Η πρώτη άσκηση για την επιδίωξη της αλήθειας: να εγκαταλείπεις

Έχουμε συναναστραφεί για αρκετό καιρό πάνω στο πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια και όλα όσα αναφέραμε στη συναναστροφή μας είχαν να κάνουν με μία πτυχή άσκησης σε σχέση με τον τρόπο επιδίωξης της αλήθειας: να εγκαταλείπεις. Με άλλα λόγια, όλο το περιεχόμενο της συναναστροφής μας ήταν σχετικό με πράγματα που θα πρέπει να εγκαταλείψουν οι άνθρωποι στη διαδικασία της πίστης τους στον Θεό και της επιδίωξης της αλήθειας, τα οποία είναι και πράγματα που θα πρέπει να εγκαταλείψουν στη ζωή τους και στο μονοπάτι ζωής στο οποίο βαδίζουν. Αυτά ακριβώς είναι κάποια από τα πράγματα που επηρεάζουν την επιδίωξη της αλήθειας. Ποιο ήταν, λοιπόν, το πρώτο σημείο του περιεχομένου μας σχετικά με την εγκατάλειψη; (Η εγκατάλειψη των διαφόρων αρνητικών συναισθημάτων.) Και ποιο ήταν το δεύτερο σημείο; (Η εγκατάλειψη των επιδιώξεων, των βλέψεων και των επιθυμιών.) Το πρώτο σημείο του περιεχομένου μας σχετικά με την εγκατάλειψη ήταν η εγκατάλειψη των διαφόρων αρνητικών συναισθημάτων και το δεύτερο ήταν η εγκατάλειψη των επιδιώξεων, των βλέψεων και των επιθυμιών. Κάθε σημείο εμπεριείχε αρκετά επιμέρους θέματα και αρκετές λεπτομέρειες, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Πάνω σε ό,τι κι αν συναναστρεφόμασταν ή όποιες κατηγορίες και όποια σημεία κι αν εμπεριέχονταν σ’ αυτό το περιεχόμενο και όσα παραδείγματα κι αν δώσαμε ή όσες καταστάσεις και όσες ουσίες προβλημάτων κι αν εκθέσαμε, με λίγα λόγια, όλο το περιεχόμενο πάνω στο οποίο συναναστραφήκαμε σχετίζεται με τα διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι κατά τη διαδικασία της πίστης στον Θεό και της επιδίωξης της αλήθειας ή στην αληθινή τους ζωή, καθώς και τα μονοπάτια άσκησης που θα πρέπει να επιλέγουν οι άνθρωποι και τις αλήθεια-αρχές που θα πρέπει ν’ ακολουθούν όποτε αντιμετωπίζουν αυτά τα προβλήματα. Οι διάφορες όψεις που έχουν αυτά τα προβλήματα δεν είναι ανούσιες και δεν εμφανίζονται μόνο στις σκέψεις ή στον πνευματικό κόσμο των ανθρώπων. Αντιθέτως, υπάρχουν στην αληθινή τους ζωή. Αν, λοιπόν, είσαι πρόθυμος να επιδιώξεις την αλήθεια, τότε, ό,τι είδους προβλήματα κι αν αντιμετωπίσεις, ελπίζω να μπορείς ν’ αναζητήσεις την αλήθεια και να βρεις τις αντίστοιχες αλήθεια-αρχές που θα χρησιμοποιήσεις ως βάση, ν’ ανακαλύψεις το μονοπάτι άσκησης, κι έτσι να έχεις ένα μονοπάτι ν’ ακολουθήσεις όποτε αντιμετωπίζεις αυτά τα προβλήματα. Αυτός είναι θεμελιώδης στόχος της συναναστροφής πάνω σε όλο αυτό το περιεχόμενο. Παρ’ όλο που έχουμε ολοκληρώσει τη