Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Array

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Η εικοστή έβδομη ομιλία

Η συμπεριφορά του ανθρώπου ποτέ δεν άγγιξε την καρδιά Μου, ούτε ποτέ Μου φάνηκε πολύτιμη. Στα μάτια του ανθρώπου, Εγώ του φέρομαι πάντοτε πολύ αυστηρά και ασκώ πάντοτε εξουσία επάνω του. Σε όλες τις ενέργειες του ανθρώπου, μόλις και μετά βίας υπάρχει κάτι που να έχει κάνει για χάρη Μου, σπανίως υπάρχει κάτι που να μένει ακλόνητο μπροστά στα μάτια Μου. Εν τέλει, οτιδήποτε αφορά στον άνθρωπο έχει καταρρεύσει ανεπαίσθητα ενώπιόν Μου, και μόνον αφότου εκδηλώσω τις ενέργειές Μου θα Με γνωρίσουν οι πάντες μέσα από την ίδια τους την αποτυχία. Η ανθρώπινη φύση παραμένει απαράλλαχτη. Αυτό που βρίσκεται μέσα στις καρδιές των ανθρώπων δεν συμβαδίζει με το θέλημά Μου, δεν είναι αυτό που χρειάζομαι. Αυτό που απεχθάνομαι περισσότερο απ’ όλα στον άνθρωπο είναι η ισχυρογνωμοσύνη και η κατ’ εξακολούθηση υποτροπή του. Ποια είναι, όμως, εκείνη η δύναμη που κάνει τους ανθρώπους να μην καταφέρνουν να με γνωρίσουν, να με κρατούν μονίμως σε απόσταση και ποτέ να μην ενεργούν σύμφωνα με το θέλημά Μου, ενώπιόν Μου, παρά να μου αντιτίθενται πίσω από την πλάτη Μου; Αυτή είναι η αφοσίωσή τους; Αυτή είναι η αγάπη τους για Μένα; Γιατί δεν μπορούν να μετανοήσουν και να ξαναγεννηθούν; Γιατί οι άνθρωποι είναι πάντοτε πρόθυμοι να ζουν μέσα στον βάλτο, αντί για ένα μέρος χωρίς λάσπες; Μήπως δεν τους φέρθηκα καλά; Μήπως τους υπέδειξα τη λάθος κατεύθυνση; Μήπως τους οδηγώ στην κόλαση; Οι πάντες είναι πρόθυμοι να ζούνε στην «κόλαση». Όταν έρχεται το φως, τα μάτια τους τυφλώνονται αμέσως, λες και ό,τι έχουν μέσα τους να προέρχεται από την κόλαση. Όμως οι άνθρωποι, χωρίς να το γνωρίζουν αυτό, απλώς απολαμβάνουν «κολασμένες ευλογίες». Φτάνουν σε σημείο να τις φυλάνε σαν θησαυρό στο στήθος τους, τρέμοντας μην τυχόν και τους τις αρπάξω και τους αφήσω χωρίς «πηγή ύπαρξης». Οι άνθρωποι με φοβούνται, γι’ αυτό, όταν έρχομαι στη γη, μένουν μακριά από Εμένα, σιχαίνονται να Με πλησιάσουν γιατί είναι απρόθυμοι «να μπλέξουν σε μπελάδες», αλλά, αντιθέτως, επιθυμούν να διατηρήσουν την αρμονία εντός της οικογένειας, ώστε να απολαμβάνουν «ευτυχία επί της γης». Ωστόσο, δεν μπορώ να επιτρέψω στους ανθρώπους να κάνουν αυτό που θέλουν, επειδή αυτό ακριβώς ήρθα να κάνω εδώ, να καταστρέψω την οικογένεια του ανθρώπου. Τη στιγμή της άφιξής μου, η ειρήνη θα εξαφανιστεί από τα σπίτια τους. Θα συντρίψω όλα τα έθνη, πόσο μάλλον την οικογένεια του ανθρώπου. Ποιος μπορεί να ξεφύγει από το άρπαγμά Μου; Μήπως εκείνοι που λαμβάνουν ευλογίες θα γλιτώσουν λόγω της απροθυμίας τους; Μήπως εκείνοι που υπόκεινται σε παίδεμα θα μπορούσαν ποτέ να κερδίσουν τη συμπάθειά Μου λόγω του φόβου τους; Μέσα σε όλα Μου τα λόγια, οι άνθρωποι έχουν δει το θέλημά Μου και τις ενέργειές Μου, αλλά ποιοι μπορούν να απελευθερωθούν από το μπλέξιμο των ίδιων των σκέψεών τους; Ποιοι μπορούν να βρουν την έξοδο, είτε μέσω των λόγων Μου είτε χωρίς τα λόγια Μου;

