Ερώτηση 9: Κατά την Εποχή της Χάριτος, ο Θεός ενσαρκώθηκε για να χρησιμεύσει ως προσφορά περί αμαρτίας για την ανθρωπότητα, λυτρώνοντάς τους από την αμαρτία. Κατά τις έσχατες ημέρες, ο Θεός ενσαρκώθηκε εκ νέου, για να εκφράσει την αλήθεια και να επιτελέσει το έργο της κρίσης Του, προκειμένου να εξαγνίσει και να σώσει τον άνθρωπο ολοκληρωτικά. Γιατί, λοιπόν, ο Θεός χρειάζεται να ενσαρκωθεί δύο φορές, προκειμένου να επιτελέσει το έργο της σωτηρίας της ανθρωπότητας; Και ποια είναι η πραγματική σημασία της διπλής ενσάρκωσης του Θεού;

Απαντήση:

«Γιατί ο Θεός πρέπει να ενσαρκωθεί δύο φορές για το έργο της σωτηρίας;» Πρώτα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε: Αναφορικά με τη σωτηρία μας, οι δύο ενσαρκώσεις έχουν ένα βαθύ νόημα. Επειδή το σημαντικό έργο της σωτηρίας, άσχετα αν μιλάμε για τη λύτρωση ή αν μιλάμε για κρίση και εξαγνισμό των εσχάτων ημερών, δεν μπορεί να εκτελεστεί από άνθρωπο. Απαιτεί να ενσαρκωθεί ο Θεός και φυσικά να το εκτελέσει ο Ίδιος. Την εποχή της Χάριτος, ο Θεός ενσαρκώθηκε ως ο Κύριος Ιησούς, δηλαδή, το Πνεύμα του Θεού ντύθηκε με άγια και αναμάρτητη σάρκα και σταυρώθηκε ως προσφορά περί αμαρτίας, λυτρώνοντας τον άνθρωπο από την αμαρτωλότητα. Όλοι το καταλαβαίνουμε αυτό. Με την επιστροφή του Κυρίου Ιησού τις έσχατες ημέρες, γιατί ενσαρκώθηκε ως ο Υιός του ανθρώπου για να εμφανιστεί και να εργαστεί; Είναι δύσκολη η κατανόηση. Εάν ο Παντοδύναμος Θεός δεν είχε εξηγήσει την αλήθεια και δεν έλυνε το μυστήριο, κανείς δε θα είχε κατανοήσει αυτή την αλήθεια. Ας δούμε τι ακριβώς είπε ο Παντοδύναμος Θεός.

Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Η πρώτη ενσάρκωση έγινε για να λυτρωθεί ο άνθρωπος από την αμαρτία, να λυτρωθεί μέσω του σαρκικού σώματος του Ιησού· με άλλα λόγια, Εκείνος έσωσε τον άνθρωπο από τον σταυρό, αλλά η διεφθαρμένη σατανική διάθεση παρέμενε ακόμα μέσα στον άνθρωπο. Η δεύτερη ενσάρκωση δεν θα λειτουργεί πλέον ως προσφορά περί αμαρτίας, αλλά, αντιθέτως, θα σώζει πλήρως όσους λυτρώθηκαν από την αμαρτία. Αυτό γίνεται έτσι ώστε όσοι έχουν συγχωρεθεί να μπορούν να απελευθερωθούν από τις αμαρτίες τους, να γίνουν τελείως καθαροί και, επιτυγχάνοντας αλλαγή στη διάθεσή τους, να απελευθερωθούν από την επιρροή του σκότους του Σατανά και να επιστρέψουν ενώπιον του θρόνου του Θεού. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί να καθαγιαστεί τελείως ο άνθρωπος. Αφότου έφτασε στο τέλος της η Εποχή του Νόμου και, αρχής γενομένης από την Εποχή της Χάριτος, ο Θεός ξεκίνησε το έργο της σωτηρίας, το οποίο συνεχίζεται μέχρι τις έσχατες ημέρες, οπότε και θα εξαγνίσει τελείως την ανθρωπότητα κρίνοντας και παιδεύοντας την ανθρώπινη φυλή εξαιτίας της ανυπακοής της. Τότε μόνο θα ολοκληρώσει ο Θεός το έργο της σωτηρίας και θα εισέλθει στην ανάπαυση. Επομένως, στα τρία στάδια του έργου, ο Θεός ενσαρκώθηκε μόνο δύο φορές για να επιτελέσει ο ίδιος το έργο Του μεταξύ των ανθρώπων. Αυτό συμβαίνει επειδή μόνο ένα από τα τρία στάδια του έργου είναι η καθοδήγηση του ανθρώπου στο να ζει τη ζωή του, ενώ τα άλλα δύο αποτελούν το έργο της σωτηρίας. Μόνο με το να ενσαρκωθεί μπορεί ο Θεός να ζήσει μαζί με τον άνθρωπο, να βιώσει τα βάσανα του κόσμου και να ζήσει σε ένα κανονικό σώμα από σάρκα. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί να παράσχει στους ανθρώπους την πρακτική οδό που χρειάζονται ως δημιουργημένα όντα. Ο άνθρωπος λαμβάνει πλήρη σωτηρία από τον Θεό μέσω της ενσάρκωσης του Θεού, και όχι απευθείας από τον ουρανό ως απάντηση στις προσευχές του. Διότι, εφόσον ο άνθρωπος είναι από σάρκα, δεν είναι σε θέση να δει το Πνεύμα του Θεού, πόσο μάλλον δε, να προσεγγίσει το Πνεύμα Του. Το μόνο με το οποίο μπορεί να έλθει σε επαφή ο άνθρωπος είναι η ενσάρκωση του Θεού, και μόνο μέσω αυτής είναι ο άνθρωπος σε θέση να συλλάβει όλες τις οδούς και όλες τις αλήθειες και να λάβει πλήρη σωτηρία. Η δεύτερη ενσάρκωση θα αρκεί για να απαλλάξει τον άνθρωπο από τις αμαρτίες του και να τον εξαγνίσει πλήρως. Συνεπώς, η δεύτερη ενσάρκωση θα περατώσει όλο το έργο του Θεού στη σάρκα και θα ολοκληρώσει τη σημασία της ενσάρκωσης του Θεού. Από εκεί και πέρα, το έργο του ενσαρκωμένου Θεού θα έχει ολοκληρωθεί πλήρως. Μετά τη δεύτερη ενσάρκωση, δεν θα ενσαρκωθεί για τρίτη φορά για το έργο Του. Διότι ολόκληρη η διαχείρισή Του θα έχει φτάσει στο τέλος της. Η ενσάρκωση κατά τις έσχατες ημέρες θα έχει κερδίσει πλήρως τον εκλεκτό Του λαό και όλοι οι άνθρωποι κατά τις έσχατες ημέρες θα έχουν ταξινομηθεί κατά είδος. Δεν θα επιτελεί πλέον το έργο της σωτηρίας, ούτε θα επιστρέψει στη σάρκα για να επιτελέσει κάποιο έργο» («Το μυστήριο της ενσάρκωσης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

