Δεν φοβάμαι πια τη δύναμη

24 Δεκεμβρίου 2022

Τον Φεβρουάριο, η αδελφή Γουανγκ, μια επικεφαλής, έφερε την αδελφή Σονγκ σε μια συνάθροιση και μας τη σύστησε ως νέα επικεφαλής εκκλησίας, που εφεξής θα δούλευε μαζί της. Κατόπιν, η αδελφή Σονγκ ήρθε να μας δει κάποιες φορές, μα ήταν πάντα για να μας αφήσει κάτι ή να μας ειδοποιήσει για κάτι, ποτέ για να παρευρεθεί σε συνάντηση ώστε να κατανοήσει το έργο μας και τις δυσκολίες μας στην είσοδο στη ζωή. Θεώρησα πως ήταν πολυάσχολη και δεν είχε τον χρόνο να εμβαθύνει στο έργο μας, έτσι έπρεπε να κάνουμε περισσότερα στο καθήκον μας.

Στις αρχές του Μαρτίου, η αδελφή Σονγκ έγραψε μια αναφορά για τις εμπειρίες της και μου ζήτησε υποδείξεις για να τη βελτιώσει. Ήταν περίπου 1.000 λέξεις, και φαινόταν κάπως ασαφής, χωρίς λεπτομέρειες. Όταν της το ανέφερα αυτό, είπε πως ήταν πιστή από το 2008, διάστημα κατά το οποίο υπηρετούσε ως επικεφαλής, έως ότου αρρώστησε πριν λίγα χρόνια. Ένιωθε εξουθενωμένη από τα χρόνια ασταμάτητης εκτέλεσης καθήκοντος, οπότε αποφάσισε να βρει δουλειά. Δεν συναθροιζόταν, ούτε διάβαζε τα λόγια του Θεού επί τρία χρόνια. Συνταράχθηκα όταν το άκουσα, έτσι τη ρώτησα αν πονούσε μέσα της εκείνα τα χρόνια χωρίς εκκλησιαστική ζωή, συναθροίσεις και ανάγνωση των λόγων Του. Εκείνη είπε: «Δεν νιώθω τίποτα». Συνέχισε λέγοντας πως πριν από τρεις μήνες, στο σούπερ μάρκετ που δούλευε, συναντούσε μέλη της εκκλησίας, τα οποία της έλεγαν να επιστρέψει. Ήμουν μπερδεμένη και η καρδιά μου χτυπούσα δυνατά. Σκεφτόμουν: «Έλειπε τρία χρόνια από την εκκλησία. Μπορεί να τα βγάλει πέρα με τη θέση επικεφαλής, ενώ έχει μόλις τρεις μήνες που επέστρεψε;» Θυμήθηκα τα λόγια του Θεού: «Οι επικεφαλής και οι εργάτες πρέπει να είναι σε θέση να συναναστρέφονται σχετικά με τα λόγια του Θεού, πρέπει να είναι σε θέση να βρίσκουν ένα μονοπάτι άσκησης από τα λόγια του Θεού και πρέπει να καθοδηγούν τους ανθρώπους στην κατανόηση των λόγων του Θεού, στο να βιώνουν και να εισέρχονται στα λόγια του Θεού στην καθημερινή τους ζωή, στο να είναι σε θέση να ενσωματώνουν τα λόγια του Θεού στην καθημερινή τους ζωή, στο να επιλύουν τα προβλήματα με τα οποία έρχονται αντιμέτωποι με τη χρήση των λόγων του Θεού· παρομοίως, πρέπει να καθοδηγούν τους ανθρώπους στο να χρησιμοποιούν τα λόγια του Θεού για να αντιμετωπίζουν τις διάφορες δυσκολίες που συναντούν κατά την εκτέλεση του καθήκοντός τους» («Ο Λόγος», τόμ. 5: «Οι υποχρεώσεις των επικεφαλής και των εργατών»). Έλειπε χρόνια από την εκκλησία, ήταν πνευματικά απαθής, χωρίς πρακτική εμπειρία. Πώς θα συναναστρεφόταν την αλήθεια για να μας βοηθήσει; Το ότι επιλέχθηκε ως επικεφαλής ήταν ενάντια στις αρχές. Σκέφτηκα πως ίσως την είχαν επιλέξει επειδή είχε καλό επίπεδο και κατανοούσε γρήγορα την αλήθεια. Δεν είπα τίποτα.

