κάνει τέτοιες εργασίες. Δεν είχαν ξεκάθαρη εικόνα για το τι να φυτέψουν σε ποια εποχή, πότε να οργώσουν, πότε να ρίξουν λίπασμα και να ξεχορταριάσουν τη γη ή πότε να θερίσουν. Όλο τους το έργο το βύθισαν στο χάος. Αν, στην αρχή, ο οίκος του Θεού δεν είχε χρησιμοποιήσει αυτούς τους ανθρώπους, εκείνοι θα ένιωθαν ότι ο οίκος του Θεού δεν τους έδινε ευκαιρίες και τους περιφρονούσε. Έτσι, τους δόθηκαν ευκαιρίες· και ποιο ήταν το αποτέλεσμα της χρησιμοποίησής τους; Τα άφησαν όλα άνω-κάτω στο έργο τους και τελικά ο οίκος του Θεού αναγκάστηκε να μαζέψει τα σπασμένα. Για κάθε αντικείμενο του έργου που έκαναν απαιτούνταν να δώσει ο Άνωθεν οδηγίες και να το ελέγξει —ακόμα και για μικρά ζητήματα όπως η διατήρηση της καθαριότητας στους εσωτερικούς και τους εξωτερικούς χώρους, έπρεπε να δώσει οδηγίες ο Άνωθεν. Τελικά, μόνο τώρα μπορεί να θεωρηθεί ότι το έργο έχει μπει στον σωστό δρόμο, χάρη στο ότι ο Άνωθεν πραγματοποίησε αυστηρή επίβλεψη, σχεδιασμό και συντονισμό, δίνοντας οδηγίες και κατευθύνοντας τα πάντα από το μηδέν, λίγο-λίγο. Χωρίς να αναφέρουμε τίποτα άλλο —μιλώντας απλώς για τα ζητήματα που αφορούν τα αγροκτήματα, έπρεπε τουλάχιστον να υπάρχουν κατάλληλοι άνθρωποι για να διαχειρίζονται την καθαριότητα. Οι περισσότεροι ήταν σαν άγρια ζώα, πετούσαν παντού σκουπίδια, μιλούσαν χωρίς να σκέφτονται τον αντίκτυπο στο περιβάλλον, φώναζαν και ούρλιαζαν —ήταν, απλούστατα, ίδιοι με τους άπιστους. Κανένας απ’ αυτούς τους δήθεν ταλαντούχους ανθρώπους, όταν βρισκόταν αντιμέτωπος με αυτές τις συγκεκριμένες γενικές υποθέσεις, δεν μπορούσε να διαχειριστεί καλά τα πράγματα συστηματικά. Αυτοί δεν μπορούσαν καν να χειριστούν καλά μικροζητήματα όπως η διαχείριση της καθαριότητας και του περιβάλλοντος. Αυτά τα εξωτερικά ζητήματα δεν αφορούν την αλήθεια και ο καθένας που είχε λίγο επίπεδο και λίγη συνείδηση θα έπρεπε να μπορεί να τα χειριστεί καλά. Αν κάποιος δεν μπορεί καν να χειριστεί καλά αυτά τα εξωτερικά ζητήματα, τότε απλούστατα είναι άχρηστος. Αυτοί οι άνθρωποι ήθελαν να γίνουν αξιωματούχοι και να έχουν τον τελευταίο λόγο, παρά το γεγονός ότι δεν έχουν συνείδηση και λογική ούτε επίπεδο και ταλέντο. Όταν δεν τους άφησαν να γίνουν αξιωματούχοι, άρχισαν να δείχνουν απείθεια και να φέρνουν αντιρρήσεις, και δεν υπέκυπταν σε κανέναν. Δεν είναι διάβολοι; Αφότου ο οίκος του Θεού εξέθεσε και απέκλεισε αυτούς τους διαβόλους, επιλέχθηκαν κατάλληλοι άνθρωποι για να αναλάβουν τη διαχείριση του αγροκτήματος. Χάρη στην καθοδήγηση και τον σχεδιασμό του Άνωθεν, το αγρόκτημα είναι τώρα πολύ καλά δομημένο και αρέσει σε όλους. Οι ντόπιοι επίσης το θαυμάζουν πραγματικά και το εγκρίνουν θερμά. Μερικοί απ’ αυτούς είπαν: «Δεν έχω δει ποτέ αγρόκτημα να φροντίζεται τόσο ώστε να είναι τόσο καθαρό και όμορφο. Εμείς ούτε σε δέκα χρόνια δεν θα μπορούσαμε να το μεταμορφώσουμε