Η κρίση του Θεού έχει στόχο την κάθαρση και τη σωτηρία ή την καταδίκη και τον αφανισμό;

16 Ιανουαρίου 2022

Καθώς συμφορές εξαπλώνονται σε όλη την υδρόγειο, οι πιστοί του Κυρίου περιμένουν με κομμένη την ανάσα τον Κύριο Ιησού να έρθει πάνω σε μια νεφέλη και να τους ανυψώσει στον ουρανό για να Τον συναντήσουν και να ξεφύγουν από τις συμφορές. Όμως, δεν έχουν δει ακόμα τον Κύριο Ιησού να έρχεται πάνω σε νεφέλη, κι αντ’ αυτού, η Αστραπή της Ανατολής δίνει συνεχώς μαρτυρία πως έχει επιστρέψει ως ενσαρκωμένος Παντοδύναμος Θεός, και εκφράζει αλήθειες για να κρίνει, να καθάρει και να σώσει τον άνθρωπο τις έσχατες ημέρες. Πολλοί μένουν εμβρόντητοι. Σκέφτονται: «Υποτίθεται πως ο Κύριος θα ανυψώσει πρώτα τους πιστούς στον ουρανό. Πρέπει πρώτα να μας σώσει από τις συμφορές. Γιατί ο Θεός εκφράζει αλήθειες για το έργο της κρίσεως τις έσχατες ημέρες; Έχουμε όλοι λάβει άφεση αμαρτιών κι ο Θεός μάς θεωρεί δίκαιους, άρα γιατί χρειάζεται η κρίση του Θεού;» Οι περισσότεροι πιστεύουν πως τις έσχατες ημέρες, στόχος της κρίσης του Θεού θα είναι οι άπιστοι, πως κρίση σημαίνει καταδίκη και καταστροφή και πως όσοι έχουμε λάβει άφεση αμαρτιών, δεν χρειάζεται να κριθούμε. Άρα, λοιπόν, η κρίση του ανθρώπου από τον Θεό εχει στόχο την κάθαρση και τη σωτηρία ή την καταδίκη και τον αφανισμό; Ας συζητήσουμε γι’ αυτό σήμερα.

Όμως, πριν εμβαθύνουμε σ’ αυτό, ας μιλήσουμε για το αν υπάρχει βιβλική βάση για την κρίση του Θεού τις έσχατες ημέρες. Στην πραγματικότητα, αναφέρεται σε πολλές προφητείες της Βίβλου, και κυρίως, σε προφητείες από το ίδιο το στόμα του Κυρίου: «Ο αθετών εμέ και μη δεχόμενος τους λόγους μου, έχει τον κρίνοντα αυτόν· ο λόγος, τον οποίον ελάλησα, εκείνος θέλει κρίνει αυτόν εν τη εσχάτη ημέρα» (Κατά Ιωάννην 12:48). «Επειδή ουδέ κρίνει ο Πατήρ ουδένα, αλλ’ εις τον Υιόν έδωκε πάσαν την κρίσιν […] και εξουσίαν έδωκεν εις αυτόν να κάμνη και κρίσιν, διότι είναι Υιός ανθρώπου» (Κατά Ιωάννην 5:22, 27). «Έτι πολλά έχω να είπω προς εσάς, δεν δύνασθε όμως τώρα να βαστάζητε αυτά. Όταν δε έλθη εκείνος, το Πνεύμα της αληθείας, θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν» (Κατά Ιωάννην 16:12-13). «Αγίασον αυτούς εν τη αληθεία σου· ο λόγος ο ιδικός σου είναι αλήθεια» (Κατά Ιωάννην 17:17). Στην Αποκάλυψη επίσης αναφέρεται: «Και είδον άλλον άγγελον πετώμενον εις το μεσουράνημα, όστις είχεν ευαγγέλιον αιώνιον, διά να κηρύξη εις τους κατοικούντας επί της γης και εις παν έθνος και φυλήν και γλώσσαν και λαόν, και έλεγε μετά φωνής μεγάλης· Φοβήθητε τον Θεόν και δότε δόξαν εις αυτόν, διότι ήλθεν η ώρα της κρίσεως αυτού» (Αποκάλυψη 14:6-7). Είναι πολύ σαφή, έτσι δεν είναι; Ο Κύριος επιστρέφει ενσαρκωμένος ως Υιός του ανθρώπου και εκφράζει αλήθειες για το έργο της κρίσεως τις έσχατες ημέρες. Δεν υπάρχει αμφιβολία γι’ αυτό. Οι προφητείες αυτές αναφέρουν: «ο λόγος, τον οποίον ελάλησα, εκείνος θέλει κρίνει αυτόν εν τη εσχάτη ημέρα» και «θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν», έτσι βλέπουμε καθαρά πως τις έσχατες ημέρες, ο Θεός μάς κρίνει και μας καθαίρει με την αλήθεια, για να μας οδηγήσει σε όλες τις αλήθειες, ώστε να ξεφύγουμε από την αμαρτία και να σωθούμε πλήρως. Το Α’ Πέτρου 4:17 λέει: «Διότι έφθασεν ο καιρός του να αρχίση η κρίσις από του οίκου του Θεού». Αυτό σημαίνει πως τις έσχατες ημέρες, το έργο της κρίσεως του Θεού ξεκινά από τον οίκο Του, πως θα αρχίσει απ’ αυτούς που έχουν δεχτεί την κρίση του Θεού τις έσχατες ημέρες. Αυτό εννοεί όταν λέει πως η κρίση ξεκινά από τον οίκο του Θεού. Όσοι αποδέχονται τον Παντοδύναμο Θεό, πρέπει να δεχτούν την κρίση των λόγων Του και θα μπορούν να εισέλθουν στη βασιλεία Του μόνο όταν καθαρθούν. Όσοι λένε πως αποδέχονται τον Παντοδύναμο Θεό, αλλά δεν καθαίρονται μέσω της κρίσης, τελικά θα εξαλειφθούν και θα καταστραφούν στις συμφορές. Οι άπιστοι