συναναστροφή πάνω σε όλες αυτές τις αλήθειες, οι άνθρωποι θα χρειαστούν λίγο καιρό για να εισέλθουν σ’ αυτές τις αλήθεια-πραγματικότητες. Θα πρέπει να ξεκινήσουν από τη συναναστροφή πάνω σ’ αυτές τις αλήθειες και θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν ως βάση τις διάφορες αλήθεια-αρχές και ν’ αλλάξουν τις απόψεις τους για κάθε λογής πράγματα, καθώς και τη στάση ζωής τους και τα μέσα ύπαρξής τους. Έτσι, κατά τη διαδικασία της πίστης στον Θεό ή κατά τη διαδικασία του βίου τους και της ύπαρξής τους, καταφέρνοντας ν’ αποδεχθούν αυτές τις αλήθεια-αρχές θα μπορέσουν, χωρίς να το συνειδητοποιήσουν, ν’ αλλάξουν τις διάφορες παράλογες σκέψεις, απόψεις τους ή τις στάσεις και τα μέσα τους για την ύπαρξη που προϋπήρχαν, ήταν παλιά και πήγαζαν από τον Σατανά και θα καταφέρουν ν’ αποβάλουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους. Επομένως, αυτά τα λόγια πάνω στα οποία συναναστραφήκαμε στο παρελθόν και τα λόγια πάνω στα οποία θα συναναστραφούμε στο μέλλον δεν είναι ένα είδος γνώσης ούτε ένα είδος ακαδημαϊκής μελέτης και σίγουρα δεν είναι μια θεωρία. Αντιθέτως, χρησιμοποιούνται για να καθοδηγήσουν, να κατευθύνουν και να βοηθήσουν τους ανθρώπους ώστε να επιλύουν τα διάφορα προβλήματα και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην καθημερινή τους ζωή. Όποτε αντιμετωπίζεις ένα πρόβλημα ή όποτε έρχεσαι αντιμέτωπος με μια περίσταση, έναν άνθρωπο, ένα γεγονός ή ένα πράγμα, μπορείς ν’ ανατρέχεις στο περιεχόμενο της συναναστροφής μας για να βρίσκεις τα αλήθεια-κριτήρια που θα πρέπει ν’ ακολουθείς και να κάνεις πράξη, ώστε να μπορείς να ενεργείς έχοντας ως βάση και κριτήριο την αλήθεια, αντί ν’ ασκείσαι σύμφωνα με τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου και τις παλιές, εσφαλμένες απόψεις σου. Ο σκοπός της πίστης των ανθρώπων στον Θεό είναι η επιδίωξη της αλήθειας, αλλά ο σκοπός της επιδίωξης της αλήθειας δεν είναι να γεμίσει ή ν’ αλλάξει την άδεια ζωή των ανθρώπων ούτε να εμπλουτίσει τον πνευματικό τους κόσμο. Ποιος είναι ο σκοπός της επιδίωξης της αλήθειας; Για τους ανθρώπους, ο σκοπός είναι ν’ αποβάλουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους για να σωθούν· ασφαλώς, κάποιος αποβάλλει τις διεφθαρμένες διαθέσεις του και προκειμένου να υποταχθεί στον Θεό, να έχει φόβο Θεού και ν’ αποφεύγει το κακό. Για τον Θεό, όμως, ο σκοπός και η σημασία της επιδίωξης της αλήθειας από τους ανθρώπους δεν είναι κάτι τόσο συνηθισμένο· δεν έχει να κάνει μόνο με τη σωτηρία κάποιου. Αντιθέτως, ο σκοπός είναι να κερδίσει ο Θεός έναν άνθρωπο που δεν πιάνεται πλέον