«Τον καιρό που επιτελούσε ο Ιησούς το έργο Του, η γνώση του ανθρώπου γι’ Αυτόν ήταν ακόμα ασαφής και αόριστη. Ο άνθρωπος πίστευε ανέκαθεν ότι ήταν ο υιός του Δαβίδ και διακήρυττε πως ήταν μεγάλος προφήτης και ο φιλάνθρωπος Κύριος που λύτρωσε τον άνθρωπο από τις αμαρτίες του. Ορισμένοι, με βάση την πίστη τους, θεραπεύτηκαν αγγίζοντας μόνο την άκρη του ενδύματός Του. Οι τυφλοί βρήκαν το φως τους και ακόμη και οι νεκροί επανήλθαν στη ζωή. Ωστόσο, ο άνθρωπος δεν μπορούσε να ανακαλύψει τη διεφθαρμένη σατανική διάθεση που ήταν βαθιά ριζωμένη μέσα του, ούτε ήξερε πώς να την αποβάλει. Ο άνθρωπος έλαβε πολλή χάρη, όπως τη γαλήνη και την ευτυχία της σάρκας, την ευλογία ολόκληρης της οικογένειας μέσω της πίστης ενός μέλους της, τη θεραπεία ασθενειών και ούτω καθεξής. Τα υπόλοιπα ήταν οι καλές πράξεις του ανθρώπου και η ευσεβής εμφάνισή του. Εάν κάποιος μπορούσε να ζήσει βάσει αυτών, τότε θεωρείτο αποδεκτός πιστός. Μόνο τέτοιου είδους πιστοί μπορούσαν να εισέλθουν στον ουρανό μετά θάνατον, πράγμα που σήμαινε ότι είχαν σωθεί. Εντούτοις, κατά τη διάρκεια της ζωής τους, αυτοί οι άνθρωποι δεν κατανοούσαν διόλου την οδό της ζωής. Το μόνο που έκαναν ήταν να διαπράττουν αμαρτίες κι έπειτα να εξομολογούνται τις αμαρτίες τους, σε έναν συνεχή κύκλο, χωρίς να έχουν κάποιο μονοπάτι για να αλλάξουν τη διάθεσή τους: Αυτή ήταν η κατάσταση του ανθρώπου την Εποχή της Χάριτος. Έχει λάβει ο άνθρωπος πλήρη σωτηρία; Όχι! Επομένως, αφότου τελείωσε εκείνο το στάδιο του έργου, παρέμενε ακόμα το έργο της κρίσης και της παίδευσης. Αυτό το στάδιο έχει σκοπό να κάνει τον άνθρωπο αγνό μέσω του λόγου, δίνοντάς του, έτσι, ένα μονοπάτι να ακολουθήσει. Αυτό το στάδιο δεν θα ήταν αποδοτικό ή ουσιαστικό εάν συνέχιζε την εκβολή των δαιμονίων, διότι δεν θα κατόρθωνε να εξαλείψει την αμαρτωλή φύση του ανθρώπου και ο άνθρωπος θα έμενε στάσιμος στη συγχώρεση των αμαρτιών του. Μέσα από την προσφορά περί αμαρτίας, ο άνθρωπος έχει συγχωρεθεί για τις αμαρτίες του, διότι το έργο της σταύρωσης έχει ήδη φτάσει στο τέλος του και ο Θεός έχει επικρατήσει του Σατανά. Ωστόσο, εφόσον η διεφθαρμένη διάθεση του ανθρώπου παραμένει μέσα του, ο άνθρωπος μπορεί ακόμη να αμαρτάνει και να αντιστέκεται στον Θεό, και ο Θεός δεν έχει κερδίσει την ανθρωπότητα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, σε αυτό το στάδιο του έργου, ο Θεός χρησιμοποιεί τον λόγο για να εκθέσει τη διεφθαρμένη διάθεση του ανθρώπου, κάνοντάς τον να ασκείται σύμφωνα με το σωστό μονοπάτι. Αυτό το στάδιο είναι πιο ουσιαστικό από το προηγούμενο, καθώς και πιο αποδοτικό, διότι τώρα ο λόγος προμηθεύει άμεσα τη ζωή του ανθρώπου και καθιστά δυνατή την πλήρη ανανέωση της διάθεσης του ανθρώπου. Πρόκειται για ένα πολύ πιο εμπεριστατωμένο στάδιο του έργου. Επομένως, η ενσάρκωση κατά τις έσχατες ημέρες έχει ολοκληρώσει τη σημασία της ενσάρκωσης του Θεού και έχει περατώσει πλήρως το σχέδιο διαχείρισης του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου» («Το μυστήριο της ενσάρκωσης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Από τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού μπορέσαμε να δούμε ότι την εποχή της Χάριτος ο Θεός ενσαρκώθηκε για να κάνει το έργο της λύτρωσης, χρησιμοποιώντας τη σταύρωση ως προσφορά περί αμαρτίας, για να μας λυτρώσει από την αμαρτωλότητα, να ανακουφίσει τον άνθρωπο από τις κατάρες και την καταδίκη του νόμου. Έπρεπε μόνο να εξομολογηθούμε τις αμαρτίες μας και να μετανοήσουμε, και οι αμαρτίες μας θα συγχωρούνταν. Μόνο τότε θα μπορούσαμε να απολαύσουμε τη γενναιόδωρη χάρη και την αλήθεια. Αυτό είναι το έργο της σωτηρίας του Κυρίου Ιησού και είναι το νόημα της σωτηρίας μέσω της πίστης. Παρόλο που ο Κύριος Ιησούς μάς συγχώρεσε, ακόμα δεν έχουμε ελευθερωθεί απ’ την αμαρτία. Είμαστε ακόμα κυριευμένοι από την αμαρτωλή μας φύση και τη σατανική μας διάθεση. Παρόλο που έχουμε παραδεχθεί τις αμαρτίες μας στον Κύριο και έχουμε κερδίσει τη συγχώρεσή Του, δυστυχώς δεν έχουμε καμία επίγνωση της αμαρτωλής μας φύσης, δεν έχουμε γνώση της διεφθαρμένης μας διάθεσης, που είναι πιο σοβαρή από την αμαρτωλότητα. Αναγνωρίζουμε μόνο την αμαρτία μέσα μας, η οποία αποτελείται από ανομία, γι’ αυτό κατηγορούμε τη συνείδησή μας. Μα δεν αναγνωρίζουμε τις βαθύτερες αμαρτίες, αυτήν της αντίστασης στον Θεό. Για παράδειγμα, δεν ξέρουμε γιατί αντιστεκόμαστε στον Θεό ούτε πώς εκδηλώνεται η σατανική μας διάθεση, πώς εμφανίστηκε η σατανική μας φύση, ποια δηλητήρια του Σατανά υπάρχουν στη φύση μας, από πού προέρχονται η σατανική φιλοσοφία και η σατανική λογική και κανόνες. Τότε γιατί ο άνθρωπος δεν έχει γνώση αυτών των σατανικών πραγμάτων; Δεδομένου ότι ο άνθρωπος συγχωρέθηκε για τις αμαρτίες του από τον Κύριο Ιησού, γιατί δεν μπορεί να ελευθερωθεί από τα δεσμά της αμαρτίας, και γιατί τις επαναλαμβάνει; Ο άνθρωπος είναι όντως αγνός μετά τη συγχώρεση των αμαρτιών; Αυτό είναι ένα θέμα, που κανείς στην Εποχή της Χάριτος δεν κατανοεί. Παρόλο που συγχωρέθηκαν οι αμαρτίες μας, άθελά μας συνεχίζουμε να διαπράττουμε αμαρτίες και προδίδουμε τον Θεό. Εμείς οι πιστοί το γνωρίζουμε αυτό από πρώτο χέρι. Ψευδόμαστε, ακόμα κι αφότου πιστέψαμε στον Κύριο, είμαστε ματαιόδοξοι, απεχθανόμαστε την αλήθεια και εμμένουμε στο κακό. Είμαστε ακόμα αλαζόνες, δόλιοι, εγωιστές και άπληστοι, έχουμε παγιδευτεί στη διεφθαρμένη διάθεση του Σατανά. Πολλοί δουλεύουν για τον Κύριο μόνο για να εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών. Όταν απολαμβάνουν τη χάρη τού Θεού είναι χαρούμενοι και εμμένουν στην πίστη τους στον Κύριο, αλλά μόλις έρθουν αντιμέτωποι με την καταστροφή ή με κάποια τραγωδία, παρεξηγούν, κατηγορούν, αρνούνται και προδίδουν τον Κύριο. Μόλις το έργο του Θεού δεν συμβαδίσει με τις ψευδαισθήσεις τους, αντιστέκονται σαν να είναι υποκριτές Φαρισαίοι και καταδικάζουν τον Θεό. Αναγνωρίζετε αυτό που μόλις είπα; Τι αποδεικνύει αυτό λοιπόν σε όλους μας; Αυτό λοιπόν μας δείχνει ότι αν και σωθήκαμε απ’ τον Κύριο Ιησού και συγχωρέθηκαν οι αμαρτίες, δεν σημαίνει ότι ελευθερωθήκαμε απόλυτα από τις αμαρτίες μας και είμαστε πλέον εξαγνισμένοι, ούτε ότι γίναμε του Θεού και ότι ο Θεός μάς κέρδισε. Έτσι, όταν ο Κύριος Ιησούς έρχεται ξανά για να κάνει το έργο της κρίσεως, πολλοί από τον θρησκευτικό κόσμο κρίνουν, καταδικάζουν και βλασφημούν τον Θεό, ανακηρύττοντάς τον αντίπαλο και σταυρώνοντάς τον ξανά. Μπορούν όσοι καταδικάζουν τον Θεό και Του αντιστέκονται να αρπαχθούν στη βασιλεία των ουρανών επειδή συγχωρέθηκαν οι αμαρτίες; Θα αφήσει ο Θεός τις σκοτεινές δυνάμεις να μπουν στη βασιλεία των ουρανών; Θα αρπάξει αυτούς τους αντίχριστους, που μισούν την αλήθεια, στη βασιλεία των ουρανών; Βλέπετε, παρόλο που συγχωρέθηκαν οι αμαρτίες μας, δεν ελευθερωθήκαμε απ’ την αμαρτωλότητα και τις σατανικές επιρροές κι ακόμα λιγότερο έχουμε γίνει του Θεού. Για να διώξουμε την αμαρτία και να πετύχουμε τον εξαγνισμό, ώστε να γίνουμε πλήρως του Θεού, πρέπει να εξαγνιστούμε απόλυτα και να μπορέσουμε να σωθούμε από το έργο της δεύτερης ενσάρκωσής Του.