θα αντιμετωπιστούν μέσω των συμφορών, επειδή όσοι απορρίπτουν την κρίση του Θεού, δεν θα καθαρθούν ποτέ ούτε θα λάβουν σωτηρία. Θα καταδικαστούν κι έπειτα θα καταστραφούν. Σκοπός λοιπόν του έργου της κρίσεως του Θεού τις έσχατες ημέρες είναι να σώσει τον άνθρωπο στον μέγιστο δυνατό βαθμό. Είτε είναι πιστοί του Κυρίου είτε όχι, εφόσον δέχονται την κρίση του Παντοδύναμου Θεού και καθαίρονται, σώζονται πλήρως από τον Θεό. Όλοι όσοι απορρίπτουν το έργο της κρίσεως του Παντοδύναμου Θεού θα καταδικαστούν, θα εξαλειφθούν και θα τους βρουν οι συμφορές. Βλέποντας το αποτέλεσμα του έργου της κρίσεως του Θεού, είναι σωστό να το ταυτίζουμε με την καταδίκη και τον αφανισμό; Είναι μεγάλο λάθος. Το έργο του Θεού για την ανύψωση των πιστών στη βασιλεία επιτελείται με την πλήρη σωτηρία μέσω της κρίσης και της κάθαρσης. Δεν είναι απίστευτα σημαντικό; Γιατί, λοιπόν, πολλοί δεν το βλέπουν; Αν η κρίση του Θεού είχε στόχο να καταδικάσει και να τιμωρήσει τους ανθρώπους, τότε τι σημασία θα είχε το έργο αυτό; Δεν θα μπορούσε να ρίξει αμέσως συμφορές και να τους εξοντώσει; Γιατί να μπει σε επιπλέον κόπο; Πολλοί ακούν για το έργο της κρίσης του Παντοδύναμου Θεού και δεν το ερευνούν καν, αλλά αμέσως το κρίνουν και το καταδικάζουν. Δεν είναι αλαζονικό; Οι πιστοί του Κυρίου λατρεύουν τη Βίβλο και βασίζουν τα πάντα σ’ αυτήν. Γιατί δεν βλέπουν πως το έργο της κρίσεως του Θεού τις έσχατες ημέρες συμφωνεί απόλυτα μ’ αυτήν; Υπάρχουν τόσες βιβλικές προφητείες για το έργο της κρίσεως του Θεού τις έσχατες ημέρες. Γιατί δεν προσέχουν αυτές τις προφητείες; Όπως κι αν το δεις, όσοι δεν αναγνωρίζουν το έργο του Θεού τις έσχατες ημέρες είναι τυφλοί και ανόητοι και δεν κατανοούν τη Βίβλο. Είναι όλοι αλαζονικοί και παράλογοι. Δεν έχουν αποδεχτεί το έργο του Θεού τις έσχατες ημέρες και έχουν ήδη χάσει την ευκαιρία να αρπαχτούν πριν τις συμφορές. Αυτό εκπληρώνει την προφητεία του Κυρίου Ιησού: «Διότι εις πάντα τον έχοντα θέλει δοθή και περισσευθή, από δε του μη έχοντος και εκείνο το οποίον έχει θέλει αφαιρεθή απ’ αυτού. Και τον αχρείον δούλον ρίψατε εις το σκότος το εξώτερον· εκεί θέλει είσθαι ο κλαυθμός και ο τριγμός των οδόντων» (Κατά Ματθαίον 25:29-30).

Γιατί πρέπει οι πιστοί να υπομείνουν την κρίση και την παίδευση του Θεού; Αυτό είναι ένα άλλο μυστήριο που πολλοί δεν κατανοούν. Ας δούμε λοιπόν τι λέει γι’ αυτό ο Παντοδύναμος Θεός. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Παρόλο που ο Ιησούς έκανε μεγάλο έργο ανάμεσα στους ανθρώπους, ολοκλήρωσε μόνο τη λύτρωση όλης της ανθρωπότητας και έγινε η προσφορά περί αμαρτίας του ανθρώπου· δεν απάλλαξε τον άνθρωπο από όλη τη διεφθαρμένη διάθεσή του. Για να σωθεί ολοκληρωτικά ο άνθρωπος από την επιρροή του Σατανά, δεν αρκούσε μόνο να γίνει ο Ιησούς προσφορά περί αμαρτίας, αλλά έπρεπε, επίσης, ο Θεός να επιτελέσει ακόμα μεγαλύτερο έργο για να απαλλάξει πλήρως τον άνθρωπο από τη σατανικά διεφθαρμένη διάθεσή του. Συνεπώς, τώρα που ο άνθρωπος έχει συγχωρεθεί για τις αμαρτίες του, ο Θεός έχει επιστρέψει ενσαρκωμένος για να οδηγήσει τον άνθρωπο στη νέα εποχή και έχει ξεκινήσει το έργο του παιδέματος και της κρίσης. Αυτό το έργο ανέβασε τον άνθρωπο σε ένα υψηλότερο βασίλειο. Όλοι όσοι υποτάσσονται στο κράτος Του θα απολαμβάνουν ανώτερη αλήθεια και θα λαμβάνουν μεγαλύτερες ευλογίες. Θα ζούνε πραγματικά στο φως και θα κερδίσουν την αλήθεια, την οδό και τη ζωή» (Πρόλογος του βιβλίου «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