κορόιδο από τις διεφθαρμένες διαθέσεις του Σατανά και, ασφαλώς, είναι επίσης να κερδίσει ένα είδος ανθρώπου που μπορεί να βρίσκεται σε σύμπνοια με τον Θεό· το σημαντικότερο, όμως, είναι να μπορεί ο Θεός, ανάμεσα στο δημιουργημένο ανθρώπινο γένος, να κερδίσει ένα είδος ανθρώπου που θέλει Εκείνος, ένα είδος ανθρώπου που να μπορεί να διαχειρίζεται όλα τα πράγματα και να συνυπάρχει για πάντα με όλα τα πράγματα. Αυτή η σημασία δεν είναι τόσο απλή όσο η σωτηρία από ανθρώπινη σκοπιά. Επομένως, είτε για τους ανθρώπους είτε για τον Θεό, η επιδίωξη της αλήθειας είναι πολύ σημαντική. Και εφόσον είναι τόσο σημαντική, το περιεχόμενο μίας πτυχής άσκησης σε σχέση με την επιδίωξη της αλήθειας —δηλαδή, της «εγκατάλειψης»— είναι καίριο για όποιον θέλει να επιδιώξει να φτάσει στη σωτηρία. Εφόσον η άσκηση της «εγκατάλειψης» είναι τόσο σημαντική, οι διάφορες αλήθεια-αρχές που σχετίζονται με την «εγκατάλειψη», καθώς και οι διάφορες καταστάσεις, αποκαλύψεις διεφθαρμένων διαθέσεων και διεφθαρμένες σκέψεις και απόψεις που έχουν να κάνουν με την άσκηση της «εγκατάλειψης» και που έχουν εκτεθεί είναι πράγματα που πρέπει να κατανοήσουν ενδελεχώς οι άνθρωποι. Οι άνθρωποι θα πετύχουν τον σκοπό της επιδίωξης της αλήθειας μόνο όταν εξετάσουν και κατανοήσουν τις παράλογες σκέψεις και απόψεις που αποκαλύπτονται συχνά στην καθημερινή ζωή, καθώς και τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους και τις αποκαλύψεις της διαφθοράς τους, και καταφέρουν έτσι ν’ αποκτήσουν αυτογνωσία και να κατανοήσουν και ν’ αποδεχθούν μια πτυχή της αλήθειας, κι έπειτα ασκηθούν σύμφωνα με τις αντίστοιχες αλήθεια-αρχές. Έχουμε ουσιαστικά ολοκληρώσει τη συναναστροφή μας από αυτήν τη χρονική περίοδο πάνω στα δύο κύρια σημεία της «εγκατάλειψης» στο πλαίσιο του πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια. Ποιο ήταν το πρώτο σημείο; Η εγκατάλειψη των διαφόρων αρνητικών συναισθημάτων. Ποιο ήταν το δεύτερο σημείο; Η εγκατάλειψη των επιδιώξεων, των βλέψεων και των επιθυμιών. Παρ’ όλο που καλύψαμε πολύ περιεχόμενο στη συναναστροφή μας πάνω σ’ αυτά τα δύο σημεία, το σημαντικότερο είναι να κατανοήσεις καθεμία από τις συγκεκριμένες αλήθεια-αρχές που σχετίζονται μ’ αυτά τα θέματα. Μόνο όταν οι άνθρωποι κατανοήσουν τις αλήθεια-αρχές μπορούν να φέρονται και να ενεργούν σύμφωνα μ’ αυτές τις αλήθεια-αρχές στην καθημερινή τους ζωή και στο μονοπάτι της ζωής τους, να εισέλθουν βαθμιαία στην αλήθεια-πραγματικότητα και, κατά τη διαδικασία επιδίωξης της αλήθειας, να πετύχουν σταδιακά τα αποτελέσματα της κατανόησης και της απόκτησης της αλήθειας.