Η εικόνα που έχουμε για το έργο της σωτηρίας του Θεού μάς μοιάζει απλή, λες και αν συγχωρούνταν οι αμαρτίες, δεν θα υπήρχαν θέματα και θα περιμέναμε να μας αρπάξει στη βασιλεία των ουρανών. Ο διεφθαρμένος άνθρωπος είναι αφελής και ανώριμος! Πόσο γελοίες είναι οι αντιλήψεις της διεφθαρμένης ανθρωπότητας! Ήταν η αμαρτία το μόνο πρόβλημα μετά τη διαφθορά της; Ποια είναι η ρίζα της αμαρτίας του ανθρώπου; Τι ονομάζουμε λοιπόν αμαρτία; Γιατί την απεχθάνεται ο Θεός; Μέχρι σήμερα, κανείς δεν το έχει κατανοήσει πλήρως αυτό. Ο άνθρωπος έχει διαφθαρεί πλήρως, σε τι βαθμό φτάνει η διαφθορά του; Κανείς δεν γνωρίζει ξεκάθαρα. Η πραγματικότητα της ανθρώπινης διαφθοράς έγινε εμφανής κατά τη σταύρωση του Κυρίου Ιησού. Η στάυρωση του ελεήμονα Κυρίου Ιησού, που εξέφρασε τόση αλήθεια, από τον άνθρωπο έδειξε ότι πραγματικά ο άνθρωπος είχε γίνει απόγονος του Σατανά είχε γίνει γόνος του Σατανά, και είχε χάσει εντελώς την ανθρώπινη φύση του, δεν είχε ούτε το ελάχιστο ίχνος λογικής ή συνείδησης. Ποιος λοιπόν την κατέχει ακόμα; Η αντίσταση απέναντι στον Θεό δεν υποδηλώνει ότι ο άνθρωπος έχει φτάσει στο σημείο να λέει, είτε αυτός είτε ο Θεός; Μπορεί αυτό να λυθεί με το να συγχωρεθούν οι αμαρτίες; Ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι με το να συγχωρεθούν οι αμαρτίες του, ο άνθρωπος δεν θα αντισταθεί στον Θεό; Κανείς δεν το εγγυάται! Μπορεί οι αμαρτίες να συγχωρεθούν, αλλά μπορεί να συγχωρεθεί η φύση του ανθρώπου ενώ αντιστέκεται; Μπορεί ο Θεός να συγχωρήσει τη στανική διάθεση του ανθρώπου; Τότε πώς ο Θεός θα επιλύσει όλα αυτά που ανήκουν στο Σατανά; Αναμφίβολα, ο Θεός μπορεί και χρησιμοποιεί κρίση και παίδεμα. Αξίζει να πούμε ότι χωρίς τη δίκαιη κρίση του Θεού, ο διεφθαρμένος άνθρωπος δεν θα κατακτούνταν ούτε θα βυθιζόταν στο έδαφος με απόλυτη ταπείνωση. Γι’ αυτό λοιπόν και ο Θεός πρέπει να ενσαρκωθεί ώστε να κάνει το έργο της κρίσεως. Πολλοί αμφισβητούν και έχουν αντιλήψεις σχετικά με την ενσάρκωση του Θεού για το έργο της κρίσεως στις έσχατες ημέρες. Γιατί συμβαίνει αυτό; Επειδή δεν μπορούν να δουν την πραγματικότητα της απόλυτης διαφθοράς του ανθρώπου. Δεν κατανοούν τη σημασία του έργου της κρίσεως του Θεού στις έσχατες ημέρες. Εμμένουν στις αντιλήψεις τους και δεν ερευνούν την αληθινή οδό. Έτσι, πώς μπορούν να υπακούσουν στο έργο του Θεού;