έτσι. Πώς καταφέρατε να το φροντίσετε τόσο καλά, τόσο γρήγορα; Πόσα χρόνια σας πήρε να το μεταμορφώσετε έτσι;» Στην πραγματικότητα, αυτή η μεγάλη αλλαγή πήρε μόνο έναν χρόνο, και μια άγονη γη μετατράπηκε σε κάτι που οι αδελφοί και οι αδελφές βλέπουν ως πάρκο, ως κήπο. Κάποιοι είπαν μάλιστα ότι αυτό το μέρος μοιάζει με παραμύθι, με πίνακα ζωγραφικής. Ο σωστός σχεδιασμός και η σωστή κατασκευή κάνουν πραγματικά τη διαφορά. Αυτό το μέρος ήταν αρχικά μες στο χώμα και τη λάσπη, και υπήρχαν παντού σκουπίδια και ακαταστασία. Αργότερα, με καθαρισμό και ρύθμιση, σταδιακά βελτιώθηκε. Με τον καιρό, όλοι έχουν συνηθίσει ένα τέτοιου είδους περιβάλλον διαβίωσης, σε σημείο που αν βρομίσει λίγο ή περιέλθει σε ακαταστασία, κάποιοι δεν είναι καν συνηθισμένοι σ’ αυτό. Βλέπεις, μέσα από μια τέτοια διαχείριση, οι περισσότεροι άνθρωποι ωφελούνται και αναπτύσσουν καλές συνήθειες διαβίωσης. Μόνο με τις προσωπικές οδηγίες του Άνωθεν θα μπορούσε να επιτευχθεί τέτοιου είδους κατασκευή. Αντίθετα, κανένας από αυτούς τους δήθεν ταλαντούχους ανθρώπους δεν μπορεί στην πραγματικότητα να κάνει τίποτα αληθινό. Αυτοί δεν μπορούν καν να διαχειριστούν καλά το στοιχειώδες έργο της καθαριότητας. Δεν ξέρουν πώς να διαμορφώσουν ένα δωμάτιο ώστε να φαίνεται εντάξει και δεν μπορούν να διακρίνουν ποιο είδος ανθρώπου είναι κατάλληλο για ποιο καθήκον. Τι είδους έργο μπορούν να επωμιστούν αυτοί οι άνθρωποι; Δεν μπορούν να κάνουν κανένα απολύτως έργο. Δεν μπορούν καν να διαχειριστούν το δικό τους περιβάλλον διαβίωσης· πώς θα μπορούσαν να θεωρηθούν ταλαντούχοι άνθρωποι; Αυτοί οι άνθρωποι δεν διαθέτουν ούτε καν αυτήν την ελάχιστη νοημοσύνη, δεν μπορούν να μιλήσουν ξεκάθαρα, δεν βλέπουν τα πράγματα με ακρίβεια και δεν έχουν ανεξάρτητη κρίση. Αυτό δείχνει ότι είναι «ταλαντούχοι άνθρωποι» σε εισαγωγικά, όχι άνθρωποι που διαθέτουν πραγματικό ταλέντο και αληθινή γνώση. Οι ταλαντούχοι άνθρωποι πρέπει πρώτα να διαθέτουν ορισμένες ιδιότητες της ανθρώπινης φύσης, όπως την ικανότητα να εκτιμούν τα πράγματα, την ικανότητα να αξιολογούν και να εκτιμούν τα πράγματα, καθώς και διορατικότητα. Αν δεν διαθέτουν αυτές τις ιδιότητες, και πολύ απλά ντροπιάζονται όταν χειρίζονται συγκεκριμένα ζητήματα και δεν μπορούν καν να διαχειριστούν και να σχεδιάσουν έναν κήπο ή λίγα στρέμματα γης ούτε να τα αξιοποιήσουν αποτελεσματικά, τότε δεν υπάρχει το παραμικρό ταλέντο σε τέτοιους ανθρώπους. Δεν απαιτείται από σένα να διαχειριστείς ολόκληρη τη γη· σου δίνονται μόνο λίγα στρέμματα γης για να τα διαχειριστείς καλά, δηλαδή να τα τακτοποιήσεις ώστε να γίνουν όμορφα και καθαρά, και να μετατραπούν σε ένα κομψό περιβάλλον —τι υπέροχο που θα ήταν να ζουν εκεί οι άνθρωποι· ακόμα και τα πουλιά δεν θα ήθελαν να φύγουν απ’ τη στιγμή που θα έφταναν εκεί. Αυτοί οι δήθεν ταλαντούχοι άνθρωποι δεν είναι τίποτα απολύτως. Δεν μπορούν να κάνουν καθόλου συγκεκριμένο έργο. Δεν έχουν καμία απολύτως ικανότητα —έχουν ελλείψεις στην ανθρώπινη φύση τους. Δεν μπορούν να κάνουν τίποτα καλά, αλλά δεν παύουν να θέλουν να κάνουν επίδειξη και να γίνουν επικεφαλής και εργάτες, κι ακόμα θέλουν να αναλάβουν καίριες θέσεις και να γίνουν επόπτες. Τι είδους διάθεση είναι αυτή; Είναι μια αλαζονική διάθεση.