Η εγκατάλειψη των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό

Τα δύο σημεία της άσκησης της «εγκατάλειψης» στο πλαίσιο του πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια πάνω στα οποία συναναστραφήκαμε παλιότερα σχετίζονται με τις διεφθαρμένες διαθέσεις, τις διάφορες σκέψεις και απόψεις των ανθρώπων, καθώς και τα διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην καθημερινή τους ζωή. Υπάρχει, όμως, ένα άλλο πιο σημαντικό ή, θα μπορούσαμε να πούμε, ακόμα σπουδαιότερο σημείο στο πλαίσιο της «εγκατάλειψης» πάνω στο οποίο πρέπει οπωσδήποτε να συναναστραφούμε. Ποιο είναι αυτό το σημείο; Σχετίζεται με τις στάσεις των ανθρώπων απέναντι στον Θεό, τις σκέψεις και τις απόψεις τους για τον Θεό, καθώς και τις αρχές άσκησης με τις οποίες αντιμετωπίζουν τον Θεό στην καθημερινή τους ζωή. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι αυτό το σημείο είναι λίγο πιο σημαντικό από τα δύο πρώτα. Επειδή αυτό το σημείο αφορά άμεσα στις στάσεις των ανθρώπων απέναντι στον Θεό, στις σκέψεις και τις απόψεις τους για τον Θεό και στη σχέση ανάμεσα στους ανθρώπους και τον Θεό, είναι το τελευταίο για το οποίο θα μιλήσουμε στο πλαίσιο αυτού του σημείου της «εγκατάλειψης» και, ασφαλώς, είναι και το πιο σημαντικό. Κάποια από τα θέματα στο πλαίσιο των δύο σημείων που συζητήσαμε προηγουμένως σχετίζονται με ορισμένες στάσεις και απόψεις που διατηρούν οι άνθρωποι για τον Θεό ή με τη σχέση ανάμεσα στους ανθρώπους και τον Θεό, αλλά, από την οπτική γωνία που υιοθετήσαμε στη συναναστροφή μας, ουσιαστικά αναλύσαμε τα διάφορα προβλήματα που έχουν οι άνθρωποι από μια ανθρώπινη οπτική· αναλύσαμε τις διάφορες διεφθαρμένες διαθέσεις ή παράλογες σκέψεις και απόψεις των ανθρώπων στο πλαίσιο των διαφόρων ειδών προβλημάτων τους. Σήμερα, το θέμα πάνω στο οποίο θα συναναστραφούμε αφορά στις στάσεις των ανθρώπων απέναντι στον Θεό και στις σκέψεις και τις απόψεις τους για τον Θεό. Αυτά είναι τα πιο σημαντικά πράγματα που πρέπει να εγκαταλείψουν οι άνθρωποι κατά τη διαδικασία επιδίωξης της αλήθειας. Δεν είναι ούτε αυτό το σημείο τόσο απλό, επειδή κανένας άνθρωπος, όποιος κι αν είναι ή ό,τι είδος ανθρώπου κι αν είναι, δεν έχει μόνο ένα είδος στάσης απέναντι στον Θεό ή ένα είδος σκέψεων και απόψεων για τον Θεό και, ασφαλώς, η σχέση ανάμεσα στους ανθρώπους και τον Θεό δεν είναι μόνο ένα είδος σχέσης και δεν αφορά μόνο σε ένα είδος ανθρώπινης κατάστασης. Εξαιτίας των διαφόρων στάσεων των ανθρώπων απέναντι στον Θεό και εξαιτίας των διαφόρων σκέψεων και απόψεων που διατηρούν οι άνθρωποι απέναντι στην ταυτότητα, τη θέση και την εικόνα του Θεού, καθώς και για άλλους λόγους, προκύπτουν διάφορα είδη σχέσεων ανάμεσα στους ανθρώπους και τον Θεό. Σήμερα, λοιπόν, θα συναναστραφούμε πάνω σ’ αυτό το σημείο και θα δούμε ποια σοβαρά προβλήματα ή ποιες αγεφύρωτες συγκρούσεις εξακολουθούν