Οι άνθρωποι βίωσαν την εγκαρδιότητά Μου, Με υπηρέτησαν με ειλικρίνεια και ήταν πραγματικά υπάκουοι σε Εμένα, κάνοντας τα πάντα για Εμένα υπό την παρουσία Μου. Όμως οι άνθρωποι σήμερα, κατά κάποιον τρόπο δεν μπορούν να καταφέρουν να φτάσουν σε αυτόν τον τρόπο ύπαρξης και το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να θρηνούν πνευματικά, σαν να τους έχει αρπάξει κάποιος πεινασμένος λύκος. Με κοιτάνε μόνο ανήμποροι, ικετεύοντάς Με ασταμάτητα να τους βοηθήσω, αλλά, στο τέλος, είναι ανίκανοι να ξεφύγουν από τη δυσχερή κατάστασή τους. Θυμάμαι πώς οι άνθρωποι στο παρελθόν έδιναν υποσχέσεις υπό την παρουσία Μου, ορκιζόμενοι στον ουρανό και στη γη, υπό την παρουσία Μου, να μου ξεπληρώσουν την καλοσύνη Μου με τη στοργή τους. Έκλαιγαν γοερά ενώπιόν Μου και ο ήχος του κλάματός τους ήταν σπαραχτικός και δυσβάσταχτος. Έχω συχνά συνδράμει τους ανθρώπους, ανάλογα με τη δύναμη της αποφασιστικότητάς τους. Αμέτρητες φορές ήρθαν οι άνθρωποι ενώπιόν Μου για να μου υποταχθούν με έναν αξιολάτρευτο τρόπο που είναι δύσκολο να ξεχάσω. Αμέτρητες φορές Με αγάπησαν με ακλόνητη αφοσίωση και τα ειλικρινή αισθήματά τους ήταν θαυμάσια. Σε αμέτρητες περιστάσεις Με αγάπησαν τόσο, που έφτασαν στο σημείο να θυσιάσουν τη ζωή τους, με αγάπησαν περισσότερο από τον ίδιο τους τον εαυτό, κι Εγώ, βλέποντας την ειλικρίνειά τους, δέχθηκα την αγάπη τους. Σε αμέτρητες περιστάσεις Μου πρόσφεραν τον εαυτό τους υπό την παρουσία Μου, για χάρη μου, αδιαφορώντας για τον θάνατο κι Εγώ απάλυνα τις έγνοιες από το μέτωπό τους και αναλογίστηκα προσεκτικά τις εκφράσεις τους. Υπήρξαν αμέτρητες φορές που τους αγάπησα σαν τον πιο πολύτιμο θησαυρό Μου και υπήρξαν αμέτρητες φορές που τους μίσησα σαν τον χειρότερο εχθρό Μου. Έτσι είμαι - ο άνθρωπος δεν θα μπορέσει ποτέ του να συλλάβει τι βρίσκεται μέσα στο μυαλό Μου. Όταν οι άνθρωποι είναι θλιμμένοι, έρχομαι για να τους παρηγορήσω, και όταν είναι αδύναμοι, έρχομαι για να τους βοηθήσω. Όταν έχουν χαθεί, τους δείχνω τον δρόμο. Όταν κλαίνε, τους σκουπίζω τα δάκρυα. Ωστόσο, όταν είμαι Εγώ θλιμμένος, ποιος μπορεί να Με παρηγορήσει με την καρδιά του; Όταν ανησυχώ θανάσιμα, ποιος νοιάζεται για τα αισθήματά Μου; Όταν είμαι λυπημένος, ποιος μπορεί να γιατρέψει τις πληγές στην καρδιά Μου; Όταν χρειάζομαι κάποιον, ποιος θα προσφερόταν πρόθυμα να ενεργήσει από κοινού μαζί Μου; Μήπως η προηγούμενη συμπεριφορά που είχαν οι άνθρωποι απέναντί Μου, έχει πλέον χαθεί για πάντα; Γιατί δεν έχει μείνει τίποτα πλέον στη μνήμη τους; Πώς είναι δυνατόν οι άνθρωποι να τα έχουν ξεχάσει όλα αυτά; Αυτό δεν συμβαίνει επειδή οι άνθρωποι έχουν διαφθαρεί από τον εχθρό τους;

