Η διάκριση κατά των ξένων είναι υπερβολικά κακόβουλη

23 Ιουλίου 2019

Από τη Σιαοτζίν, Παν’αν, επαρχία Τσετσιάνγκ

Τον Φεβρουάριο του 2007, η εκκλησία έλαβε μια διάταξη εργασίας με τίτλο «Ποτίστε και εφοδιάστε τους νέους πιστούς ώστε να τους βοηθήσετε να εγκατασταθούν όσο το δυνατόν συντομότερα». Έδινε έμφαση στο ότι «είναι απαραίτητο να αξιοποιηθούν όλοι όσοι είναι αποτελεσματικοί και έμπειροι στο πότισμα των νέων πιστών, προκειμένου να ολοκληρωθεί αυτό το έργο. Οι άνθρωποι που δεν είναι κατάλληλοι για το πότισμα των νέων πιστών δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν· πρέπει να αντικατασταθούν προκειμένου να αποφευχθεί η καθυστέρηση του έργου» (από τη Συναναστροφή εκ του Άνωθεν). Αφού είδα αυτήν τη διάταξη, αντί να χρησιμοποιήσω τις βασικές αρχές για να υπολογίσω αν η αδελφή από την περιφέρειά μας που πότιζε τους νέους πιστούς ήταν κατάλληλη, διατηρούσα προκατειλημμένες ιδέες εναντίον της: «Αυτό το άτομο τελούσε το καθήκον του επιπόλαια και δεν επικεντρωνόταν στο να τρώει και να πίνει το λόγο του Θεού. Επιπλέον, νοιαζόταν για τη σάρκα κι έτσι δεν ήταν κατάλληλη να ποτίσει τους νέους πιστούς. Ακόμα πιο σημαντικό είναι πως νόμιζε πως είχε κάποιο επίπεδο κι έτσι έγινε αλαζονική και περιφρονούσε τους άλλους. Την προηγούμενη φορά, πήγε στους ανώτερους επικεφαλής και μίλησε άσχημα για μένα. Αν δεν ήταν στη μέση οι απατήσεις του έργου μου, δεν θα έδινα καμία περαιτέρω προσοχή σ’ εκείνη». Σκεπτόμενη αυτό, κατέστρωσα ένα σχέδιο: γιατί να μην εκμεταλλευτώ αυτήν την ευκαιρία και να την αντικαταστήσω έτσι ώστε να μην χρειάζεται να την βλέπω πια; Δεν είναι αλαζονική; Απλώς θα την αντικαταστήσω κι ύστερα θα δω πόσο επηρμένη είναι!

Συνεπώς, δεν υπολόγισα την αποτελεσματικότητα του έργου της και δεν σκεφτόμουν προς όφελος της εκκλησίας. Βιαζόμουν απλώς να την αντικαταστήσω. Στη συνέχεια, μετέθεσα απρόσεκτα μία επικεφαλής της εκκλησίας στην περιοχή ώστε να εκπληρώσει το καθήκον του ποτίσματος. Κατά τη γνώμη μου, αυτό το άτομο θα μπορούσε να αντέξει τις δυσχέρειες, μιλούσε ευγενικά και ήταν γρήγορη στη δουλειά της. Είχε συμπόνια για τους ανθρώπους και ήταν ιδιαιτέρως κατάλληλη για το έργο του ποτίσματος. Δεν συνειδητοποίησα πως οι ανώτεροι επικεφαλής πίστευαν πως αυτό το άτομο ήταν ακατάλληλο και πως η αρχική αδελφή ήταν απολύτως κατάλληλη. Έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα ώστε να επαινέσω αυτήν την επικεφαλής της εκκλησίας κι έφτασα ακόμη και σε σημείο να πω πως δεν υπήρχε κανείς καλύτερος από αυτήν. Ακριβώς τη στιγμή που δεν ήμουν πρόθυμη να αποδεχτώ τις προτάσεις τους, ενημερώθηκα πως αυτή η επικεφαλής της εκκλησίας παρακολουθούνταν από τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα. Χωρίς καμία άλλη επιλογή, παραμέρισα τον εγωισμό μου και με μισή καρδιά επανέφερα την αρχική αδελφή. Η καρδιά μου ήταν εξαιρετικά απογοητευμένη και θλιμμένη κι ένιωθα πως δεν είχα πού να εκτονώσω την αγανάκτησή μου.