να υπάρχουν ανάμεσα στους ανθρώπους και τον Θεό και τι άλλο ακριβώς πρέπει να εγκαταλείψουν οι άνθρωποι. Αφού το κατανοήσεις αυτό, αν είσαι άνθρωπος που επιδιώκει την αλήθεια, η σχέση σου με τον Θεό θα βελτιωθεί και η άποψή σου για τον Θεό θα γίνει σταδιακά πιο σωστή, πιο θετική ή πιο σύμφωνη με την αλήθεια. Το τρίτο σημείο του περιεχομένου πάνω στην εγκατάλειψη θα πρέπει να είναι η εγκατάλειψη των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό· αυτό είναι το τρίτο σημείο των πραγμάτων που πρέπει να εγκαταλείψουν οι άνθρωποι. Προτού συναναστραφούμε και τυπικά πάνω σ’ αυτό το θέμα, ας συζητήσουμε εν συντομία ποια προβλήματα της καθημερινής ζωής σχετίζονται με τους φραγμούς ανάμεσα στους ανθρώπους και τον Θεό και με την εχθρικότητα των ανθρώπων απέναντι στον Θεό. Εκτός από κάποια υποκειμενικά ζητήματα που έχουν να κάνουν με τους ίδιους τους ανθρώπους, άραγε δεν υπάρχουν κάθε λογής προβλήματα στο πώς αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι τον Θεό κατά τη διαδικασία της πίστης στον Θεό και της επιδίωξης της αλήθειας; Οι άνθρωποι έχουν κάθε λογής παράλογες σκέψεις και απόψεις και εσφαλμένες αρχές άσκησης στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν διάφορα γεγονότα και πράγματα και, κατά τον ίδιο τρόπο, έχουν κάθε λογής παράλογες σκέψεις και απόψεις και εσφαλμένες αρχές άσκησης στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τον Θεό. Αν είσαι σε θέση ν’ αντιμετωπίζεις κάθε λογής ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα με βάση τις αλήθεια-αρχές και να ασκείσαι με βάση τις αλήθεια-αρχές —δηλαδή, αν καταφέρεις να εντοπίσεις τις παράλογες σκέψεις και απόψεις που διατηρείς για κάθε λογής ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα και ταυτόχρονα να διορθώσεις και να εγκαταλείψεις αυτές τις παράλογες σκέψεις και απόψεις κι έπειτα ν’ αντιμετωπίζεις και να λύνεις τα διάφορα προβλήματα σύμφωνα με τις σωστές σκέψεις και απόψεις που αναφέρει ο Θεός στους ανθρώπους— τότε οι αρχές άσκησής σου για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεις κάθε λογής ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα θα συνάδουν ως έναν βαθμό με τις αλήθεια-αρχές. Άραγε, μπορεί αυτό να θεωρηθεί σημάδι της σωτηρίας κάποιου; Εξετάζοντάς το τώρα, όχι, δεν μπορεί. Αν δεν είχα αναφέρει το περιεχόμενο της σημερινής συναναστροφής, οι άνθρωποι μπορεί να σκέφτονταν το εξής: «Είμαι σε θέση να βλέπω τα κάθε λογής πράγματα και να ασκούμαι σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές που εκφράζονται στα λόγια του Θεού, οπότε πιστεύω ότι είμαι ένας άνθρωπος που επιδιώκει την αλήθεια, ένας άνθρωπος που έχει πετύχει αποτελέσματα στην επιδίωξη της αλήθειας και ένας άνθρωπος που έχει σωθεί». Κρίνοντας με βάση το θέμα που ανέφερα σήμερα —δηλαδή, τις διάφορες στάσεις που διατηρούν οι άνθρωποι απέναντι