Φαίνεται πως δεν κατανοούμε τη σημασία των δύο ενσαρκώσεων του Θεού. Για να κατανοήσουμε το γιατί ο Θεός ενσαρκώθηκε και μάλιστα δυο φορές, για αυτή την πλευρά της αλήθειας, ας δούμε διάφορα εδάφια του Παντοδύναμου Θεού. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Η έννοια της ενσάρκωσης είναι πως ο Θεός εμφανίζεται με σάρκα και έρχεται να εργαστεί με μορφή σάρκας μεταξύ των ανθρώπων που δημιούργησε. Έτσι, για να ενσαρκωθεί ο Θεός, πρέπει πρώτα να αποκτήσει σάρκα, σάρκα με κανονική ανθρώπινη φύση· αυτή είναι η πιο βασική προϋπόθεση. Στην πραγματικότητα, η σημασία της ενσάρκωσης του Θεού είναι πως ο Θεός ζει και εργάζεται στη σάρκα, στην ουσία Του ενσαρκώνεται, γίνεται άνθρωπος» («Η ουσία της σάρκας που κατοικείται από τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

«Η ανθρώπινη φύση Του υπάρχει χάρη στην ενσώματη ουσία Του· δεν μπορεί να υπάρξει σάρκα χωρίς ανθρώπινη φύση, και ένα άτομο χωρίς ανθρώπινη φύση δεν είναι ανθρώπινο ον. Με τον τρόπο αυτόν, η ανθρώπινη φύση της σάρκας του Θεού είναι μια εγγενής ιδιότητα της σάρκας του ενσαρκωμένου Θεού. Αν ειπωθεί ότι “όταν ο Θεός ενσαρκώνεται, είναι εξ ολοκλήρου θεϊκός και καθόλου ανθρώπινος”, είναι βλασφημία, διότι αυτή η δήλωση πολύ απλά δεν υφίσταται και παραβιάζει την αρχή της ενσάρκωσης» («Η ουσία της σάρκας που κατοικείται από τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

«Σε όποια εποχή και σε όποιον τόπο κι αν ενσαρκώνεται ο Θεός, οι αρχές του έργου Του στη σάρκα παραμένουν αμετάβλητες. Δεν μπορεί να ενσαρκωθεί κι εντούτοις να υπερβεί τη σάρκα στο έργο Του, πόσο μάλλον δε, μπορεί να ενσαρκωθεί κι όμως να μην εργάζεται μέσα στην κανονική ανθρώπινη φύση της σάρκας. Διαφορετικά, η σημασία της ενσάρκωσης του Θεού θα χανόταν τελείως και ο Λόγος που ενσαρκώνεται δεν θα είχε κανένα απολύτως νόημα. Επιπλέον, μόνο ο Πατέρας στον ουρανό (το Πνεύμα) γνωρίζει για την ενσάρκωση του Θεού και κανένας άλλος, ούτε καν η ίδια η σάρκα Του ή οι αγγελιαφόροι των ουρανών. Με τα δεδομένα αυτά, το έργο του Θεού στη σάρκα είναι ακόμη πιο κανονικό και μπορεί ακόμη καλύτερα να καταδείξει ότι ο Λόγος έχει πράγματι ενσαρκωθεί, και η σάρκα σηματοδοτεί έναν συνηθισμένο και κανονικό άνθρωπο» («Το μυστήριο της ενσάρκωσης (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

«Η σημασία της ενσάρκωσης είναι ότι ένας συνηθισμένος, κανονικός άνθρωπος εκτελεί το έργο του ίδιου του Θεού· ότι δηλαδή ο Θεός εκτελεί το θεϊκό Του έργο στην ανθρώπινη φύση και, συνεπώς, συντρίβει τον Σατανά. Ενσάρκωση σημαίνει πως το Πνεύμα του Θεού ενσαρκώνεται, δηλαδή ο Θεός ενσαρκώνεται. Το έργο που επιτελεί στη σάρκα είναι το έργο του Πνεύματος, το οποίο υλοποιείται στη σάρκα και εκφράζεται μέσα από τη σάρκα. Κανείς εκτός από τη σάρκα του Θεού δεν μπορεί να εκπληρώσει τη διακονία του ενσαρκωμένου Θεού· δηλαδή, μόνο η σάρκα του ενσαρκωμένου Θεού, αυτή η κανονική ανθρώπινη φύση —και κανένας άλλος— δεν μπορεί να εκφράσει το θείο έργο. […] Το ότι Εκείνος κατέχει κανονική ανθρώπινη φύση αποδεικνύει πως είναι ο ενσαρκωμένος Θεός. Το γεγονός ότι υποβάλλεται σε μια κανονική διαδικασία ανθρώπινης ανάπτυξης δείχνει περαιτέρω πως Εκείνος είναι μια κανονική σάρκα. Επιπλέον, το έργο Του είναι επαρκής απόδειξη πως Εκείνος είναι ο Λόγος του Θεού, το Πνεύμα Του Θεού που ενσαρκώθηκε. Ο Θεός ενσαρκώνεται εξαιτίας των αναγκών του έργου. Με άλλα λόγια, αυτό το στάδιο του έργου πρέπει να γίνει στη σάρκα, να γίνει με κανονική ανθρώπινη φύση. Αυτή είναι η προϋπόθεση προκειμένου “ο Λόγος να ενσαρκωθεί”, προκειμένου “ο Λόγος να εμφανιστεί στη σάρκα”, και είναι η αληθινή ιστορία πίσω από τις δύο ενσαρκώσεις του Θεού» («Η ουσία της σάρκας που κατοικείται από τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