Λίγες μέρες αργότερα, σε μια συνάντηση με τις αδελφές Ζανγκ και Ζου από την ομάδα μας, εκείνες είπαν πως η αδελφή Σονγκ δεν θα έπρεπε να ήταν επικεφαλής και πως κι άλλοι είχαν εκφράσει αμφιβολίες, κι αναρωτιόνταν βάσει ποιας αρχής είχε προαχθεί. Η αδελφή Σονγκ δεν κατανοούσε τα λόγια του Θεού ώστε να τα μεταφέρει στις συναθροίσεις, κι αφού διάβαζε ένα χωρίο, ενίοτε απλώς συνόψιζε αυτά που έλεγε. Όταν οι άλλοι απευθύνονταν σε εκείνη με τα προβλήματά τους, δεν είχε ιδέα τι να πει. Η αδελφές Ζανγκ και Ζου μίλησαν γι’ αυτά στην αδελφή Γουανγκ, μα εκείνη είπε πως η αδελφή Σονγκ τα πήγαινε εξαίσια ως επικεφαλής παλιά και πως είχε προαχθεί να εργαστεί και σε άλλες περιοχές. Είχε παραιτηθεί απ’ τη δουλειά της για να αναλάβει καθήκον, κι όλα αυτά έδειχναν πως ήταν σωστός άνθρωπος, έτσι προάχθηκε απευθείας σε ανώτερη επικεφαλής. Ένιωθα πως και η αδελφή Γουανγκ έκανε λάθος. Αναζητήσαμε την αλήθεια με τις δύο αδελφές και βρήκαμε αυτά τα λόγια του Θεού: «Εκείνοι που μπορούν να ηγηθούν εκκλησιών, να παρέχουν στους ανθρώπους ζωή και να είναι απόστολοι των ανθρώπων πρέπει να έχουν πραγματική εμπειρία· πρέπει να έχουν σωστή κατανόηση των πνευματικών πραγμάτων και σωστή εκτίμηση και εμπειρία της αλήθειας. Μόνο τέτοιοι άνθρωποι είναι κατάλληλοι να γίνουν εργάτες ή απόστολοι που θα ηγούνται των εκκλησιών. Διαφορετικά, μπορούν να ακολουθήσουν μόνο ως οι λιγότεροι και δεν μπορούν να ηγηθούν, πολύ λιγότερο δε, να γίνουν απόστολοι που θα είναι ικανοί να παρέχουν στους ανθρώπους ζωή. Αυτό συμβαίνει επειδή ο ρόλος των αποστόλων δεν είναι να τρέχουν με βιασύνη ή να πολεμούν, αλλά να επιτελούν το έργο της διακονίας της ζωής και της καθοδήγησης των άλλων στη μεταμόρφωση των διαθέσεών τους. Σε όσους εκτελούν αυτήν τη λειτουργία, έχει ανατεθεί να επωμιστούν μια μεγάλη ευθύνη, μια ευθύνη που δεν μπορεί να φέρει ο οποιοσδήποτε. Αυτό το είδος έργου μπορούν να το αναλάβουν μόνο όσοι έχουν ζωή, δηλαδή εκείνοι που έχουν βιώσει την αλήθεια. Δεν μπορεί να αναληφθεί απλώς από κάποιον που μπορεί να το απαρνηθεί, να τρέξει με βιασύνη ή είναι πρόθυμος να δαπανήσει εαυτόν. Οι άνθρωποι που δεν έχουν εμπειρία της αλήθειας, που δεν έχουν κλαδευτεί ή κριθεί, δεν είναι σε θέση να κάνουν αυτού του είδους το έργο. Οι άνθρωποι που δεν έχουν εμπειρία, οι οποίοι είναι άνθρωποι χωρίς πραγματικότητα, δεν είναι σε θέση να δουν καθαρά την πραγματικότητα, επειδή οι ίδιοι στερούνται αυτού του είδους την ύπαρξη. Έτσι, αυτός ο τύπος ανθρώπου όχι μόνο δεν μπορεί να κάνει ηγετικό έργο, αλλά, αν παραμείνει χωρίς αλήθεια για μεγάλο χρονικό διάστημα, θα αποτελέσει αντικείμενο εξάλειψης» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το έργο του Θεού και το έργο του ανθρώπου). Αυτό μας δείχνει πως οι επικεφαλής πρέπει να βοηθούν τους εκλεκτούς Του να κατανοήσουν την αλήθεια, να εισέλθουν στα λόγια Του, να συναναστρέφονται την αλήθεια για να λύνουν προβλήματα, και να φροντίζουν τη ζωή τους. Επικεφαλής δεν σημαίνει να δείχνεις λίγο ενθουσιασμό και να κάνεις κάποιες θυσίες. Οι αρχές επιλογής επικεφαλής για τον οίκο του Θεού λένε πως πρέπει να γίνεται μέσω εκλογών από αδελφούς και αδελφές, και πως μόνο όσοι επιδιώκουν την αλήθεια οδηγούν άλλους στην ανάγνωση των λόγων του Θεού και στην κατανόηση της αλήθειας. Φυσικά, σε ειδικές περιπτώσεις, οι επικεφαλής μπορεί να προαχθούν απευθείας, μα πάλι πρέπει να πληρούν τα βασικά κριτήρια και να τους εγκρίνει η πλειονότητα των εμπλεκομένων. Η αδελφή Σονγκ έλειπε, δεν συμμετείχε στη ζωή της εκκλησίας επί τρία χρόνια, και δεν κατανοούσε τα λόγια του Θεού ώστε να τα μεταδώσει. Δεν μπορούσε να αναζητήσει την αλήθεια για να βοηθήσει με την είσοδό μας στη ζωή, έτσι η προαγωγή της από την επικεφαλής ήταν κατάφωρη παράβαση των αρχών.