«Προτού λυτρωθεί ο άνθρωπος, πολλά από τα δηλητήρια του Σατανά είχαν ήδη φυτευτεί μέσα του και, μετά από χιλιάδες έτη διαφθοράς από τον Σατανά, έχει μέσα του μια καθιερωμένη φύση που αντιστέκεται στον Θεό. Επομένως, όταν λυτρωθεί ο άνθρωπος, αυτό δεν είναι τίποτα περισσότερο από λύτρωση κατά την οποία ο άνθρωπος αγοράζεται έναντι υψηλού τιμήματος, αλλά η δηλητηριώδης φύση μέσα του δεν έχει εξαλειφθεί. Ο άνθρωπος, που είναι τόσο μιαρός, πρέπει να υποβληθεί σε αλλαγή προτού γίνει άξιος να υπηρετήσει τον Θεό. Μέσω αυτού του έργου της κρίσης και της παίδευσης, ο άνθρωπος θα καταφέρει να γνωρίσει πλήρως την ακάθαρτη και διεφθαρμένη ουσία μέσα του και θα μπορέσει να αλλάξει εντελώς και να γίνει καθαρός. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί ο άνθρωπος να αξιωθεί να επιστρέψει ενώπιον του θρόνου του Θεού. Όλο το έργο που επιτελείται σήμερα έχει σκοπό να γίνει ο άνθρωπος καθαρός και να αλλάξει. Μέσω της κρίσης και της παίδευσης του λόγου, και μέσω του εξευγενισμού, ο άνθρωπος μπορεί να αποβάλει τη διαφθορά του και να γίνει αγνός. Αντί να θεωρηθεί πως αυτό το στάδιο του έργου είναι εκείνο της σωτηρίας, θα ήταν πιο κατάλληλο να ειπωθεί ότι είναι το έργο του εξαγνισμού. Στην πραγματικότητα, αυτό είναι το στάδιο της κατάκτησης, καθώς και το δεύτερο στάδιο του έργου της σωτηρίας. Ο άνθρωπος φτάνει στο σημείο να κερδηθεί από τον Θεό μέσω της κρίσης και της παίδευσης του λόγου, και όλες οι ακαθαρσίες, οι αντιλήψεις, τα κίνητρα και οι προσωπικές φιλοδοξίες μέσα στην καρδιά του ανθρώπου αποκαλύπτονται πλήρως μέσω της χρήσης του λόγου ο οποίος εξευγενίζει, κρίνει και αποκαλύπτει. Αν και ο άνθρωπος μπορεί να έχει λυτρωθεί και να έχει συγχωρεθεί για τις αμαρτίες του, αυτό μπορεί να οφείλεται μόνο στο ότι ο Θεός δεν ενθυμείται τις παραβάσεις του ανθρώπου και δεν φέρεται στον άνθρωπο σύμφωνα με τις παραβάσεις του. Ωστόσο, όταν ο άνθρωπος, ο οποίος ζει σε ένα σώμα από σάρκα, δεν έχει απελευθερωθεί από την αμαρτία, μπορεί μόνο να συνεχίσει να αμαρτάνει, αποκαλύπτοντας ασταμάτητα τη διεφθαρμένη σατανική διάθεσή του. Αυτή είναι η ζωή που διάγει ο άνθρωπος —ένας ατελείωτος κύκλος αμαρτίας και συγχώρεσης. Η πλειονότητα των ανθρώπων αμαρτάνει την ημέρα, κι απλώς εξομολογείται το βράδυ. Έτσι, παρόλο που η προσφορά περί αμαρτίας είναι αενάως αποτελεσματική για τον άνθρωπο, δεν θα μπορέσει να σώσει τον άνθρωπο από την αμαρτία. Έχει ολοκληρωθεί μόνο το ήμισυ του έργου της σωτηρίας, γιατί ο άνθρωπος εξακολουθεί να έχει διεφθαρμένη διάθεση. […] είναι πιο βαθιά εδραιωμένη από την αμαρτία, είναι κάτι που φύτεψε ο Σατανάς και είναι βαθιά ριζωμένη μέσα στον άνθρωπο. Δεν είναι εύκολο να αντιληφθεί ο άνθρωπος τις αμαρτίες του· δεν είναι σε θέση να αναγνωρίσει τη βαθιά ριζωμένη φύση του και πρέπει να στηριχθεί στην κρίση του λόγου για να επιτύχει αυτό το αποτέλεσμα. Μόνο έτσι μπορεί ο άνθρωπος να αλλάξει σταδιακά από εκείνο το σημείο κι έπειτα» («Το μυστήριο της ενσάρκωσης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού είναι σαφή. Την Εποχή της Χάριτος, ο Κύριος Ιησούς επιτέλεσε το έργο της λύτρωσης, ολοκληρώνοντας απλώς το πρώτο μισό του έργου της σωτηρίας. Πίστη στον Κύριο σημαίνει πως οι αμαρτίες των ανθρώπων έχουν συγχωρεθεί και δεν θα καταδικαστούν υπό τον νόμο, πως μπορούν να προσέλθουν ενώπιον του Κυρίου για να προσευχηθούν και να κοινωνήσουν μαζί Του, για να απολαύσουν τη χάρη και τις ευλογίες Του. Αυτό, λοιπόν, πέτυχε το έργο της λύτρωσης. Όμως παρά την άφεση των αμαρτιών, οι άνθρωποι συνεχίζουν να λένε ψέματα και να αμαρτάνουν, μάχονται για το προσωπικό όφελος, μέσα στη ζήλια, τις έριδες, την επίκριση και το μίσος. Θέλουν να κάνουν πράξη τα λόγια του Κυρίου, αλλά δεν μπορούν. Ζουν σ’ έναν φαύλο κύκλο αμαρτίας και εξομολόγησης, εντελώς ανήμποροι να ξεφύγουν. Αυτό δείχνει πως παρ’ όλο που ο Κύριος συγχώρησε τις αμαρτίες μας, η αμαρτωλή φύση παραμένει μέσα μας. Η σατανική μας φύση και διάθεση μάς οδηγούν στην αμαρτία. Αν η αμαρτία δεν εξαλειφθεί στη ρίζα της, όσες φορές κι αν συγχωρεθούν οι αμαρτίες κάποιου, δεν θα ξεφύγει ποτέ από την αμαρτία και δεν θα γίνει άγιος. Δεν μπορεί παρά να αμαρτάνει και να αντιστέκεται στον