«Γιατί λέω ότι η έννοια της ενσαρκώσεως δεν ολοκληρώθηκε με το έργο του Ιησού; Διότι ο Λόγος δεν ενσαρκώθηκε εντελώς. Αυτό που έκανε ο Ιησούς ήταν μονάχα ένα μέρος του έργου του Θεού στη σάρκα. Εκείνος έκανε μόνο το έργο της λύτρωσης και δεν κέρδισε ολοκληρωτικά τον άνθρωπο. Για τον λόγο αυτόν, ο Θεός ενσαρκώθηκε για μια ακόμη φορά κατά τις έσχατες ημέρες. Αυτό το στάδιο του έργου πραγματοποιείται επίσης μέσα σε μια συνηθισμένη σάρκα, γίνεται από ένα εντελώς κανονικό ανθρώπινο ον, του οποίου η ανθρώπινη φύση δεν είναι ούτε στο ελάχιστο υπερβατική. Με άλλα λόγια, ο Θεός έχει γίνει ένα ολοκληρωμένο ανθρώπινο ον και είναι ένα άτομο του οποίου η ταυτότητα είναι αυτή του Θεού, ένα ολοκληρωμένο ανθρώπινο ον, μία ολοκληρωμένη σάρκα που εκτελεί το έργο» («Η ουσία της σάρκας που κατοικείται από τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Ο λόγος του Παντοδύναμου Θεού αποκάλυψε τη σημασία και το μυστήριο της ενσάρκωσης. Διαβάζοντας τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού γνωρίζουμε ότι η ενσάρκωση σημαίνει ότι το πνεύμα του Θεού ντύθηκε με σάρκα και μετατράπηκε σε ένα συνηθισμένο άτομο για να κάνει το έργο του Θεού. Ο ενσαρκωμένος Θεός πρέπει να έχει κανονική ανθρώπινη φύση, πρέπει να δουλεύει και να μιλάει με κανονική ανθρώπινη φύση. Κι όταν κάνει θαύματα, γίνονται με κανονική ανθρώπινη φύση. Εξωτερικά, η ενσάρκωση μοιάζει κανονική. Φαίνεται να κάνει το έργο Του σαν ένας μέσος άνθρωπος. Εάν δεν είχε κανονική ανθρώπινη φύση και δεν εργαζόταν με την ανθρώπινη φύση Του, δεν θα ήταν η ενσάρκωση του Θεού. Η ενσάρκωση σημαίνει ότι το πνεύμα του Θεού έγινε σάρκα. Με την κανονική ανθρώπινη φύση, Αυτός εκφράζει την αλήθεια και κάνει το έργο του Θεού λυτρώνοντας και σώζοντας την ανθρωπότητα. Αυτή είναι η σημασία της ενσάρκωσης. Ποια είναι η σημασία των δύο ενσαρκώσεων; Οι δύο ενσαρκώσεις του Θεού έχουν ολοκληρώσει τη σημασία της ενσάρκωσης, ολοκλήρωσαν το έργο της ενσάρκωσης του Λόγου και ολοκλήρωσαν το σχέδιο διαχείρισης του Θεού. Αυτή είναι η σημασία των δύο ενσαρκώσεων του Θεού. Πρέπει όλοι να ξεκαθαρίσουμε ότι ο σκοπός της πρώτης ενσάρκωσης ήταν να κάνει το έργο της λύτρωσης και να ανοίξει τον δρόμο για την κρίση στις έσχατες ημέρες. Έτσι, η πρώτη ενσάρκωση του Θεού δεν ολοκλήρωσε τη σημασία της ενσάρκωσης. Ο σκοπός της δεύτερης ενσάρκωσης είναι να κάνει το έργο της κρίσεως, και να καταφέρει να αποσπάσει απόλυτα την ανθρωπότητα από τα χέρια του Σατανά, να ανακουφίσει την ανθρωπότητα από τη σατανική της διάθεση, να την ελευθερώσει από την επιρροή του Σατανά έτσι ώστε να επιστρέψει στον Θεό. Ο Παντοδύναμος Θεός εξέφρασε όλη την αλήθεια για τον εξαγνισμό της ανθρωπότητας, ολοκλήρωσε όλο το έργο που έχει κάνει ο Θεός στη σάρκα και εξέφρασε όλα όσα ο Θεός έπρεπε να εκφράσει με την ενσαρκωμένη σάρκα. Μόνο έτσι ολοκλήρωσε το έργο της ενσάρκωσης του Λόγου. Ας δούμε δύο εδάφια του Παντοδύναμου Θεού. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Ο Θεός θα χρησιμοποιήσει τον λόγο για να κατακτήσει το σύμπαν. Δεν θα το κάνει μέσω της ενσάρκωσής Του, αλλά, χρησιμοποιώντας τα λεγόμενα απ’ το στόμα του Θεού, γίνεται σάρκα για να κατακτήσει όλους τους ανθρώπους σ’ ολόκληρο το σύμπαν. Μόνον αυτό είναι το να γίνει ο Λόγος σάρκα, και μόνο αυτό είναι η εμφάνιση του Λόγου στη σάρκα. Ίσως στους ανθρώπους να φαίνεται ότι ο Θεός δεν έχει κάνει πολύ έργο —αλλά ο Θεός έχει μόνο να εκφωνήσει τον λόγο Του, προκειμένου οι άνθρωποι να πειστούν απόλυτα και να τους προκαλέσει δέος. Χωρίς γεγονότα, οι άνθρωποι φωνάζουν και κραυγάζουν. Με τον λόγο του Θεού, σιωπούν. Ο Θεός σίγουρα θα εκπληρώσει αυτό το γεγονός, καθώς αυτό είναι το μακρόπνοο σχέδιο του Θεού: να εκπληρώσει το γεγονός της άφιξης του Λόγου στη γη» («Η Χιλιετής Βασιλεία έχει φτάσει» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Αυτό το στάδιο του έργου εκπληρώνει επακριβώς το εσωτερικό νόημα της φράσης “ο Λόγος ενσαρκώνεται”, έδωσε βαθύτερο νόημα στη φράση “ο Λόγος ήτο παρά τω Θεώ, και Θεός ήτο ο Λόγος”, και σου δίνει τη δυνατότητα να πιστέψεις ακράδαντα στα λόγια “Εν αρχή ήτο ο Λόγος”. Με άλλα λόγια, κατά τον καιρό της δημιουργίας, ο Θεός κατείχε λόγια, τα λόγια Του ήταν μαζί Του και ήταν αναπόσπαστα στοιχεία Του και, κατά την τελική εποχή, Εκείνος αποσαφηνίζει ακόμη περισσότερο τη δύναμη και την εξουσία των λόγων Του και επιτρέπει στον άνθρωπο να δει όλες τις οδούς Του —να ακούσει όλα τα λόγια Του. Έτσι είναι το έργο της τελικής εποχής. Πρέπει να φτάσεις στο σημείο να κατανοείς αυτά τα πράγματα πέρα για πέρα. Το θέμα δεν είναι να γνωρίζεις τη σάρκα, αλλά το πώς κατανοείς τη σάρκα και τον Λόγο. Αυτήν τη μαρτυρία πρέπει να καταθέσεις και αυτό πρέπει να γνωρίζουν όλοι. Επειδή αυτό είναι το έργο της δεύτερης ενσάρκωσης —και η τελευταία φορά που ενσαρκώνεται ο Θεός— ολοκληρώνει απόλυτα τη σημασία της ενσάρκωσης, επιτελεί και εξαγγέλλει διεξοδικά όλο το έργο του Θεού στη σάρκα και θέτει τέλος στην εποχή της ύπαρξης του Θεού στη σάρκα» («Άσκηση (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Οι δύο ενσαρκώσεις του Θεού ολοκλήρωσαν όλο το έργο του Θεού στη σάρκα, δηλαδή, το έργο της πλήρους σωτηρίας του ανθρώπου. Έτσι, στο μέλλον ο Θεός δεν θα ενσαρκωθεί ξανά. Δεν θα υπάρξει τρίτη ή τέταρτη φορά στο θέμα της ενσάρκωσης. Γιατί το έργο του Θεού στη σάρκα θα έχει ολοκληρωθεί. Έτσι οι δύο ενσαρκώσεις του Θεού ολοκληρώνουν τη σημασία της ενσάρκωσης.