Βρήκαμε κι άλλο ένα χωρίο των λόγων του Θεού. «Ποια είναι η αιτία της εμφάνισης της κατηγορίας ανθρώπων που είναι επικεφαλής και εργάτες και πώς προέκυψαν; Σε μεγάλη κλίμακα, απαιτούνται για το έργο του Θεού· σε μικρότερη κλίμακα, απαιτούνται για το έργο της εκκλησίας, απαιτούνται από τον εκλεκτό λαό του Θεού. […] Η διαφορά των επικεφαλής και των εργατών με τον υπόλοιπο εκλεκτό λαό του Θεού είναι μόνο ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό στα καθήκοντα που εκτελούν. Αυτό το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό φαίνεται κυρίως στους ρόλους τους ως επικεφαλής. Για παράδειγμα, όσους ανθρώπους κι αν έχει μια εκκλησία, ο επικεφαλής είναι η κεφαλή. Ποιος είναι, λοιπόν, ο ρόλος αυτού του επικεφαλής ανάμεσα στα μέλη; Ηγείται όλων των εκλεκτών της εκκλησίας. Τι επίδραση έχει, λοιπόν, σε ολόκληρη την εκκλησία; Αν αυτός ο επικεφαλής ακολουθήσει το λάθος μονοπάτι, οι εκλεκτοί του Θεού στην εκκλησία θα ακολουθήσουν τον επικεφαλής στο λάθος μονοπάτι, γεγονός που θα έχει τεράστιο αντίκτυπο σε όλους. Πάρτε για παράδειγμα τον Παύλο. Οδήγησε πολλές από τις εκκλησίες που ίδρυσε και τον εκλεκτό λαό του Θεού. Όταν παραστράτησε ο Παύλος, παραστράτησαν και οι εκκλησίες και ο εκλεκτός λαός του Θεού που καθοδηγούσε. Έτσι, όταν παραστρατούν οι επικεφαλής, δεν είναι οι μόνοι που επηρεάζονται, αλλά επηρεάζονται και οι εκκλησίες και ο εκλεκτός λαός του Θεού που καθοδηγούν. Εάν ο επικεφαλής είναι ένα σωστό άτομο που περπατά στον ορθό δρόμο και επιδιώκει και κάνει πράξη την αλήθεια, τότε οι άνθρωποι των οποίων ηγείται θα τρώνε και θα πίνουν σωστά τα λόγια του Θεού και θα αναζητούν σωστά την αλήθεια και, ταυτόχρονα, η εμπειρία ζωής και η πρόοδος του επικεφαλής θα είναι ορατή στους άλλους και θα τους επηρεάζει. Ποιο είναι, λοιπόν, το σωστό μονοπάτι στο οποίο θα πρέπει να βαδίζει ο επικεφαλής; Είναι να μπορεί να οδηγεί τους άλλους στην κατανόηση της αλήθειας και στην είσοδο στην αλήθεια, να τους οδηγεί ενώπιον του Θεού. Ποιο είναι το λανθασμένο μονοπάτι; Είναι να επιδιώκει το κύρος, τη δόξα και το κέρδος, να ανυψώνει συχνά και να καταθέτει μαρτυρία για τον εαυτό του, χωρίς να καταθέτει ποτέ μαρτυρία στον Θεό. Τι επίδραση έχει αυτό για τους εκλεκτούς του Θεού; Θα ξεστρατίσουν και θα απομακρυνθούν από τον Θεό, και θα τεθούν υπό τον έλεγχο αυτού του επικεφαλής. Εάν οδηγείς τους ανθρώπους να έλθουν ενώπιόν σου, τότε τους οδηγείς να έλθουν ενώπιον της διεφθαρμένης ανθρωπότητας, να έλθουν ενώπιον του Σατανά, όχι του Θεού. Μόνο το να οδηγείς τους ανθρώπους να έλθουν ενώπιον της αλήθειας ισοδυναμεί με το να τους οδηγείς να έλθουν ενώπιον του Θεού. Οι επικεφαλής και οι εργάτες, ανεξάρτητα από το αν βαδίζουν στον σωστό ή τον λάθος δρόμο, έχουν άμεση επιρροή στον εκλεκτό λαό του Θεού. Όταν δεν έχουν κατανοήσει ακόμη την αλήθεια, πολλοί από τους εκλεκτούς του Θεού ακολουθούν τυφλά. Ο επικεφαλής θα μπορούσε να είναι κάποιος καλός και να τον ακολουθούν, θα μπορούσε να είναι και κάποιος κακός, και πάλι να τον ακολουθούν —δεν κάνουν διαφοροποίηση. Ακολουθούν όπως τους καθοδηγούν, ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο επικεφαλής. Επομένως, είναι κρίσιμης σημασίας οι εκκλησίες να επιλέγουν καλούς ανθρώπους ως επικεφαλής τους. Το ποιον δρόμο ακολουθούν οι πιστοί σχετίζεται άμεσα με τον δρόμο που βαδίζουν οι επικεφαλής και οι εργάτες και μπορεί να επηρεάζεται από αυτούς σε διάφορους βαθμούς» («Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο πρώτο). Είδα πως το αν ένας επικεφαλής επιδιώκει την αλήθεια και ο δρόμος που παίρνει δεν επηρεάζουν μόνο τον ίδιο, μα και την είσοδο των αδελφών στη ζωή και το έργο της εκκλησίας. Αν οι εκλεκτοί του Θεού ποτίζονται και στηρίζονται από έναν καλό επικεφαλής, τους είναι πιο εύκολο να συνεχίσουν να αναζητούν την αλήθεια και τη σωτηρία. Μα αν ο επικεφαλής υστερεί, αν δεν έχει αγνή κατανόηση των λόγων του Θεού ή δεν κάνει πράξη την αλήθεια, αν δεν έχει εμπειρική γνώση των λόγων του Θεού, παρά μόνο ευστροφία, χαρίσματα και την ικανότητα να μιλά μόνο για δόγματα, οι εκλεκτοί δεν θα αποκτήσουν θρέψη και, εν τέλει, θα καταστραφούν. Η επικεφαλής πήγε ενάντια στις αρχές για να προαγάγει την αδελφή Σονγκ, πράγμα σοβαρό που μπορούσε να επηρεάσει τη σωτηρία των αδελφών. Έπρεπε να προστατέψω το έργο της εκκλησίας και το θέλημα του Θεού και να το αναφέρω σε ανώτερο επικεφαλής. Η αδελφή Σονγκ δεν ήταν άξια επικεφαλής. Έπρεπε να βρίσκεται στην κατάλληλη θέση. Αυτό θα ωφελούσε εκείνη, το έργο της εκκλησίας και την είσοδο όλων στη ζωή.