Ας επιστρέψουμε στο θέμα του να λατρεύει κανείς να επιδίδεται σε απάτη και εξαπάτηση κατά τις επιχειρηματικές δραστηριότητες. Τι πρόβλημα είναι να επιδίδεται κάποιος σε απάτη και εξαπάτηση κατά των ανθρώπων; Μια πτυχή του ζητήματος είναι ότι τέτοιοι άνθρωποι έχουν άσχημη ανθρώπινη φύση· δεν διαθέτουν συνείδηση ούτε λογική. Αν κρίνουμε, λοιπόν, από τη συμπεριφορά τους, ποιες διεφθαρμένες διαθέσεις αποκαλύπτουν; Πρώτον, η διάθεσή τους είναι δόλια και μοχθηρή· δεύτερον, αποστρέφονται την αλήθεια και είναι αδιάλλακτοι. Όταν κάνουν απάτες έναντι των άλλων, η σκληρότητα που επιδεικνύουν αποτελεί φαυλότητα —είτε ο στόχος τους είναι κάποιος πλούσιος είτε κάποιος φτωχός, είτε έχει χρήματα είτε όχι, εξαπατούν τους πάντες χωρίς να δείχνουν κανένα έλεος. Οι διεφθαρμένες διαθέσεις τέτοιων ανθρώπων είναι από κάθε άποψη πολύ σοβαρές. Πείτε Μου, είναι εύκολο να φτάσουν τέτοιοι άνθρωποι στη σωτηρία; (Όχι.) Αν κρίνουμε από τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους, δεν είναι εύκολο να φτάσουν στη σωτηρία. Τότε, όσον αφορά την ανθρώπινη φύση τους, ποια πτυχή τούς δυσκολεύει να φτάσουν στη σωτηρία; Υπάρχει κάποια βασική αιτία; (Δεν έχουν συνείδηση.) Σωστά, οι άνθρωποι που δεν έχουν συνείδηση δεν είναι εύκολο να φτάσουν στη σωτηρία. Η ικανότητα της συνείδησης έχει ήδη χαθεί από μέσα τους, δεν υπάρχει πια. Χωρίς τη λειτουργία της συνείδησης, δεν διαθέτει κανείς τη βασική προϋπόθεση για να αποδεχτεί την αλήθεια και να κάνει πράξη την αλήθεια. Έτσι, είναι πολύ δύσκολο να φτάσει στη σωτηρία· μπορεί να πει κανείς και ότι δεν δύναται να φτάσει στη σωτηρία. Είναι επίσης πιθανό ο άνθρωπος αυτού του είδους να είναι πρόθυμος να δουλέψει απλώς και να μπορεί να το κάνει σε κάποιον βαθμό, και τελικά, επειδή η απλή δουλειά του ανταποκρίνεται στα πρότυπα και πληροί τις απαιτήσεις του Θεού, να γίνει αφοσιωμένος δουλευτής και να επιβιώσει. Κι αυτό είναι χάρη του Θεού. Παρότι οι αφοσιωμένοι δουλευτές μπορούν να επιβιώσουν, αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν φτάσει στη σωτηρία. Το να επιβιώσει κανείς και το να φτάσει στη σωτηρία είναι δύο διαφορετικές έννοιες. Υπάρχει ένα χάσμα και μια διάκριση ανάμεσά τους. Οι αρχές, τα όρια, η κατεύθυνση και οι στόχοι των πράξεων ενός ανθρώπου σχετίζονται, σε μεγάλο βαθμό, με το αν αυτός έχει καλή ή άσχημη ανθρώπινη φύση. Αν κάποιος αγαπά τα θετικά πράγματα ή έχει κάποιο αίσθημα δικαίου, τότε αυτό δείχνει ότι η συνείδησή