Θεό. Θυμηθείτε τους Φαρισαίους. Λάτρευαν τον Θεό στον ναό και πρόσφεραν πάντα θυσίες, όμως όταν ο Κύριος Ιησούς εμφανίστηκε και εργάστηκε, δεν Τον αποδέχτηκαν. Του αντιστάθηκαν και Τον καταδίκασαν με μανία, και μάλιστα Τον σταύρωσαν, διαπράττοντας ειδεχθή αμαρτία. Τι μας δείχνει αυτό; Αν κάποιος έχει σατανική φύση, όσες προσφορές περί αμαρτίας για άφεση αμαρτιών κι αν κάνει, συνεχίζει να πράττει το κακό. Ο Παντοδύναμος Θεός έχει εμφανιστεί και εκφράσει εκατομμύρια λόγια αλήθειας, ξεκινώντας το έργο της κρίσεως από τον οίκο του Θεού. Έχει ολοκληρώσει μια ομάδα νικητών πριν τις συμφορές, επιδεικνύοντας πλήρως την εξουσία και τη δύναμη του Θεού και συγκλονίζοντας όλον τον κόσμο. Πάρα πολλοί θρησκευόμενοι δεν αναζητούν ούτε ερευνούν καθόλου, αλλά προσκολλούνται στις αντιλήψεις τους, κάνοντας ό,τι μπορούν για να καταδικάσουν και να βλασφημήσουν το έργο του Θεού και να του αντισταθούν, ανυπομονώντας να σταυρώσουν ξανά τον Χριστό που εκφράζει την αλήθεια. Αυτό δείχνει πως παρά την άφεση των αμαρτιών τους, εξαιτίας της σατανικής τους φύσης, συνεχίζουν να αντιστέκονται με μανία στον Θεό και Τον βλέπουν ως άσπονδο εχθρό. Η δίκαιη και άγια διάθεση του Θεού δεν θα ανεχτεί καμιά προσβολή, άρα, θα έπαιρνε στη βασιλεία Του κάποιον που έχει συγχωρεθεί αλλά συνεχίζει να αμαρτάνει και να Του αντιστέκεται; Σίγουρα όχι. Όπως είπε ο Κύριος Ιησούς: «Αληθώς, αληθώς σας λέγω ότι πας όστις πράττει την αμαρτίαν δούλος είναι της αμαρτίας. Ο δε δούλος δεν μένει πάντοτε εν τη οικία· ο υιός μένει πάντοτε» (Κατά Ιωάννην 8:34-35). «Θέλετε λοιπόν είσθαι άγιοι, διότι άγιος είμαι εγώ» (Λευιτικόν 11:45). Και η Βίβλος επίσης λέει: «Χωρίς αγιασμού ουδείς θέλει ιδεί τον Κύριον» (Προς Εβραίους 12:14). «Διότι εάν ημείς αμαρτάνωμεν εκουσίως, αφού ελάβομεν την γνώσιν της αληθείας, δεν απολείπεται πλέον θυσία περί αμαρτιών» (Προς Εβραίους 10:26). Η άγια και δίκαιη διάθεση του Θεού είναι απαράβατη. Όσοι αντιστέκονται στον Θεό, θα τιμωρηθούν, θα καταστραφούν και δεν θα μπουν ποτέ στη βασιλεία του Θεού. Γι’ αυτό, όταν ο Κύριος Ιησούς υποσχέθηκε πως θα επιστρέψει τις έσχατες ημέρες, δεν εννοούσε πως θα μας πάρει στον ουρανό ούτε πως θα καταδικάσει ή θα καταστρέψει τους άπιστους με τις συμφορές. Αλλά θα εκφράσει την αλήθεια και θα επιτελέσει το έργο της κρίσεως για τη σατανική φύση και διάθεση του ανθρώπου για να μας σώσει πρώτα από το κακό και τις δυνάμεις του Σατανά, ώστε να στραφούμε εξ’ ολοκλήρου προς τον Θεό και να μας αποκτήσει, κι έπειτα θα μας πάρει στη βασιλεία Του. Τότε το έργο της σωτηρίας του Θεού θα ολοκληρωθεί. Αν, όπως φαντάζονται οι άνθρωποι, η κρίση είχε στόχο να καταδικάσει και να καταστρέψει ο Θεός τους ανθρώπους, ποιος θα απέμενε από τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα; Δεν θα τους εξόντωνε όλους ο Θεός επειδή αμαρτάνουν και Του αντιτίθενται; Αν ίσχυε αυτό, τότε το σχέδιο του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου δεν θα αποτύγχανε; Γι’ αυτό ο Θεός έχει ενσαρκωθεί ξανά τις έσχατες ημέρες σύμφωνα με το σχέδιό Του να σώσει την ανθρωπότητα. Ο Παντοδύναμος Θεός έχει κρυφτεί ταπεινά και έχει εκφράσει τόσες αλήθειες, επιτελεί το έργο της κρίσεως ξεκινώντας από τον οίκο του Θεού για να εξαγνίσει και να σώσει όσους δέχονται την κρίση Του τις έσχατες ημέρες. Για να ξεφύγουμε από το κακό και να καθαρθούμε, να γίνουμε άξιοι να εισέλθουμε στη βασιλεία Του. Το έργο της κρίσεως του Θεού τις έσχατες ημέρες δεν αφορά την καταδίκη και καταστροφή των ανθρώπων, αλλά την κάθαρση και τη σωτηρία τους. Είναι σημαντικό να καταλάβουμε το θέλημα του Θεού. Το έργο της κρίσεως του Θεού τις έσχατες ημέρες για τη σωτηρία του ανθρώπου είναι το πιο σημαντικό Του στάδιο, και μόνο με την κρίση του Παντοδύναμου Θεού μπορούμε να ξεφύγουμε από τη διαφθορά, να καθαρθούμε και να σωθούμε από τις συμφορές.