Έγραψα, λοιπόν, στην επικεφαλής Γουανγκ και της ζήτησα να συναντηθούμε. Της είπα πως η αδελφή Σονγκ πίστευε επί δέκα περίπου χρόνια, άρα κατανοούσε κάποιες πτυχές της αλήθειας και φαινόταν να είναι σταθερή στο μονοπάτι. Επομένως, το ότι εγκατέλειψε τον Θεό για να βγει στον κόσμο επί τρία χρόνια δεν ήταν μια στιγμιαία αδυναμία, μα προδοσία εις βάρος Του και σοβαρή προσβολή ενάντιά Του. Ο Θεός έχει αξιοπρέπεια. Η αγάπη και το έλεός Του βασίζονται σε αρχές. Αν η αδελφή δεν μετανοούσε, δεν θα αποκτούσε το έργο του Αγίου Πνεύματος. Δεν διάβαζε τα λόγια του Θεού επί χρόνια και δεν λύνει τις δυσκολίες των αδελφών στο καθήκον ή στην είσοδό τους στη ζωή. Είπα πως η προαγωγή της σ’ εκείνη τη θέση ήταν ενάντια στις αρχές. Ότι δεν γνώριζε το παρελθόν της αδελφής Σονγκ και ότι θα το διερευνούσε. Μετά από 10 μέρες, η αδελφή Γουανγκ ήρθε και μου είπε πως η αδελφή Σονγκ ήταν ενθουσιώδης στο καθήκον της, άρα ήταν σωστή και μπορούσε να το αναλάβει. Είπε να της φερόμαστε δίκαια. Εγώ είπα πως δεν ήταν ότι δεν της φερόμασταν δίκαια, αλλά ότι βάσει αρχών, δεν θα έπρεπε να είναι επικεφαλής και ότι ήταν λάθος να προαχθεί έτσι. Η συνεργάτιδα αδελφή μου είπε κι εκείνη πως η αδελφή Σονγκ είχε χρόνια να διαβάσει λόγια του Θεού και δεν μπορούσε να λύσει τα προβλήματα των άλλων. Αν επιμέναμε να την κρατάμε στη θέση, θα βλάπταμε τους άλλους. Μα η αδελφή Γουανγκ επέμενε πως ήταν σωστός άνθρωπος, και πως ο ανώτερος επικεφαλής είχε την εξουσία να την προαγάγει. Έπειτα, με ρώτησε αν ήθελα να συζητήσουμε τίποτε άλλο. Δεν θεωρούσα πως τα όσα είπε συνήδαν με τις αρχές της αλήθειας, μα δίστασα, καθώς την είδα τόσο ανυποχώρητη. Σκέφτηκα πως αν ο ανώτερος επικεφαλής την ήθελε σ’ εκείνο το καθήκον κι εγώ έφερνα αντιρρήσεις, η αδελφή Γουανγκ ίσως θεωρούσε πως ήμουν αλαζονική, ξεπερνούσα τα όρια, αρνούμουν να στηρίξω το έργο τους και ήμουν άδικη. Θα μπορούσε να με δυσκολέψει και να με απαλλάξει απ’ το καθήκον μου. Με το κομμουνιστικό κόμμα να με διώκει λόγω της πίστης μου, πού θα πήγαινα αν μου έλεγαν να φύγω; Σκέφτηκα πως θα ήταν λάθος αν έλεγα πολλά και πως θα μπορούσα να μιλήσω αν κάποιος πρόβαλλε αντίρρηση αργότερα. Έτσι, είπα στην αδελφή Γουανγκ πως το δεχόμουν και πως θα συλλογιζόμουν ό,τι δεν είχα καταλάβει. Τις επόμενες ημέρες, ένιωθα ενοχές κάθε φορά που σκεφτόμουν την ανειλικρίνεια που έδειξα για να προστατευτώ. Προσευχόμουν ασταμάτητα.