Όταν οι άγγελοι παίζουν μουσική για να Με δοξάσουν, αυτό δεν μπορεί παρά να προκαλέσει τη συμπόνια Μου για τον άνθρωπο. Αμέσως, η καρδιά Μου γεμίζει με θλίψη και Μου είναι αδύνατον να απαλλαχτώ από αυτό το οδυνηρό συναίσθημα. Στη χαρά και στη λύπη του χωρισμού και της επανασύνδεσης με τον άνθρωπο, δεν είμαστε ικανοί να ανταλλάζουμε συναισθήματα. Χωρισμένοι ψηλά στον ουρανό και κάτω στη γη, ο άνθρωπο κι Εγώ δεν μπορούμε να βρισκόμαστε τακτικά. Ποιος μπορεί να γλιτώσει από τη νοσταλγία για προηγούμενα συναισθήματα; Ποιος μπορεί να σταματήσει να αναπολεί το παρελθόν; Ποιος δεν θα ήλπιζε να συνεχιστούν τα συναισθήματα του παρελθόντος; Ποιος δεν θα περίμενε πώς και πώς την επιστροφή Μου; Ποιος δεν θα λαχταρούσε την επανένωσή Μου με τον άνθρωπο; Η καρδιά Μου είναι βαθιά ταραγμένη και το πνεύμα του ανθρώπου ανησυχεί πολύ. Παρόλο που μοιάζουμε στο πνεύμα, δεν μπορούμε να είμαστε συχνά μαζί και δεν μπορούμε να βλεπόμαστε συχνά. Συνεπώς, η ζωή όλων των ανθρώπων είναι γεμάτη με δυστυχία και της λείπει η ζωτικότητα, επειδή ο άνθρωπος από πάντα Με λαχταρούσε. Είναι λες και τα ανθρώπινα όντα είναι αντικείμενα που τα πέταξαν έξω από τον παράδεισο. Φωνάζουν απελπισμένα το όνομά Μου επάνω στη γη, υψώνοντας το βλέμμα τους προς τα Μένα από το έδαφος, όμως πώς να γλιτώσουν από τα δόντια του αδηφάγου λύκου; Πώς να απελευθερωθούν από τις απειλές και τους πειρασμούς του; Πώς μπορούν οι άνθρωποι να μη θυσιαστούν, μέσω της υπακοής τους στη διευθέτηση του σχεδίου Μου; Όταν με εκλιπαρούν ηχηρά, τους αποστρέφομαι, δεν αντέχω να τους κοιτάζω άλλο. Πώς μπορώ, ωστόσο, να μην ακούω τις δακρύβρεχτες κραυγές τους; Θα διορθώσω τις αδικίες στον κόσμο των ανθρώπων. Θα φέρω εις πέρας το έργο Μου σε όλον τον κόσμο με τα ίδια Μου τα χέρια, απαγορεύοντας στον Σατανά να βλάψει ξανά τον λαό Μου, απαγορεύοντας στους εχθρούς να κάνουν ξανά ό,τι ευαρεστούνται. Θα γίνω Βασιλιάς επί της γης και θα μεταφέρω εκεί τον θρόνο Μου, κάνοντας όλους τους εχθρούς Μου να πέσουν στο έδαφος και να εξομολογηθούν ενώπιόν Μου όλα τους τα εγκλήματα. Στη θλίψη Μου αναμιγνύεται θυμός, θα ισοπεδώσω ολόκληρο το σύμπαν, δεν θα αφήσω κανέναν να γλιτώσει και θα σπείρω τον τρόμο στις καρδιές των εχθρών Μου. Δεν θα αφήσω τίποτα όρθιο επάνω στη γη και θα κάνω τους εχθρούς Μου να πέσουν μέσα στα χαλάσματα, έτσι ώστε να μην μπορέσουν να διαφθείρουν ξανά την ανθρωπότητα, Το σχέδιό Μου έχει ήδη αποφασιστεί και κανένας, όποιος κι αν είναι, δεν θα μπορέσει να το αλλάξει. Καθώς περιφέρομαι με μεγαλειώδη πομπή επάνω από το σύμπαν, όλη η ανθρωπότητα θα ανανεωθεί και τα πάντα θα αναζωογονηθούν. Ο άνθρωπος δεν θα κλαίει πια και δεν θα Μου φωνάζει πλέον για να τον βοηθήσω. Τότε η καρδιά μου θα ευφρανθεί και οι άνθρωποι θα επιστρέψουν πανηγυρικά σε Εμένα. Ολόκληρο το σύμπαν απ’ άκρη σ’ άκρη θα στροβιλίζεται από ενθουσιασμό...