Ίσως κάποιος θέσει το ερώτημα: Πώς ο Παντοδύναμος Θεός εξαγνίζει και σώζει την ανθρωπότητα μέσα από το έργο της κρίσεώς Του; Η απάντηση βρίσκεται στα λόγια του Παντοδύναμου Θεού. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Ο Χριστός των εσχάτων ημερών χρησιμοποιεί ένα πλήθος από αλήθειες για να διδάξει τον άνθρωπο, να εκθέσει την ουσία του ανθρώπου και να αναλύσει τα λόγια και τις πράξεις του ανθρώπου. Αυτά τα λόγια εμπεριέχουν διάφορες αλήθειες, όπως το καθήκον του ανθρώπου, πώς θα πρέπει να υπακούει τον Θεό, πώς θα πρέπει να είναι πιστός σ’ Εκείνον, πώς οφείλει να βιώνει την κανονική ανθρώπινη φύση, καθώς και τη σοφία και τη διάθεση του Θεού, και ούτω καθεξής. Όλα αυτά τα λόγια απευθύνονται στην ουσία του ανθρώπου και στη διεφθαρμένη διάθεσή του. Συγκεκριμένα, τα λόγια που εκθέτουν το πώς ο άνθρωπος αποστρέφεται τον Θεό, λέγονται σε σχέση με το πώς ο άνθρωπος αποτελεί ενσάρκωση του Σατανά και μια εχθρική δύναμη απέναντι στον Θεό. Αναλαμβάνοντας το έργο της κρίσης Του, ο Θεός δεν καθιστά απλώς σαφή τη φύση του ανθρώπου με λίγα λόγια· εκθέτει, αντιμετωπίζει και κλαδεύει μακροπρόθεσμα. Όλες αυτές οι διαφορετικές μέθοδοι έκθεσης, αντιμετώπισης και κλαδέματος δεν μπορούν να αντικατασταθούν με συνηθισμένα λόγια, αλλά με την αλήθεια της οποίας ο άνθρωπος στερείται εντελώς. Μονάχα τέτοιου είδους μέθοδοι σαν κι αυτές θεωρούνται ως κρίση· μόνο μέσω μιας τέτοιας κρίσης μπορεί ο άνθρωπος να υποταχθεί και να πειστεί για τον Θεό και, επιπλέον, να αποκτήσει αληθινή γνώση του Θεού. Αυτό που αποφέρει το έργο της κρίσης είναι η κατανόηση του ανθρώπου για το αληθινό πρόσωπο του Θεού και για την αλήθεια σχετικά με τη δική του παρακοή. Το έργο της κρίσης δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να κατανοήσει μεγάλο μέρος από το θέλημα του Θεού, τον σκοπό του έργου του Θεού, και τα μυστήρια που παραμένουν ακατανόητα γι’ αυτόν. Επίσης, δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να αναγνωρίσει και να μάθει τη διεφθαρμένη ουσία του και τις ρίζες της διαφθοράς του, καθώς επίσης και να ανακαλύψει την ασχήμια του. Αυτές οι επιδράσεις προκαλούνται από το έργο της κρίσης, διότι η ουσία αυτού του έργου είναι στην πραγματικότητα το έργο του ανοίγματος της αλήθειας, της οδού και της ζωής του Θεού σε όλους όσοι πιστεύουν σ’ Εκείνον. Αυτό το έργο είναι το έργο της κρίσης που επιτελεί ο Θεός» («Ο Χριστός επιτελεί το έργο της κρίσης με την αλήθεια» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

«Με τι μέσα επιτυγχάνεται η τελείωση του ανθρώπου από τον Θεό; Επιτυγχάνεται μέσα από τη δίκαιη διάθεσή Του. Η διάθεση του Θεού αποτελείται κυρίως από τη δικαιοσύνη, την οργή, τη μεγαλοπρέπεια, την κρίση και την κατάρα, και οδηγεί τον άνθρωπο στην τελείωση πρωτίστως μέσω της κρίσης Του. Μερικοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν και ερωτούν γιατί ο Θεός μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο στην τελείωση μόνο μέσω της κρίσης και της κατάρας. Λένε: “Αν ο Θεός καταριόταν τον άνθρωπο, δεν θα πέθαινε ο άνθρωπος; Αν ο Θεός έκρινε τον άνθρωπο, αυτός δεν θα καταδικαζόταν; Τότε, πώς μπορεί ακόμα να οδηγηθεί στην τελείωση;” Αυτά είναι λόγια ανθρώπων που δεν γνωρίζουν το έργο του Θεού. Αυτό που καταριέται ο Θεός είναι η ανυπακοή του ανθρώπου, κι αυτό που κρίνει είναι οι αμαρτίες του ανθρώπου. Παρόλο που μιλά σκληρά και ανελέητα, αποκαλύπτει όλα όσα έχει μέσα του ο άνθρωπος, και μέσα από τις αυστηρές αυτές λέξεις, αποκαλύπτοντας αυτό που είναι ουσιώδες μέσα στον άνθρωπο, ενώ μέσα από μια τέτοια κρίση, δίνει στον άνθρωπο μια βαθιά γνώση της ουσίας της σάρκας και, έτσι, ο άνθρωπος υποτάσσεται ενώπιον του Θεού» («Την ομορφιά του Θεού μπορείς να τη γνωρίσεις μόνο βιώνοντας επίπονες δοκιμασίες» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