Κατά την αναζήτησή μου, είδα αυτά τα λόγια του Θεού: «Οι περισσότεροι άνθρωποι επιθυμούν να επιδιώξουν και να κάνουν πράξη την αλήθεια, αλλά τις περισσότερες φορές έχουν απλώς την αποφασιστικότητα και την επιθυμία να το πράξουν· η αλήθεια δεν έχει γίνει η ζωή τους. Ως εκ τούτου, όταν συναντούν κακές δυνάμεις ή αντιμετωπίζουν μοχθηρούς και κακούς ανθρώπους που διαπράττουν κακές πράξεις, ή ψευδείς επικεφαλής και αντίχριστους που ενεργούν με τρόπο που παραβιάζει τις αρχές —διαταράσσοντας έτσι το έργο της εκκλησίας και βλάπτοντας τους εκλεκτούς του Θεού— χάνουν το θάρρος να ορθώσουν το ανάστημά τους και να εκφέρουν τη γνώμη τους. Τι σημαίνει όταν δεν έχεις θάρρος; Σημαίνει ότι είσαι δειλός ή ότι έχεις έλλειψη ευφράδειας; Ή μήπως σημαίνει ότι δεν έχεις βαθιά κατανόηση και, συνεπώς, δεν έχεις την αυτοπεποίθηση να εκφέρεις τη γνώμη σου; Τίποτε από αυτά: είναι κυρίως συνέπεια του περιορισμού από τις διεφθαρμένες διαθέσεις. Μία από τις διεφθαρμένες διαθέσεις που αποκαλύπτεις είναι η δόλια διάθεση: όταν σου συμβαίνει κάτι, το πρώτο που σκέφτεσαι είναι τα δικά σου συμφέροντα, το πρώτο που εξετάζεις είναι οι συνέπειες, κατά πόσο θα είναι ωφέλιμο για σένα. Αυτή είναι μια δόλια διάθεση, έτσι δεν είναι; Μια άλλη είναι η εγωιστική και μοχθηρή διάθεση. Σκέφτεσαι: “Τι σχέση έχει μ’ εμένα εάν ζημιωθούν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού; Δεν είμαι επικεφαλής, οπότε γιατί να με νοιάζει; Δεν έχει σχέση με εμένα. Δεν είναι δική μου ευθύνη”. Αυτές τις σκέψεις, αυτά τα λόγια, δεν τα σκέφτεσαι συνειδητά, τα παράγει όμως το υποσυνείδητό σου —το οποίο είναι η διεφθαρμένη διάθεση που αποκαλύπτεται όταν οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν ένα πρόβλημα. Διεφθαρμένες διαθέσεις όπως αυτή διέπουν τον τρόπο που σκέφτεσαι, σε δένουν χειροπόδαρα και ελέγχουν τα όσα λες. Υπάρχουν πράγματα που θέλεις να πεις, όμως έχεις ενδοιασμούς, και ακόμη και όταν τελικά μιλάς, δεν τα λες ξεκάθαρα και αφήνεις περιθώρια υπαναχώρησης, διαφορετικά υπεκφεύγεις και δεν λες την αλήθεια. Οι διορατικοί άνθρωποι μπορούν να το διαπιστώσουν αυτό. Στην πραγματικότητα, μέσα σου ξέρεις ότι δεν είπες όλα όσα έπρεπε, ότι αυτό που είπες δεν είχε αποτέλεσμα, ότι το έκανες απλώς διεκπεραιωτικά και το πρόβλημα δεν έχει επιλυθεί. Δεν έχεις εκπληρώσει την ευθύνη σου, κι όμως λες απροκάλυπτα ότι την έχεις εκπληρώσει ή ότι αυτό που συνέβαινε δεν σου ήταν ξεκάθαρο. Είναι αλήθεια αυτό; Αυτό πραγματικά πιστεύεις; Δεν βρίσκεσαι, λοιπόν, εξ ολοκλήρου υπό τον έλεγχο της σατανικής σου διάθεσης;» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μόνο όσοι υποτάσσονται αληθινά στον Θεό έχουν καρδιά με φόβο Θεού). Κατάλαβα πως το να μην κάνουμε πράξη την αλήθεια και να μην προστατεύουμε τα συμφέροντα της εκκλησίας πηγάζει από μια πονηρή, ιδιοτελή και ποταπή φύση. Τα «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω», «Εκείνος που μιλάει πολύ κάνει πολλά λάθη», «Όσο λιγότερες φασαρίες, τόσο καλύτερα» και «Ο αξιωματούχος της κομητείας δεν εξουσιάζει σαν τον τοπικό», «Το καρφί που εξέχει περισσότερο είναι αυτό που χτυπιέται», ήταν σατανικές φιλοσοφίες που είχαν γίνει συνθήματά μου. Σκεφτόμουν μόνο το δικό μου συμφέρον στα πάντα. Ήταν αναμφίβολο πως η αδελφή Γουανγκ είχε σφάλει προάγοντας την αδελφή Σονγκ, πως αυτό παραβίαζε τις αρχές. Μα φοβόμουν ότι θα με καταπίεζαν αν επέμενα στις απόψεις μου, πως δεν θα είχα διέξοδο. Έτσι, έκανα παραχωρήσεις, αψήφησα την καρδιά μου, κι είπα ότι θα το δεχτώ και θα προσπαθήσω να το κατανοήσω. Φαινομενικά, έκανα υπάκουα το καθήκον μου κι έκανα πράξη την αλήθεια, μα όταν χρειάστηκε να υπερασπιστώ τον οίκο του Θεού, στρουθοκαμήλισα, με δειλία, δολιότητα και εγωισμό. Ο Θεός είναι άγιος και δίκαιος. Πώς θα μπορούσε να σώσει κάποια σαν εμένα, με κακή σατανική διάθεση; Διάβασα ακόμη ένα χωρίο: «Ποιο είναι το πρότυπο βάσει του οποίου οι πράξεις ενός ανθρώπου κρίνονται ως καλές ή κακές; Εξαρτάται από το κατά πόσο μέσα στις σκέψεις, τις εκφράσεις και τις ενέργειές του κατέχει μαρτυρία στο να κάνει πράξη την αλήθεια και να βιώνει την πραγματικότητα της αλήθειας. Αν δεν έχεις αυτήν την πραγματικότητα ή δεν το βιώνεις αυτό, τότε είσαι αδιαμφισβήτητα ένα κακοποιό στοιχείο. Ποια είναι η άποψη του Θεού για τα κακοποιά στοιχεία; Οι σκέψεις και οι εξωτερικές σου πράξεις δεν γίνονται μάρτυρες για τον Θεό, ούτε ντροπιάζουν τον Σατανά, ούτε τον νικούν· αντιθέτως, ντροπιάζουν τον Θεό, και είναι γεμάτες σημάδια που κάνουν τον Θεό να ντρέπεται. Δεν καταθέτεις μαρτυρία για τον Θεό, δεν ξοδεύεις τον εαυτό σου για τον Θεό, ούτε εκπληρώνεις την ευθύνη σου και τις υποχρεώσεις σου απέναντι στον Θεό· αντιθέτως, ενεργείς για χάρη του εαυτού σου. Τι υπονοεί η φράση “για χάρη του εαυτού σου”; Για την ακρίβεια, σημαίνει για χάρη του Σατανά. Συνεπώς, στο τέλος ο Θεός θα πει: “φεύγετε απ’ εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν”. Στα μάτια του Θεού, δεν έχεις διαπράξει καλές πράξεις, αλλά αντιθέτως, η συμπεριφορά σου έχει γίνει κακή. Όχι μόνο δεν θα τύχει της έγκρισης του Θεού, αλλά θα καταδικαστεί. Τι επιδιώκει να κερδίσει κάποιος με μια τέτοια πίστη στον Θεό; Δεν θα καταλήξει, τελικά, στο κενό μια τέτοια πίστη;» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Προσφέροντας κανείς την καρδιά του στον Θεό, μπορεί να αποκτήσει την αλήθεια). Τα λόγια του Θεού μού έδειξαν πως ο Θεός δεν κοιτά μόνο τις επιφανειακές θυσίες και προσπάθειές μας, μα το αν προσπαθούμε να Τον ικανοποιήσουμε στο καθήκον μας, αν έχουμε μαρτυρία άσκησης της αλήθειας. Αν έδινα απλώς την εντύπωση πως κάνω θυσίες, μα τα κίνητρα και οι στόχοι μου ήταν προς όφελος δικό μου και ζούσα βάσει διεφθαρμένης διάθεσης και κανόνων επιβίωσης του Σατανά, τότε δεν θα έδινα μαρτυρία για τον Θεό στο καθήκον μου, μα θα έδινα στον Σατανά την ευκαιρία να ταπεινώσει τον Θεό. Ο Θεός το θεωρεί διάπραξη κακού, το βρίσκει αηδιαστικό. Δεν τον ενδιαφέρει η φαινομενική καλή συμπεριφορά μας. Το βασικό είναι να κάνουμε πράξη την αλήθεια, να τηρούμε τις αρχές, να παίρνουμε το μέρος του Θεού και να προστατεύουμε το συμφέρον του οίκου Του.