του έχει επίγνωση —δείχνει ότι αυτός ο άνθρωπος έχει κάποια συνείδηση. Κάποιοι άνθρωποι, στη διαγωγή τους, δεν έχουν κανένα αίσθημα δικαίου ούτε κάνουν καμία θετική επιλογή. Απλώς λατρεύουν να κάνουν μοχθηρά πράγματα και αηδιάζουν πολύ με τα θετικά πράγματα. Ειδικά όταν κάποιος μιλάει λιγάκι για κάποιους θετικούς τρόπους δράσης, για το ότι πρέπει κανείς, στη διαγωγή του, να έχει ανθρώπινη φύση, συνείδηση και ηθικά όρια και να τηρεί κανόνες, το βλέπουν ως ηθικολογία. Είναι ευγενικός ο χαρακτηρισμός «ηθικολογία»· στην πραγματικότητα, σε περιφρονούν και σε χλευάζουν. Πιστεύουν ότι μια τέτοια διαγωγή είναι αποτυχία: «Κοίτα πόσο αξιολύπητη είναι η ζωή σου. Δεν ξέρεις πώς να επιδοθείς σε κάθε μορφή απάτης και εξαπάτησης ούτε ξέρεις πώς να κερδίζεις πλεονεκτήματα μέσω της πονηριάς. Στη διαγωγή σου, είσαι πάντα τόσο προσκολλημένος στους κανόνες, τόσο άτολμος. Στη σημερινή εποχή, οι τολμηροί χορταίνουν μέχρι σκασμού κι οι άτολμοι λιμοκτονούν. Αν είσαι άτολμος, δεν θα τα καταφέρεις!» Πιστεύουν ότι, όταν φέρεσαι σύμφωνα με τη συνείδηση και τις αρχές, είσαι απλώς άτολμος και ότι, τολμώντας να εμπλακούν σε κάθε μορφή απάτης και εξαπάτησης, οι ίδιοι είναι τολμηροί. Αλλά το κάνουν πραγματικά επειδή είναι τολμηροί; Κάποιοι άνθρωποι που πιστεύουν στον Θεό στη χώρα του μεγάλου κόκκινου δράκοντα δεν φοβούνται τη δίωξη και τη σύλληψή τους, και παρ’ όλα αυτά επιμένουν να πιστεύουν στον Θεό. Έχει αυτό καμία σχέση με το αν είναι τολμηροί ή άτολμοι; (Όχι.) Αυτό έχει σχέση με την επιδίωξή τους —στην ανθρώπινη φύση τους, έχουν την ανάγκη και τη λαχτάρα να πιστεύουν στον Θεό. Δεν είναι θέμα τόλμης ή ατολμίας. Κάποιοι άνθρωποι επιδίδονται σε κάθε είδους απάτη και εξαπάτηση στις επιχειρήσεις. Πολλές φορές, αντιμετωπίζουν την πιθανότητα να κυνηγηθούν και να συλληφθούν, να κατασχεθεί η περιουσία τους, ή αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να πτωχεύσουν και να μπει λουκέτο στην επιχείρησή τους, αλλά συνεχίζουν παρ’ όλα αυτά να προβαίνουν σε απάτες έναντι των ανθρώπων. Ακόμα κι αν οι απάτες τους οδηγήσουν στην απώλεια ανθρώπινων ζωών, δεν τους νοιάζει. Κάποιοι, στις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες, στήνουν απάτες ιδρύοντας μια ψεύτικη εταιρεία —στην πραγματικότητα, αυτή η εταιρεία δεν υπάρχει καθόλου και δεν ασκεί καμία αληθινή επιχειρηματική δραστηριότητα ούτε παράγει προϊόντα. Βασίζονται αποκλειστικά στην πειθώ τους για να εξαπατήσουν τους ανθρώπους ώστε να κάνουν παντού παραγγελίες. Μόλις οι άλλοι τους δώσουν την προκαταβολή, εξαφανίζονται αμέσως χωρίς να αφήνουν ίχνος. Εξαπατούν έτσι τους ανθρώπους, με διαδοχικές συναλλαγές και, αφού αποσπάσουν τα χρήματα με δόλια μέσα, ολόκληρη η οικογένειά τους ζει μες στην πολυτέλεια, κι απολαμβάνει τα καλύτερα φαγητά και ποτά. Σε τι σημείο φτάνουν κάποιοι με τις απάτες