«Ο Θεός έχει έλθει να εργαστεί στη γη για να σώσει τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα· δεν υπάρχει αναλήθεια σε αυτό. Αν υπήρχε, τότε σίγουρα δεν θα είχε έλθει να επιτελέσει το έργο Του αυτοπροσώπως. Στο παρελθόν, τα μέσα της σωτηρίας Του περιλάμβαναν την επίδειξη υπέρτατης αγάπης και συμπόνιας, σε βαθμό που Εκείνος έδωσε όλο Του το Είναι στον Σατανά σε αντάλλαγμα για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Το παρόν δεν μοιάζει καθόλου με το παρελθόν: Η σωτηρία που σας παραχωρείται σήμερα λαμβάνει χώρα κατά τις έσχατες ημέρες, κατά τη διάρκεια της ταξινόμησης του καθενός ανά είδος· τα μέσα της σωτηρίας σας δεν είναι η αγάπη ή η συμπόνια, αλλά η παίδευση και η κρίση, ώστε ο άνθρωπος να μπορεί να σωθεί πιο επισταμένως. Έτσι, όλα όσα λαμβάνετε είναι παίδευση, κρίση και ανηλεή πάταξη, αλλά να γνωρίζετε το εξής: Σε αυτήν την άσπλαχνη πάταξη δεν υπάρχει η παραμικρή τιμωρία. Όσο σκληρά κι αν είναι τα λόγια Μου, αυτά που σας πλήττουν δεν είναι παρά μερικά λόγια που ίσως σας φαίνονται εντελώς άσπλαχνα και, όσο οργισμένος κι αν είμαι, αυτά που πέφτουν πάνω σας σαν βροχή είναι και πάλι λόγια διδασκαλίας, και δεν θέλω να σας βλάψω ούτε να σας θανατώσω. Δεν αποτελούν όλα αυτά γεγονός; Να ξέρετε ότι, τη σήμερον ημέρα, είτε πρόκειται για δίκαιη κρίση είτε για άσπλαχνο εξευγενισμό και παίδεμα, όλα γίνονται για χάρη της σωτηρίας. Σήμερα, είτε ταξινομηθεί ο καθένας ανά είδος είτε αποκαλυφθούν οι κατηγορίες του ανθρώπου, ο σκοπός όλων των λόγων και όλου του έργου του Θεού είναι η σωτηρία εκείνων που αγαπούν αληθινά τον Θεό. Η δίκαιη κρίση γίνεται για τον εξαγνισμό του ανθρώπου και ο άσπλαχνος εξευγενισμός γίνεται για την κάθαρσή του· τα σκληρά λόγια ή η σκληρή συμμόρφωση γίνονται αμφότερα με σκοπό τον εξαγνισμό και για χάρη της σωτηρίας» («Θα πρέπει να αφήσετε κατά μέρος τις ευλογίες του κύρους και να κατανοήσετε το θέλημα του Θεού, το οποίο είναι να φέρει σωτηρία στον άνθρωπο» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Μετά την ανάγνωση των λόγων του Θεού, δεν μας είναι πιο σαφές πώς ο Θεός φέρει εις πέρας το έργο της κρίσεώς Του; Πολλοί δεν κατανοούν το έργο του Θεού, έτσι, όταν βλέπουν τα λόγια της κρίσης και της παίδευσης, σκέφτονται την καταδίκη και την τιμωρία του Θεού. Αυτό είναι μεγάλο λάθος. Υπό τον νόμο, η κρίση απλώς περιόριζε τη συμπεριφορά μέσω της τιμωρίας, αλλά δεν διόρθωνε την αμαρτωλή φύση των ανθρώπων. Όμως, η κρίση του Θεού αφορά κυρίως την έκφραση της αλήθειας για να κρίνει και να αποκαλύψει τη σατανική φύση και διάθεση μέσα μας, κι έπειτα χρησιμοποιεί κάθε τρόπο, όπως την αντιμετώπιση, την πειθαρχία και τη δοκιμασία, για να μας εκθέσει. Έτσι βλέπουμε πραγματικά τη διεφθαρμένη μας ουσία, τη διαφθορά μας, μισούμε τον εαυτό μας, γυρίζουμε την πλάτη στη σάρκα, κάνουμε πράξη την αλήθεια και μετανοούμε αληθινά. Τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού αποκαλύπτουν σαφώς τις εκδηλώσεις της σατανικής διάθεσης, των ευτελών κινήτρων, των διεφθαρμένων νοθεύσεων και των γελοίων απόψεών μας. Αντιμέτωποι με τα λόγια της κρίσης του Θεού, βλέπουμε πως απλώς διψάμε για ευλογίες στην πίστη μας, χωρίς ίχνος ειλικρίνειας απέναντι στον Θεό. Θυσιάζουμε ελάχιστα, πληρώνουμε μικρό τίμημα και θεωρούμε πως δικαιούμαστε τη χάρη του Θεού και την είσοδο στη βασιλεία. Όμως, αντιμέτωποι με τις δοκιμασίες, κατηγορούμε τον Θεό, Του αραδιάζουμε επιχειρήματα και δεν θέλουμε καν να εργαζόμαστε πια για Εκείνον. Δεν τον υπακούμε καθόλου. Δεν κατέχουμε την πραγματικότητα της αλήθειας, αλλά απλώς μιλάμε για δόγματα για να επιδεικνυόμαστε και να μας θαυμάζουν. Προστατεύουμε πάντα τη φήμη και το κύρος μας και δεν συμφωνούμε με τους άλλους, ακόμα κι όταν ξέρουμε πως οι απόψεις τους συνάδουν με την αλήθεια. Είμαστε αλαζονικοί, ξεροκέφαλοι και στερούμαστε ανθρώπινης φύσης και λογικής. Μέσα από την κρίση των λόγων του Θεού, βλέπουμε πόσο βαθιά μάς έχει διαφθείρει ο Σατανάς, πως είμαστε αλαζονικοί, πονηροί, μοχθηροί και ζωντανή εκδήλωση του διαβόλου. Δεν μπορούμε να κρυφτούμε πουθενά και ντρεπόμαστε. Γεμάτοι τύψεις, προσευχόμαστε και καταριόμαστε τους εαυτούς μας και θέλουμε να πάψουμε να ζούμε στη σατανική μας διάθεση. Βιώνουμε επίσης τη δικαιοσύνη και την αγιοσύνη του Θεού, πως ο Θεός θα εξετάσει και θα εκθέσει την όποια διαφθορά μας, πως η διάθεσή μας είναι απαράβατη και σίγουρα θα τιμωρηθούμε αν δεν μετανοήσουμε και δεν αλλάξουμε. Έπειτα, αποκτούμε σεβασμό για τον Θεό. Αφού κριθούμε, παιδευτούμε, κλαδευτούμε, αντιμετωπιστούμε, δοκιμαστούμε και εξευγενιστούμε πολλές φορές, οι διεφθαρμένες διαθέσεις μας σταδιακά καθαίρονται και αλλάζουν. Γινόμαστε πολύ πιο ταπεινοί και πιο λογικοί σε