Οι δύο ενσαρκώσεις του Θεού ολοκληρώνουν τη σημασία της ενσάρκωσης. Για αυτούς που δεν έχουν βιώσει ακόμα το έργο της κρίσεως του Θεού τις έσχατες ημέρες είναι δυσνόητο. Όσοι έχουν βιώσει το έργο της λύτρωσης την Εποχή της Χάριτος ξέρουν ότι ο Κύριος Ιησούς είναι Ο ενσαρκωμένος. Αλλά λίγοι καταλαβαίνουν ότι το έργο του Κυρίου Ιησού περιοριζόταν στη λύτρωση και ότι δεν κατάφερε το έργο της ενσάρκωσης του Λόγου. Πράγμα που σημαίνει ότι ο Κύριος Ιησούς δεν εξέφρασε ολόκληρη την αλήθεια του ενσαρκωμένου Θεού για την ολοκλήρωση της σωτηρίας. Έτσι, ο Κύριος Ιησούς είπε: «Έτι πολλά έχω να είπω προς εσάς, δεν δύνασθε όμως τώρα να βαστάζητε αυτά. Όταν δε έλθη εκείνος, το Πνεύμα της αληθείας, θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν· διότι δεν θέλει λαλήσει αφ’ εαυτού, αλλ’ όσα αν ακούση θέλει λαλήσει, και θέλει σας αναγγείλει τα μέλλοντα» (Ιωάν. 16:12-13). Τώρα ο Κύριος Ιησούς επέστρεψε ως Υιός του ανθρώπου, ο Παντοδύναμος Θεός, ο Χριστός των εσχάτων ημερών. Ο Θεός έχει φτάσει για το έργο της κρίσεως, εκφράζει την ολότητα της αλήθειας που θα σώσει την ανθρωπότητα, που περιέχεται στο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται». Ο ενσαρκωμένος Θεός μιλάει για πρώτη φορά με την ταυτότητα του Θεού, ανακηρύσσοντας τον λόγο Του. Ανακηρύσσει το σχέδιο διαχείρισης του Θεού, εκφράζει το θέλημά Του επίσης τις απαιτήσεις του Θεού, και τον προορισμό του ανθρώπου.

Ας δούμε πώς το εξηγεί ο Παντοδύναμος Θεός: «Μπορεί κάλλιστα να ειπωθεί ότι αυτή είναι η πρώτη φορά από τη δημιουργία του κόσμου που ο Θεός έχει απευθυνθεί σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Ποτέ πριν δεν είχε μιλήσει ο Θεός στη δημιουργημένη ανθρωπότητα με τόση λεπτομέρεια και τόσο συστηματικά. Φυσικά, αυτή είναι επίσης η πρώτη φορά που έχει μιλήσει τόσο πολύ και για τόσο μεγάλο διάστημα σε όλη την ανθρωπότητα. Είναι τελείως άνευ προηγουμένου. Επιπλέον, οι ομιλίες αυτές αποτελούν το πρώτο κείμενο που εξέφρασε ο Θεός μεταξύ της ανθρωπότητας, στο οποίο εκθέτει τους ανθρώπους, τους καθοδηγεί, τους κρίνει και τους μιλά εγκάρδια, και είναι επίσης οι πρώτες ομιλίες στις οποίες ο Θεός πληροφορεί τους ανθρώπους για τα βήματά Του, το μέρος όπου βρίσκεται, τη διάθεση του Θεού, αυτό που έχει και είναι ο Θεός, τις σκέψεις του Θεού και την ανησυχία Του για την ανθρωπότητα. Μπορεί να ειπωθεί ότι είναι οι πρώτες ομιλίες που έχει εκφέρει ο Θεός στην ανθρωπότητα από τον τρίτο ουρανό από τον καιρό της δημιουργίας, καθώς και η πρώτη φορά που ο Θεός έχει χρησιμοποιήσει την έμφυτη ταυτότητά Του για να εμφανιστεί και να εκφράσει τη φωνή της καρδιάς Του στην ανθρωπότητα μέσα από λόγια» (Εισαγωγή του «Τα λόγια του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