στον Θεό— άραγε, αυτή τους η ιδέα συνάδει με τα γεγονότα; (Όχι.) Είναι πολύ ξεκάθαρο ότι δεν συνάδει με τα γεγονότα. Μπορεί να έχεις μια ορισμένη βάση και μια ορισμένη θετική στάση στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεις κάθε λογής ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα, αλλά υπάρχουν και πάλι κάθε λογής φραγμοί ανάμεσα σ’ εσένα και τον Θεό και η στάση σου απέναντι στον Θεό εξακολουθεί να είναι εχθρική σε ό,τι έχει να κάνει με διάφορα ζητήματα. Αυτό το πρόβλημα είναι σοβαρό και είναι το μεγαλύτερο από όλα τα προβλήματα. Το διάστημα κατά το οποίο ακολουθείς τον Θεό και κάνεις το καθήκον σου, οι επιδόσεις σου από κάθε άποψη φαίνονται αρκετά καλές στους άλλους και δίνουν εξωτερικά την εντύπωση ότι συνάδουν με την αλήθεια και τις αρχές. Ωστόσο, έχεις μέσα σου πολλές αντιλήψεις για τον Θεό και πολλούς φραγμούς ανάμεσα σ’ εσένα και τον Θεό, και μάλιστα εξακολουθείς να διατηρείς εχθρική στάση απέναντι στον Θεό όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με πολλά προβλήματα. Αυτά τα ζητήματα είναι πολύ σοβαρά. Αν όντως υπάρχουν μέσα σου αυτά τα ζητήματα, αυτό δεν αποδεικνύει ότι είσαι ένας άνθρωπος που έχει σωθεί. Επειδή εξακολουθούν να υπάρχουν πολλοί φραγμοί ανάμεσα σ’ εσένα και τον Θεό και εξακολουθείς να διατηρείς εχθρική στάση απέναντι στον Θεό σε ό,τι αφορά κύρια, σημαντικά ζητήματα, όχι μόνο δεν έχεις σωθεί, αλλά βρίσκεσαι σε κίνδυνο. Ακόμη κι αν πιστεύεις ότι είσαι σε θέση να ενεργείς σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με πολλά ζητήματα στη ζωή και ότι οι πράξεις σου συνάδουν ως έναν βαθμό με την αλήθεια, θα μπορούσε να πει κανείς ότι αυτό είναι απλώς και μόνο μια εντύπωση που φαίνεται προς τα έξω και δεν μπορεί να αποδείξει ότι έχεις σωθεί. Ο λόγος είναι ότι δεν έχεις πετύχει σύμπνοια στη σχέση σου με τον Θεό και δεν υποτάσσεσαι ακόμα στον Θεό ούτε έχεις φόβο Θεού. Επομένως, όποτε σου συμβαίνουν διάφορα πράγματα, η συμπεριφορά σου προς τα έξω ή οι σκέψεις και οι απόψεις σου μπορούν να δείξουν μόνο ότι έχεις ακολουθήσει τα δόγματα, τα συνθήματα και τους κανονισμούς που πιστεύεις πως είναι σωστά σ’ αυτά τα ζητήματα, κι όχι ότι έχεις ακολουθήσει τις αλήθεια-αρχές. Αυτό μπορεί να είναι κάτι που προκύπτει εδώ μέσω συναγωγής και μπορεί ν’ ακούγεται περίπλοκο, αλλά αφού συναναστραφούμε πάνω στο συγκεκριμένο περιεχόμενο της εγκατάλειψης των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό και αφού οι άνθρωποι το εξετάσουν προσεκτικά, θα κατανοήσουν το νόημα αυτών που λέω.