λόγια και πράξεις. Αποδεχόμαστε και υποτασσόμαστε σε ό,τι συνάδει με την αλήθεια, απ’ όπου κι αν προέρχεται, κι έχουμε πολύ λιγότερες νοθεύσεις στο καθήκον μας. Με ή χωρίς τις ευλογίες του Θεού, κι όποιο κι αν είναι τελικά το αποτέλεσμα και ο προορισμός μας, χαιρόμαστε να υποτασσόμαστε στον Θεό και να κάνουμε το καθήκον ενός δημιουργήματος. Μέσα από την κρίση του Παντοδύναμου Θεού, τελικά απελευθερωνόμαστε από την αμαρτία, βιώνουμε την ομοιότητα ενός αληθινού ανθρώπου και απελευθερωνόμαστε πραγματικά. Η κρίση και η παίδευση του Θεού είναι στ’ αλήθεια η μεγαλύτερη αγάπη και σωτηρία Του για την ανθρωπότητα! Χωρίς αυτήν, ποτέ δεν θα γνωρίζαμε τον εαυτό μας ούτε θα βλέπαμε την αλήθεια της διαφθοράς μας. Θα συνεχίζαμε να ζούμε στο συννεφάκι μας, να πιστεύουμε πως με την άφεση των αμαρτιών μας έχουμε δικαίωμα στη βασιλεία και να περιμένουμε την αρπαγή του Κυρίου και τις ευλογίες Του. Είμαστε πραγματικά αδαείς και αδιάντροποι. Έχουμε πραγματικά βιώσει πως μόνο με την κρίση και την παίδευση του Παντοδύναμου Θεού θα αποτινάξουμε τη διαφθορά, θα καθαρθούμε και θα εισέλθουμε στη βασιλεία. Με άλλα λόγια, μόνο με την κρίση του Παντοδύναμου Θεού απελευθερωνόμαστε από την αμαρτία, σωζόμαστε πλήρως και εισερχόμαστε στη βασιλεία. Όπως λέει ο Παντοδύναμος Θεός: «Στη ζωή του, εάν ο άνθρωπος επιθυμεί να καθαρθεί και να επιτύχει αλλαγές στη διάθεσή του, αν θέλει να βιώσει μια ζωή με νόημα και να εκπληρώσει το καθήκον του ως πλάσμα, τότε πρέπει να δεχτεί την παίδευση και την κρίση του Θεού, και δεν πρέπει να επιτρέψει στην πειθαρχία και στα πλήγματα του Θεού να απομακρυνθούν απ’ αυτόν, ώστε να μπορεί να απελευθερωθεί από τη χειραγώγηση και την επιρροή του Σατανά και να ζήσει υπό το φως του Θεού. Να γνωρίζεις ότι η παίδευση και η κρίση του Θεού είναι το φως, είναι το φως της σωτηρίας του ανθρώπου, και ότι δεν υπάρχει καλύτερη ευλογία, χάρη ή προστασία για τον άνθρωπο» («Οι εμπειρίες του Πέτρου: η γνώση του για την παίδευση και την κρίση» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Πάνε τρεις δεκαετίες από τότε που ο Παντοδύναμος Θεός ξεκίνησε το έργο της κρίσεως τις έσχατες ημέρες. Πολλοί εκλεκτοί του Θεού υποβάλλονται σ’ αυτήν, σταδιακά απελευθερώνονται από τη διαφθορά και καθαίρονται, και μια ομάδα νικητών έχει ήδη ολοκληρωθεί πριν τις συμφορές. Έχουν όμορφη μαρτυρία ότι ξέφυγαν από την αμαρτία και σώθηκαν, όπως πώς νίκησαν τον Σατανά εν μέσω δίωξης και κακουχιών, πώς μετανόησαν αληθινά μέσα από την κρίση και την παίδευση των λόγων του Θεού, πώς έγιναν έντιμοι κάνοντας πράξη την αλήθεια, πώς υποτάχτηκαν στον Θεό μέσα από δοκιμασίες και ραφινάρισμα, κι άλλα. Οι μαρτυρίες αυτές έχουν γίνει βίντεο που είναι διαθέσιμα στο διαδίκτυο, και δίνουν μαρτυρία στον κόσμο περί του έργου του Θεού τις έσχατες ημέρες, ώστε να ανοίξουν όλοι τα μάτια τους και να πειστούν απόλυτα. Όλο και περισσότεροι από κάθε χώρα και δόγμα, που αγαπούν την αλήθεια, αναγνωρίζουν τη φωνή του Θεού στα λόγια του Παντοδύναμου Θεού και προσέρχονται ενώπιον του θρόνου του Θεού. Το ευαγγέλιο της βασιλείας έχει ταξιδέψει στον κόσμο και πρόκειται να καρποφορήσει θεαματικά. Είναι προφανές πως η κρίση του Θεού τις έσχατες ημέρες που ξεκινά από τον οίκο Του εκπληρώνεται. Οι συμφορές ήδη πέφτουν βροχή, κι όσοι έχουν ανοιχτά τα μάτια, βλέπουν πως οι μεγάλες συμφορές έχουν αρχίσει. Όσοι έχουν δεχτεί την κρίση του Παντοδύναμου Θεού κι η διαφθορά τους έχει καθαρθεί, θα προστατευτούν μέσα στις συμφορές και θα εισέλθουν στη βασιλεία του Θεού. Όσοι σκέφτονται μόνο τις ευλογίες και την είσοδο στη βασιλεία χωρίς να αποδέχονται την αλήθεια και την κρίση και κάθαρση του Θεού, είναι τα ζιζάνια, οι μη πιστοί τους οποίους εκθέτει το έργο του Θεού τις έσχατες ημέρες. Ο Θεός τούς έχει ήδη καταδικάσει, κι όταν έρθουν συμφορές, θα πάνε στην κόλαση και θα τιμωρηθούν. Αυτό εκπληρώνει τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού: «Όταν δείτε τον Ιησού με τα ίδια σας τα μάτια να κατεβαίνει από τον ουρανό επάνω σ’ ένα λευκό σύννεφο, αυτή θα είναι η δημόσια εμφάνιση του Ηλίου της δικαιοσύνης. Αυτή ίσως να είναι μια στιγμή μεγάλου ενθουσιασμού για εσένα, όμως θα πρέπει να γνωρίζεις πως η στιγμή που θα γίνεις μάρτυρας της καθόδου του Ιησού από τον ουρανό, θα