που διαπράττουν; Εξαπατούν ακόμα και ανώτερα ιδρύματα και οργανισμούς. Μερικές φορές κρέμονται από μια κλωστή, και είναι πιθανό κάποιος να δει καθαρά τα τεχνάσματά τους και να τους εκθέσει. Στην πραγματικότητα, βαθιά μέσα τους ξέρουν ότι οι πράξεις τους θα τους θέσουν σε κίνδυνο, αλλά δεν τους νοιάζει. Αν από καθαρή τύχη τη γλιτώσουν, θα συνεχίσουν να εξαπατούν τους ανθρώπους με την πρώτη ευκαιρία. Εφόσον βγάζουν χρήματα από τις απάτες τους, πιστεύουν ότι έχουν κερδίσει, ότι έχουν «καταφέρει να έχουν φήμη και επιτυχία». Αλλά αν τους ζητήσεις να πιστέψουν στον Θεό, δεν τολμάνε. Λένε: «Πιστεύοντας στον Θεό θα οδηγηθώ στην καταδίκη και τη σύλληψη από την κυβέρνηση. Δεν τολμώ να πιστέψω!» Κι όμως, όταν είναι να εμπλακούν σε κάθε λογής απάτη και εξαπάτηση, δεν φοβούνται καθόλου τη σύλληψη. Αν πας σε συναθροίσεις, λένε μέχρι κι αυτό: «Εσύ είσαι πραγματικά τολμηρός. Αυτήν τη στιγμή, το κράτος συλλαμβάνει και διώκει με μανία τους πιστούς· πώς έχεις ακόμα την τόλμη να πηγαίνεις σε συναθροίσεις;» Λες: «Εμείς που πιστεύουμε στον Θεό και βαδίζουμε στο σωστό μονοπάτι δεν φοβόμαστε μη συλληφθούμε. Το ότι λειτουργείτε εικονικές εταιρείες και διαπράττετε απάτες είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για σας· εσύ γιατί δεν φοβάσαι;» Λένε: «Εμείς οι επιχειρηματίες δεν φοβόμαστε να παίρνουμε ρίσκα. Αλλά εσείς είστε πολύ τολμηροί που ακόμα τολμάτε να παρευρίσκεστε σε συναθροίσεις, ενώ η κυβέρνηση προσπαθεί τόσο σκληρά να συλλάβει τους πιστούς!» Όταν βλέπουν να συλλαμβάνονται πιστοί στον Θεό, δεν τολμούν να πιστέψουν, αλλά όταν διαπράττουν απάτες στις επιχειρήσεις τους, δεν φοβούνται τη σύλληψη. Τι σόι ρεμάλια είναι αυτά; Δεν δείχνει αυτό τη διαφορά που έχουν οι άνθρωποι ως προς την ανθρώπινη φύση; Υπάρχει ακριβώς αυτή η διαφορά μεταξύ των ανθρώπων. Οι διεφθαρμένες διαθέσεις τους είναι οι ίδιες —όλοι έχουν τις ίδιες διεφθαρμένες διαθέσεις— αν, όμως, κρίνουμε από τις διαφορές τους στην ανθρώπινη φύση, κάποιοι δεν θα μπορέσουν ποτέ να πιστέψουν στον Θεό· δεν θα μπορέσουν ποτέ να γίνουν μέλη του οίκου του Θεού. Τέτοιοι άνθρωποι, ακόμα κι αν πιστέψουν στον Θεό, δεν μπορούν ποτέ να φτάσουν στη σωτηρία. Από ποια πτυχή μπορεί να φανεί αυτό; Μπορεί να φανεί από την ανθρώπινη φύση τους. Κάποιοι άνθρωποι υποστηρίζουν την πίστη των συζύγων τους στον Θεό, αλλά όταν εκείνες τους παροτρύνουν να πιστέψουν, λένε ότι είναι πολύ επικίνδυνο και δεν το τολμούν. Ωστόσο, στις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες, εμπλέκονται σε κάθε μορφή απάτης και εξαπάτησης, και δεν τους νοιάζει πόσο μεγάλο κίνδυνο αντιμετωπίζουν. Είναι ικανοί να παραβιάσουν οποιονδήποτε νόμο και τολμούν να χρησιμοποιήσουν την οποιαδήποτε τακτική. Όσο στενά κι αν παρακολουθεί η κυβέρνηση και όποιες καταδίκες και ποινές κι αν αποφασίζονται βάσει του νόμου, αυτούς