Προτού συναναστραφούμε και τυπικά πάνω στο θέμα της εγκατάλειψης των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό, ας συζητήσουμε αρχικά ποιοι φραγμοί υπάρχουν ανάμεσα στους ανθρώπους και τον Θεό. Ποιους φραγμούς που υπάρχουν ανάμεσα στους ανθρώπους και τον Θεό και ποια εχθρικότητα απέναντι στον Θεό είσαι σε θέση να διαισθανθείς και αντιλαμβάνεσαι στην καθημερινή σου ζωή ή σε άλλους ανθρώπους; Αυτές οι εκδηλώσεις σίγουρα υπάρχουν. Συμβαίνουν στους ανθρώπους καθημερινά, συμβαίνουν και σε εσένα καθημερινά, οπότε δεν χρειάζεται να δαπανήσεις πάρα πολλή ενέργεια για να το σκεφτείς· μόλις ανοίξεις το στόμα σου, θ’ αραδιάσεις μια λίστα τέτοιων προβλημάτων. Έτσι δεν είναι; (Ναι.) Ποιοι ακριβώς είναι οι φραγμοί ανάμεσα στους ανθρώπους και τον Θεό; Ας αναφέρουμε πρώτα τι εμπερικλείει ο όρος «φραγμοί». Περιλαμβάνει τη σύγκρουση, την απείθεια, τις αντιλήψεις, τις παρερμηνείες και τα συναφή, έτσι δεν είναι; Πείτε Μου περισσότερα. (Όταν κάποιος αποκαλύπτεται ή κλαδεύεται ενώ κάνει το καθήκον του, μπορεί να έχει κάποιες παρερμηνείες σχετικά με τον Θεό και να γίνει επιφυλακτικός απέναντί Του, σκεπτόμενος ότι όσο πιο σημαντικό είναι το καθήκον που κάνει τόσο πιο γρήγορα θ’ αποκαλυφθεί. Επομένως, θα υπάρχουν μέσα του κάποιοι φραγμοί ανάμεσα στον εαυτό του και τον Θεό και δεν θα είναι σε θέση ν’ αποδεχθεί ορισμένα καθήκοντα και αναθέσεις με αγνή και ανοιχτή καρδιά.) Ποιος είναι ο φραγμός εδώ; (Η επιφυλακτικότητα και οι παρερμηνείες.) Η επιφυλακτικότητα και οι παρερμηνείες. Αυτό είναι ένα είδος φραγμού. Ποιος μπορεί να προσθέσει κάτι σ’ αυτό; Άραγε, δεν υπάρχουν φραγμοί ανάμεσα στους υπόλοιπους από εσάς και τον Θεό; Μήπως οι καρδιές σας είναι καθαρές και καθαγιασμένες; Μήπως δεν είχατε ποτέ αρνητικές σκέψεις για τον Θεό; (Θεέ μου, μπορώ να προσθέσω κάτι. Όποτε τα πράγματα εξελίσσονται αρκετά ομαλά στις περιστάσεις που ενορχηστρώνει για μένα ο Θεός, η σχέση ανάμεσα σ’ εμένα και τον Θεό φαίνεται να είναι σχετικά κανονική. Αν, όμως, έρθω ποτέ αντιμέτωπος με μια αντιξοότητα ή με κάτι που δεν συμφωνεί με τις αντιλήψεις μου, αρχίζω να κάνω εικασίες για το τι πρόκειται να κάνει ο Θεός και τι πρόκειται να μου συμβεί στη συνέχεια και ποιο θα είναι το αποτέλεσμα. Σκέφτομαι πολύ, και μάλιστα εκφράζω παράπονα και κρίνω και παρερμηνεύω τον Θεό στο μυαλό μου, και τότε είναι που κλείνει η καρδιά μου. Επίσης, θέλω ν’ αναφερθώ σε κάτι που έχω δει. Όταν κάποιοι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με ανεπιθύμητες περιστάσεις, νιώθουν αντίσταση μέσα τους και λένε: «Γιατί ο Θεός με αναγκάζει ν’ αντιμετωπίσω αυτές τις περιστάσεις; Γιατί δεν έχουν συμβεί σε άλλους ανθρώπους;» Δεν μπορούν να υποταχθούν στις περιστάσεις που διαμορφώνει ο Θεός για εκείνους και δημιουργείται μια σύγκρουση ανάμεσα σ’ εκείνους και τον Θεό.) Το πρώτο ζήτημα που ανέφερες ήταν ότι υπάρχουν φραγμοί ανάμεσα στους ανθρώπους και τον Θεό, ότι, σαν ένα αυτόματο αντανακλαστικό απέναντι σε ορισμένες περιστάσεις, οι άνθρωποι αναπτύσσουν φραγμούς ανάμεσα στον εαυτό τους και τον Θεό, επιφυλακτικότητα απέναντι στον Θεό και παρερμηνείες σχετικά με τον Θεό. Το δεύτερο ζήτημα που ανέφερες ήταν ότι οι άνθρωποι γίνονται