Αυτό συνεχίστηκε μέχρι μια μέρα που διάβασα σε ένα εδάφιο στο κήρυγμα του ανθρώπου: «Με ποιον τρόπο οι επικεφαλής συμπεριφέρονται σε αδελφούς και αδελφές που βρίσκουν ιδιότροπους, που τους εναντιώνονται, που έχουν εντελώς διαφορετικές απόψεις από αυτούς – αυτό είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα και πρέπει να αντιμετωπίζεται με προσοχή. Αν δεν εισέλθουν στην αλήθεια, σίγουρα θα κάνουν διακρίσεις και θα καταφερθούν εναντίον αυτού του ατόμου όταν αντιμετωπίζουν ένα τέτοιου είδους ζήτημα. Αυτού του είδους η ενέργεια αποκαλύπτει επακριβώς τη φύση του μεγάλου κόκκινου δράκοντα που αντιστέκεται και προδίδει τον Θεό. Αν ο επικεφαλής είναι κάποιος που επιδιώκει την αλήθεια, που διαθέτει συνείδηση και λογική, θα αναζητάει την αλήθεια και θα τη χειρίζεται ορθά» (από τη Συναναστροφή εκ του Άνωθεν). Εκείνη τη στιγμή δεν γινόταν αλλιώς παρά να σκεφτώ ξανά την πρόσφατη μεταφορά προσωπικού ποτίσματος στην περιοχή. Εκείνη τη στιγμή ο Θεός με εμπόδισε να κάνω ένα μοχθηρό πράγμα προκειμένου να υπερασπιστώ το δικό Του έργο, το οποίο απέτρεψε το σχέδιό μου από το να πετύχει. Ωστόσο, η σατανική φύση και το δηλητήριο του μεγάλου κόκκινου δράκοντα μέσα μου ήρθαν ξεκάθαρα στο φως. Η διάταξη εργασίας έδινε ξεκάθαρη έμφαση στο να γίνεται οτιδήποτε είναι δυνατόν ώστε να ποτίζονται οι νέοι πιστοί και να αξιοποιείται κατάλληλο προσωπικό ποτίσματος. Μα παρά την επιτακτική ανάγκη του Θεού να σώσει τους ανθρώπους και χωρίς να σκεφτώ πώς να εκτελέσω το έργο όπως έπρεπε, πήρα την πρωτοβουλία να κάνω διακρίσεις και να επιτεθώ στο άτομο που με ύβρισε. Κάνοντας αυτό δεν χρησιμοποίησα την ίδια άξια περιφρόνησης μέθοδο που χρησιμοποιεί και ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας ώστε να εξαλείψει τους ξένους; Πώς υπηρετούσε αυτό τον Θεό; Απλώς κατέπνιγε τους ανθρώπους και μεροληπτούσε. Διέκοπτε και παρεμπόδιζε το έργο της εκκλησίας. Έχω πραγματικά διαφθαρεί σε μεγάλο βαθμό από τον Σατανά. Οι πράξεις μου δεν διέφεραν καθόλου από αυτές του μεγάλου κόκκινου δράκοντα. Ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας χρησιμοποιεί ανήθικα μέσα για να εξαλείψει τους ξένους. Εγώ επίσης αντικατέστησα το άτομο που με ύβρισε επικαλούμενη το ότι κάνω πράξη την διάταξη εργασίας. Ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας προωθεί όσους εμπιστεύεται κι εγώ προωθούσα κάποιον που προσωπικά πίστευα πως ήταν καλός και ο οποίος συμμορφωνόταν με την δική μου άποψη. Ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας ακολουθεί τον σατανικό κώδικα «Εκείνοι που συμμορφώνονται μαζί μου ας ευδοκιμήσουν, κι εκείνοι που μου αντιστέκονται ας αφανιστούν». Κι εγώ επίσης χρησιμοποίησα την «εξουσία» μου για να πάρω εκδίκηση από το άτομο που με ύβρισε και που είχε κάποια συγκεκριμένη άποψη για μένα. Ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας διαστρεβλώνει τα γεγονότα· είναι άδικος και μεροληπτικός. Υπήρξα συναισθηματική όταν άσκησα τυφλή κριτική στο άτομο που δεν συμμορφώθηκε με τη βούλησή μου. Μίλησα με επιμονή υπέρ του ατόμου που συμπαθούσα ακόμα και σε βαθμό υπερβολής, λέγοντας πράγματα που δεν ίσχυαν στην πραγματικότητα… Τώρα αντιλαμβάνομαι πως αυτό το δηλητήριο του μεγάλου κόκκινου δράκοντα με έχει ποτίσει βαθιά μέσα μου. Έχει γίνει ήδη μέρος της ζωής μου σε τέτοιο βαθμό που επηρεάζει κάθε πτυχή της συμπεριφοράς μου. Το δηλητήριο του μεγάλου κόκκινου δράκοντα με κάνει μοχθηρό και κακόβουλο· κάνει την ψυχή μου βρόμικη, ανήθικη και άσχημη και με κάνει να αντιστέκομαι ακούσια στον Θεό. Αν δεν ήταν η διαφώτιση του Θεού, θα ζούσα ακόμη μέσα στη δική μου διαφθορά και θα παρέμενα κολλημένη στα δικά μου αποτυχημένα κίνητρα. Δεν θα γνώριζα σίγουρα πως έχω χάσει εντελώς τη λογική και τη συνείδησή μου και πως η συμπεριφορά μου είχε υβρίσει τη διάθεση του Θεού.