δεν τους νοιάζει. Δεν έχουν όρια στον τρόπο με τον οποίο φέρονται, δεν νοιάζονται για τις συνέπειες των ενεργειών τους και πιστεύουν πως όλα επιτρέπονται αρκεί να υπάρχει κέρδος. Αν ένας τέτοιος άνθρωπος πιστεύει στον Θεό, δεν μπορεί να κερδίσει την αλήθεια και δεν μπορεί να φτάσει στη σωτηρία· ο λόγος γι’ αυτό είναι ότι δεν αγαπά την αλήθεια, αλλά μόνο τα χρήματα. Εφόσον ασχολείται με τις επιχειρήσεις, θα διαπράττει απάτες και εξαπάτηση απέναντι στους άλλους, και θα «μαγειρεύει» τα πάντα —εκδηλώνεται η μαύρη του καρδιά. Ένας άνθρωπος με τέτοιον χαρακτήρα είναι τελείως ξοφλημένος· ο Θεός δεν σώζει τέτοιους ανθρώπους. Κάποιοι λένε: «Κι αν ένας τέτοιος άνθρωπος βγάλει πολλά χρήματα και τα προσφέρει στον οίκο του Θεού;» Ο οίκος του Θεού δεν δέχεται τέτοια χρήματα. Ο οίκος του Θεού δεν δέχεται χρήματα που δεν έχουν βγει με νόμιμα μέσα. Ένας τέτοιος άνθρωπος θα εμπλακεί σε κάθε είδους απάτη και εξαπάτηση μόλις ασχοληθεί με τις επιχειρήσεις· έχει πολύ άσχημη ανθρώπινη φύση. Πόσο άσχημη; Αν του ζητήσεις να ψάξει να βρει τη συνείδησή του, θα πει: «Δεν νιώθω τίποτα. Δεν ξέρω πού είναι η συνείδησή μου. Ούτε ξέρω τι είναι η συνείδηση ούτε πόσο κοστίζει το κιλό». Εκείνη τη στιγμή, καταλαβαίνεις: «Δεν είναι περίεργο που βγάζει χρήματα πιο γρήγορα από τους άλλους στην ίδια δουλειά. Δεν είναι περίεργο που όλοι οι πελάτες πηγαίνουν να αγοράσουν από αυτόν. Αυτός ο άνθρωπος χρησιμοποιεί ανέντιμες τακτικές —προβαίνει σε ύποπτες πρακτικές στην επιχειρηματική του δραστηριότητα, και η απατηλή συμπεριφορά του είναι πολύ σοβαρή!» Όμως, όχι μόνο δεν το βλέπει ως ντροπή, αλλά καυχιέται και κοκορεύεται κιόλας, λέγοντας: «Βλέπω κι εσάς, που στις επιχειρήσεις είστε τόσο σοβαροί και τυπικοί. Εξαπατάτε κάποιον μια φορά και φοβάστε τόσο πολύ που καρδιοχτυπάτε. Κοιτάξτε εμένα —δεν φοβάμαι! Όσο δεν βρίσκουν στοιχεία το Γραφείο Βιομηχανίας και Εμπορίου και η αστυνομία, όλα καλά. Θέλετε να μου κάνετε μήνυση; Δεν έχετε αποδείξεις! Κοιτάξτε πόσο έξυπνα κάνω τις απάτες μου εναντίον των ανθρώπων! Εσύ μπορείς να το κάνεις; Δεν μπορείς! Με το που εξαπατάς κάποιον μια φορά, προδίδεσαι. Δεν ξέρεις τις τακτικές που ξέρω εγώ. Το επίπεδό σου είναι χαμηλό!» Τι είδους άνθρωπος είναι αυτός; Είναι ένας κακός άνθρωπος. Υπάρχει καμία ελπίδα να λυτρωθεί; Δεν λυτρώνεται με τίποτα. Τέτοιοι άνθρωποι δεν μπορούν να σωθούν, όχι επειδή έχουν διεφθαρμένες διαθέσεις, αλλά επειδή η ανθρώπινη φύση τους είναι πολύ άσχημη. Από ποια άποψη άσχημη; Άσχημη απ’ την άποψη ότι δεν έχουν ανθρώπινη φύση και συνείδηση· έχουν χάσει τη συνείδησή τους. Τι σημαίνει να έχεις χάσει τη συνείδησή σου; Σημαίνει να ενεργείς χωρίς τα όρια της συνείδησης. Αυτά τα όρια βασίζονται στη συνείδηση —η συνείδηση συνιστά τα όρια. Όποιος κι αν είναι αυτός που εξαπατάς με κάθε μορφής απάτη και δόλο στις επιχειρηματικές