εχθρικοί απέναντι στον Θεό επειδή έχουν απείθεια μέσα τους. Ποιος μπορεί να προσθέσει κάτι άλλο; (Όποτε με κλαδεύει ο Άνωθεν και αποκαλύπτεται το χαμηλό μου επίπεδο, βγάζω ετυμηγορίες για τον εαυτό μου, πιστεύω ότι δεν μπορώ να σωθώ και, παρόλο που το θέλω, δεν έχω κανένα κίνητρο να επιδιώξω την αλήθεια. Αυτό είναι ένα είδος παρερμηνείας σχετικά με τον Θεό. Επιπλέον, όταν κάποιοι αδελφοί και αδελφές αρρωσταίνουν και έρχονται αντιμέτωποι με τον θάνατο, σκέφτονται: «Μήπως ο Θεός δεν θυμάται πόσο έχω τρέξει και πόσα έχω δαπανήσει γι’ Αυτόν;» Μέσα τους, διαφωνούν με τον Θεό, διαμαρτύρονται εναντίον Του και Τον πολεμούν. Αυτή η κατάσταση είναι αρκετά κοινή.) Σε ό,τι αφορά τους φραγμούς ανάμεσα στον εαυτό τους και τον Θεό και την εχθρικότητα απέναντι στον Θεό, τα προβλήματα που εκδηλώνουν οι περισσότεροι άνθρωποι είναι λίγο πολύ η επιφυλακτικότητα και οι παρερμηνείες, καθώς και η απείθεια και η δυσαρέσκεια που αποκαλύπτουν όταν έρχονται αντιμέτωποι με ορισμένα πράγματα, οι οποίες είναι, με άλλα λόγια, εχθρικότητα απέναντι στον Θεό. Ουσιαστικά, αυτό είναι όλο. Στην πραγματικότητα, τα διάφορα προβλήματα με τις στάσεις που διατηρούν μέσα τους οι άνθρωποι απέναντι στον Θεό υπερβαίνουν σε μεγάλο βαθμό το εύρος των ζητημάτων πάνω στα οποία συναναστραφήκατε. Υπάρχουν κάποια προβλήματα τα οποία δεν αντιλαμβάνεστε. Από τη μία πλευρά, αυτό συμβαίνει επειδή οι άνθρωποι δεν εξετάζουν τι προβλήματα υπάρχουν στον ίδιο τους τον εαυτό όποτε βιώνουν διάφορες περιστάσεις. Από την άλλη πλευρά, οι άνθρωποι δεν έχουν αναλογιστεί ποτέ προσεκτικά πώς ακριβώς είναι η σχέση τους με τον Θεό ή ποιες είναι οι σωστές στάσεις και απόψεις που θα πρέπει να έχουν απέναντι στον Θεό. Επομένως, με βάση τις διαφορετικές εκδηλώσεις των ανθρώπων και αυτές τις καταστάσεις που πράγματι υπάρχουν επί του παρόντος στους ανθρώπους, θα συναναστραφούμε σήμερα συγκεκριμένα πάνω στις διαφορετικές εκδηλώσεις των φραγμών ανάμεσα στους ανθρώπους και τον Θεό και της εχθρικότητας των ανθρώπων απέναντι στον Θεό. Ο σκοπός της συναναστροφής πάνω σ’ αυτές τις διαφορετικές εκδηλώσεις είναι να δοθεί η δυνατότητα στους ανθρώπους να εγκαταλείψουν ενεργά τους φραγμούς ανάμεσα στον εαυτό τους και τον Θεό, καθώς και την εχθρικότητα που τρέφουν απέναντι στον Θεό, όποτε αναδύονται αυτά τα πράγματα μέσα τους στην καθημερινή τους ζωή, να πετύχουν μια αρμονική σχέση με τον Θεό και τελικά να καταφέρουν να είναι σε πλήρη αρμονία με Αυτόν. Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα έχουν εξαλείψει εντελώς τους φραγμούς ανάμεσα στον εαυτό τους και τον Θεό, καθώς και την εχθρικότητά τους απέναντι στον Θεό, και θα έχουν καταφέρει να έχουν φόβο Θεού και να υποταχθούν αληθινά σε Αυτόν. Μόνο αυτή είναι μια κανονική σχέση ανάμεσα στους ανθρώπους και τον Θεό και μόνο τέτοιοι άνθρωποι είναι αληθινά δημιουργημένα όντα.