Παντοδύναμε Θεέ, οι αποκαλύψεις Σου με έχουν κάνει να δω πως η φύση μου είναι υπερβολικά μοχθηρή και ανήθικη. Είμαι η απόλυτη ενσάρκωση του μεγάλου κόκκινου δράκοντα· η συμπεριφορά μου δεν είναι διαφορετική από αυτήν του μεγάλου κόκκινου δράκοντα. Από δω και στο εξής είμαι πρόθυμη να επιδιώξω ενεργά την αλήθεια. Θα αναλύσω τον εαυτό μου συγκρίνοντας τις σκέψεις μου, τα λόγια και τις πράξεις μου με τον λόγο του Θεού και θα αναγνωρίσω τη φύση του μεγάλου κόκκινου δράκοντα μέσα μου. Θα δω την ουσία του ξεκάθαρα και θα την μισήσω πραγματικά, θα απομακρυνθώ από αυτήν και θα γίνω πραγματικός άνθρωπος με ανθρώπινη φύση ώστε να παρηγορήσω την καρδιά Σου!

Προηγούμενο: Αποτίναξη των δεσμών
Οι καταστροφές αποτελούν συχνό φαινόμενο, κι έχουν εμφανιστεί τα σημεία της επιστροφής του Κυρίου. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να υποδεχθούμε τον Κύριο; Σας προσκαλούμε εγκάρδια να επικοινωνήσετε μαζί μας για να βρείτε τον τρόπο.
Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω Viber
Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω Messenger

Σχετικό περιεχόμενο

Είδα καθαρά το αληθινό μου ανάστημα

Σε μια συνάντηση εκκλησιαστικών ηγετών που παρακολούθησα κάποτε, μια νεοεκλεγείσα ηγέτιδα είπε: «Δεν έχω αρκετό ανάστημα. Αισθάνομαι ότι δεν είμαι κατάλληλη για να εκπληρώσω αυτό το καθήκον. Αισθάνομαι πιεσμένη από τόσα πολλά πράγματα, σε βαθμό που δεν καταφέρνω να κοιμηθώ εδώ και αρκετές ημέρες και νύκτες στη σειρά...» Την εποχή εκείνη κουβαλούσα διάφορα φορτία αναζητώντας τον Θεό, έτσι επικοινώνησα μαζί της: «Όλο το έργο εκτελείται από τον Θεό, ο άνθρωπος απλά συνεργάζεται λίγο.

Βρίσκω το μονοπάτι για τη γνώση του Θεού

Μια μέρα, είδα το ακόλουθο εδάφιο από τα λόγια του Θεού στο κομμάτι «Πώς ο Πέτρος κατάφερε να γνωρίσει τον Ιησού»: «Όσο περνούσε ο καιρός που ακολουθούσε τον Ιησού, ο Πέτρος παρατηρούσε και έπαιρνε στα σοβαρά τα πάντα για τη ζωή Του: τις ενέργειες, τα λόγια, τις κινήσεις και τις εκφράσεις Του.

Το Άγιο Πνεύμα εργάζεται με αρχές

Για κάποιο διάστημα, παρόλο που δεν είχα πάψει να τρώω και να πίνω τον λόγο του Θεού, δεν ένιωθα ποτέ το φως. Είχα προσευχηθεί στον Θεό γι’ αυτό, αλλά, μετέπειτα, δεν είχα ακόμη διαφωτιστεί. Έτσι σκέφτηκα: «Υπάρχει ένας συγκεκριμένος χρόνος για να διαφωτίσει ο Θεός κάθε άνθρωπο, οπότε δεν υπάρχει νόημα στο να προσπαθώ να το επισπεύσω». Έπειτα από αυτό, κρατούσα τους κανόνες και έτρωγα και έπινα τον λόγο του Θεού χωρίς αγωνία, περιμένοντας «υπομονετικά» τη διαφώτιση του Θεού.

Απάντηση