σου δραστηριότητες, είτε πρόκειται για κακό είτε για καλό άνθρωπο, σε κάθε περίπτωση, η ίδια η πράξη είναι αντίθετη με την ηθική, τη συνείδηση και την ανθρώπινη φύση. Μόλις κάνεις κάτι τέτοιο, θα νιώθεις για πάντα αυτομομφή στη συνείδησή σου. Θα μετατραπεί σε στίγμα που θα σε ακολουθεί για όλη σου τη ζωή. Αν είσαι στ’ αλήθεια άνθρωπος, δεν πρέπει ποτέ να κάνεις κάτι τέτοιο. Όποιος κι αν είναι ο στόχος της κάθε σου απάτης και όποιο κι αν είναι το χρηματικό ποσό που αποκτάς εξαπατώντας —ακόμα κι αν εξαπατάς κακούς και πονηρούς ανθρώπους— δεν παύει να είναι απάτη. Γι’ αυτό, ανεξάρτητα απ’ τις συνθήκες ή το ποιον έχεις απέναντί σου, δεν πρέπει ποτέ να επιδίδεσαι σε απάτες εναντίον των ανθρώπων. Αυτό σημαίνει να έχεις τα όρια της συνείδησης στη διαγωγή σου, και είναι η δύναμη που συγκρατεί, η οποία προέρχεται από τη λειτουργία της συνείδησης. Αν έχεις τη λειτουργία της συνείδησης, τότε θα έχεις όρια σε ό,τι κάνεις. Αν δεν έχεις τη λειτουργία της συνείδησης, θα ξεπερνάς αυτά τα όρια και θα είσαι ικανός για τα πάντα. Μπορεί να πει κανείς ότι τέτοια άτομα δεν έχουν ούτε ίχνος συνείδησης και λογικής, και ότι είναι χειρότερα από τα θηρία. Αν κάποιοι θεωρούν υπερβολική αυτήν τη δήλωση, ας το θέσουμε αλλιώς: Κάποιος που δεν έχει την παραμικρή λογική είναι σαν θηρίο. Οι άνθρωποι που δεν έχουν ανθρώπινη φύση δεν είναι θηρία; Αν κάποιος είναι άνθρωπος αλλά δεν έχει ανθρώπινη φύση, τότε ποια είναι η ουσία του; Δεν είναι η ουσία ενός θηρίου; Η διαφορά του από τα θηρία είναι ότι μπορεί και περπατάει στα δύο του πόδια και μιλάει, ενώ τα θηρία δεν έχουν την ικανότητα της ανθρώπινης γλώσσας. Για να βγάλεις κέρδος, είσαι ικανός να χρησιμοποιήσεις κάθε είδους μέσα και μεθόδους για να εμπλακείς σε κάθε μορφή απάτης και εξαπάτησης, ενώ τα θηρία δεν διαθέτουν τέτοια μέσα. Έτσι, είναι στην πραγματικότητα επιεικές να πούμε ότι τέτοιου είδους άνθρωποι είναι το ίδιο με τα θηρία —στην πραγματικότητα, τέτοιοι άνθρωποι είναι στ’ αλήθεια χειρότεροι από τα θηρία. Μπορούν εκείνοι που είναι χειρότεροι από τα θηρία να φτάσουν στη σωτηρία; Δεν αποδέχονται την αλήθεια στο ελάχιστο —αγαπούν μόνο τα χρήματα. Αυτό είναι ένα πρόβλημα της φύσης τους και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Το να περιμένουμε από τέτοιους ανθρώπους να αποδεχτούν την αλήθεια είναι σαν να περιμένουμε από έναν κόκορα να κάνει αυγά· κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει ποτέ. Επομένως, ανάμεσα στους διεφθαρμένους ανθρώπους, αν εξαιρέσουμε όσους δολοφονούν για το κέρδος ή προβαίνουν σε εγκληματικές πράξεις και παραβιάζουν τον νόμο, αυτοί οι άνθρωποι που εμπλέκονται σε κάθε είδους απάτη και εξαπάτηση μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν τη χειρότερη ανθρώπινη φύση· είναι τα κατακάθια της ανθρωπότητας, οι έκφυλοι απ’ τους ανθρώπους. Στην