«Αυτό γίνεται διότι φέρνω το τέλος της ανθρωπότητας στον κόσμο κι από αυτό το σημείο και εφεξής δείχνω ξεκάθαρα όλη Μου τη διάθεση ενώπιον της ανθρωπότητας, ώστε όλοι όσοι Με γνωρίζουν κι όλοι όσοι δεν Με γνωρίζουν να απολαύσουν με τα μάτια τους και να δουν ότι έχω πράγματι έρθει στον ανθρώπινο κόσμο, έχω έρθει στη γη όπου τα πάντα πολλαπλασιάζονται. Αυτό είναι το σχέδιό Μου, είναι η μοναδική Μου “ομολογία” από τότε που δημιούργησα την ανθρωπότητα. Θα ήθελα να δίνατε αναπόσπαστα την προσοχή σας στην κάθε κίνησή Μου, διότι η ράβδος Μου πλησιάζει ξανά στην ανθρωπότητα, σε όλους εκείνους που Μου αντιστέκονται» («Οφείλεις να ετοιμάσεις επαρκείς καλές πράξεις για τον προορισμό σου» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Αναφορικά με τις δύο ενσαρκώσεις του Θεού για την ολοκλήρωση της ενσάρκωσης, υπάρχουν αυτοί που δεν κατανοούν, επειδή λείπει η εμπειρία και δεν καταλαβαίνουν. Ας πάμε στις λεπτομέρειες του έργου που υλοποιήθηκε κατά τις ενσαρκώσεις. Στην πρώτη ενσάρκωση, ο Θεός για το έργο της λύτρωσης, έκανε πολλά θαύματα. Με τα πέντε καρβέλια ψωμί και δύο ψάρια. Ηρέμισε τον άνεμο με τον λόγο Του. Ανέστησε τον Λάζαρο. Και ο Κύριος Ιησούς νήστεψε και μπήκε σε πειρασμό για σαράντα μέρες. Περπάτησε στη θάλασσα, κλπ. Επειδή η σάρκα του Κυρίου έκανε θαύματα και μεταμορφώθηκε στο βουνό, στα μάτια των ανθρώπων, παρότι ο Κύριος Ιησούς ενσαρκώθηκε, κατείχε υπερφυσικές δυνάμεις. Διέφερε από τον μέσο άνθρωπο και τα θαύματα Τον ακολουθούσαν παντού. Επίσης, ο Κύριος Ιησούς επιτέλεσε μόνο το έργο της λύτρωσης. Εξέφρασε μόνο την αλήθεια του έργου της λύτρωσης, εξέφρασε τη διάθεση του Θεού για συμπόνια και αγάπη. Δεν εξέφρασε όλη την αλήθεια για το έργο της κρίσεως και της σωτηρίας και δεν εξέφρασε στον άνθρωπο τη δίκαιη, άγια και απρόσβλητη διάθεση του Θεού. Οπότε η πρώτη ενσάρκωση δεν ολοκλήρωσε τη σημασία της ενσάρκωσης. Όπως λέει ο Παντοδύναμος Θεός: «Το στάδιο του έργου που επιτέλεσε ο Ιησούς εκπλήρωσε μόνο την ουσία της φράσης “ο Λόγος ήτο παρά τω Θεώ”: Η αλήθεια του Θεού ήταν με τον Θεό, και το Πνεύμα του Θεού ήταν με τη σάρκα και ήταν αναπόσπαστο από τη σάρκα αυτή. Δηλαδή, η σάρκα του ενσαρκωμένου Θεού ήταν μαζί με το Πνεύμα του Θεού, γεγονός που αποτελεί μεγαλύτερη απόδειξη ότι ο ενσαρκωμένος Ιησούς ήταν η πρώτη ενσάρκωση του Θεού» («Άσκηση (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Η ενσάρκωση του Θεού τις έσχατες ημέρες διαφέρει από την πρώτη ενσάρκωση. Στη δεύτερη ενσάρκωση, ο Θεός δεν έχει κάνει θαύματα, δεν είναι υπερφυσικός. Εξωτερικά φαίνεται σαν ένας κανονικός άνθρωπος, κάνοντας το έργο Του και εκφέροντας τον λόγο του Θεού πρακτικά. Εξέφρασε την αλήθεια για να κρίνει, να εξαγνίσει, να οδηγήσει τον άνθρωπο στην τελείωση. Αποκάλυψε όλα τα μυστήρια του διαχειριστικού σχεδίου του Θεού, και εξέφρασε την δίκαιη και άγια διάθεση του Θεού, όλα όσα ο Θεός είναι και έχει, το θέλημα του Θεού καθώς και τις απαιτήσεις τις οποίες έχει από τους ανθρώπους. Επίσης, έκρινε και εξέθεσε την σατανική φύση και τη διεφθαρμένη διάθεση του ανθρώπου που αντιστέκεται στο Θεό, και κάνοντάς το, κατέκτησε, οδήγησε στην τελείωση, εξέθεσε κι εξάλειψε τους ανθρώπους ανά είδος. Όλη η αλήθεια με την οποία προικίζει ο Θεός τον άνθρωπο εκφράζεται από την κανονική ανθρώπινη φύση της σάρκας Του. Δεν υπάρχει κάτι υπερφυσικό. Όλοι βλέπουμε ότι είναι ένας κανονικός άνθρωπος που λέει και κάνει το έργο Του, αλλά τα λόγια που λέει ο Χριστός είναι όλη η αλήθεια. Έχουν εξουσία και δύναμη, μπορούν να εξαγνίσουν και να μας σώσουν. Από τον λόγο του Χριστού, ο οποίος κρίνει και εκθέτει την αλήθεια για την ανθρώπινη διαφθορά, βλέπουμε πώς ο Θεός εισχωρεί στα έγκατα του ανθρώπου και τον παρατηρεί, πώς ο Θεός μας κατανοεί. Ο άνθρωπος έρχεται σε επαφή με τη δίκαιη, άγια και απρόσβλητη διάθεση του Θεού. Από την επίπληξη και την προτροπή του Χριστού λάβαμε τη συμπόνια και το ενδιαφέρον του Θεού για τον άνθρωπο. Από τους πολλούς τρόπους με τους οποίους μιλάει και εργάζεται, φτάσαμε στο να εκτιμήσουμε την παντοδυναμία και τη σοφία, τις ειλικρινείς προθέσεις του Θεού για τη σωτηρία της ανθρωπότητας, την αγάπη του Θεού και τη λύτρωση του ανθρώπου. Από τον τρόπο με τον οποίο ο Χριστός μεταχειρίζεται τα πάντα, είδαμε ότι η ευχαρίστηση, ο θυμός, η λύπη και η χαρά του Θεού είναι όλα θετικά πράγματα. Είναι η έκφραση της διάθεσης του Θεού και εκδηλώσεις της ουσίας της ζωής του Θεού. Από τον λόγο και το έργο του Χριστού, βλέπουμε πώς ο Θεός είναι ύψιστος και υπέροχος, ταπεινός και κρυμμένος, έχουμε κατανόηση και γνώση της αρχικής διάθεσης του Θεού αλλά και του αληθινού Του προσώπου, κι έτσι αναπτύσσουμε δίψα για την αλήθεια, φόβο Θεού στην καρδιά. Αγαπάμε και υπακούμε αληθινά τον Θεό. Αυτό είναι το αποτέλεσμα του λόγου και του έργου της δεύτερης ενσάρκωσης του Θεού σε εμάς. Ο λόγος και το έργο της δεύτερης ενσάρκωσης του Θεού δείχνουν στον άνθρωπο όχι μόνο την ενσάρκωση, αλλά και το γεγονός της ενσάρκωσης του λόγου του Θεού. Ο λόγος του Θεού τα καταφέρνει όλα. Αυτή η κανονική σάρκα είναι η ενσάρκωση του Πνεύματος της αλήθειας. Ο ενσαρκωμένος Θεός είναι η αλήθεια, η οδός και η ζωή! Είναι η εμφάνιση του αληθινού Θεού! Μόνο με την εμφάνισή του Παντοδύναμου Θεού και το έργο Του ολοκληρώθηκε η σημασία της ενσάρκωσης.