Διάβασα κι άλλα λόγια του Θεού που μου έδωσαν ένα μονοπάτι άσκησης. «Πρέπει να γνωρίζεις αν υπάρχει αληθινή πίστη και αληθινή αφοσίωση μέσα σου, αν έχεις ιστορικό ότι έχεις υποφέρει για τον Θεό και αν έχεις υποταχθεί απόλυτα στον Θεό. Αν σου λείπουν αυτά, τότε μέσα σου παραμένει η ανυπακοή, ο δόλος, η απληστία και το παράπονο. Καθώς η καρδιά σου απέχει πολύ από την ειλικρίνεια, δεν έχεις λάβει ποτέ θετική αναγνώριση από τον Θεό και δεν έχεις ζήσει ποτέ στο φως. Το πώς θα εξελιχθεί η μοίρα κάποιου στο τέλος, εξαρτάται από το αν έχει μία ειλικρινή και κόκκινη σαν το αίμα καρδιά, και αν έχει αγνή ψυχή. Αν είσαι πολύ ανέντιμος, αν είσαι κάποιος με κακόβουλη καρδιά, κάποιος με ακάθαρτη ψυχή, τότε είναι βέβαιο ότι θα καταλήξεις στο μέρος όπου τιμωρείται ο άνθρωπος, όπως είναι γραμμένο στο αρχείο της μοίρας σου. Αν ισχυρίζεσαι ότι είσαι πολύ έντιμος, αλλά ποτέ δεν καταφέρνεις να πράττεις ανάλογα με την αλήθεια ή να λες έναν λόγο αλήθειας, τότε περιμένεις ακόμη από τον Θεό να σε ανταμείψει; Ελπίζεις ακόμη ο Θεός να σε θεωρεί την κόρη των οφθαλμών Του; Δεν είναι παράλογος αυτός ο τρόπος σκέψης; Εξαπατάς τον Θεό στο καθετί· πώς μπορεί ο οίκος του Θεού να στεγάσει κάποιον σαν κι εσένα, του οποίου τα χέρια είναι ακάθαρτα;» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Οι τρεις νουθεσίες). Αυτό με βοήθησε να καταλάβω πως ο καλός προορισμός κι η καλή έκβαση καθορίζονται από τη στάση μου προς την αλήθεια, από το αν δίνω την αληθινή καρδιά μου στον Θεό, αν είμαι ειλικρινής και μιλώ και ενεργώ έντιμα. Ο Θεός είναι πιστός, κι ελπίζει να Του φερόμαστε έντιμα, να νοιαζόμαστε για το θέλημά Του, όχι για τα κέρδη και τις ζημίες μας. Είδα πως ο Θεός με οδήγησε να δω πως η προαγωγή της αδελφής ήταν ενάντια στις αρχές, μα αφού μίλησα με την αδελφή Γουανγκ λίγες φορές, είδα πόσο επέμενε ότι συνήδε με τις αρχές και πως το είχε εγκρίνει και ο ανώτερος επικεφαλής, οπότε ζύγισα τα πράγματα. Σκέφτηκα: «“Ο αξιωματούχος της κομητείας δεν εξουσιάζει σαν τον τοπικό”. Αν επιμείνω στη δική μου άποψη, η αδελφή Γουανγκ ίσως με περιθωριοποιήσει και χάσω το καθήκον μου». Σκεφτόμουν το δικό μου μέλλον. Έτσι, όταν η αδελφή ολοκλήρωσε και με ρώτησε αν είχα κάτι άλλο να πω, άλλαξα αμέσως τόνο και συμφώνησα μαζί της για τους λανθασμένους λόγους, λέγοντας πως το δεχόμουν και θα προσπαθούσα να το καταλάβω. Μα δεν ήταν παρά ένα προσωπείο, με πρόθεση εξαπάτησης για να προστατεύσω τον εαυτό μου. Ήμουν πολύ πονηρή και δόλια. Η σωστή επιλογή των επικεφαλής επηρεάζει άμεσα τη σωτηρία των αδελφών και τη σωστή πρόοδο του έργου της εκκλησίας. Το να προστατεύω τα συμφέροντά μου εις βάρος του οίκου του Θεού ήταν αηδιαστικό στον Θεό. Ήξερε πως θα με τιμωρούσε αν δεν μετανοούσα. Μπρος στις συνέπειες της μη άσκησης της αλήθειας, έπαψα να σκέφτομαι τη δική μου έκβαση και αποφάσισα να μιλήσω στον ανώτερο επικεφαλής. Σκέφτηκα πως ακόμη κι αν με έδιωχναν, θα ήταν κάτι που είχε επιτρέψει ο Θεός. Θα ήταν μάθημα για μένα και δοκιμασία από τον Θεό, για να δει αν θα προστάτευα τα δικά μου συμφέροντα ή εκείνα του οίκου Του. Θυμήθηκα πως κατά τη συναναστροφή είχε ειπωθεί πως όλοι έχουν περιορισμένη κατανόηση της αλήθειας, και πως ακόμη κι αν κατανοούμε κάτι, πάλι πρέπει να το διασταυρώνουμε με άλλους που κατανοούν την αλήθεια για να ελαχιστοποιούμε τα ατοπήματά μας.