είναι επίσης η στιγμή που θα πας στην κόλαση για να τιμωρηθείς. Θα είναι ο καιρός του τέλους του σχεδίου διαχείρισης του Θεού και θα είναι η στιγμή που ο Θεός θα επιβραβεύσει τον καλό και θα τιμωρήσει τον πονηρό. Διότι η κρίση του Θεού θα έχει ολοκληρωθεί πριν ο άνθρωπος διακρίνει τα σημεία, όταν θα υπάρχει μόνο η έκφραση της αλήθειας. Αυτοί που αποδέχονται την αλήθεια και δεν αναζητούν σημεία και, συνεπώς, έχουν εξαγνιστεί, θα έχουν επιστρέψει ενώπιον του θρόνου του Θεού και θα έχουν μπει στην αγκάλη του Δημιουργού. Μονάχα αυτοί που εμμένουν στην πεποίθηση πως “ο Ιησούς που δεν επιβαίνει ένα λευκό σύννεφο, είναι ένας ψευδόχριστος”, θα υποβληθούν σε αιώνια τιμωρία, επειδή πιστεύουν μονάχα στον Ιησού που επιδεικνύει σημεία, αλλά δεν αναγνωρίζουν τον Ιησού που διακηρύσσει αυστηρή κρίση και απελευθερώνει την αληθινή οδό της ζωής. Κι έτσι, ο Ιησούς θα ασχοληθεί μαζί τους μονάχα όταν θα επιστρέψει φανερά επάνω σ’ ένα λευκό σύννεφο. Είναι πολύ ισχυρογνώμονες, με υπέρμετρη αυτοπεποίθηση και αλαζονεία. Πώς μπορεί ο Ιησούς να επιβραβεύσει τέτοιους αχρείους;» («Όταν πλέον δεις το πνευματικό σώμα του Ιησού, ο Θεός θα έχει φτιάξει εκ νέου ουρανό και γη» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

«Όσοι είναι σε θέση να παραμείνουν σταθεροί κατά τη διάρκεια του έργου της κρίσης και της παίδευσης του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες —δηλαδή, κατά τη διάρκεια του τελικού έργου του εξαγνισμού— θα είναι εκείνοι που θα εισέλθουν στην τελική ανάπαυση στο πλευρό του Θεού· έτσι, όλοι όσοι θα εισέλθουν στην ανάπαυση, θα έχουν απελευθερωθεί από την επιρροή του Σατανά και θα έχουν αποκτηθεί από τον Θεό αφότου έχουν υποβληθεί στο τελικό έργο Του, αυτό του εξαγνισμού. Αυτοί οι άνθρωποι που θα έχουν τελικά αποκτηθεί από τον Θεό, θα εισέλθουν στην τελική ανάπαυση. Ο κύριος σκοπός του έργου της παίδευσης και της κρίσης του Θεού είναι να εξαγνίσει την ανθρωπότητα και να την προετοιμάσει για την τελική ανάπαυσή της· χωρίς έναν τέτοιον εξαγνισμό, κανένας άνθρωπος δεν θα μπορούσε να ταξινομηθεί σε διαφορετική κατηγορία ανάλογα με το είδος του ή να εισέλθει στην ανάπαυση. Αυτό το έργο είναι το μοναδικό μονοπάτι της ανθρωπότητας για να εισέλθει στην ανάπαυση. Μόνο το έργο του εξαγνισμού του Θεού θα εξαγνίσει τους ανθρώπους από την αδικία τους, και μόνο το έργο της παίδευσης και της κρίσης Του θα αναδείξει αυτά τα ανυπάκουα στοιχεία της ανθρωπότητας, διαχωρίζοντας έτσι εκείνους που μπορούν να σωθούν από αυτούς που δεν μπορούν, και εκείνους που θα παραμείνουν από εκείνους που δεν θα το κάνουν. Όταν τελειώσει αυτό το έργο, όλοι εκείνοι στους οποίους επιτραπεί να παραμείνουν, θα εξαγνιστούν και θα εισέλθουν σε μια υψηλότερη κατάσταση της ανθρωπότητας, στην οποία θα απολαύσουν μια πιο θαυμάσια δεύτερη ανθρώπινη ζωή πάνω στη γη· με άλλα λόγια, θα ξεκινήσουν την ανθρώπινη ημέρα ανάπαυσής τους και θα συνυπάρξουν μαζί με τον Θεό. Αφού θα έχουν παιδευτεί και κριθεί όσοι δεν επιτρέπεται να παραμείνουν, θα εκτεθούν πλήρως τα αληθινά τους πρόσωπα και μετά από αυτό, θα καταστραφούν όλοι. Όπως και ο Σατανάς, δεν θα τους επιτραπεί πλέον να επιβιώσουν πάνω στη γη. Η ανθρωπότητα του μέλλοντος δεν θα περιλαμβάνει πλέον κανένα από αυτά τα είδη ανθρώπων· τέτοιοι άνθρωποι δεν είναι κατάλληλοι να εισέλθουν στη χώρα της τελικής ανάπαυσης, ούτε να λάβουν μέρος στην ημέρα ανάπαυσης που θα μοιραστούν ο Θεός και η ανθρωπότητα, γιατί είναι οι στόχοι της τιμωρίας και είναι μοχθηροί, άδικοι άνθρωποι. […] Ο μοναδικός σκοπός πίσω από το τελικό έργο του Θεού για την τιμωρία του κακού και την ανταμοιβή του καλού είναι να εξαγνίσει τελείως όλους τους ανθρώπους, ώστε να μπορεί να φέρει σε αιώνια ανάπαυση μια αμιγώς αγία ανθρωπότητα. Αυτό το στάδιο του έργου Του είναι το πιο κρίσιμο· είναι το τελικό στάδιο ολόκληρου του έργου διαχείρισής Του» («Ο Θεός και ο άνθρωπος θα εισέλθουν στην ανάπαυση μαζί» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Οι καταστροφές αποτελούν συχνό φαινόμενο, κι έχουν εμφανιστεί τα σημεία της επιστροφής του Κυρίου. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να υποδεχθούμε τον Κύριο; Σας προσκαλούμε εγκάρδια να επικοινωνήσετε μαζί μας για να βρείτε τον τρόπο.

Σχετικό περιεχόμενο