Ας διαβάσουμε ακόμα δύο εδάφια, έτσι ώστε η κατανόηση αυτής της αλήθειας να γίνει πιο ξεκάθαρη. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Αυτό το στάδιο του έργου εκπληρώνει επακριβώς το εσωτερικό νόημα της φράσης “ο Λόγος ενσαρκώνεται”, έδωσε βαθύτερο νόημα στη φράση “ο Λόγος ήτο παρά τω Θεώ, και Θεός ήτο ο Λόγος”, και σου δίνει τη δυνατότητα να πιστέψεις ακράδαντα στα λόγια “Εν αρχή ήτο ο Λόγος”» («Άσκηση (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Κατά τη διάρκεια της Εποχής της Βασιλείας, ο ενσαρκωμένος Θεός εκφέρει λόγια για να κατακτήσει όλους εκείνους που πιστεύουν σ’ Αυτόν. Αυτός είναι ο “Λόγος που ενσαρκώνεται”. Ο Θεός έχει έρθει κατά τις έσχατες ημέρες για να επιτελέσει αυτό το έργο, που σημαίνει ότι έχει έρθει για να επιτύχει την πραγματική σημασία του Λόγου που ενσαρκώνεται. Εκφέρει μόνο λόγια και σπάνια υπάρχει η έλευση των γεγονότων. Αυτή είναι η πεμπτουσία του Λόγου που ενσαρκώνεται, και όταν ο ενσαρκωμένος Θεός εκφέρει τα λόγια Του, πρόκειται για την ενσάρκωση του Λόγου και τον Λόγο που εισέρχεται στη σάρκα. “Εν αρχή ήτο ο Λόγος, και ο Λόγος ήτο παρά τω Θεώ, και Θεός ήτο ο Λόγος. Και ο Λόγος έγινε σαρξ”. Αυτό (το έργο της ενσάρκωσης του Λόγου) είναι το έργο που θα πραγματοποιήσει ο Θεός κατά τις έσχατες ημέρες και αποτελεί το τελικό κεφάλαιο ολόκληρου του σχεδίου διαχείρισής Του, κι έτσι ο Θεός πρέπει να έρθει στη γη και να εκδηλώσει τα λόγια Του στη σάρκα. Αυτό που γίνεται σήμερα, αυτό που θα γίνει στο μέλλον, αυτό που θα πραγματοποιηθεί από τον Θεό, o τελικός προορισμός του ανθρώπου, εκείνοι που θα σωθούν, εκείνοι που θα καταστραφούν και ούτω καθεξής —όλο αυτό το έργο που θα πρέπει να επιτευχθεί στο τέλος έχει διατυπωθεί στο σύνολό του με σαφήνεια και όλο αποσκοπεί στην επίτευξη της πραγματικής σημασίας του Λόγου που ενσαρκώνεται. Τα διοικητικά διατάγματα και το σύνταγμα που είχαν εκδοθεί προηγουμένως, όσοι θα καταστραφούν, όσοι θα εισέλθουν στην ανάπαυση —όλα αυτά τα λόγια πρέπει να εκπληρωθούν. Αυτό είναι το έργο που πραγματοποιεί κατά κύριο λόγο ο ενσαρκωμένος Θεός κατά τις έσχατες μέρες. Κάνει τους ανθρώπους να καταλάβουν πού ανήκουν εκείνοι που έχουν προκαθοριστεί από τον Θεό και πού ανήκουν εκείνοι που δεν έχουν προκαθοριστεί από τον Θεό, πώς θα ταξινομηθούν ο λαός και οι υιοί Του, τι θα γίνει με το Ισραήλ, τι θα γίνει με την Αίγυπτο —στο μέλλον, θα πραγματοποιηθεί κάθε ένα από αυτά τα λόγια. Ο ρυθμός του έργου του Θεού επιταχύνεται. Ο Θεός χρησιμοποιεί τον λόγο ως μέσο για να αποκαλύψει στον άνθρωπο τι πρόκειται να γίνει σε κάθε εποχή, τι πρόκειται να γίνει από τον ενσαρκωμένο Θεό κατά τις έσχατες ημέρες, καθώς και τη διακονία Του που πρόκειται να εκτελεστεί, και όλα αυτά τα λόγια αποσκοπούν στην επίτευξη της πραγματικής σημασίας του Λόγου που ενσαρκώνεται» («Όλα επιτυγχάνονται δια του λόγου του Θεού» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Τώρα, έχουμε καλύτερη κατανόηση για το πώς οι δύο ενσαρκώσεις του Θεού ολοκληρώνουν τη σημασία της ενσάρκωσης! Έχουμε πλέον γνώση του γεγονότος ότι η σωτηρία του ανθρώπου υλοποιείται μέσω του έργου της ενσάρκωσης Το στάδιο του έργου που διεξήγαγε ο Κύριος Ιησούς ήταν το έργο της λύτρωσης, οπότε, έχοντας βιώσει το έργο, η γνώση μας ήταν περιορισμένη. Ο Παντοδύναμος Θεός ήρθε για να υλοποιήσει το έργο της κρίσεως, και εξέφρασε όλη την αλήθεια της δίκαιης κρίσης του Θεού για τη διαφθορά του ανθρώπου. Αυτό επιτρέπει στον άνθρωπο να δει την έμφυτη διάθεσή Του και τη δίκαιη και άγια υπόστασή Του. Έτσι, ο ενσαρκωμένος Θεός τις έσχατες μέρες ολοκλήρωσε απόλυτα το έργο του Θεού στη σάρκα. Εξέφρασε όλην την αλήθεια που σκοπεύει ο Θεός να εκφράσει στη σάρκα, εκπληρώνοντας έτσι την ενσάρκωση του Λόγου. Έτσι λοιπόν οι δύο ενσαρκώσεις του Θεού ολοκληρώνουν την σημασία της ενσάρκωσης. Οι δύο ενσαρκώσεις του Θεού είναι απαραίτητες και αλληλοσυμπληρώνονται. Οπότε δεν μπορεί να πει κανείς ότι ο Θεός ενσαρκώνεται μία φορά ή ότι μπορεί να ενσαρκωθεί τρεις ή ακόμα και τέσσερις φορές. Επειδή οι δύο ενσαρκώσεις του Θεού έχουν ολοκληρώσει το έργο της σωτηρίας της ανθρωπότητας, και έχουν εκφράσει ολόκληρη την αλήθεια της σωτηρίας που όφειλαν να εκφράσουν οι ενσαρκώσεις. Με αυτόν τον τρόπο, οι δύο ενσαρκώσεις του Θεού ολοκλήρωσαν το νόημα της ενσάρκωσης.

Απόσπασμα από το βιβλίο «Ουσιώδεις Ερωτήσεις και Απαντήσεις για το Ευαγγέλιο της Βασιλείας»

Προηγούμενο: Ερώτηση 8: Ο Θεός χρησιμοποίησε τον Μωυσή, προκειμένου να επιτελέσει το έργο της Εποχής του Νόμου, οπότε γιατί ο Θεός δεν χρησιμοποιεί τους ανθρώπους, για να επιτελέσουν το έργο της κρίσης Του κατά τις έσχατες ημέρες, αλλά χρειάζεται να ενσαρκωθεί, για να το επιτελέσει ο ίδιος; Ποια είναι η ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στον ενσαρκωμένο Θεό και τους ανθρώπους που χρησιμοποιεί ο Θεός;

Επόμενο: Ερώτηση 10: Είναι ξεκάθαρα γραμμένο στη Βίβλο ότι ο Κύριος Ιησούς είναι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού, και όλοι όσοι πιστεύουν στον Κύριο πιστεύουν επίσης ότι ο Κύριος Ιησούς είναι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού. Κι όμως, γίνεστε μάρτυρες ότι ο ενσαρκωμένος Χριστός είναι η εκδήλωση του Θεού, ότι είναι ο ίδιος ο Θεός. Συνεπώς, είναι ο ενσαρκωμένος Χριστός πραγματικά ο Υιός του Θεού ή είναι ο ίδιος ο Θεός;

Οι καταστροφές αποτελούν συχνό φαινόμενο, κι έχουν εμφανιστεί τα σημεία της επιστροφής του Κυρίου. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να υποδεχθούμε τον Κύριο; Σας προσκαλούμε εγκάρδια να επικοινωνήσετε μαζί μας για να βρείτε τον τρόπο.

Σχετικό περιεχόμενο

Ρυθμίσεις

  • Κείμενο
  • Θέματα

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Περιεχόμενα

Αναζήτηση

  • Αναζήτηση σε αυτό το κείμενο
  • Αναζήτηση σε αυτό το βιβλίο