Έτσι, συναναστράφηκα κάποιες αδελφές με τις οποίες δούλευα, και κατάλαβα πως αν ένας επικεφαλής κάνει κάτι ενάντια στις αρχές, όσο υψηλόβαθμος κι αν είναι, οι εκλεκτοί του Θεού μπορούν να φέρουν αντίρρηση και να τον συναναστραφούν επί της αλήθειας. Αν πάλι δεν επιλυθεί, μπορούν να το αναφέρουν σε κάποιον ανώτερο επικεφαλής. Αυτό είναι το θέλημα του Θεού. Μα δεν καταλάβαινα τη δικαιοσύνη του Θεού, ούτε ήξερα πως ο Θεός βλέπει και κυβερνά τα πάντα. Έβλεπα τον οίκο του Θεού σαν τον έξω κόσμο, όπου έπρεπε να προσποιούμαι πως οι ανώτεροι είχαν δίκιο, νόμιζα πως θα με περιθωριοποιούσαν και θα με εχθρεύονταν αν δεν συμφωνούσα μαζί τους, πως θα μου επιτίθεντο ή θα με έδιωχναν και θα μου έκαναν τη ζωή δύσκολη. Έτσι, δεν τόλμησα να επιμείνω, από φόβο μην ξεπεράσω τα όρια και δεχθώ καταπίεση από την επικεφαλής. Δεν πίστευα ότι η αλήθεια και η δικαιοσύνη κυριαρχούν στον οίκο του Θεού. Δεν είχα αληθινή πίστη στον Θεό. Το αν θα έκανα κάποιο καθήκον, η έκβαση και η μοίρα μου ήταν στο χέρι του Θεού, όχι κάποιου επικεφαλής. Όσο υψηλόβαθμος κι αν είναι αν ένας επικεφαλής παραβιάζει τις αρχές και διαταράσσει το έργο του οίκου του Θεού, οι εκλεκτοί του Θεού μπορούν να τον εκθέσουν και να τον σταματήσουν. Έτσι στηρίζεις το έργο της εκκλησίας και νοιάζεσαι για το θέλημά Του. Δεν παραφέρεσαι. Αν εκθέταμε και αναφέραμε την επικεφαλής και αντιμετωπίζαμε καταπίεση, θα ήταν κάτι που είχε επιτρέψει ο Θεός. Θα έδειχνε το αληθινό πρόσωπο των επικεφαλής και θα μας έδινε διάκριση. Η συναναστροφή μας ήταν διαφωτιστική και δεν ένιωθα πια φόβο. Όλοι συμφώνησαν να αναφέρουμε τα προβλήματα της αδελφής Σονγκ στον ανώτερο επικεφαλής. Έτσι, γράψαμε τα πάντα όπως τα κατανοούσαμε, δώσαμε όρκο, υπογράψαμε και τη στείλαμε.