τρέχουσα εποχή της μεγάλης οικονομικής ευημερίας, είναι εξαιρετικά μεγάλος ο αριθμός τέτοιων ανθρώπων που εμπλέκονται σε κάθε είδους απάτη και εξαπάτηση κατά την ενασχόλησή τους με τις επιχειρήσεις. Αλλά όσοι κι αν είναι αυτοί οι άνθρωποι, σε κάθε περίπτωση, τέτοιες εκδηλώσεις αρκούν για να καταδείξουν ένα πρόβλημα της ανθρώπινης φύσης. Το πώς είναι η συνείδηση ενός ανθρώπου, καθώς και το αν εκείνος έχει όρια συνείδησης είναι ένας δείκτης για να μετρηθεί η ανθρώπινη φύση του. Πώς είναι δυνατόν να σωθεί κάποιος που δεν έχει καν ανθρώπινη φύση; Τουλάχιστον, η ανθρώπινη φύση ενός ανθρώπου πρέπει να περιλαμβάνει τις συνθήκες για να αποδεχτεί την αλήθεια. Όσοι επιδίδονται σε κάθε είδους απάτη και εξαπάτηση ουσιαστικά δεν διαθέτουν μέσα στην ανθρώπινη φύση τους τις συνθήκες για να αποδεχτούν την αλήθεια. Έτσι, αν τους ζητήσεις να αποδεχθούν την αλήθεια προκειμένου να αποτινάξουν τις διεφθαρμένες τους διαθέσεις, θα τους είναι αδύνατο να το πετύχουν. Μόνο όσοι έχουν συνείδηση και λογική μπορούν να αποδεχτούν την αλήθεια και να αποτινάξουν τις διεφθαρμένες τους διαθέσεις, κι έτσι να φτάσουν στη σωτηρία, επειδή η συνείδησή τους έχει ένα ορισμένο επίπεδο επίγνωσης και, στη διαγωγή και στις ενέργειές τους, η συνείδησή τους μπορεί να εκτελέσει μια συγκεκριμένη λειτουργία. Όταν συναναστρέφεστε με τέτοιους ανθρώπους σχετικά με την αλήθεια και μιλάτε για το πώς να εισέλθουν στην αλήθεια, πώς να αποτινάξουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις, ποια πράγματα συνάδουν με τις προθέσεις του Θεού και ποια όχι, και πώς πρέπει να ενεργούν οι άνθρωποι, τότε μπορούν να αποδεχτούν και να υποταχθούν. Είναι σωστό να συναναστρέφεστε με τέτοιους ανθρώπους σχετικά με την αλήθεια —αυτοί είναι οι σωστοί αποδέκτες. Αν συναναστρέφεστε σχετικά με την αλήθεια μ’ εκείνους που το κύριο μέσο τους στις επιχειρηματικές δραστηριότητες είναι να προβαίνουν σε απάτες και εξαπάτηση έναντι των άλλων, είναι σαν να μιλάτε σε τοίχο. Έτσι, όταν πρόκειται για τέτοιους ανθρώπους που ασχολούνται με επιχειρήσεις, απλώς παρατηρήστε αν χρησιμοποιούν νόμιμα μέσα στις επιχειρήσεις τους, στις συναλλαγές και τις αλληλεπιδράσεις τους με τους ανθρώπους, αν έχουν τους περιορισμούς και τα όρια της συνείδησης, κι αν στις συναλλαγές και τις αλληλεπιδράσεις τους με τους ανθρώπους μπορεί να λειτουργήσει η συνείδησή τους. Αν μπορεί να λειτουργήσει η συνείδηση ενός ανθρώπου και να ασκήσει πάνω του μια δύναμη που θα τον συγκρατεί, τότε αυτός ο άνθρωπος είναι αποδεκτός και αξίζει να έχετε επαφές μαζί του. Σε τέτοιους ανθρώπους μπορεί να κηρυχθεί το ευαγγέλιο και να πραγματοποιηθεί συναναστροφή σχετικά με την αλήθεια. Αν μπορέσουν να αποδεχτούν την αλήθεια, τότε υπάρχει ελπίδα να φτάσουν στη σωτηρία. Εδώ τελειώνει η συζήτησή μας σχετικά με το να αγαπά κανείς τις επιχειρήσεις.