Σήμερα, ανάμεσα στα έθνη του κόσμου, πραγματοποιώ το έργο που έχω ξεκινήσει να φέρω εις πέρας. Κινούμαι ανάμεσα στους ανθρώπους, πραγματοποιώ το έργο Μου σύμφωνα με το σχέδιό Μου, και όλοι οι άνθρωποι διαλύουν τα διάφορα έθνη του κόσμου σύμφωνα με το θέλημά Μου. Οι άνθρωποι επάνω στη γη έχουν την προσοχή τους στραμμένη προς τον δικό τους προορισμό, επειδή η ημέρα πλησιάζει και οι άγγελοι ηχούν τις τρομπέτες τους. Δεν θα υπάρξουν άλλες καθυστερήσεις κι όλη η δημιουργία θα αρχίσει να χορεύει με ενθουσιασμό. Ποιος μπορεί να επεκτείνει την ημέρα Μου κατά το δοκούν; Κάποιος γήινος; Μήπως τα αστέρια του ουρανού; Μήπως οι άγγελοι; Όταν κάνω μια ομιλία για να ξεκινήσει η σωτηρία του λαού του Ισραήλ, η ημέρα Μου καταφτάνει για όλη την ανθρωπότητα. Όλοι οι άνθρωποι φοβούνται την επιστροφή του Ισραήλ. Όταν επιστρέψει το Ισραήλ, εκείνη θα είναι η ημέρα της δόξας Μου, ενώ θα είναι επίσης η ημέρα που τα πάντα θα αλλάξουν και θα ανανεωθούν. Καθώς μια επικείμενη, δίκαιη κρίση πλησιάζει ολόκληρο το σύμπαν, όλοι οι άνθρωποι αρχίζουν να δειλιάζουν και να φοβούνται, επειδή στον κόσμο των ανθρώπων η δικαιοσύνη είναι κάτι το ανήκουστο. Όταν λάμψει ο Ήλιος της δικαιοσύνης, η Ανατολή θα φωτιστεί και στη συνέχεια θα φωτίσει με τη σειρά της ολόκληρο το σύμπαν, φτάνοντας στον καθένα. Αν ο άνθρωπος μπορεί να αντιμετωπίσει πραγματικά τη δικαιοσύνη Μου, τι έχει να φοβηθεί; Ο λαός Μου περιμένει την άφιξη της ημέρας Μου, όλοι τους λαχταρούν τον ερχομό της ημέρας Μου. Περιμένουν να τιμωρήσω όλη την ανθρωπότητα και να διευθετήσω τον προορισμό της ανθρωπότητας, μέσα από τον ρόλο Μου ως Ήλιος της δικαιοσύνης. Η βασιλεία Μου αρχίζει να σχηματίζεται επάνω από ολόκληρο το σύμπαν, ενώ ο θρόνος Μου ασκεί εξουσία στις καρδιές τρισεκατομμυρίων ανθρώπων. Με τη συνδρομή των αγγέλων, το μεγαλειώδες επίτευγμά Μου σύντομα θα ευοδωθεί. Όλοι οι γιοι και οι λαοί Μου αναμένουν την επιστροφή Μου με κομμένη την ανάσα, λαχταρούν να επανασυνδεθούν μαζί Μου, για να μην ξαναχωριστούμε ποτέ ξανά. Πώς θα μπορούσαν οι πολυπληθείς μάζες της βασιλείας Μου να μην γιορτάζουν και να μην αγκαλιάζονται από χαρά, επειδή ήρθα για να είμαι μαζί τους; Μπορεί αυτή η επανένωση να πληρωθεί χωρίς κανένα τίμημα; Είμαι αξιοσέβαστος στα μάτια όλων των ανθρώπων, έχω ανακηρυχτεί στα λόγια όλων. Όταν επιστρέψω, θα κατακτήσω ακόμα περισσότερο όλες τις δυνάμεις του εχθρού. Ήγγικεν η ώρα! Θα θέσω το έργο Μου σε εφαρμογή, θα βασιλέψω ως Βασιλέας μεταξύ των ανθρώπων! Βρίσκομαι στο σημείο της επιστροφής! Και ετοιμάζομαι να ξεκινήσω! Αυτό ελπίζουν οι πάντες, αυτό επιθυμούν. Θα επιτρέψω σε όλους τους ανθρώπους να δούνε την άφιξη της ημέρας Μου και θα τους αφήσω να υποδεχθούν τον ερχομό της ημέρας Μου με χαρά!

2 Απριλίου 1992

Προηγούμενο:Η εικοστή έκτη ομιλία

Επόμενο:Η εικοστή όγδοη ομιλία

Δείτε επίσης