Γαλήνεψα όταν ταχυδρομήσαμε την αναφορά. Πέρασε, όμως, μια βδομάδα και κανείς δεν ήρθε να διερευνήσει το θέμα. Άρχισα να ανησυχώ. Μήπως την είχε αποκρύψει κάποιος επικεφαλής; Θα έχανα όντως το καθήκον μου; Προσευχήθηκα στη στιγμή και ζήτησα από τον Θεό να μην περιορίζομαι από σκέψεις για το μέλλον. Λίγες μέρες αργότερα, η αδελφή που χειριζόταν την αναφορά μας, είπε πως ρώτησε διάφορους, και πως η αναφορά μας ήταν απολύτως ακριβής. Η αδελφή Σονγκ δεν κατανοούσε πραγματικά τα λόγια του Θεού και δεν έλυνε προβλήματα. Δεν έκανε για επικεφαλής και θα την απομάκρυναν. Η επικεφαλής που την είχε προαγάγει παραδέχτηκε πως το είχε κάνει ενάντια στις αρχές και δέχτηκε την επιτήρησή μας, πρόθυμη να κάνει αυτοκριτική και να μετανοήσει.

Βλέποντας την έκβαση των πραγμάτων, ευχαρίστησα και δόξασα τον Θεό από καρδιάς. Είδα πως στον οίκο του Θεού κυριαρχούν η αλήθεια και η δικαιοσύνη. Και πως όλοι οι επικεφαλής πρέπει να ακολουθούν τις αρχές της αλήθειας και να μην τις αντιβαίνουν. Αυτό μου έδωσε κάποια αληθινή κατανόηση της δίκαιης διάθεσης του Θεού. Είδα πως μόνο αν είσαι ειλικρινής, κάνεις πράξη τα λόγια Του και ακολουθείς τις αρχές της αλήθειας, θα σε επιθυμεί η καρδιά του Θεού. Είμαι ευγνώμων στον Θεό για αυτήν την ανεκτίμητη εμπειρία.

Οι καταστροφές αποτελούν συχνό φαινόμενο, κι έχουν εμφανιστεί τα σημεία της επιστροφής του Κυρίου. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να υποδεχθούμε τον Κύριο; Σας προσκαλούμε εγκάρδια να επικοινωνήσετε μαζί μας για να βρείτε τον τρόπο.

Σχετικό περιεχόμενο

Μετά τα ψέματα

Από την Τσεν Σι, Κίνα Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Οφείλετε να γνωρίζετε ότι στον Θεό αρέσουν οι ειλικρινείς άνθρωποι. Ο Θεός έχει την ουσία...

Τώρα μπορώ να μιλώ από καρδιάς

Από τον Ματθαίο, Γαλλία Όταν εκτελούσα το καθήκον μου μαζί με κάποιον άλλον αδελφό ή αδελφή, αν παρατηρούσα κάποιο ελάττωμα ή ότι έκαναν...